Pages
[1]	οὗτοί εἰσιν. ὁ δὲ γέρων	ὁ	ἄνω ἑστηκὼς ἔχων χάρτην τινὰ
[31]	τοῦ ζῆν. Ἔστι ταῦτα. Οὐκοῦν	ὁ	αὐτὸς λόγος καὶ περὶ τοῦ
[21]	στεφανοῦν αὐτόν; Εὐδαιμονική, ὦ νεανίσκε.	ὁ	γὰρ στεφανωθεὶς ταύτῃ τῇ δυνάμει
[1]	τὰς τρίχας τίλλουσα ἑαυτῆς Ὀδύνη.	Ὁ	δὲ ἄλλος οὗτος ὁ παρεστηκὼς
[1]	εἰς τὸν Βίον οὗτοί εἰσιν.	ὁ	δὲ γέρων ὁ ἄνω ἑστηκὼς
[1]	γίνονται, ὅταν τις αὐτῇ πιστεύσῃ.	(Ὁ	δὲ {τῶν ἀνθρώπων} πολὺς ὄχλος
[31]	μὲν δὴ μῦθος, ὦ ξένοι,	ὁ	ἐν τῷ πίνακι τοιοῦτος ἡμῖν
[11]	τὰ νοσοποιοῦντα, εἶτα οὕτως ἂν	ὁ	ἰατρὸς αὐτὸν εἰς ἀνάληψιν καὶ
[11]	Ψευδοδοξίας. (Ὦ Ἡράκλεις, ὡς μέγας	ὁ	κίνδυνος ἄλλος οὗτος. ἡ δὲ
[31]	ἢ παρακούει, ἀπόλλυται κακὸς κακῶς.	(Ὁ	μὲν δὴ μῦθος, ὦ ξένοι,
[1]	αἰσχρὰ καὶ λεπτή, τίς ἐστιν;	Ὁ	μὲν Ὀδυρμὸς καλεῖται, ἔφη, ἡ
[1]	ἐπιθυμοῦμεν ἀκοῦσαι, τί ποτέ ἐστιν	ὁ	μῦθος. Οὐδεὶς φθόνος, ὦ ξένοι,
[1]	Ἡδοναὶ καλοῦνται. ὅταν οὖν εἰσπορεύηται	ὁ	ὄχλος, ἀναπηδῶσιν αὗται καὶ πλέκονται
[1]	τὸν τόπον, καθ´ ὃν εἰσπορεύεται	ὁ	ὄχλος, ἐφ´ οὗ κάθηται γυνὴ
[1]	οὗτος ὁ τόπος Βίος. καὶ	ὁ	ὄχλος ὁ πολὺς ὁ παρὰ
[1]	καὶ ὁ ὄχλος ὁ πολὺς	ὁ	παρὰ τὴν πύλην ἐφεστὼς οἱ
[1]	Ὀδύνη. Ὁ δὲ ἄλλος οὗτος	ὁ	παρεστηκὼς αὐταῖς δυσειδής τις καὶ
[1]	{τῶν ἀνθρώπων} πολὺς ὄχλος οὗτος	ὁ	περὶ αὐτὴν ἑστηκὼς τί βούλεται
[31]	τούτου ἄρα τοῦ λόγου οὐδὲ	ὁ	πλοῦτος ἀγαθόν ἐστιν, εἴπερ οὐ
[31]	πολλούς γε. Οὐκοῦν οὐδὲν τούτοις	ὁ	πλοῦτος βοηθεῖ εἰς τὸ ζῆν
[31]	Οὐκοῦν τὸ σπουδαίους εἶναι οὐχ	ὁ	πλοῦτος ποιεῖ, ἀλλὰ ἡ Παιδεία.
[1]	τόπος Βίος. καὶ ὁ ὄχλος	ὁ	πολὺς ὁ παρὰ τὴν πύλην
[1]	εἰδέναι ὑμᾶς, ὅτι καλεῖται οὗτος	ὁ	τόπος Βίος. καὶ ὁ ὄχλος
[11]	Ἔστιν οὕτως. ἀλλὰ τίς καλεῖται	ὁ	τόπος οὗτος; Εὐδαιμόνων οἰκητήριον, ἔφη·
[1]	ὑπ´ αὐτῆς, οὐκ εἰσάπαξ, ὥσπερ	ὁ	ὑπὸ τῆς Σφιγγὸς καταβρωθεὶς ἀπέθνησκεν,
[21]	φέρουσαν ἐπὶ τὸ ὑψηλὸν ἐκεῖνο,	ὅ	ἐστιν ἀκρόπολις τῶν περιβόλων πάντων;
[31]	χρόνον τινὰ ἐνδιατρῖψαι καὶ λαβεῖν	ὅ	τι ἂν βούλωνται παρ´ αὐτῆς
[31]	μηδὲν νομίζειν μηδὲ ἀσφαλὲς εἶναι,	ὅ	τι ἂν παρ´ αὐτῆς τις
[31]	τὸ Δαιμόνιον κελεύει μὴ θαυμάζειν,	ὅ	τι ἂν πράττῃ αὕτη, μηδὲ
[1]	ἐοικυῖα τῷ τῆς Σφιγγὸς αἰνίγματι,	ὃ	ἐκείνη προεβάλλετο τοῖς ἀνθρώποις. εἰ
[11]	καὶ ἐν τούτοις τὸ πόμα,	ὃ	ἔπιον παρὰ τῆς Ἀπάτης, καὶ
[31]	ἄν τις κρίνοι ἀγαθὸν εἶναι,	ὃ	πολλάκις οὐ συμφέρει ὑπάρχειν; Οὐδαμῶς.
[31]	δευτέρῳ περιβόλῳ, εἰ μηδὲν ἄλλο,	ὃ	προσποιοῦνταί γε ἐπίστασθαι οὐκ οἴδασιν.
[1]	τὸν Βίον· δεικνύει δὲ ποίαν	ὁδὸν	αὐτοὺς δεῖ βαδίζειν, εἰ μέλλουσι
[21]	δ´ ἐστὶν αὕτη; Ὁρᾷς τὴν	ὁδὸν	ἐκείνην τὴν φέρουσαν ἐπὶ τὸ
[21]	τὸ μὴ δύνασθαι τὴν ἐνθάδε	ὁδὸν	εὑρεῖν· ἐπελάθοντο γὰρ τὸ παρὰ
[11]	Ψευδοπαιδείας εἰσέλθωσιν εἰς τὴν ἀληθινὴν	ὁδὸν	καὶ πίωσι τὰς τούτων καθαρτικὰς
[11]	καρτερῆσαι αὐτοὺς, εἶτα ἥξουσιν εἰς	ὁδὸν	καλήν. Ὅταν οὖν παραγένωνται ἐπὶ
[1]	ἐν τῷ Βίῳ. (Ποίαν οὖν	ὁδὸν	κελεύει βαδίζειν ἢ πῶς; ἔφην
[11]	καὶ θύραν τινὰ μικρὰν καὶ	ὁδόν	τινα πρὸ τῆς θύρας, ἥτις
[11]	πέτραν, πῶς ἀναβαίνουσιν; ὁρῶ γὰρ	ὁδὸν	φέρουσαν οὐδεμίαν ἐπ´ αὐτάς. Αὗται
[11]	Παιδείαν καὶ δεικνύουσιν αὐτοῖς τὴν	ὁδόν,	ὡς ἔστι καλή τε καὶ
[11]	καὶ βεβαία ἡ πρὸς αὐτὴν	ὁδός	ἐστι τοῖς ἀφικνουμένοις καὶ τῶν
[11]	μαθημάτων. (Ποία οὖν αὕτη ἡ	ὁδός	ἐστιν ἡ φέρουσα ἐπὶ τὴν
[11]	Ὁρῶ. Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ	ὁδὸς,	ἔφη, ἡ ἄγουσα πρὸς τὴν
[1]	εὑρίσκουσι ποία ἐστὶν ἡ ἀληθινὴ	ὁδὸς	ἡ ἐν τῷ Βίῳ, ἀλλὰ
[11]	πρῶτον παραγίνονται. Πότερον οὖν ἄλλη	ὁδὸς	οὐκ ἔστιν ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν
[21]	εἰσὶν αὗται; Λῦπαι, ἔφη, καὶ	Ὀδύναι	καὶ Ἀθυμίαι καὶ Ἀδοξίαι καὶ
[1]	δὲ τὰς τρίχας τίλλουσα ἑαυτῆς	Ὀδύνη.	Ὁ δὲ ἄλλος οὗτος ὁ
[21]	μὴ διοχληθήσεται οὐδὲν οὔτε ὑπὸ	Ὀδύνης	οὔτε ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´
[21]	Εἶτα τὴν Λύπην καὶ τὸν	Ὀδυρμὸν	καὶ τὴν Φιλαργυρίαν καὶ τὴν
[1]	λεπτή, τίς ἐστιν; Ὁ μὲν	Ὀδυρμὸς	καλεῖται, ἔφη, ἡ δὲ Ἀθυμία,
[21]	τὸν τόπον ἐκεῖνον αἱ Ἀρεταί,	ὅθεν	ἥκει τὸ πρότερον. Οὐκ ἀκριβῶς
[21]	Ἀρεταὶ πρὸς τὸν τόπον ἐκεῖνον,	ὅθεν	ἦλθε πρῶτον, καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ
[31]	ἀγαθῶν καὶ κακῶν ὥσπερ καὶ	οἱ	ἄλλοι καὶ ἔτι κατεχόμενοι ὑπὸ
[21]	διὸ καὶ ἔζη κακῶς, ὥσπερ	οἱ	ἄλλοι οἱ ἐκεῖ διατρίβοντες. νῦν
[11]	Οὐκ ἔστιν, ἔφη. (Οὗτοι δὲ	οἱ	ἄνθρωποι οἱ ἔσω τοῦ περιβόλου
[31]	οὐκ ἔστιν ἀγαθά, ὅσα λαμβάνουσιν	οἱ	ἄνθρωποι παρὰ τῆς Τύχης, οἷον
[31]	μὲν ἐν τῷ πρώτῳ περιβόλῳ	οἱ	δ´ ἐν τῷ δευτέρῳ περιβόλῳ,
[1]	οἱ μὲν αὐτῶν δοκοῦσι χαίρειν,	οἱ	δὲ ἀθυμοῦσιν ἐκτετακότες τὰς χεῖρας;
[1]	οὕτως οἱ μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν,	οἱ	δὲ ἀποβάλλοντες κλαίουσι; Ταῦτα, ἔφη,
[21]	ἀνακάμπτουσι κακῶς καὶ ἀθλίως διακείμενοι·	οἱ	δὲ ἀποδεδειλιακότες καὶ οὐκ ἀναβεβηκότες
[11]	δὲ διαλεκτικοί, οἱ δὲ μουσικοί,	οἱ	δὲ ἀριθμητικοί, οἱ δὲ γεωμέτραι,
[21]	ἐστεφανωμένοι ἔμφασιν ποιοῦσιν εὐφροσύνης τινός,	οἱ	δὲ ἀστεφάνωτοι λύπης καὶ ταραχῆς
[21]	Παιδείαν καὶ εὐφραίνονται τετυχηκότες αὐτῆς.	οἱ	δὲ ἀστεφάνωτοι οἱ μὲν ἀπεγνωσμένοι
