| Chapitre |
| [4] |
μὴ
προσήκοντα
λαμβάνειν.
(ὃς
δὲ
|
δὴ |
καὶ
χάριτας
ἀποστερεῖν
μὴ
ἐθέλοι, |
| [8] |
κακὸν
ποιήσων
τὸν
βάρβαρον.
~Κεφάλαιον
|
ηʹ |
(Ἀλλὰ
μὴν
ἄξιόν
γε
αὐτοῦ |
| [11] |
νέον
οἱ
φίλοι
πλέον
ἐπόθησαν
|
ἢ |
Ἀγησίλαον
γηραιὸν
ἀποθανόντα;
(οὕτω
δὲ |
| [11] |
γενομένου
μᾶλλον
ἥσθησαν
οἱ
πολέμιοι
|
ἢ |
Ἀγησιλάου
καίπερ
γηραιοῦ
τελευτήσαντος;
τίς |
| [11] |
οἴοιτο
οὐδὲν
ἧττον
ὁσίοις
ἔργοις
|
ἢ |
ἁγνοῖς
ἱεροῖς
ἥδεσθαι.
ἀλλὰ
μὴν |
| [11] |
δὲ
συμφορὰν
ἔκρινε
τὸ
γιγνώσκοντα
|
ἢ |
ἀγνοοῦντα
ἀμελεῖν
τῶν
ἀγαθῶν.
δόξης |
| [1] |
Ἀσίαν
καὶ
πειράσεσθαι
εἰρήνην
ποιῆσαι,
|
ἢ |
ἂν
πολεμεῖν
βούληται
ὁ
βάρβαρος, |
| [10] |
τί
καὶ
πλέον
θρήνου
ἄπεστιν
|
ἢ |
βίος
τε
εὐκλεὴς
καὶ
θάνατος |
| [6] |
πῶς
ἂν
ἰσχυροτέρα
γένοιτο
φάλαγξ
|
ἢ |
διὰ
τὸ
μὲν
πείθεσθαι
εὔτακτος |
| [10] |
ἢ
θεοσεβῆ
μιμούμενος
ἀνόσιος
γένοιτο
|
ἢ |
δίκαιον
ἄδικος
ἢ
σώφρονα
ὑβριστὴς |
| [4] |
τῶν
πολεμίων
λάφυρα
μᾶλλον
πειρᾶσθαι
|
ἢ |
δῶρα
λαμβάνειν.
~Κεφάλαιον
εʹ
(Ἀλλὰ |
| [4] |
ἄρχοντι
κάλλιον
εἶναι
τὴν
στρατιὰν
|
ἢ |
ἑαυτὸν
πλουτίζειν,
καὶ
παρὰ
τῶν |
| [10] |
δίκαιον
ἄδικος
ἢ
σώφρονα
ὑβριστὴς
|
ἢ |
ἐγκρατῆ
ἀκρατής;
καὶ
γὰρ
δὴ |
| [1] |
τις
σαφέστερον
ἐπιδείξειεν
ὡς
ἐστρατήγησεν
|
ἢ |
εἰ
αὐτὰ
διηγήσαιτο
ἃ
ἔπραξεν; |
| [1] |
ἐνόμισαν
μηδὲν
διοίσειν
τὸν
πόλεμον
|
ἢ |
εἰ
γυναιξὶ
δέοι
μάχεσθαι.
προεῖπε |
| [1] |
ἐπείθετο
τῆι
πόλει
οὐδὲν
διαφερόντως
|
ἢ |
εἰ
ἐν
τῶι
ἐφορείωι
ἔτυχεν |
| [5] |
ἀποδημίαι
κατήγετο,
ἀεὶ
δὲ
ἦν>
|
ἢ |
ἐν
ἱερῶι,
ἔνθα
δὴ
ἀδύνατον |
| [2] |
ὁ
βάρβαρος
ἐποιήσατο,
ταύτην
μεῖον
|
ἢ |
ἐν
μηνὶ
καθήνυσεν
ὁ
Ἀγησίλαος. |
| [11] |
ἧττον
ἐν
τῆι
πολεμίαι
χρῆναι
|
ἢ |
ἐν
τῆι
φιλίαι
συμμάχους
ποιεῖσθαι· |
| [5] |
δὴ
ἀδύνατον
τὰ
τοιαῦτα
πράττειν,
|
ἢ |
ἐν
φανερῶι,
μάρτυρας
τοὺς
πάντων |
| [11] |
τοῖς
ἀγαθοῖς.
ὁπότε
δὲ
ψεγόντων
|
ἢ |
ἐπαινούντων
τινὰς
ἀκούοι,
οὐχ
ἧττον |
| [2] |
δ᾽
οὖν
οὐ
πρόσθεν
πρὶν
|
ἢ |
ἐπὶ
τῶι
ὄρει
τῶι
Ναρθακίωι |
| [1] |
τε
βασιλεῖς
οὐδεπώποτε
μειζόνων
ὠρέχθησαν
|
ἢ |
ἐφ᾽
οἷσπερ
ἐξ
ἀρχῆς
τὴν |
| [10] |
ἀσκεῖν
βουλομένοις.
τίς
γὰρ
ἂν
|
ἢ |
θεοσεβῆ
μιμούμενος
ἀνόσιος
γένοιτο
ἢ |
| [3] |
ληφθεὶς
ἢ
χρήματα
πολλὰ
ἀποτείσειεν
|
ἢ |
καὶ
ἀποθάνοι,
Ἀγησιλάου
δὲ
καὶ |
| [2] |
ἐν
τῆι
ἐν
Λεύκτροις
μάχηι
|
ἢ |
λειπομένων,
ὅμως
διεφύλαξε
τὴν
πόλιν, |
| [11] |
ἐπεδείκνυτο,
καὶ
σοφίαν
ἔργωι
μᾶλλον
|
ἢ |
λόγοῖς
ἤσκει.
(πραιότατός
γε
μὴν |
| [11] |
γε
τὸ
πλέον
μετ᾽
εὐβουλίας
|
ἢ |
μετὰ
κινδύνων
ἐπεδείκνυτο,
καὶ
σοφίαν |
| [1] |
αἰσχρὰ
καὶ
ἀκίνδυνα
κέρδη
μᾶλλον
|
ἢ |
μετὰ
κινδύνων
τὰ
καλὰ
καὶ |
| [4] |
(εἰ
γὰρ
ἐπώλει
τὰς
χάριτας
|
ἢ |
μισθοῦ
εὐεργέτει,
οὐδεὶς
ἂν
οὐδὲν |
| [10] |
ὡραῖος;
ἐγκωμίων
δὲ
τί
ἀξιώτερον
|
ἢ |
νῖκαί
τε
αἱ
κάλλισται
καὶ |
| [11] |
ἤιδει.
