| Chapitre |
| [6] |
ἐπαινῶ,
ἐμαυτὸν
δὲ
ψέγω.
~Κεφάλαιον
|
ςʹ |
(Ἀνδρείας
γε
μὴν
οὐκ
ἀφανῆ |
| [1] |
στρατείαν·
ταῖς
δὲ
πόλεσιν
εἰς
|
ἃς |
ἀνάγκη
ἦν
ἀφικνεῖσθαι
στρατευομένωι
ἐπὶ |
| [1] |
ὅστις
παραλαβὼν
πάσας
πόλεις
ἐφ᾽
|
ἃς |
ἄρξων
ἐξέπλευσε
στασιαζούσας
διὰ
τὸ |
| [2] |
τοῦτο
τέλος
ἐγένετο.
~Κεφάλαιον
βʹ
|
(Διαβὰς |
δὲ
τὸν
Ἑλλήσποντον
ἐπορεύετο
διὰ |
| [2] |
αὖ
τούτοις
στρατεύει
ἐπὶ
τὰς
|
Θήβας. |
εὑρὼν
δὲ
ἀποτεταφρευμένα
καὶ
ἀπεσταυρωμένα |
| [2] |
τῶι
ἐπιόντι
ἔτει
πάλιν
ἐπὶ
|
Θήβας· |
καὶ
ὑπερβὰς
τὰ
κατὰ
Σκῶλον |
| [2] |
ἔτει
πάλιν
ἐπὶ
Θήβας·
καὶ
|
ὑπερβὰς |
τὰ
κατὰ
Σκῶλον
σταυρώματα
καὶ |
| [2] |
δὲ
ἀποτεταφρευμένα
καὶ
ἀπεσταυρωμένα
ἅπαντα,
|
ὑπερβὰς |
τὰς
Κυνὸς
κεφαλὰς
ἐδήιου
τὴν |
| [2] |
Ἑλικῶνος.
ἑώρων
δὲ
τάς
τε
|
φάλαγγας |
ἀλλήλων
μάλα
ἰσοπάλους,
σχεδὸν
δὲ |
| [7] |
τῆι
πόλει
ὥσπερ
πατὴρ
πρὸς
|
παῖδας |
προσεφέρετο.
ἐλοιδορεῖτο
μὲν
γὰρ
ἐπὶ |
| [1] |
τὰς
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
πόλεις
|
Ἑλληνίδας, |
Ἀγησίλαος
δὲ
ἀντώμοσε
σπονδὰς
ἄξειν |
| [7] |
λέγων
ὅτι
οὐκ
ἀνδραποδίζεσθαι
δέοι
|
Ἑλληνίδας |
πόλεις
ἀλλὰ
σωφρονίζειν.
εἰ
δὲ |
| [2] |
ἀπὸ
τῆς
Ἀγησιλάου
φάλαγγος
ὧν
|
Ἡριππίδας |
ἐξενάγει
(ἦσαν
δ᾽
οὗτοι
τῶν |
| [2] |
φιλίους
καὶ
πολεμίους
μετ᾽
ἀλλήλων,
|
ἀσπίδας |
δὲ
διατεθρυμμένας,
δόρατα
συντεθραυσμένα,
ἐγχειρίδια |
| [2] |
τοῖς
Θηβαίοις.
καὶ
συμβαλόντες
τὰς
|
ἀσπίδας |
ἐωθοῦντο,
ἐμάχοντο,
ἀπέκτεινον,
ἀπέθνηισκον.
καὶ |
| [2] |
οὐ
γὰρ
ὡς
ὑστερήσειε
τῆς
|
πατρίδας |
προεθυμεῖτο.
(ἐπεὶ
δὲ
ἐξαμείψας
Μακεδονίαν |
| [1] |
πόλεις
Ἑλληνίδας,
Ἀγησίλαος
δὲ
ἀντώμοσε
|
σπονδὰς |
ἄξειν
ἀδόλως,
ὁρισάμενος
τῆς
πράξεως |
| [3] |
ἐκείνου
ὅρκους
καὶ
τὰς
ἐκείνου
|
σπονδὰς |
πιστοτέρας
ἐνόμιζον
ἢ
τὴν
ἑαυτῶν |
| [1] |
τὴν
πόλιν
ἐν
ἧι
ἦν
|
θέας |
ἐποίησεν.
ἥ
τε
γὰρ
ἀγορὰ |
| [2] |
ἥμισυ,
τῶν
δ᾽
αὐτόθεν
συμμάχων
|
Φωκέας |
καὶ
Ὀρχομενίους
μόνους,
τό
τ᾽ |
| [2] |
οἱ
δ᾽
Αἰγύπτιοι
στασιάζοντες
διττοὺς
|
βασιλέας |
αἱροῦνται.
(ἐνταῦθα
δὴ
Ἀγησίλαος
γνοὺς |
| [2] |
Θηβαίους,
Ἀθηναίους,
Ἀργείους>
Κορινθίους,
Αἰνιᾶνας,
|
Εὐβοέας |
καὶ
Λοκροὺς
ἀμφοτέρους,
οὐδὲν
ἐμέλλησεν, |
| [3] |
σὺν
Ἀγησιλάωι
στρατεύεσθαι,
χιλίους
μὲν
|
ἱππέας, |
δισχιλίους
δὲ
πελτοφόρους
ἔχων.
(ἀφίκετο |
| [1] |
στρατεύματος
ἑπομένου.
(τοὺς
μὲν
δὴ
|
ἱππέας |
ἐδέξαντο
οἱ
ἀγαθοὶ
τῶν
Περσῶν· |
| [1] |
εὐθὺς
ἦγεν
ἐπὶ
τοὺς
ἀντιτεταγμένους
|
ἱππέας, |
ἐκ
δὲ
τῶν
ὁπλιτῶν
ἐκέλευσε |
| [2] |
τοὺς
ἀμφ᾽
αὑτὸν
μάλ᾽
εὐρώστους
|
ἱππέας, |
καὶ
κελεύει
τοῖς
τε
ἄλλοις |
| [1] |
ὁ
Ἀγησίλαος
βοηθεῖν
ἐκέλευσε
τοὺς
|
ἱππέας. |
οἱ
δ᾽
αὖ
Πέρσαι
ὡς |
| [1] |
πόλεις
ἐξ
ὧν
δέοι
τοὺς
|
ἱππέας |
παρασκευάζειν,
νομίζων
ἐκ
τῶν
ἱπποτρόφων |
| [2] |
πολλοὺς
μὲν
πεζούς,
πολλοὺς
δὲ
|
ἱππέας, |
πολλὰ
δὲ
χρήματα
ἔχοντα,
ἅσμενος |
| [5] |
ἀποσχέσθαι
ὁμοίως
ὤιετο
χρῆναι
καὶ
|
λαιμαργίας, |
σίτων
δ᾽
ὑπὲρ
καιρὸν
ὁμοίως |
| [1] |
Καρίαν
ἰέναι
εὐθὺς
ἀντιστρέψας
ἐπὶ
|
Φρυγίας |
ἐπορεύετο·
καὶ
τάς
τε
ἐν |
| [3] |
ὄντα
ἐγνῶσθαι.
καὶ
περὶ
μὲν
|
εὐσεβείας |
ταῦτα.
~Κεφάλαιον
δʹ
(Περί
γε |
| [2] |
οὐκ
ἀλόγως
καὶ
ἀπὸ
τῆς
|
πρεσβείας |
τρόπαιον
τῶν
πολεμίων
εἱστήκει
αὐτῶι. |
| [1] |
μὲν
νέος
ὢν
ἔτυχε
τῆς
|
βασιλείας· |
ἄρτι
δὲ
ὄντος
αὐτοῦ
ἐν |
| [1] |
καὶ
πρὶν
ἄρξαι
ἄξιος
τῆς
|
βασιλείας |
ἐδόκει
εἶναι
Ἀησίλαος
τάδε
τὰ |
| [8] |
δὲ
δυνάμεως,
πρὸς
δὲ
τούτοις
|
βασιλείας, |
καὶ
ταύτης
οὐκ
ἐπιβουλευομένης
ἀλλ᾽ |
| [1] |
τυγχάνοι
ἐπαίνων.
(περὶ
μὲν
οὖν
|
εὐγενείας |
αὐτοῦ
τί
ἄν
τις
μεῖζον |
| [10] |
πονεῖν
καιρός,
ἀλκῆι
δὲ
ὅπου
|
ἀνδρείας |
ἀγών,
γνώμηι
δὲ
ὅπου
βουλῆς |
| [6] |
ἐμαυτὸν
δὲ
ψέγω.
~Κεφάλαιον
ςʹ
|
(Ἀνδρείας |
γε
μὴν
οὐκ
ἀφανῆ
τεκμήριά |
| [2] |
ἱππέων·
ἐπεὶ
δ᾽
ἐκώλυον
τῆς
|
πορείας |
αὐτὸν
οἱ
Θετταλοὶ
ἐπιτιθέμενοι
τοῖς |
| [5] |
προσίετο.
(περί
γε
μὴν
ἀφροδισίων
|
ἐγκρατείας |
αὐτοῦ
ἆρ᾽
οὐχὶ
εἰ
μή |
| [4] |
οὐ
καὶ
τοῦτο
μέγα
τεκμήριον
|
ἐγκρατείας |
χρημάτων;
(εἰ
γὰρ
ἐπώλει
τὰς |
| [1] |
ἐξέπλευσε
στασιαζούσας
διὰ
τὸ
τὰς
|
πολιτείας |
κινηθῆναι,
ἐπεὶ
Ἀθηναῖοι
τῆς
ἀρχῆς |
| [9] |
ὅτι
τὸ
θρέμμα
τοῦτο
οὐκ
|
ἀνδραγαθίας |
ἀλλὰ
πλούτου
ἐπίδειγμά
ἐστι;
(τόδε |
| [2] |
ὑπερβάλλων
τὰ
Ἀχα·
ικὰ
τῆς
|
Φθίας |
ὄρη
τὴν
λοιπὴν
(ἤδη)
πᾶσαν |
| [11] |
ποιῶν,
βουλόμενος
τὴν
δικαιοσύνην
τῆς
|
ἀδικίας |
κερδαλεωτέραν
καθιστάναι.
(ἤσκει
δὲ
ἐξομιλεῖν |
| [7] |
πρὸς
Ἕλληνας
πολέμωι;
(ἐκεῖνος
τοίνυν,
|
ἀγγελίας |
μὲν
ἐλθούσης
αὐτῶι
ὡς
ἐν |
| [8] |
ἤνεγκε,
περὶ
ξενίας
τε
καὶ
|
φιλίας |
(αὐτῶι)
ταύτην
μὲν
οὐκ
ἐδέξατο, |
| [1] |
εὐθὺς
πολλοὺς
ἐραστὰς
τῆς
αὑτοῦ
|
φιλίας |
ἐποιήσατο.
(γιγνώσκων
δ᾽
ὅτι
ἡ |
| [2] |
τὴν
λοιπὴν
(ἤδη)
πᾶσαν
διὰ
|
φιλίας |
ἐπορεύθη
εἰς
τὰ
Βοιωτῶν
ὅρια. |
| [1] |
γὰρ
τῶν
ἐθνῶν
ἐπρεσβεύοντο
περὶ
|
φιλίας, |
πολλοὶ
δὲ
καὶ
ἀφίσταντο
πρὸς |
| [11] |
ἀνδρείαν
γε
τὸ
πλέον
μετ᾽
|
εὐβουλίας |
ἢ
μετὰ
κινδύνων
ἐπεδείκνυτο,
καὶ |
| [11] |
ἀμελεῖν
τῶν
ἀγαθῶν.
δόξης
δὲ
|
οὐδεμιᾶς |
ἤρα
ἧς
οὐκ
ἐξεπόνει
τὰ |
| [1] |
καὶ
τρεῖς
μὲν
ἡμέρας
δι᾽
|
ἐρημίας |
πολεμίων
πορευόμενος
πολλὰ
τὰ
ἐπιτήδεια |
| [8] |
τοῦ
Λακεδαιμονίου
Πέρσης
ἤνεγκε,
περὶ
|
ξενίας |
τε
καὶ
φιλίας
(αὐτῶι)
ταύτην |
| [8] |
ἡγοῖτο.
(ἐπαινῶ
δὲ
κἀκεῖνο
τῆς
|
προνοίας |
αὐτο3
ὅτι
νομίζων
ἀγαθὸν
(τοὺς) |
| [5] |
γε
ἡδοναὶ
πολλῶν
κρατοῦσιν
ἀνθρώπων,
|
ποίας |
οἶδέ
τις
Ἀγησίλαον
ἡττηθέντα;
ὃς |
| [11] |
τῆς
ψυχῆς
αὐτοῦ
ῥώμην.
(τοιγαροῦν
|
ποίας |
οὐ
νεότητος
κρεῖττον
τὸ
ἐκείνου |
| [1] |
καὶ
κηρύγματι
ἐδήλου
τοὺς
μὲν
|
ἐλευθερίας |
δεομένους
ὡς
πρὸς
σύμμαχον
αὐτὸν |
| [1] |
ἀφίσταντο
πρὸς
αὐτόν,
ὀρεγόμενοι
τῆς
|
ἐλευθερίας, |
ὥστε
οὐκέτι
Ἑλλήνων
μόνον
ἀλλὰ |
| [1] |
εἰ
μὴ
ἀπίοι
ἐκ
τῆς
|
Ἀσίας, |
οἱ
μὲν
ἄλλοι
σύμμαχοι
καὶ |
| [1] |
τῆς
Ἑλλάδος
ἀλλὰ
περὶ
τῆς
|
Ἀσίας |
τὸν
ἀγῶνα
καθιστάναι.
