| Chapitre |
| [1] |
καὶ
τούτοις
οὐκ
ἰδιώταις
ἀλλ᾽
|
ἐκ |
βασιλέων
βασιλεῦσιν;
(ἀλλὰ
μὴν
οὐδὲ |
| [1] |
τοῖς
δ᾽
Ἕλλησι
συμμάχους
ἐποίησεν.
|
(ἐκ |
δὲ
τούτου
εὐθὺς
τοῖς
μὲν |
| [2] |
αὐτὸν
οἴκαδε
προπομπὴν
δόντες
μεγαλοπρεπῆ.
|
(ἐκ |
δὲ
τούτου
ἤδη
μὲν
ἔτη |
| [2] |
ἄρχειν,
τὰ
νόμιμα
δὲ
ἄρχεσθαι.
|
(Ἐκ |
δὲ
τούτου
κατανοήσας
τοὺς
Ἀργείους |
| [1] |
ἦγεν
ἐπὶ
τοὺς
ἀντιτεταγμένους
ἱππέας,
|
ἐκ |
δὲ
τῶν
ὁπλιτῶν
ἐκέλευσε
τὰ |
| [2] |
δὲ
ἡγησάμενος
ὅτι
Βοιωτοὶ
ταύτηι
|
ἐκ |
Κρεύσιος
ὁρμώμενοι
εὐπετῶς
τοῖς
Κορινθίοις |
| [10] |
γε
μακαρίζοιτο
ὃς
εὐθὺς
μὲν
|
ἐκ |
παιδὸς
ἐρασθεὶς
τοῦ
εὐκλεὴς
γενέσθαι |
| [1] |
αὐτόν.
τοὺς
μὲν
οὖν
πλουσιωτάτους
|
ἐκ |
πασῶν
τῶν
ἐκεῖ
πόλεων
ἱπποτροφεῖν |
| [1] |
Ἀγησιλάωι
πόλεμον,
εἰ
μὴ
ἀπίοι
|
ἐκ |
τῆς
Ἀσίας,
οἱ
μὲν
ἄλλοι |
| [2] |
ἂν
ἐξελθεῖν
Λακεδαιμονίους
πολλοῦ
χρόνου
|
ἐκ |
τῆς
αὑτῶν.
δηιώσας
δὲ
τὴν |
| [4] |
πάμπολλα
δῶρα
Τιθραύστου,
εἰ
ἀπέλθοι
|
ἐκ |
τῆς
χώρας,
ἀπεκρίνατο
ὁ
Ἀγησίλαος· |
| [2] |
(αἰσθόμενος
δὲ
ὑπὸ
νύκτα
βεβοηθηκότας
|
ἐκ |
τοῦ
Πειραίου
εἰς
τὴν
πόλιν |
| [2] |
Λοκροὺς
ἀμφοτέρους,
οὐδὲν
ἐμέλλησεν,
ἀλλ᾽
|
ἐκ |
τοῦ
φανεροῦ
ἀντιπαρέταττε,
Λακεδαιμονίων
μὲν |
| [2] |
τὸν
παιᾶνα
τῶι
θεῶι
συνεπετέλει.
|
(ἐκ |
τούτου
δὲ
αἰσθανόμενος
τοὺς
Κορινθίους |
| [1] |
κράτιστοι
τὰ
προσήκοντα
ἔργα
φαίνοιντο.
|
ἐκ |
τούτου
δὲ
παρῆν
ὁπᾶν
τὰ |
| [2] |
ἐξηπατημένος
ἐφρόντιζε
τί
δεῖ
ποιεῖν.
|
ἐκ |
τούτου
δὲ
πρῶτον
μὲν
οἱ |
| [1] |
δέοι
τοὺς
ἱππέας
παρασκευάζειν,
νομίζων
|
ἐκ |
τῶν
ἱπποτρόφων
πόλεων
εὐθὺς
καὶ |
| [2] |
εἰ
ἄνδρες
ἀγαθοὶ
γίγνοιντο,
νομίζων
|
ἐκ |
τῶν
τοιούτων
ἀνθρώπους
προθυμότατα
τοῖς |
| [5] |
μὲν
δὴ
ὑπολαμβάνουσί
τινες
ταῦτα
|
οὐκ |
ἀγνοῶ·
ἐγὼ
μέντοι
δοκῶ
εἰδέναι |
| [5] |
τῶν
συνόντων
φαυλοτάτην
ἔχοι,
αἰδούμενος
|
οὐκ |
ἄδηλος
ἦν·
ἡγεῖτο
γὰρ
ἄρχοντι |
| [6] |
ἀπενεγκάμενος
τοῦ
θυμῶι
μάχεσθαι·
ὥστ᾽
|
οὐκ |
ἀκούοντας
ἀλλ᾽
ὁρῶντας
ἐξῆν
αὐτοῦ |
| [2] |
μάχην·
καὶ
γὰρ
ἐγένετο
οἵαπερ
|
οὐκ |
ἄλλη
τῶν
ἐφ᾽
ἡμῶν.