καὶ
θαρρῶν
πλείονα
ἔθυεν
|
ἢ |
ὀκνῶν
ηὔχετο.
εἴθιστο
δὲ
φοβούμενος |
| [7] |
φῦλόν
τι
ἀποστήσεται
τοῦ
Πέρσου
|
ἢ |
ὅπως
τὸ
ἀποστὰν
μὴ
ἀπόληται |
| [7] |
τίς
ἄλλος
πώποτε
πλὴν
Ἀγησίλαος
|
ἢ |
ὅπως
φῦλόν
τι
ἀποστήσεται
τοῦ |
| [1] |
μεῖζον
καὶ
κάλλιον
εἰπεῖν
ἔχοι
|
ἢ |
ὅτι
ἔτι
καὶ
νῦν
τοῖς |
| [5] |
θεοὺς
ἦ
μὴν
μᾶλλον
βούλεσθαι
|
ἢ |
πάντα
μοι
ὅσα
ὁρῶ
χρυσᾶ |
| [11] |
καταμανθάνειν
τοὺς>
τῶν
λεγόντων
τρόπους
|
ἢ |
περὶ
ὧν
λέγοιεν.
καὶ
τοὺς |
| [4] |
δ᾽
ὁπότε
βούλοιτο
εὖ
ποιεῖν
|
ἢ |
πόλιν
ἢ
φίλους
χρήμασι,
δύνασθαι |
| [7] |
τίνα
τις
οἶδεν
ἄλλον
στρατηγὸν
|
ἢ |
πόλιν
οὐκ
ἐθέλοντα
αἱρεῖν,
ὅταν |
| [6] |
δὲ
τἀναντία
πρὸς
τοὺς
πολεμίους
|
ἢ |
πρὸς
τοὺς
φίλους
ἐπιτηδεύων.
(καὶ |
| [7] |
ἐθέλοντα
αἱρεῖν,
ὅταν
οἴηται
πορθήσειν,
|
ἢ |
συμφορὰν
νομίζοντα
τὸ
νικᾶν
ἐν |
| [4] |
καὶ
σὺν
τῶι
γενναίωι
μειονεκτεῖν
|
ἢ |
σὺν
τῶι
ἀδίκωι
πλέον
ἔχειν, |
| [10] |
ἀνόσιος
γένοιτο
ἢ
δίκαιον
ἄδικος
|
ἢ |
σώφρονα
ὑβριστὴς
ἢ
ἐγκρατῆ
ἀκρατής; |
| [4] |
πολὺ
ἀπραγμονέστερον
τὰ
αὑτοῦ
φυλάττειν
|
ἢ |
τὰ
μὴ
προσήκοντα
λαμβάνειν.
(ὃς |
| [1] |
τὸ
τἀκείνου
δαπανῶντα
βούλεσθαι
μᾶλλον
|
ἢ |
τὰ
τῶν
Ἑλλήνων
πολεμεῖν,
κάλλιστον |
| [3] |
τὰς
ἐκείνου
σπονδὰς
πιστοτέρας
ἐνόμιζον
|
ἢ |
τὴν
ἑαυτῶν
φιλίαν·
μὲν
ὤκνουν |
| [7] |
ὅπως
τὸ
ἀποστὰν
μὴ
ἀπόληται
|
ἢ |
τὸ
παράπαν
ὡς
καὶ
βασιλεὺς |
| [6] |
δὲ
οὐδὲν
ἧττον
τοὺς
ἀκονιτὶ
|
ἢ |
τοὺς
διὰ
μάχης
νικῶντας
στεφανοῦσι. |
| [11] |
τούς
γε
μὴν
διαβόλους
μᾶλλον
|
ἢ |
τοὺς
κλέπτας
ἐμίσει,
μείζω
ζημίαν |
| [11] |
ἥδιστα
ὑπεῖκε,
καλῶν
ἔργων
μᾶλλον
|
ἢ |
τῶν
καλῶν
σωμάτων
ἐπιθυμῶν.
ἔν |
| [5] |
ὅτι
πολὺ
πλέονες
τῶν
πολεμίων
|
ἢ |
τῶν
τοιούτων
δύνανται
κρατεῖν.
ἀλλὰ |
| [1] |
τό
τε
αἱρεῖσθαι
ἐπιόντα
μᾶλλον
|
ἢ |
ὑπομένοντα
μάχεσθαι
αὐτῶι,
καὶ
τὸ |
| [4] |
βούλοιτο
εὖ
ποιεῖν
ἢ
πόλιν
|
ἢ |
φίλους
χρήμασι,
δύνασθαι
παρ᾽
ἑτέρων |
| [11] |
νομίζειν·
ἐπαινούμενος
γοῦν
ἔχαιρε
μᾶλλον
|
ἢ |
χρήματα
κτώμενος.
ἀλλὰ
μὴν
ἀνδρείαν |
| [3] |
δεξιὰν
πέμποντι,
φοβούμενος
μὴ
ληφθεὶς
|
ἢ |
χρήματα
πολλὰ
ἀποτείσειεν
ἢ
καὶ |
| [11] |
ἐμίσει,
μείζω
ζημίαν
ἡγούμενος
φίλων
|
ἢ |
χρημάτων
στερίσκεσθαι.
(καὶ
τὰς
μὲν |
| [5] |
αὐτὴν
μάχην
ὄμνυμι
πάντας
θεοὺς
|
ἦ |
μὴν
μᾶλλον
βούλεσθαι
ἢ
πάντα |
| [10] |
καλὸν
ἄν
μοι
δοκεῖ
(εἶναι)
|
ἡ |
Ἀγησιλάου
ἀρετὴ
παράδειγμα
γενέσθαι
τοῖς |
| [1] |
δύναιτο
πολὺν
χρόνον
στράτευμα
φέρειν,
|
ἡ |
δ᾽
οἰκουμένη
μὲν
σπειρομένη
δὲ |
| [1] |
ἱππικὸν
οὐκ
εἶχεν
ὁ
Ἀγησίλαος,
|
ἡ |
δὲ
Καρία
ἄφιππος
ἦν,
καὶ |
| [11] |
μὲν
τοῦ
σώματος
ἰσχὺς
γηράσκει,
|
ἡ |
δὲ
τῆς
ψυχῆς
ῥώμη
τῶν |
| [8] |
πολιτικοῦ
καννάθρου
κατήιει
εἰς
Ἀμύκλας
|
ἡ |
θυγάτηρ
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν
οὕτως
ἐφαρμόσας |
| [2] |
ἐγένοντο.
