Livre, Par.
[2, 28]	τῶν σκυτοτόμων κατ´ ἐπήρειαν γεγένηται.	{Α.	οὗτος μέντοι πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´
[2, 18]	Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις·	{Α}	Τί δὴ σὺ σεμνὴ καὶ
[2, 32]	γηραιός, μηδὲν λέγων ἄτοπον εἶναι	ἅ	τις μὴ οἶδεν ἐκμανθάνειν. ἔτι
[2, 39]	τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν ἀνασταθέντων,	ἃ	γέγονεν ἔτεσιν ἓξ τῆς τοῦ
[2, 22]	τί δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι,	ἃ	μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι δὲ
[2, 22]	συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι δὲ καὶ	ἃ	μὴ συνῆκα· πλὴν Δηλίου γέ
[2, 42]	κώνειον, πολλὰ καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς,	ἃ	Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν.
[2, 45]	Ἀναξαγόρου καὶ ἄλλων τινῶν φυσικῶν,	ἃ	Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς
[2, 41]	ἀναβάντων· τοὺς δὲ δικαστὰς ἐκβοῆσαι,	Κατάβα,	κατάβα" τουτέστι κατάβηθι. ὁ δ´
[2, 41]	τοὺς δὲ δικαστὰς ἐκβοῆσαι, Κατάβα,	κατάβα"	τουτέστι κατάβηθι. ὁ δ´ οὖν
[2, 18]	σὺ σεμνὴ καὶ φρονεῖς οὕτω	μέγα;	{Β} Ἔξεστι γάρ μοι· Σωκράτης
[2, 38]	δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς	μέγα	φρονοῦντας ἐφ´ ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους,
[2, 26]	Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ γενέσθαι	Λαμπροκλέα·	δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν Ἀριστείδου
[2, 29]	λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ καὶ	Λαμπροκλέα	τὸν υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον,
[2, 42]	ἔπιε τὸ κώνειον, πολλὰ καλὰ	κἀγαθὰ	διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν τῷ
[2, 31]	ἐπῄνει σχολὴν ὡς κάλλιστον κτημάτων,	καθὰ	καὶ Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ φησίν.
[2, 29]	περὶ ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε,	καθὰ	καὶ Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ
[2, 45]	καὶ περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται,	καθά	φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ
[2, 24]	καὶ σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου,	καθά	φησι Παμφίλη ἐν τῷ ἑβδόμῳ
[2, 44]	Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους. Ἐγεννήθη δέ,	καθά	φησιν Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς Χρονικοῖς,
[2, 46]	τοῦτο τεῷ στόματι. Τούτῳ τις,	καθά	φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ
[2, 43]	πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον	καθά	φησιν Ἡρακλείδης, πεντήκοντα δραχμαῖς ὡς
[2, 22]	δὲ φάναι, ἃ μὲν συνῆκα,	γενναῖα·	οἶμαι δὲ καὶ ἃ μὴ
[2, 45]	ἀλλὰ καὶ Πλάτων ἐν τῇ	Ἀπολογίᾳ	μνησθεὶς Ἀναξαγόρου καὶ ἄλλων τινῶν
[2, 39]	Φιλοσόφων Διαδοχαῖς καὶ Πλάτων ἐν	Ἀπολογίᾳ	τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον
[2, 23]	ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς Ποτίδαιαν	διὰ	θαλάττης· πεζῇ γὰρ οὐκ ἐνῆν
[2, 29]	Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε	διὰ	τὸ ἀπείρως ἔχειν, ὥς φησι
[2, 26]	Ῥόδιος. φασὶ γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους	διὰ	τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος,
[2, 36]	εἰς τοὐμφανές, ὁρῶ σου, ἔφη,	διὰ	τοῦ τρίβωνος τὴν κενοδοξίαν. πρὸς
[2, 37]	νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη	παιδία	γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ
[2, 25]	καὶ συνεχὲς ἐκεῖνα ἀνεφθέγγετο τὰ	ἰαμβεῖα·	τὰ δ´ ἀργυρώματ´ ἐστὶν ἥ
[2, 33]	ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί,	παιδείᾳ	τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ
[2, 27]	ὑπερορᾶν. καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῇ	εὐτελείᾳ,	μισθόν τε οὐδένα εἰσεπράξατο. καὶ
[2, 37]	Σώκρατες, εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε συνεῖναι	τραχείᾳ	γυναικὶ καθάπερ οἱ ἱππικοὶ θυμοειδέσιν
[2, 47]	αὐτὸς συνεστήσατο. ἡ μὲν οὖν	ἀκολουθία	τοῦτον ἐχέτω τὸν τρόπον. Γέγονε
[2, 41]	δ´ οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα	μιᾷ	πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ
[2, 40]	οὐ νομίζων, ἕτερα δὲ καινὰ	δαιμόνια	εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ δὲ καὶ τοὺς
