Livre, Par.
[2, 32]	τὰ μέλλοντα αὐτῷ· τό τε	εὖ	ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ εἶναι,
[2, 37]	ἕκαστος ὑμῶν λέγῃ, εὖ Σώκρατες,	εὖ	Ξανθίππη; ἔλεγε συνεῖναι τραχείᾳ γυναικὶ
[2, 37]	ἡμῶν πυκτευόντων ἕκαστος ὑμῶν λέγῃ,	εὖ	Σώκρατες, εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε συνεῖναι
[2, 42]	δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον οὐ	πάνυ	ἐπιτετευγμένως, οὗ ἡ ἀρχή· Αἴσωπός
[2, 41]	οὐκ ἄν σοι ἁρμόττοι; ἔφη,	οὐ	γὰρ καὶ ἱμάτια καλὰ καὶ
[2, 40]	μὲν ὁ λόγος, ὦ Λυσία,	οὐ	μὴν ἁρμόττων γ´ ἐμοί. δηλαδὴ
[2, 43]	τε ἐπιδημήσαντα αὐθημερὸν ἐξεκήρυξαν Ἡρακλεῶται.	οὐ	μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι
[2, 40]	μὲν ἡ πόλις νομίζει θεοὺς	οὐ	νομίζων, ἕτερα δὲ καινὰ δαιμόνια
[2, 42]	ἐποίησε δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον	οὐ	πάνυ ἐπιτετευγμένως, οὗ ἡ ἀρχή·
[2, 42]	ψήφους ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς μετ´	οὐ	πολλὰς ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον,
[2, 36]	δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ	οὐ	πρόσεστι ταῦτα. ἔλεγε δὲ τοῖς
[2, 36]	τὴν κενοδοξίαν. πρὸς τὸν εἰπόντα,	οὐ	σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί,
[2, 38]	Πλάτωνός ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ	οὐ	φέρων τὸν ὑπὸ Σωκράτους χλευασμὸν
[2, 36]	προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ δ´	οὔ,	οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην
[2, 38]	ἀνδρῶν ἁπάντων Σωκράτης σοφώτατος. ~ἀφ´	οὗ	δὴ καὶ ἐφθονήθη μάλιστα· καὶ
[2, 42]	μῦθον Αἰσώπειον οὐ πάνυ ἐπιτετευγμένως,	οὗ	ἡ ἀρχή· Αἴσωπός ποτ´ ἔλεξε
[2, 42]	καὶ παιᾶνα κατά τινας ἐποίησεν,	οὗ	ἡ ἀρχή· Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε,
[2, 23]	αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου·	οὗ	καὶ ἐρασθῆναί φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος
[2, 19]	καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ·	οὗ	καὶ παιδικὰ γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος.
[2, 25]	τὸν βίον. ὑπερεφρόνησε δὲ καὶ	Ἀρχελάου	τοῦ Μακεδόνος καὶ Σκόπα τοῦ
[2, 19]	μετὰ τὴν ἐκείνου καταδίκην διήκουσεν	Ἀρχελάου	τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ
[2, 18]	Σωκράτης Σωφρονίσκου μὲν ἦν υἱὸς	λιθουργοῦ	καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ
[2, 24]	ἦν καὶ σεμνός. καί ποτε	Ἀλκιβιάδου,	καθά φησι Παμφίλη ἐν τῷ
[2, 31]	εἵλετο· καὶ τὸ κάλλος ὑπερεῖδεν	Ἀλκιβιάδου	κατά τινας. καὶ ἐπῄνει σχολὴν
[2, 45]	ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη ἐπὶ	Καλλιάδου.	Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ
[2, 35]	τὸ κώνειον πίεσθαι Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον	ἐδίδου	καλόν, ἵν´ ἐν ἐκείνῳ ἀποθάνῃ.