(ἐπεί
γε
μὴν
ἔληξεν
|
ἡ |
μάχη,
παρῆν
δὴ
θεάσασθαι
ἔνθα |
| [2] |
δ᾽
ἀποχωροῦντες
ἀπέθανον.
(ἐπειδὴ
δὲ
|
ἡ |
μὲν
νίκη
σὺν
Ἀγησιλάωι
ἐγένετο, |
| [1] |
φιλίας
ἐποιήσατο.
(γιγνώσκων
δ᾽
ὅτι
|
ἡ |
μὲν
πορθουμένη
καὶ
ἐρημουμένη
χώρα |
| [11] |
τόδε
μόνος
ἀνθρώπων
ἐπιδεῖξαι,
ὅτι
|
ἡ |
μὲν
τοῦ
σώματος
ἰσχὺς
γηράσκει, |
| [1] |
Ἀγησιλάου
δὲ
ὡς
Ἀρχιδάμου,
κρίνασα
|
ἡ |
πόλις
ἀνεπικλητότερον
εἶναι
Ἀγησίλαον
καὶ |
| [1] |
καὶ
τὸ
ναυτικὸν
προσῆψεν
αὐτῶι
|
ἡ |
πόλις,
αὐξανόμενος
δὲ
καὶ
εὐκλείαι |
| [2] |
ὄντος,
σπεύδων
ὡς
μὴ
ἀργὸς
|
ἡ |
πόλις
εἰς
τὸ
ἐπιὸν
θέρος |
| [1] |
τῆς
πατρίδος
ἐντιμότατον,
οὕτω
καὶ
|
ἡ |
πόλις
ἐν
τῆι
Ἑλλάδι
ἐνδοξοτάτη· |
| [2] |
τούτου
κοινῆι
αὐτός
τε
καὶ
|
ἡ |
πόλις
ηὐτύχει·
ὅσα
γε
μὴν |
| [7] |
φευγόντων
λεγόντων
ὅτι
ἐνδιδοῖτο
αὐτοῖς
|
ἡ |
πόλις,
καὶ
μηχανὰς
ἐπιδεικνύντων
αἷς |
| [5] |
ἐρασθέντα
ὥσπερ
ἂν
τοῦ
καλλίστου
|
ἡ |
σφοδροτάτη
φύσις
ἐρασθείη,
ἔπειτα,
ἡνίκα |
| [6] |
ἡσύχως
δ᾽
ὥσπερ
ἂν
παρθένος
|
ἡ |
σωφρονεστάτη
προβαίνοι,
νομίζων
ἐν
τῶι |
| [4] |
δὲ
ταῦτα
ἀληθῆ
πᾶσα
μάρτυς
|
ἡ |
τῶν
Λακεδαιμονίων
πόλις.
(διδόντος
δ᾽ |
| [1] |
ἐν
ἧι
ἦν
θέας
ἐποίησεν.
|
ἥ |
τε
γὰρ
ἀγορὰ
μεστὴ
ἦν |
| [1] |
πατρίδα
καὶ
τὸ
γένος
αὐτοῦ·
|
ἥ |
τε
γὰρ
πόλις
οὐδεπώποτε
φθονήσασα |
| [2] |
ὅτι
πλῆθός
τε
οὐδὲν
μεῖον
|
ἥ |
τὸ
τῶν
πολεμίων
παρεσκευάσατο,
ὥπλισέν |
| [1] |
Πέρσης
πρόσθεν
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα
|
διέβη, |
ἀντιδιαβῆναι
ἐπ᾽
αὐτόν,
τό
τε |
| [10] |
βουλομένοις.
τίς
γὰρ
ἂν
ἢ
|
θεοσεβῆ |
μιμούμενος
ἀνόσιος
γένοιτο
ἢ
δίκαιον |
| [2] |
λύσας
καὶ
οὗτος
τὴν
πολιορκίαν
|
ἀπηλλάγη· |
ὥστ᾽
οὐκ
ἀλόγως
καὶ
ἀπὸ |
| [2] |
εἶχον.
(συνιόντων
δὲ
τέως
μὲν
|
σιγὴ |
πολλὴ
ἦν
ἀπ᾽
ἀμφοτέρων·
ἡνίκα |
| [2] |
οὐδεμία
παρῆν,
οὐ
μὴν
οὐδὲ
|
σιγή, |
φωνὴ
δέ
τις
ἦν
τοιαύτη |
| [2] |
δέ
τις
ἦν
τοιαύτη
οἵαν
|
ὀργή |
τε
καὶ
μάχη
παράσχοιτ᾽
ἄν. |
| [2] |
ἐωθοῦντο,
ἐμάχοντο,
ἀπέκτεινον,
ἀπέθνηισκον.
καὶ
|
κραυγὴ |
μὲν
οὐδεμία
παρῆν,
οὐ
μὴν |
| [2] |
ἀποθνήισκει.
ὡς
δὲ
τοῦτο
ἐγένετο,
|
φυγὴ |
γίγνεται
ἐξαισία·
ὥσθ᾽
οἱ
μὲν |
| [2] |
τοὺς
ἑαυτῶν
ἐχώρουν
ἐρρωμένως.
(ἐνταῦθα
|
δὴ |
Ἀγησίλαον
ἀνδρεῖον
μὲν
ἔξεστιν
εἰπεῖν |
| [2] |
στασιάζοντες
διττοὺς
βασιλέας
αἱροῦνται.
(ἐνταῦθα
|
δὴ |
Ἀγησίλαος
γνοὺς
ὅτι,
εἰ
μὲν |
| [5] |
ἦν>
ἢ
ἐν
ἱερῶι,
ἔνθα
|
δὴ |
ἀδύνατον
τὰ
τοιαῦτα
πράττειν,
ἢ |
| [2] |
νεκροὺς
αἰτοῦντες
θάψαι.
