HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Xénophon, Agésilas

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ω = 30 formes différentes pour 50 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[3]   γένωμαι στρατηγός, ἔφη, πολεμήσω σοι, ὦ Ἀγησίλαε, ὡς ἂν ἐγὼ δύνωμαι

[7]   ἀλλ᾽ εἶπεν ἄπα· Φεῦ σου> ὦ Ἑλλάς, ὁπότε οἱ νῦν τεθνηκότες

[4]   τῆς χώρας, ἀπεκρίνατο ὁ Ἀγησίλαος· Ὦ Τιθραύστα, νομίζεται παρ᾽ ἡμῖν τῶι

[3]   κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι βασιλέως· ἢν μέντοι ἐγὼ γένωμαι στρατηγός, ἔφη, πολεμήσω σοι,

[3]   σοι, ὦ Ἀγησίλαε, ὡς ἂν ἐγὼ δύνωμαι κράτιστα. καὶ ταῦτα λέγων

[10]   τελευτήσας γένοιτ᾽ ἄν; ~Κεφάλαιον ιʹ (Ἐγὼ μὲν οὖν τοιαῦτα ἐπαινῶ Ἀγησίλαον.

[5]   ὑπολαμβάνουσί τινες ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ· ἐγὼ μέντοι δοκῶ εἰδέναι ὅτι πολὺ

[8]   δέχωμαι, φίλον ἕξειν με οἰέσθω. (ἐγὼ οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου

[5]   τῆς σωφροσύνης ποιούμενος. εἰ δ᾽ ἐγὼ ταῦτα ψεύδομαι ἀντία τῆς Ἑλλάδος

[7]   ὠφελήμασι τῆς πατρίδος καὶ τόδε ἐγὼ τίθημι αὐτοῦ, ὅτι δυνατώτατος ὢν

[5]   μὲν οὐδὲν ἐπαινῶ, ἐμαυτὸν δὲ ψέγω. ~Κεφάλαιον ςʹ (Ἀνδρείας γε μὴν

[7]   τούτοις μεθ᾽ ὁποτέρων ἂν οἴηται μείζω βλάψειν, δωρεῖται δ᾽ ἐκείνοις οὓς

[11]   δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας ἤδη μακαρίους. (μείζω δὲ συμφορὰν ἔκρινε τὸ γιγνώσκοντα

[4]   τὸ μὴ πολὺ μείζους τὸν μείζω δυνάμενον. (τά γε μὴν τῆς

[11]   μᾶλλον ἢ τοὺς κλέπτας ἐμίσει, μείζω ζημίαν ἡγούμενος φίλων ἢ χρημάτων

[4]   χρήματα δικαιοσύνης ποῖα ἄν τις μείζω τεκμήρια ἔχοι τῶνδε; ὑπὸ γὰρ

[1]   καὶ τοὺς τρόπους αὐτοῦ κάλλιστα νομίζω καταδήλους ἔσεσθαι. Ἀγησίλαος τοίνυν ἔτι

[8]   Ἡρακλέους ὅτε κατῆλθε λαβὼν ἐπεστήσατο· πειράσθω δὲ θεάσασθαι τὴν ἔνδον κατασκευήν,

[8]   μὲν οἵα οἰκία ἤρκει αὐτῶι, θεασάσθω δὲ τὰς θύρας αὐτοῦ· εἰκάσειε

[8]   ἐπιστολὰς δέχωμαι, φίλον ἕξειν με οἰέσθω. (ἐγὼ οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ

[8]   δὲ κἀκεῖνο, ὅτι οὐχ ὁπότερος πλείω τε χρήματα ἔχοι καὶ πλειόνων

[5]   ὁ Ἀγησίλαος εἶπεν· Οὐ τὼ σιώ, οὐδ᾽ εἰ μέλλοιμί γε αὐτίκα

[2]   λέγοιμι, Ἀγησίλαόν τ᾽ ἄν μοι δοκῶ ἄφρονα ἀποφαίνειν καὶ ἐμαυτὸν μωρόν,

[5]   ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ· ἐγὼ μέντοι δοκῶ εἰδέναι ὅτι πολὺ πλέονες τῶν