[11]	δὲ ἀριθμητικοί, οἱ δὲ γεωμέτραι,	οἱ	δὲ ἀστρολόγοι, οἱ δὲ κριτικοί,
[11]	δὲ μουσικοί, οἱ δὲ ἀριθμητικοί,	οἱ	δὲ γεωμέτραι, οἱ δὲ ἀστρολόγοι,
[1]	εἰς βίον εὐδαίμονα καὶ λυσιτελῆ.	οἱ	δὲ διὰ τὴν ἄγνοιαν καὶ
[11]	ποιηταί, ἔφη, οἱ δὲ ῥήτορες,	οἱ	δὲ διαλεκτικοί, οἱ δὲ μουσικοί,
[1]	καὶ ἀγαθὴν Τύχην αὐτὴν καλοῦσιν.	οἱ	δὲ δοκοῦντες κλαίειν {καὶ ἐκτετακότες}
[11]	δὲ ἀστρολόγοι, οἱ δὲ κριτικοί,	οἱ	δὲ ἡδονικοί, οἱ δὲ περιπατητικοὶ
[1]	ἔφη, ἀλλ´ οἱ μὲν πλεῖον,	οἱ	δὲ ἧττον. Ἔτι δὲ οὐχ
[11]	δὲ γεωμέτραι, οἱ δὲ ἀστρολόγοι,	οἱ	δὲ κριτικοί, οἱ δὲ ἡδονικοί,
[11]	δὲ ῥήτορες, οἱ δὲ διαλεκτικοί,	οἱ	δὲ μουσικοί, οἱ δὲ ἀριθμητικοί,
[11]	δὲ κριτικοί, οἱ δὲ ἡδονικοί,	οἱ	δὲ περιπατητικοὶ καὶ ὅσοι ἄλλοι
[11]	οὗτοι; Οἱ μὲν ποιηταί, ἔφη,	οἱ	δὲ ῥήτορες, οἱ δὲ διαλεκτικοί,
[21]	πολεμίων, οἱ μὲν ὑπ´ Ἀκρασίας,	οἱ	δὲ ὑπ´ Ἀλαζονείας, οἱ δὲ
[21]	Ἀκρασίας, οἱ δὲ ὑπ´ Ἀλαζονείας,	οἱ	δὲ ὑπὸ Φιλαργυρίας, ἕτεροι δὲ
[21]	Φιλαργυρίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ Κενοδοξίας,	οἱ	δὲ ὑφ´ ἑτέρων Κακῶν. ἐξ
[21]	μοι εἰπέ. τίνες εἰσὶν οὗτοι	οἱ	δοκοῦντες ἐκεῖθεν ἀπὸ τοῦ βουνοῦ
[1]	ἔφη, χαίρειν καὶ γελᾶν αὐτῶν	οἱ	εἰληφότες τι παρ´ αὐτῆς εἰσιν·
[21]	ἔζη κακῶς, ὥσπερ οἱ ἄλλοι	οἱ	ἐκεῖ διατρίβοντες. νῦν δὲ ἀπειληφὼς
[1]	ὅλῳ τῷ βίῳ καταφθείρεται καθάπερ	οἱ	ἐπὶ τιμωρίᾳ παραδιδόμενοι. ἐὰν δέ
[11]	ἔφη. (Οὗτοι δὲ οἱ ἄνθρωποι	οἱ	ἔσω τοῦ περιβόλου ἀνακάμπτοντες τίνες
[21]	τῶν πρότερον αὐτὸν λυπούντων καθάπερ	οἱ	ἐχιοδεῖκται. τὰ γὰρ θηρία δήπου
[31]	(Πότερον οὖν οὐδὲ προέχουσιν οὗτοι	οἱ	μαθηματικοὶ πρὸς τὸ βελτίους γενέσθαι
[1]	ὁ παρὰ τὴν πύλην ἐφεστὼς	οἱ	μέλλοντες εἰσπορεύεσθαι εἰς τὸν Βίον
[21]	τετυχηκότες αὐτῆς. οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι	οἱ	μὲν ἀπεγνωσμένοι ὑπὸ τῆς Παιδείας
[1]	ὁμοίαν ἔχουσι τὴν μορφήν, ἀλλ´	οἱ	μὲν αὐτῶν δοκοῦσι χαίρειν, οἱ
[21]	ἀπὸ τοῦ βουνοῦ παραγίνεσθαι; καὶ	οἱ	μὲν αὐτῶν ἐστεφανωμένοι ἔμφασιν ποιοῦσιν
[1]	δὲ ἀθυμοῦσιν ἐκτετακότες τὰς χεῖρας;	Οἱ	μὲν δοκοῦντες, ἔφη, χαίρειν καὶ
[31]	Πῶς τοῦτο; ἔφην ἐγώ. Ὅτι	οἱ	μὲν ἐν τῷ πρώτῳ περιβόλῳ
[21]	κατέχονται δὲ ὑπὸ γυναικῶν τινων.	Οἱ	μὲν ἐστεφανωμένοι οἱ σεσωσμένοι εἰσὶ
[1]	ἃ δίδωσιν αὐτοῖς, ὅτι οὕτως	οἱ	μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν, οἱ δὲ
[1]	οὔ; (Πάντες πίνουσιν, ἔφη, ἀλλ´	οἱ	μὲν πλεῖον, οἱ δὲ ἧττον.
[11]	συνομιλεῖν. Τίνες οὖν καλοῦνται οὗτοι;	Οἱ	μὲν ποιηταί, ἔφη, οἱ δὲ
[11]	ἔστι δέ, ἀλλὰ Ψευδοπαιδεία, ἔφη.	οἱ	μέν τοι σωζόμενοι ὁπόταν βούλωνται
[21]	ἄγονται κατακεκρατημένοι ὥσπερ ὑπὸ πολεμίων,	οἱ	μὲν ὑπ´ Ἀκρασίας, οἱ δὲ
[21]	ἀσμένως πάντες καθάπερ τὸν ἰατρὸν	οἱ	πάσχοντες. Πότερον οὖν κἀκείνας τὰς
[11]	εἶναι; Καὶ μάλα. Ταύτην τοίνυν	οἱ	πολλοὶ καὶ εἰκαῖοι τῶν ἀνδρῶν
[21]	γυναικῶν τινων. Οἱ μὲν ἐστεφανωμένοι	οἱ	σεσωσμένοι εἰσὶ πρὸς τὴν Παιδείαν
[11]	τοῦ περιβόλου ἀνακάμπτοντες τίνες εἰσίν;	Οἱ	τῆς Ψευδοπαιδείας, ἔφη, ἐρασταὶ ἠπατημένοι
[21]	καὶ ἄθλιοί εἰσι καὶ κακοδαίμονες,	οἳ	τὸν βίον τὸν παρ´ αὐταῖς
[31]	πρὸς τὴν Παιδείαν τὴν ἀληθινήν,	οἳ	τούτους τοὺς μαθηματικοὺς παραλλάττουσιν; ὥστε
[1]	οὐδὲ γὰρ τῶν ἐπιχωρίων πολλοὶ	οἴδασι,	τί ποτε αὕτη ἡ μυθολογία
[31]	ὃ προσποιοῦνταί γε ἐπίστασθαι οὐκ	οἴδασιν.	ἕως δ´ ἂν ἔχωσι ταύτην
[11]	καλεῖται ὁ τόπος οὗτος; Εὐδαιμόνων	οἰκητήριον,	ἔφη· ὧδε γὰρ διατρίβουσιν αἱ
[1]	ἐνταῦθα πάλιν εἰς τὸν ἕτερον	οἶκον	ῥίπτεται, εἰς τὴν Κακοδαιμονίαν, καὶ
[11]	Ψευδοπαιδείας, ἔφη, ἐρασταὶ ἠπατημένοι καὶ	οἰόμενοι	μετὰ τῆς ἀληθινῆς Παιδείας συνομιλεῖν.
[1]	τούτων πάντα ὅσα ἐστὶ βλαβερά,	οἷον	ἀποστερεῖν, ἱεροσυλεῖν, ἐπιορκεῖν, προδιδόναι, ληΐζεσθαι
[31]	ἐκ κακῶν καὶ αἰσχρῶν ἔργων,	οἷον	λέγω ἐκ τοῦ προδιδόναι καὶ
[1]	ἐπικίνδυνόν τι ἔχει ἡ ἐξήγησις.	Οἷον	τί; ἔφην ἐγώ. Ὅτι εἰ
[31]	οἱ ἄνθρωποι παρὰ τῆς Τύχης,	οἷον	τὸ ζῆν, τὸ ὑγιαίνειν, τὸ
[31]	δὲ ἀπαιτῶνται, ἀγανακτοῦσι καὶ δεινὰ	οἴονται	πεπονθέναι, οὐ μνημονεύοντες, ὅτι ἐπὶ
[21]	δύνανται ἐκλῦσαι ἑαυτοὺς τῶν δεινῶν,	οἷς	δέδενται, ὥστε σωθῆναι καὶ ἀφικέσθαι
[11]	κατέστησεν, εἰ δὲ μὴ ἐπείθετο	οἷς	ἐπέταττεν, εὐλόγως ἂν δήπου ἀπωσθεὶς
[31]	ὅτι ἐὰν τιμῶσιν αὐτὰ καὶ	οἴωνται	διὰ τούτων μόνων εἶναι τὸ
[11]	ἥτις οὐ πολὺ ὀχλεῖται, ἀλλ´	ὀλίγοι	πάνυ πορεύονται ὥσπερ δι´ ἀνοδίας
[1]	ἀπέθνησκεν, ἀλλὰ κατὰ μικρὸν ἐν	ὅλῳ	τῷ βίῳ καταφθείρεται καθάπερ οἱ
[11]	ὡς ἔστι καλή τε καὶ	ὁμαλὴ	καὶ εὐπόρευτος καὶ καθαρὰ παντὸς
[1]	καὶ μετ´ αὐτοῦ τις ἄλλη	ὁμοία	αὐτῷ αἰσχρὰ καὶ λεπτή, τίς
[11]	γυναῖκες ἐκεῖναι αἱ δοκοῦσαι περιτρέχειν	ὅμοιαι	ταῖς πρώταις, ἐν αἷς ἔφης
[1]	ἃ ῥίπτει. Πῶς οὖν οὐχ	ὁμοίαν	ἔχουσι τὴν μορφήν, ἀλλ´ οἱ
[31]	ἂν πράττῃ αὕτη, μηδὲ γίνεσθαι	ὁμοίους	τοῖς κακοῖς τραπεζίταις. καὶ γὰρ
[31]	καὶ κατέχειν τὰ μαθήματα πάντα,	ὁμοίως	δὲ μέθυσον καὶ ἀκρατῆ εἶναι
[31]	πρώτου περιβόλου εἰσπορεύονται πρὸς αὐτοὺς	ὁμοίως;	ὥστε οὐδὲν οὗτοι ἐκείνων βελτίους
[31]	καὶ ἄνευ τούτων βελτίους γενέσθαι,	ὅμως	δὲ οὐκ ἄχρηστα κἀκεῖνά ἐστιν.
