HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, SOCRATE (II,18 à 47)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ι = 216 formes différentes pour 496 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Par.

[2, 38]   Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν ἀπενέγκασθαι κατ´ αὐτοῦ γραφὴν ἀσεβείας καὶ

[2, 21]   καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα ταῦτα φέρειν

[2, 23]   ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο

[2, 37]   περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι χερσὶν ἀμύνασθαι· νὴ Δί´, εἶπεν, ἵν´ ἡμῶν

[2, 22]   ἀλλ´ ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι. φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα

[2, 34]   πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα,

[2, 19]   δὲ καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ καὶ

[2, 20]   αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου καὶ χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν τὸ βαλλόμενον κέρμα

[2, 26]   τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι

[2, 24]   ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν

[2, 31]   ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ

[2, 26]   δ´ Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν ἀγαγέσθαι· προτέραν μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς

[2, 21]   βιαιότερον ἐν ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε

[2, 33]   δὲ καὶ τοὺς νέους συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´ εἰ μὲν καλοὶ εἶεν,

[2, 24]   τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους δεδεμένον διαθέσθαι. Αὐτάρκης τε ἦν καὶ σεμνός.

[2, 35]   μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον πίεσθαι Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον ἐδίδου καλόν, ἵν´

[2, 22]   συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ ὥστε ἀφελέσθαι τὴν δόξαν αὐτούς, ἀλλ´ ὥστε

[2, 21]   ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον·

[2, 24]   πλούσιον, ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν

[2, 26]   μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ γενέσθαι Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν

[2, 26]   καὶ ἄπροικον λαβεῖν, ἐξ ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ

[2, 31]   ἂν γενναῖον ἐκ δυεῖν Ἀθηναίων γενέσθαι; Φαίδωνα δὲ δι´ αἰχμαλωσίαν ἐπ´

[2, 44]   πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ πρώτῳ

[2, 19]   τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ καὶ

[2, 33]   ὡς μὴ ὁμοίους τῷ λίθῳ φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ καὶ τοὺς νέους

[2, 22]   αὐτῷ δόντα τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι,

[2, 45]   Σωκράτους καὶ δὴ καὶ βίαιον ἔσεσθαι τὴν τελευτὴν αὐτῷ. ~Ἔστι δὲ

[2, 22]   οἱ πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι

[2, 29]   μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν,

[2, 32]   μέλλοντα αὐτῷ· τό τε εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ εἶναι, παρὰ

[2, 30]   Εὐκλείδη, ἔφη, σοφισταῖς μὲν δυνήσῃ χρῆσθαι, ἀνθρώποις δὲ οὐδαμῶς. ἄχρηστον γὰρ

[2, 27]   ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ

[2, 45]   καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ

[2, 26]   ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν

[2, 45]   περὶ τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας

[2, 22]   μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι δὲ καὶ ἃ μὴ συνῆκα· πλὴν Δηλίου

[2, 46]   Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος, καὶ Σιμωνίδῃ

[2, 34]   Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχω, δίδωμι

[2, 47]   Σωκράτης, ἱστορικός, περιήγησιν Ἄργους γεγραφώς· καὶ ἄλλος περιπατητικός, Βιθυνός· καὶ ἕτερος

[2, 45]   ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς Ἀναξαγόρου καὶ ἄλλων τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης

[2, 26]   τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι δὲ καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν ὁμοῦ, ὧν ἐστι

[2, 46]   Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς Πυθαγόρᾳ

[2, 40]   ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει

[2, 38]   ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους, καθάπερ ἀμέλει καὶ Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν τῷ

[2, 29]   δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον περὶ

[2, 26]   Ἀριστείδου τοῦ δικαίου θυγατέρα, ἣν καὶ ἄπροικον λαβεῖν, ἐξ ἧς γενέσθαι

[2, 23]   ἐφ´ ἑνὸς σχήματος αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ

[2, 20]   ~διδάσκειν λόγων, ὥς φησι Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ ὡς τὸν

[2, 28]   τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι βρενθύει

[2, 42]   ἡ ἀρχή· Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε, καὶ Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ

[2, 25]   εἰς τὸν βίον. ὑπερεφρόνησε δὲ καὶ Ἀρχελάου τοῦ Μακεδόνος καὶ Σκόπα

[2, 43]   ἐζημίωσαν, καὶ Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον

[2, 30]   ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν Καλλίου πτερυξαμένους. καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ πόλει

[2, 45]   καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους καὶ δὴ καὶ βίαιον ἔσεσθαι τὴν τελευτὴν αὐτῷ.

[2, 46]   ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας

[2, 24]   φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ

[2, 43]   ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον καθά φησιν Ἡρακλείδης,

[2, 20]   τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος

[2, 29]   ὥς που καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν

[2, 43]   μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν,

[2, 19]   δὲ Ἀναξαγόρου κατά τινας, ἀλλὰ καὶ Δάμωνος, ὡς Ἀλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς,

[2, 42]   κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας ψήφους ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς μετ´ οὐ πολλὰς ἡμέρας

[2, 45]   τε ἄλλα καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους καὶ δὴ καὶ βίαιον ἔσεσθαι τὴν

[2, 38]   οὗ δὴ καὶ ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς

[2, 44]   γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά φησι καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ

[2, 24]   Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ καὶ ἰσχυρογνώμων καὶ δημοκρατικός, ὡς δῆλον ἔκ τε

[2, 19]   γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους·

[2, 24]   μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν

[2, 32]   μὴ εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ

[2, 41]   παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι, πέντε καὶ εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς ἀποτίσειν. ~Εὐβουλίδης

[2, 41]   Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ εἰπεῖν, νεώτατος ὤν, ὦ ἄνδρες

[2, 23]   Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν· ἀλλὰ καὶ εἰς Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος ἐν

[2, 23]   τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς Ποτίδαιαν διὰ θαλάττης· πεζῇ

[2, 30]   ἔχοντα οἰκείως ἐπέστησεν. ~Ἐπῆρε δὲ καὶ εἰς φρόνημα Ἰφικράτην τὸν στρατηγόν,

[2, 27]   τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα εἶναι θεῶν.

[2, 27]   εὐτελείᾳ, μισθόν τε οὐδένα εἰσεπράξατο. καὶ ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου

[2, 21]   φιλοσοφεῖν ἐπί τε τῶν ἐργαστηρίων καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ· κἀκεῖνα δὲ

[2, 19]   ῥητορόμυκτος, ὑπαττικὸς εἰρωνευτής. ἦν γὰρ καὶ ἐν τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς

[2, 38]   καθάπερ ἀμέλει καὶ Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι Μένωνι.

[2, 31]   ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ ἓν μόνον ἀγαθὸν εἶναι, τὴν

[2, 31]   μόνον ἀγαθὸν εἶναι, τὴν ἐπιστήμην, καὶ ἓν μόνον κακόν, τὴν ἀμαθίαν·

[2, 24]   μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν αὐτῷ ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς

[2, 26]   μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι

[2, 31]   κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά τινας. καὶ ἐπῄνει σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων,

[2, 43]   Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ

[2, 23]   παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ ἐρασθῆναί φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν

[2, 19]   Δοῦρις δὲ καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ

[2, 27]   καὶ τῶν σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν. καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν

[2, 39]   τῆς τοῦ Σωκράτους τελευτῆς ὕστερον. καὶ ἔστιν οὕτως ἔχον. ~Ἡ δ´

[2, 47]   γεγραφώς· καὶ ἄλλος περιπατητικός, Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής· καὶ ὁ

[2, 47]   ἐχέτω τὸν τρόπον. Γέγονε δὲ καὶ ἕτερος Σωκράτης, ἱστορικός, περιήγησιν Ἄργους

[2, 31]   κακόν, τὴν ἀμαθίαν· πλοῦτον δὲ καὶ εὐγένειαν οὐδὲν σεμνὸν ἔχειν, πᾶν

[2, 45]   δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου, καὶ οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ πρώτῳ

[2, 25]   Μακεδόνος καὶ Σκόπα τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα

[2, 38]   Σωκράτης σοφώτατος. ~ἀφ´ οὗ δὴ καὶ ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ καὶ

[2, 27]   ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ μὴ

[2, 46]   τὴν τελευτὴν αὐτῷ. ~Ἔστι δὲ καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτω· πῖνέ

[2, 22]   κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ σωμασκίας, καὶ ἦν εὐέκτης. ἐστρατεύσατο γοῦν εἰς

[2, 46]   ὄντως καὶ σοφὸν εἶπε θεός, καὶ θεὸς ἡ σοφίη. πρὸς γὰρ

[2, 37]   γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι

[2, 19]   τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς φησι καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ τριάκοντα

[2, 20]   ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν τῷ Περὶ τῶν

[2, 26]   ὁμοῦ, ὧν ἐστι Σάτυρός τε καὶ Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος. φασὶ γὰρ

[2, 41]   σοι ἁρμόττοι; ἔφη, οὐ γὰρ καὶ ἱμάτια καλὰ καὶ ὑποδήματα εἴη

[2, 24]   πρώτῳ τῶν Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ καὶ ἰσχυρογνώμων καὶ δημοκρατικός, ὡς δῆλον

[2, 18]   ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις· {Α} Τί δὴ

[2, 46]   ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ

[2, 21]   πάντα ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ λακτισθέντα, ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος,

[2, 28]   ἐνίοτε πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ λαμπρὰ ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ

[2, 29]   τοὺς λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ καὶ Λαμπροκλέα τὸν υἱὸν τῇ μητρὶ

[2, 39]   τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ Μέλητον· τὸν μὲν

[2, 32]   λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός, μηδὲν

[2, 28]   τοῦτο δ´ αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων

[2, 23]   ἐνῆν τοῦ πολέμου κωλύοντος. ὅτε καὶ μεῖναι νυκτὸς ὅλης ἐφ´ ἑνὸς

[2, 38]   αὐτῷ τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν ἀπενέγκασθαι κατ´ αὐτοῦ

[2, 39]   κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ Μέλητον· τὸν μὲν Ἄνυτον ὑπὲρ

[2, 26]   λαβεῖν, ἐξ ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ προτέραν γῆμαι

[2, 24]   πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα στρατηγῶν.

[2, 42]   αὐτοῦ τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον οὐ πάνυ ἐπιτετευγμένως,

[2, 23]   τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ Χῖος καὶ νέον ὄντα εἰς Σάμον σὺν

[2, 37]   δὲ εἰπόντος, ἀλλά μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη

[2, 40]   τὸν τρόπον· ἀνακεῖται γὰρ ἔτι καὶ νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν τῷ

[2, 29]   τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον, ὥς που καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα μὲν

[2, 32]   ἡγούμενος τὴν τοιαύτην γυμνασίαν, ὡς καὶ Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε

[2, 31]   σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων, καθὰ καὶ Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε

[2, 45]   προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων τῶν

[2, 22]   εὐέκτης. ἐστρατεύσατο γοῦν εἰς Ἀμφίπολιν· καὶ Ξενοφῶντα ἀφ´ ἵππου πεσόντα ἐν

[2, 47]   Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής· καὶ ὁ Κῷος, ἐπικλήσεις θεῶν γεγραφώς.