(ἐπεί
γε |
| [1] |
τῶν
ἱπποτρόφων
πόλεων
εὐθὺς
καὶ
|
φρονηματίας |
μάλιστα
ἂν
ἐπὶ
τῆι
ἱππικῆι |
| [3] |
εἰ
μὴ
αὐτὸς
πάσης
τῆς
|
στρατιᾶς |
στρατηγὸς
κατασταθείη,
ἀποστήσεσθαι
βασιλέως·
ἢν |
| [5] |
ὑπὲρ
καιρὸν
ὁμοίως
(ὡς)
καὶ
|
ἁμαρτίας. |
διμοιρίαν
γε
μὴν
λαμβάνων
ἐν |
| [11] |
(καὶ
τὰς
μὲν
τῶν
ἰδιωτῶν
|
ἁμαρτίας |
πράιως
ἔφερε,
τὰς
δὲ
τῶν |
| [2] |
τάφρους
ἐδήιωσε
τὰ
λοιπὰ
τῆς
|
Βοιωτίας. |
(τὰ
μὲν
δὴ
μέχρι
τούτου |
| [1] |
πρῶτον
μὲν
ὅρκους
ἐμπεδοῦντα,
ἔπειτα
|
συνθήκας |
μὴ
ψευδόμενον,
πάντας
ἐποίησε
καὶ |
| [11] |
ἔφερε,
τὰς
δὲ
τῶν
ἀρχόντων
|
μεγάλας |
ἦγε,
κρίνων
τοὺς
μὲν
ὀλίγα, |
| [2] |
ἀπεσταυρωμένα
ἅπαντα,
ὑπερβὰς
τὰς
Κυνὸς
|
κεφαλὰς |
ἐδήιου
τὴν
χώραν
μέχρι
τοῦ |
| [8] |
ἐπὶ
πολιτικοῦ
καννάθρου
κατήιει
εἰς
|
Ἀμύκλας |
ἡ
θυγάτηρ
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν
οὕτως |
| [7] |
εἶπεν
ἄπα·
Φεῦ
σου>
ὦ
|
Ἑλλάς, |
ὁπότε
οἱ
νῦν
τεθνηκότες
ἱκανοὶ |
| [8] |
ἐπιβουλεύων
ἁλίσκηται,
μηδ᾽
ἂν
πάνυ
|
πολλὰς |
ἐπιστολὰς
δέχωμαι,
φίλον
ἕξειν
με |
| [8] |
ἁλίσκηται,
μηδ᾽
ἂν
πάνυ
πολλὰς
|
ἐπιστολὰς |
δέχωμαι,
φίλον
ἕξειν
με
οἰέσθω. |
| [8] |
μὲν
πρὸς
αὐτὸν
οὐδὲν
δέοι
|
ἐπιστολὰς |
πέμπειν,
ἢν
δὲ
φίλος
τῆι |
| [2] |
καὶ
ἀναπετάσας
τῆς
Πελοποννήσου
τὰς
|
πύλας |
οὕτως
οἴκαδε
ἀπελθὼν
εἰς
τὰ |
| [1] |
τὸ
στράτευμα
κατάγων·
τοὺς
δὲ
|
λαφυροπώλας |
ἐκέλευσε
γραφομένους
ὁπόσου
τι
πρίαιντο |
| [7] |
ἐξ
ἧς
ἂν
ἡγῆται
μάλιστα
|
ἡμᾶς |
ἀλλήλοις
πολεμήσειν,
ὁπῶσι
μὲν
οὖν |
| [1] |
ἀξιοῦντας
καὶ
τὰς
τῶν
θεῶν
|
τιμὰς |
καρποῦσθαι,
τούτους
ποιήσας
μηδ᾽
ἀντιβλέπειν |
| [2] |
εὑρὼν
Θηβαίους,
Ἀθηναίους,
Ἀργείους>
Κορινθίους,
|
Αἰνιᾶνας, |
Εὐβοέας
καὶ
Λοκροὺς
ἀμφοτέρους,
οὐδὲν |
| [2] |
πρὶν
Ἀχαιοῖς
μὲν
φίλους
ἐποίησεν
|
Ἀκαρνᾶνας |
καὶ
Αἰτωλοὺς
καὶ
Ἀργείους,
ἑαυτῶι |
| [8] |
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν
οὕτως
ἐφαρμόσας
τὰς
|
δαπάνας |
ταῖς
προσόδοις
οὐδὲν
ἠναγκάζετο
χρημάτων |
| [7] |
ἐνδιδοῖτο
αὐτοῖς
ἡ
πόλις,
καὶ
|
μηχανὰς |
ἐπιδεικνύντων
αἷς
πάντως
ἤλπιζον
ἂν> |
| [2] |
πολεμίους
μετ᾽
ἀλλήλων,
ἀσπίδας
δὲ
|
διατεθρυμμένας, |
δόρατα
συντεθραυσμένα,
ἐγχειρίδια
γυμνὰ
κολεῶν, |
| [4] |
ὃς
καὶ
τὰς
αὐτῶι
χάριτας
|
ὀφειλομένας |
τῆι
πατρίδι
καρποῦσθαι
παρεδίδου;
τὸ |
| [1] |
θανάτων
ἕως
αὐτὸς
παρῆν
ὁμονόως
|
πολιτευομένας |
καὶ
εὐδαίμονας
τὰς
πόλεις
διατελέσαι; |
| [1] |
ἐστρατεύετο,
τοὺς
μὲν
πρόσθεν
προσκυνεῖν
|
Ἕλληνας |
ἀναγκαζομένους
ὁρᾶν
τιμωμένους
ὑφ᾽
ὧν |
| [1] |
πολὺ
στράτευμα
ὡς
ἐπὶ
τοὺς
|
Ἕλληνας· |
(βουλευομένων
δὲ
περὶ
τούτων
Λακεδαιμονίων |
| [1] |
αὐτῶι
παρέξειν
στρατεύειν
ἐπὶ
τοὺς
|
Ἕλληνας. |
(εὐθὺς
μὲν
οὖν
πολλοὶ
πάνυ |
| [1] |
μὴ
ψευδόμενον,
πάντας
ἐποίησε
καὶ
|
Ἕλληνας |
καὶ
βαρβάρους
θαρροῦντας
συντίθεσθαι
ἑαυτῶι, |
| [7] |
καὶ
πολεμούσης
τῆς
πατρίδος
πρὸς
|
Ἕλληνας |
ὅμως
τοῦ
κοινοῦ
ἀγαθοῦ
τῆι |
| [2] |
τοὺς
δ᾽
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
|
Ἕλληνας |
πάλιν
ἐλευθερώσειν,
τῶι
δὲ
Πέρσηι |
| [7] |
νομίζηι
λαβόντας
πλεῖστα
κακὰ
τοὺς
|
Ἕλληνας |
ποιήσειν,
εἰρήνην
δὲ
συμπράττει
ἐξ |
| [7] |
τὸ
νικᾶν
ἐν
τῶι
πρὸς
|
Ἕλληνας |
πολέμωι;
(ἐκεῖνος
τοίνυν,
ἀγγελίας
μὲν |
| [1] |
εἶναι
καταπατῆσαι
τῆι
ἵππωι
τοὺς
|
Ἕλληνας |
πρὶν
εἰς
τὰ
δύσιππα
ἀφικέσθαι. |
| [1] |
ἀδόλως,
ὁρισάμενος
τῆς
πράξεως
τρεῖς
|
μῆνας. |
(ὁ
μὲν
δὴ
Τισσαφέρνης
ἃ |
| [8] |
γὰρ
ἄν
τις
ἔτι
ταύτας
|
ἐκείνας |
εἶναι
ἅσπερ
Ἀριστόδημος
ὁ
Ἡρακλέους |
| [2] |
αὐτῶν
μάχην
συνάπτει
καὶ
πολλοὺς
|
ἀποκτείνας |
αὐτῶν
τρόπαιον
ἐστήσατο,
καὶ
οὐ |
| [2] |
εἰκὸς
φίλος
ἔσοιτο,
οὕτω
δὴ
|
κρίνας |
ὁπότερος
φιλέλλην
μᾶλλον
ἐδόκει
εἶναι, |
| [11] |
ὁπότε
δὲ
ψεγόντων
ἢ
ἐπαινούντων
|
τινὰς |
ἀκούοι,
οὐχ
ἧττον
ὥιετο
καταμανθάνειν |
| [2] |
αὐτῶν,
ὡς
ἱκανοὶ
εἶεν
πρὸς
|
οὕστινας |
δέοι
μάχεσθαι·
ἔτι
δὲ
φιλονικίαν |
| [1] |
μὲν
διὰ
τὸ
μηδέποτε
ἐκδύεσθαι,
|
πίονας |
δὲ
καὶ
ἀπόνους
διὰ
τὸ |
| [1] |
αὐτὸς
παρῆν
ὁμονόως
πολιτευομένας
καὶ
|
εὐδαίμονας |
τὰς
πόλεις
διατελέσαι;
(τοιγαροῦν
οἱ |
| [11] |
τοὺς
μὲν
καλῶς
ζῶντας
οὔπω
|
εὐδαίμονας, |
τοὺς
δὲ
εὐκλεῶς
τετελευτηκότας
ἤδη |
| [2] |
πολὺ
μὲν
ἐλάττους
πολὺ
δὲ
|
χείρονας |
ἔχων
ὅμως
συνέβαλεν·
εἰ
γὰρ |
| [9] |
κτήμασι
κοσμεῖν
τὸν
ἑαυτοῦ
οἶκον,
|
κύνας |
τε
πολλοὺς
θηρευτὰς
καὶ
ἵππους |
| [1] |
ἄπιστον
πᾶσιν
ἐποίησεν,
ἑαυτὸν
δ᾽
|
ἀντεπιδείξας |
πρῶτον
μὲν
ὅρκους
ἐμπεδοῦντα,
ἔπειτα |
| [2] |
εἰσί.
καὶ
ὁ
μὲν
εὐθὺς
|
ἐξελίξας |
τὴν
φάλαγγα
ἦγεν
ἐπ᾽
αὐτούς· |
| [9] |
εἰς
δὲ
τὸ
ἁσμένως
κοιμηθῆναι
|
πᾶς |
τόπος
ἱκανὸς
ἦν
αὐτῶι.
(καὶ |
| [8] |
ἀφίστασθαι
τοῦ
βασιλέως
ὡς
πλείστους
|
σατράπας, |
οὐκ
ἐκρατήθη
οὔθ᾽
ὑπὸ
δώρων |
| [11] |
ἤχθραινε,
τοὺς
δὲ
κρυψίνους
ὥσπερ
|
ἐνέδρας |
ἐφυλάττετο.
τούς
γε
μὴν
διαβόλους |
| [8] |
βλάπτειν
οὐδὲν
αὐτούς,
ὑπισχνεῖσθαι
δὲ
|
ἄνδρας |
ἀγαθοὺς
ἔσεσθαι.
(ἀλλὰ
μὴν
καὶ |
| [1] |
τόπον
ἐχώρησε,
καὶ
τρεῖς
μὲν
|
ἡμέρας |
δι᾽
ἐρημίας
πολεμίων
πορευόμενος
πολλὰ |
| [3] |
ὅρκους
καὶ
τὰς
ἐκείνου
σπονδὰς
|
πιστοτέρας |
ἐνόμιζον
ἢ
τὴν
ἑαυτῶν
φιλίαν· |
| [11] |
οὐ
νεότητος
κρεῖττον
τὸ
ἐκείνου
|
γῆρας |
ἐφάνη;
τίς
μὲν
γὰρ
τοῖς |
| [1] |
ποι.
(τοῖς
δ᾽
αὖ
διὰ
|
γῆρας |
καταλειπομένοις
αἰχμαλώτοις
προσέταττεν
ἐπιμελεῖσθαι
αὐτῶν, |
| [7] |
χρημάτων
ἐφείδετο,
οὐ
σῶμα,
οὐ
|
γῆρας |
προὐφασίζετο,
ἀλλὰ
καὶ
βασιλέως
ἀγαθοῦ |
| [2] |
ἐφ᾽
ἵππων
ἀπεῖργεν
ἤδη
τὸ
|
γῆρας, |
χρημάτων
δὲ
ἑώρα
τὴν
πόλιν |
| [2] |
σώματι,
τὰ
δ᾽
ἔτι
μετὰ
|
χεῖρας. |
(τότε
μὲν
οὖν
(καὶ
γὰρ |
| [2] |
δ᾽
αὖ
τῆς
ἐν
Λεύκτροις
|
συμφορᾶς |
γεγενημένης
κατακαίνουσι
τοὺς
ἐν
Τεγέαι |
| [8] |
ἤρκει
αὐτῶι,
θεασάσθω
δὲ
τὰς
|
θύρας |
αὐτοῦ·
εἰκάσειε
γὰρ
ἄν
τις |
| [5] |
τοιαῦτα
πράττειν,
ἢ
ἐν
φανερῶι,
|
μάρτυρας |
τοὺς
πάντων
ὀφθαλμοὺς
τῆς
σωφροσύνης |
| [4] |
Τιθραύστου,
εἰ
ἀπέλθοι
ἐκ
τῆς
|
χώρας, |
ἀπεκρίνατο
ὁ
Ἀγησίλαος·
Ὦ
Τιθραύστα, |
| [1] |
συντομωτάτην
ἐπὶ
τὰ
κράτιστα
τῆς
|
χώρας, |
ὅπως
αὐτόθεν
αὐτῶι
τὰ
σώματα |
| [1] |
τοῦτ᾽
ἔργον
ἐπεδείξατο,
ὅστις
παραλαβὼν
|
πάσας |
πόλεις
ἐφ᾽
ἃς
ἄρξων
ἐξέπλευσε |
| [2] |
τὸ
Λέχαιον
τείνοντα
τείχη·
καὶ
|
ἀναπετάσας |
τῆς
Πελοποννήσου
τὰς
πύλας
οὕτως |
| [1] |
τῶν
θεῶν
τιμὰς
καρποῦσθαι,
τούτους
|
ποιήσας |
μηδ᾽
ἀντιβλέπειν
τοῖς
Ἕλλησι
δύνασθαι, |
| [2] |
τείχη
ἃ
ἐνετετείχιστο.