[31]	ἑρμηνέως συμβάλλομεν τὰ λεγόμενά ποτε,	ὅμως	μέντοι γε οὐκ ἄχρηστον ἦν
[21]	τὴν ἄγνοιαν καὶ τὸν πλάνον,	ὃν	δὴ ἐπεπώκει, τὰ μὴ ὄντα
[1]	κείμενον κατὰ τὸν τόπον, καθ´	ὃν	εἰσπορεύεται ὁ ὄχλος, ἐφ´ οὗ
[11]	Τὴν ἄγνοιαν καὶ τὸν πλάνον,	ὃν	ἐπεπώκει παρὰ τῆς Ἀπάτης, καὶ
[1]	τὴν ἄγνοιαν καὶ τὸν πλάνον,	ὃν	πεπώκασι παρὰ τῆς Ἀπάτης, οὐχ
[21]	ὃν δὴ ἐπεπώκει, τὰ μὴ	ὄντα	ἀγαθὰ ἐνόμιζεν ἀγαθὰ εἶναι καὶ
[31]	τὸ τιμᾶν ταῦτα ὡς ἀγαθὰ	ὄντα	ἢ ἀτιμάζειν ὡς κακά, τοῦτο
[21]	ἀγαθὰ εἶναι καὶ τὰ μὴ	ὄντα	κακὰ κακά. διὸ καὶ ἔζη
[31]	ἐπεὶ τὸ ζῆν αὐτοῖς ὑπῆρχεν,	ὅπερ	ἐστὶ κακόν. Ἀληθῆ μοι δοκεῖς
[1]	(Ποία δέ ἐστιν αὕτη; Ὁρᾷς	ὀπίσω	τι, ἔφη, αὐτῶν ἄνω ὥσπερ
[1]	τοὺς πρότερον εἰσπορευομένους ὡς περιάγονται	ὅποι	ἂν τύχῃ. (Ὁρῶ τούτους, ἔφην.
[11]	ἔφη. οἱ μέν τοι σωζόμενοι	ὁπόταν	βούλωνται εἰς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν
[21]	ποιεῖ ἢ ποῦ ἔτι βαδίζει;	Ὅπου	ἂν βούληται, ἔφη. πανταχοῦ γὰρ
[11]	ἄνω, ἔφη, τόπον τινὰ ἐκεῖνον,	ὅπου	οὐδεὶς ἐπικατοικεῖ, ἀλλ´ ἔρημος δοκεῖ
[11]	καὶ ποτίξει τῇ ἑαυτῆς δυνάμει,	ὅπως	ἐκκαθάρῃ πρῶτον καὶ ἐκβάλῃ τὰ
[21]	εἰσελθόντας πρὸς τὰς Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν,	ὅπως	ἑτέρους ἀγάγωσι, καὶ ἀναγγέλλουσιν, ὅτι
[11]	οὕτως ἔξω τοῦ περιβόλου ἕστηκεν;	Ὅπως	τοὺς παραγινομένους, ἔφη, θεραπεύῃ καὶ
[11]	ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν; {ἔφην}	Ὁρᾷς	ἄνω, ἔφη, τόπον τινὰ ἐκεῖνον,
[11]	καὶ καθαρὰ παντὸς κακοῦ, ὥσπερ	ὁρᾷς.	Ἐμφαίνει νὴ Δία. (Ὁρᾷς οὖν,
[1]	δὲ ἧττον. Ἔτι δὲ οὐχ	ὁρᾷς	ἔνδον τῆς πύλης πλῆθός τι
[11]	ἄλλας Ἀρετάς. Ποίας ταύτας; Οὐχ	ὁρᾷς,	ἔφη, ἔσω τῆς πύλης χορὸν
[11]	εἶναι. (Οὐκοῦν παρὰ τὴν πύλην	ὁρᾷς,	ἔφη, ὅτι γυνή τις ἐστὶ
[1]	Βίῳ, ἀλλὰ πλανῶνται εἰκῆ, ὥσπερ	ὁρᾷς	καὶ τοὺς πρότερον εἰσπορευομένους ὡς
[1]	Τιμωρίᾳ. (Ποία δέ ἐστιν αὕτη;	Ὁρᾷς	ὀπίσω τι, ἔφη, αὐτῶν ἄνω
[31]	Παιδείαν. εἶτα τὸ ἕτερον οὐχ	ὁρᾷς,	ὅτι καὶ αἱ Δόξαι ἐκ
[1]	βαδίζειν ἢ πῶς; ἔφην ἐγώ.	Ὁρᾷς	οὖν, εἶπε, παρὰ τὴν πύλην
[11]	ὥσπερ ὁρᾷς. Ἐμφαίνει νὴ Δία.	(Ὁρᾷς	οὖν, ἔφη, καὶ ἔμπροσθεν τοῦ
[11]	καὶ κύκλῳ ἀπόκρημνον; Ὁρῶ, ἔφην.	(Ὁρᾷς	οὖν καὶ γυναῖκας δύο ἑστηκυίας
[1]	τὴν μυθολογίαν γινώμεθα. Ἔστω οὕτως.	(Ὁρᾷς	οὖν, ὡς ἂν παρέλθῃς τὴν
[11]	καὶ ἄνω ἐπὶ τοῦ βουνοῦ	ὁρᾷς	πέτραν τινὰ μεγάλην καὶ ὑψηλὴν
[21]	ἔφη. Ποία δ´ ἐστὶν αὕτη;	Ὁρᾷς	τὴν ὁδὸν ἐκείνην τὴν φέρουσαν
[11]	ποία ἐστίν; ἔφην ἐγώ. Οὐχ	ὁρᾷς	τὸν ἕτερον περίβολον ἐκεῖνον; Καὶ
[21]	Ἐκτείνας οὖν τὴν χεῖρα πάλιν,	Ὁρᾶτε,	ἔφη, τὴν γυναῖκα ἐκείνην, ἣ
[1]	καὶ ἐκτείνας πρὸς τὴν γραφήν,	Ὁρᾶτε,	ἔφη, τὸν περίβολον τοῦτον; Ὁρῶμεν.
[21]	τὸ παρὰ τοῦ Δαιμονίου πρόσταγμα.	(Ὀρθῶς	μοι δοκεῖς λέγειν. ἀλλὰ καὶ
[31]	αὐτοὺς ἀνάγκη εἶναι πρὸς τὸ	ὁρμᾶν	πρὸς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν. εἶτα
[11]	ὡς ἐκτετάκασι τὰς χεῖρας προθύμως;	Ὁρῶ,	ἀλλὰ τίνες καλοῦνται, ἔφην, αὗται;
[1]	τῇ χειρὶ ἔχει ποτήριόν τι;	Ὁρῶ.	ἀλλὰ τίς ἐστιν αὕτη; ἔφην.