[9]   οὐ σαφῶς πρὸς τὸ γενναῖον ἔγνω, ὅτι ἅρματι μὲν νικήσας τοὺς

[10]   ιʹ (Ἐγὼ μὲν οὖν τοιαῦτα ἐπαινῶ Ἀγησίλαον. ταῦτα γὰρ οὐχ ὥσπερ

[8]   οἰέσθω. (ἐγὼ οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου τὸ πρὸς τὸ ἀρέσκειν

[8]   ἀμείνων εἴη καὶ ἀμεινόνων ἡγοῖτο. (ἐπαινῶ δὲ κἀκεῖνο τῆς προνοίας αὐτο3

[5]   Ἑλλάδος ἐπισταμένης ἐκεῖνον μὲν οὐδὲν ἐπαινῶ, ἐμαυτὸν δὲ ψέγω. ~Κεφάλαιον ςʹ

[8]   πολεμίων· πολὺ μέντοι ἔγωγε κάλλιον κρίνω τὸ τὴν αὑτοῦ ψυχὴν ἀνάλωτον

[5]   δὴ ὑπολαμβάνουσί τινες ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ· ἐγὼ μέντοι δοκῶ εἰδέναι ὅτι

[11]   νομίζων τοὺς μὲν καλῶς ζῶντας οὔπω εὐδαίμονας, τοὺς δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας

[1]   γιγνώσκων ὅτι τοῖς μὲν πολεμίοις οὔπω παρείη τὸ πεζόν, αὐτῶι δὲ

[9]   φόβου. ~Κεφάλαιον θʹ (Ἀλλὰ μὴν ἐρῶ γε ὡς καὶ τὸν τρόπον

[5]   βούλεσθαι ἢ πάντα μοι ὅσα ὁρῶ χρυσᾶ γενέσθαι. (καὶ ὅ τι

[1]   ὥστε τὴν πόλιν ὄντως ἂν ἡγήσω πολέμου ἐργαστήριον εἶναι. (ἐπερρώσθη δ᾽

[3]   μέντοι ἐγὼ γένωμαι στρατηγός, ἔφη, πολεμήσω σοι, ὦ Ἀγησίλαε, ὡς ἂν

[2]   συνελκύσαντες τοὺς τῶν πολεμίων νεκροὺς εἴσω φάλαγγος ἐδειπνοποιήσαντο καὶ ἐκοιμήθησαν· πρὼι

[5]   διασιωπήσας ὁ Ἀγησίλαος εἶπεν· Οὐ τὼ σιώ, οὐδ᾽ εἰ μέλλοιμί γε

[8]   δὲ θεάσασθαι τὴν ἔνδον κατασκευήν, ἐννοησάτω δὲ ὡς ἐθοίναζεν ἐν ταῖς

[10]   θρῆνόν τις τοῦτον τὸν λόγον νομισάτω, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἐγκώμιον. πρῶτον

[8]   ὡς ἐθοίναζεν ἐν ταῖς θυσίαις, ἀκουσάτω δὲ ὡς ἐπὶ πολιτικοῦ καννάθρου

[8]   (εἰ δέ τις ταῦτα ἀπιστεῖ, ἰδέτω μὲν οἵα οἰκία ἤρκει αὐτῶι,

[7]   ἐν τῆι ἐν> Κορίνθωι μάχηι ὀκτὼ μὲν Λακεδαιμονίων, ἐγγὺς δὲ μύριοι

[11]   ἐπόθησαν ἢ Ἀγησίλαον γηραιὸν ἀποθανόντα; (οὕτω δὲ τελέως ὁ ἀνὴρ τῆι

[2]   ὡς τὸ εἰκὸς φίλος ἔσοιτο, οὕτω δὴ κρίνας ὁπότερος φιλέλλην μᾶλλον

[1]   γένος αὐτῶν τῆς πατρίδος ἐντιμότατον, οὕτω καὶ ἡ πόλις ἐν τῆι

[1]   παρέχων, τὴν δὲ τῶν πολεμίων οὕτω καρπούμενος ὥστε ἐν δυοῖν ἐτοῖν

[3]   ἐπίστευε μηδὲν ἂν παράσπονδον παθεῖν. οὕτω μέγα καὶ καλὸν κτῆμα τοῖς

[11]   μὲν γὰρ τοῖς ἐχθροῖς ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν ὡς Ἀγησίλαος τὸ