ταῦτα
δὲ
|
ποιήσας |
οἴκαδε
ἀπεχώρησε.
(μετὰ
δὲ
ταῦτα |
| [2] |
δ᾽
ἕτερον
συγκαθίστησι·
καὶ
φίλον
|
ποιήσας |
τῆι
Λακεδαίμονι
καὶ
χρήματα
πολλὰ |
| [9] |
γενναῖον
ἔγνω,
ὅτι
ἅρματι
μὲν
|
νικήσας |
τοὺς
ἰδιώτας
οὐδὲν
ὀνομαστότερος
ἂν |
| [2] |
τούτου
τὸν
μὲν
μισέλληνα
μάχηι
|
νικήσας |
χειροῦται,
τὸν
δ᾽
ἕτερον
συγκαθίστησι· |
| [1] |
πολλὴν
χάριν
αὐτῶι
ἔχοι
ὅτι
|
ἐπιορκήσας |
αὐτὸς
μὲν
πολεμίους
τοὺς
θεοὺς |
| [8] |
οὔθ᾽
ὑπὸ
τῆς
βασιλέως
ῥώμης
|
ἐθελήσας |
ξενωθῆναι
αὐτῶι,
ἀλλ᾽
ἐφυλάξατο
μὴ |
| [1] |
τι
βούλοιτο.
(ἐπεὶ
δὲ
μέγα
|
φρονήσας |
ὁ
Τισσαφέρνης
ἐπὶ
τῶι
καταβάντι |
| [2] |
δὲ
ἄρχεσθαι.
(Ἐκ
δὲ
τούτου
|
κατανοήσας |
τοὺς
Ἀργείους
τὰ
μὲν
οἴκοι |
| [5] |
ὁ
Μεγαβάτης,
εἰ
φιλήσει,
ἐνταῦθα
|
διασιωπήσας |
ὁ
Ἀγησίλαος
εἶπεν·
Οὐ
τὼ |
| [11] |
μὲν
ἀνταγωνιστὴς
ἦν,
κουφότατος
δὲ
|
κρατήσας· |
ἐχθροῖς
μὲν
δυσεξαπάτητος,
φίλοις
δὲ |
| [6] |
νίκης
ἔτυχεν,
ἀλλὰ
μάχηι
ἀντιτύπωι
|
κρατήσας |
τρόπαιον
ἐστήσατο,
ἀθάνατα
μὲν
τῆς |
| [9] |
καὶ
ὀνομαστότατος
καὶ
ζῶν
καὶ
|
τελευτήσας |
γένοιτ᾽
ἄν;
~Κεφάλαιον
ιʹ
(Ἐγὼ |
| [2] |
ἐν
Ἀσσῶι
Ἀριοβαρζάνην
σύμμαχον
ὄντα
|
δείσας |
Ἀγησίλαον
φεύγων
ὤιχετο·
Κότυς
δ᾽ |
| [2] |
ἀμφότερα
τὰ
χωρία
ταῦτα
οὐκέτι
|
δείσας |
ἀλλὰ
πεισθεὶς
ἀπέπλευσεν
οἴκαδε.
(κἀνταῦθα |
| [2] |
ἀπέλιπον
αὐτόν.
καὶ
αὐτὸς
μὲν
|
δείσας |
ἀπεχώρησε
φυγῆι
εἰς
Σιδῶνα
τῆς |
| [1] |
διὰ
τὴν
ἀπάτην,
τῶι
ὄντι
|
νομίσας |
ἐπὶ
τὸν
αὐτοῦ
οἶκον
εἰς |
| [5] |
δαιμόνιον;
(ἐπεὶ
δὲ
ὥσπερ
ἀτιμασθῆναι
|
νομίσας |
ὁ
Μεγαβάτης
τοῦ
λοιποῦ
οὐκέτι |
| [1] |
ἀποθῦσαι.
(ὁ
μέντοι
Περσῶν
βασιλεύς,
|
νομίσας |
Τισσαφέρνην
αἴτιον
εἶναι
τοῦ
κακῶς |
| [3] |
ἄνευ
γάμου
λαβεῖν
ἐβούλετο,
ὕβριν
|
νομίσας |
τοῦτο
Ἀγησιλάωι
ἑαυτὸν
καὶ
τὴν |
| [1] |
δοκεῖ
διαπράξασθαι,
ὅτι
Τισσαφέρνην
μὲν
|
ἐμφανίσας |
ἐπίορκον
ἄπιστον
πᾶσιν
ἐποίησεν,
ἑαυτὸν |
| [8] |
ἡ
θυγάτηρ
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν
οὕτως
|
ἐφαρμόσας |
τὰς
δαπάνας
ταῖς
προσόδοις
οὐδὲν |
| [1] |
οἱ
ἁλισκόμενοι
εὐμενεῖς
αὐτῶι
ἐγίγνοντο.
|
ὁπόσας |
δὲ
πόλεις
προσαγάγοιτο,
ἀφαιρῶν
αὐτῶν |
| [3] |
δὲ
καὶ
οὗτος
ταὶς
σπονδαῖς
|
πιστεύσας |
εἰς
τὸ
στρατόπεδόν
τε
ἦλθε |
| [2] |
Σηστὸν
πολιορκῶν
Ἀριοβαρζάνου
ἔτι
οὖσαν
|
λύσας |
καὶ
οὗτος
τὴν
πολιορκίαν
ἀπηλλάγη· |
| [1] |
πόλεις
ἐφ᾽
ἃς
ἄρξων
ἐξέπλευσε
|
στασιαζούσας |
διὰ
τὸ
τὰς
πολιτείας
κινηθῆναι, |
| [2] |
πολλοῦ
χρόνου
ἐκ
τῆς
αὑτῶν.
|
δηιώσας |
δὲ
τὴν
χώραν
τῶν
κατακανόντων |
| [2] |
πολέμωι,
στρατεύει
ἐπ᾽
αὐτούς·
καὶ
|
δηιώσας |
πᾶσαν
αὐτῶν
τὴν
χώραν
εὐθὺς |
| [1] |
τάς
τε
ἐν
τῆι
πορείαι
|
ἀπαντώσας |
δυνάμεις
ἀναλαμβάνων
ἦγε
καὶ
τὰς |
| [2] |
συνέρραξε
τοῖς
Θηβαίοις.
καὶ
συμβαλόντες
|
τὰς |
ἀσπίδας
ἐωθοῦντο,
ἐμάχοντο,
ἀπέκτεινον,
ἀπέθνηισκον. |
| [4] |
αὐτὸν
εἰκότως
αἰτιάσαιτο,
ὃς
καὶ
|
τὰς |
αὐτῶι
χάριτας
ὀφειλομένας
τῆι
πατρίδι |
| [8] |
θυγάτηρ
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν
οὕτως
ἐφαρμόσας
|
τὰς |
δαπάνας
ταῖς
προσόδοις
οὐδὲν
ἠναγκάζετο |
| [11] |
τῶν
ἰδιωτῶν
ἁμαρτίας
πράιως
ἔφερε,
|
τὰς |
δὲ
τῶν
ἀρχόντων
μεγάλας
ἦγε, |
| [3] |
πολέμιοι
τοὺς
ἐκείνου
ὅρκους
καὶ
|
τὰς |
ἐκείνου
σπονδὰς
πιστοτέρας
ἐνόμιζον
ἢ |
| [1] |
ἀγγέλους,
διαπράξεσθαι
αὐτῶι
ἀφεθῆναι
αὐτονόμους
|
τὰς |
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
πόλεις
Ἑλληνίδας, |
| [2] |
βοηθῶν
αὖ
τούτοις
στρατεύει
ἐπὶ
|
τὰς |
Θήβας.
εὑρὼν
δὲ
ἀποτεταφρευμένα
καὶ |
| [8] |
οἰκία
ἤρκει
αὐτῶι,
θεασάσθω
δὲ
|
τὰς |
θύρας
αὐτοῦ·
εἰκάσειε
γὰρ
ἄν |
| [2] |
ἀποτεταφρευμένα
καὶ
ἀπεσταυρωμένα
ἅπαντα,
ὑπερβὰς
|
τὰς |
Κυνὸς
κεφαλὰς
ἐδήιου
τὴν
χώραν |
| [11] |
φίλων
ἢ
χρημάτων
στερίσκεσθαι.
(καὶ
|
τὰς |
μὲν
τῶν
ἰδιωτῶν
ἁμαρτίας
πράιως |
| [1] |
παρῆν
ὁμονόως
πολιτευομένας
καὶ
εὐδαίμονας
|
τὰς |
πόλεις
διατελέσαι;
(τοιγαροῦν
οἱ
ἐν |
| [1] |
ἀπαντώσας
δυνάμεις
ἀναλαμβάνων
ἦγε
καὶ
|
τὰς |
πόλεις
κατεστρέφετο
καὶ
ἐμβαλὼν
ἀπροσδοκήτως |
| [2] |
φυγόντας
Κορινθίων
καὶ
Θηβαίων
ἠνάγκασε
|
τὰς |
πόλεις
οἴκαδε
καταδέξασθαι.
ὕστερον
δ᾽ |
| [1] |
ἄρξων
ἐξέπλευσε
στασιαζούσας
διὰ
τὸ
|
τὰς |
πολιτείας
κινηθῆναι,
ἐπεὶ
Ἀθηναῖοι
τῆς |
| [2] |
τείχη·
καὶ
ἀναπετάσας
τῆς
Πελοποννήσου
|
τὰς |
πύλας
οὕτως
οἴκαδε
ἀπελθὼν
εἰς |
| [1] |
ἀντιστρέψας
ἐπὶ
Φρυγίας
ἐπορεύετο·
καὶ
|
τάς |
τε
ἐν
τῆι
πορείαι
ἀπαντώσας |
| [2] |
ἀπὸ
τοῦ
Ἑλικῶνος.
ἑώρων
δὲ
|
τάς |
τε
φάλαγγας
ἀλλήλων
μάλα
ἰσοπάλους, |
| [1] |
ὑβρίζοντο,
τοὺς
δὲ
ἀξιοῦντας
καὶ
|
τὰς |
τῶν
θεῶν
τιμὰς
καρποῦσθαι,
τούτους |
| [4] |
ἐγκρατείας
χρημάτων;
(εἰ
γὰρ
ἐπώλει
|
τὰς |
χάριτας
ἢ
μισθοῦ
εὐεργέτει,
οὐδεὶς |
| [2] |
ὑποφέρειν·
ἐνέπλησε
δὲ
καὶ
φρονήματος
|
τὰς |
ψυχὰς
αὐτῶν,
ὡς
ἱκανοὶ
εἶεν |
| [11] |
ἱεροσύλους
καλεῖν,
τοὺς
δὲ
βωμῶν
|
ἱκέτας |
ἀποσπῶντας
εὐσεβεῖς
ἡγεῖσθαι.
(ἐκεῖνός
γε |
| [11] |
ἐν
τῆι
φιλίαι
συμμάχους
ποιεῖσθαι·
|
ἱκέτας |
δὲ
θεῶν
οὐδὲ
ἐχθροὺς
ἐβιάζετο, |
| [2] |
πάντας
τῶι
θεῶι
καὶ
τοὺς
|
αὐλητὰς |
πάντας
αὐλεῖν.
(καὶ
οἱ
μὲν |
| [11] |
ἔχαιρε
δὲ
τοὺς
μὲν
αἰσχροκερδεῖς
|
πένητας |
ὁρῶν,
τοὺς
δὲ
δικαίους
πλουσίους |
| [2] |
ἐν
καλῶι
εἶναι
πρὸς
τοὺς
|
ὁπλίτας |
ἱππομαχεῖν,
στρέψαντες
βάδην
ἀπεχώρουν·
οἱ |
| [4] |
οὐ
μόνον
τὸ
μὴ
ἀποδιδόναι
|
χάριτας |
ἄδικον
ἔκρινεν,
ἀλλὰ
καὶ
τὸ |
| [4] |
λαμβάνειν.
(ὃς
δὲ
δὴ
καὶ
|
χάριτας |
ἀποστερεῖν
μὴ
ἐθέλοι,
ὧν
οὐκ |
| [4] |
χρημάτων;
(εἰ
γὰρ
ἐπώλει
τὰς
|
χάριτας |
ἢ
μισθοῦ
εὐεργέτει,
οὐδεὶς
ἂν |
| [4] |
αἰτιάσαιτο,
ὃς
καὶ
τὰς
αὐτῶι
|
χάριτας |
ὀφειλομένας
τῆι
πατρίδι
καρποῦσθαι
παρεδίδου; |
| [2] |
τῶι
θεῶι
καὶ
τοὺς
αὐλητὰς
|
πάντας |
αὐλεῖν.
(καὶ
οἱ
μὲν
ταῦτ᾽ |
| [7] |
οὐδένα
ἡγούμενος
πολίτην,
ἐπαινεῖν
δὲ
|
πάντας |
ἐθέλων,
σώιζεσθαι
δὲ
πάντας
κέρδος |
| [2] |
ἄριστοι
φαίνοιντο.
ἐλπίδων
γε
μὴν
|
πάντας |
ἐνέπλησεν
ὡς
πᾶσι
πολλὰ
κἀγαθὰ |
| [1] |
ἐμπεδοῦντα,
ἔπειτα
συνθήκας
μὴ
ψευδόμενον,
|
πάντας |
ἐποίησε
καὶ
Ἕλληνας
καὶ
βαρβάρους |
| [5] |
πάλιν
τὴν
αὐτὴν
μάχην
ὄμνυμι
|
πάντας |
θεοὺς
ἦ
μὴν
μᾶλλον
βούλεσθαι |
| [7] |
δὲ
πάντας
ἐθέλων,
σώιζεσθαι
δὲ
|
πάντας |
κέρδος
νομίζων,
ζημίαν
δὲ
τιθεὶς |
| [7] |
ἱκανοὶ
ἦσαν
ζῶντες
νικᾶν
μαχόμενοι
|
πάντας |
τοὺς
βαρβάρους.