[2, 19]   ὥς φησι καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας

[2, 42]   δίκην τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως. Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ κατέγνωσαν, προσθέντες

[2, 44]   ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης δὲ καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει

[2, 35]   καλόν, ἵν´ ἐν ἐκείνῳ ἀποθάνῃ. καὶ ὅς, τί δέ, ἔφη, τὸ

[2, 38]   καὶ ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς μέγα φρονοῦντας

[2, 45]   φασιν. ~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου, καὶ οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ

[2, 42]   ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά τινας ἐποίησεν, οὗ

[2, 20]   ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ παιδεῦσαι τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος

[2, 19]   διήκουσεν Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις

[2, 43]   δ´ εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς

[2, 18]   καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας

[2, 21]   τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν

[2, 23]   Δήλιον μάχῃ διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε καὶ πάντων φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα

[2, 27]   εἶναι θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ

[2, 32]   τις μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ

[2, 21]   ἐν ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε γελᾶσθαι

[2, 45]   ὁ Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά

[2, 45]   ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης

[2, 36]   πρότερον μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ περιχέασαν αὐτῷ, οὐκ ἔλεγον, εἶπεν,

[2, 46]   τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι

[2, 39]   ἐν ταῖς τῶν Φιλοσόφων Διαδοχαῖς καὶ Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ

[2, 30]   τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων ἐν Εὐθυδήμῳ φησίν. ~Χαρμίδου

[2, 18]   λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ φησίν, Ἀθηναῖος,

[2, 45]   τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ καὶ Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς

[2, 29]   ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ καὶ Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ

[2, 24]   Αὐτάρκης τε ἦν καὶ σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη

[2, 32]   ἔλεγεν εἰς τὰς ὥρας ἐλθεῖν. καί ποτε ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου,

[2, 37]   Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη,

[2, 32]   ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον τὰ μέλλοντα

[2, 29]   βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν

[2, 20]   ἐν τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ

[2, 20]   καὶ πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα. φησὶ

[2, 23]   εἰς Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ ἀποδημῆσαι· καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν· ἀλλὰ

[2, 24]   δεδεμένον διαθέσθαι. Αὐτάρκης τε ἦν καὶ σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά

[2, 46]   Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος, καὶ Σιμωνίδῃ Τιμοκρέων. ~Τῶν δὲ διαδεξαμένων

[2, 25]   δὲ καὶ Ἀρχελάου τοῦ Μακεδόνος καὶ Σκόπα τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου

[2, 46]   Σώκρατες· ἦ σε γὰρ ὄντως καὶ σοφὸν εἶπε θεός, καὶ θεὸς

[2, 37]   καθαπερεὶ καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ σὺ μέν, εἶπε, χηνῶν βοώντων

[2, 28]   ὀλίγων, πολλῷ δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ σὺ πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´

[2, 46]   τερατοσκόπος, ὡς Πυθαγόρᾳ Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι, ἀποθανόντι δὲ

[2, 25]   πόσων ἐγὼ χρείαν οὐκ ἔχω. καὶ συνεχὲς ἐκεῖνα ἀνεφθέγγετο τὰ ἰαμβεῖα·

[2, 26]   ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς καὶ

[2, 18]   καινὸν δρᾶμα τοῦτ´ Εὐριπίδου, ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ

[2, 22]   τινος δεῖται κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ σωμασκίας, καὶ ἦν εὐέκτης. ἐστρατεύσατο

[2, 44]   τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν ἀηδόνα μουσᾶν. καὶ τάδε μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ

[2, 19]   ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ καὶ τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας ἔνιοί

[2, 21]   ἐλάκτισε, δίκην ἂν αὐτῷ ἐλάγχανον; καὶ ταῦτα μὲν ὁ Δημήτριος. ~Ἀποδημίας

[2, 44]   ὅτε καθαίρουσιν Ἀθηναῖοι τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι φασίν.

[2, 47]   ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ τὴν πρώτην Ἀκαδήμειαν αὐτὸς συνεστήσατο.

[2, 23]   αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ

[2, 34]   ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ δεῖπνον πλουσίους, καὶ τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη, θάρρει·

[2, 41]   μιᾷ πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων τῶν δικαστῶν τί χρὴ

[2, 19]   ἔνιοί φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας. ὅθεν καὶ Τίμωνα ἐν τοῖς Σίλλοις εἰπεῖν·

[2, 31]   ἀπ´ αὐτῶν προσοδεύοιτο, οὐχ εἵλετο· καὶ τὸ κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά

[2, 27]   εἶ γὰρ μνήμων καὶ φροντιστής, καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν ἐν τῇ

[2, 37]   ἄλλοις ἀνθρώποις συμπεριενεχθήσομαι. Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων πρὸς

[2, 27]   δικαίως ὡς εὐδαίμων παρ´ Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ

[2, 29]   περὶ ὁσίου τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ τὸν Λύσιν δὲ ἠθικώτατον ἐποίησε

[2, 39]   δὲ Λύκωνα ὑπὲρ τῶν ῥητόρων· καὶ τὸν Μέλητον ὑπὲρ τῶν ποιητῶν,

[2, 24]   τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν ἐπιπλῆξαι καὶ τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους δεδεμένον

[2, 43]   κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν, Μελήτου δὲ

[2, 40]   καινὰ δαιμόνια εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων. τίμημα θάνατος.

[2, 33]   τῷ λίθῳ φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ καὶ τοὺς νέους συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´

[2, 36]   ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ σὺ

[2, 43]   πεντήκοντα δραχμαῖς ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν, καὶ Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα

[2, 45]   καὶ οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς

[2, 27]   ἐπιθυμεῖς, οἴνου τ´ ἀπέχει κἀδηφαγίας καὶ τῶν ἄλλων ἀνοήτων. ~Ἀμειψίας δ´

[2, 38]   ἀπενέγκασθαι κατ´ αὐτοῦ γραφὴν ἀσεβείας καὶ τῶν νέων διαφθορᾶς. Ἀπηνέγκατο μὲν

[2, 39]   μὲν Ἄνυτον ὑπὲρ τῶν δημιουργῶν καὶ τῶν πολιτικῶν ὀργιζόμενον· τὸν δὲ

[2, 27]   καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς καὶ τῶν σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν. καὶ

[2, 28]   βρενθύει τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς, καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´

[2, 36]   ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα

[2, 41]   οὐ γὰρ καὶ ἱμάτια καλὰ καὶ ὑποδήματα εἴη ἂν ἐμοὶ ἀνάρμοστα.

[2, 18]   Σωφρονίσκου μὲν ἦν υἱὸς λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ Πλάτων

[2, 31]   οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν

[2, 18]   {Α} Τί δὴ σὺ σεμνὴ καὶ φρονεῖς οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι

[2, 27]   Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ μνήμων καὶ φροντιστής, καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν

[2, 20]   δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου καὶ χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν τὸ βαλλόμενον

[2, 33]   οὕτως ἐᾶν ἀπολωλέναι. ἐρωτηθεὶς πότερον γήμαι ἢ μή, ἔφη, ὃ ἂν

[2, 26]   καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι δὲ

[2, 22]   φάναι, ἃ μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι δὲ καὶ ἃ μὴ συνῆκα·

[2, 37]   Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις συμπεριενεχθήσομαι. Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων

[2, 36]   Ξανθίππη λοιδοροῦσα, ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές.

[2, 35]   πρὸς Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι. μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον

[2, 42]   μέν, εἶπε, τῶν ἐμοὶ διαπεπραγμένων τιμῶμαι τὴν δίκην τῆς ἐν πρυτανείῳ

[2, 24]   δέκα στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν αὐτῷ ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς μὴ ἐθελῆσαι· τοῖς

[2, 22]   ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι, ἃ μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι

[2, 24]   χώραν μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ

[2, 32]   εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο

[2, 32]   μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο {εἰδέναι} τούς τε τὰ ἀώρια πολλοῦ

[2, 20]   κέρμα ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα πάλιν τιθέναι. Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ

[2, 33]   ζητεῖν, ἀρετὴν δ´ οὕτως ἐᾶν ἀπολωλέναι. ἐρωτηθεὶς πότερον γήμαι ἢ μή,

[2, 41]   Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ εἰπεῖν,

[2, 23]   Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ ἐρασθῆναί φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ

[2, 32]   ἤδη γηραιός, μηδὲν λέγων ἄτοπον εἶναι ἅ τις μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν.

[2, 39]   τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν Πολυκράτους

[2, 33]   ἀφειμένα, ἀναστὰς ἐξῆλθε, φήσας γελοῖον εἶναι ἀνδράποδον μὲν μὴ εὑρισκόμενον ἀξιοῦν

[2, 42]   κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ

[2, 27]   ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα εἶναι θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ

[2, 32]   εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι

[2, 21]   δὲ τὴν φυσικὴν θεωρίαν μηδὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν

[2, 19]   δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ καὶ τὰς ἐν

[2, 31]   δὲ καὶ ἓν μόνον ἀγαθὸν εἶναι, τὴν ἐπιστήμην, καὶ ἓν μόνον

[2, 30]   δὲ οὐδαμῶς. ἄχρηστον γὰρ ᾤετο εἶναι τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς

[2, 23]   τοῦ πολέμου κωλύοντος. ὅτε καὶ μεῖναι νυκτὸς ὅλης ἐφ´ ἑνὸς σχήματος

[2, 37]   εὖ Σώκρατες, εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ οἱ ἱππικοὶ

[2, 36]   τοῖς κωμικοῖς δεῖν ἐπίτηδες ἑαυτὸν διδόναι· εἰ μὲν γάρ τι τῶν

[2, 32]   μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ

[2, 35]   δέ, ἔφη, τὸ ἐμὸν ἱμάτιον ἐμβιῶναι μὲν ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί;

[2, 45]   εἰς Ἀθήνας τά τε ἄλλα καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους καὶ δὴ καὶ

[2, 24]   ἐθελῆσαι· τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν ἐπιπλῆξαι καὶ τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους

[2, 24]   δῆλον ἔκ τε τοῦ μὴ εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα

[2, 30]   ἔχει, φίλους δ´ οὐκ ἂν ὀνομάσαι ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν

[2, 42]   ~Εὐβουλίδης μὲν γὰρ ἑκατόν φησιν ὁμολογῆσαι· θορυβησάντων δὲ τῶν δικαστῶν, ἕνεκα

[2, 26]   καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς

[2, 24]   αὐτῷ ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς μὴ ἐθελῆσαι· τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν ἐπιπλῆξαι

[2, 23]   ὄντα εἰς Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ ἀποδημῆσαι· καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν·

[2, 26]   βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν

[2, 41]   βῆμα ἀναβάντων· τοὺς δὲ δικαστὰς ἐκβοῆσαι, Κατάβα, κατάβα" τουτέστι κατάβηθι. ὁ

[2, 39]   Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ

[2, 23]   αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ

[2, 20]   ἀναλώσαντα πάλιν τιθέναι. Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ

[2, 44]   Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν φασιν. ~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν

[2, 44]   μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ φησι προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους. Ἐγεννήθη

[2, 43]   Ἀθηναῖοι δ´ εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ

[2, 41]   τί χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι, πέντε καὶ εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς

[2, 20]   αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ παιδεῦσαι τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα

[2, 28]   μέντοι πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι. τοῦτο δ´ αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν

[2, 19]   φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί

[2, 45]   γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι

[2, 28]   κακὸν τῶν σκυτοτόμων κατ´ ἐπήρειαν γεγένηται. {Α. οὗτος μέντοι πεινῶν οὕτως

[2, 32]   γεωμετρεῖν μέχρι ἄν τις μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου

[2, 24]   διδόντος αὐτῷ χώραν μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων

[2, 30]   δ´ οὐκ ἂν ὀνομάσαι ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν περὶ αὐτούς.

[2, 22]   συνῆκα· πλὴν Δηλίου γέ τινος δεῖται κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ σωμασκίας,

[2, 40]   δίκης τοῦτον εἶχε τὸν τρόπον· ἀνακεῖται γὰρ ἔτι καὶ νῦν, φησὶ

[2, 45]   ἄλλων τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ

[2, 36]   πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ

[2, 21]   μεγάροισι κακόν τ´ ἀγαθόν τε τέτυκται. πολλάκις δὲ βιαιότερον ἐν ταῖς

[2, 37]   τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων περιγίνονται, οὕτω κἀγὼ Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς

[2, 36]   γάρ τι τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς

[2, 33]   μὲν λίθου προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος ἔσται, αὑτῶν δ´ ἀμελεῖν, ὡς μὴ

[2, 27]   ἔγγιστα εἶναι θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν,

[2, 43]   Ἄνυτόν τε ἐπιδημήσαντα αὐθημερὸν ἐξεκήρυξαν Ἡρακλεῶται. οὐ μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους

[2, 29]   ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον περὶ ἐπιστήμης

[2, 29]   ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον

[2, 33]   μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν

[2, 36]   τι τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς.