[2, 26]	Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν	Ἀριστείδου	τοῦ δικαίου θυγατέρα, ἣν καὶ
[2, 31]	καὶ Πλάτων ἐν Εὐθυδήμῳ φησίν.	~Χαρμίδου	τε οἰκέτας αὐτῷ διδόντος, ἵν´
[2, 33]	δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι.	~Εὐριπίδου	δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ εἰπόντος
[2, 18]	Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´	Εὐριπίδου,	ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ φρύγαν´
[2, 32]	καί ποτε ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ	νέου,	τὸ μηδὲν ἄγαν, εἶπεν. ἔφασκέ
[2, 33]	λιθίνας εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν	λίθου	προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος ἔσται, αὑτῶν
[2, 26]	δὲ Μυρτώ, τὴν Ἀριστείδου τοῦ	δικαίου	θυγατέρα, ἣν καὶ ἄπροικον λαβεῖν,
[2, 25]	τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ	Λαρισσαίου,	μήτε χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν
[2, 20]	τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ	βίου	διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς
[2, 30]	στρατηγόν, δείξας αὐτῷ τοῦ κουρέως	Μειδίου	ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν Καλλίου πτερυξαμένους.
[2, 23]	ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ	ἀριστείου·	οὗ καὶ ἐρασθῆναί φησιν αὐτὸν
[2, 22]	καὶ ἃ μὴ συνῆκα· πλὴν	Δηλίου	γέ τινος δεῖται κολυμβητοῦ. Ἐπεμελεῖτο
[2, 30]	κουρέως Μειδίου ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν	Καλλίου	πτερυξαμένους. καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου
[2, 25]	τοῦ Μακεδόνος καὶ Σκόπα τοῦ	Κρανωνίου	καὶ Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε
[2, 33]	μὴ ὁμοίους τῷ λίθῳ φαίνεσθαι.	ἠξίου	δὲ καὶ τοὺς νέους συνεχὲς
[2, 30]	Καλλίου πτερυξαμένους. καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης	ἠξίου	τῇ πόλει περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν
[2, 20]	δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ	ἐργαστηρίου	καὶ παιδεῦσαι τῆς κατὰ ψυχὴν
[2, 29]	πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ	ὁσίου	τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ τὸν
[2, 40]	θάνατος. ὁ δ´ οὖν φιλόσοφος,	Λυσίου	γράψαντος ἀπολογίαν αὐτῷ, διαναγνοὺς ἔφη,
[2, 41]	ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ τοῦ	Λυσίου,	πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ
[2, 19]	ἐκείνου καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου τοῦ	φυσικοῦ·	οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι φησὶν
[2, 40]	ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει	Σωφρονίσκου	Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς μὲν
[2, 18]	~ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Σωκράτης	Σωφρονίσκου	μὲν ἦν υἱὸς λιθουργοῦ καὶ
[2, 32]	{εἰδέναι} τούς τε τὰ ἀώρια	πολλοῦ	ἐωνημένους ἀπογινώσκειν ἔλεγεν εἰς τὰς
[2, 35]	ἀποθνήσκεις, σὺ δέ, ἔφη, δικαίως	ἐβούλου;	ὄναρ δόξας τινὰ αὐτῷ λέγειν,
[2, 23]	πεζῇ γὰρ οὐκ ἐνῆν τοῦ	πολέμου	κωλύοντος. ὅτε καὶ μεῖναι νυκτὸς
[2, 26]	ἔνιοι δὲ καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν	ὁμοῦ,	ὧν ἐστι Σάτυρός τε καὶ
[2, 43]	ἐν τῷ Πομπείῳ, Λυσίππου ταύτην	ἐργασαμένου.	Ἄνυτόν τε ἐπιδημήσαντα αὐθημερὸν ἐξεκήρυξαν
