| Pages |
| [21] |
στεφανωθῇ,
τί
ποιεῖ
ἢ
ποῖ
|
βαδίζει; |
Ἄγουσιν
αὐτὸν
ὑπολαβοῦσαι
αἱ
Ἀρεταὶ |
| [21] |
τί
ποιεῖ
ἢ
ποῦ
ἔτι
|
βαδίζει; |
Ὅπου
ἂν
βούληται,
ἔφη.
πανταχοῦ |
| [1] |
δὲ
ποίαν
ὁδὸν
αὐτοὺς
δεῖ
|
βαδίζειν, |
εἰ
μέλλουσι
σώζεσθαι
ἐν
τῷ |
| [1] |
Βίῳ.
(Ποίαν
οὖν
ὁδὸν
κελεύει
|
βαδίζειν |
ἢ
πῶς;
ἔφην
ἐγώ.
Ὁρᾷς |
| [21] |
τὴν
Παιδείαν
καὶ
τοὺς
ἐκεῖσε
|
βαδίζοντας, |
ὡς
ταλαίπωροι
καὶ
ἄθλιοί
εἰσι |
| [11] |
κρημνοὺς
ἔχουσα
ἔνθεν
καὶ
ἔνθεν
|
βαθεῖς. |
Ὁρῶ.
Αὕτη
τοίνυν
ἐστὶν
ἡ |
| [1] |
καὶ
τέκνα
καὶ
τυραννίδες
καὶ
|
βασιλεῖαι |
καὶ
τἆλλα
ὅσα
τούτοις
παραπλήσια. |
| [1] |
τοῦτο
σημαίνει;
Οὐκ
ἀσφαλὴς
οὐδὲ
|
βεβαία |
ἐστὶν
ἡ
παρ´
αὐτῆς
δόσις. |
| [11] |
ἔφη,
ὅτι
ἀσφαλής
τε
καὶ
|
βεβαία |
ἡ
πρὸς
αὐτὴν
ὁδός
ἐστι |
| [31] |
ἔφη,
καὶ
ἀσφαλὴς
δόσις
καὶ
|
βεβαία |
καὶ
ἀμεταμέλητος.
φεύγειν
οὖν
κελεύει |
| [31] |
συντόμως
ἀπελθεῖν
βλέποντας
πρὸς
τὴν
|
βεβαίαν |
καὶ
ἀσφαλῆ
δόσιν.
(Ποίαν
ταύτην; |
| [31] |
κελεύει,
ἔφη,
μὴ
πιστεύειν
καὶ
|
βέβαιον |
μηδὲν
νομίζειν
μηδὲ
ἀσφαλὲς
εἶναι, |
| [31] |
τοῖς
ἔχουσιν
αὐτὸν
εἰς
τὸ
|
βελ– |
τίους
εἶναι.
Φαίνεται
οὕτως.
Οὐδὲ |
| [31] |
οὗτοι
προέχουσιν,
ἔφη,
εἰς
τὸ
|
βελτίους
|
ἄνδρας
γενέσθαι
ἕνεκα
τούτων
τῶν |
| [31] |
ταῦτα
χρήσιμα
εἶναι
πρὸς
τὸ
|
βελτίους |
γενέσθαι
ἄνδρας;
Ἔστι
γὰρ
καὶ |
| [31] |
Ἔστι
γὰρ
καὶ
ἄνευ
τούτων
|
βελτίους |
γενέσθαι,
ὅμως
δὲ
οὐκ
ἄχρηστα |
| [31] |
συντομωτέρως
ἐλθεῖν.
πρὸς
δὲ
τὸ
|
βελτίους
|
γενέσθαι
οὐδὲν
συμβάλλεται
ταῦτα.