[2, 21]   ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν, εἰ δέ με ὄνος ἐλάκτισε, δίκην

[2, 34]   γὰρ εἶεν μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ φαῦλοι, ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν

[2, 41]   ~εἰπόντος δὲ τοῦ Λυσίου, πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ λόγος, οὐκ

[2, 34]   τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη, θάρρει· εἰ μὲν γὰρ εἶεν μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν

[2, 36]   κωμικοῖς δεῖν ἐπίτηδες ἑαυτὸν διδόναι· εἰ μὲν γάρ τι τῶν προσόντων

[2, 33]   τοὺς νέους συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´ εἰ μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο·

[2, 22]   ἐδεήθη, καθάπερ οἱ πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ

[2, 24]   ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν μοι

[2, 23]   παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ

[2, 34]   οὐκ ἀξιόλογον πλῆθος ἔφασκεν ὅμοιον εἴ τις τετράδραχμον ἓν ἀποδοκιμάζων τὸν

[2, 27]   Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ μνήμων καὶ φροντιστής, καὶ

[2, 28]   σὺ πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´ εἶ. πόθεν ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο;

[2, 20]   τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν

[2, 45]   Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ

[2, 35]   εἰπόντα, κακῶς ὁ δεῖνά σε λέγει, καλῶς γάρ, ἔφη, λέγειν οὐκ

[2, 24]   οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´

[2, 22]   πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων

[2, 44]   καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον,

[2, 20]   φησι Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ ὡς τὸν ἥττω λόγον κρείττω

[2, 44]   εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης δὲ καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει λέγων,

[2, 40]   Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ πόλις νομίζει θεοὺς οὐ νομίζων, ἕτερα δὲ

[2, 27]   ἑστὼς οὔτε βαδίζων, οὔτε ῥιγῶν ἄχθει λίαν, οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς, οἴνου

[2, 40]   ἕτερα δὲ καινὰ δαιμόνια εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων.

[2, 40]   Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ πόλις

[2, 46]   Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν ὁ

[2, 45]   πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν

[2, 22]   τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι, ἃ μὲν

[2, 18]   φησίν, Ἀθηναῖος, τῶν δήμων Ἀλωπεκῆθεν. ἐδόκει δὲ συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος

[2, 38]   ἐφ´ ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους, καθάπερ ἀμέλει καὶ Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν

[2, 34]   τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου

[2, 30]   καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ πόλει περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ

[2, 19]   τε αὐτοῦ καὶ τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας ἔνιοί φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας.

[2, 31]   ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά τινας. καὶ ἐπῄνει σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων, καθὰ

[2, 28]   αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι

[2, 47]   Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ

[2, 36]   λοιδοροῦσα, ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ

[2, 34]   καὶ τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη, θάρρει· εἰ μὲν γὰρ εἶεν μέτριοι,

[2, 23]   πάντων φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι

[2, 36]   ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα ὡς οὐκ

[2, 34]   δὲ φαῦλοι, ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν μελήσει. ἔλεγέ τε τοὺς μὲν ἄλλους

[2, 40]   καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς

[2, 45]   αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον τινὰ

[2, 44]   Χρονικοῖς, ἐπὶ Ἀφεψίωνος τῷ τετάρτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς ἑβδόμης Ὀλυμπιάδος, Θαργηλιῶνος

[2, 45]   Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη

[2, 44]   φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς

[2, 22]   δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ ὥστε ἀφελέσθαι

[2, 39]   Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ, φησί, μνημονεύει τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν ἀνασταθέντων,

[2, 28]   καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι βρενθύει τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς, καὶ

[2, 30]   ἕκαστον εἰπεῖν ἂν ῥᾳδίως ὅσα ἔχει, φίλους δ´ οὐκ ἂν ὀνομάσαι

[2, 28]   τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´ ἀνέχει, κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι ἐνίοτε

[2, 27]   οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς, οἴνου τ´ ἀπέχει κἀδηφαγίας καὶ τῶν ἄλλων ἀνοήτων.

[2, 47]   εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ τὴν

[2, 41]   δικαστὰς ἐκβοῆσαι, Κατάβα, κατάβα" τουτέστι κατάβηθι. ὁ δ´ οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις

[2, 22]   στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις,

[2, 23]   σχήματος αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ

[2, 37]   εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ οἱ ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις.

[2, 42]   ἀρχή· Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε, καὶ Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι

[2, 34]   ἀποδέχοιτο. Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχω,

[2, 34]   καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχω, δίδωμι δέ σοι ἐμαυτόν, ἆρ´ οὖν,

[2, 43]   θάνατον κατέγνωσαν. Σωκράτην δὲ χαλκῇ εἰκόνι ἐτίμησαν, ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ

[2, 43]   πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης δὲ καὶ ὀνειδίζει

[2, 28]   ἄλλων ἀνοήτων. ~Ἀμειψίας δ´ ἐν τρίβωνι παράγων αὐτὸν φησὶν οὕτως· Σώκρατες

[2, 42]   διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά

[2, 38]   καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ οὐ φέρων τὸν

[2, 31]   αἰχμαλωσίαν ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ

[2, 37]   ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι χερσὶν ἀμύνασθαι· νὴ Δί´,

[2, 26]   ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ

[2, 35]   Ἀθηναῖοι, κἀκείνων, εἶπεν, ἡ φύσις. οἱ δὲ τοῦτ´ Ἀναξαγόραν φασίν. τῆς

[2, 47]   Ἀντισθένης· τῶν δὲ φερομένων δέκα οἱ διασημότατοι τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων, Εὐκλείδης,

[2, 23]   καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς

[2, 37]   ἔλεγε συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ οἱ ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς

[2, 47]   διαδεξαμένων αὐτὸν τῶν λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι μὲν Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης·

[2, 22]   ~Ἀποδημίας δὲ οὐκ ἐδεήθη, καθάπερ οἱ πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι

[2, 34]   ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι

[2, 19]   φησι καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν

[2, 42]   τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως. Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας

[2, 27]   καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ λανθάνουσιν ἑαυτοὺς δι´ ὧν σκώπτουσιν

[2, 44]   ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον, ὦ Δαναοί, τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν ἀηδόνα μουσᾶν.

[2, 23]   τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς Ποτίδαιαν

[2, 43]   μὲν οὖν ἐξ ἀνθρώπων ἦν· Ἀθηναῖοι δ´ εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι

[2, 35]   τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου κατέγνωσαν Ἀθηναῖοι, κἀκείνων, εἶπεν, ἡ φύσις. οἱ

[2, 43]   οὐ μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ

[2, 44]   Ὀλυμπιάδος, Θαργηλιῶνος ἕκτῃ, ὅτε καθαίρουσιν Ἀθηναῖοι τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν

[2, 41]   εἰπεῖν, νεώτατος ὤν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν ἐπὶ τὸ βῆμα ἀναβάντων·

[2, 44]   τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ

[2, 44]   φησι καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν

[2, 26]   προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι δὲ καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν ὁμοῦ,

[2, 19]   καὶ τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας ἔνιοί φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας. ὅθεν καὶ

[2, 33]   ἵν´ εἰ μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ

[2, 34]   θάρρει· εἰ μὲν γὰρ εἶεν μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ φαῦλοι,

[2, 37]   συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ οἱ ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι,

[2, 33]   συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´ εἰ μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´

[2, 34]   μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ φαῦλοι, ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν μελήσει. ἔλεγέ

[2, 34]   εἶπεν, οὐκ αἰσθάνῃ τὰ μέγιστά μοι διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ

[2, 24]   εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ ~ὑποδήματα ποιησαίμην,

[2, 45]   ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὁ

[2, 18]   οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι γάρ μοι· Σωκράτης γὰρ αἴτιος. Ἀριστοφάνης Νεφέλαις·

[2, 37]   ἀνέχῃ; τοῦ δὲ εἰπόντος, ἀλλά μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί,

[2, 37]   μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ

[2, 41]   καλὰ καὶ ὑποδήματα εἴη ἂν ἐμοὶ ἀνάρμοστα. Κρινομένου δ´ αὐτοῦ φησιν

[2, 36]   λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ πρόσεστι ταῦτα. ἔλεγε

[2, 40]   Λυσία, οὐ μὴν ἁρμόττων γ´ ἐμοί. δηλαδὴ γὰρ ἦν τὸ πλέον

[2, 42]   δικαστῶν, ἕνεκα μέν, εἶπε, τῶν ἐμοὶ διαπεπραγμένων τιμῶμαι τὴν δίκην τῆς

[2, 37]   καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι χερσὶν ἀμύνασθαι· νὴ Δί´, εἶπεν,

[2, 37]   ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι, φησί, τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν

[2, 45]   ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν φασιν. ~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου, καὶ οὗτος

[2, 33]   εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας

[2, 41]   ἐστιν ὁ λόγος, οὐκ ἄν σοι ἁρμόττοι; ἔφη, οὐ γὰρ καὶ

[2, 34]   μὲν οὐδὲν ἔχω, δίδωμι δέ σοι ἐμαυτόν, ἆρ´ οὖν, εἶπεν, οὐκ

[2, 36]   κενοδοξίαν. πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη·

[2, 34]   οἱ τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν

[2, 28]   καρτερικός γ´ εἶ. πόθεν ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο; {Β. τουτὶ τὸ

[2, 21]   κἀκεῖνα δὲ φάσκειν ζητεῖν, ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τ´ ἀγαθόν

[2, 47]   αὐτὸν τῶν λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι μὲν Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν

[2, 47]   τῶν δὲ φερομένων δέκα οἱ διασημότατοι τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων, Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος.

[2, 28]   πόλλ´ ἀνέχει, κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι ἐνίοτε πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος

[2, 45]   διαλέγεται, καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι

[2, 28]   κατ´ ἐπήρειαν γεγένηται. {Α. οὗτος μέντοι πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι.

[2, 41]   ὁ λόγος, οὐκ ἄν σοι ἁρμόττοι; ἔφη, οὐ γὰρ καὶ ἱμάτια

[2, 46]   Ἀθηναίων κώνειον ἁπλῶς σὺ ἐδέξω· αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ στόματι.

[2, 44]   φησιν Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς Χρονικοῖς, ἐπὶ Ἀφεψίωνος τῷ τετάρτῳ ἔτει τῆς

[2, 34]   παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ δεῖπνον πλουσίους, καὶ τῆς Ξανθίππης

[2, 45]   τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ

[2, 43]   Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον

[2, 43]   ἐξεκήρυξαν Ἡρακλεῶται. οὐ μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ

[2, 21]   πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν ἐπί τε τῶν ἐργαστηρίων καὶ ἐν

[2, 27]   σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν. καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν τε οὐδένα

[2, 41]   ὤν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν ἐπὶ τὸ βῆμα ἀναβάντων· τοὺς δὲ

[2, 41]   ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ εἰπεῖν, νεώτατος

[2, 34]   μοι διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ

[2, 43]   ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης

[2, 47]   δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα

[2, 33]   δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ εἰπόντος περὶ ἀρετῆς, κράτιστον εἰκῆ ταῦτ´ ἐᾶν

[2, 38]   πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν

[2, 30]   ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν περὶ αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα

[2, 20]   Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων

[2, 29]   καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον περὶ ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ

[2, 24]   τε τοῦ μὴ εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον,

[2, 45]   καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς

[2, 47]   Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους ἐν

[2, 29]   τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ

[2, 23]   φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ Περὶ παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ

[2, 47]   περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα

[2, 46]   καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ

[2, 45]   Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι

[2, 30]   ἄχρηστον γὰρ ᾤετο εἶναι τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων

[2, 30]   αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους, ὦ Εὐκλείδη,

[2, 45]   τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς

[2, 47]   Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ

[2, 20]   τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ

[2, 45]   Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης διειλέχθαι·

[2, 29]   Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου

[2, 29]   καὶ Λαμπροκλέα τὸν υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον, ὥς που καὶ Ξενοφῶν

[2, 32]   εἶπεν. ἔφασκέ τε δεῖν γεωμετρεῖν μέχρι ἄν τις μέτρῳ δύνηται γῆν

[2, 43]   μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων

[2, 26]   τε καὶ Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος. φασὶ γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ

[2, 22]   ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι. φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα τὸ

[2, 23]   ὅλης ἐφ´ ἑνὸς σχήματος αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ

[2, 21]   πολλάκις δὲ βιαιότερον ἐν ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ

[2, 18]   ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ

[2, 27]   εὐδαίμων παρ´ Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ μνήμων καὶ

[2, 25]   τὴν δίαιταν οὕτως ὥστε πολλάκις Ἀθήνησι λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε.