[1]	γυναικῶν ἑτέρων παντοδαπὰς μορφὰς ἐχουσῶν;	Ὁρῶ.	Αὗται τοίνυν Δόξαι καὶ Ἐπιθυμίαι
[11]	ἔχουσα ἔνθεν καὶ ἔνθεν βαθεῖς.	Ὁρῶ.	Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ ὁδὸς,
[11]	ἐπὶ τὴν πέτραν, πῶς ἀναβαίνουσιν;	ὁρῶ	γὰρ ὁδὸν φέρουσαν οὐδεμίαν ἐπ´
[11]	οὐδαμῶς κεκαλλωπισμέναι καθάπερ αἱ ἄλλαι;	Ὁρῶ,	ἔφην. ἀλλὰ τίνες αὗται καλοῦνται;
[11]	καὶ ὑψηλὴν καὶ κύκλῳ ἀπόκρημνον;	Ὁρῶ,	ἔφην. (Ὁρᾷς οὖν καὶ γυναῖκας
[21]	ἐστιν ἀκρόπολις τῶν περιβόλων πάντων;	Ὁρῶ.	Οὐκοῦν ἐπὶ τοῦ προπυλαίου γυνὴ
[11]	ἐπικατοικεῖ, ἀλλ´ ἔρημος δοκεῖ εἶναι;	Ὁρῶ.	Οὐκοῦν καὶ θύραν τινὰ μικρὰν
[1]	ὡς περιάγονται ὅποι ἂν τύχῃ.	(Ὁρῶ	τούτους, ἔφην. ἡ δὲ γυνὴ
[21]	ὑμῖν εἶπον ὅτι Τύχη καλεῖται;	Ὁρῶμεν.	~Ταύτῃ κελεύει, ἔφη, μὴ πιστεύειν
[1]	Ὁρᾶτε, ἔφη, τὸν περίβολον τοῦτον;	Ὁρῶμεν.	Τοῦτο πρῶτον δεῖ εἰδέναι ὑμᾶς,
[11]	τοῦ ἄλσους ἐκείνου τόπον τινά,	ὃς	δοκεῖ καλός τε εἶναι καὶ
[1]	τινα καὶ Παρμενίδειον ἐζηλωκὼς βίον,	ὃς	τό τε ἱερὸν τοῦτο καὶ
[1]	διὸ καὶ ὅταν ἀναλώσῃ πάντα	ὅσα	ἔλαβε παρὰ τῆς Τύχης, ἀναγκάζεται
[1]	καὶ ποιεῖν ἕνεκεν τούτων πάντα	ὅσα	ἐστὶ βλαβερά, οἷον ἀποστερεῖν, ἱεροσυλεῖν,
[11]	καὶ ἐκβάλωσι τὰ κακὰ πάνθ´	ὅσα	ἔχουσι καὶ τὰς δόξας καὶ
[11]	καὶ ἐκβάλῃ τὰ κακὰ πάντα	ὅσα	ἔχων ἦλθε. Ποῖα ταῦτα; Τὴν
[31]	ἐξήγησαι, πῶς οὐκ ἔστιν ἀγαθά,	ὅσα	λαμβάνουσιν οἱ ἄνθρωποι παρὰ τῆς
[31]	τέκνα ἔχειν, τὸ νικᾶν καὶ	ὅσα	τούτοις παραπλήσια; ἢ πάλιν τὰ
[1]	ἐπιορκεῖν, προδιδόναι, ληΐζεσθαι καὶ πάνθ´	ὅσα	τούτοις παραπλήσια. ὅταν οὖν πάντα
[31]	τὸ νικᾶν καὶ τὰ λοιπὰ	ὅσα	τούτοις παραπλήσια οὐδὲν κωλύει ὑπάρχειν
[1]	τυραννίδες καὶ βασιλεῖαι καὶ τἆλλα	ὅσα	τούτοις παραπλήσια. Ταῦτα οὖν πῶς
[11]	ἡδονικοί, οἱ δὲ περιπατητικοὶ καὶ	ὅσοι	ἄλλοι τούτοις εἰσὶ παραπλήσιοι. (Αἱ
[31]	ἐστιν ἃ προστάττει τὸ Δαιμόνιον.	ὅστις	τοίνυν παρ´ αὐτά τι ποιεῖ
[1]	κατησθίετο καὶ ὑβρίζετο. διὸ καὶ	ὅταν	ἀναλώσῃ πάντα ὅσα ἔλαβε παρὰ
[31]	χαίρειν ὅταν διδῷ μήτε ἀθυμεῖν	ὅταν	ἀφέληται καὶ μήτε ψέγειν αὐτὴν
[1]	γαργαλίζῃ τὸν ἄνθρωπον, εἶτ´ οὐκέτι.	ὅταν	γὰρ ἀνανήψῃ, αἰσθάνεται ὅτι οὐκ
[31]	χαίρουσι καὶ ἴδιον νομίζουσιν εἶναι,	ὅταν	δὲ ἀπαιτῶνται, ἀγανακτοῦσι καὶ δεινὰ
[21]	Νὴ Δία πάντα, ἔφη, ἐπακολουθοῦσιν.	ὅταν	δὲ οὗτοι παραγένωνται εἰς τὸν
[21]	(Ὡς καλὸν τὸ νίκημα λέγεις.	ὅταν	δὲ στεφανωθῇ, τί ποιεῖ ἢ
[31]	ἴσους γίνεσθαι καὶ μήτε χαίρειν	ὅταν	διδῷ μήτε ἀθυμεῖν ὅταν ἀφέληται
[31]	κελεύει συντόμως πρὸς ταύτην, καὶ	ὅταν	ἔλθωσι πρὸς τὰς γυναῖκας ἐκείνας,
[31]	οὐ συμφέρει ὑγιαίνειν, ἀλλὰ τοὐναντίον,	ὅταν	ᾖ περίστασις τοιαύτη. Ἀληθῆ λέγεις.
[21]	τῇ Παιδείᾳ παραδιδόασιν αὐτούς. εἶτα	ὅταν	ἡ Παιδεία παραλάβῃ, ἀνακάμπτουσιν αὗται
[11]	τὰς τούτων καθαρτικὰς δυνάμεις. εἶτα	ὅταν	καθαρθῶσι καὶ ἐκβάλωσι τὰ κακὰ
[11]	ποτίζῃ τὴν καθαρτικὴν δύναμιν. εἶθ´	ὅταν	καθαρθῶσιν, οὕτως εἰσάγει τούτους πρὸς
[31]	κακοῖς τραπεζίταις. καὶ γὰρ ἐκεῖνοι	ὅταν	μὲν λάβωσι τὸ ἀργύριον παρὰ
[31]	Οὐδὲ συμφέρει ἄρα ἐνίοις πλουτεῖν,	ὅταν	μὴ ἐπί– στωνται τῷ πλούτῳ
[1]	καὶ Ἐπιθυμίαι καὶ Ἡδοναὶ καλοῦνται.	ὅταν	οὖν εἰσπορεύηται ὁ ὄχλος, ἀναπηδῶσιν
[11]	ἀνεπλήσθη ἐν τῷ πρώτῳ περιβόλῳ.	(Ὅταν	οὖν καθαρθῇ, ποῦ αὐτὸν ἀποστέλλει;
[1]	καὶ πάνθ´ ὅσα τούτοις παραπλήσια.	ὅταν	οὖν πάντα αὐτοῖς ἐπιλίπῃ, παραδίδονται
[11]	εἶτα ἥξουσιν εἰς ὁδὸν καλήν.	Ὅταν	οὖν παραγένωνται ἐπὶ τὴν πέτραν,
[21]	ὡς μάλιστα. Τοιγαροῦν, ἔφη, σωθήσεσθε.	~Ὅταν	οὖν παραλάβωσιν αὐτὸν αὗται, ποῦ
[21]	τοίνυν ἐστὶν ἡ Εὐδαιμονία, ἔφη.	(Ὅταν	οὖν ὧδέ τις παραγένηται, τί
[1]	γὰρ μεγάλαι καὶ σκληραὶ γίνονται,	ὅταν	τις αὐτῇ πιστεύσῃ. (Ὁ δὲ
[11]	ἔφη, καὶ πρὸς τὴν Παιδείαν	ὅταν	τις παραγένηται, θεραπεύει αὐτὸν καὶ
[31]	τί τοῦτο ὠφελεῖ αὐτούς, ἔφη,	ὅτε	πολλάκις ἔστιν ἰδεῖν παραγινομένους ἐκ
[31]	ἐκείνας, ἃς καὶ πρότερον εἶπον	ὅτι	Ἀκρασία καὶ Ἡδυπάθεια καλοῦνται, καὶ
[11]	λίθου τετραγώνου αὕτη; Σημεῖον, ἔφη,	ὅτι	ἀσφαλής τε καὶ βεβαία ἡ
[1]	ἀξιοῦσι παρ´ αὑταῖς μένειν λέγουσαι	ὅτι	βίον ἕξουσιν ἡδύν τε καὶ
[11]	θαρρεῖν καὶ μὴ ἀποδειλιᾶν λέγουσαι	ὅτι	βραχὺ ἔτι δεῖ καρτερῆσαι αὐτοὺς,
[11]	παρὰ τὴν πύλην ὁρᾷς, ἔφη,	ὅτι	γυνή τις ἐστὶ καλὴ καὶ
[31]	ταράττον τοὺς ἀνθρώπους καὶ βλάπτον,	ὅτι	ἐὰν τιμῶσιν αὐτὰ καὶ οἴωνται
[1]	ἐξήγησις. Οἷον τί; ἔφην ἐγώ.	Ὅτι	εἰ μὲν προσέξετε, ἔφη, καὶ
[31]	ἐστιν, ἔφην ἐγώ, τὸ αἴτιον,	ὅτι	ἐν τῷ δευτέρῳ περιβόλῳ διατρίβουσιν
[1]	αὐτῆς. Ποῖον τοῦτο; ἔφην ἐγώ.	Ὅτι	ἐπὶ λίθου στρογγύλου ἕστηκεν. Εἶτα
[31]	δεινὰ οἴονται πεπονθέναι, οὐ μνημονεύοντες,	ὅτι	ἐπὶ τούτῳ ἔλαβον τὰ θέματα,
[1]	τουτὶ πρῶτον δεῖ ὑμᾶς ἀκοῦσαι,	ὅτι	ἐπικίνδυνόν τι ἔχει ἡ ἐξήγησις.
[21]	ὅπως ἑτέρους ἀγάγωσι, καὶ ἀναγγέλλουσιν,	ὅτι	εὐδαίμονες ἤδη γεγόνασιν οὓς τότε
[31]	εἶτα τὸ ἕτερον οὐχ ὁρᾷς,	ὅτι	καὶ αἱ Δόξαι ἐκ τοῦ
[1]	Τοῦτο πρῶτον δεῖ εἰδέναι ὑμᾶς,	ὅτι	καλεῖται οὗτος ὁ τόπος Βίος.
[31]	εἰσι; Πῶς τοῦτο; ἔφην ἐγώ.	Ὅτι	οἱ μὲν ἐν τῷ πρώτῳ
[31]	τοῦ ἀγαθοῦ ἄγνοιαν. ἀγνοοῦσι γὰρ	ὅτι	οὐ γίνεται ἐκ κακῶν ἀγαθόν.
[31]	συνῇ ἡ Μεταμέλεια καὶ πεισθῶσιν,	ὅτι	οὐ παιδείαν ἔχουσιν, ἀλλὰ ψευδοπαιδείαν,
[1]	οὐκέτι. ὅταν γὰρ ἀνανήψῃ, αἰσθάνεται	ὅτι	οὐκ ἤσθιεν, ἀλλ´ ὑπ´ αὐτῆς
[1]	οὖν ἐστιν ἃ δίδωσιν αὐτοῖς,	ὅτι	οὕτως οἱ μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν,
[31]	παρ´ αὐτῆς δόσιν καὶ μνημονεύειν,	ὅτι	τοιαύτην φύσιν ἔχει ἡ Τύχη,
[31]	ἔφη, εἴπερ τούτῳ ἐστὶ κακόν;	Ὅτι	τοῖς μὲν κακῶς ζῶσι κακόν
[21]	ἣν καὶ ἄρτι ὑμῖν εἶπον	ὅτι	Τύχη καλεῖται; Ὁρῶμεν. ~Ταύτῃ κελεύει,
[31]	ὁ πλοῦτος ἀγαθόν ἐστιν, εἴπερ	οὐ	βοηθεῖ τοῖς ἔχουσιν αὐτὸν εἰς
[21]	Ἀρετὰς οὐκ εἰσπορεύονται; {Ἔφη οὔ.	Οὐ	γὰρ θέμις Δόξαν εἰσπορεύεσθαι πρὸς
[11]	Ἀρετάς. Πῶς τοῦτο; ἔφην ἐγώ,	οὐ	γὰρ συνίημι. Ἀλλὰ συνήσεις, ἔφη.