(Κορινθίων
γε
μὴν |
| [2] |
καὶ
τρόπαιον
ἵστασθαι
καὶ
στεφανοῦσθαι
|
πάντας |
τῶι
θεῶι
καὶ
τοὺς
αὐλητὰς |
| [1] |
ἀπὸ
τῶν
γυμνασίων
ἴοιεν,
καὶ
|
ἀνατιθέντας |
τοὺς
στεφάνους
τῆι
Ἀρτέμιδι.
ὅπου |
| [1] |
καὶ
τοὺς
τοξότας
ἐπὶ
στόχον
|
ἱέντας. |
(ἀξίαν
δὲ
καὶ
ὅλην
τὴν |
| [1] |
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽
ὡς
ἀνθρώπους
|
ὄντας |
φυλάττειν,
πολλάκις
δὲ
ὁπότε
μεταστρατοπεδεύοιτο, |
| [7] |
δ᾽
ἐκείνοις
οὓς
ἂν
νομίζηι
|
λαβόντας |
πλεῖστα
κακὰ
τοὺς
Ἕλληνας
ποιήσειν, |
| [2] |
καὶ
Φλειασίων
τοὺς
διὰ
Λακεδαιμονίους
|
φυγόντας |
κατήγαγεν,
αὐτὸς
στρατευσάμενος
ἐπὶ
Φλειοῦντα. |
| [2] |
εἰρήνηι,
ἕως
τοὺς
διὰ
Λακεδαιμονίους
|
φυγόντας |
Κορινθίων
καὶ
Θηβαίων
ἠνάγκασε
τὰς |
| [7] |
ἀλλὰ
σωφρονίζειν.
εἰ
δὲ
τοὺς
|
ἁμαρτάνοντας, |
ἔφη,
ἡμῶν
αὐτῶν
ἀφανιοῦμεν,
ὁρᾶν |
| [2] |
Θετταλοὶ
ὡς
εἶδον
παρὰ
δόξαν
|
ἐλαύνοντας, |
οἱ
μὲν
αὐτῶν
οὐδ᾽
ἀνέστρεψαν, |
| [2] |
σωιζομένους,
πᾶν
δὲ
τὸ
Πείραιον
|
σπείροντας |
καὶ
καρπουμένους,
μέγιστον
δὲ
ἡγησάμενος |
| [11] |
εἶναι
τοὺς
μὲν
ἐξ
ἱερῶν
|
κλέπτοντας |
ἱεροσύλους
καλεῖν,
τοὺς
δὲ
βωμῶν |
| [2] |
ἐξὸν
γὰρ
αὐτῶι
παρέντι
τοὺς
|
διαπίπτοντας |
ἑπομένωι
χειροῦσθαι
τοὺς
ὄπισθεν
οὐκ |
| [11] |
ἐξαπατᾶν
σοφὸν
ἔκρινε,
τὸ
δὲ
|
πιστεύοντας |
ἀνόσιον.
(ἐπαινούμενος
δὲ
ἔχαιρεν
ὑπὸ |
| [6] |
τοῦ
θυμῶι
μάχεσθαι·
ὥστ᾽
οὐκ
|
ἀκούοντας |
ἀλλ᾽
ὁρῶντας
ἐξῆν
αὐτοῦ
τὴν |
| [9] |
τότε
μάλιστα
ἔχαιρεν
ὁπότε
τάχιστα
|
τυχόντας |
ὧν
δέοιντο
ἀποπέμποι.
(ἀλλὰ
μὴν |
| [1] |
ὑφ᾽
ὧν
ὑβρίζοντο,
τοὺς
δὲ
|
ἀξιοῦντας |
καὶ
τὰς
τῶν
θεῶν
τιμὰς |
| [6] |
γε
στρατιώτας
ἅμα
πειθομένους
καὶ
|
φιλοῦντας |
αὐτὸν
παρεῖχε.
καίτοι
πῶς
ἂν |
| [2] |
τῶι
ἔργωι,
ὅτι
τοὺς
μέγιστον
|
φρονοῦντας |
ἐφ᾽
ἱππικῆι
ἐνενικήκει
σὺν
ὧι |
| [1] |
Ἀσίαν
ἑαυτῶν
ποιοῦνται,
πρὸς
τοὺς
|
ἐλευθεροῦντας |
διακρινουμένους
ἐν
ὅπλοις
παρεῖναι.
(ἐπεὶ |
| [1] |
ἐποίησε
καὶ
Ἕλληνας
καὶ
βαρβάρους
|
θαρροῦντας |
συντίθεσθαι
ἑαυτῶι,
εἴ
τι
βούλοιτο. |
| [11] |
πάμπαν
κατεμέμφετο,
καὶ
τὸ
μὲν
|
ἀπιστοῦντας |
ἐξαπατᾶν
σοφὸν
ἔκρινε,
τὸ
δὲ |
| [11] |
ἦν,
νομίζων
τοὺς
μὲν
καλῶς
|
ζῶντας |
οὔπω
εὐδαίμονας,
τοὺς
δὲ
εὐκλεῶς |
| [6] |
ἀκονιτὶ
ἢ
τοὺς
διὰ
μάχης
|
νικῶντας |
στεφανοῦσι.
(Τήν
γε
μὴν
σοφίαν |
| [11] |
καλεῖν,
τοὺς
δὲ
βωμῶν
ἱκέτας
|
ἀποσπῶντας |
εὐσεβεῖς
ἡγεῖσθαι.
(ἐκεῖνός
γε
μὴν |
| [6] |
μάχεσθαι·
ὥστ᾽
οὐκ
ἀκούοντας
ἀλλ᾽
|
ὁρῶντας |
ἐξῆν
αὐτοῦ
τὴν
ψυχὴν
δοκιμάζειν. |
| [2] |
τοὺς
συμμάχους
πρὸς
τῶι
Ἑλικῶνι
|
πεφευγότας, |
διαπεσεῖν
βουλόμενοι
πρὸς
τοὺς
ἑαυτῶν |
| [2] |
ἄστυ·
(αἰσθόμενος
δὲ
ὑπὸ
νύκτα
|
βεβοηθηκότας |
ἐκ
τοῦ
Πειραίου
εἰς
τὴν |
| [11] |
οὔπω
εὐδαίμονας,
τοὺς
δὲ
εὐκλεῶς
|
τετελευτηκότας |
ἤδη
μακαρίους.
(μείζω
δὲ
συμφορὰν |
| [1] |
τοὺς
δὲ
ἀκοντιστὰς
καὶ
τοὺς
|
τοξότας |
ἐπὶ
στόχον
ἱέντας.
(ἀξίαν
δὲ |
| [2] |
μὲν
οἴκοι
καρπουμένους,
Κόρινθον
δὲ
|
προσειληφότας, |
ἡδομένους
δὲ
τῶι
πολέμωι,
στρατεύει |
| [11] |
μὴν
διαβόλους
μᾶλλον
ἢ
τοὺς
|
κλέπτας |
ἐμίσει,
μείζω
ζημίαν
ἡγούμενος
φίλων |
| [1] |
μὲν
δὴ
ταῦτα
εὐθὺς
πολλοὺς
|
ἐραστὰς |
τῆς
αὑτοῦ
φιλίας
ἐποιήσατο.
(γιγνώσκων |
| [1] |
ἱππόδρομον
ἱππέων
ἱππαζομένων,
τοὺς
δὲ
|
ἀκοντιστὰς |
καὶ
τοὺς
τοξότας
ἐπὶ
στόχον |
| [8] |
εἰκάσειε
γὰρ
ἄν
τις
ἔτι
|
ταύτας |
ἐκείνας
εἶναι
ἅσπερ
Ἀριστόδημος
ὁ |
| [9] |
ἑαυτοῦ
οἶκον,
κύνας
τε
πολλοὺς
|
θηρευτὰς |
καὶ
ἵππους
πολεμιστηρίους
τρέφοντα,
Κυνίσκαν |
| [9] |
ὅτι
ἅρματι
μὲν
νικήσας
τοὺς
|
ἰδιώτας |
οὐδὲν
ὀνομαστότερος
ἂν
(εἴη)
γένοιτο, |
| [6] |
φίλους
ἐκέκτητο·
τοὺς
δέ
γε
|
στρατιώτας |
ἅμα
πειθομένους
καὶ
φιλοῦντας
αὐτὸν |
| [1] |
ἔπειτα
δὲ
καὶ
τοὺς
ἄλλους
|
στρατιώτας |
ἐστεφανωμένους
τε
ὅπου
ἀπὸ
τῶν |
| [2] |
ἐνέπλησε
δὲ
καὶ
φρονήματος
τὰς
|
ψυχὰς |
αὐτῶν,
ὡς
ἱκανοὶ
εἶεν
πρὸς |
| [1] |
τοῦ
ἐπὶ
Καρίαν
ἰέναι
εὐθὺς
|
ἀντιστρέψας |
ἐπὶ
Φρυγίας
ἐπορεύετο·
καὶ
τάς |
| [2] |
Πειραίου
εἰς
τὴν
πόλιν
πασσυδίαι,
|
ὑποστρέψας |
ἅμα
τῆι
ἡμέραι
αἱρεῖ
τὸ |
| [2] |
τῆς
πατρίδας
προεθυμεῖτο.
(ἐπεὶ
δὲ
|
ἐξαμείψας |
Μακεδονίαν
εἰς
Θετταλίαν
ἀφίκετο,
Λαρισαῖοι |
| [1] |
κακῶς
φέρεσθαι
τὰ
ἑαυτοῦ,
Τιθραύστην
|
καταπέμψας |
ἀπέτεμεν
αὐτοῦ
τὴν
κεφαλήν.
μετὰ |
| [2] |
δὲ
Θετταλοὶ
πλὴν
ὅσοι
αὐτῶν
|
φυγάδες |
τότε
ὄντες
ἐτύγχανον,
ἐκακούργουν
αὐτὸν |
| [6] |
ἐν
τῶι
τοιούτωι
τὸ
(τε)
|
ἀτρεμὲς |
καὶ
ἀνεκπληκτότατον
καὶ
ἀθορυβητότατον
καὶ |
| [1] |
δὲ
ἄλλοι
ἔφευγον.
οἱ
δὲ
|
Ἕλληνες |
ἑπόμενοι
αἱροῦσι
καὶ
τὸ
στρατόπεδον |
| [1] |
(τοιγαροῦν
οἱ
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
|
Ἕλληνες |
οὐχ
ὡς
ἄρχοντος
μόνον
ἀλλὰ |
| [7] |
ἰσχυρὰν
δὲ
τότε
ὅταν
οἱ
|
Ἕλληνες |
σωφρονῶσιν.
(εἴ
γε
μὴν
αὖ |
| [2] |
αὐτῶι
συστρατευσαμένων
καὶ
τῶν
Κυρείων
|
τινές) |
καὶ
Ἴωνες
δὲ
καὶ
Αἰολεῖς |
| [5] |
ὅ
τι
μὲν
δὴ
ὑπολαμβάνουσί
|
τινες |
ταῦτα
οὐκ
ἀγνοῶ·
ἐγὼ
μέντοι |
| [1] |
σύμμαχον
αὐτὸν
παρεῖναι·
εἰ
δέ
|
τινες |
τὴν
Ἀσίαν
ἑαυτῶν
ποιοῦνται,
πρὸς |
| [2] |
προσηνέχθη
πρὸς
τὴν
φάλαγγα,
προσελάσαντές
|
τινες |
τῶν
ἱππέων
λέγουσιν
αὐτῶι
ὅτι |
| [2] |
τὸν
Ἑλικῶνα.
κἀνταῦθα
οἱ
μέν
|
τινες |
τῶν
ξένων
ἐστεφάνουν
ἤδη
τὸν |
| [1] |
δὲ
καὶ
τοξόταις
ἆθλα
προύθηκεν,
|
οἵτινες |
κράτιστοι
τὰ
προσήκοντα
ἔργα
φαίνοιντο. |
| [5] |
μέντοι
δοκῶ
εἰδέναι
ὅτι
πολὺ
|
πλέονες |
τῶν
πολεμίων
ἢ
τῶν
τοιούτων |
| [1] |
οἵ
τε
χαλκοτύποι
καιι
οἱ
|
τέκτονες |
καὶ
οἱ
σιδηρεῖς
καὶ
σκυτεῖς |
| [2] |
καὶ
τῶν
Κυρείων
τινές)
καὶ
|
Ἴωνες |
δὲ
καὶ
Αἰολεῖς
καὶ
Ἑλλησπόντιοι |
| [2] |
πᾶσι
πολλὰ
κἀγαθὰ
ἔσοιτο,
εἰ
|
ἄνδρες |
ἀγαθοὶ
γίγνοιντο,
νομίζων
ἐκ
τῶν |
| [1] |
στεφάνους
τῆι
Ἀρτέμιδι.
ὅπου
γὰρ
|
ἄνδρες |
θεοὺς
μὲν
σέβοιεν,
πολεμικὰ
δὲ |
| [2] |
δὲ
ἀπεῖχον
ἀλλήλων
ὅσον
στάδιον,
|
ἀλαλάξαντες |
οἱ
Θηβαῖοι
δρόμωι
ὁμόσε
ἐφέροντο. |
| [2] |
ἔπειτα
δὲ
καὶ
οἱ
ἄλλοι
|
πάντες |
ἀπέλιπον
αὐτόν.
καὶ
αὐτὸς
μὲν |
| [2] |
Φαρσάλιοι
σύμμαχοι
ὄντες
Βοιωτοῖς,
καὶ
|
πάντες |
δὲ
Θετταλοὶ
πλὴν
ὅσοι
αὐτῶν |
| [5] |
πολλοῖς
ἔξεστιν
ἀπιστεῖν·
τὰ
δὲ
|
πάντες |
ἐπιστάμεθα
ὅτι
ἥκιστα
μὲν
οἱ |
| [2] |
Αἰολεῖς
καὶ
Ἑλλησπόντιοι
ἐχόμενοι.
