| Livre, Par. |
| [2, 19] |
Τίμωνα
ἐν
τοῖς
Σίλλοις
εἰπεῖν·
|
ἐκ |
δ´
ἄρα
τῶν
ἀπέκλινεν
ὁ |
| [2, 31] |
ᾤου,
ἔφη,
οὕτως
ἂν
γενναῖον
|
ἐκ |
δυεῖν
Ἀθηναίων
γενέσθαι;
Φαίδωνα
δὲ |
| [2, 45] |
δ´
Ἀριστοτέλης
μάγον
τινὰ
ἐλθόντα
|
ἐκ |
Συρίας
εἰς
Ἀθήνας
τά
τε |
| [2, 34] |
τις
τετράδραχμον
ἓν
ἀποδοκιμάζων
τὸν
|
ἐκ |
τῶν
τοιούτων
σωρὸν
ὡς
δόκιμον |
| [2, 24] |
ἰσχυρογνώμων
καὶ
δημοκρατικός,
ὡς
δῆλον
|
ἔκ |
τε
τοῦ
μὴ
εἶξαι
τοῖς |
| [2, 34] |
σοι
ἐμαυτόν,
ἆρ´
οὖν,
εἶπεν,
|
οὐκ |
αἰσθάνῃ
τὰ
μέγιστά
μοι
διδούς; |
| [2, 41] |
εἰ
καλός
ἐστιν
ὁ
λόγος,
|
οὐκ |
ἄν
σοι
ἁρμόττοι;
ἔφη,
οὐ |
| [2, 30] |
ῥᾳδίως
ὅσα
ἔχει,
φίλους
δ´
|
οὐκ |
ἂν
ὀνομάσαι
ὁπόσους
κέκτηται·
οὕτως |
| [2, 36] |
ποιήσει;
πρὸς
Ἀλκιβιάδην
εἰπόντα
ὡς
|
οὐκ |
ἀνεκτὴ
ἡ
Ξανθίππη
λοιδοροῦσα,
ἀλλ´ |
| [2, 34] |
ἐσθίειν
ἵνα
ζῴη.
πρὸς
τὸ
|
οὐκ |
ἀξιόλογον
πλῆθος
ἔφασκεν
ὅμοιον
εἴ |
| [2, 22] |
μὲν
ὁ
Δημήτριος.
~Ἀποδημίας
δὲ
|
οὐκ |
ἐδεήθη,
καθάπερ
οἱ
πλείους,
πλὴν |
| [2, 25] |
πορφύρα
εἰς
τοὺς
τραγῳδοὺς
χρήσιμ´,
|
οὐκ |
εἰς
τὸν
βίον.
ὑπερεφρόνησε
δὲ |
| [2, 36] |
ὕστερον
δὲ
καὶ
περιχέασαν
αὐτῷ,
|
οὐκ
|
ἔλεγον,
εἶπεν,
ὅτι
Ξανθίππη
βροντῶσα |
| [2, 35] |
λέγει,
καλῶς
γάρ,
ἔφη,
λέγειν
|
οὐκ |
ἔμαθε.
~στρέψαντος
δὲ
Ἀντισθένους
τὸ |
| [2, 23] |
Ποτίδαιαν
διὰ
θαλάττης·
πεζῇ
γὰρ
|
οὐκ |
ἐνῆν
τοῦ
πολέμου
κωλύοντος.
ὅτε |
| [2, 25] |
πολλάκις
Ἀθήνησι
λοιμῶν
γενομένων
μόνος
|
οὐκ |
ἐνόσησε.
~Φησὶ
δ´
Ἀριστοτέλης
δύο |
| [2, 25] |
πρὸς
αὑτόν,
πόσων
ἐγὼ
χρείαν
|
οὐκ |
ἔχω.
καὶ
συνεχὲς
ἐκεῖνα
ἀνεφθέγγετο
|