Livre, Par.
[2, 20]	ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα Δημήτριός φησιν	ὁ	Βυζάντιος. ~γνόντα δὲ τὴν φυσικὴν
[2, 41]	ἐκβοῆσαι, Κατάβα, κατάβα" τουτέστι κατάβηθι.	ὁ	δ´ οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα
[2, 40]	τοὺς νέους διαφθείρων. τίμημα θάνατος.	ὁ	δ´ οὖν φιλόσοφος, Λυσίου γράψαντος
[2, 36]	τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται	ὁ	δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ
[2, 35]	οὐχί; πρὸς τὸν εἰπόντα, κακῶς	ὁ	δεῖνά σε λέγει, καλῶς γάρ,
[2, 38]	τινες· προητοίμασε δὲ πάντα Λύκων	ὁ	δημαγωγός. ~Ἀντισθένης δ´ ἐν ταῖς
[2, 21]	αὐτῷ ἐλάγχανον; καὶ ταῦτα μὲν	ὁ	Δημήτριος. ~Ἀποδημίας δὲ οὐκ ἐδεήθη,
[2, 46]	Ὁμήρῳ ζῶντι, ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης	ὁ	Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι,
[2, 47]	καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής· καὶ	ὁ	Κῷος, ἐπικλήσεις θεῶν γεγραφώς.
[2, 46]	προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης	ὁ	Κῷος· Θάλητι δὲ Φερεκύδης καὶ
[2, 19]	ἐκ δ´ ἄρα τῶν ἀπέκλινεν	ὁ	λαξόος, ἐννομολέσχης, Ἑλλήνων ἐπαοιδός, ἀκριβολόγους
[2, 41]	Λυσίου, πῶς, εἰ καλός ἐστιν	ὁ	λόγος, οὐκ ἄν σοι ἁρμόττοι;
[2, 40]	αὐτῷ, διαναγνοὺς ἔφη, καλὸς μὲν	ὁ	λόγος, ὦ Λυσία, οὐ μὴν
[2, 38]	Ἀπηνέγκατο μὲν οὖν τὴν γραφὴν	ὁ	Μέλητος, εἶπε δὲ τὴν δίκην
[2, 43]	μὴ κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ σοφίῃ.	~Ὁ	μὲν οὖν ἐξ ἀνθρώπων ἦν·
[2, 46]	Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ	ὁ	προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης
[2, 26]	ἐστι Σάτυρός τε καὶ Ἱερώνυμος	ὁ	Ῥόδιος. φασὶ γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους
[2, 38]	συνέγραψε δὲ τὸν λόγον Πολυκράτης	ὁ	σοφιστής, ὥς φησιν Ἕρμιππος, ἢ
[2, 20]	ἐτελεύτα. φησὶ δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος	ὁ	Σπινθάρου καὶ χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν
[2, 45]	μοι καὶ περὶ τῶν φυσικῶν	ὁ	Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ
[2, 39]	ὑπὲρ τῶν ποιητῶν, οὓς ἅπαντας	ὁ	Σωκράτης διέσυρε. Φαβωρῖνος δέ φησιν
[2, 18]	αἴτιος. Ἀριστοφάνης Νεφέλαις· Εὐριπίδῃ δ´	ὁ	τὰς τραγῳδίας ποιῶν τὰς περιλαλούσας
[2, 46]	ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν	ὁ	τερατοσκόπος, ὡς Πυθαγόρᾳ Κύλων Κροτωνιάτης·
[2, 41]	Κρινομένου δ´ αὐτοῦ φησιν Ἰοῦστος	ὁ	Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα
[2, 44]	ἑβδομήκοντα. ταὐτά φησι καὶ Δημήτριος	ὁ	Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν
[2, 23]	Περὶ παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ	ὁ	Χῖος καὶ νέον ὄντα εἰς
[2, 33]	πότερον γήμαι ἢ μή, ἔφη,	ὃ	ἂν αὐτῶν ποιήσῃς, μεταγνώσῃ. ἔλεγέ
[2, 35]	ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον	ἵκοιο,	πρὸς Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην
[2, 34]	δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ καὶ	ἄλλο	μὲν οὐδὲν ἔχω, δίδωμι δέ
[2, 37]	τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης	ἐκεῖνο	δὴ τὸ περιφερόμενον. ἀνδρῶν ἁπάντων
[2, 20]	τιθέναι. Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν	ἀπὸ	τοῦ ἐργαστηρίου καὶ παιδεῦσαι τῆς
[2, 29]	ἐποίησε προτρέψας. ἦν γὰρ ἱκανὸς	ἀπὸ	τῶν πραγμάτων τοὺς λόγους εὑρίσκειν.