Chapitre
[3]	γένωμαι στρατηγός, ἔφη, πολεμήσω σοι,	ὦ	Ἀγησίλαε, ὡς ἂν ἐγὼ δύνωμαι
[7]	ἀλλ᾽ εἶπεν ἄπα· Φεῦ σου>	ὦ	Ἑλλάς, ὁπότε οἱ νῦν τεθνηκότες
[4]	τῆς χώρας, ἀπεκρίνατο ὁ Ἀγησίλαος·	Ὦ	Τιθραύστα, νομίζεται παρ᾽ ἡμῖν τῶι
[3]	κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι βασιλέως· ἢν μέντοι	ἐγὼ	γένωμαι στρατηγός, ἔφη, πολεμήσω σοι,
[3]	σοι, ὦ Ἀγησίλαε, ὡς ἂν	ἐγὼ	δύνωμαι κράτιστα. καὶ ταῦτα λέγων
[10]	τελευτήσας γένοιτ᾽ ἄν; ~Κεφάλαιον ιʹ	(Ἐγὼ	μὲν οὖν τοιαῦτα ἐπαινῶ Ἀγησίλαον.
[5]	ὑπολαμβάνουσί τινες ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ·	ἐγὼ	μέντοι δοκῶ εἰδέναι ὅτι πολὺ
[8]	δέχωμαι, φίλον ἕξειν με οἰέσθω.	(ἐγὼ	οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου
[5]	τῆς σωφροσύνης ποιούμενος. εἰ δ᾽	ἐγὼ	ταῦτα ψεύδομαι ἀντία τῆς Ἑλλάδος
[7]	ὠφελήμασι τῆς πατρίδος καὶ τόδε	ἐγὼ	τίθημι αὐτοῦ, ὅτι δυνατώτατος ὢν
[5]	μὲν οὐδὲν ἐπαινῶ, ἐμαυτὸν δὲ	ψέγω.	~Κεφάλαιον ςʹ (Ἀνδρείας γε μὴν
[7]	τούτοις μεθ᾽ ὁποτέρων ἂν οἴηται	μείζω	βλάψειν, δωρεῖται δ᾽ ἐκείνοις οὓς
[11]	δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας ἤδη μακαρίους.	(μείζω	δὲ συμφορὰν ἔκρινε τὸ γιγνώσκοντα
[4]	τὸ μὴ πολὺ μείζους τὸν	μείζω	δυνάμενον. (τά γε μὴν τῆς
[11]	μᾶλλον ἢ τοὺς κλέπτας ἐμίσει,	μείζω	ζημίαν ἡγούμενος φίλων ἢ χρημάτων
[4]	χρήματα δικαιοσύνης ποῖα ἄν τις	μείζω	τεκμήρια ἔχοι τῶνδε; ὑπὸ γὰρ
[1]	καὶ τοὺς τρόπους αὐτοῦ κάλλιστα	νομίζω	καταδήλους ἔσεσθαι. Ἀγησίλαος τοίνυν ἔτι
[8]	Ἡρακλέους ὅτε κατῆλθε λαβὼν ἐπεστήσατο·	πειράσθω	δὲ θεάσασθαι τὴν ἔνδον κατασκευήν,
[8]	μὲν οἵα οἰκία ἤρκει αὐτῶι,	θεασάσθω	δὲ τὰς θύρας αὐτοῦ· εἰκάσειε
[8]	ἐπιστολὰς δέχωμαι, φίλον ἕξειν με	οἰέσθω.	(ἐγὼ οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ
[8]	δὲ κἀκεῖνο, ὅτι οὐχ ὁπότερος	πλείω	τε χρήματα ἔχοι καὶ πλειόνων
[5]	ὁ Ἀγησίλαος εἶπεν· Οὐ τὼ	σιώ,	οὐδ᾽ εἰ μέλλοιμί γε αὐτίκα
[2]	λέγοιμι, Ἀγησίλαόν τ᾽ ἄν μοι	δοκῶ	ἄφρονα ἀποφαίνειν καὶ ἐμαυτὸν μωρόν,
[5]	ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ· ἐγὼ μέντοι	δοκῶ	εἰδέναι ὅτι πολὺ πλέονες τῶν