Οὐδὲν |
| [31] |
τούτων
τῶν
μαθημάτων
οὐδὲν
κωλύει
|
βελτίους
|
γενέσθαι
(Πότερον
οὖν
οὐδὲ
προέχουσιν |
| [31] |
οὗτοι
οἱ
μαθηματικοὶ
πρὸς
τὸ
|
βελτίους |
γενέσθαι
τῶν
ἄλλων
ἀνθρώπων;
Πῶς |
| [31] |
ὁμοίως;
ὥστε
οὐδὲν
οὗτοι
ἐκείνων
|
βελτίους |
εἰσίν,
ἐὰν
μὴ
καὶ
τούτοις |
| [1] |
ἔφη,
ἐπαγγέλλονται
ὡς
ἐπὶ
τὰ
|
βέλτιστα |
ἄξουσαι
καὶ
εἰς
βίον
εὐδαίμονα |
| [1] |
ὡς
ἂν
εἰσέλθωσιν
εἰς
τὸν
|
Βίον· |
δεικνύει
δὲ
ποίαν
ὁδὸν
αὐτοὺς |
| [1] |
παρ´
αὑταῖς
μένειν
λέγουσαι
ὅτι
|
βίον
|
ἕξουσιν
ἡδύν
τε
καὶ
ἄπονον |
| [1] |
τὰ
βέλτιστα
ἄξουσαι
καὶ
εἰς
|
βίον |
εὐδαίμονα
καὶ
λυσιτελῆ.
οἱ
δὲ |
| [1] |
Κακοδαιμονίαν,
καὶ
ὧδε
τὸν
λοιπὸν
|
βίον |
καταστρέφει
ἐν
πάσῃ
κακοδαιμονίᾳ,
ἂν |
| [1] |
Πυθαγόρειόν
τινα
καὶ
Παρμενίδειον
ἐζηλωκὼς
|
βίον, |
ὃς
τό
τε
ἱερὸν
τοῦτο |
| [1] |
οἱ
μέλλοντες
εἰσπορεύεσθαι
εἰς
τὸν
|
Βίον |
οὗτοί
εἰσιν.
ὁ
δὲ
γέρων |
| [21] |
Δαιμόνιον
τοῖς
εἰσπορευομένοις
εἰς
τὸν
|
Βίον |
ποιεῖν.
Θαρρεῖν,
ἔφη.
διὸ
καὶ |
| [1] |
Πιόντες
τοῦτο
πορεύονται
εἰς
τὸν
|
Βίον. |
Πότερον
οὖν
πάντες
πίνουσι
τὸν |
| [1] |
αὕτη;
Τοὺς
εἰσπορευομένους
εἰς
τὸν
|
Βίον |
ποτίζει
τῇ
ἑαυτῆς
δυνάμει.
Τοῦτο |
| [21] |
εἰσι
καὶ
κακοδαίμονες,
οἳ
τὸν
|
βίον |
τὸν
παρ´
αὐταῖς
ἀπολιπόντες
κακῶς |
| [1] |
ὅτι
καλεῖται
οὗτος
ὁ
τόπος
|
Βίος. |
καὶ
ὁ
ὄχλος
ὁ
πολὺς |
| [21] |
ἀλλὰ
ταράττονται
διὰ
παντὸς
τοῦ
|
βίου. |
τοῦτο
δὲ
πάσχουσι
διὰ
τὸ |
| [1] |
ἀληθινὴ
ὁδὸς
ἡ
ἐν
τῷ
|
Βίῳ, |
ἀλλὰ
πλανῶνται
εἰκῆ,
ὥσπερ
ὁρᾷς |
| [11] |
καὶ
εὐδαίμων
γίνεται
ἐν
τῷ
|
βίῳ· |
εἰ
δὲ
μή,
πάλιν
πλανᾶται |
| [21] |
καὶ
ὡς
ναυαγοῦσιν
ἐν
τῷ
|
βίῳ |
καὶ
πλανῶνται
καὶ
ἄγονται
κατακεκρατημένοι |
| [1] |
κατὰ
μικρὸν
ἐν
ὅλῳ
τῷ
|
βίῳ |
καταφθείρεται
καθάπερ
οἱ
ἐπὶ
τιμωρίᾳ |
| [1] |
εἰ
μέλλουσι
σώζεσθαι
ἐν
τῷ
|
Βίῳ. |
(Ποίαν
οὖν
ὁδὸν
κελεύει
βαδίζειν |
| [1] |
οὔτε
κακόν
ἐστιν
ἐν
τῷ
|
βίῳ. |
ταῦτ´
οὖν
ἐὰν
μέν
τις |
| [1] |
εὐδαίμων
γίνεται
ἐν
παντὶ
τῷ
|
βίῳ. |
ὑμεῖς
οὖν
προσέχετε
καὶ
μὴ |
| [11] |
ποτε
δεινὸν
παθεῖν
ἐν
τῷ
|
βίῳ. |
(Ὦ
Ἡράκλεις
ὡς
καλά,
ἔφην, |
| [1] |
πικροὶ
καὶ
ἀμαθεῖς
γενόμενοι
κακῶς
|
βιώσεσθε. |
ἔστι
γὰρ
ἡ
ἐξήγησις
ἐοικυῖα |
| [31] |
χρῆσθαι
καλῶς
καὶ
ἐμπείρως,
εὖ
|
βιώσεται, |
εἰ
δὲ
μή,
κακῶς.
