Livre, Par.
[2, 41]	βῆμα καὶ εἰπεῖν, νεώτατος ὤν,	ὦ	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν ἐπὶ τὸ
[2, 44]	λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον,	ὦ	Δαναοί, τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν ἀηδόνα
[2, 30]	ἐσπουδακότα περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους,	ὦ	Εὐκλείδη, ἔφη, σοφισταῖς μὲν δυνήσῃ
[2, 40]	ἔφη, καλὸς μὲν ὁ λόγος,	ὦ	Λυσία, οὐ μὴν ἁρμόττων γ´
[2, 46]	πῖνέ νυν ἐν Διὸς ὤν,	ὦ	Σώκρατες· ἦ σε γὰρ ὄντως
[2, 27]	ἐπαινοῦντες αὐτόν. Ἀριστοφάνης μὲν οὕτως.	ὦ	τῆς μεγάλης ἐπιθυμήσας σοφίας ἄνθρωπε
[2, 18]	ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´ Εὐριπίδου,	ᾧ	καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι.
[2, 23]	νέον ὄντα εἰς Σάμον σὺν	Ἀρχελάῳ	ἀποδημῆσαι· καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης
[2, 30]	περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ	ταώ.	Ἔλεγε δὲ ὡς θαῦμα τὸ
[2, 37]	ῥᾳδίως τῶν ἄλλων περιγίνονται, οὕτω	κἀγὼ	Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις
[2, 25]	πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν, πόσων	ἐγὼ	χρείαν οὐκ ἔχω. καὶ συνεχὲς
[2, 46]	Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ	Ἡσιόδῳ	ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος
[2, 46]	ἐδέξω· αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον τοῦτο	τεῷ	στόματι. Τούτῳ τις, καθά φησιν
[2, 33]	ἀμελεῖν, ὡς μὴ ὁμοίους τῷ	λίθῳ	φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ καὶ τοὺς
[2, 42]	τιμῶμαι τὴν δίκην τῆς ἐν	πρυτανείῳ	σιτήσεως. Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ
[2, 43]	ἐτίμησαν, ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ	Πομπείῳ,	Λυσίππου ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε
[2, 28]	ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος	Συμποσίῳ	παρ´ Ἀγάθωνα βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´
[2, 31]	κτημάτων, καθὰ καὶ Ξενοφῶν ἐν	Συμποσίῳ	φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ ἓν
[2, 32]	γυμνασίαν, ὡς καὶ Ξενοφῶν ἐν	Συμποσίῳ	φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ προσημαίνειν
[2, 46]	Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς·	Πιττακῷ	Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος,
[2, 42]	ἄστυ νέμουσι μὴ κρίνειν ἀρετὴν	λαοδίκῳ	σοφίῃ. ~Ὁ μὲν οὖν ἐξ
[2, 28]	οὕτως· Σώκρατες ἀνδρῶν βέλτιστ´ ὀλίγων,	πολλῷ	δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ σὺ
[2, 30]	γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων ἐν	Εὐθυδήμῳ	φησίν. ~Χαρμίδου τε οἰκέτας αὐτῷ
[2, 28]	τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς, καὶ	τὠφθαλμὼ	παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´ ἀνέχει,
[2, 24]	καθά φησι Παμφίλη ἐν τῷ	ἑβδόμῳ	τῶν Ὑπομνημάτων, διδόντος αὐτῷ χώραν
[2, 42]	Ἄπολλον χαῖρε, καὶ Ἄρτεμι, παῖδε	κλεεινώ.	Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ εἶναι
[2, 35]	ἱμάτιον ἐδίδου καλόν, ἵν´ ἐν	ἐκείνῳ	ἀποθάνῃ. καὶ ὅς, τί δέ,
[2, 46]	γὰρ Ἀθηναίων κώνειον ἁπλῶς σὺ	ἐδέξω·	αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ
[2, 46]	δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ	Πινδάρῳ	Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ
[2, 46]	Πυθαγόρᾳ Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος	Ὁμήρῳ	ζῶντι, ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης ὁ
[2, 36]	διερρωγὸς τοῦ τρίβωνος εἰς τοὐμφανές,	ὁρῶ	σου, ἔφη, διὰ τοῦ τρίβωνος
[2, 32]	δεῖν γεωμετρεῖν μέχρι ἄν τις	μέτρῳ	δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι.
[2, 24]	Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη ἐν	τῷ	ἑβδόμῳ τῶν Ὑπομνημάτων, διδόντος αὐτῷ
[2, 33]	δ´ ἀμελεῖν, ὡς μὴ ὁμοίους	τῷ	λίθῳ φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ καὶ
[2, 40]	καὶ νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν	τῷ	Μητρῴῳ· τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο
[2, 44]	δὲ καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν	τῷ	Παλαμήδει λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν
[2, 34]	διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ	τῷ	παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα,
[2, 29]	καὶ Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ	τῷ	πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ
[2, 20]	δὲ τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν	τῷ	Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος
[2, 38]	καὶ Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν	τῷ	Πλάτωνός ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ
[2, 28]	καὶ λαμπρὰ ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν	τῷ	Πλάτωνος Συμποσίῳ παρ´ Ἀγάθωνα βαδίζων.