[2, 32]	ὠρχεῖτο συνεχές, τῇ τοῦ σώματος	εὐεξίᾳ	λυσιτελεῖν ἡγούμενος τὴν τοιαύτην γυμνασίαν,
[2, 20]	ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ	ἱστορίᾳ,	μετὰ τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν
[2, 38]	ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ	ἱστορίᾳ	συνέγραψε δὲ τὸν λόγον Πολυκράτης
[2, 32]	τοῦτο {εἰδέναι} τούς τε τὰ	ἀώρια	πολλοῦ ἐωνημένους ἀπογινώσκειν ἔλεγεν εἰς
[2, 43]	ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ	γυμνάσια.	καὶ τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν, Μελήτου
[2, 40]	ἔστιν οὕτως ἔχον. ~Ἡ δ´	ἀντωμοσία	τῆς δίκης τοῦτον εἶχε τὸν
[2, 40]	καλὸς μὲν ὁ λόγος, ὦ	Λυσία,	οὐ μὴν ἁρμόττων γ´ ἐμοί.
[2, 41]	ἁρμόττοι; ἔφη, οὐ γὰρ καὶ	ἱμάτια	καλὰ καὶ ὑποδήματα εἴη ἂν
[2, 28]	ὁδοῖς, καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος	κακὰ	πόλλ´ ἀνέχει, κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς.
[2, 47]	περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν	δέκα	αἱρέσεων καὶ τὴν πρώτην Ἀκαδήμειαν
[2, 47]	Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν δὲ φερομένων	δέκα	οἱ διασημότατοι τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων,
[2, 24]	ἀλλὰ καὶ μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν	δέκα	στρατηγῶν. καὶ ἐνὸν αὐτῷ ἀποδρᾶναι
[2, 42]	ὁμολογῆσαι· θορυβησάντων δὲ τῶν δικαστῶν,	ἕνεκα	μέν, εἶπε, τῶν ἐμοὶ διαπεπραγμένων
[2, 22]	τὸν δὲ φάναι, ἃ μὲν	συνῆκα,	γενναῖα· οἶμαι δὲ καὶ ἃ
[2, 22]	οἶμαι δὲ καὶ ἃ μὴ	συνῆκα·	πλὴν Δηλίου γέ τινος δεῖται
[2, 19]	Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ	παιδικὰ	γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ
[2, 21]	μηδὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς, τὰ	ἠθικὰ	φιλοσοφεῖν ἐπί τε τῶν ἐργαστηρίων
[2, 42]	ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον, πολλὰ	καλὰ	κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν
[2, 41]	ἔφη, οὐ γὰρ καὶ ἱμάτια	καλὰ	καὶ ὑποδήματα εἴη ἂν ἐμοὶ
[2, 19]	~Ἀκούσας δὲ Ἀναξαγόρου κατά τινας,	ἀλλὰ	καὶ Δάμωνος, ὡς Ἀλέξανδρος ἐν
[2, 23]	καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν·	ἀλλὰ	καὶ εἰς Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος
[2, 43]	ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων. καὶ
[2, 32]	Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο.	~Ἀλλὰ	καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός,
[2, 24]	ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι·	ἀλλὰ	καὶ μόνος ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα
[2, 19]	δεινός, ὥς φησι καὶ Ἰδομενεύς·	ἀλλὰ	καὶ οἱ τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν
[2, 42]	Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν.	ἀλλὰ	καὶ παιᾶνα κατά τινας ἐποίησεν,
[2, 45]	ποιεῖσθαι τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών.	ἀλλὰ	καὶ Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ
[2, 37]	βοώντων ἀνέχῃ; τοῦ δὲ εἰπόντος,	ἀλλά	μοι ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι,
[2, 45]	Συρίας εἰς Ἀθήνας τά τε	ἄλλα	καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους καὶ δὴ
[2, 42]	πολλὰς ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον,	πολλὰ	καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ Πλάτων
[2, 18]	οὕτω φησί· Φρύγες ἐστὶ καινὸν	δρᾶμα	τοῦτ´ Εὐριπίδου, ᾧ καὶ Σωκράτης
[2, 23]	καὶ πάντων φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς	ἠρέμα	ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν
[2, 41]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν ἐπὶ τὸ	βῆμα	ἀναβάντων· τοὺς δὲ δικαστὰς ἐκβοῆσαι,
[2, 41]	Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ εἰπεῖν, νεώτατος ὤν, ὦ
[2, 40]	δὲ καὶ τοὺς νέους διαφθείρων.	τίμημα	θάνατος. ὁ δ´ οὖν φιλόσοφος,
[2, 30]	ἐπέστησεν. ~Ἐπῆρε δὲ καὶ εἰς	φρόνημα	Ἰφικράτην τὸν στρατηγόν, δείξας αὐτῷ
[2, 22]	Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα τὸ Ἡρακλείτου	σύγγραμμα	ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ
[2, 20]	χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν τὸ βαλλόμενον	κέρμα	ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα πάλιν τιθέναι.