Ἀληθέστατά |
| [21] |
οὗ
ἂν
ἀφίκηται,
πάντα
καλῶς
|
βιώσεται
|
μετὰ
πάσης
ἀσφαλείας.
ὑποδέξονται
γὰρ |
| [1] |
ἕνεκεν
τούτων
πάντα
ὅσα
ἐστὶ
|
βλαβερά, |
οἷον
ἀποστερεῖν,
ἱεροσυλεῖν,
ἐπιορκεῖν,
προδιδόναι, |
| [31] |
μὲν
γὰρ
καὶ
ὠφέλιμον
καὶ
|
βλαβερὸν |
ἂν
εἴη
καὶ
αἱρετὸν
καὶ
|
| [31] |
τὸ
ταράττον
τοὺς
ἀνθρώπους
καὶ
|
βλάπτον, |
ὅτι
ἐὰν
τιμῶσιν
αὐτὰ
καὶ |
| [31] |
παρ´
αὐτῆς
καὶ
συντόμως
ἀπελθεῖν
|
βλέποντας |
πρὸς
τὴν
βεβαίαν
καὶ
ἀσφαλῆ |
| [31] |
Οὐκοῦν
οὐδὲν
τούτοις
ὁ
πλοῦτος
|
βοηθεῖ |
εἰς
τὸ
ζῆν
καλῶς;
Οὐ |
| [31] |
πλοῦτος
ἀγαθόν
ἐστιν,
εἴπερ
οὐ
|
βοηθεῖ |
τοῖς
ἔχουσιν
αὐτὸν
εἰς
τὸ |
| [21] |
ἐπὶ
κεφαλαίου.
τὸ
γὰρ
εὐωχεῖσθαι
|
βοσκημάτων |
τρόπον
ἀπόλαυσιν
μεγίστων
ἀγαθῶν
ἡγοῦνται |
| [1] |
ὁ
περὶ
αὐτὴν
ἑστηκὼς
τί
|
βούλεται |
καὶ
τίνες
καλοῦνται;
Καλοῦνται
μὲν |
| [21] |
ποῦ
ἔτι
βαδίζει;
Ὅπου
ἂν
|
βούληται, |
ἔφη.
πανταχοῦ
γὰρ
ἔστιν
αὐτῷ
|
| [31] |
οὕτως
ἔχει,
θεώρησον,
πότερον
ἂν
|
βούλοιο |
ζῆν
κακῶς
ἢ
ἀποθανεῖν
καλῶς |
| [11] |
οἱ
μέν
τοι
σωζόμενοι
ὁπόταν
|
βούλωνται |
εἰς
τὴν
ἀληθινὴν
Παιδείαν
ἐλθεῖν, |
| [31] |
καὶ
λαβεῖν
ὅ
τι
ἂν
|
βούλωνται |
παρ´
αὐτῆς
ὥσπερ
ἐφόδιον,
εἶτα |
| [11] |
Καὶ
μάλα,
ἔφην.
Οὐκοῦν
καὶ
|
βουνός |
τις
ὑψηλὸς
δοκεῖ
εἶναι
καὶ |
| [11] |
Οὐκοῦν
καὶ
ἄνω
ἐπὶ
τοῦ
|
βουνοῦ |
ὁρᾷς
πέτραν
τινὰ
μεγάλην
καὶ |
| [21] |
οἱ
δοκοῦντες
ἐκεῖθεν
ἀπὸ
τοῦ
|
βουνοῦ |
παραγίνεσθαι;
καὶ
οἱ
μὲν
αὐτῶν |
| [11] |
καὶ
μὴ
ἀποδειλιᾶν
λέγουσαι
ὅτι
|
βραχὺ
|
ἔτι
δεῖ
καρτερῆσαι
αὐτοὺς,
εἶτα |