[2, 39]	αὐτῷ γάρ, φησί, μνημονεύει τῶν	ὑπὸ	Κόνωνος τειχῶν ἀνασταθέντων, ἃ γέγονεν
[2, 38]	οὗτος γὰρ οὐ φέρων τὸν	ὑπὸ	Σωκράτους χλευασμὸν πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν
[2, 22]	τὴν δόξαν αὐτούς, ἀλλ´ ὥστε	τὸ	ἀληθὲς ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι. φασὶ δ´
[2, 29]	ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ	τὸ	ἀπείρως ἔχειν, ὥς φησι Ξενοφῶν·
[2, 20]	Σπινθάρου καὶ χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν	τὸ	βαλλόμενον κέρμα ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα
[2, 41]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν ἐπὶ	τὸ	βῆμα ἀναβάντων· τοὺς δὲ δικαστὰς
[2, 41]	τῷ Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ	τὸ	βῆμα καὶ εἰπεῖν, νεώτατος ὤν,
[2, 32]	φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ προσημαίνειν	τὸ	δαιμόνιον τὰ μέλλοντα αὐτῷ· τό
[2, 22]	πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει.	τὸ	δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων φιλονεικότερον
[2, 36]	οὐκ ἔμαθε. ~στρέψαντος δὲ Ἀντισθένους	τὸ	διερρωγὸς τοῦ τρίβωνος εἰς τοὐμφανές,
[2, 35]	καὶ ὅς, τί δέ, ἔφη,	τὸ	ἐμὸν ἱμάτιον ἐμβιῶναι μὲν ἐπιτήδειον,
[2, 22]	φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα	τὸ	Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί δοκεῖ;
[2, 28]	σοι χλαῖνα γένοιτο; {Β. τουτὶ	τὸ	κακὸν τῶν σκυτοτόμων κατ´ ἐπήρειαν
[2, 31]	αὐτῶν προσοδεύοιτο, οὐχ εἵλετο· καὶ	τὸ	κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά τινας.
[2, 35]	τρίτην ἀποθανοῦμαι. μέλλοντί τε αὐτῷ	τὸ	κώνειον πίεσθαι Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον ἐδίδου
[2, 42]	μετ´ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἔπιε	τὸ	κώνειον, πολλὰ καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς,
[2, 26]	φασὶ γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ	τὸ	λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι
[2, 30]	ταώ. Ἔλεγε δὲ ὡς θαῦμα	τὸ	μὲν ἕκαστον εἰπεῖν ἂν ῥᾳδίως
[2, 27]	προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα	τὸ	μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν· καὶ
[2, 32]	ποτε ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου,	τὸ	μηδὲν ἄγαν, εἶπεν. ἔφασκέ τε
[2, 34]	δὲ ἐσθίειν ἵνα ζῴη. πρὸς	τὸ	οὐκ ἀξιόλογον πλῆθος ἔφασκεν ὅμοιον
[2, 37]	ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ	τὸ	περιφερόμενον. ἀνδρῶν ἁπάντων Σωκράτης σοφώτατος.