καὶ
|
πάντες |
οὗτοι
τῶν
συνεκδραμόντων
τε
ἐγένοντο |
| [1] |
αὐτοῦ
οὐδὲ
τὸ
δημόσιον
βλάψαντες
|
πάντες |
παμπληθῆ
χρήματα
ἔλαβον.
(ἔτι
δὲ |
| [1] |
σιδηρεῖς
καὶ
σκυτεῖς
καὶ
γραφεῖς
|
πάντες |
πολεμικὰ
ὅπλα
κατεσκεύαζον·
ὥστε
τὴν |
| [7] |
ὡς
δ᾽
ἐν
βραχεῖ
εἰπεῖν,
|
ἅπαντες |
ἐπιστάμεθα
ὅτι
Ἀγησίλαος,
ὅπου
ὤιετο |
| [7] |
ἀλλήλοις
πολεμήσειν,
ὁπῶσι
μὲν
οὖν
|
ἅπαντες |
ταῦτα·
ἐπεμελήθη
δὲ
τίς
ἄλλος |
| [2] |
αὐτὸς
προσηνέχθη
πρὸς
τὴν
φάλαγγα,
|
προσελάσαντές |
τινες
τῶν
ἱππέων
λέγουσιν
αὐτῶι |
| [1] |
προΐεσθαι
τὰ
χρήματα.
ὥστε
οὐδὲν
|
προτελέσαντες |
οἱ
φίλοι
αὐτοῦ
οὐδὲ
τὸ |
| [11] |
δὲ
χρώμενοι
ἀπροφάσιστον,
οἱ
δ᾽
|
ὑπουργήσαντές |
τι
μνήμονα,
οἱ
δ᾽
ἀδικούμενοι |
| [2] |
καὶ
συμμάχους.
(ἐπειδὴ
δὲ
εἰρήνης
|
ἐπιθυμήσαντες |
οἱ
πολέμιοι
ἐπρεσβεύοντο,
Ἀγησίλαος
ἀντεῖπε |
| [2] |
παρετάξαντο
ἀλλήλοις,
οἱ
μὲν
Θετταλοί,
|
νομίσαντες |
οὐκ
ἐν
καλῶι
εἶναι
πρὸς |
| [2] |
(καὶ
γὰρ
ἦν
ἤδη
ὀψέ)
|
συνελκύσαντες |
τοὺς
τῶν
πολεμίων
νεκροὺς
εἴσω |
| [1] |
φίλοι
αὐτοῦ
οὐδὲ
τὸ
δημόσιον
|
βλάψαντες |
πάντες
παμπληθῆ
χρήματα
ἔλαβον.
(ἔτι |
| [2] |
εἶναι
πρὸς
τοὺς
ὁπλίτας
ἱππομαχεῖν,
|
στρέψαντες |
βάδην
ἀπεχώρουν·
οἱ
δὲ
μάλα |
| [2] |
αὐτῶι
ὅτι
Θηβαῖοι
τοὺς
Ὀρχομενίους
|
διακόψαντες |
ἐν
τοῖς
σκευοφόροις
εἰσί.
καὶ |
| [1] |
καὶ
Λακεδαιμονίων
οἱ
παρόντες
μάλα
|
ἀχθεσθέντες |
φανεροὶ
ἐγένοντο,
νομίζοντες
μείονα
τὴν |
| [2] |
καὶ
Σκοτουσαῖοι
καὶ
Φαρσάλιοι
σύμμαχοι
|
ὄντες |
Βοιωτοῖς,
καὶ
πάντες
δὲ
Θετταλοὶ |
| [2] |
πλὴν
ὅσοι
αὐτῶν
φυγάδες
τότε
|
ὄντες |
ἐτύγχανον,
ἐκακούργουν
αὐτὸν
ἐφεπόμενοι.
ὁ |
| [2] |
νομίζοντες
ὑπ᾽
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
|
φεύγοντες |
αὐτὸν
χρήματα
ἀμφότεροι
ἔδοσαν.
Ταχώς |
| [2] |
Λακεδαίμονι,
ἀπέπεμψαν
αὐτὸν
οἴκαδε
προπομπὴν
|
δόντες |
μεγαλοπρεπῆ.
(ἐκ
δὲ
τούτου
ἤδη |
| [1] |
Πακτωλὸν
ποταμὸν
στρατοπεδεύεσθαι·
αὐτοὶ
δὲ
|
κατιδόντες |
τοὺς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀκολούθους
ἐσπαρμένους |
| [2] |
τῆς
Φοινίκης,
οἱ
δ᾽
Αἰγύπτιοι
|
στασιάζοντες |
διττοὺς
βασιλέας
αἱροῦνται.
(ἐνταῦθα
δὴ |
| [1] |
παρόντες
μάλα
ἀχθεσθέντες
φανεροὶ
ἐγένοντο,
|
νομίζοντες |
μείονα
τὴν
παροῦσαν
δύναμιν
Ἀγησιλάωι |
| [2] |
οἵ
τε
γὰρ
εὖ
πεπονθέναι
|
νομίζοντες |
ὑπ᾽
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
φεύγοντες |
| [2] |
ἀντιμέτωπος
συνέρραξε
τοῖς
Θηβαίοις.
καὶ
|
συμβαλόντες |
τὰς
ἀσπίδας
ἐωθοῦντο,
ἐμάχοντο,
ἀπέκτεινον, |
| [1] |
ἄλλοι
σύμμαχοι
καὶ
Λακεδαιμονίων
οἱ
|
παρόντες |
μάλα
ἀχθεσθέντες
φανεροὶ
ἐγένοντο,
νομίζοντες |
| [11] |
ἀδικούμενοι
ἐπίκουρον,
οἵ
γε
μὴν
|
συγκινδυνεύοντες |
μετὰ
θεοὺς
σωτῆρα.
(Δοκεῖ
δ᾽ |
| [9] |
γὰρ
Πέρσηι
πᾶσαν
γῆν
περιέρχονται
|
μαστεύοντες |
τί
ἂν
ἡδέως
πίοι,
μυρίοι |
| [2] |
δὲ
καὶ
ἀναστρέφειν
πειρώμενοι
πλαγίους
|
ἔχοντες |
τοὺς
ἴππους
ἡλίσκοντο.
(Πολύχαρμος
μέντοι |
| [7] |
εἰ
δ᾽
ἐν
τοῖς
νόμοις
|
ἠρεμοῦντες |
διαμένοιεν,
δῆλος
ἦν
εὐδαίμονα
μὲν |
| [2] |
πρὸς
τὸν
Ἑλικῶνα,
πολλοὶ
δ᾽
|
ἀποχωροῦντες |
ἀπέθανον.
(ἐπειδὴ
δὲ
ἡ
μὲν |
| [2] |
ἔπεμψαν
κήρυκα,
ὑποσπόνδους
τοὺς
νεκροὺς
|
αἰτοῦντες |
θάψαι.
καὶ
οὕτως
δὴ
αἵ |
| [2] |
ἀπέθνηισκον
αὐτῶν,
οἱ
δὲ
καὶ
|
ζῶντες |
ἡλίσκοντο.
ἔστησαν
δ᾽
οὖν
οὐ |
| [7] |
οἱ
νῦν
τεθνηκότες
ἱκανοὶ
ἦσαν
|
ζῶντες |
νικᾶν
μαχόμενοι
πάντας
τοὺς
βαρβάρους. |
| [1] |
ληιστῶν
ἁλισκομένους
βαρβάρους
γυμνοὺς
πωλεῖν.
|
ὁπῶντες |
οὖν
οἱ
στρατιῶται
λευκοὺς
μὲν |
| [1] |
συνεβοήθησαν
τῆι
Λακεδαίμονι,
καὶ
ταῦτα
|
εἰδότες |
ὅτι
οὐ
χείροσιν
ἑαυτῶν
δεήσοι |
| [4] |
ἐνόμισεν·
ἀλλ᾽
οἱ
προῖκα
εὖ
|
πεπονθότες, |
οὗτοι
ἀεὶ
ἡδέως
ὑπηρετοῦσι
τῶι |
| [7] |
ὦ
Ἑλλάς,
ὁπότε
οἱ
νῦν
|
τεθνηκότες |
ἱκανοὶ
ἦσαν
ζῶντες
νικᾶν
μαχόμενοι |
| [7] |
ποιήσειν,
εἰρήνην
δὲ
συμπράττει
ἐξ
|
ἧς |
ἂν
ἡγῆται
μάλιστα
ἡμᾶς
ἀλλήλοις |
| [11] |
ἀγαθῶν.
δόξης
δὲ
οὐδεμιᾶς
ἤρα
|
ἧς |
οὐκ
ἐξεπόνει
τὰ
ἴδια.
μετ᾽ |
| [1] |
ὁπλιτῶν
ἐκέλευσε
τὰ
δέκα
ἀφ᾽
|
ἥβης |
θεῖν
ὁμόσε
αὐτοῖς,
τοῖς
δὲ |
| [9] |
αὐτῶι
(ταῖς)
ἀπὸ
περάτων
τῆς
|
γῆς |
τὰ
τέρψοντα.
(ηὔφραινε
δὲ
αὐτὸν |
| [1] |
ἀρχῆς
ἔληξαν,
ἐποίησεν
ὥστ᾽
ἄνευ
|
φυγῆς |
καὶ
θανάτων
ἕως
αὐτὸς
παρῆν |
| [10] |
μὲν
ἐκ
παιδὸς
ἐρασθεὶς
τοῦ
|
εὐκλεὴς |
γενέσθαι
ἔτυχε
τούτου
μάλιστα
τῶν |
| [10] |
θρήνου
ἄπεστιν
ἢ
βίος
τε
|
εὐκλεὴς |
καὶ
θάνατος
ὡραῖος;
ἐγκωμίων
δὲ |
| [5] |
οἶδέ
τις
Ἀγησίλαον
ἡττηθέντα;
ὃς
|
μέθης |
μὲν
ἀποσχέσθαι
ὁμοίως
ὤιετο
χρῆναι |
| [2] |
αἱρεῖ
τὸ
Πείραιον,
ἔρημον
εὑρὼν
|
φυλακῆς, |
καὶ
τά
τε
ἄλλα
τὰ |
| [11] |
τὴν
γῆν
κτησάμενος,
τῆς
δὲ
|
βασιλικῆς |
ταφῆς
ἐν
τῆι
πατρίδι
τυχών. |
| [6] |
μάχην
συνάψαι,
οὐ
φόβωι
τρεψάμενος
|
νίκης |
ἔτυχεν,
ἀλλὰ
μάχηι
ἀντιτύπωι
κρατήσας |
| [2] |
ἀπεχώρησε
φυγῆι
εἰς
Σιδῶνα
τῆς
|
Φοινίκης, |
οἱ
δ᾽
Αἰγύπτιοι
στασιάζοντες
διττοὺς |
| [2] |
καταλαβὼν
(τοῖς
ψιλοῖς)
τὰ
ὑπὲρ
|
κεφαλῆς |
αὐτῶν
μάχην
συνάπτει
καὶ
πολλοὺς |
| [10] |
ἀνδρείας
ἀγών,
γνώμηι
δὲ
ὅπου
|
βουλῆς |
ἔργον,
οὗτος
ἔμοιγε
δοκεῖ
δικαίως |
| [8] |
σιωπᾶσθαι·
ὧι
γε
ὑπαρχούσης
μὲν
|
τιμῆς, |
παρούσης
δὲ
δυνάμεως,
πρὸς
δὲ |
| [8] |
δώρων
οὔθ᾽
ὑπὸ
τῆς
βασιλέως
|
ῥώμης |
ἐθελήσας
ξενωθῆναι
αὐτῶι,
ἀλλ᾽
ἐφυλάξατο |
| [9] |
ἐσεμνύετο,
Ἀγησίλαος
δὲ
τῶι
ἀεὶ
|
ἐμφανὴς |
εἶναι
ἠγάλλετο,
νομίζων
αἰσχρουρίαι
μὲν |
| [5] |
ταῦτα
ψεύδομαι
ἀντία
τῆς
Ἑλλάδος
|
ἐπισταμένης |
ἐκεῖνον
μὲν
οὐδὲν
ἐπαινῶ,
ἐμαυτὸν |
| [2] |
αὖ
τῆς
ἐν
Λεύκτροις
συμφορᾶς
|
γεγενημένης |
κατακαίνουσι
τοὺς
ἐν
Τεγέαι
φίλους |
| [2] |
δὲ
ὑπὸ
πολλῶν
φυλαττόμενον,
ὡς
|
ἐνδιδομένης |
τῆς
πόλεως
ἐξ
ἀρίστου
μετεστρατοπεδεύσατο |
| [8] |
τούτοις
βασιλείας,
καὶ
ταύτης
οὐκ
|
ἐπιβουλευομένης |
ἀλλ᾽
ἀγαπωμένης,
τὸ
μὲν
μεγάλαυχον |
| [8] |
καὶ
ταύτης
οὐκ
ἐπιβουλευομένης
ἀλλ᾽
|
ἀγαπωμένης, |
τὸ
μὲν
μεγάλαυχον
οὐκ
εἶδέ |
| [2] |
δὲ
καὶ
συμμάχους.
(ἐπειδὴ
δὲ
|
εἰρήνης |
ἐπιθυμήσαντες
οἱ
πολέμιοι
ἐπρεσβεύοντο,
Ἀγησίλαος |
| [5] |
νομίζων
βασιλεῖ
τοῦτο
διπλασιασθῆναι
οὐχὶ
|
πλησμονῆς |
ἕνεκα,
ἀλλ᾽
ὅπως
ἔχοι
καὶ |
| [1] |
τρεῖς
μῆνας.
(ὁ
μὲν
δὴ
|
Τισσαφέρνης |
ἃ
ὤμοσεν
εὐθὺς
ἐψεύσατο·
ἀντὶ |
| [1] |
(ἐπεὶ
δὲ
μέγα
φρονήσας
ὁ
|
Τισσαφέρνης |
ἐπὶ
τῶι
καταβάντι
στρατεύματι
προεῖπεν |
| [1] |
τοὺς
συστρατευσομένους.