καὶ
οὕτως
|
δὴ |
αἵ
τε
σπονδαὶ
γίγνονται
καὶ |
| [2] |
εἰς
τὰ
Βοιωτῶν
ὅρια.
(ἐνταῦθα
|
δὴ |
ἀντιτεταγμένους
εὑρὼν
Θηβαίους,
Ἀθηναίους,
Ἀργείους> |
| [3] |
~Κεφάλαιον
γʹ
(Καὶ
ταῦτα
μὲν
|
δὴ |
εἴρηται
ὅσα
τῶν
ἐκείνου
ἔργων |
| [1] |
ἑαυτῶν
δεήσοι
μάχεσθαι.
τῶν
μὲν
|
δὴ |
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
πράξεων
τοῦτο |
| [2] |
μὴν
ἔληξεν
ἡ
μάχη,
παρῆν
|
δὴ |
θεάσασθαι
ἔνθα
συνέπεσον
ἀλλήλοις
τὴν |
| [1] |
τοῦ
στρατεύματος
ἑπομένου.
(τοὺς
μὲν
|
δὴ |
ἱππέας
ἐδέξαντο
οἱ
ἀγαθοὶ
τῶν |
| [2] |
τὸ
εἰκὸς
φίλος
ἔσοιτο,
οὕτω
|
δὴ |
κρίνας
ὁπότερος
φιλέλλην
μᾶλλον
ἐδόκει |
| [2] |
λοιπὰ
τῆς
Βοιωτίας.
(τὰ
μὲν
|
δὴ |
μέχρι
τούτου
κοινῆι
αὐτός
τε |
| [1] |
παμπληθέσι
τῶν
ἱππέων
τάξεσιν.
(ἔνθα
|
δὴ |
ὁ
Ἀγησίλαος
γιγνώσκων
ὅτι
τοῖς |
| [2] |
Ναρθακίωι
ἐγένοντο.
(καὶ
τότε
μὲν
|
δὴ |
ὁ
Ἀγησίλαος
τρόπαιόν
τε
ἐστήσατο |
| [10] |
ἢ
ἐγκρατῆ
ἀκρατής;
καὶ
γὰρ
|
δὴ |
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
τῶι
ἄλλων |
| [3] |
τε
ἄλλοις
ἅπασι
καὶ
ἀνδρὶ
|
δὴ |
στρατηγῶι
τὸ
ὅσιόν
τε
καὶ |
| [1] |
δὲ
ἐνδοξότεροι
γίγνοιντο.
διὰ
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα
εὐθὺς
πολλοὺς
ἐραστὰς
τῆς |
| [1] |
πράξεως
τρεῖς
μῆνας.
(ὁ
μὲν
|
δὴ |
Τισσαφέρνης
ἃ
ὤμοσεν
εὐθὺς
ἐψεύσατο· |
| [1] |
(ἐπεὶ
μέντοι
οὐδεὶς
ἀντεξήιει,
ἀδεῶς
|
δὴ |
τὸ
ἀπὸ
τούτου
ἐστρατεύετο,
τοὺς |
| [5] |
γενέσθαι.
(καὶ
ὅ
τι
μὲν
|
δὴ |
ὑπολαμβάνουσί
τινες
ταῦτα
οὐκ
ἀγνοῶ· |
| [2] |
οἱ
ἀντίπαλοι
σὺν
Μαντινεῦσι,
συνεστηκότων
|
ἤδη |
Βοιωτῶν
τε
πάντων
καὶ
Ἀρκάδων |
| [1] |
ἐν
τῆι
βασιλείαι
διεπράξατο
νῦν
|
ἤδη |
διηγήσομαι·
ἀπὸ
γὰρ
τῶν
ἔργων |
| [11] |
ὢν
διεγένετο
ὡς
καὶ
τετελευτηκὼς
|
ἤδη |
ἔτι
μεγαλείως
ὠφελῶν
τὴν
πόλιν |
| [11] |
εὐδαίμονας,
τοὺς
δὲ
εὐκλεῶς
τετελευτηκότας
|
ἤδη |
μακαρίους.
(μείζω
δὲ
συμφορὰν
ἔκρινε |
| [2] |
δόντες
μεγαλοπρεπῆ.
(ἐκ
δὲ
τούτου
|
ἤδη |
μὲν
ἔτη
ἐγεγόνει
ἀμφὶ
τὰ |
| [2] |
μὲν
οὖν
(καὶ
γὰρ
ἦν
|
ἤδη |
ὀψέ)
συνελκύσαντες
τοὺς
τῶν
πολεμίων |
| [2] |
τῆς
Φθίας
ὄρη
τὴν
λοιπὴν
|
(ἤδη) |
πᾶσαν
διὰ
φιλίας
ἐπορεύθη
εἰς |
| [11] |
θάρσος
παρέσχεν
ὅσον
Ἀγεσίλαος,
καίπερ
|
ἤδη |
πρὸς
τῶι
στόματι
τοῦ
βίου |
| [2] |
πεζῆι
καὶ
ἐφ᾽
ἵππων
ἀπεῖργεν
|
ἤδη |
τὸ
γῆρας,
χρημάτων
δὲ
ἑώρα |
| [5] |
φιληθῆναι,
ἆπ᾽
οὐ
τοῦτό
γε
|
ἤδη |
τὸ
σωφρόνημα
καὶ
δαιμόνιον;
(ἐπεὶ |
| [2] |
μέν
τινες
τῶν
ξένων
ἐστεφάνουν
|
ἤδη |
τὸν
Ἀγησίλαον,
ἀγγέλλει
δέ
τις |
| [1] |
ἐδέξαντο
οἱ
ἀγαθοὶ
τῶν
Περσῶν·
|
ἐπειδὴ |
δὲ
ἅμα
πάντα
τὰ
δεινὰ |
| [1] |
εὐθὺς
ἐρρωμένον
ἦν
καὶ
ἐνεργόν.
|
(ἐπειδὴ |
δὲ
ἔαρ
ὑπέφαινε,
συνήγαγε
πᾶν |
| [2] |
Ἀργείους,
ἑαυτῶι
δὲ
καὶ
συμμάχους.
|
(ἐπειδὴ |
δὲ
εἰρήνης
ἐπιθυμήσαντες
οἱ
πολέμιοι |
| [2] |
Ἑλικῶνα,
πολλοὶ
δ᾽
ἀποχωροῦντες
ἀπέθανον.