συνῆισαν |
| [2] |
οὗτος
τὴν
πολιορκίαν
ἀπηλλάγη·
ὥστ᾽
|
οὐκ |
ἀλόγως
καὶ
ἀπὸ
τῆς
πρεσβείας |
| [8] |
(ἐκεῖνό
γε
μὴν
αὐτοῦ
τίς
|
οὐκ |
ἂν
ἀγασθείη;
ὁ
μὲν
γὰρ |
| [1] |
μὲν
πορθουμένη
καὶ
ἐρημουμένη
χώρα
|
οὐκ |
ἂν
δύναιτο
πολὺν
χρόνον
στράτευμα |
| [4] |
ἀδίκωι
πλέον
ἔχειν,
πῶς
οὗτος
|
οὐκ |
ἂν
πολὺ
τὴν
αἰσχροκέρδειαν
ἀποφεύγοι; |
| [2] |
μὴν
ἀπεχώρησε
τὸ
στράτευμα,
πῶς
|
οὐκ |
ἂν
φαίη
τις
αὐτὸν
εὐγνωμόνως |
| [9] |
αὐτῆς
ὅτι
τὸ
θρέμμα
τοῦτο
|
οὐκ |
ἀνδραγαθίας
ἀλλὰ
πλούτου
ἐπίδειγμά
ἐστι; |
| [7] |
οὐκ
ἤθελε
προσβάλλειν,
λέγων
ὅτι
|
οὐκ |
ἀνδραποδίζεσθαι
δέοι
Ἑλληνίδας
πόλεις
ἀλλὰ |
| [9] |
δὲ
ψύχη,
δι᾽
ἀσθένειαν
ψυχῆς,
|
οὐκ |
ἀνδρῶν
ἀγαθῶν
ἀλλὰ
θηρίων
τῶν |
| [11] |
ἀλλὰ
μὴν
καὶ
ὁπότε
εὐτυχοίη,
|
οὐκ |
ἀνθρώπων
ὑπερεφρόνει,
ἀλλὰ
θεοῖς
χάριν |
| [1] |
ἐπὶ
τῆι
ἀρχῆι
ἔμεινε
πῶς
|
οὐκ |
ἀξιεπαίνου
βασιλέως
καὶ
τοῦτ᾽
ἔργον |
| [2] |
ἀφιέναι.
(ἐπεὶ
μέντοι
ὁ
μεταπεμψάμενος
|
οὐκ |
ἀπεδίδου
τὴν
ἡγεμονίαν
αὐτῶι,
ὁ |
| [11] |
ἀνδρῶν
ἀγήρατός
ἐστιν.
ἐκεῖνος
γοῦν
|
οὐκ |
ἀπεῖπε
μεγάλην
καὶ
καλὴν
ἐφιέμενος |
| [6] |
~Κεφάλαιον
ςʹ
(Ἀνδρείας
γε
μὴν
|
οὐκ |
ἀφανῆ
τεκμήριά
μοι
δοκεῖ
παρασχέσθαι |
| [2] |
τὸ
καθ᾽
ἑαυτούς.
Ἀργεῖοι
μέντοι
|
οὐκ |
ἐδέξαντο
τοὺς
ἀμφ᾽
Ἀγησίλαον,
ἀλλ᾽ |
| [8] |
καὶ
φιλίας
(αὐτῶι)
ταύτην
μὲν
|
οὐκ |
ἐδέξατο,
τῶι
δὲ
φέροντι
εἶπεν |
| [7] |
οἶδεν
ἄλλον
στρατηγὸν
ἢ
πόλιν
|
οὐκ |
ἐθέλοντα
αἱρεῖν,
ὅταν
οἴηται
πορθήσειν, |
| [11] |
τοὺς
προθυμοτάτους
μάλιστα
ἠσπάζετο.
ἐμίσει
|
οὐκ |
εἴ
τις
κακῶς
πάσχων
ἠμύνετο, |
| [2] |
ὅποι
βούλοιντο
ἐκέλευε
καὶ
ἀδικεῖν
|
οὐκ |
εἴα,
καὶ
προπέμψαι
ἐπέταξε
τοὺς |
| [8] |
ἀλλ᾽
ἀγαπωμένης,
τὸ
μὲν
μεγάλαυχον
|
οὐκ |
εἶδέ
τις,
τὸ
δὲ
φιλόστοργον |
| [1] |
ἀσκοῖεν,
πειθαρχίαν
δὲ
μελετῶιεν,
πῶς
|
οὐκ |
εἰκὸς
ἐνταῦθα
πάντα
μεστὰ
ἐλπίδων |
| [7] |
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῶι
ὅ
τι
|
οὐκ |
εἰς
τοῦτο
συντείνει.