[2, 26]   λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε. ~Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν

[2, 45]   λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον τινὰ ἐλθόντα

[2, 20]   καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα. φησὶ δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου

[2, 44]   Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά φησι καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι

[2, 19]   ἐν τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς φησι καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ

[2, 45]   περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων

[2, 42]   Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν παιᾶνα.

[2, 39]   κατὰ Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ, φησί, μνημονεύει τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν

[2, 37]   ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς

[2, 20]   ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν λόγων, ὥς φησι Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ

[2, 29]   διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν, ὥς φησι Ξενοφῶν· Χαρμίδην δὲ τοὐναντίον ἔχοντα

[2, 24]   σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῶν

[2, 44]   τάδε μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ φησι προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους.

[2, 37]   θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι, φησί, τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων

[2, 20]   ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ

[2, 38]   δὲ τὴν δίκην Πολύευκτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε

[2, 40]   ἀνακεῖται γὰρ ἔτι καὶ νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε

[2, 18]   συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος οὕτω φησί· Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´

[2, 21]   φάσκειν ζητεῖν, ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τ´ ἀγαθόν τε τέτυκται.

[2, 41]   οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα μιᾷ πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων

[2, 42]   Αἴσωπός ποτ´ ἔλεξε Κορίνθιον ἄστυ νέμουσι μὴ κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ σοφίῃ.

[2, 37]   ἀλλά μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ.

[2, 24]   μὴ εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον,

[2, 35]   ἐν ἐκείνῳ ἀποθάνῃ. καὶ ὅς, τί δέ, ἔφη, τὸ ἐμὸν ἱμάτιον

[2, 18]   σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις· {Α} Τί δὴ σὺ σεμνὴ καὶ φρονεῖς

[2, 22]   δόντα τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι, ἃ

[2, 27]   ἔνεστιν ἐν τῇ γνώμῃ, κοὔτε τι κάμνεις οὔθ´ ἑστὼς οὔτε βαδίζων,

[2, 36]   ἑαυτὸν διδόναι· εἰ μὲν γάρ τι τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ

[2, 41]   ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων τῶν δικαστῶν τί χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι,

[2, 35]   ὄναρ δόξας τινὰ αὐτῷ λέγειν, ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο,

[2, 41]   Ἰοῦστος ὁ Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα

[2, 46]   αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ στόματι. Τούτῳ τις, καθά φησιν Ἀριστοτέλης

[2, 40]   εἶχε τὸν τρόπον· ἀνακεῖται γὰρ ἔτι καὶ νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν

[2, 32]   ἅ τις μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν. ἔτι τε ὠρχεῖτο συνεχές, τῇ τοῦ

[2, 46]   καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος

[2, 34]   ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα,

[2, 46]   Κῷος· Θάλητι δὲ Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ

[2, 46]   Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ

[2, 35]   Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι. μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον πίεσθαι

[2, 46]   Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι, ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος· καὶ

[2, 46]   Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι, ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος·

[2, 46]   ὁ Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης·

[2, 37]   πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ τὸ περιφερόμενον.

[2, 28]   ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι βρενθύει τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς,

[2, 38]   ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς μέγα φρονοῦντας ἐφ´

[2, 36]   περιχέασαν αὐτῷ, οὐκ ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει;

[2, 18]   ὅθεν Μνησίλοχος οὕτω φησί· Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´ Εὐριπίδου, ᾧ

[2, 38]   ὡς καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ οὐ φέρων

[2, 26]   καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν ὁμοῦ, ὧν ἐστι Σάτυρός τε καὶ Ἱερώνυμος ὁ

[2, 18]   τραγῳδίας ποιῶν τὰς περιλαλούσας οὗτός ἐστι, τὰς σοφάς. ~Ἀκούσας δὲ Ἀναξαγόρου

[2, 46]   βίαιον ἔσεσθαι τὴν τελευτὴν αὐτῷ. ~Ἔστι δὲ καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν

[2, 18]   καὶ φρονεῖς οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι γάρ μοι· Σωκράτης γὰρ αἴτιος.

[2, 36]   οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ πρόσεστι ταῦτα. ἔλεγε δὲ τοῖς κωμικοῖς

[2, 41]   δὲ δικαστὰς ἐκβοῆσαι, Κατάβα, κατάβα" τουτέστι κατάβηθι. ὁ δ´ οὖν κατεδικάσθη

[2, 21]   ἀγορᾷ· κἀκεῖνα δὲ φάσκειν ζητεῖν, ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τ´

[2, 28]   ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο; {Β. τουτὶ τὸ κακὸν τῶν σκυτοτόμων κατ´

[2, 36]   οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ πρόσεστι

[2, 35]   ἐμβιῶναι μὲν ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί; πρὸς τὸν εἰπόντα, κακῶς ὁ