|
(ἐπειδὴ |
δὲ
ἡ
μὲν
νίκη
σὺν |
| [1] |
ὑπ᾽
οὐδενὸς
τούτων
ἐκρατήθη,
ἀλλ᾽
|
ἐπειδὴ |
ἦλθεν
αὐτῶι
ἀπὸ
τῶν
οἴκοι |
| [1] |
ἠγάσθησαν
αὐτὸ
τοῦτο
τὸ>
ἐπιθυμῆσαι,
|
ἐπειδὴ |
ὁ
Πέρσης
πρόσθεν
ἐπὶ
τὴν |
| [1] |
φίλων
οὔτε
αἰσχρὰ
καὶ
ἀκίνδυνα
|
κέρδη |
μᾶλλον
ἢ
μετὰ
κινδύνων
τὰ |
| [7] |
ἡμῶν
αὐτῶν
ἀφανιοῦμεν,
ὁρᾶν
χρὴ
|
μζη |
οὐδ᾽
ἕξομεν
μεθ᾽
ὅτου
τῶν |
| [4] |
αὐτοὺς
ἑώρα.
ὡς
δὲ
ταῦτα
|
ἀληθῆ |
πᾶσα
μάρτυς
ἡ
τῶν
Λακεδαιμονίων |
| [2] |
χαλκόν,
ἅπαντα
δὲ
φοινικᾶ
φαίνεσθαι·
|
(ἐπεμελήθη |
δ᾽
ὅπως
οἱ
στρατιῶται
τοὺς |
| [7] |
ὁπῶσι
μὲν
οὖν
ἅπαντες
ταῦτα·
|
ἐπεμελήθη |
δὲ
τίς
ἄλλος
πώποτε
πλὴν |
| [1] |
πόλεις
κατεστρέφετο
καὶ
ἐμβαλὼν
ἀπροσδοκήτως
|
παμπληθῆ |
χρήματα
ἔλαβε.
(στρατηγικὸν
οὖν
καὶ |
| [1] |
οὐδὲ
τὸ
δημόσιον
βλάψαντες
πάντες
|
παμπληθῆ |
χρήματα
ἔλαβον.
(ἔτι
δὲ
ὁπότε |
| [1] |
ἐδόκει
διαπράξασθαι,
ὅτι
ἐπεὶ
πόλεμος
|
προερρήθη |
καὶ
τὸ
ἐξαπατᾶν
ὅσιόν
τε |
| [1] |
ἀρχήν,
ὅμως
ὑπ᾽
οὐδενὸς
τούτων
|
ἐκρατήθη, |
ἀλλ᾽
ἐπειδὴ
ἦλθεν
αὐτῶι
ἀπὸ |
| [8] |
βασιλέως
ὡς
πλείστους
σατράπας,
οὐκ
|
ἐκρατήθη |
οὔθ᾽
ὑπὸ
δώρων
οὔθ᾽
ὑπὸ |
| [1] |
ὄντος
αὐτοῦ
ἐν
τῆι
ἀρχῆι,
|
ἐξηγγέλθη |
βασιλεὺς
ὁ
Περσῶν
ἁθροίζων
καὶ |
| [2] |
πολεμίοις
μάχεσθαι.
(καὶ
μέντοι
οὐκ
|
ἐψεύσθη. |
διηγήσομαι
δὲ
καὶ
τὴν
μάχην· |
| [1] |
ἂν
ἡγήσω
πολέμου
ἐργαστήριον
εἶναι.
|
(ἐπερρώσθη |
δ᾽
ἄν
τις
κἀκεῖνο
ἰδών, |
| [2] |
λοιπὴν
(ἤδη)
πᾶσαν
διὰ
φιλίας
|
ἐπορεύθη |
εἰς
τὰ
Βοιωτῶν
ὅρια.
(ἐνταῦθα |
| [2] |
ἂν
εἴποι
ὡς
Ἀγησιλάου
ἡγουμένου
|
ἐπράχθη. |
ἐπεὶ
δ᾽
αὖ
τῆς
ἐν |
| [3] |
ἐκείνου
ἔργων
μετὰ
πλείστων
μαρτύρων
|
ἐπράχθη. |
τὰ
γὰρ
τοιαῦτα
οὐ
τεκμηρίων |
| [2] |
ἀπελθὼν
εἰς
τὰ
Ὑακίνθια
ὅπου
|
ἐτάχθη |
ὑπὸ
τοῦ
χοροποιοῦ
τὸν
παιᾶνα |
| [2] |
Ἀγησιλάωι
ἐγένετο,
τετρωμένος
δ᾽
αὐτὸς
|
προσηνέχθη |
πρὸς
τὴν
φάλαγγα,
προσελάσαντές
τινες |
| [5] |
μὴν
εἴ
ποτε
μοχθῆσαι
στρατιᾶι
|
συμβαίη, |
ἑκὼν
ἐπόνει
παρὰ
τοὺς
ἄλλους, |
| [5] |
ἐπεθύμησεν
ἀπέχεσθαι
ἀνθρώπινον
ἄν
τις
|
φαίη |
εἶναι·
τὸ
δὲ
Μεγαβάτου
τοῦ |
| [2] |
τὸ
στράτευμα,
πῶς
οὐκ
ἂν
|
φαίη |
τις
αὐτὸν
εὐγνωμόνως
χρῆσθαι
ἑαυτῶι; |
| [9] |
τοὺς
ἰδιώτας
οὐδὲν
ὀνομαστότερος
ἂν
|
(εἴη) |
γένοιτο,
εἰ
δὲ
φίλην
μὲν |
| [7] |
ἓν
μὲν
ἕκαστον
μακρὸν
ἂν
|
εἴη |
γράφειν·
οἴομαι
γὰρ
οὐδὲν
εἶναι |
| [8] |
ἀλλ᾽
ὁπότερος
αὐτός
τε
ἀμείνων
|
εἴη |
καὶ
ἀμεινόνων
ἡγοῖτο.