[31]	ἀγαθοῦ ἄγνοιαν. ἀγνοοῦσι γὰρ ὅτι	οὐ	γίνεται ἐκ κακῶν ἀγαθόν. πλοῦτον
[21]	Ἄγνοιαν καὶ τὸν Πλάνον. ἢ	οὐ	δοκεῖ σοι ταῦτα θηρία; Καὶ
[21]	ὑφ´ ἑτέρων Κακῶν. ἐξ ὧν	οὐ	δύνανται ἐκλῦσαι ἑαυτοὺς τῶν δεινῶν,
[31]	κακόν ἐστι, τὸ δὲ ζῆν	οὐ	κακόν. ἐπεὶ εἰ ἦν κακόν,
[21]	Κακίαν. πάντων τούτων κρατεῖ καὶ	οὐ	κρατεῖται ὥσπερ πρότερον. Ὢ καλῶν
[21]	ἄλλους κακοποιοῦντα μέχρι θανάτου ἐκείνους	οὐ	λυπεῖ διὰ τὸ ἔχειν ἀντιφάρμακον
[11]	αὐτῆς γε ἡ ἀφροσύνη, καὶ	οὐ	μὴ ἀπέλθῃ ἀπ´ αὐτῶν οὔθ´
[21]	μή τι πάθῃ ὑπ´ αὐτῶν;	Οὐ	μὴ διοχληθήσεται οὐδὲν οὔτε ὑπὸ
[31]	ἀγανακτοῦσι καὶ δεινὰ οἴονται πεπονθέναι,	οὐ	μνημονεύοντες, ὅτι ἐπὶ τούτῳ ἔλαβον
[31]	αὖθις δὲ ἀφελέσθαι ἃ δέδωκεν,	οὐ	μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ τὰ
[1]	μέν, ἔφη, Τύχη· ἔστι δὲ	οὐ	μόνον τυφλὴ καὶ μαινομένη, ἀλλὰ
[31]	ἡ Μεταμέλεια καὶ πεισθῶσιν, ὅτι	οὐ	παιδείαν ἔχουσιν, ἀλλὰ ψευδοπαιδείαν, δι´
[31]	καὶ τὰ αἰσχρότατα δοκοῦντα εἶναι	οὐ	παραιτοῦνται. ταῦτα δὲ πάσχουσι διὰ
[1]	τοίνυν διηγούμενος ὡς ἡμῶν προσεξόντων	οὐ	παρέργως, ἐπείπερ καὶ τὸ ἐπιτίμιον
[11]	τινα πρὸ τῆς θύρας, ἥτις	οὐ	πολὺ ὀχλεῖται, ἀλλ´ ὀλίγοι πάνυ
[31]	ὑγιαίνειν καὶ νοσεῖν. πολλάκις γὰρ	οὐ	συμφέρει ὑγιαίνειν, ἀλλὰ τοὐναντίον, ὅταν
[31]	κρίνοι ἀγαθὸν εἶναι, ὃ πολλάκις	οὐ	συμφέρει ὑπάρχειν; Οὐδαμῶς. Οὐκοῦν εἰ
[31]	αὐτὸ τὸ ζῆν ἐστιν. Ἀλλ´	οὐ	ταὐτό, ἔφη, ὑπάρχει τὸ ζῆν
[31]	βοηθεῖ εἰς τὸ ζῆν καλῶς;	Οὐ	φαίνεται· αὐτοὶ γὰρ φαῦλοί εἰσιν.
[31]	πρὸς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν; ἢ	οὔ;	Ἀνάγκη μὲν οὐδεμία, ἔφη, χρήσιμα
[31]	ζῇ, ἀγαθὸν ἐκείνῳ τὸ ζῆν;	Οὔ	μοι δοκεῖ, ἀλλὰ κακόν, ἔφην
[21]	τὰς Ἀρετὰς οὐκ εἰσπορεύονται; {Ἔφη	οὔ.	Οὐ γὰρ θέμις Δόξαν εἰσπορεύεσθαι
[1]	πάντες πίνουσι τὸν πλάνον ἢ	οὔ;	(Πάντες πίνουσιν, ἔφη, ἀλλ´ οἱ
[31]	καὶ τὸ κακῶς ζῆν. ἢ	οὔ	σοι φαίνεται; Ἀμέλει οὐδ´ ἐμοὶ
[21]	Κωρύκιον ἄντρον ἔχοντι, καὶ πανταχοῦ,	οὗ	ἂν ἀφίκηται, πάντα καλῶς βιώσεται
[1]	ὃν εἰσπορεύεται ὁ ὄχλος, ἐφ´	οὗ	κάθηται γυνὴ πεπλασμένη τῷ ἤθει
[31]	ἢ οὔ σοι φαίνεται; Ἀμέλει	οὐδ´	ἐμοὶ δοκεῖ ταὐτὸ εἶναι. Τὸ
[11]	τε ὡς ἄπλαστοί εἰσι καὶ	οὐδαμῶς	κεκαλλωπισμέναι καθάπερ αἱ ἄλλαι; Ὁρῶ,
[31]	ὃ πολλάκις οὐ συμφέρει ὑπάρχειν;	Οὐδαμῶς.	Οὐκοῦν εἰ μέν τις ἐπίσταται
[31]	γενέσθαι ἕνεκα τούτων τῶν μαθημάτων;	(Οὐδαμῶς	φαίνεται ἐκ τούτου τοῦ λόγου.
[1]	τί τοῦτο σημαίνει; Οὐκ ἀσφαλὴς	οὐδὲ	βεβαία ἐστὶν ἡ παρ´ αὐτῆς
[1]	ποτε αὕτη ἡ μυθολογία δύναται·	οὐδὲ	γάρ ἐστι πολιτικὸν ἀνάθημα· ἀλλὰ
[1]	ἀποροῦντες περὶ τῆς γραφῆς ταύτης.	οὐδὲ	γὰρ τῶν ἐπιχωρίων πολλοὶ οἴδασι,
[31]	Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ φρονεῖν γε	οὐδὲ	δικαιοπραγεῖν οὐκ ἔστι κτήσασθαι ἐκ
[11]	παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ οὐδέποτε ἀπολυθήσονται	οὐδὲ	ἐλλείψει αὐτοὺς κακὸν οὐδὲν ἕνεκα
[21]	τὸ πρότερον. Οὐκ ἀκριβῶς ᾔδει	οὐδὲ	ἠπίστατο, ἔφη, οὐδὲν τῶν ἐκεῖ,
[31]	Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου	οὐδὲ	ὁ πλοῦτος ἀγαθόν ἐστιν, εἴπερ
[31]	κωλύει βελτίους γενέσθαι (Πότερον οὖν	οὐδὲ	προέχουσιν οὗτοι οἱ μαθηματικοὶ πρὸς
[31]	βελ– τίους εἶναι. Φαίνεται οὕτως.	Οὐδὲ	συμφέρει ἄρα ἐνίοις πλουτεῖν, ὅταν
[31]	ἐκ κακῶν ἔργων, ὡσαύτως δὲ	οὐδὲ	τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀφρονεῖν ἐκ
[31]	ἀνδρείως. Ἀποθανεῖν ἔγωγε καλῶς. Οὐκοῦν	οὐδὲ	τὸ ἀποθανεῖν κακόν ἐστιν, εἴπερ
[31]	τὸ ζῆν οὔτε κακόν· ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ τέμνειν καὶ καίειν ἐν
[31]	ἐκ τούτου τοῦ λόγου. Ἀλλ´	οὐδὲ	τὸ φρονεῖν γε οὐδὲ δικαιοπραγεῖν
[31]	καὶ ἀφρονεῖν ἐκ καλῶν ἔργων,	οὐδὲ	ὑπάρχειν ἅμα τῷ αὐτῷ δύναται.
[11]	ἔφη, τόπον τινὰ ἐκεῖνον, ὅπου	οὐδεὶς	ἐπικατοικεῖ, ἀλλ´ ἔρημος δοκεῖ εἶναι;
[31]	τι προσπυθέσθαι περὶ ἑκάστου τούτων,	οὐδεὶς	φθόνος· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν φράσω.
[1]	τί ποτέ ἐστιν ὁ μῦθος.	Οὐδεὶς	φθόνος, ὦ ξένοι, ἔφη. ἀλλὰ
[31]	Παιδείαν; ἢ οὔ; Ἀνάγκη μὲν	οὐδεμία,	ἔφη, χρήσιμα μέντοι ἐστὶ πρὸς
[1]	καὶ ἄπονον καὶ κακοπάθειαν ἔχοντα	οὐδεμίαν.	ἐὰν οὖν τις πεισθῇ ὑπ´
[11]	ἀναβαίνουσιν; ὁρῶ γὰρ ὁδὸν φέρουσαν	οὐδεμίαν	ἐπ´ αὐτάς. Αὗται ἀπὸ τοῦ
[31]	βελτίους γενέσθαι οὐδὲν συμβάλλεται ταῦτα.	Οὐδὲν	ἄρα, ἔφην, λέγεις ταῦτα χρήσιμα
[31]	ἔτι κατεχόμενοι ὑπὸ πάσης κακίας;	οὐδὲν	γὰρ κωλύει εἰδέναι μὲν γράμματα
[31]	λάβῃ μηδὲ ὡς ἴδια ἡγεῖσθαι.	οὐδὲν	γὰρ κωλύει πάλιν ταῦτα ἀφελέσθαι
[31]	μήτε ψέγειν αὐτὴν μήτε ἐπαινεῖν.	οὐδὲν	γὰρ ποιεῖ μετὰ λογισμοῦ, ἀλλ´
[1]	πολὺν χρόνον πρεσβύτης τις παρεστώς,	Οὐδὲν	δεινὸν πάσχετε, ὦ ξένοι, ἔφη,
[11]	ἀπολυθήσονται οὐδὲ ἐλλείψει αὐτοὺς κακὸν	οὐδὲν	ἕνεκα τούτων τῶν μαθημάτων. (Ποία
[31]	καὶ ἄνευ τούτων τῶν μαθημάτων	οὐδὲν	κωλύει βελτίους γενέσθαι (Πότερον οὖν
[31]	ἔλαβον τὰ θέματα, ἐφ´ ᾧ	οὐδὲν	κωλύει τὸν θέμενον πάλιν κομίσασθαι.