(ὁ
μὲν
οὖν
|
Τισσαφέρνης, |
καὶ
ὅτι
ἱππικὸν
οὐκ
εἶχεν |
| [1] |
Ἀσίαι
ἥδε
πρώτη
πρᾶξις
ἐγένετο.
|
Τισσαφέρνης |
μὲν
ὤμοσεν
Ἀγησιλάωι,
εἰ
σπείσαιτο |
| [1] |
παρασκευάζοιντο
ὡς
ἀγωνιούμενοι.
(ὁ
μέντοι
|
Τισσαφέρνης |
ταῦτα
μὲν
ἐνόμισε
λέγειν
αὐτὸν |
| [4] |
γε
μὴν
τῆς
εἰς
χρήματα
|
δικαιοσύνης |
ποῖα
ἄν
τις
μείζω
τεκμήρια |
| [5] |
μάρτυρας
τοὺς
πάντων
ὀφθαλμοὺς
τῆς
|
σωφροσύνης |
ποιούμενος.
εἰ
δ᾽
ἐγὼ
ταῦτα |
| [11] |
ἢ
ἀγνοοῦντα
ἀμελεῖν
τῶν
ἀγαθῶν.
|
δόξης |
δὲ
οὐδεμιᾶς
ἤρα
ἧς
οὐκ |
| [1] |
τῆς
Ἀγησιλάου
ἀρετῆς
τε
καὶ
|
δόξης |
οὐ
ῥάιδιον
ἄξιον
ἔπαινον
γράψαι, |
| [3] |
καὶ
διωμολόγησεν,
εἰ
μὴ
αὐτὸς
|
πάσης |
τῆς
στρατιᾶς
στρατηγὸς
κατασταθείη,
ἀποστήσεσθαι |
| [11] |
σωφρονεῖν
ἐπιστάμενος
ἐν
τοῖς
δεινοῖς
|
εὐθαρσὴς |
ἐδύνατο
εἶναι.
(καὶ
τὸ
εὔχαρι |
| [3] |
αὐτῶν.
(Σπιθριδάτης
μέν
γε
ὁ
|
Πέρσης |
εἰδὼς
ὅτι
Φαρνάβαζος
γῆμαι
μὲν |
| [8] |
ὁ
μετὰ
Καλλία
τοῦ
Λακεδαιμονίου
|
Πέρσης |
ἤνεγκε,
περὶ
ξενίας
τε
καὶ |
| [8] |
ἂν
ἀγασθείη;
ὁ
μὲν
γὰρ
|
Πέρσης, |
νομίζων,
ἢν
χρήματα
πλεῖστα
ἔχηι, |
| [1] |
τοῦτο
τὸ>
ἐπιθυμῆσαι,
ἐπειδὴ
ὁ
|
Πέρσης |
πρόσθεν
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα
διέβη, |
| [2] |
τῶν
αὐτῶν
ἐθνῶν
ὧνπερ
ὁ
|
Πέρσης |
τῶι
παμπληθεῖ
στόλωι·
καὶ
ἣν |
| [7] |
πολέμωι;
(ἐκεῖνος
τοίνυν,
ἀγγελίας
μὲν
|
ἐλθούσης |
αὐτῶι
ὡς
ἐν
τῆι
ἐν> |
| [7] |
Ἕλλησι
πράγματα
παρέχειν;
ὃς
καὶ
|
πολεμούσης |
τῆς
πατρίδος
πρὸς
Ἕλληνας
ὅμως |
| [8] |
ὧι
γε
ὑπαρχούσης
μὲν
τιμῆς,
|
παρούσης |
δὲ
δυνάμεως,
πρὸς
δὲ
τούτοις |
| [10] |
καὶ
εἰ
νόσου
δὲ
πολεμίοις
|
ἐμπεσούσης |
κρατήσειεν,
εὐτυχέστερος
μὲν
ἂν
εἴη, |
| [8] |
εὔχαρι
μὴ
σιωπᾶσθαι·
ὧι
γε
|
ὑπαρχούσης |
μὲν
τιμῆς,
παρούσης
δὲ
δυνάμεως, |
| [1] |
βασιλεύουσι
μέν,
πόλεως
δὲ
τῆς
|
ἐπιτυχούσης· |
ἀλλ᾽
ὥσπερ
τὸ
γένος
αὐτῶν |
| [9] |
οὖσαν
πεῖσαι
ἁρματοτροφεῖν
καὶ
ἐπιδεῖξαι
|
νικώσης |
αὐτῆς
ὅτι
τὸ
θρέμμα
τοῦτο |
| [1] |
~Κεφάλαιον
αʹ
(Οἶδα
μὲν
ὅτι
|
τῆς |
Ἀγησιλάου
ἀρετῆς
τε
καὶ
δόξης |
| [2] |
ἐν
μέσωι
ὄντων
ἀντεξέδραμον
ἀπὸ
|
τῆς |
Ἀγησιλάου
φάλαγγος
ὧν
Ἡριππίδας
ἐξενάγει |
| [11] |
πλουσίους
ποιῶν,
βουλόμενος
τὴν
δικαιοσύνην
|
τῆς |
ἀδικίας
κερδαλεωτέραν
καθιστάναι.
(ἤσκει
δὲ |
| [1] |
τὰς
πολιτείας
κινηθῆναι,
ἐπεὶ
Ἀθηναῖοι
|
τῆς |
ἀρχῆς
ἔληξαν,
ἐποίησεν
ὥστ᾽
ἄνευ |
| [1] |
βασιλεὺς
ὢν
ἐτελεύτησεν,
ἐρισάντων
περὶ
|
τῆς |
ἀρχῆς
Λεωτυχίδα
μὲν
ὡς
Ἄγιδος |
| [1] |
πόλεμον,
εἰ
μὴ
ἀπίοι
ἐκ
|
τῆς |
Ἀσίας,
οἱ
μὲν
ἄλλοι
σύμμαχοι |
| [1] |
περὶ
τῆς
Ἑλλάδος
ἀλλὰ
περὶ
|
τῆς |
Ἀσίας
τὸν
ἀγῶνα
καθιστάναι.
(ἐπεί |
| [1] |
δὴ
ταῦτα
εὐθὺς
πολλοὺς
ἐραστὰς
|
τῆς |
αὑτοῦ
φιλίας
ἐποιήσατο.
(γιγνώσκων
δ᾽ |
| [2] |
ἐξελθεῖν
Λακεδαιμονίους
πολλοῦ
χρόνου
ἐκ
|
τῆς |
αὑτῶν.
δηιώσας
δὲ
τὴν
χώραν |
| [1] |
ἔτι
μὲν
νέος
ὢν
ἔτυχε
|
τῆς |
βασιλείας·
ἄρτι
δὲ
ὄντος
αὐτοῦ |
| [1] |
μὴν
καὶ
πρὶν
ἄρξαι
ἄξιος
|
τῆς |
βασιλείας
ἐδόκει
εἶναι
Ἀησίλαος
τάδε |
| [1] |
μείονα
τὴν
παροῦσαν
δύναμιν
Ἀγησιλάωι
|
τῆς |
βασιλέως
παρασκευῆς
εἶναι·
Ἀγησίλαος
δὲ |
| [8] |
οὔθ᾽
ὑπὸ
δώρων
οὔθ᾽
ὑπὸ
|
τῆς |
βασιλέως
ῥώμης
ἐθελήσας
ξενωθῆναι
αὐτῶι, |
| [2] |
καὶ
τάφρους
ἐδήιωσε
τὰ
λοιπὰ
|
τῆς |
Βοιωτίας.
(τὰ
μὲν
δὴ
μέχρι |
| [1] |
ἀξιωθῆναι
ποίων
ἔτι
τεκμηρίων
προσδεῖται
|
τῆς |
γε
πρὶν
ἄρξαι
αὐτὸν
ἀρετῆς; |
| [9] |
συνελκυστέον
αὐτῶι
(ταῖς)
ἀπὸ
περάτων
|
τῆς |
γῆς
τὰ
τέρψοντα.
(ηὔφραινε
δὲ |
| [11] |
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν
γῆν
κτησάμενος,
|
τῆς |
δὲ
βασιλικῆς
ταφῆς
ἐν
τῆι |
| [11] |
πολλῶν
αὐτῶι
τοῦτο
δωρεῖσθαι
θελόντων,
|
τῆς |
δὲ
ψυχῆς
οὐδέποτε
ἐπαύετο
μνημεῖα |
| [11] |
ἀίδιον
οἴκησιν
κατηγάγετο,
μνημεῖα
μὲν
|
τῆς |
ἑαυτοῦ
ἀρετῆς
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν |
| [6] |
κρατήσας
τρόπαιον
ἐστήσατο,
ἀθάνατα
μὲν
|
τῆς |
ἑαυτοῦ
ἀρετῆς
μνημεῖα
καταλιπών,
σαφῆ |
| [4] |
~Κεφάλαιον
δʹ
(Περί
γε
μὴν
|
τῆς |
εἰς
χρήματα
δικαιοσύνης
ποῖα
ἄν |
| [1] |
καὶ
ἀφίσταντο
πρὸς
αὐτόν,
ὀρεγόμενοι
|
τῆς |
ἐλευθερίας,
ὥστε
οὐκέτι
Ἑλλήνων
μόνον |
| [1] |
πάντων
ἐκρίνετο
τὸ>
μὴ
περὶ
|
τῆς |
Ἑλλάδος
ἀλλὰ
περὶ
τῆς
Ἀσίας |
| [5] |
δ᾽
ἐγὼ
ταῦτα
ψεύδομαι
ἀντία
|
τῆς |
Ἑλλάδος
ἐπισταμένης
ἐκεῖνον
μὲν
οὐδὲν |
| [2] |
ἡγουμένου
ἐπράχθη.
ἐπεὶ
δ᾽
αὖ
|
τῆς |
ἐν
Λεύκτροις
συμφορᾶς
γεγενημένης
κατακαίνουσι |
| [1] |
ὡς
βασιλεύουσι
μέν,
πόλεως
δὲ
|
τῆς |
ἐπιτυχούσης·
ἀλλ᾽
ὥσπερ
τὸ
γένος |
| [2] |
Ἀγησίλαος.
οὐ
γὰρ
ὡς
ὑστερήσειε
|
τῆς |
πατρίδας
προεθυμεῖτο.
(ἐπεὶ
δὲ
ἐξαμείψας |
| [1] |
ἀλλ᾽
ὥσπερ
τὸ
γένος
αὐτῶν
|
τῆς |
πατρίδος
ἐντιμότατον,
οὕτω
καὶ
ἡ |
| [7] |
(ἐν
τοῖς
μεγίστοις
δὲ
ὠφελήμασι
|
τῆς |
πατρίδος
καὶ
τόδε
ἐγὼ
τίθημι |
| [1] |
πᾶσαν
τὴν
γῆν
δέξαιτο
ἀντὶ
|
τῆς |
πατρίδος
οὔτε
τοὺς
ἐπικτήτους
ἀντὶ |
| [7] |
πράγματα
παρέχειν;
ὃς
καὶ
πολεμούσης
|
τῆς |
πατρίδος
πρὸς
Ἕλληνας
ὅμως
τοῦ |
| [2] |
Λέχαιον
τείνοντα
τείχη·
καὶ
ἀναπετάσας
|
τῆς |
Πελοποννήσου
τὰς
πύλας
οὕτως
οἴκαδε |
| [4] |
ἀποφεύγοι;
ἐκεῖνος
τοίνυν
κριθεὶς
ὑπὸ
|
τῆς |
πόλεως
ἅπαντα
ἔχειν
τὰ
Ἄγιδος |
| [2] |
ὑπὸ
πολλῶν
φυλαττόμενον,
ὡς
ἐνδιδομένης
|
τῆς |
πόλεως
ἐξ
ἀρίστου
μετεστρατοπεδεύσατο
πρὸς |
| [4] |
μείζω
δυνάμενον.
(τά
γε
μὴν
|
τῆς |
πόλεως
κλέπτειν
πῆι
ἄν
τις |
| [2] |
τῶν
ἱππέων·
ἐπεὶ
δ᾽
ἐκώλυον
|
τῆς |
πορείας
αὐτὸν
οἱ
Θετταλοὶ
ἐπιτιθέμενοι |
| [1] |
ἀντώμοσε
σπονδὰς
ἄξειν
ἀδόλως,
ὁρισάμενος
|
τῆς |
πράξεως
τρεῖς
μῆνας.
(ὁ
μὲν |
| [2] |
ὥστ᾽
οὐκ
ἀλόγως
καὶ
ἀπὸ
|
τῆς |
πρεσβείας
τρόπαιον
τῶν
πολεμίων
εἱστήκει |
| [8] |
ἀμεινόνων
ἡγοῖτο.
(ἐπαινῶ
δὲ
κἀκεῖνο
|
τῆς |
προνοίας
αὐτο3
ὅτι
νομίζων
ἀγαθὸν |
| [3] |
διωμολόγησεν,
εἰ
μὴ
αὐτὸς
πάσης
|
τῆς |
στρατιᾶς
στρατηγὸς
κατασταθείη,
ἀποστήσεσθαι
βασιλέως· |
| [5] |
φανερῶι,
μάρτυρας
τοὺς
πάντων
ὀφθαλμοὺς
|
τῆς |
σωφροσύνης
ποιούμενος.
εἰ
δ᾽
ἐγὼ |
| [2] |
ὑστεραίαι
ὑπερβάλλων
τὰ
Ἀχα·
ικὰ
|
τῆς |
Φθίας
ὄρη
τὴν
λοιπὴν
(ἤδη) |
| [2] |
δείσας
ἀπεχώρησε
φυγῆι
εἰς
Σιδῶνα
|
τῆς |
Φοινίκης,
οἱ
δ᾽
Αἰγύπτιοι
στασιάζοντες |
| [4] |
δῶρα
Τιθραύστου,
εἰ
ἀπέλθοι
ἐκ
|
τῆς |
χώρας,
ἀπεκρίνατο
ὁ
Ἀγησίλαος·
Ὦ |
| [1] |
τὴν
συντομωτάτην
ἐπὶ
τὰ
κράτιστα
|
τῆς |
χώρας,
ὅπως
αὐτόθεν
αὐτῶι
τὰ |
| [11] |
τὸ
σῶμα
φέρειν
ἐδύνατο
τὴν
|
τῆς |
ψυχῆς
αὐτοῦ
ῥώμην.