(ἐπαινῶ
δὲ |
| [6] |
πολλάκις
ἄδηλος
γιγνόμενος
ὅπου
τε
|
εἴη |
καὶ
ὅποι
ἴοι
καὶ
ὅ |
| [9] |
ἀντιπάλους
τιμωρούμενος,
ὅτι
οὕτως
ἂν
|
εἴη |
νικηφόρος
τῶν
καλλίστων
καὶ
μεγαλοπρεπεστάτων |
| [10] |
τις
ἐντύχοι,
πλουσιώτερος
μὲν
ἂν
|
εἴη, |
οἰκονομικώτερος
δὲ
οὐδὲν
ἄν,
καὶ |
| [10] |
ἐμπεσούσης
κρατήσειεν,
εὐτυχέστερος
μὲν
ἂν
|
εἴη, |
στρατηγικώτερος
δὲ
οὐδὲν
ἄν·
ὁ |
| [6] |
ἐμηχανᾶτο,
ἐξαπατῶν
μὲν
ὅπου
καιρὸς
|
εἴη, |
φθάνων
δὲ
ὅπου
τάχους
δέοι, |
| [3] |
αὐτὸς
πάσης
τῆς
στρατιᾶς
στρατηγὸς
|
κατασταθείη, |
ἀποστήσεσθαι
βασιλέως·
ἢν
μέντοι
ἐγὼ |
| [8] |
μὴν
αὐτοῦ
τίς
οὐκ
ἂν
|
ἀγασθείη; |
ὁ
μὲν
γὰρ
Πέρσης,
νομίζων, |
| [5] |
τοῦ
καλλίστου
ἡ
σφοδροτάτη
φύσις
|
ἐρασθείη, |
ἔπειτα,
ἡνίκα
ἐπιχωρίου
ὄντος
τοῖς |
| [6] |
γε
μὴν
πορεύοιτο
εἰδὼς
ὅτι
|
ἐξείη |
τοῖς
πολεμίοις
μάχεσθαι,
εἰ
βούλοιντο, |
| [1] |
τὸ
πεζόν,
αὐτῶι
δὲ
οὐδὲν
|
ἀπείη |
τῶν
παρεσκευασμένων,
καιρὸν
ἡγήσατο
μάχην |
| [1] |
ὅτι
τοῖς
μὲν
πολεμίοις
οὔπω
|
παρείη |
τὸ
πεζόν,
αὐτῶι
δὲ
οὐδὲν |
| [4] |
κακόδοξος
εἶναι;
εἰ
γὰρ
χρημάτων
|
ἐπιθυμοίη, |
πολὺ
ἀπραγμονέστερον
τὰ
αὑτοῦ
φυλάττειν |
| [11] |
ἥδεσθαι.
ἀλλὰ
μὴν
καὶ
ὁπότε
|
εὐτυχοίη, |
οὐκ
ἀνθρώπων
ὑπερεφρόνει,
ἀλλὰ
θεοῖς |
| [9] |
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν
γῆν
κεκτῆιτο,
|
νικώιη |
δὲ
τὴν
μὲν
πατρίδα
καὶ |
| [1] |
ταῖς
δὲ
πόλεσιν
εἰς
ἃς
|
ἀνάγκη |
ἦν
ἀφικνεῖσθαι
στρατευομένωι
ἐπὶ
Καρίαν |
| [2] |
ἀπέθανον.
(ἐπειδὴ
δὲ
ἡ
μὲν
|
νίκη |
σὺν
Ἀγησιλάωι
ἐγένετο,
τετρωμένος
δ᾽ |
| [1] |
ἀρχῆς
τὴν
βασιλείαν
παρέλαβον.
τοιγαροῦν
|
ἄλλη |
μὲν
οὐδεμία
ἀρχὴ
φανερά
ἐστι |
| [2] |
καὶ
γὰρ
ἐγένετο
οἵαπερ
οὐκ
|
ἄλλη |
τῶν
ἐφ᾽
ἡμῶν.
συνῆισαν
μὲν |
| [2] |
(συνιόντων
δὲ
τέως
μὲν
σιγὴ
|
πολλὴ |
ἦν
ἀπ᾽
ἀμφοτέρων·
ἡνίκα
δὲ |
| [8] |
ἐκεῖνος
γὰρ
ὅτ᾽
ἦλθεν
αὐτῶι
|
ἐπιστολὴ |
παρὰ
βασιλέως,
ἣν
ὁ
μετὰ |
| [1] |
στρατεύματι
προεῖπεν
Ἀγησιλάωι
πόλεμον,
εἰ
|
μὴ |
ἀπίοι
ἐκ
τῆς
Ἀσίας,
οἱ |
| [8] |
ἐθελήσας
ξενωθῆναι
αὐτῶι,
ἀλλ᾽
ἐφυλάξατο
|
μὴ |
ἄπιστος
γενέσθαι
τοῖς
ἀφίστασθαι
βουλομένοις. |
| [4] |
Ἀγησίλαος
δὲ
οὐ
μόνον
τὸ
|
μὴ |
ἀποδιδόναι
χάριτας
ἄδικον
ἔκρινεν,
ἀλλὰ |
| [4] |
οὐκ
εἰσὶ
δίκαι
πρὸς
τὸν
|
μὴ |
ἀποδιδόντα,
πῶς
ἅ
γε
καὶ |
| [7] |
Πέρσου
ἢ
ὅπως
τὸ
ἀποστὰν
|
μὴ |
ἀπόληται
ἢ
τὸ
παράπαν
ὡς |
| [2] |
μέσου
χειμῶνος
ὄντος,
σπεύδων
ὡς
|
μὴ |
ἀργὸς
ἡ
πόλις
εἰς
τὸ |
| [11] |
τῶν
καὶ
ψέγειν
ἐθελόντων
τὰ
|
μὴ |
ἀρεστά,
καὶ
τῶν
παρρησιαζομένων
οὐδένα |
| [3] |
εἰς
λόγους
καὶ
διωμολόγησεν,
εἰ
|
μὴ |
αὐτὸς
πάσης
τῆς
στρατιᾶς
στρατηγὸς |
| [1] |
αὐτῶι
ἱππικὸν
κατασκευαστέον
εἶναι,
ὡς
|
μὴ |
δραπετεύοντα
πολεμεῖν
δέοι
αὐτόν.