[31]	τὰ λοιπὰ ὅσα τούτοις παραπλήσια	οὐδὲν	κωλύει ὑπάρχειν τινὶ ἅμα μετὰ
[21]	αὐτούς. οὕτω καὶ τοῦτον οὐκέτι	οὐδὲν	λυπεῖ διὰ τὸ ἔχειν ἀντιφάρμακον.
[21]	ὑπ´ αὐτῶν; Οὐ μὴ διοχληθήσεται	οὐδὲν	οὔτε ὑπὸ Ὀδύνης οὔτε ὑπὸ
[31]	εἰσπορεύονται πρὸς αὐτοὺς ὁμοίως; ὥστε	οὐδὲν	οὗτοι ἐκείνων βελτίους εἰσίν, ἐὰν
[31]	πάρεργα ἡγήσασθαι. εἰ δὲ μή,	οὐδὲν	ὄφελος ὑμῖν ἔσται ὧν νῦν
[21]	θαρρεῖτε· πάντα γὰρ ἐξηγήσομαι καὶ	οὐδὲν	παραλείψω. Καλῶς λέγεις, ἔφην ἐγώ.
[31]	πρὸς δὲ τὸ βελτίους γενέσθαι	οὐδὲν	συμβάλλεται ταῦτα. Οὐδὲν ἄρα, ἔφην,
[31]	Νὴ Δία, πολλούς γε. Οὐκοῦν	οὐδὲν	τούτοις ὁ πλοῦτος βοηθεῖ εἰς
[21]	ἀκριβῶς ᾔδει οὐδὲ ἠπίστατο, ἔφη,	οὐδὲν	τῶν ἐκεῖ, ἀλλ´ ἐνεδοίαζε καὶ
[21]	Πενίας οὔτε ὑπὸ ἄλλου Κακοῦ	οὐδενός.	ἁπάντων γὰρ κυριεύει καὶ ἐπάνω
[11]	δὲ μένοντες παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ	οὐδέποτε	ἀπολυθήσονται οὐδὲ ἐλλείψει αὐτοὺς κακὸν
[21]	δοκεῖς, ἔφην, ἐξηγεῖσθαι. ἀλλ´ ἐκεῖνο	οὐδέπω	ἡμῖν δεδήλωκας, τί προστάττει τὸ
[11]	οὐ μὴ ἀπέλθῃ ἀπ´ αὐτῶν	οὔθ´	ἡ δόξα οὔθ´ ἡ λοιπὴ
[11]	ἀπ´ αὐτῶν οὔθ´ ἡ δόξα	οὔθ´	ἡ λοιπὴ κακία μέχρι ἂν
[21]	Ἀρεταί, ὅθεν ἥκει τὸ πρότερον.	Οὐκ	ἀκριβῶς ᾔδει οὐδὲ ἠπίστατο, ἔφη,
[31]	ἣν ἀπατῶνται. οὕτω δὲ διακείμενοι	οὐκ	ἄν ποτε σωθεῖεν. καὶ ὑμεῖς
[31]	καλῶς ζῶσι καὶ τοῖς κακῶς,	οὐκ	ἂν εἴη οὔτε ἀγαθὸν εἶναι
[31]	ἅμα μετὰ κακίας πολλῆς. ὥστε	οὐκ	ἂν εἴη ταῦτα ἀγαθὰ οὔτε
[1]	Ἀλλ´ ἔστιν, ἔφη, οὕτως ἔχοντα.	Οὐκ	ἂν φθάνοις τοίνυν διηγούμενος ὡς
[21]	διακείμενοι· οἱ δὲ ἀποδεδειλιακότες καὶ	οὐκ	ἀναβεβηκότες πρὸς τὴν Καρτερίαν πάλιν
[21]	αὐταῖς ἀπολιπόντες κακῶς ζῶσι καὶ	οὐκ	ἀπολαύουσι τῶν παρ´ αὐταῖς ἀγαθῶν.
[1]	ἕστηκεν. Εἶτα τί τοῦτο σημαίνει;	Οὐκ	ἀσφαλὴς οὐδὲ βεβαία ἐστὶν ἡ
[31]	τούτων βελτίους γενέσθαι, ὅμως δὲ	οὐκ	ἄχρηστα κἀκεῖνά ἐστιν. ὡς γὰρ
[31]	λεγόμενά ποτε, ὅμως μέντοι γε	οὐκ	ἄχρηστον ἦν ἡμᾶς καὶ αὐτοὺς
[1]	μὴ συνιῇ, ἀπόλλυται ὑπ´ αὐτῆς,	οὐκ	εἰσάπαξ, ὥσπερ ὁ ὑπὸ τῆς
[21]	αὗται εἴσω πρὸς τὰς Ἀρετὰς	οὐκ	εἰσπορεύονται; {Ἔφη οὔ. Οὐ γὰρ
[11]	τε καὶ ἀκαλλώπιστον; ἕστηκε δὲ	οὐκ	ἐπὶ στρογγύλου λίθου, ἀλλ´ ἐπὶ
[11]	εἰκαῖοι τῶν ἀνδρῶν Παιδείαν καλοῦσιν·	οὐκ	ἔστι δέ, ἀλλὰ Ψευδοπαιδεία, ἔφη.
[31]	ἢ πάλιν τὰ ἐναντία πῶς	οὐκ	ἔστι κακά; πάνυ γὰρ παράδοξον
[31]	οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ζῆν	οὐκ	ἔστι κακὸν αὐτὸ τὸ ζῆν
[31]	τὸ φρονεῖν γε οὐδὲ δικαιοπραγεῖν	οὐκ	ἔστι κτήσασθαι ἐκ κακῶν ἔργων,
[31]	(Ποιήσομεν. τοῦτο δὲ ἐξήγησαι, πῶς	οὐκ	ἔστιν ἀγαθά, ὅσα λαμβάνουσιν οἱ
[1]	τούτοις παραπλήσια. Ταῦτα οὖν πῶς	οὐκ	ἔστιν ἀγαθά; Περὶ μὲν τούτων,
[11]	παραγίνονται. Πότερον οὖν ἄλλη ὁδὸς	οὐκ	ἔστιν ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν
[11]	ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν ἄγουσα;	Οὐκ	ἔστιν, ἔφη. (Οὗτοι δὲ οἱ
[21]	εὐδαίμων γίνεται καὶ μακάριος καὶ	οὐκ	ἔχει ἐν ἑτέροις τὰς ἐλπίδας
[1]	καὶ μύθους ἔχουσα ἰδίους, οὓς	οὐκ	ἠδυνάμεθα συμβαλεῖν, τίνες καί ποτε
[1]	ὅταν γὰρ ἀνανήψῃ, αἰσθάνεται ὅτι	οὐκ	ἤσθιεν, ἀλλ´ ὑπ´ αὐτῆς κατησθίετο
[31]	ἄλλο, ὃ προσποιοῦνταί γε ἐπίστασθαι	οὐκ	οἴδασιν. ἕως δ´ ἂν ἔχωσι
[1]	ἂν γαργαλίζῃ τὸν ἄνθρωπον, εἶτ´	οὐκέτι.	ὅταν γὰρ ἀνανήψῃ, αἰσθάνεται ὅτι
[21]	ἀντιφάρμακον αὐτούς. οὕτω καὶ τοῦτον	οὐκέτι	οὐδὲν λυπεῖ διὰ τὸ ἔχειν
[21]	γυναῖκας, ἃς ἔφης θηρία εἶναι,	οὐκέτι	φοβεῖται, μή τι πάθῃ ὑπ´
[31]	ὑπάρχῃ, κακόν τι αὐτῷ ὑπάρχει;	οὐκοῦν	εἰ κακόν τι ὑπάρχει αὐτῷ,
[31]	πολλάκις οὐ συμφέρει ὑπάρχειν; Οὐδαμῶς.	Οὐκοῦν	εἰ μέν τις ἐπίσταται τῷ
[11]	ἐκεῖνον; Καὶ μάλα, ἔφην ἐγώ.	Οὐκοῦν	ἔξω τοῦ περιβόλου παρὰ τὴν
[21]	ἀκρόπολις τῶν περιβόλων πάντων; Ὁρῶ.	Οὐκοῦν	ἐπὶ τοῦ προπυλαίου γυνὴ καθεστηκυῖα
[11]	Καὶ μάλα γε χαλεπὴ προσιδεῖν.	Οὐκοῦν	καὶ ἄνω ἐπὶ τοῦ βουνοῦ
[11]	εἶναι δοκούσης; Καὶ μάλα, ἔφην.	Οὐκοῦν	καὶ βουνός τις ὑψηλὸς δοκεῖ
[1]	τινα καὶ σκοτεινόν; Καὶ μάλα.	Οὐκοῦν	καὶ γυναῖκες αἰσχραὶ καὶ ῥυπαραὶ
[11]	ἀλλ´ ἔρημος δοκεῖ εἶναι; Ὁρῶ.	Οὐκοῦν	καὶ θύραν τινὰ μικρὰν καὶ
[31]	ἀποθανεῖν τοῦ ζῆν. Ἔστι ταῦτα.	Οὐκοῦν	ὁ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ
[31]	καὶ ἀνδρείως. Ἀποθανεῖν ἔγωγε καλῶς.	Οὐκοῦν	οὐδὲ τὸ ἀποθανεῖν κακόν ἐστιν,
[31]	ἀθλίως. Νὴ Δία, πολλούς γε.	Οὐκοῦν	οὐδὲν τούτοις ὁ πλοῦτος βοηθεῖ
[31]	ὑγιεινόν, ἀλλὰ τὸ πῶς τέμνειν,	οὐκοῦν	οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ζῆν
[11]	καλὸν λέγεις τὸν τόπον εἶναι.	(Οὐκοῦν	παρὰ τὴν πύλην ὁρᾷς, ἔφη,