[2, 41]	ὑποδήματα εἴη ἂν ἐμοὶ ἀνάρμοστα.	Κρινομένου	δ´ αὐτοῦ φησιν Ἰοῦστος ὁ
[2, 19]	Ἀλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς, μετὰ τὴν	ἐκείνου	καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ·
[2, 27]	ἄχθει λίαν, οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς,	οἴνου	τ´ ἀπέχει κἀδηφαγίας καὶ τῶν
[2, 34]	τοιούτων σωρὸν ὡς δόκιμον ἀποδέχοιτο.	Αἰσχίνου	δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ καὶ
[2, 20]	Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ τοῦ μαθητοῦ	Αἰσχίνου	ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ τοῦτο
[2, 29]	υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον, ὥς	που	καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα
[2, 45]	τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης διειλέχθαι·	ὅπου	γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ
[2, 22]	εἰς Ἀμφίπολιν· καὶ Ξενοφῶντα ἀφ´	ἵππου	πεσόντα ἐν τῇ ~κατὰ Δήλιον
[2, 43]	ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ Πομπείῳ,	Λυσίππου	ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε ἐπιδημήσαντα
[2, 20]	φησὶ δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ	Σπινθάρου	καὶ χρηματίσασθαι. τιθέντα γοῦν τὸ
[2, 45]	Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς	Ἀναξαγόρου	καὶ ἄλλων τινῶν φυσικῶν, ἃ
[2, 45]	αὐτόν φασιν. ~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν	Ἀναξαγόρου,	καὶ οὗτος καὶ Εὐριπίδης, ὃς
[2, 19]	ἐστι, τὰς σοφάς. ~Ἀκούσας δὲ	Ἀναξαγόρου	κατά τινας, ἀλλὰ καὶ Δάμωνος,
[2, 36]	τοῦ τρίβωνος εἰς τοὐμφανές, ὁρῶ	σου,	ἔφη, διὰ τοῦ τρίβωνος τὴν
[2, 35]	μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν	σου	κατέγνωσαν Ἀθηναῖοι, κἀκείνων, εἶπεν, ἡ
[2, 23]	καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ	τοῦ	ἀριστείου· οὗ καὶ ἐρασθῆναί φησιν
[2, 37]	μέν, εἶπε, χηνῶν βοώντων ἀνέχῃ;	τοῦ	δὲ εἰπόντος, ἀλλά μοι ᾠὰ
[2, 26]	δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν Ἀριστείδου	τοῦ	δικαίου θυγατέρα, ἣν καὶ ἄπροικον
[2, 20]	Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ	τοῦ	ἐργαστηρίου καὶ παιδεῦσαι τῆς κατὰ
[2, 30]	Ἰφικράτην τὸν στρατηγόν, δείξας αὐτῷ	τοῦ	κουρέως Μειδίου ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν
[2, 25]	Ἀρχελάου τοῦ Μακεδόνος καὶ Σκόπα	τοῦ	Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου,
[2, 25]	Σκόπα τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου	τοῦ	Λαρισσαίου, μήτε χρήματα προσέμενος παρ´
[2, 41]	δικανικὸς ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ	τοῦ	Λυσίου, πῶς, εἰ καλός ἐστιν
[2, 20]	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ	τοῦ	μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει
[2, 25]	βίον. ὑπερεφρόνησε δὲ καὶ Ἀρχελάου	τοῦ	Μακεδόνος καὶ Σκόπα τοῦ Κρανωνίου
[2, 33]	τῶν τὰς λιθίνας εἰκόνας κατασκευαζομένων	τοῦ	μὲν λίθου προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος
[2, 24]	δημοκρατικός, ὡς δῆλον ἔκ τε	τοῦ	μὴ εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν
[2, 23]	θαλάττης· πεζῇ γὰρ οὐκ ἐνῆν	τοῦ	πολέμου κωλύοντος. ὅτε καὶ μεῖναι