[9]	οὐ σαφῶς πρὸς τὸ γενναῖον	ἔγνω,	ὅτι ἅρματι μὲν νικήσας τοὺς
[10]	ιʹ (Ἐγὼ μὲν οὖν τοιαῦτα	ἐπαινῶ	Ἀγησίλαον. ταῦτα γὰρ οὐχ ὥσπερ
[8]	οἰέσθω. (ἐγὼ οὖν καὶ τοῦτο	ἐπαινῶ	Ἀγησιλάου τὸ πρὸς τὸ ἀρέσκειν
[8]	ἀμείνων εἴη καὶ ἀμεινόνων ἡγοῖτο.	(ἐπαινῶ	δὲ κἀκεῖνο τῆς προνοίας αὐτο3
[5]	Ἑλλάδος ἐπισταμένης ἐκεῖνον μὲν οὐδὲν	ἐπαινῶ,	ἐμαυτὸν δὲ ψέγω. ~Κεφάλαιον ςʹ
[8]	πολεμίων· πολὺ μέντοι ἔγωγε κάλλιον	κρίνω	τὸ τὴν αὑτοῦ ψυχὴν ἀνάλωτον
[5]	δὴ ὑπολαμβάνουσί τινες ταῦτα οὐκ	ἀγνοῶ·	ἐγὼ μέντοι δοκῶ εἰδέναι ὅτι
[11]	νομίζων τοὺς μὲν καλῶς ζῶντας	οὔπω	εὐδαίμονας, τοὺς δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας
[1]	γιγνώσκων ὅτι τοῖς μὲν πολεμίοις	οὔπω	παρείη τὸ πεζόν, αὐτῶι δὲ
[9]	φόβου. ~Κεφάλαιον θʹ (Ἀλλὰ μὴν	ἐρῶ	γε ὡς καὶ τὸν τρόπον
[5]	βούλεσθαι ἢ πάντα μοι ὅσα	ὁρῶ	χρυσᾶ γενέσθαι. (καὶ ὅ τι
[1]	ὥστε τὴν πόλιν ὄντως ἂν	ἡγήσω	πολέμου ἐργαστήριον εἶναι. (ἐπερρώσθη δ᾽
[3]	μέντοι ἐγὼ γένωμαι στρατηγός, ἔφη,	πολεμήσω	σοι, ὦ Ἀγησίλαε, ὡς ἂν
[2]	συνελκύσαντες τοὺς τῶν πολεμίων νεκροὺς	εἴσω	φάλαγγος ἐδειπνοποιήσαντο καὶ ἐκοιμήθησαν· πρὼι
[5]	διασιωπήσας ὁ Ἀγησίλαος εἶπεν· Οὐ	τὼ	σιώ, οὐδ᾽ εἰ μέλλοιμί γε
[8]	δὲ θεάσασθαι τὴν ἔνδον κατασκευήν,	ἐννοησάτω	δὲ ὡς ἐθοίναζεν ἐν ταῖς
[10]	θρῆνόν τις τοῦτον τὸν λόγον	νομισάτω,	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἐγκώμιον. πρῶτον
[8]	ὡς ἐθοίναζεν ἐν ταῖς θυσίαις,	ἀκουσάτω	δὲ ὡς ἐπὶ πολιτικοῦ καννάθρου
[8]	(εἰ δέ τις ταῦτα ἀπιστεῖ,	ἰδέτω	μὲν οἵα οἰκία ἤρκει αὐτῶι,
[7]	ἐν τῆι ἐν> Κορίνθωι μάχηι	ὀκτὼ	μὲν Λακεδαιμονίων, ἐγγὺς δὲ μύριοι
[11]	ἐπόθησαν ἢ Ἀγησίλαον γηραιὸν ἀποθανόντα;	(οὕτω	δὲ τελέως ὁ ἀνὴρ τῆι
[2]	ὡς τὸ εἰκὸς φίλος ἔσοιτο,	οὕτω	δὴ κρίνας ὁπότερος φιλέλλην μᾶλλον
[1]	γένος αὐτῶν τῆς πατρίδος ἐντιμότατον,	οὕτω	καὶ ἡ πόλις ἐν τῆι
[1]	παρέχων, τὴν δὲ τῶν πολεμίων	οὕτω	καρπούμενος ὥστε ἐν δυοῖν ἐτοῖν
[3]	ἐπίστευε μηδὲν ἂν παράσπονδον παθεῖν.	οὕτω	μέγα καὶ καλὸν κτῆμα τοῖς
[11]	μὲν γὰρ τοῖς ἐχθροῖς ἀκμάζων	οὕτω	φοβερὸς ἦν ὡς Ἀγησίλαος τὸ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 19/06/2008