(τοιγαροῦν
ποίας |
| [11] |
σώματος
ἰσχὺς
γηράσκει,
ἡ
δὲ
|
τῆς |
ψυχῆς
ῥώμη
τῶν
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν |
| [5] |
τοῦ
ἑταίρου,
ἢν
πεισθῆι
ὁ
|
Μεγαβάτης, |
εἰ
φιλήσει,
ἐνταῦθα
διασιωπήσας
ὁ |
| [5] |
δὲ
ὥσπερ
ἀτιμασθῆναι
νομίσας
ὁ
|
Μεγαβάτης |
τοῦ
λοιποῦ
οὐκέτι
φιλεῖν
ἐπειρᾶτο, |
| [5] |
ἂν
τιμῶσιν
ἐπεχείρησε
καὶ
ὁ
|
Μεγαβάτης |
φιλῆσαι
τὸν
Ἀγησίλαον,
διαμάχεσθαι
ἀνὰ |
| [2] |
πρεσβείαι
μεγάλου
στρατηγοῦ
ἔργα
διεπράξατο.
|
Αὐτοφραδάτης |
τε
γὰρ
πολιορκῶν
ἐν
Ἀσσῶι |
| [3] |
ὀνομάσαι
βούλομαι
τοὺς
ἐπιφανεστάτους
αὐτῶν.
|
(Σπιθριδάτης |
μέν
γε
ὁ
Πέρσης
εἰδὼς |
| [10] |
ἢ
σώφρονα
ὑβριστὴς
ἢ
ἐγκρατῆ
|
ἀκρατής; |
καὶ
γὰρ
δὴ
οὐχ
οὕτως |
| [11] |
κατηγάγετο,
μνημεῖα
μὲν
τῆς
ἑαυτοῦ
|
ἀρετῆς |
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν
γῆν
κτησάμενος, |
| [6] |
ἐστήσατο,
ἀθάνατα
μὲν
τῆς
ἑαυτοῦ
|
ἀρετῆς |
μνημεῖα
καταλιπών,
σαφῆ
δὲ
καὶ |
| [1] |
τῆς
γε
πρὶν
ἄρξαι
αὐτὸν
|
ἀρετῆς; |
Ὅσα
γε
μὴν
ἐν
τῆι |
| [1] |
(Οἶδα
μὲν
ὅτι
τῆς
Ἀγησιλάου
|
ἀρετῆς |
τε
καὶ
δόξης
οὐ
ῥάιδιον |
| [11] |
(πρὸς
δὲ
τούτοις
βαρύτατος
μὲν
|
ἀνταγωνιστὴς |
ἦν,
κουφότατος
δὲ
κρατήσας·
ἐχθροῖς |
| [10] |
ἢ
δίκαιον
ἄδικος
ἢ
σώφρονα
|
ὑβριστὴς |
ἢ
ἐγκρατῆ
ἀκρατής;
καὶ
γὰρ |
| [9] |
πεῖσαι
ἁρματοτροφεῖν
καὶ
ἐπιδεῖξαι
νικώσης
|
αὐτῆς |
ὅτι
τὸ
θρέμμα
τοῦτο
οὐκ |
| [8] |
πρὸς
δὲ
τούτοις
βασιλείας,
καὶ
|
ταύτης |
οὐκ
ἐπιβουλευομένης
ἀλλ᾽
ἀγαπωμένης,
τὸ |
| [2] |
εἰ
μέλλοι
τὴν
πόλιν
ὠφελήσειν,
|
πρεσβευτὴς |
ἐκπορευόμενος
ἀντὶ
στρατηγοῦ.
(ὅμως
δὲ |
| [1] |
παροῦσαν
δύναμιν
Ἀγησιλάωι
τῆς
βασιλέως
|
παρασκευῆς |
εἶναι·
Ἀγησίλαος
δὲ
μάλα
φαιδρῶι |
| [11] |
γῆν
κτησάμενος,
τῆς
δὲ
βασιλικῆς
|
ταφῆς |
ἐν
τῆι
πατρίδι
τυχών.
|
| [6] |
τοὺς
ἀκονιτὶ
ἢ
τοὺς
διὰ
|
μάχης |
νικῶντας
στεφανοῦσι.
(Τήν
γε
μὴν |
| [1] |
βασιλεία·
αὕτη
δὲ
μόνη
διαμένει
|
συνεχὴς |
βασιλεία.
(ὥς
γε
μὴν
καὶ |
| [1] |
πολιτείας
κινηθῆναι,
ἐπεὶ
Ἀθηναῖοι
τῆς
|
ἀρχῆς |
ἔληξαν,
ἐποίησεν
ὥστ᾽
ἄνευ
φυγῆς |
| [1] |
ὢν
ἐτελεύτησεν,
ἐρισάντων
περὶ
τῆς
|
ἀρχῆς |
Λεωτυχίδα
μὲν
ὡς
Ἄγιδος
ὄντος |
| [1] |
ὠρέχθησαν
ἢ
ἐφ᾽
οἷσπερ
ἐξ
|
ἀρχῆς |
τὴν
βασιλείαν
παρέλαβον.
τοιγαροῦν
ἄλλη |
| [11] |
σῶμα
φέρειν
ἐδύνατο
τὴν
τῆς
|
ψυχῆς |
αὐτοῦ
ῥώμην.
(τοιγαροῦν
ποίας
οὐ |
| [11] |
τοῦτο
δωρεῖσθαι
θελόντων,
τῆς
δὲ
|
ψυχῆς |
οὐδέποτε
ἐπαύετο
μνημεῖα
διαπονούμενος,
ἡγούμενος, |
| [9] |
φεύγοντα
δὲ
ψύχη,
δι᾽
ἀσθένειαν
|
ψυχῆς, |
οὐκ
ἀνδρῶν
ἀγαθῶν
ἀλλὰ
θηρίων |
| [11] |
ἰσχὺς
γηράσκει,
ἡ
δὲ
τῆς
|
ψυχῆς |
ῥώμη
τῶν
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν
ἀγήρατός |
| [7] |
ἡ
πόλις,
καὶ
μηχανὰς
ἐπιδεικνύντων
|
αἷς |
πάντως
ἤλπιζον
ἂν>
ἑλεῖν
τὰ |
| [2] |
(καὶ
γὰρ
ἐπεὶ
τοὺς
ἐν
|
Θήβαις |
τῶν
Λακεδαιμονίων
κατέκανον
οἱ
ἐναντίοι, |
| [1] |
αἰσθόμενος
ταῦτα
ὅμως
ἐνέμεινε
ταῖς
|
σπονδαῖς. |
(ἐμοὶ
οὖν
τοῦτο
πρῶτον
καλὸν |
| [3] |
Ἀγησιλάου
δὲ
καὶ
οὗτος
ταὶς
|
σπονδαῖς |
πιστεύσας
εἰς
τὸ
στρατόπεδόν
τε |
| [11] |
ἐπιθυμῶν.
ἔν
γε
μὴν
ταῖς
|
εὐπραξίαις |
σωφρονεῖν
ἐπιστάμενος
ἐν
τοῖς
δεινοῖς |
| [8] |
δὲ
ὡς
ἐθοίναζεν
ἐν
ταῖς
|
θυσίαις, |
ἀκουσάτω
δὲ
ὡς
ἐπὶ
πολιτικοῦ |
| [1] |
βουλόμενος
ἆθλα
προὔθηκε
καὶ
ταῖς
|
ἱππικαῖς |
τάξεσιν,
ἥτις
κράτιστα
(ἂν)
ἱππεύοι, |
| [1] |
κράτιστα
(ἂν)
ἱππεύοι,
καὶ
ταῖς
|
ὁπλιτικαῖς, |
ἥτις
(ἂν)
ἄριστα
σωμάτων
ἔχοι· |
| [5] |
γε
μὴν
λαμβάνων
ἐν
ταῖς
|
θοίναις |
οὐχ
ὅπως
ἀμφοτέραις
ἐχρῆτο,
ἀλλὰ |
| [9] |
αὐτὸς
μὲν
ἐν
μέσαις
ταῖς
|
εὐφροσύναις |
ἀναστρέφοιτο,
τὸν
δὲ
βάρβαρον
ἑώρα, |
| [5] |
ἐν
ταῖς
θοίναις
οὐχ
ὅπως
|
ἀμφοτέραις |
ἐχρῆτο,
ἀλλὰ
διαπέμπων
οὐδετέραν
αὑτῶι |
| [9] |
ἠγάλλετο
ὅτι
αὐτὸς
μὲν
ἐν
|
μέσαις |
ταῖς
εὐφροσύναις
ἀναστρέφοιτο,
τὸν
δὲ |
| [5] |
ἔπειτα,
ἡνίκα
ἐπιχωρίου
ὄντος
τοῖς
|
Πέρσαις |
φιλεῖν
οὓς
ἂν
τιμῶσιν
ἐπεχείρησε |
| [9] |
μέλλοι
ἀλύπως
βιώσεσθαι,
συνελκυστέον
αὐτῶι
|
(ταῖς) |
ἀπὸ
περάτων
τῆς
γῆς
τὰ |
| [1] |
παρήγγειλε
συσκευάζεσθαι
ὡς
εἰς
στρατείαν·
|
ταῖς |
δὲ
πόλεσιν
εἰς
ἃς
ἀνάγκη |
| [11] |
σωμάτων
ἐπιθυμῶν.
ἔν
γε
μὴν
|
ταῖς |
εὐπραξίαις
σωφρονεῖν
ἐπιστάμενος
ἐν
τοῖς |
| [9] |
ὅτι
αὐτὸς
μὲν
ἐν
μέσαις
|
ταῖς |
εὐφροσύναις
ἀναστρέφοιτο,
τὸν
δὲ
βάρβαρον |
| [5] |
διμοιρίαν
γε
μὴν
λαμβάνων
ἐν
|
ταῖς |
θοίναις
οὐχ
ὅπως
ἀμφοτέραις
ἐχρῆτο, |
| [8] |
ἐννοησάτω
δὲ
ὡς
ἐθοίναζεν
ἐν
|
ταῖς |
θυσίαις,
ἀκουσάτω
δὲ
ὡς
ἐπὶ |
| [1] |
αὐτὸ
βουλόμενος
ἆθλα
προὔθηκε
καὶ
|
ταῖς |
ἱππικαῖς
τάξεσιν,
ἥτις
κράτιστα
(ἂν) |
| [1] |
ἥτις
κράτιστα
(ἂν)
ἱππεύοι,
καὶ
|
ταῖς |
ὁπλιτικαῖς,
ἥτις
(ἂν)
ἄριστα
σωμάτων |
| [8] |
(τοιγαροῦν
οὕτως
ἐφαρμόσας
τὰς
δαπάνας
|
ταῖς |
προσόδοις
οὐδὲν
ἠναγκάζετο
χρημάτων
ἕνεκα |
| [1] |
καίπερ
αἰσθόμενος
ταῦτα
ὅμως
ἐνέμεινε
|
ταῖς |
σπονδαῖς.
(ἐμοὶ
οὖν
τοῦτο
πρῶτον |
| [3] |
ἀποθάνοι,
Ἀγησιλάου
δὲ
καὶ
οὗτος
|
ταὶς |
σπονδαῖς
πιστεύσας
εἰς
τὸ
στρατόπεδόν |
| [10] |
πρὸς
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἡγεῖσθαι
τοῖς
|
πολίταις. |
(ἀλλὰ
γὰρ
μὴ
ὅτι
τετελευτηκὼς |
| [1] |
ἔχοι·
καὶ
πελτασταῖς
δὲ
καὶ
|
τοξόταις |
ἆθλα
προύθηκεν,
οἵτινες
κράτιστοι
τὰ |
| [1] |
προσαγάγοιτο,
ἀφαιρῶν
αὐτῶν
ὅσα
δοῦλοι
|
δεσπόταις |
ὑπηρετοῦσι
προσέταττεν
ὅσα
ἐλεύθεροι
ἄρχουσι |
| [1] |
(ἂν)
ἄριστα
σωμάτων
ἔχοι·
καὶ
|
πελτασταῖς |
δὲ
καὶ
τοξόταις
ἆθλα
προύθηκεν, |
| [1] |
θεῖν
ὁμόσε
αὐτοῖς,
τοῖς
δὲ
|
πελτασταῖς |
εἶπε
δρόμωι
ὑφηγεῖσθαι·
παρήγγειλε
δὲ |
| [1] |
Ἡρακλέους
ἐγένετο,
καὶ
τούτοις
οὐκ
|
ἰδιώταις |
ἀλλ᾽
ἐκ
βασιλέων
βασιλεῦσιν;
(ἀλλὰ |
| [1] |
δὲ
τούτου
εὐθὺς
τοῖς
μὲν
|
στρατιώταις |
παρήγγειλε
συσκευάζεσθαι
ὡς
εἰς
στρατείαν· |
| [1] |
(καὶ
πολλάκις
μὲν
προηγόρευε
τοῖς
|
στρατιώταις |
τοὺς
ἁλισκομένους
μὴ
ὡς
ἀδίκους |
| [5] |
τὰ
τοιαῦτα
παραμυθίαν
εἶναι
τοῖς
|
στρατιώταις. |
ὡς
δὲ
συνελόντι
εἰπεῖν,
Ἀγησίλαος |
| [1] |
προεῖπε
δὲ
καὶ
τοῦτο
τοῖς
|
στρατιώταις, |
ὡς
εὐθὺς
ἡγήσοιτο
τὴν
συντομωτάτην |
| [1] |
τάδε
τὰ
σημεῖα.
