| Chapitre |
| [2] |
Φωκέας
καὶ
Ὀρχομενίους
μόνους,
τό
|
τ᾽ |
ἄλλο
στράτευμα
ὅπερ
ἠγάγετο
αὐτός. |
| [2] |
εἰ
γὰρ
ταῦτα
λέγοιμι,
Ἀγησίλαόν
|
τ᾽ |
ἄν
μοι
δοκῶ
ἄφρονα
ἀποφαίνειν |
| [2] |
ἀγορὰν
δὲ
οὐδέτερος
παρέξει,
ὁπότερός
|
τ᾽ |
ἂν
κρατήσηι,
οὗτος
ἐχθρὸς
ἔσται, |
| [2] |
δὲ
κειμένους
φιλίους
καὶ
πολεμίους
|
μετ᾽ |
ἀλλήλων,
ἀσπίδας
δὲ
διατεθρυμμένας,
δόρατα |
| [2] |
φιλονικίαν
ἐνέβαλε
πρὸς
ἀλλήλους
τοῖς
|
μετ᾽ |
αὐτοῦ
ὅπως
ἕκαστοι
αὐτῶν
ἄριστοι |
| [11] |
μὴν
ἀνδρείαν
γε
τὸ
πλέον
|
μετ᾽ |
εὐβουλίας
ἢ
μετὰ
κινδύνων
ἐπεδείκνυτο, |
| [11] |
ἧς
οὐκ
ἐξεπόνει
τὰ
ἴδια.
|
μετ᾽ |
ὀλίγων
δέ
μοι
ἐδόκει
ἀνθρώπων |
| [9] |
ὀνομαστότατος
καὶ
ζῶν
καὶ
τελευτήσας
|
γένοιτ᾽ |
ἄν;
~Κεφάλαιον
ιʹ
(Ἐγὼ
μὲν |
| [2] |
οἵαν
ὀργή
τε
καὶ
μάχη
|
παράσχοιτ᾽ |
ἄν.
τέλος
δὲ
τῶν
Θηβαίων |
| [8] |
ἐχρῆτο
οὐ
παραλειπτέον.
ἐκεῖνος
γὰρ
|
ὅτ᾽ |
ἦλθεν
αὐτῶι
ἐπιστολὴ
παρὰ
βασιλέως, |
| [11] |
ἡγεῖσθαι.
(ἐκεῖνός
γε
μὴν
ὑμνῶν
|
οὔποτ᾽ |
ἔληγεν
ὡς
τοὺς
θεοὺς
οἴοιτο |
| [1] |
Ἀθηναῖοι
τῆς
ἀρχῆς
ἔληξαν,
ἐποίησεν
|
ὥστ᾽ |
ἄνευ
φυγῆς
καὶ
θανάτων
ἕως |
| [6] |
σημεῖα
ἀπενεγκάμενος
τοῦ
θυμῶι
μάχεσθαι·
|
ὥστ᾽ |
οὐκ
ἀκούοντας
ἀλλ᾽
ὁρῶντας
ἐξῆν |
| [2] |
καὶ
οὗτος
τὴν
πολιορκίαν
ἀπηλλάγη·
|
ὥστ᾽ |
οὐκ
ἀλόγως
καὶ
ἀπὸ
τῆς |
| [2] |
πάντας
αὐλεῖν.
(καὶ
οἱ
μὲν
|
ταῦτ᾽ |
ἐποίουν·
οἱ
δὲ
Θηβαῖοι
ἔπεμψαν |
| [1] |
πῶς
οὐκ
ἀξιεπαίνου
βασιλέως
καὶ
|
τοῦτ᾽ |
ἔργον
ἐπεδείξατο,
ὅστις
παραλαβὼν
πάσας |
| [1] |
ἐπὶ
τῆι
ἱππικῆι
γενέσθαι.
καὶ
|
τοῦτ᾽ |
οὖν
ἀγαστῶς
ἔδοξε
πρᾶξαι,
ὅτι |