τοὺς |
| [1] |
πολλοὶ
ἐπώλουν
διὰ
τὸ
νομίζειν
|
μὴ |
δύνασθαι
ἂν
φέρειν
αὐτὰ
καὶ |
| [7] |
ὡς
καὶ
βασιλεὺς
κακὰ
ἔχων
|
μὴ |
δυνήσεται
τοῖς
Ἕλλησι
πράγματα
παρέχειν; |
| [4] |
δὲ
δὴ
καὶ
χάριτας
ἀποστερεῖν
|
μὴ |
ἐθέλοι,
ὧν
οὐκ
εἰσὶ
δίκαι |
| [5] |
μνησθῆναι;
τὸ
μὲν
γὰρ
ὧν
|
μὴ |
ἐπεθύμησεν
ἀπέχεσθαι
ἀνθρώπινον
ἄν
τις |
| [8] |
καὶ
θεραπευτικὸν
τῶν
φίλων
καὶ
|
μὴ |
ζητῶν
κατενόησεν
ἄν.
(καὶ
μὴν |
| [3] |
οὐχ
ὑπήκουσε
δεξιὰν
πέμποντι,
φοβούμενος
|
μὴ |
ληφθεὶς
ἢ
χρήματα
πολλὰ
ἀποτείσειεν |
| [10] |
ἡγεῖσθαι
τοῖς
πολίταις.
(ἀλλὰ
γὰρ
|
μὴ |
ὅτι
τετελευτηκὼς
ἐπαινεῖται
τούτου
ἕνεκα |
| [1] |
κάλλιστον
δὲ
πάντων
ἐκρίνετο
τὸ>
|
μὴ |
περὶ
τῆς
Ἑλλάδος
ἀλλὰ
περὶ |
| [4] |
ἄδικον
ἔκρινεν,
ἀλλὰ
καὶ
τὸ
|
μὴ |
πολὺ
μείζους
τὸν
μείζω
δυνάμενον. |
| [4] |
τὰ
αὑτοῦ
φυλάττειν
ἢ
τὰ
|
μὴ |
προσήκοντα
λαμβάνειν.
(ὃς
δὲ
δὴ |
| [8] |
γε
αὐτοῦ
καὶ
τὸ
εὔχαρι
|
μὴ |
σιωπᾶσθαι·
ὧι
γε
ὑπαρχούσης
μὲν |
| [1] |
ἄνδρα
δόκιμον,
ὡς
ἐξέσοιτο
αὐτῶι
|
μὴ |
στρατεύεσθαι·
καὶ
ἐποίησεν
οὕτως
ἕκαστον |
| [3] |
δὲ
αὑτοὺς
ἐνεχείριζον.
ὅπως
δὲ
|
μή |
τις
ἀπιστῆι,
καὶ
ὀνομάσαι
βούλομαι |
| [5] |
ἐγκρατείας
αὐτοῦ
ἆρ᾽
οὐχὶ
εἰ
|
μή |
του
ἄλλου
ἀλλὰ
θαύματος
ἕνεκα |
| [8] |
ἀεὶ
ἱλαρὸς
εἶναι
πολλοὺς
ἐποίει
|
μὴ |
τοῦ
διαπράξασθαί
τι
μόνον
ἕνεκα |
| [5] |
ἐχρῆτο,
καὶ
εὐνήν
γε
εἰ
|
μὴ |
τῶν
συνόντων
φαυλοτάτην
ἔχοι,
αἰδούμενος |
| [5] |
Ἀγησίλαον,
διαμάχεσθαι
ἀνὰ
κράτος
τὸ
|
μὴ |
φιληθῆναι,
ἆπ᾽
οὐ
τοῦτό
γε |
| [1] |
μὲν
ὅρκους
ἐμπεδοῦντα,
ἔπειτα
συνθήκας
|
μὴ |
ψευδόμενον,
πάντας
ἐποίησε
καὶ
Ἕλληνας |
| [1] |
προηγόρευε
τοῖς
στρατιώταις
τοὺς
ἁλισκομένους
|
μὴ |
ὡς
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽
ὡς |
| [10] |
(εἰ
δὲ
καλὸν
εὕρημα
ἀνθρώποις
|
στάθμη |
καὶ
κανὼν
πρὸς
τὸ
ὀρθὰ |
| [11] |
γηράσκει,
ἡ
δὲ
τῆς
ψυχῆς
|
ῥώμη |
τῶν
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν
ἀγήρατός
ἐστιν. |
| [6] |
ςʹ
(Ἀνδρείας
γε
μὴν
οὐκ
|
ἀφανῆ |
τεκμήριά
μοι
δοκεῖ
παρασχέσθαι
ὑφιστάμενος |
| [11] |
νεότητος
κρεῖττον
τὸ
ἐκείνου
γῆρας
|
ἐφάνη; |
τίς
μὲν
γὰρ
τοῖς
ἐχθροῖς |
| [1] |
μὲν
οὐδεμία
ἀρχὴ
φανερά
ἐστι
|
διαγεγενημένη |
ἀδιάσπαστος
οὔτε
δημοκρατία
οὔτε
ὀλιγαρχία |
| [1] |
φέρειν,
ἡ
δ᾽
οἰκουμένη
μὲν
|
σπειρομένη |
δὲ
ἀέναον
ἂν
τὴν
τροφὴν |
| [1] |
(γιγνώσκων
δ᾽
ὅτι
ἡ
μὲν
|
πορθουμένη |
καὶ
ἐρημουμένη
χώρα
οὐκ
ἂν |
| [1] |
χρόνον
στράτευμα
φέρειν,
ἡ
δ᾽
|
οἰκουμένη |
μὲν
σπειρομένη
δὲ
ἀέναον
ἂν |
| [1] |
ὅτι
ἡ
μὲν
πορθουμένη
καὶ
|
ἐρημουμένη |
χώρα
οὐκ
ἂν
δύναιτο
πολὺν |
| [2] |
τοὺς
Κορινθίους
πάντα
μὲν
τὰ
|
κτήνη |
ἐν
τῶι
Πειραίωι
σωιζομένους,
πᾶν |
| [1] |
τυραννὶς
οὔτε
βασιλεία·
αὕτη
δὲ
|
μόνη |
διαμένει
συνεχὴς
βασιλεία.
(ὥς
γε |
| [2] |
παρῆν,
οὐ
μὴν
οὐδὲ
σιγή,
|
φωνὴ |
δέ
τις
ἦν
τοιαύτη
οἵαν |
| [2] |
ἀπέπεμψαν
αὐτὸν
οἴκαδε
προπομπὴν
δόντες
|
μεγαλοπρεπῆ. |
(ἐκ
δὲ
τούτου
ἤδη
μὲν |
| [9] |
τὸν
δὲ
ἑώρα
φεύγοντα
μὲν
|
θάλπη, |
φεύγοντα
δὲ
ψύχη,
δι᾽
ἀσθένειαν |
| [2] |
ἐν
πεδίωι
καὶ
ἀνὰ
τὰ
|
ὄρη |
μάχεσθαι
Θηβαίοις,
εἰ
βούλοιντο.