Livre, Par.
[2, 38]	Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν	ἀπενέγκασθαι	κατ´ αὐτοῦ γραφὴν ἀσεβείας καὶ
[2, 21]	καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε	γελᾶσθαι	καταφρονούμενον· καὶ πάντα ταῦτα φέρειν
[2, 23]	ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν	ἀμύνασθαι	εἴ τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο
[2, 37]	περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι χερσὶν	ἀμύνασθαι·	νὴ Δί´, εἶπεν, ἵν´ ἡμῶν
[2, 22]	ἀλλ´ ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν	πειρᾶσθαι.	φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα
[2, 34]	πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ	παρορᾶσθαι	ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα,
[2, 19]	δὲ καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ	ἐργάσασθαι	λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ καὶ
[2, 20]	αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου καὶ	χρηματίσασθαι.	τιθέντα γοῦν τὸ βαλλόμενον κέρμα
[2, 26]	τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος,	ψηφίσασθαι	γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι
[2, 24]	ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ μόνος	ἀποψηφίσασθαι	τῶν δέκα στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν
[2, 31]	ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι	λυτρώσασθαι,	καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ
[2, 26]	δ´ Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν	ἀγαγέσθαι·	προτέραν μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς
[2, 21]	βιαιότερον ἐν ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον	κονδυλίζεσθαι	καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε
[2, 33]	δὲ καὶ τοὺς νέους συνεχὲς	κατοπτρίζεσθαι,	ἵν´ εἰ μὲν καλοὶ εἶεν,
[2, 24]	τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους δεδεμένον	διαθέσθαι.	Αὐτάρκης τε ἦν καὶ σεμνός.
[2, 35]	μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον	πίεσθαι	Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον ἐδίδου καλόν, ἵν´
[2, 22]	συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ ὥστε	ἀφελέσθαι	τὴν δόξαν αὐτούς, ἀλλ´ ὥστε
[2, 21]	ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ	παρατίλλεσθαι,	τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον·
[2, 24]	πλούσιον, ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε	ἀπολέσθαι·	ἀλλὰ καὶ μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν
[2, 26]	μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ	γενέσθαι	Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν
[2, 26]	καὶ ἄπροικον λαβεῖν, ἐξ ἧς	γενέσθαι	Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ
[2, 31]	ἂν γενναῖον ἐκ δυεῖν Ἀθηναίων	γενέσθαι;	Φαίδωνα δὲ δι´ αἰχμαλωσίαν ἐπ´
[2, 44]	πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι	γενέσθαι	φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ πρώτῳ
[2, 19]	τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ	γενέσθαι	φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ καὶ
[2, 33]	ὡς μὴ ὁμοίους τῷ λίθῳ	φαίνεσθαι.	ἠξίου δὲ καὶ τοὺς νέους
[2, 22]	αὐτῷ δόντα τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα	ἐρέσθαι,	τί δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι,
[2, 45]	Σωκράτους καὶ δὴ καὶ βίαιον	ἔσεσθαι	τὴν τελευτὴν αὐτῷ. ~Ἔστι δὲ
[2, 22]	οἱ πλείους, πλὴν εἰ μὴ	στρατεύεσθαι	ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι
[2, 29]	μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα	πολιτεύεσθαι	ἀπέστησε διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν,
[2, 32]	μέλλοντα αὐτῷ· τό τε εὖ	ἄρχεσθαι	μικρὸν μὲν μὴ εἶναι, παρὰ
[2, 30]	Εὐκλείδη, ἔφη, σοφισταῖς μὲν δυνήσῃ	χρῆσθαι,	ἀνθρώποις δὲ οὐδαμῶς. ἄχρηστον γὰρ
[2, 27]	ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου	προσδεῖσθαι·	καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ
[2, 45]	καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν	ποιεῖσθαι	τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ
[2, 26]	ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν,	παιδοποιεῖσθαι	δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν
[2, 45]	περὶ τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης	διειλέχθαι·	ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας
[2, 22]	μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι δὲ	καὶ	ἃ μὴ συνῆκα· πλὴν Δηλίου
[2, 46]	Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας	καὶ	Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος, καὶ Σιμωνίδῃ
[2, 34]	Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ	καὶ	ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχω, δίδωμι
[2, 47]	Σωκράτης, ἱστορικός, περιήγησιν Ἄργους γεγραφώς·	καὶ	ἄλλος περιπατητικός, Βιθυνός· καὶ ἕτερος
[2, 45]	ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς Ἀναξαγόρου	καὶ	ἄλλων τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης
[2, 26]	τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι δὲ	καὶ	ἀμφοτέρας ἔχειν ὁμοῦ, ὧν ἐστι
[2, 46]	Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος	καὶ	Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς Πυθαγόρᾳ
[2, 40]	ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε ἐγράψατο	καὶ	ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει
[2, 38]	ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους, καθάπερ ἀμέλει	καὶ	Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν τῷ
[2, 29]	δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι	καὶ	ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον περὶ
[2, 26]	Ἀριστείδου τοῦ δικαίου θυγατέρα, ἣν	καὶ	ἄπροικον λαβεῖν, ἐξ ἧς γενέσθαι
[2, 23]	ἐφ´ ἑνὸς σχήματος αὐτόν φασι,	καὶ	ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ
[2, 20]	~διδάσκειν λόγων, ὥς φησι Ξενοφῶν	καὶ	Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ ὡς τὸν
[2, 28]	τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει	καὶ	Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι βρενθύει
[2, 42]	ἡ ἀρχή· Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε,	καὶ	Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ
[2, 25]	εἰς τὸν βίον. ὑπερεφρόνησε δὲ	καὶ	Ἀρχελάου τοῦ Μακεδόνος καὶ Σκόπα
[2, 43]	ἐζημίωσαν, καὶ Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον,	καὶ	Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον
[2, 30]	ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν Καλλίου πτερυξαμένους.	καὶ	αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ πόλει
[2, 45]	καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους καὶ δὴ	καὶ	βίαιον ἔσεσθαι τὴν τελευτὴν αὐτῷ.
[2, 46]	ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ Φερεκύδης	καὶ	Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας
[2, 24]	φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει	καὶ	βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ
[2, 43]	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων.	καὶ	γὰρ Ὅμηρον καθά φησιν Ἡρακλείδης,
[2, 20]	τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιοῦντα.	καὶ	γὰρ πρῶτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος
[2, 29]	ὥς που καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε.	καὶ	Γλαύκωνα μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν
[2, 43]	μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας	καὶ	γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν,
[2, 19]	δὲ Ἀναξαγόρου κατά τινας, ἀλλὰ	καὶ	Δάμωνος, ὡς Ἀλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς,
[2, 42]	κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας ψήφους ὀγδοήκοντα.	καὶ	δεθεὶς μετ´ οὐ πολλὰς ἡμέρας
[2, 45]	τε ἄλλα καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους	καὶ	δὴ καὶ βίαιον ἔσεσθαι τὴν
[2, 38]	οὗ δὴ καὶ ἐφθονήθη μάλιστα·	καὶ	δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς
[2, 44]	γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά φησι	καὶ	Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ
[2, 24]	Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ καὶ ἰσχυρογνώμων	καὶ	δημοκρατικός, ὡς δῆλον ἔκ τε
[2, 19]	γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ	καὶ	δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους·
[2, 24]	μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι,	καὶ	εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν
[2, 32]	μὴ εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ·	καὶ	εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ
[2, 41]	παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι, πέντε	καὶ	εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς ἀποτίσειν. ~Εὐβουλίδης
[2, 41]	Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	εἰπεῖν, νεώτατος ὤν, ὦ ἄνδρες
[2, 23]	Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν· ἀλλὰ	καὶ	εἰς Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος ἐν
[2, 23]	τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ	καὶ	εἰς Ποτίδαιαν διὰ θαλάττης· πεζῇ
[2, 30]	ἔχοντα οἰκείως ἐπέστησεν. ~Ἐπῆρε δὲ	καὶ	εἰς φρόνημα Ἰφικράτην τὸν στρατηγόν,
[2, 27]	τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν·	καὶ	ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα εἶναι θεῶν.
[2, 27]	εὐτελείᾳ, μισθόν τε οὐδένα εἰσεπράξατο.	καὶ	ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου
[2, 21]	φιλοσοφεῖν ἐπί τε τῶν ἐργαστηρίων	καὶ	ἐν τῇ ἀγορᾷ· κἀκεῖνα δὲ
[2, 19]	ῥητορόμυκτος, ὑπαττικὸς εἰρωνευτής. ἦν γὰρ	καὶ	ἐν τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς
[2, 38]	καθάπερ ἀμέλει καὶ Ἄνυτον, ὡς	καὶ	ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι Μένωνι.
[2, 31]	ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε δὲ	καὶ	ἓν μόνον ἀγαθὸν εἶναι, τὴν
[2, 31]	μόνον ἀγαθὸν εἶναι, τὴν ἐπιστήμην,	καὶ	ἓν μόνον κακόν, τὴν ἀμαθίαν·
[2, 24]	μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα στρατηγῶν.	καὶ	ἐνὸν αὐτῷ ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς
[2, 26]	μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι δὲ	καὶ	ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι
[2, 31]	κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά τινας.	καὶ	ἐπῄνει σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων,
[2, 43]	Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ	καὶ	ἐπὶ πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ
[2, 23]	παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ	καὶ	ἐρασθῆναί φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν
[2, 19]	Δοῦρις δὲ καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν	καὶ	ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ
[2, 27]	καὶ τῶν σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν.	καὶ	ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν
[2, 39]	τῆς τοῦ Σωκράτους τελευτῆς ὕστερον.	καὶ	ἔστιν οὕτως ἔχον. ~Ἡ δ´
[2, 47]	γεγραφώς· καὶ ἄλλος περιπατητικός, Βιθυνός·	καὶ	ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής· καὶ ὁ
[2, 47]	ἐχέτω τὸν τρόπον. Γέγονε δὲ	καὶ	ἕτερος Σωκράτης, ἱστορικός, περιήγησιν Ἄργους
[2, 31]	κακόν, τὴν ἀμαθίαν· πλοῦτον δὲ	καὶ	εὐγένειαν οὐδὲν σεμνὸν ἔχειν, πᾶν
[2, 45]	δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου, καὶ οὗτος	καὶ	Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ πρώτῳ
[2, 25]	Μακεδόνος καὶ Σκόπα τοῦ Κρανωνίου	καὶ	Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα
[2, 38]	Σωκράτης σοφώτατος. ~ἀφ´ οὗ δὴ	καὶ	ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ καὶ
[2, 27]	ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι·	καὶ	ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ μὴ
[2, 46]	τὴν τελευτὴν αὐτῷ. ~Ἔστι δὲ	καὶ	ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτω· πῖνέ
[2, 22]	κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ σωμασκίας,	καὶ	ἦν εὐέκτης. ἐστρατεύσατο γοῦν εἰς
[2, 46]	ὄντως καὶ σοφὸν εἶπε θεός,	καὶ	θεὸς ἡ σοφίη. πρὸς γὰρ
[2, 37]	γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ	καὶ	θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι
[2, 19]	τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς φησι	καὶ	Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ τριάκοντα
[2, 20]	ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ τοῦτο	καὶ	Ἰδομενεὺς ἐν τῷ Περὶ τῶν
[2, 26]	ὁμοῦ, ὧν ἐστι Σάτυρός τε	καὶ	Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος. φασὶ γὰρ
[2, 41]	σοι ἁρμόττοι; ἔφη, οὐ γὰρ	καὶ	ἱμάτια καλὰ καὶ ὑποδήματα εἴη
[2, 24]	πρώτῳ τῶν Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ	καὶ	ἰσχυρογνώμων καὶ δημοκρατικός, ὡς δῆλον
[2, 18]	ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους.	καὶ	Καλλίας Πεδήταις· {Α} Τί δὴ
[2, 46]	ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος·	καὶ	Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ
[2, 21]	πάντα ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν	καὶ	λακτισθέντα, ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος,
[2, 28]	ἐνίοτε πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος	καὶ	λαμπρὰ ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ
[2, 29]	τοὺς λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ	καὶ	Λαμπροκλέα τὸν υἱὸν τῇ μητρὶ
[2, 39]	τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον	καὶ	Λύκωνα καὶ Μέλητον· τὸν μὲν
[2, 32]	λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ	καὶ	λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός, μηδὲν
[2, 28]	τοῦτο δ´ αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν	καὶ	μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων
[2, 23]	ἐνῆν τοῦ πολέμου κωλύοντος. ὅτε	καὶ	μεῖναι νυκτὸς ὅλης ἐφ´ ἑνὸς
[2, 38]	αὐτῷ τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην, ἔπειτα	καὶ	Μέλητον συνέπεισεν ἀπενέγκασθαι κατ´ αὐτοῦ
[2, 39]	κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα	καὶ	Μέλητον· τὸν μὲν Ἄνυτον ὑπὲρ
[2, 26]	λαβεῖν, ἐξ ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον	καὶ	Μενέξενον. οἱ δὲ προτέραν γῆμαι
[2, 24]	πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ	καὶ	μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα στρατηγῶν.
[2, 42]	αὐτοῦ τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ	καὶ	μῦθον Αἰσώπειον οὐ πάνυ ἐπιτετευγμένως,
[2, 23]	τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ Χῖος	καὶ	νέον ὄντα εἰς Σάμον σὺν
[2, 37]	δὲ εἰπόντος, ἀλλά μοι ᾠὰ	καὶ	νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη
[2, 40]	τὸν τρόπον· ἀνακεῖται γὰρ ἔτι	καὶ	νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν τῷ
[2, 29]	τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον, ὥς που	καὶ	Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα μὲν
[2, 32]	ἡγούμενος τὴν τοιαύτην γυμνασίαν, ὡς	καὶ	Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε
[2, 31]	σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων, καθὰ	καὶ	Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε
[2, 45]	προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι	καὶ	Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων τῶν
[2, 22]	εὐέκτης. ἐστρατεύσατο γοῦν εἰς Ἀμφίπολιν·	καὶ	Ξενοφῶντα ἀφ´ ἵππου πεσόντα ἐν
[2, 47]	Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής·	καὶ	ὁ Κῷος, ἐπικλήσεις θεῶν γεγραφώς.
[2, 19]	ὥς φησι καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ	καὶ	οἱ τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας
[2, 42]	δίκην τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως.	Καὶ	οἳ θάνατον αὐτοῦ κατέγνωσαν, προσθέντες
[2, 44]	ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης δὲ	καὶ	ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει
[2, 35]	καλόν, ἵν´ ἐν ἐκείνῳ ἀποθάνῃ.	καὶ	ὅς, τί δέ, ἔφη, τὸ
[2, 38]	καὶ ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ	καὶ	ὅτι διήλεγχε τοὺς μέγα φρονοῦντας
[2, 45]	φασιν. ~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου,	καὶ	οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ
[2, 42]	ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ	καὶ	παιᾶνα κατά τινας ἐποίησεν, οὗ
[2, 20]	ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου	καὶ	παιδεῦσαι τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος
[2, 19]	διήκουσεν Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ· οὗ	καὶ	παιδικὰ γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις
[2, 43]	δ´ εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι	καὶ	παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς
[2, 18]	καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι.	καὶ	πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας
[2, 21]	τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον·	καὶ	πάντα ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν
[2, 23]	Δήλιον μάχῃ διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε	καὶ	πάντων φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα
[2, 27]	εἶναι θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται	καὶ	παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ
[2, 32]	τις μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν	καὶ	παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ
[2, 21]	ἐν ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι	καὶ	παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε γελᾶσθαι
[2, 45]	ὁ Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε	καὶ	περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά
[2, 45]	ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι	καὶ	περὶ τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης
[2, 36]	πρότερον μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ	καὶ	περιχέασαν αὐτῷ, οὐκ ἔλεγον, εἶπεν,
[2, 46]	τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης·	καὶ	Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι
[2, 39]	ἐν ταῖς τῶν Φιλοσόφων Διαδοχαῖς	καὶ	Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ
[2, 30]	τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς	καὶ	Πλάτων ἐν Εὐθυδήμῳ φησίν. ~Χαρμίδου
[2, 18]	λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς	καὶ	Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ φησίν, Ἀθηναῖος,
[2, 45]	τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ	καὶ	Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς
[2, 29]	ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ	καὶ	Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ
[2, 24]	Αὐτάρκης τε ἦν καὶ σεμνός.	καί	ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη
[2, 32]	ἔλεγεν εἰς τὰς ὥρας ἐλθεῖν.	καί	ποτε ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου,
[2, 37]	Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων	καὶ	πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη,
[2, 32]	ἐν Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε δὲ	καὶ	προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον τὰ μέλλοντα
[2, 29]	βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν,	καὶ	προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν
[2, 20]	ἐν τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν.	καὶ	πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ
[2, 20]	καὶ πρῶτος περὶ βίου διελέχθη	καὶ	πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα. φησὶ
[2, 23]	εἰς Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ ἀποδημῆσαι·	καὶ	Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν· ἀλλὰ
[2, 24]	δεδεμένον διαθέσθαι. Αὐτάρκης τε ἦν	καὶ	σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά
[2, 46]	Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος,	καὶ	Σιμωνίδῃ Τιμοκρέων. ~Τῶν δὲ διαδεξαμένων
[2, 25]	δὲ καὶ Ἀρχελάου τοῦ Μακεδόνος	καὶ	Σκόπα τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου
[2, 46]	Σώκρατες· ἦ σε γὰρ ὄντως	καὶ	σοφὸν εἶπε θεός, καὶ θεὸς
[2, 37]	καθαπερεὶ καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές.	~καὶ	σὺ μέν, εἶπε, χηνῶν βοώντων
[2, 28]	ὀλίγων, πολλῷ δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις	καὶ	σὺ πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´
[2, 46]	τερατοσκόπος, ὡς Πυθαγόρᾳ Κύλων Κροτωνιάτης·	καὶ	Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι, ἀποθανόντι δὲ
[2, 25]	πόσων ἐγὼ χρείαν οὐκ ἔχω.	καὶ	συνεχὲς ἐκεῖνα ἀνεφθέγγετο τὰ ἰαμβεῖα·
[2, 26]	ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι	καὶ	Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς καὶ
[2, 18]	καινὸν δρᾶμα τοῦτ´ Εὐριπίδου, ᾧ	καὶ	Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ
[2, 22]	τινος δεῖται κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο δὲ	καὶ	σωμασκίας, καὶ ἦν εὐέκτης. ἐστρατεύσατο
[2, 44]	τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν ἀηδόνα μουσᾶν.	καὶ	τάδε μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ
[2, 19]	ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ	καὶ	τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας ἔνιοί
[2, 21]	ἐλάκτισε, δίκην ἂν αὐτῷ ἐλάγχανον;	καὶ	ταῦτα μὲν ὁ Δημήτριος. ~Ἀποδημίας
[2, 44]	ὅτε καθαίρουσιν Ἀθηναῖοι τὴν πόλιν	καὶ	τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι φασίν.
[2, 47]	ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων	καὶ	τὴν πρώτην Ἀκαδήμειαν αὐτὸς συνεστήσατο.
[2, 23]	αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ	καὶ	τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ
[2, 34]	ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ δεῖπνον πλουσίους,	καὶ	τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη, θάρρει·
[2, 41]	μιᾷ πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν·	καὶ	τιμωμένων τῶν δικαστῶν τί χρὴ
[2, 19]	ἔνιοί φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας. ὅθεν	καὶ	Τίμωνα ἐν τοῖς Σίλλοις εἰπεῖν·
[2, 31]	ἀπ´ αὐτῶν προσοδεύοιτο, οὐχ εἵλετο·	καὶ	τὸ κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά
[2, 27]	εἶ γὰρ μνήμων καὶ φροντιστής,	καὶ	τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν ἐν τῇ
[2, 37]	ἄλλοις ἀνθρώποις συμπεριενεχθήσομαι. Ταῦτα δὴ	καὶ	τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων πρὸς
[2, 27]	δικαίως ὡς εὐδαίμων παρ´ Ἀθηναίοις	καὶ	τοῖς Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ
[2, 29]	περὶ ὁσίου τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε.	καὶ	τὸν Λύσιν δὲ ἠθικώτατον ἐποίησε
[2, 39]	δὲ Λύκωνα ὑπὲρ τῶν ῥητόρων·	καὶ	τὸν Μέλητον ὑπὲρ τῶν ποιητῶν,
[2, 24]	τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν ἐπιπλῆξαι	καὶ	τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους δεδεμένον
[2, 43]	κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια.	καὶ	τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν, Μελήτου δὲ
[2, 40]	καινὰ δαιμόνια εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ δὲ	καὶ	τοὺς νέους διαφθείρων. τίμημα θάνατος.
[2, 33]	τῷ λίθῳ φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ	καὶ	τοὺς νέους συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´
[2, 36]	ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ	καὶ	τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ σὺ
[2, 43]	πεντήκοντα δραχμαῖς ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν,	καὶ	Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα
[2, 45]	καὶ οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς	καὶ	τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς
[2, 27]	ἐπιθυμεῖς, οἴνου τ´ ἀπέχει κἀδηφαγίας	καὶ	τῶν ἄλλων ἀνοήτων. ~Ἀμειψίας δ´
[2, 38]	ἀπενέγκασθαι κατ´ αὐτοῦ γραφὴν ἀσεβείας	καὶ	τῶν νέων διαφθορᾶς. Ἀπηνέγκατο μὲν
[2, 39]	μὲν Ἄνυτον ὑπὲρ τῶν δημιουργῶν	καὶ	τῶν πολιτικῶν ὀργιζόμενον· τὸν δὲ
[2, 27]	καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς	καὶ	τῶν σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν. καὶ
[2, 28]	βρενθύει τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς,	καὶ	τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´
[2, 36]	ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα	καὶ	ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα
[2, 41]	οὐ γὰρ καὶ ἱμάτια καλὰ	καὶ	ὑποδήματα εἴη ἂν ἐμοὶ ἀνάρμοστα.
[2, 18]	Σωφρονίσκου μὲν ἦν υἱὸς λιθουργοῦ	καὶ	Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ Πλάτων
[2, 31]	οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι,	καὶ	φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν
[2, 18]	{Α} Τί δὴ σὺ σεμνὴ	καὶ	φρονεῖς οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι
[2, 27]	Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ μνήμων	καὶ	φροντιστής, καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν
[2, 20]	δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου	καὶ	χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν τὸ βαλλόμενον
[2, 33]	οὕτως ἐᾶν ἀπολωλέναι. ἐρωτηθεὶς πότερον	γήμαι	ἢ μή, ἔφη, ὃ ἂν
[2, 26]	καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ προτέραν	γῆμαι	τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι δὲ
[2, 22]	φάναι, ἃ μὲν συνῆκα, γενναῖα·	οἶμαι	δὲ καὶ ἃ μὴ συνῆκα·
[2, 37]	Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις	συμπεριενεχθήσομαι.	Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων
[2, 36]	Ξανθίππη λοιδοροῦσα, ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη,	συνείθισμαι,	καθαπερεὶ καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές.
[2, 35]	πρὸς Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην	ἀποθανοῦμαι.	μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον
[2, 42]	μέν, εἶπε, τῶν ἐμοὶ διαπεπραγμένων	τιμῶμαι	τὴν δίκην τῆς ἐν πρυτανείῳ
[2, 24]	δέκα στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν αὐτῷ	ἀποδρᾶναι	τῆς εἱρκτῆς μὴ ἐθελῆσαι· τοῖς
[2, 22]	ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ	φάναι,	ἃ μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι
[2, 24]	χώραν μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν	φάναι,	καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ
[2, 32]	εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ· καὶ	εἰδέναι	μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο
[2, 32]	μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο	{εἰδέναι}	τούς τε τὰ ἀώρια πολλοῦ
[2, 20]	κέρμα ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα πάλιν	τιθέναι.	Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ
[2, 33]	ζητεῖν, ἀρετὴν δ´ οὕτως ἐᾶν	ἀπολωλέναι.	ἐρωτηθεὶς πότερον γήμαι ἢ μή,
[2, 41]	Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα	ἀναβῆναι	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ εἰπεῖν,
[2, 23]	Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ	ἐρασθῆναί	φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ
[2, 32]	ἤδη γηραιός, μηδὲν λέγων ἄτοπον	εἶναι	ἅ τις μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν.
[2, 39]	τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων μὴ	εἶναι	ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν Πολυκράτους
[2, 33]	ἀφειμένα, ἀναστὰς ἐξῆλθε, φήσας γελοῖον	εἶναι	ἀνδράποδον μὲν μὴ εὑρισκόμενον ἀξιοῦν
[2, 42]	κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ	εἶναι	αὐτοῦ τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ
[2, 27]	ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα	εἶναι	θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ
[2, 32]	εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ	εἶναι,	παρὰ μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι
[2, 21]	δὲ τὴν φυσικὴν θεωρίαν μηδὲν	εἶναι	πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν
[2, 19]	δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους·	εἶναί	τε αὐτοῦ καὶ τὰς ἐν
[2, 31]	δὲ καὶ ἓν μόνον ἀγαθὸν	εἶναι,	τὴν ἐπιστήμην, καὶ ἓν μόνον
[2, 30]	δὲ οὐδαμῶς. ἄχρηστον γὰρ ᾤετο	εἶναι	τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς
[2, 23]	τοῦ πολέμου κωλύοντος. ὅτε καὶ	μεῖναι	νυκτὸς ὅλης ἐφ´ ἑνὸς σχήματος
[2, 37]	εὖ Σώκρατες, εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε	συνεῖναι	τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ οἱ ἱππικοὶ
[2, 36]	τοῖς κωμικοῖς δεῖν ἐπίτηδες ἑαυτὸν	διδόναι·	εἰ μὲν γάρ τι τῶν
[2, 32]	μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ	παραδοῦναι.	~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ
[2, 35]	δέ, ἔφη, τὸ ἐμὸν ἱμάτιον	ἐμβιῶναι	μὲν ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί;
[2, 45]	εἰς Ἀθήνας τά τε ἄλλα	καταγνῶναι	τοῦ Σωκράτους καὶ δὴ καὶ
[2, 24]	ἐθελῆσαι· τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν	ἐπιπλῆξαι	καὶ τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους
[2, 24]	δῆλον ἔκ τε τοῦ μὴ	εἶξαι	τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα
[2, 30]	ἔχει, φίλους δ´ οὐκ ἂν	ὀνομάσαι	ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν
[2, 42]	~Εὐβουλίδης μὲν γὰρ ἑκατόν φησιν	ὁμολογῆσαι·	θορυβησάντων δὲ τῶν δικαστῶν, ἕνεκα
[2, 26]	καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο	ποιῆσαι	καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς
[2, 24]	αὐτῷ ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς μὴ	ἐθελῆσαι·	τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν ἐπιπλῆξαι
[2, 23]	ὄντα εἰς Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ	ἀποδημῆσαι·	καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν·
[2, 26]	βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ λειπανδρεῖν	συναυξῆσαι	τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν
[2, 41]	βῆμα ἀναβάντων· τοὺς δὲ δικαστὰς	ἐκβοῆσαι,	Κατάβα, κατάβα" τουτέστι κατάβηθι. ὁ
[2, 39]	Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ	κατηγορῆσαί	φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ
[2, 23]	αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι	παραχωρῆσαι	Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ
[2, 20]	ἀναλώσαντα πάλιν τιθέναι. Κρίτωνα δ´	ἀναστῆσαι	αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ
[2, 44]	Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν	τελευτῆσαι	αὐτόν φασιν. ~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν
[2, 44]	μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ φησι	προτελευτῆσαι	τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους. Ἐγεννήθη
[2, 43]	Ἀθηναῖοι δ´ εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε	κλεῖσαι	καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ
[2, 41]	τί χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ	ἀποτῖσαι,	πέντε καὶ εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς
[2, 20]	αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ	παιδεῦσαι	τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα
[2, 28]	μέντοι πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη	κολακεῦσαι.	τοῦτο δ´ αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν
[2, 19]	φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ καὶ	δουλεῦσαι	αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί
[2, 45]	γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ	διαλέγεται,	καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι
[2, 28]	κακὸν τῶν σκυτοτόμων κατ´ ἐπήρειαν	γεγένηται.	{Α. οὗτος μέντοι πεινῶν οὕτως
[2, 32]	γεωμετρεῖν μέχρι ἄν τις μέτρῳ	δύνηται	γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου
[2, 24]	διδόντος αὐτῷ χώραν μεγάλην ἵνα	οἰκοδομήσηται	οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων
[2, 30]	δ´ οὐκ ἂν ὀνομάσαι ὁπόσους	κέκτηται·	οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν περὶ αὐτούς.
[2, 22]	συνῆκα· πλὴν Δηλίου γέ τινος	δεῖται	κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ σωμασκίας,
[2, 40]	δίκης τοῦτον εἶχε τὸν τρόπον·	ἀνακεῖται	γὰρ ἔτι καὶ νῦν, φησὶ
[2, 45]	ἄλλων τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης	ἀρνεῖται,	περὶ τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ
[2, 36]	πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ	λοιδορεῖται	ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ
[2, 21]	μεγάροισι κακόν τ´ ἀγαθόν τε	τέτυκται.	πολλάκις δὲ βιαιότερον ἐν ταῖς
[2, 37]	τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων	περιγίνονται,	οὕτω κἀγὼ Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς
[2, 36]	γάρ τι τῶν προσόντων λέξειαν,	διορθώσονται·	εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς
[2, 33]	μὲν λίθου προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος	ἔσται,	αὑτῶν δ´ ἀμελεῖν, ὡς μὴ
[2, 27]	ἔγγιστα εἶναι θεῶν. τοῦτο δ´	ἐνέσται	καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν,
[2, 43]	Ἄνυτόν τε ἐπιδημήσαντα αὐθημερὸν ἐξεκήρυξαν	Ἡρακλεῶται.	οὐ μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους
[2, 29]	ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ	ἀποτρέψαι.	ὥσπερ τὸν Θεαίτητον περὶ ἐπιστήμης
[2, 29]	~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ	προτρέψαι	καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον
[2, 33]	μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο·	εἰ	δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν
[2, 36]	τι τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται·	εἰ	δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς.
[2, 21]	ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν,	εἰ	δέ με ὄνος ἐλάκτισε, δίκην
[2, 34]	γὰρ εἶεν μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν·	εἰ	δὲ φαῦλοι, ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν
[2, 41]	~εἰπόντος δὲ τοῦ Λυσίου, πῶς,	εἰ	καλός ἐστιν ὁ λόγος, οὐκ
[2, 34]	τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη, θάρρει·	εἰ	μὲν γὰρ εἶεν μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν
[2, 36]	κωμικοῖς δεῖν ἐπίτηδες ἑαυτὸν διδόναι·	εἰ	μὲν γάρ τι τῶν προσόντων
[2, 33]	τοὺς νέους συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´	εἰ	μὲν καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο·
[2, 22]	ἐδεήθη, καθάπερ οἱ πλείους, πλὴν	εἰ	μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ
[2, 24]	ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ	εἰ	ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν μοι
[2, 23]	παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι	εἴ	τις οἱ ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ
[2, 34]	οὐκ ἀξιόλογον πλῆθος ἔφασκεν ὅμοιον	εἴ	τις τετράδραχμον ἓν ἀποδοκιμάζων τὸν
[2, 27]	Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι διάξεις.	εἶ	γὰρ μνήμων καὶ φροντιστής, καὶ
[2, 28]	σὺ πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´	εἶ.	πόθεν ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο;
[2, 20]	τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε·	λέγει	δὲ τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν
[2, 45]	Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς	λέγει,	καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ
[2, 35]	εἰπόντα, κακῶς ὁ δεῖνά σε	λέγει,	καλῶς γάρ, ἔφη, λέγειν οὐκ
[2, 24]	οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ ὑποδημάτων	ἔδει	καὶ βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´
[2, 22]	πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι	ἔδει.	τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων
[2, 44]	καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ	Παλαμήδει	λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον,
[2, 20]	φησι Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν	κωμῳδεῖ	ὡς τὸν ἥττω λόγον κρείττω
[2, 44]	εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης δὲ καὶ	ὀνειδίζει	αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει λέγων,
[2, 40]	Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ πόλις	νομίζει	θεοὺς οὐ νομίζων, ἕτερα δὲ
[2, 27]	ἑστὼς οὔτε βαδίζων, οὔτε ῥιγῶν	ἄχθει	λίαν, οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς, οἴνου
[2, 40]	ἕτερα δὲ καινὰ δαιμόνια εἰσηγούμενος·	ἀδικεῖ	δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων.
[2, 40]	Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν·	ἀδικεῖ	Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ πόλις
[2, 46]	Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς,	ἐφιλονείκει	Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν ὁ
[2, 45]	πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου.	Δοκεῖ	δέ μοι καὶ περὶ τῶν
[2, 22]	τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί	δοκεῖ;	τὸν δὲ φάναι, ἃ μὲν
[2, 18]	φησίν, Ἀθηναῖος, τῶν δήμων Ἀλωπεκῆθεν.	ἐδόκει	δὲ συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος
[2, 38]	ἐφ´ ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους, καθάπερ	ἀμέλει	καὶ Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν
[2, 34]	τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι	μεταμέλει;	~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου
[2, 30]	καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ	πόλει	περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ
[2, 19]	τε αὐτοῦ καὶ τὰς ἐν	ἀκροπόλει	Χάριτας ἔνιοί φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας.
[2, 31]	ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου κατά τινας. καὶ	ἐπῄνει	σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων, καθὰ
[2, 28]	αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον	ἐμφαίνει	καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι
[2, 47]	Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος,	ἐπεὶ	κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ
[2, 36]	λοιδοροῦσα, ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι,	καθαπερεὶ	καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ
[2, 34]	καὶ τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη,	θάρρει·	εἰ μὲν γὰρ εἶεν μέτριοι,
[2, 23]	πάντων φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα	ἀνεχώρει,	παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι
[2, 36]	ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ	ποιήσει;	πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα ὡς οὐκ
[2, 34]	δὲ φαῦλοι, ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν	μελήσει.	ἔλεγέ τε τοὺς μὲν ἄλλους
[2, 40]	καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς	Σωκράτει	Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς
[2, 45]	αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα	Σωκράτει.	Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον τινὰ
[2, 44]	Χρονικοῖς, ἐπὶ Ἀφεψίωνος τῷ τετάρτῳ	ἔτει	τῆς ἑβδομηκοστῆς ἑβδόμης Ὀλυμπιάδος, Θαργηλιῶνος
[2, 45]	Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ πρώτῳ	ἔτει	τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη
[2, 44]	φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ πρώτῳ	ἔτει	τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς
[2, 22]	δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων φιλονεικότερον	συνεζήτει	τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ ὥστε ἀφελέσθαι
[2, 39]	Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ, φησί,	μνημονεύει	τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν ἀνασταθέντων,
[2, 28]	καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι	βρενθύει	τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς, καὶ
[2, 30]	ἕκαστον εἰπεῖν ἂν ῥᾳδίως ὅσα	ἔχει,	φίλους δ´ οὐκ ἂν ὀνομάσαι
[2, 28]	τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´	ἀνέχει,	κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι ἐνίοτε
[2, 27]	οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς, οἴνου τ´	ἀπέχει	κἀδηφαγίας καὶ τῶν ἄλλων ἀνοήτων.
[2, 47]	εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ	κατάρχει	τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ τὴν
[2, 41]	δικαστὰς ἐκβοῆσαι, Κατάβα, κατάβα" τουτέστι	κατάβηθι.	ὁ δ´ οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις
[2, 22]	στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν	αὐτόθι	μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις,
[2, 23]	σχήματος αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα	αὐτόθι	παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ
[2, 37]	εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε συνεῖναι τραχείᾳ	γυναικὶ	καθάπερ οἱ ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις.
[2, 42]	ἀρχή· Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε, καὶ	Ἄρτεμι,	παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι
[2, 34]	ἀποδέχοιτο. Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος, πένης	εἰμὶ	καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχω,
[2, 34]	καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔχω,	δίδωμι	δέ σοι ἐμαυτόν, ἆρ´ οὖν,
[2, 43]	θάνατον κατέγνωσαν. Σωκράτην δὲ χαλκῇ	εἰκόνι	ἐτίμησαν, ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ
[2, 43]	πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν	εἰκόνι	χαλκῇ. ~Εὐριπίδης δὲ καὶ ὀνειδίζει
[2, 28]	ἄλλων ἀνοήτων. ~Ἀμειψίας δ´ ἐν	τρίβωνι	παράγων αὐτὸν φησὶν οὕτως· Σώκρατες
[2, 42]	διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν τῷ	Φαίδωνί	φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά
[2, 38]	καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι	Μένωνι.	οὗτος γὰρ οὐ φέρων τὸν
[2, 31]	αἰχμαλωσίαν ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε	Κρίτωνι	λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ
[2, 37]	ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον	οἱ	γνώριμοι χερσὶν ἀμύνασθαι· νὴ Δί´,
[2, 26]	ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον.	οἱ	δὲ προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ
[2, 35]	Ἀθηναῖοι, κἀκείνων, εἶπεν, ἡ φύσις.	οἱ	δὲ τοῦτ´ Ἀναξαγόραν φασίν. τῆς
[2, 47]	Ἀντισθένης· τῶν δὲ φερομένων δέκα	οἱ	διασημότατοι τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων, Εὐκλείδης,
[2, 23]	καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις	οἱ	ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς
[2, 37]	ἔλεγε συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ	οἱ	ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς
[2, 47]	διαδεξαμένων αὐτὸν τῶν λεγομένων Σωκρατικῶν	οἱ	κορυφαιότατοι μὲν Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης·
[2, 22]	~Ἀποδημίας δὲ οὐκ ἐδεήθη, καθάπερ	οἱ	πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι
[2, 34]	ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν	οἱ	τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι
[2, 19]	φησι καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ	οἱ	τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν
[2, 42]	τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως. Καὶ	οἳ	θάνατον αὐτοῦ κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας
[2, 27]	καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν,	οἳ	λανθάνουσιν ἑαυτοὺς δι´ ὧν σκώπτουσιν
[2, 44]	ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον, ὦ	Δαναοί,	τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν ἀηδόνα μουσᾶν.
[2, 23]	τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ τις οἱ	ἐπέλθοι.	ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς Ποτίδαιαν
[2, 43]	μὲν οὖν ἐξ ἀνθρώπων ἦν·	Ἀθηναῖοι	δ´ εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι
[2, 35]	τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου κατέγνωσαν	Ἀθηναῖοι,	κἀκείνων, εἶπεν, ἡ φύσις. οἱ
[2, 43]	οὐ μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους	Ἀθηναῖοι	πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ
[2, 44]	Ὀλυμπιάδος, Θαργηλιῶνος ἕκτῃ, ὅτε καθαίρουσιν	Ἀθηναῖοι	τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν
[2, 41]	εἰπεῖν, νεώτατος ὤν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τῶν ἐπὶ τὸ βῆμα ἀναβάντων·
[2, 44]	τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν	Δήλιοι	γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ
[2, 44]	φησι καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς.	ἔνιοι	γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν
[2, 26]	προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ φασιν·	ἔνιοι	δὲ καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν ὁμοῦ,
[2, 19]	καὶ τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας	ἔνιοί	φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας. ὅθεν καὶ
[2, 33]	ἵν´ εἰ μὲν καλοὶ εἶεν,	ἄξιοι	γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ
[2, 34]	θάρρει· εἰ μὲν γὰρ εἶεν	μέτριοι,	συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ φαῦλοι,
[2, 37]	συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ καθάπερ οἱ	ἱππικοὶ	θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι,
[2, 33]	συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´ εἰ μὲν	καλοὶ	εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´