[2, 30]	ἢ ταώ. Ἔλεγε δὲ ὡς	θαῦμα	τὸ μὲν ἕκαστον εἰπεῖν ἂν
[2, 42]	φησι μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν	παιᾶνα.	ἐποίησε δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον
[2, 42]	τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ	παιᾶνα	κατά τινας ἐποίησεν, οὗ ἡ
[2, 27]	ἐπὶ τῇ εὐτελείᾳ, μισθόν τε	οὐδένα	εἰσεπράξατο. καὶ ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων
[2, 33]	ἀρετῆς, κράτιστον εἰκῆ ταῦτ´ ἐᾶν	ἀφειμένα,	ἀναστὰς ἐξῆλθε, φήσας γελοῖον εἶναι
[2, 34]	ἵν´ ἐσθίοιεν· αὐτὸν δὲ ἐσθίειν	ἵνα	ζῴη. πρὸς τὸ οὐκ ἀξιόλογον
[2, 24]	Ὑπομνημάτων, διδόντος αὐτῷ χώραν μεγάλην	ἵνα	οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ εἰ
[2, 40]	θεοὺς οὐ νομίζων, ἕτερα δὲ	καινὰ	δαιμόνια εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ δὲ καὶ
[2, 28]	γ´ εἶ. πόθεν ἄν σοι	χλαῖνα	γένοιτο; {Β. τουτὶ τὸ κακὸν
[2, 36]	εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ	δεῖνα;	οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ
[2, 35]	πρὸς τὸν εἰπόντα, κακῶς ὁ	δεῖνά	σε λέγει, καλῶς γάρ, ἔφη,
[2, 21]	ἐργαστηρίων καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ·	κἀκεῖνα	δὲ φάσκειν ζητεῖν, ὅττι τοι
[2, 25]	χρείαν οὐκ ἔχω. καὶ συνεχὲς	ἐκεῖνα	ἀνεφθέγγετο τὰ ἰαμβεῖα· τὰ δ´
[2, 35]	ἔφη, δικαίως ἐβούλου; ὄναρ δόξας	τινὰ	αὐτῷ λέγειν, ἤματί κεν τριτάτῳ
[2, 45]	ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας	τινὰ	διαλέγεται, καθά φησι καὶ Ξενοφῶν,
[2, 29]	γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου	τινὰ	διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ τὸν Λύσιν
[2, 45]	Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον	τινὰ	ἐλθόντα ἐκ Συρίας εἰς Ἀθήνας
[2, 37]	τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία	γεννᾷ.	ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ καὶ
[2, 44]	ὦ Δαναοί, τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν	ἀηδόνα	μουσᾶν. καὶ τάδε μὲν ὧδε.