ἐστράτευσε |
| [2] |
τὰ
Ἀχα·
ικὰ
τῆς
Φθίας
|
ὄρη |
τὴν
λοιπὴν
(ἤδη)
πᾶσαν
διὰ |
| [7] |
ἔφη,
ἡμῶν
αὐτῶν
ἀφανιοῦμεν,
ὁρᾶν
|
χρὴ |
μζη
οὐδ᾽
ἕξομεν
μεθ᾽
ὅτου |
| [2] |
ναῶι
εἰσι,
καὶ
ἠρώτων
τί
|
χρὴ |
ποιεῖν.
ὁ
δὲ
καίπερ
πολλὰ |
| [10] |
ἄδικος
ἢ
σώφρονα
ὑβριστὴς
ἢ
|
ἐγκρατῆ |
ἀκρατής;
καὶ
γὰρ
δὴ
οὐχ |
| [1] |
ἡ
πόλις
ἐν
τῆι
Ἑλλάδι
|
ἐνδοξοτάτη· |
ὥστε
οὐ
δευτέρων
πρωτεύουσιν,
ἀλλ᾽ |
| [5] |
ὥσπερ
ἂν
τοῦ
καλλίστου
ἡ
|
σφοδροτάτη |
φύσις
ἐρασθείη,
ἔπειτα,
ἡνίκα
ἐπιχωρίου |
| [6] |
δ᾽
ὥσπερ
ἂν
παρθένος
ἡ
|
σωφρονεστάτη |
προβαίνοι,
νομίζων
ἐν
τῶι
τοιούτωι |
| [2] |
(ἐκ
δὲ
τούτου
ἤδη
μὲν
|
ἔτη |
ἐγεγόνει
ἀμφὶ
τὰ
ὀγδοήκοντα·
κατανενοηκὼς |
| [10] |
μοι
δοκεῖ
(εἶναι)
ἡ
Ἀγησιλάου
|
ἀρετὴ |
παράδειγμα
γενέσθαι
τοῖς
ἀνδραγαθίαν
ἀσκεῖν |
| [1] |
ἐποίησεν.
ἥ
τε
γὰρ
ἀγορὰ
|
μεστὴ |
ἦν
παντοδαπῶν
καὶ
ὅπλων
καὶ |
| [1] |
Λακεδαιμονίων
καὶ
τῶν
συμμάχων,
Ἀγησίλαος
|
ὑπέστη, |
ἐὰν
δῶσιν
αὐτῶι
τριάκοντα
μὲν |
| [6] |
τὰ
ἐχυρὰ
ἀνώχυρα
τοῖς
ἐχθροῖς
|
καθίστη, |
τὰ
μὲν
παριών,
τὰ
δὲ |
| [1] |
ὀλιγαρχία
οὔτε
τυραννὶς
οὔτε
βασιλεία·
|
αὕτη |
δὲ
μόνη
διαμένει
συνεχὴς
βασιλεία. |
| [2] |
σιγή,
φωνὴ
δέ
τις
ἦν
|
τοιαύτη |
οἵαν
ὀργή
τε
καὶ
μάχη |
| [1] |
(ἐν
τοίνυν
τῆι
Ἀσίαι
ἥδε
|
πρώτη |
πρᾶξις
ἐγένετο.
Τισσαφέρνης
μὲν
ὤμοσεν |
| [6] |
τῆς
ἑαυτοῦ
ἀρετῆς
μνημεῖα
καταλιπών,
|
σαφῆ |
δὲ
καὶ
αὐτὸς
σημεῖα
ἀπενεγκάμενος |
| [8] |
κράτος
αὐτῶι
ἔσοιτο·
ἢν
μέντοι,
|
ἔφη, |
ἐπιβουλεύων
ἁλίσκηται,
μηδ᾽
ἂν
πάνυ |
| [7] |
σωφρονίζειν.
εἰ
δὲ
τοὺς
ἁμαρτάνοντας,
|
ἔφη, |
ἡμῶν
αὐτῶν
ἀφανιοῦμεν,
ὁρᾶν
χρὴ |
| [3] |
ἢν
μέντοι
ἐγὼ
γένωμαι
στρατηγός,
|
ἔφη, |
πολεμήσω
σοι,
ὦ
Ἀγησίλαε,
ὡς |
| [2] |
τοιαύτη
οἵαν
ὀργή
τε
καὶ
|
μάχη |
παράσχοιτ᾽
ἄν.
τέλος
δὲ
τῶν |
| [2] |
(ἐπεί
γε
μὴν
ἔληξεν
ἡ
|
μάχη, |
παρῆν
δὴ
θεάσασθαι
ἔνθα
συνέπεσον |
| [2] |
τὰ
ἐνόντα
λαμβάνει
καὶ
τὰ
|
τείχη |
ἃ
ἐνετετείχιστο.
ταῦτα
δὲ
ποιήσας |
| [8] |
καίτοι
καλὸν
μὲν
δοκεῖ
εἶναι
|
τείχη |
ἀνάλωτα
κτᾶσθαι
ὑπὸ
πολεμίων·
πολὺ |
| [2] |
τὰ
ἐπὶ
τὸ
Λέχαιον
τείνοντα
|
τείχη· |
καὶ
ἀναπετάσας
τῆς
Πελοποννήσου
τὰς |
| [7] |
πάντως
ἤλπιζον
ἂν>
ἑλεῖν
τὰ
|
τείχη, |
οὐκ
ἤθελε
προσβάλλειν,
λέγων
ὅτι |
| [1] |
παρέλαβον.
τοιγαροῦν
ἄλλη
μὲν
οὐδεμία
|
ἀρχὴ |
φανερά
ἐστι
διαγεγενημένη
ἀδιάσπαστος
οὔτε |
| [9] |
φεύγοντα
μὲν
θάλπη,
φεύγοντα
δὲ
|
ψύχη, |
δι᾽
ἀσθένειαν
ψυχῆς,
οὐκ
ἀνδρῶν |