[31]	φαίνεται· αὐτοὶ γὰρ φαῦλοί εἰσιν.	Οὐκοῦν	τὸ σπουδαίους εἶναι οὐχ ὁ
[31]	ἀλλὰ κακόν, ἔφην ἐγώ. Πῶς	οὖν	ἀγαθόν ἐστι τὸ ζῆν, ἔφη,
[11]	ἐλθεῖν, ὧδε πρῶτον παραγίνονται. Πότερον	οὖν	ἄλλη ὁδὸς οὐκ ἔστιν ἐπὶ
[31]	καὶ ἀγαθὸν εἶναι; Ἔγωγε. (Μὴ	οὖν	ἀπιθάνως λέγε. ἀδύνατον τὸ αὐτὸ
[11]	ἕνεκα τούτων τῶν μαθημάτων. (Ποία	οὖν	αὕτη ἡ ὁδός ἐστιν ἡ
[1]	προεβάλλετο τοῖς ἀνθρώποις. εἰ μὲν	οὖν	αὐτὸ συνίει τις, ἐσώζετο, εἰ
[31]	πρὸς τὴν Ψευδοπαιδείαν ἀφίκωνται. κελεύει	οὖν	αὐτοῦ χρόνον τινὰ ἐνδιατρῖψαι καὶ
[31]	ποιήσω τοῦτο, ἔφην ἐγώ. Πότερον	οὖν,	ἐὰν κακῶς τις ζῇ, ἀγαθὸν
[1]	ἐστιν ἐν τῷ βίῳ. ταῦτ´	οὖν	ἐὰν μέν τις μὴ συνιῇ,
[1]	ἢ πῶς; ἔφην ἐγώ. Ὁρᾷς	οὖν,	εἶπε, παρὰ τὴν πύλην θρόνον
[1]	Ἐπιθυμίαι καὶ Ἡδοναὶ καλοῦνται. ὅταν	οὖν	εἰσπορεύηται ὁ ὄχλος, ἀναπηδῶσιν αὗται
[11]	πολλῷ καταλαμπόμενος; Καὶ μάλα. Κατανοεῖς	οὖν	ἐν μέσῳ τῷ λειμῶνι περίβολον
[1]	αὐτὴν κακὴν Τύχην καλοῦσι. Τίνα	οὖν	ἐστιν ἃ δίδωσιν αὐτοῖς, ὅτι
[11]	ὁρᾷς. Ἐμφαίνει νὴ Δία. (Ὁρᾷς	οὖν,	ἔφη, καὶ ἔμπροσθεν τοῦ ἄλσους
[21]	γεγόνασιν οὓς τότε ἀπήγαγον. Πότερον	οὖν,	ἔφην ἐγώ, αὗται εἴσω πρὸς
[1]	γραφὴν ἀνέθηκε τῷ Κρόνῳ. Πότερον	οὖν,	ἔφην ἐγώ, καὶ αὐτὸν τὸν
[1]	τι τῷ εἰσιόντι ὄχλῳ. (Ἀπορούντων	οὖν	ἡμῶν περὶ τῆς μυθολογίας πρὸς
[21]	θεωρεῖ ὡς κακῶς πράσσουσιν. (Ἐπειδὰν	οὖν	θεωρήσῃ πάντα, τί ποιεῖ ἢ
[11]	ἐν τῷ πρώτῳ περιβόλῳ. (Ὅταν	οὖν	καθαρθῇ, ποῦ αὐτὸν ἀποστέλλει; Ἔνδον,
[11]	ἐν τῷ πρώτῳ περιβόλῳ. Πότερον	οὖν	καὶ αἱ Δόξαι; ἔφην. Μένει
[11]	κύκλῳ ἀπόκρημνον; Ὁρῶ, ἔφην. (Ὁρᾷς	οὖν	καὶ γυναῖκας δύο ἑστηκυίας ἐπὶ
[11]	Αὐταὶ ἐκεῖναί εἰσιν, ἔφη. Πότερον	οὖν	καὶ ὧδε εἰσπορεύονται; Νὴ Δία
[21]	τὸν ἰατρὸν οἱ πάσχοντες. Πότερον	οὖν	κἀκείνας τὰς γυναῖκας, ἃς ἔφης
[11]	τῆς ἀληθινῆς Παιδείας συνομιλεῖν. Τίνες	οὖν	καλοῦνται οὗτοι; Οἱ μὲν ποιηταί,
[31]	καὶ βεβαία καὶ ἀμεταμέλητος. φεύγειν	οὖν	κελεύει συντόμως πρὸς ταύτην, καὶ
[1]	σώζεσθαι ἐν τῷ Βίῳ. (Ποίαν	οὖν	ὁδὸν κελεύει βαδίζειν ἢ πῶς;
[31]	οὐδὲν κωλύει βελτίους γενέσθαι (Πότερον	οὖν	οὐδὲ προέχουσιν οὗτοι οἱ μαθηματικοὶ
[31]	πολλοὺς τοιούτους ἔστιν ἰδεῖν. Πῶς	οὖν	οὗτοι προέχουσιν, ἔφη, εἰς τὸ
[1]	ἕκαστος αὐτῶν ἃ ῥίπτει. Πῶς	οὖν	οὐχ ὁμοίαν ἔχουσι τὴν μορφήν,
[1]	πάνθ´ ὅσα τούτοις παραπλήσια. ὅταν	οὖν	πάντα αὐτοῖς ἐπιλίπῃ, παραδίδονται τῇ
[1]	πορεύονται εἰς τὸν Βίον. Πότερον	οὖν	πάντες πίνουσι τὸν πλάνον ἢ
[11]	ἥξουσιν εἰς ὁδὸν καλήν. Ὅταν	οὖν	παραγένωνται ἐπὶ τὴν πέτραν, πῶς
[1]	δ´ ἐστὶν αὕτη αὐτοῦ. τούτοις	οὖν	παραδίδοται καὶ μετὰ τούτων συμβιοῖ
[21]	μάλιστα. Τοιγαροῦν, ἔφη, σωθήσεσθε. ~Ὅταν	οὖν	παραλάβωσιν αὐτὸν αὗται, ποῦ ἄγουσι;
[1]	ἐν παντὶ τῷ βίῳ. ὑμεῖς	οὖν	προσέχετε καὶ μὴ παρακούετε. (Ὦ
[1]	τἆλλα ὅσα τούτοις παραπλήσια. Ταῦτα	οὖν	πῶς οὐκ ἔστιν ἀγαθά; Περὶ
[1]	τὸ ἐπιτίμιον τοιοῦτόν ἐστιν. Ἀναλαβὼν	οὖν	ῥάβδον τινὰ καὶ ἐκτείνας πρὸς
[11]	Καρτερία· εἰσὶ δὲ ἀδελφαί. Τί	οὖν	τὰς χεῖρας ἐκτετάκασι προθύμως οὕτως;
[31]	τοῦτο ποιεῖν. καὶ διὰ ταύτην	οὖν	τὴν αἰτίαν κελεύει πρὸς τὰς
[21]	Καλῶς λέγεις, ἔφην ἐγώ. Ἐκτείνας	οὖν	τὴν χεῖρα πάλιν, Ὁρᾶτε, ἔφη,
[1]	μαινομένη, ἀλλὰ καὶ κωφή. Αὕτη	οὖν	τί ἔργον ἔχει; Περιπορεύεται πανταχοῦ,
[31]	ἃ δοκεῖ εὔχρηστα εἶναι. Ταῦτ´	οὖν	τίνα ἐστί; Γράμματα, ἔφη, καὶ
[1]	ἀνθρώποις δοκεῖ εἶναι ἀγαθά. Ταῦτα	οὖν	τίνα ἐστί; Πλοῦτος δηλονότι καὶ
[31]	Παιδείας, ἢν διασωθῶσιν ἐκεῖ. Αὕτη	οὖν	τίς ἐστιν; Ἡ ἀληθὴς ἐπιστήμη
[1]	καὶ κακοπάθειαν ἔχοντα οὐδεμίαν. ἐὰν	οὖν	τις πεισθῇ ὑπ´ αὐτῶν εἰσελθεῖν
[31]	πρότερον ὑμῖν ἔλεξα. διὰ τοῦτο	οὖν	τὸ Δαιμόνιον κελεύει μὴ θαυμάζειν,
[31]	πλούτῳ χρῆσθαι. Δοκεῖ μοι. Πῶς	οὖν	τοῦτο ἄν τις κρίνοι ἀγαθὸν
[1]	Ἀπληστία, ἡ δὲ Κολακεία. Τί	οὖν	ὧδε ἑστήκασιν αὗται; Παρατηροῦσιν, ἔφη,
[21]	ἐστὶν ἡ Εὐδαιμονία, ἔφη. (Ὅταν	οὖν	ὧδέ τις παραγένηται, τί ποιεῖ;
[1]	μυθολογίαν γινώμεθα. Ἔστω οὕτως. (Ὁρᾷς	οὖν,	ὡς ἂν παρέλθῃς τὴν πύλην
[1]	τις καὶ μύθους ἔχουσα ἰδίους,	οὓς	οὐκ ἠδυνάμεθα συμβαλεῖν, τίνες καί
[21]	ἀναγγέλλουσιν, ὅτι εὐδαίμονες ἤδη γεγόνασιν	οὓς	τότε ἀπήγαγον. Πότερον οὖν, ἔφην
[1]	τις σοι μεγάλη ἀσχολία τυγχάνει	οὖσα,	διήγησαι ἡμῖν· πάνυ γὰρ ἐπιθυμοῦμεν
[31]	τοῖς κακῶς, οὐκ ἂν εἴη	οὔτε	ἀγαθὸν εἶναι τὸ ζῆν οὔτε
[1]	τί ἀγαθόν, τί κακόν, τί	οὔτε	ἀγαθὸν οὔτε κακόν ἐστιν ἐν
[1]	συμβαλεῖν, τίνες καί ποτε ἦσαν.	οὔτε	γὰρ πόλις ἐδόκει ἡμῖν εἶναι
[31]	οὐκ ἂν εἴη ταῦτα ἀγαθὰ	οὔτε	κακά, ἀλλὰ τὸ φρονεῖν μόνον
[1]	τί κακόν, τί οὔτε ἀγαθὸν	οὔτε	κακόν ἐστιν ἐν τῷ βίῳ.