[2, 34]	μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ	φαῦλοι,	ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν μελήσει. ἔλεγέ
[2, 34]	εἶπεν, οὐκ αἰσθάνῃ τὰ μέγιστά	μοι	διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ
[2, 24]	εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν	μοι	ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ ~ὑποδήματα ποιησαίμην,
[2, 45]	ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ	μοι	καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὁ
[2, 18]	οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι γάρ	μοι·	Σωκράτης γὰρ αἴτιος. Ἀριστοφάνης Νεφέλαις·
[2, 37]	ἀνέχῃ; τοῦ δὲ εἰπόντος, ἀλλά	μοι	ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί,
[2, 37]	μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι,	κἀμοί,	φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ
[2, 41]	καλὰ καὶ ὑποδήματα εἴη ἂν	ἐμοὶ	ἀνάρμοστα. Κρινομένου δ´ αὐτοῦ φησιν
[2, 36]	λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη·	ἐμοὶ	γὰρ οὐ πρόσεστι ταῦτα. ἔλεγε
[2, 40]	Λυσία, οὐ μὴν ἁρμόττων γ´	ἐμοί.	δηλαδὴ γὰρ ἦν τὸ πλέον
[2, 42]	δικαστῶν, ἕνεκα μέν, εἶπε, τῶν	ἐμοὶ	διαπεπραγμένων τιμῶμαι τὴν δίκην τῆς
[2, 37]	καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ	γνώριμοι	χερσὶν ἀμύνασθαι· νὴ Δί´, εἶπεν,
[2, 37]	ἱππικοὶ θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς	ἐκεῖνοι,	φησί, τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν
[2, 45]	ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν φασιν.	~ἀμφότεροι	δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου, καὶ οὗτος
[2, 33]	εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´	αἰσχροί,	παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας
[2, 41]	ἐστιν ὁ λόγος, οὐκ ἄν	σοι	ἁρμόττοι; ἔφη, οὐ γὰρ καὶ
[2, 34]	μὲν οὐδὲν ἔχω, δίδωμι δέ	σοι	ἐμαυτόν, ἆρ´ οὖν, εἶπεν, οὐκ
[2, 36]	κενοδοξίαν. πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ	σοὶ	λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη·
[2, 34]	οἱ τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι	σοι	μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν
[2, 28]	καρτερικός γ´ εἶ. πόθεν ἄν	σοι	χλαῖνα γένοιτο; {Β. τουτὶ τὸ
[2, 21]	κἀκεῖνα δὲ φάσκειν ζητεῖν, ὅττι	τοι	ἐν μεγάροισι κακόν τ´ ἀγαθόν
[2, 47]	αὐτὸν τῶν λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ	κορυφαιότατοι	μὲν Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν
[2, 47]	τῶν δὲ φερομένων δέκα οἱ	διασημότατοι	τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων, Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος.
[2, 28]	πόλλ´ ἀνέχει, κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς.	καίτοι	ἐνίοτε πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος
[2, 45]	διαλέγεται, καθά φησι καὶ Ξενοφῶν,	καίτοι	περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι
[2, 28]	κατ´ ἐπήρειαν γεγένηται. {Α. οὗτος	μέντοι	πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι.
[2, 41]	ὁ λόγος, οὐκ ἄν σοι	ἁρμόττοι;	ἔφη, οὐ γὰρ καὶ ἱμάτια
[2, 46]	Ἀθηναίων κώνειον ἁπλῶς σὺ ἐδέξω·	αὐτοὶ	δ´ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ στόματι.
[2, 44]	φησιν Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς Χρονικοῖς,	ἐπὶ	Ἀφεψίωνος τῷ τετάρτῳ ἔτει τῆς
[2, 34]	παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας	ἐπὶ	δεῖπνον πλουσίους, καὶ τῆς Ξανθίππης
[2, 45]	τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη	ἐπὶ	Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ
[2, 43]	Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ	ἐπὶ	πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον
[2, 43]	ἐξεκήρυξαν Ἡρακλεῶται. οὐ μόνον δ´	ἐπὶ	Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ
[2, 21]	πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν	ἐπί	τε τῶν ἐργαστηρίων καὶ ἐν
[2, 27]	σκωπτόντων αὐτὸν ὑπερορᾶν. καὶ ἐσεμνύνετο	ἐπὶ	τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν τε οὐδένα
[2, 41]	ὤν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν	ἐπὶ	τὸ βῆμα ἀναβάντων· τοὺς δὲ
[2, 41]	ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι	ἐπὶ	τὸ βῆμα καὶ εἰπεῖν, νεώτατος
[2, 34]	μοι διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα	ἐπὶ	τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ
[2, 43]	ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν	περὶ	Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης
[2, 47]	δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα	περὶ	Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα
[2, 33]	δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ εἰπόντος	περὶ	ἀρετῆς, κράτιστον εἰκῆ ταῦτ´ ἐᾶν
[2, 38]	πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς	περὶ	Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν
[2, 30]	ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν	περὶ	αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα
[2, 20]	Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος	περὶ	βίου διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων
[2, 29]	καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον	περὶ	ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ
[2, 24]	τε τοῦ μὴ εἶξαι τοῖς	περὶ	Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον,
[2, 45]	καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι	περὶ	μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς
[2, 47]	Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον	περὶ	Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους ἐν
[2, 29]	τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην	περὶ	ὁσίου τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ
[2, 23]	φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ	Περὶ	παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ
[2, 47]	περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω	περὶ	Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα
[2, 46]	καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ	Περὶ	ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ
[2, 45]	Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ	περὶ	προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι
[2, 30]	ἄχρηστον γὰρ ᾤετο εἶναι τὴν	περὶ	ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων
[2, 30]	αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα	περὶ	τοὺς ἐριστικοὺς λόγους, ὦ Εὐκλείδη,
[2, 45]	τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης ἀρνεῖται,	περὶ	τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς
[2, 47]	Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα	περὶ	τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ
[2, 20]	τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν τῷ	Περὶ	τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ
[2, 45]	Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ	περὶ	τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης διειλέχθαι·
[2, 29]	Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ	πατρὶ	γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου
[2, 29]	καὶ Λαμπροκλέα τὸν υἱὸν τῇ	μητρὶ	ἀγριαινόμενον, ὥς που καὶ Ξενοφῶν
[2, 32]	εἶπεν. ἔφασκέ τε δεῖν γεωμετρεῖν	μέχρι	ἄν τις μέτρῳ δύνηται γῆν
[2, 43]	μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι	πεπόνθασι	τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων
[2, 26]	τε καὶ Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος.	φασὶ	γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ
[2, 22]	ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι.	φασὶ	δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα τὸ
[2, 23]	ὅλης ἐφ´ ἑνὸς σχήματος αὐτόν	φασι,	καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ
[2, 21]	πολλάκις δὲ βιαιότερον ἐν ταῖς	ζητήσεσι	διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ
[2, 18]	ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´	ὑποτίθησι.	καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ
[2, 27]	εὐδαίμων παρ´ Ἀθηναίοις καὶ τοῖς	Ἕλλησι	διάξεις. εἶ γὰρ μνήμων καὶ
[2, 25]	τὴν δίαιταν οὕτως ὥστε πολλάκις	Ἀθήνησι	λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε.
[2, 26]	λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε.	~Φησὶ	δ´ Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν
[2, 45]	λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει.	Φησὶ	δ´ Ἀριστοτέλης μάγον τινὰ ἐλθόντα
[2, 20]	καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα.	φησὶ	δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου
[2, 44]	Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά	φησι	καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι
[2, 19]	ἐν τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς	φησι	καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ
[2, 45]	περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά	φησι	καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων
[2, 42]	Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ	φησι	μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν παιᾶνα.
[2, 39]	κατὰ Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ,	φησί,	μνημονεύει τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν
[2, 37]	ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί,	φησί,	Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς
[2, 20]	ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν λόγων, ὥς	φησι	Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ
[2, 29]	διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν, ὥς	φησι	Ξενοφῶν· Χαρμίδην δὲ τοὐναντίον ἔχοντα
[2, 24]	σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά	φησι	Παμφίλη ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῶν
[2, 44]	τάδε μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ	φησι	προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους.
[2, 37]	θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι,	φησί,	τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων
[2, 20]	ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς	φησι	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ
[2, 38]	δὲ τὴν δίκην Πολύευκτος, ὥς	φησι	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε
[2, 40]	ἀνακεῖται γὰρ ἔτι καὶ νῦν,	φησὶ	Φαβωρῖνος, ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε
[2, 18]	συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος οὕτω	φησί·	Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´
[2, 21]	φάσκειν ζητεῖν, ὅττι τοι ἐν	μεγάροισι	κακόν τ´ ἀγαθόν τε τέτυκται.
[2, 41]	οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα μιᾷ	πλείοσι	ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων
[2, 42]	Αἴσωπός ποτ´ ἔλεξε Κορίνθιον ἄστυ	νέμουσι	μὴ κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ σοφίῃ.
[2, 37]	ἀλλά μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς	τίκτουσι,	κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ.
[2, 24]	μὴ εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν	κελεύουσι	Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον,
[2, 35]	ἐν ἐκείνῳ ἀποθάνῃ. καὶ ὅς,	τί	δέ, ἔφη, τὸ ἐμὸν ἱμάτιον
[2, 18]	σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις· {Α}	Τί	δὴ σὺ σεμνὴ καὶ φρονεῖς
[2, 22]	δόντα τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι,	τί	δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι, ἃ
[2, 27]	ἔνεστιν ἐν τῇ γνώμῃ, κοὔτε	τι	κάμνεις οὔθ´ ἑστὼς οὔτε βαδίζων,
[2, 36]	ἑαυτὸν διδόναι· εἰ μὲν γάρ	τι	τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ
[2, 41]	ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων τῶν δικαστῶν	τί	χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι,
[2, 35]	ὄναρ δόξας τινὰ αὐτῷ λέγειν,	ἤματί	κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο,
[2, 41]	Ἰοῦστος ὁ Τιβεριεὺς ἐν τῷ	Στέμματι	Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα
[2, 46]	αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ	στόματι.	Τούτῳ τις, καθά φησιν Ἀριστοτέλης
[2, 40]	εἶχε τὸν τρόπον· ἀνακεῖται γὰρ	ἔτι	καὶ νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν
[2, 32]	ἅ τις μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν.	ἔτι	τε ὠρχεῖτο συνεχές, τῇ τοῦ
[2, 46]	καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος·	Θάλητι	δὲ Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος
[2, 34]	ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα, ἔφη,	μήτι	σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα,
[2, 46]	Κῷος· Θάλητι δὲ Φερεκύδης καὶ	Βίαντι	Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ
[2, 46]	Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ Ἡσιόδῳ ζῶντι,	τελευτήσαντι	δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ
[2, 35]	Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι.	μέλλοντί	τε αὐτῷ τὸ κώνειον πίεσθαι
[2, 46]	Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι,	ἀποθανόντι	δὲ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος· καὶ
[2, 46]	Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ	ζῶντι,	ἀποθανόντι δὲ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος·
[2, 46]	ὁ Κολοφώνιος· καὶ Κέρκωψ Ἡσιόδῳ	ζῶντι,	τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης·
[2, 37]	πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη,	Χαιρεφῶντι	ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ τὸ περιφερόμενον.
[2, 28]	ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως·	ὅτι	βρενθύει τ´ ἐν ταῖσιν ὁδοῖς,
[2, 38]	ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ δὴ καὶ	ὅτι	διήλεγχε τοὺς μέγα φρονοῦντας ἐφ´
[2, 36]	περιχέασαν αὐτῷ, οὐκ ἔλεγον, εἶπεν,	ὅτι	Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει;
[2, 18]	ὅθεν Μνησίλοχος οὕτω φησί· Φρύγες	ἐστὶ	καινὸν δρᾶμα τοῦτ´ Εὐριπίδου, ᾧ
[2, 38]	ὡς καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός	ἐστι	Μένωνι. οὗτος γὰρ οὐ φέρων
[2, 26]	καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν ὁμοῦ, ὧν	ἐστι	Σάτυρός τε καὶ Ἱερώνυμος ὁ
[2, 18]	τραγῳδίας ποιῶν τὰς περιλαλούσας οὗτός	ἐστι,	τὰς σοφάς. ~Ἀκούσας δὲ Ἀναξαγόρου
[2, 46]	βίαιον ἔσεσθαι τὴν τελευτὴν αὐτῷ.	~Ἔστι	δὲ καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν
[2, 18]	καὶ φρονεῖς οὕτω μέγα; {Β}	Ἔξεστι	γάρ μοι· Σωκράτης γὰρ αἴτιος.
[2, 36]	οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ	πρόσεστι	ταῦτα. ἔλεγε δὲ τοῖς κωμικοῖς
[2, 41]	δὲ δικαστὰς ἐκβοῆσαι, Κατάβα, κατάβα"	τουτέστι	κατάβηθι. ὁ δ´ οὖν κατεδικάσθη
[2, 21]	ἀγορᾷ· κἀκεῖνα δὲ φάσκειν ζητεῖν,	ὅττι	τοι ἐν μεγάροισι κακόν τ´
[2, 28]	ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο; {Β.	τουτὶ	τὸ κακὸν τῶν σκυτοτόμων κατ´
[2, 36]	οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα;	οὐχί,	ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ πρόσεστι
[2, 35]	ἐμβιῶναι μὲν ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ	οὐχί;	πρὸς τὸν εἰπόντα, κακῶς ὁ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 28/04/2006