[2, 43]	εἰκόνι ἐτίμησαν, ἣν ἔθεσαν ἐν	τῷ	Πομπείῳ, Λυσίππου ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν
[2, 45]	οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ	τῷ	πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης
[2, 44]	Δήλιοι γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ	τῷ	πρώτῳ ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης
[2, 23]	εἰς Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος ἐν	τῷ	πρώτῳ τῶν Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ
[2, 39]	διέσυρε. Φαβωρῖνος δέ φησιν ἐν	τῷ	πρώτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι
[2, 41]	φησιν Ἰοῦστος ὁ Τιβεριεὺς ἐν	τῷ	Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ
[2, 44]	ἐν τοῖς Χρονικοῖς, ἐπὶ Ἀφεψίωνος	τῷ	τετάρτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς ἑβδόμης
[2, 42]	κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν	τῷ	Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα
[2, 35]	τινὰ αὐτῷ λέγειν, ἤματί κεν	τριτάτῳ	Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο, πρὸς Αἰσχίνην
[2, 47]	ἡ μὲν οὖν ἀκολουθία τοῦτον	ἐχέτω	τὸν τρόπον. Γέγονε δὲ καὶ
[2, 18]	μαίας, ὡς καὶ Πλάτων ἐν	Θεαιτήτῳ	φησίν, Ἀθηναῖος, τῶν δήμων Ἀλωπεκῆθεν.
[2, 46]	τις, καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν	τρίτῳ	Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος
[2, 44]	τοῖς Χρονικοῖς, ἐπὶ Ἀφεψίωνος τῷ	τετάρτῳ	ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς ἑβδόμης Ὀλυμπιάδος,
[2, 23]	ἐρασθῆναί φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν	τετάρτῳ	Περὶ παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ
[2, 26]	αὐτῷ γενέσθαι Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ	Μυρτώ,	τὴν Ἀριστείδου τοῦ δικαίου θυγατέρα,
[2, 26]	οἱ δὲ προτέραν γῆμαι τὴν	Μυρτώ	φασιν· ἔνιοι δὲ καὶ ἀμφοτέρας
[2, 20]	Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ ὡς τὸν	ἥττω	λόγον κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ
[2, 20]	κωμῳδεῖ ὡς τὸν ἥττω λόγον	κρείττω	ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς
[2, 24]	τῶν δέκα στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν	αὐτῷ	ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς μὴ ἐθελῆσαι·
[2, 39]	τὸν Πολυκράτους κατὰ Σωκράτους· ἐν	αὐτῷ	γάρ, φησί, μνημονεύει τῶν ὑπὸ
[2, 26]	προτέραν μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς	αὐτῷ	γενέσθαι Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ Μυρτώ,
[2, 40]	οὖν φιλόσοφος, Λυσίου γράψαντος ἀπολογίαν	αὐτῷ,	διαναγνοὺς ἔφη, καλὸς μὲν ὁ
[2, 31]	Εὐθυδήμῳ φησίν. ~Χαρμίδου τε οἰκέτας	αὐτῷ	διδόντος, ἵν´ ἀπ´ αὐτῶν προσοδεύοιτο,
[2, 22]	ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι. φασὶ δ´ Εὐριπίδην	αὐτῷ	δόντα τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι,
[2, 21]	με ὄνος ἐλάκτισε, δίκην ἂν	αὐτῷ	ἐλάγχανον; καὶ ταῦτα μὲν ὁ
[2, 45]	καὶ βίαιον ἔσεσθαι τὴν τελευτὴν	αὐτῷ.	~Ἔστι δὲ καὶ ἡμῶν εἰς
[2, 35]	δικαίως ἐβούλου; ὄναρ δόξας τινὰ	αὐτῷ	λέγειν, ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην
[2, 36]	λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ περιχέασαν	αὐτῷ,	οὐκ ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι Ξανθίππη
[2, 35]	εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι. μέλλοντί τε	αὐτῷ	τὸ κώνειον πίεσθαι Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον
[2, 32]	προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον τὰ μέλλοντα	αὐτῷ·	τό τε εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν
[2, 30]	φρόνημα Ἰφικράτην τὸν στρατηγόν, δείξας	αὐτῷ	τοῦ κουρέως Μειδίου ἀλεκτρυόνας ἀντίον
[2, 38]	Σωκράτους χλευασμὸν πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν	αὐτῷ	τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ
[2, 24]	τῷ ἑβδόμῳ τῶν Ὑπομνημάτων, διδόντος	αὐτῷ	χώραν μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν
[2, 31]	τοὐναντίον κακόν. εἰπόντος γοῦν τινος	αὐτῷ	ὡς εἴη Ἀντισθένης μητρὸς Θρᾴττης,
[2, 24]	καὶ βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´	ἐμαυτῷ	~ὑποδήματα ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν
[2, 37]	κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων περιγίνονται,	οὕτω	κἀγὼ Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς ἄλλοις
[2, 18]	δὴ σὺ σεμνὴ καὶ φρονεῖς	οὕτω	μέγα; {Β} Ἔξεστι γάρ μοι·
[2, 47]	ἔπειτα περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´	οὕτω	περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν
[2, 46]	δὲ καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν	οὕτω·	πῖνέ νυν ἐν Διὸς ὤν,
[2, 18]	δὲ συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος	οὕτω	φησί· Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα
[2, 46]	δ´ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ στόματι.	Τούτῳ	τις, καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν
[2, 45]	καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ	πρώτῳ	ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος
[2, 44]	γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ	πρώτῳ	ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος,
[2, 23]	Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος ἐν τῷ	πρώτῳ	τῶν Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ καὶ
[2, 39]	Φαβωρῖνος δέ φησιν ἐν τῷ	πρώτῳ	τῶν Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι ἀληθῆ
[2, 34]	εἰμὶ καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν	ἔχω,	δίδωμι δέ σοι ἐμαυτόν, ἆρ´
[2, 25]	αὑτόν, πόσων ἐγὼ χρείαν οὐκ	ἔχω.	καὶ συνεχὲς ἐκεῖνα ἀνεφθέγγετο τὰ
[2, 40]	νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν τῷ	Μητρῴῳ·	τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2006