[2, 44]	δέ φησι προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην	τοῦ	Σωκράτους. Ἐγεννήθη δέ, καθά φησιν
[2, 45]	Ἀθήνας τά τε ἄλλα καταγνῶναι	τοῦ	Σωκράτους καὶ δὴ καὶ βίαιον
[2, 39]	ἃ γέγονεν ἔτεσιν ἓξ τῆς	τοῦ	Σωκράτους τελευτῆς ὕστερον. καὶ ἔστιν
[2, 32]	ἔτι τε ὠρχεῖτο συνεχές, τῇ	τοῦ	σώματος εὐεξίᾳ λυσιτελεῖν ἡγούμενος τὴν
[2, 36]	~στρέψαντος δὲ Ἀντισθένους τὸ διερρωγὸς	τοῦ	τρίβωνος εἰς τοὐμφανές, ὁρῶ σου,
[2, 36]	τοὐμφανές, ὁρῶ σου, ἔφη, διὰ	τοῦ	τρίβωνος τὴν κενοδοξίαν. πρὸς τὸν
[2, 19]	τὴν ἐκείνου καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου	τοῦ	φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι
[2, 22]	πλὴν Δηλίου γέ τινος δεῖται	κολυμβητοῦ.	Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ σωμασκίας, καὶ
[2, 20]	ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ τοῦ	μαθητοῦ	Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ
[2, 43]	γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν,	Μελήτου	δὲ θάνατον κατέγνωσαν. Σωκράτην δὲ
[2, 40]	τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος	Μελήτου	Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ
[2, 22]	δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα τὸ	Ἡρακλείτου	σύγγραμμα ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν
[2, 38]	καὶ Μέλητον συνέπεισεν ἀπενέγκασθαι κατ´	αὐτοῦ	γραφὴν ἀσεβείας καὶ τῶν νέων
[2, 33]	παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ	αὐτοῦ	εἰπόντος περὶ ἀρετῆς, κράτιστον εἰκῆ
[2, 19]	καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε	αὐτοῦ	καὶ τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας
[2, 42]	πρυτανείῳ σιτήσεως. Καὶ οἳ θάνατον	αὐτοῦ	κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας ψήφους ὀγδοήκοντα.
[2, 39]	καὶ Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς	αὐτοῦ	κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα
[2, 28]	οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι. τοῦτο δ´	αὐτοῦ	τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει
[2, 42]	Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ εἶναι	αὐτοῦ	τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ καὶ
[2, 41]	ἂν ἐμοὶ ἀνάρμοστα. Κρινομένου δ´	αὐτοῦ	φησιν Ἰοῦστος ὁ Τιβεριεὺς ἐν
[2, 25]	καὶ Σκόπα τοῦ Κρανωνίου καὶ	Εὐρυλόχου	τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα προσέμενος
[2, 27]	καὶ ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα	ὄψου	προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα
[2, 31]	Ἀντισθένης μητρὸς Θρᾴττης, σὺ δ´	ᾤου,	ἔφη, οὕτως ἂν γενναῖον ἐκ
[2, 31]	ὡς εἴη Ἀντισθένης μητρὸς Θρᾴττης,	σὺ	δ´ ᾤου, ἔφη, οὕτως ἂν
[2, 35]	τῆς γυναικὸς εἰπούσης, ἀδίκως ἀποθνήσκεις,	σὺ	δέ, ἔφη, δικαίως ἐβούλου; ὄναρ
[2, 46]	πρὸς γὰρ Ἀθηναίων κώνειον ἁπλῶς	σὺ	ἐδέξω· αὐτοὶ δ´ ἐξέπιον τοῦτο
[2, 37]	καὶ τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ	σὺ	μέν, εἶπε, χηνῶν βοώντων ἀνέχῃ;
[2, 28]	πολλῷ δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ	σὺ	πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´ εἶ.
[2, 18]	Καλλίας Πεδήταις· {Α} Τί δὴ	σὺ	σεμνὴ καὶ φρονεῖς οὕτω μέγα;
[2, 42]	ἀρχή· Αἴσωπός ποτ´ ἔλεξε Κορίνθιον	ἄστυ	νέμουσι μὴ κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2006