[31]	οὔτε ἀγαθὸν εἶναι τὸ ζῆν	οὔτε	κακόν· ὥσπερ οὐδὲ τὸ τέμνειν
[1]	ἐδόκει ἡμῖν εἶναι τὸ γεγραμμένον	οὔτε	στρατόπεδον, ἀλλὰ περίβολος ἦν ἐν
[21]	ὑπὸ Ὀδύνης οὔτε ὑπὸ Λύπης	οὔτε	ὑπ´ Ἀκρασίας οὔτε ὑπὸ Φιλαργυρίας
[21]	ὑπὸ Φιλαργυρίας οὔτε ὑπὸ Πενίας	οὔτε	ὑπὸ ἄλλου Κακοῦ οὐδενός. ἁπάντων
[21]	διοχληθήσεται οὐδὲν οὔτε ὑπὸ Ὀδύνης	οὔτε	ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´ Ἀκρασίας
[21]	αὐτῶν; Οὐ μὴ διοχληθήσεται οὐδὲν	οὔτε	ὑπὸ Ὀδύνης οὔτε ὑπὸ Λύπης
[21]	ὑπ´ Ἀκρασίας οὔτε ὑπὸ Φιλαργυρίας	οὔτε	ὑπὸ Πενίας οὔτε ὑπὸ ἄλλου
[21]	ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´ Ἀκρασίας	οὔτε	ὑπὸ Φιλαργυρίας οὔτε ὑπὸ Πενίας
[1]	καὶ τίνες καλοῦνται; Καλοῦνται μὲν	οὗτοι	ἀπροβούλευτοι· αἰτοῦσι δὲ ἕκαστος αὐτῶν
[1]	εἰληφότες τι παρ´ αὐτῆς εἰσιν·	οὗτοι	δὲ καὶ ἀγαθὴν Τύχην αὐτὴν
[11]	Παιδείαν ἄγουσα; Οὐκ ἔστιν, ἔφη.	(Οὗτοι	δὲ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἔσω
[1]	ἀφείλετο ἃ δέδωκε πρότερον αὐτοῖς.	οὗτοι	δὲ πάλιν αὐτὴν κακὴν Τύχην
[1]	μέλλοντες εἰσπορεύεσθαι εἰς τὸν Βίον	οὗτοί	εἰσιν. ὁ δὲ γέρων ὁ
[31]	πρὸς αὐτοὺς ὁμοίως; ὥστε οὐδὲν	οὗτοι	ἐκείνων βελτίους εἰσίν, ἐὰν μὴ
[21]	τοῦτό μοι εἰπέ. τίνες εἰσὶν	οὗτοι	οἱ δοκοῦντες ἐκεῖθεν ἀπὸ τοῦ
[31]	γενέσθαι (Πότερον οὖν οὐδὲ προέχουσιν	οὗτοι	οἱ μαθηματικοὶ πρὸς τὸ βελτίους
[11]	Παιδείας συνομιλεῖν. Τίνες οὖν καλοῦνται	οὗτοι;	Οἱ μὲν ποιηταί, ἔφη, οἱ
[21]	πάντα, ἔφη, ἐπακολουθοῦσιν. ὅταν δὲ	οὗτοι	παραγένωνται εἰς τὸν πρῶτον περίβολον
[31]	τοιούτους ἔστιν ἰδεῖν. Πῶς οὖν	οὗτοι	προέχουσιν, ἔφη, εἰς τὸ βελτίους
[1]	τῇ ἑτέρᾳ ὥσπερ δεικνύων τι,	οὗτος	Δαίμων καλεῖται· προστάττει δὲ τοῖς
[21]	ἐκεῖνα νῦν τούτῳ δουλεύουσι, καθάπερ	οὗτος	ἐκείνοις πρότερον. (Ποῖα ταῦτα λέγεις
[11]	ἀλλὰ τίς καλεῖται ὁ τόπος	οὗτος;	Εὐδαιμόνων οἰκητήριον, ἔφη· ὧδε γὰρ
[11]	ὡς μέγας ὁ κίνδυνος ἄλλος	οὗτος.	ἡ δὲ Ψευδοπαιδεία ποία ἐστίν;
[1]	ἑαυτῆς Ὀδύνη. Ὁ δὲ ἄλλος	οὗτος	ὁ παρεστηκὼς αὐταῖς δυσειδής τις
[1]	δὲ {τῶν ἀνθρώπων} πολὺς ὄχλος	οὗτος	ὁ περὶ αὐτὴν ἑστηκὼς τί
[1]	δεῖ εἰδέναι ὑμᾶς, ὅτι καλεῖται	οὗτος	ὁ τόπος Βίος. καὶ ὁ
[31]	ἀλλὰ ψευδοπαιδείαν, δι´ ἣν ἀπατῶνται.	οὕτω	δὲ διακείμενοι οὐκ ἄν ποτε
[31]	ἀκριβέστερον γὰρ ἄν τι συνήκαμεν,	οὕτω	καὶ ἄνευ τούτων τῶν μαθημάτων
[31]	ἀλλὰ τὸ πῶς τέμνειν, οὐκοῦν	οὕτω	καὶ ἐπὶ τοῦ ζῆν οὐκ
[21]	διὰ τὸ ἔχειν ἀντιφάρμακον αὐτούς.	οὕτω	καὶ τοῦτον οὐκέτι οὐδὲν λυπεῖ
[31]	ὑμεῖς τοίνυν, ὦ ξένοι, ἔφη,	οὕτω	ποιεῖτε καὶ ἐνδιατρίβετε τοῖς λεγομένοις,
[11]	λοιπὴν κακίαν πᾶσαν, τότε ἂν	οὕτω	σωθήσονται. ὧδε δὲ μένοντες παρὰ
[11]	ἕτερον καὶ πύλην ἑτέραν; Ἔστιν	οὕτως.	ἀλλὰ τίς καλεῖται ὁ τόπος
[11]	καθαρτικοῖς ἐξέβαλλε τὰ νοσοποιοῦντα, εἶτα	οὕτως	ἂν ὁ ἰατρὸς αὐτὸν εἰς
[21]	στεφάνῳ εὐανθεῖ πάνυ καλῷ; Ἐμφαίνει	οὕτως.	Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ Εὐδαιμονία,
[31]	σκεψώμεθα καὶ περὶ τοῦ πλουτεῖν	οὕτως,	εἴγε θεωρεῖν ἔστιν— ὡς πολλάκις
[11]	καθαρτικὴν δύναμιν. εἶθ´ ὅταν καθαρθῶσιν,	οὕτως	εἰσάγει τούτους πρὸς τὰς Ἀρετάς.
[31]	εἶναι ἀγαθὸν τὸν πλοῦτον. Συμβαίνει	οὕτως	ἐκ τούτου τοῦ λόγου. Ἀλλ´
[11]	τὰ δῶρα. ἀλλὰ τίνος ἕνεκεν	οὕτως	ἔξω τοῦ περιβόλου ἕστηκεν; Ὅπως
[1]	ἐπιθυμίαν ἐμβέβληκας ἡμᾶς, εἰ ταῦθ´	οὕτως	ἔχει. Ἀλλ´ ἔστιν, ἔφη, οὕτως
[31]	ζῆν. Ἔστι ταῦτα. Εἰ τοίνυν	οὕτως	ἔχει, θεώρησον, πότερον ἂν βούλοιο
[11]	θυγατέρες τινὲς δοκοῦσαι εἶναι. Ἐμφαίνει	οὕτως	ἔχειν. Τούτων τοίνυν ἡ μὲν
[1]	οὕτως ἔχει. Ἀλλ´ ἔστιν, ἔφη,	οὕτως	ἔχοντα. Οὐκ ἂν φθάνοις τοίνυν
[1]	ἐστιν ἃ δίδωσιν αὐτοῖς, ὅτι	οὕτως	οἱ μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν, οἱ
[1]	περὶ τὴν μυθολογίαν γινώμεθα. Ἔστω	οὕτως.	(Ὁρᾷς οὖν, ὡς ἂν παρέλθῃς
[31]	τὸ βελ– τίους εἶναι. Φαίνεται	οὕτως.	Οὐδὲ συμφέρει ἄρα ἐνίοις πλουτεῖν,
[11]	οὖν τὰς χεῖρας ἐκτετάκασι προθύμως	οὕτως;	Παρακαλοῦσιν, ἔφη, τοὺς παραγινομένους ἐπὶ
[21]	τὴν Ἡδυπάθειαν καὶ τὴν Ἀκρασίαν,	οὐχ	ἑαυτοὺς αἰτιῶνται, ἀλλ´ εὐθὺς κακῶς
[1]	ὃν πεπώκασι παρὰ τῆς Ἀπάτης,	οὐχ	εὑρίσκουσι ποία ἐστὶν ἡ ἀληθινὴ
[31]	εἰσιν. Οὐκοῦν τὸ σπουδαίους εἶναι	οὐχ	ὁ πλοῦτος ποιεῖ, ἀλλὰ ἡ
[1]	αὐτῶν ἃ ῥίπτει. Πῶς οὖν	οὐχ	ὁμοίαν ἔχουσι τὴν μορφήν, ἀλλ´
[1]	οἱ δὲ ἧττον. Ἔτι δὲ	οὐχ	ὁρᾷς ἔνδον τῆς πύλης πλῆθός
[11]	τὰς ἄλλας Ἀρετάς. Ποίας ταύτας;	Οὐχ	ὁρᾷς, ἔφη, ἔσω τῆς πύλης
[31]	ἀληθινὴν Παιδείαν. εἶτα τὸ ἕτερον	οὐχ	ὁρᾷς, ὅτι καὶ αἱ Δόξαι
[11]	Ψευδοπαιδεία ποία ἐστίν; ἔφην ἐγώ.	Οὐχ	ὁρᾷς τὸν ἕτερον περίβολον ἐκεῖνον;
[31]	ἀεί. Ἀπίθανον μέν. ἀλλὰ πῶς	οὐχὶ	τὸ κακῶς ζῆν, ᾧ ἂν
[11]	καὶ ὧδε, σπανίως δὲ καὶ	οὐχὶ	ὥσπερ ἐν τῷ πρώτῳ περιβόλῳ.
[31]	ἡγήσασθαι. εἰ δὲ μή, οὐδὲν	ὄφελος	ὑμῖν ἔσται ὧν νῦν ἀκούετε.
[11]	τῆς θύρας, ἥτις οὐ πολὺ	ὀχλεῖται,	ἀλλ´ ὀλίγοι πάνυ πορεύονται ὥσπερ
[1]	καλοῦνται. ὅταν οὖν εἰσπορεύηται ὁ	ὄχλος,	ἀναπηδῶσιν αὗται καὶ πλέκονται πρὸς
[1]	περιβόλου. πρὸς δὲ τῇ πύλῃ	ὄχλος	ἐδόκει ἡμῖν πολὺς ἐφεστάναι, καὶ
[1]	τόπον, καθ´ ὃν εἰσπορεύεται ὁ	ὄχλος,	ἐφ´ οὗ κάθηται γυνὴ πεπλασμένη
[1]	ὁ τόπος Βίος. καὶ ὁ	ὄχλος	ὁ πολὺς ὁ παρὰ τὴν
[1]	(Ὁ δὲ {τῶν ἀνθρώπων} πολὺς	ὄχλος	οὗτος ὁ περὶ αὐτὴν ἑστηκὼς
[1]	ὡς προστάττων τι τῷ εἰσιόντι	ὄχλῳ.	(Ἀπορούντων οὖν ἡμῶν περὶ τῆς