ὡς
δ᾽ |
| [4] |
χάριτας
ἀποστερεῖν
μὴ
ἐθέλοι,
ὧν
|
οὐκ |
εἰσὶ
δίκαι
πρὸς
τὸν
μὴ |
| [1] |
οὖν
Τισσαφέρνης,
καὶ
ὅτι
ἱππικὸν
|
οὐκ |
εἶχεν
ὁ
Ἀγησίλαος,
ἡ
δὲ |
| [8] |
τοῦ
βασιλέως
ὡς
πλείστους
σατράπας,
|
οὐκ |
ἐκρατήθη
οὔθ᾽
ὑπὸ
δώρων
οὔθ᾽ |
| [2] |
ἀλλήλοις,
οἱ
μὲν
Θετταλοί,
νομίσαντες
|
οὐκ |
ἐν
καλῶι
εἶναι
πρὸς
τοὺς |
| [2] |
πλέον
ἂν
εἶχον
οἱ
πολέμιοι,
|
οὐκ |
ἐξάγων
ἐνταῦθα,
ὅπου
δὲ
οἱ |
| [11] |
δόξης
δὲ
οὐδεμιᾶς
ἤρα
ἧς
|
οὐκ |
ἐξεπόνει
τὰ
ἴδια.
μετ᾽
ὀλίγων |
| [2] |
πάντοσε
καὶ
παντοίοις
ὅπλοις
ὅμως
|
οὐκ |
ἐπελάθετο
τοῦ
θείου,
ἀλλ᾽
ἐᾶν |
| [8] |
δὲ
τούτοις
βασιλείας,
καὶ
ταύτης
|
οὐκ |
ἐπιβουλευομένης
ἀλλ᾽
ἀγαπωμένης,
τὸ
μὲν |
| [6] |
αὐτοῦ
ποῖαι
τῶν
ἐκείνου
πράξεων
|
οὐκ |
ἐπιδεικνύουσιν;
ὃς
τῆι
μὲν
πατρίδι |
| [2] |
διαπίπτοντας
ἑπομένωι
χειροῦσθαι
τοὺς
ὄπισθεν
|
οὐκ |
ἐποίησε
τοῦτο,
ἀλλ᾽
ἀντιμέτωπος
συνέρραξε |
| [7] |
δὲ
μύριοι
τεθναῖεν
τῶν
πολεμίων>
|
οὐκ |
ἐφησθεὶς
φανερὸς
ἐγένετο,
ἀλλ᾽
εἶπεν |
| [11] |
τοὺς
μὲν
ὑπὸ
φίλων
ἐξαπατωμένους
|
οὐκ |
ἔψεγε,
τοὺς
δὲ
ὑπὸ
πολεμίων |
| [1] |
πεδίον
κατέστησεν.
ὁ
δὲ
Ἀγησίλαος
|
οὐκ |
ἐψεύσατο,
ἀλλ᾽
ὥσπερ
προεῖπεν
εὐθὺς |
| [2] |
τοῖς
πολεμίοις
μάχεσθαι.
(καὶ
μέντοι
|
οὐκ |
ἐψεύσθη.
διηγήσομαι
δὲ
καὶ
τὴν |
| [7] |
ἤλπιζον
ἂν>
ἑλεῖν
τὰ
τείχη,
|
οὐκ |
ἤθελε
προσβάλλειν,
λέγων
ὅτι
οὐκ |
| [6] |
μὲν
γὰρ
οὐδὲν
ἐκράτει
ὅτε
|
οὐκ |
ἤθελον
αὐτῶι
οἱ
πολέμιοι
μάχεσθαι, |
| [5] |
ἰδιωτῶν
περιεῖναι.
(τάδε
μέντοι
πλεονεκτῶν
|
οὐκ |
ἠισχύνετο,
ἐν
μὲν
τῶι
θέρει |
| [7] |
τοῦ
κοινοῦ
ἀγαθοῦ
τῆι
Ἑλλάδι
|
οὐκ |
ἠμέλησεν,
ἀλλ᾽
ἐξέπλευσεν
ὅ
τι |
| [1] |
ἀφ᾽
Ἡρακλέους
ἐγένετο,
καὶ
τούτοις
|
οὐκ |
ἰδιώταις
ἀλλ᾽
ἐκ
βασιλέων
βασιλεῦσιν; |
| [2] |
ἐμηχανᾶτο,
ἃ
δὲ
καιρὸς
ἦν
|
οὐκ |
ὤκνει
μετιέναι,
οὐδ᾽
ἠισυχύνετο,
εἰ |