[2, 29]	ἀπέπεμψε, καθὰ καὶ Πλάτων φησίν.	Εὐθύφρονα	δὲ τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας
[2, 31]	γενναῖον ἐκ δυεῖν Ἀθηναίων γενέσθαι;	Φαίδωνα	δὲ δι´ αἰχμαλωσίαν ἐπ´ οἰκήματος
[2, 28]	ἐν τῷ Πλάτωνος Συμποσίῳ παρ´	Ἀγάθωνα	βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν,
[2, 29]	που καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ	Γλαύκωνα	μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα
[2, 39]	αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ	Λύκωνα	καὶ Μέλητον· τὸν μὲν Ἄνυτον
[2, 39]	τῶν πολιτικῶν ὀργιζόμενον· τὸν δὲ	Λύκωνα	ὑπὲρ τῶν ῥητόρων· καὶ τὸν
[2, 19]	φασιν, ἐνδεδυμένας οὔσας. ὅθεν καὶ	Τίμωνα	ἐν τοῖς Σίλλοις εἰπεῖν· ἐκ
[2, 41]	ὁ Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι	Πλάτωνα	ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[2, 20]	ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα πάλιν τιθέναι.	Κρίτωνα	δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ
[2, 25]	καὶ Ἀρχελάου τοῦ Μακεδόνος καὶ	Σκόπα	τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ
[2, 19]	τοῖς Σίλλοις εἰπεῖν· ἐκ δ´	ἄρα	τῶν ἀπέκλινεν ὁ λαξόος, ἐννομολέσχης,
[2, 34]	παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα,	ἆρα,	ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει; ~πρὸς
[2, 32]	ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ εἶναι,	παρὰ	μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι μὲν
[2, 27]	θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ	παρὰ	τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ λανθάνουσιν
[2, 24]	Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον,	ἄνδρα	πλούσιον, ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε
[2, 26]	Μυρτώ, τὴν Ἀριστείδου τοῦ δικαίου	θυγατέρα,	ἣν καὶ ἄπροικον λαβεῖν, ἐξ
[2, 40]	πόλις νομίζει θεοὺς οὐ νομίζων,	ἕτερα	δὲ καινὰ δαιμόνια εἰσηγούμενος· ἀδικεῖ
[2, 29]	παρ´ Ἀγάθωνα βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´	ἀμφότερα	ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι.
[2, 37]	παιδία γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν	ἀγορᾷ	καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ
[2, 21]	τῶν ἐργαστηρίων καὶ ἐν τῇ	ἀγορᾷ·	κἀκεῖνα δὲ φάσκειν ζητεῖν, ὅττι
[2, 46]	καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς	Πυθαγόρᾳ	Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ
[2, 46]	Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος,	Ἀναξαγόρᾳ	Σωσίβιος, καὶ Σιμωνίδῃ Τιμοκρέων. ~Τῶν
[2, 28]	πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ	λαμπρὰ	ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος
[2, 25]	δ´ ἀργυρώματ´ ἐστὶν ἥ τε	πορφύρα	εἰς τοὺς τραγῳδοὺς χρήσιμ´, οὐκ
[2, 30]	μὲν ἕκαστον εἰπεῖν ἂν ῥᾳδίως	ὅσα	ἔχει, φίλους δ´ οὐκ ἂν
[2, 36]	ὡς οὐκ ἀνεκτὴ ἡ Ξανθίππη	λοιδοροῦσα,	ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ
[2, 36]	οὐκ ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι Ξανθίππη	βροντῶσα	καὶ ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην
[2, 32]	αὐτὸ τοῦτο {εἰδέναι} τούς τε	τὰ	ἀώρια πολλοῦ ἐωνημένους ἀπογινώσκειν ἔλεγεν
[2, 25]	συνεχὲς ἐκεῖνα ἀνεφθέγγετο τὰ ἰαμβεῖα·	τὰ	δ´ ἀργυρώματ´ ἐστὶν ἥ τε
[2, 21]	θεωρίαν μηδὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς,	τὰ	ἠθικὰ φιλοσοφεῖν ἐπί τε τῶν
[2, 25]	ἔχω. καὶ συνεχὲς ἐκεῖνα ἀνεφθέγγετο	τὰ	ἰαμβεῖα· τὰ δ´ ἀργυρώματ´ ἐστὶν
[2, 34]	ἆρ´ οὖν, εἶπεν, οὐκ αἰσθάνῃ	τὰ	μέγιστά μοι διδούς; πρὸς τὸν
[2, 32]	δὲ καὶ προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον	τὰ	μέλλοντα αὐτῷ· τό τε εὖ
[2, 25]	λαβών. πολλάκις δ´ ἀφορῶν εἰς	τὰ	πλήθη τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς
[2, 45]	ἐλθόντα ἐκ Συρίας εἰς Ἀθήνας	τά	τε ἄλλα καταγνῶναι τοῦ Σωκράτους
[2, 18]	τοῦτ´ Εὐριπίδου, ᾧ καὶ Σωκράτης	τὰ	φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας
[2, 23]	ἀφ´ ἵππου πεσόντα ἐν τῇ	~κατὰ	Δήλιον μάχῃ διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε
[2, 39]	ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν Πολυκράτους	κατὰ	Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ, φησί,
[2, 19]	τὰς σοφάς. ~Ἀκούσας δὲ Ἀναξαγόρου	κατά	τινας, ἀλλὰ καὶ Δάμωνος, ὡς
[2, 42]	Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα	κατά	τινας ἐποίησεν, οὗ ἡ ἀρχή·
[2, 31]	καὶ τὸ κάλλος ὑπερεῖδεν Ἀλκιβιάδου	κατά	τινας. καὶ ἐπῄνει σχολὴν ὡς
[2, 20]	τοῦ ἐργαστηρίου καὶ παιδεῦσαι τῆς	κατὰ	ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα Δημήτριός φησιν
[2, 41]	γὰρ καὶ ἱμάτια καλὰ καὶ	ὑποδήματα	εἴη ἂν ἐμοὶ ἀνάρμοστα. Κρινομένου
[2, 25]	βύρσαν μοι ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ	~ὑποδήματα	ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν λαβών.
[2, 25]	καὶ Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε	χρήματα	προσέμενος παρ´ αὐτῶν μήτε παρ´
[2, 19]	Δάμωνος, ὡς Ἀλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς,	μετὰ	τὴν ἐκείνου καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου
[2, 20]	φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ,	μετὰ	τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε·
[2, 47]	λεκτέον δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος,	εἶτα	περὶ Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς,
[2, 38]	ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην,	ἔπειτα	καὶ Μέλητον συνέπεισεν ἀπενέγκασθαι κατ´
[2, 47]	περὶ Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς,	ἔπειτα	περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω
[2, 43]	καὶ Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ	Ἀστυδάμαντα	πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν
[2, 38]	Ἄνυτος, ὥς τινες· προητοίμασε δὲ	πάντα	Λύκων ὁ δημαγωγός. ~Ἀντισθένης δ´
[2, 45]	τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς	πάντα	Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον
[2, 21]	πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ	πάντα	ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ
[2, 43]	Λυσίππου ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε	ἐπιδημήσαντα	αὐθημερὸν ἐξεκήρυξαν Ἡρακλεῶται. οὐ μόνον
[2, 23]	ἑνὸς σχήματος αὐτόν φασι, καὶ	ἀριστεύσαντα	αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου·
[2, 20]	τὸ βαλλόμενον κέρμα ἀθροίζειν· εἶτ´	ἀναλώσαντα	πάλιν τιθέναι. Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι
[2, 20]	Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου καὶ χρηματίσασθαι.	τιθέντα	γοῦν τὸ βαλλόμενον κέρμα ἀθροίζειν·
[2, 20]	παιδεῦσαι τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος	ἐρασθέντα	Δημήτριός φησιν ὁ Βυζάντιος. ~γνόντα
[2, 21]	ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ	λακτισθέντα,	ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν,
[2, 23]	δὲ ὁ Χῖος καὶ νέον	ὄντα	εἰς Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ ἀποδημῆσαι·
[2, 22]	πειρᾶσθαι. φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ	δόντα	τὸ Ἡρακλείτου σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί
[2, 24]	εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι	Λέοντα	τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον, ἀγαγεῖν
[2, 45]	Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον τινὰ	ἐλθόντα	ἐκ Συρίας εἰς Ἀθήνας τά
[2, 34]	τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ	τριάκοντα,	ἆρα, ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει;
[2, 19]	καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ	τριάκοντα	αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν λόγων,
[2, 44]	ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν	ἑβδομήκοντα.	ταὐτά φησι καὶ Δημήτριος ὁ
[2, 44]	Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι γὰρ	ἑξήκοντα	ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν φασιν. ~ἀμφότεροι