[2, 40]	γ´ ἐμοί. δηλαδὴ γὰρ ἦν	τὸ	πλέον δικανικὸς ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος
[2, 21]	ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι,	τὸ	πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ
[2, 26]	Ἀθηναίους διὰ τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι	τὸ	πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν
[2, 27]	γὰρ μνήμων καὶ φροντιστής, καὶ	τὸ	ταλαίπωρον ἔνεστιν ἐν τῇ γνώμῃ,
[2, 32]	τὸ δαιμόνιον τὰ μέλλοντα αὐτῷ·	τό	τε εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν
[2, 28]	ἔτλη κολακεῦσαι. τοῦτο δ´ αὐτοῦ	τὸ	ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ
[2, 38]	ἀσεβείας καὶ τῶν νέων διαφθορᾶς.	Ἀπηνέγκατο	μὲν οὖν τὴν γραφὴν ὁ
[2, 27]	τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν τε οὐδένα	εἰσεπράξατο.	καὶ ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα
[2, 31]	προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον	ἀπειργάσατο.	~Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη
[2, 47]	καὶ τὴν πρώτην Ἀκαδήμειαν αὐτὸς	συνεστήσατο.	ἡ μὲν οὖν ἀκολουθία τοῦτον
[2, 40]	τῷ Μητρῴῳ· τάδε ἐγράψατο καὶ	ἀντωμόσατο	Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου
[2, 22]	καὶ σωμασκίας, καὶ ἦν εὐέκτης.	ἐστρατεύσατο	γοῦν εἰς Ἀμφίπολιν· καὶ Ξενοφῶντα
[2, 23]	ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ ἐπέλθοι.	ἐστρατεύσατο	δὲ καὶ εἰς Ποτίδαιαν διὰ
[2, 40]	Φαβωρῖνος, ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε	ἐγράψατο	καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς
[2, 25]	οὐκ ἔχω. καὶ συνεχὲς ἐκεῖνα	ἀνεφθέγγετο	τὰ ἰαμβεῖα· τὰ δ´ ἀργυρώματ´
[2, 31]	ἵν´ ἀπ´ αὐτῶν προσοδεύοιτο, οὐχ	εἵλετο·	καὶ τὸ κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου
[2, 27]	τῶν σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν. καὶ	ἐσεμνύνετο	ἐπὶ τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν τε
[2, 21]	ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ λακτισθέντα, ἐπειδὴ	ἠνέσχετο,	τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν, εἰ δέ
[2, 28]	τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ λαμπρὰ	ἠμπίσχετο·	καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος Συμποσίῳ
[2, 30]	ἀνθρώποις δὲ οὐδαμῶς. ἄχρηστον γὰρ	ᾤετο	εἶναι τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν,
[2, 22]	Δηλίου γέ τινος δεῖται κολυμβητοῦ.	Ἐπεμελεῖτο	δὲ καὶ σωμασκίας, καὶ ἦν
[2, 32]	μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν. ἔτι τε	ὠρχεῖτο	συνεχές, τῇ τοῦ σώματος εὐεξίᾳ
[2, 28]	εἶ. πόθεν ἄν σοι χλαῖνα	γένοιτο;	{Β. τουτὶ τὸ κακὸν τῶν
[2, 31]	αὐτῷ διδόντος, ἵν´ ἀπ´ αὐτῶν	προσοδεύοιτο,	οὐχ εἵλετο· καὶ τὸ κάλλος
[2, 34]	τῶν τοιούτων σωρὸν ὡς δόκιμον	ἀποδέχοιτο.	Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ
[2, 33]	εἰ μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι	γίγνοιντο·	εἰ δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ τὴν
[2, 32]	καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν	αὐτὸ	τοῦτο {εἰδέναι} τούς τε τὰ
[2, 43]	δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι	τοῦτο,	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων.
[2, 28]	πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι.	τοῦτο	δ´ αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ
[2, 27]	ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα εἶναι θεῶν.	τοῦτο	δ´ ἐνέσται καὶ παρὰ τῶν
[2, 32]	εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ	τοῦτο	{εἰδέναι} τούς τε τὰ ἀώρια
[2, 20]	Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ	τοῦτο	καὶ Ἰδομενεὺς ἐν τῷ Περὶ
[2, 26]	δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν	τοῦτο	ποιῆσαι καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´
[2, 46]	σὺ ἐδέξω· αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον	τοῦτο	τεῷ στόματι. Τούτῳ τις, καθά
[2, 26]	οὐκ ἐνόσησε. ~Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης	δύο	γυναῖκας αὐτὸν ἀγαγέσθαι· προτέραν μὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2006