[2, 42]	αὐτοῦ κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας ψήφους	ὀγδοήκοντα.	καὶ δεθεὶς μετ´ οὐ πολλὰς
[2, 41]	ὁ δ´ οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις	ὀγδοήκοντα	μιᾷ πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν·
[2, 43]	γὰρ Ὅμηρον καθά φησιν Ἡρακλείδης,	πεντήκοντα	δραχμαῖς ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν, καὶ
[2, 29]	Γλαύκωνα μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν	θέλοντα	πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ τὸ ἀπείρως
[2, 32]	καὶ προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον τὰ	μέλλοντα	αὐτῷ· τό τε εὖ ἄρχεσθαι
[2, 21]	ἐρασθέντα Δημήτριός φησιν ὁ Βυζάντιος.	~γνόντα	δὲ τὴν φυσικὴν θεωρίαν μηδὲν
[2, 35]	μήτι σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν	εἰπόντα,	θάνατόν σου κατέγνωσαν Ἀθηναῖοι, κἀκείνων,
[2, 35]	ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί; πρὸς τὸν	εἰπόντα,	κακῶς ὁ δεῖνά σε λέγει,
[2, 36]	τρίβωνος τὴν κενοδοξίαν. πρὸς τὸν	εἰπόντα,	οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα;
[2, 36]	καὶ ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην	εἰπόντα	ὡς οὐκ ἀνεκτὴ ἡ Ξανθίππη
[2, 22]	Ἀμφίπολιν· καὶ Ξενοφῶντα ἀφ´ ἵππου	πεσόντα	ἐν τῇ ~κατὰ Δήλιον μάχῃ
[2, 29]	φησι Ξενοφῶν· Χαρμίδην δὲ τοὐναντίον	ἔχοντα	οἰκείως ἐπέστησεν. ~Ἐπῆρε δὲ καὶ
[2, 20]	ὡς τὸν ἥττω λόγον κρείττω	ποιοῦντα.	καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι
[2, 34]	μέγιστά μοι διδούς; πρὸς τὸν	ἀποδυσπετοῦντα	ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν
[2, 22]	ἐστρατεύσατο γοῦν εἰς Ἀμφίπολιν· καὶ	Ξενοφῶντα	ἀφ´ ἵππου πεσόντα ἐν τῇ
[2, 30]	περὶ αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην	ἐσπουδακότα	περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους, ὦ
[2, 27]	ποτὸν ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος	ἔγγιστα	εἶναι θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται
[2, 34]	οὖν, εἶπεν, οὐκ αἰσθάνῃ τὰ	μέγιστά	μοι διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα
[2, 27]	τε οὐδένα εἰσεπράξατο. καὶ ἔλεγεν	ἥδιστα	ἐσθίων ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ
[2, 27]	ἐσθίων ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ	ἥδιστα	πίνων ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν
[2, 27]	εἰσεπράξατο. καὶ ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων	ἥκιστα	ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων
[2, 27]	ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων	ἥκιστα	τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν·
[2, 38]	~ἀφ´ οὗ δὴ καὶ ἐφθονήθη	μάλιστα·	καὶ δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε
[2, 41]	καὶ ὑποδήματα εἴη ἂν ἐμοὶ	ἀνάρμοστα.	Κρινομένου δ´ αὐτοῦ φησιν Ἰοῦστος
[2, 37]	ἀνθρώποις συμπεριενεχθήσομαι. Ταῦτα δὴ καὶ	τοιαῦτα	λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς
[2, 30]	γὰρ ᾤετο εἶναι τὴν περὶ	ταῦτα	γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων ἐν
[2, 37]	χρώμενος τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις συμπεριενεχθήσομαι.	Ταῦτα	δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ
[2, 36]	ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ πρόσεστι	ταῦτα.	ἔλεγε δὲ τοῖς κωμικοῖς δεῖν
[2, 21]	δίκην ἂν αὐτῷ ἐλάγχανον; καὶ	ταῦτα	μὲν ὁ Δημήτριος. ~Ἀποδημίας δὲ
[2, 21]	τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα	ταῦτα	φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ λακτισθέντα,
[2, 44]	πέμπτης Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα.	ταὐτά	φησι καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς.
[2, 20]	διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς	ἐτελεύτα.	φησὶ δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ
[2, 37]	τοῦ δὲ εἰπόντος, ἀλλά μοι	ᾠὰ	καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2006