ἐπεὶ
γὰρ
|
Ἆγις |
βασιλεὺς
ὢν
ἐτελεύτησεν,
ἐρισάντων
περὶ |
| [2] |
συμμαχίαν
καὶ
δεομένων
συστρατεύειν
αὐτοῖς
|
εἰς |
Ἀκαρνανίαν
καὶ
ἐπιθεμένων
ἐν
στενοῖς |
| [8] |
ὡς
ἐπὶ
πολιτικοῦ
καννάθρου
κατήιει
|
εἰς |
Ἀμύκλας
ἡ
θυγάτηρ
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν |
| [1] |
εἰς
στρατείαν·
ταῖς
δὲ
πόλεσιν
|
εἰς |
ἃς
ἀνάγκη
ἦν
ἀφικνεῖσθαι
στρατευομένωι |
| [9] |
δὲ
τὸ
συντυχὸν
ἡδέως
ἤσθιεν·
|
εἰς |
δὲ
τὸ
ἁσμένως
κοιμηθῆναι
πᾶς |
| [2] |
τῶν
συνεκδραμόντων
τε
ἐγένοντο
καὶ
|
εἰς |
δόρυ
ἀφικόμενοι
ἐτρέψαντο
τὸ
καθ᾽ |
| [1] |
μὲν
Σπαρτιατῶν,
δισχιλίους
δὲ
νεοδαμώδεις,
|
εἰς |
ἑξακισχιλίους
δὲ
τὸ
σύνταγμα
τῶν |
| [1] |
ὑπέφαινε,
συνήγαγε
πᾶν
τὸ
στράτευμα
|
εἰς |
Ἔφεσον·
ἀσκῆσαι
δὲ
(καὶ)
αὐτὸ |
| [1] |
καὶ
Ἑλλησποντίοις
πέμπειν
πρὸς
αὑτὸν
|
εἰς |
Ἔφεσον
τοὺς
συστρατευσομένους.
(ὁ
μὲν |
| [2] |
προεθυμεῖτο.
(ἐπεὶ
δὲ
ἐξαμείψας
Μακεδονίαν
|
εἰς |
Θετταλίαν
ἀφίκετο,
Λαρισαῖοι
μὲν
καὶ |
| [9] |
τὸ
ἀφανίζεσθαι
πρέπειν,
τῶι
δὲ
|
εἰς |
κάλλος
βίωι
τὸ
φῶς
μᾶλλον |
| [1] |
λέγειν
αὐτὸν
πάλιν
βουλόμενον
ἐξαπατῆσαι,
|
εἰς |
Καρίαν
δὲ
νῦν
τῶι
ὄντι |
| [1] |
οὖν
πεζὸν
καθάπερ
τὸ
πρόσθεν
|
εἰς |
Καρίαν
διεβίβασε
καὶ
τὸ
ἱππικὸν |
| [1] |
νομίσας
ἐπὶ
τὸν
αὐτοῦ
οἶκον
|
εἰς |
Καρίαν
ὁπμήσειν
αὐτόν,
τὸ
μὲν |
| [2] |
ἐκεῖθεν
ὑπερβαλὼν
κατὰ
τὰ
στενὰ
|
εἰς |
Κόρινθον
αἱρεῖ
τὰ
ἐπὶ
τὸ |
| [3] |
(ἀφίκετο
δὲ
καὶ
Φαρνάβαζος
Ἀγησιλάωι
|
εἰς |
λόγους
καὶ
διωμολόγησεν,
εἰ
μὴ |
| [2] |
ἕξειν
ἔμελλον,
εὐρώστως
παρατεταγμένος,
νομίζων
|
εἰς |
μὲν
τὸ
πλατὺ
ἐξιὼν
πάντοθεν |
| [5] |
ἂν
ἔδοξε
λέγειν.
(καὶ
γὰρ
|
εἰς |
οἰκίαν
μὲν
οὐδεμίαν
ἰδίαι
ἐν |
| [2] |
αὐτὸς
μὲν
δείσας
ἀπεχώρησε
φυγῆι
|
εἰς |
Σιδῶνα
τῆς
Φοινίκης,
οἱ
δ᾽ |
| [1] |
μὲν
στρατιώταις
παρήγγειλε
συσκευάζεσθαι
ὡς
|
εἰς |
στρατείαν·
ταῖς
δὲ
πόλεσιν
εἰς |
| [2] |
(ἤδη)
πᾶσαν
διὰ
φιλίας
ἐπορεύθη
|
εἰς |
τὰ
Βοιωτῶν
ὅρια.
(ἐνταῦθα
δὴ |
| [1] |
τῆι
ἵππωι
τοὺς
Ἕλληνας
πρὶν
|
εἰς |
τὰ
δύσιππα
ἀφικέσθαι.
(ὁ
δὲ |
| [2] |
τὰς
πύλας
οὕτως
οἴκαδε
ἀπελθὼν
|
εἰς |
τὰ
Ὑακίνθια
ὅπου
ἐτάχθη
ὑπὸ |
| [3] |
τὴν
ἑαυτῶν
φιλίαν·
μὲν
ὤκνουν
|
εἰς |
ταὐτὸν
ἰέναι,
Ἀγησιλάωι
δὲ
αὑτοὺς |
| [11] |
ἔτι
μεγαλείως
ὠφελῶν
τὴν
πόλιν
|
εἰς |
τὴν
ἀίδιον
οἴκησιν
κατηγάγετο,
μνημεῖα |
| [1] |
τὸ
σύνταγμα
τῶν
συμμάχων,
διαβήσεσθαι
|
εἰς |
τὴν
Ἀσίαν
καὶ
πειράσεσθαι
εἰρήνην |
| [2] |
νύκτα
βεβοηθηκότας
ἐκ
τοῦ
Πειραίου
|
εἰς |
τὴν
πόλιν
πασσυδίαι,
ὑποστρέψας
ἅμα |
| [2] |
ταῦτα
προθύμων
ὄντων
τῶν
Ἀχαιῶν
|
εἰς |
τὴν
συμμαχίαν
καὶ
δεομένων
συστρατεύειν |
| [2] |
ὡς
μὴ
ἀργὸς
ἡ
πόλις
|
εἰς |
τὸ
ἐπιὸν
θέρος
πρὸς
τοὺς |
| [2] |
ἐφ᾽
ἡμῶν.
συνῆισαν
μὲν
γὰρ
|
εἰς |
τὸ
κατὰ
Κορώνειαν
πεδίον
οἱ |
| [1] |
Καρίαν
διεβίβασε
καὶ
τὸ
ἱππικὸν
|
εἰς |
τὸ
Μαιάνδρου
πεδίον
κατέστησεν.
ὁ |
| [1] |
διεβίβασεν
ἐκεῖσε,
τὸ
δὲ
ἱππικὸν
|
εἰς |
τὸ
Μαιάνδρου
πεδίον
περιήγαγε,
νομίζων |
| [3] |
καὶ
οὗτος
ταὶς
σπονδαῖς
πιστεύσας
|
εἰς |
τὸ
στρατόπεδόν
τε
ἦλθε
καὶ |
| [1] |
ἐψεύσατο,
ἀλλ᾽
ὥσπερ
προεῖπεν
εὐθὺς
|
εἰς> |
τὸν
Σαρδιανὸν
τόπον
ἐχώρησε,
καὶ |
| [7] |
πεπραγμένων
αὐτῶι
ὅ
τι
οὐκ
|
εἰς |
τοῦτο
συντείνει.
ὡς
δ᾽
ἐν |
| [4] |
δʹ
(Περί
γε
μὴν
τῆς
|
εἰς |
χρήματα
δικαιοσύνης
ποῖα
ἄν
τις |
| [11] |
τοὺς
δὲ
βωμῶν
ἱκέτας
ἀποσπῶντας
|
εὐσεβεῖς |
ἡγεῖσθαι.
(ἐκεῖνός
γε
μὴν
ὑμνῶν |
| [1] |
προσώπωι
ἀπαγγεῖλαι
τῶι
Τισσαφέρνει
τοὺς
|
πρέσβεις |
ἐκέλευσεν
ὡς
πολλὴν
χάριν
αὐτῶι |
| [1] |
τοῦ
γεγενημένου,
εὐθὺς
ἦγεν
ἐπὶ
|
Σάρδεις. |
κἀκεῖ
ἅμα
μὲν
ἔκαιε
καὶ |
| [11] |
φαίνοιτο.
ἔχαιρε
δὲ
τοὺς
μὲν
|
αἰσχροκερδεῖς |
πένητας
ὁρῶν,
τοὺς
δὲ
δικαίους |
| [2] |
μὴν
μετὰ
τοῦτο
σφάλματα
ἐγένοντο
|
οὐδεὶς |
ἂν
εἴποι
ὡς
Ἀγησιλάου
ἡγουμένου |
| [4] |
τὰς
χάριτας
ἢ
μισθοῦ
εὐεργέτει,
|
οὐδεὶς |
ἂν
οὐδὲν
ὀφείλειν
αὐτῶι
ἐνόμισεν· |
| [5] |
(μὲν)
τοιοῦτον
οὔτε
ἰδὼν
πώποτε
|
οὐδεὶς |
ἀνήγγειλεν
οὔτε
εἰκάζων
πιστὰ
ἂν |
| [1] |
ἐν
ὅπλοις
παρεῖναι.
(ἐπεὶ
μέντοι
|
οὐδεὶς |
ἀντεξήιει,
ἀδεῶς
δὴ
τὸ
ἀπὸ |
| [4] |
ὑπὸ
γὰρ
Ἀγησιλάου
στέρεσθαι
μὲν
|
οὐδεὶς |
οὐδὲν
πώποτε
ἐνεκάλεσεν,
εὖ
δὲ |
| [1] |
τριάκοντα
μὲν
Σπαρτιατῶν,
δισχιλίους
δὲ
|
νεοδαμώδεις, |
εἰς
ἑξακισχιλίους
δὲ
τὸ
σύνταγμα |
| [2] |
καὶ
οἱ
ἱππεῖς
ἦσαν
ἑκατέρων
|
ἰσοπληθεῖς. |
εἶχε
δὲ
(ὁ)
Ἀγησίλαος
μὲν |
| [4] |
τὴν
αἰσχροκέρδειαν
ἀποφεύγοι;
ἐκεῖνος
τοίνυν
|
κριθεὶς |
ὑπὸ
τῆς
πόλεως
ἅπαντα
ἔχειν |
| [7] |
πάντας
κέρδος
νομίζων,
ζημίαν
δὲ
|
τιθεὶς |
εἰ
καὶ
ὁ
μικροῦ
ἄξιος |
| [11] |
φίλοις
δὲ
εὐπαραπειστότατος.
αἰεὶ
δὲ
|
τιθεὶς |
τὰ
τῶν
φίλων
ἀσφαλῶς
αἰεί |
| [10] |
ὃς
εὐθὺς
μὲν
ἐκ
παιδὸς
|
ἐρασθεὶς |
τοῦ
εὐκλεὴς
γενέσθαι
ἔτυχε
τούτου |
| [7] |
μύριοι
τεθναῖεν
τῶν
πολεμίων>
οὐκ
|
ἐφησθεὶς |
φανερὸς
ἐγένετο,
ἀλλ᾽
εἶπεν
ἄπα· |
| [2] |
χωρία
ταῦτα
οὐκέτι
δείσας
ἀλλὰ
|
πεισθεὶς |
ἀπέπλευσεν
οἴκαδε.
(κἀνταῦθα
οὖν)
ἄξια |
| [3] |
ὑπήκουσε
δεξιὰν
πέμποντι,
φοβούμενος
μὴ
|
ληφθεὶς |
ἢ
χρήματα
πολλὰ
ἀποτείσειεν
ἢ |
| [1] |
τὴν
ἀρχὴν
αὐτῶν,
οἵ
τε
|
βασιλεῖς |
οὐδεπώποτε
μειζόνων
ὠρέχθησαν
ἢ
ἐφ᾽ |
| [2] |
τινές)
καὶ
Ἴωνες
δὲ
καὶ
|
Αἰολεῖς |
καὶ
Ἑλλησπόντιοι
ἐχόμενοι.
καὶ
πάντες |
| [7] |
ὅτι
οὐκ
ἀνδραποδίζεσθαι
δέοι
Ἑλληνίδας
|
πόλεις |
ἀλλὰ
σωφρονίζειν.
εἰ
δὲ
τοὺς |
| [1] |
ὁμονόως
πολιτευομένας
καὶ
εὐδαίμονας
τὰς
|
πόλεις |
διατελέσαι;
(τοιγαροῦν
οἱ
ἐν
τῆι |
| [1] |
αὐτονόμους
τὰς
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
|
πόλεις |
Ἑλληνίδας,
Ἀγησίλαος
δὲ
ἀντώμοσε
σπονδὰς |
| [1] |
προθύμως
μαστεύοι.
ἔταξε
δὲ
καὶ
|
πόλεις |
ἐξ
ὧν
δέοι
τοὺς
ἱππέας |
| [1] |
ἔργον
ἐπεδείξατο,
ὅστις
παραλαβὼν
πάσας
|
πόλεις |
ἐφ᾽
ἃς
ἄρξων
ἐξέπλευσε
στασιαζούσας |
| [1] |
δυνάμεις
ἀναλαμβάνων
ἦγε
καὶ
τὰς
|
πόλεις |
κατεστρέφετο
καὶ
ἐμβαλὼν
ἀπροσδοκήτως
παμπληθῆ |
| [2] |
Κορινθίων
καὶ
Θηβαίων
ἠνάγκασε
τὰς
|
πόλεις |
οἴκαδε
καταδέξασθαι.
ὕστερον
δ᾽
αὖ |
| [1] |
εὐμενεῖς
αὐτῶι
ἐγίγνοντο.
ὁπόσας
δὲ
|
πόλεις |
προσαγάγοιτο,
ἀφαιρῶν
αὐτῶν
ὅσα
δοῦλοι |
| [1] |
τε
ἐν
τῆι
πορείαι
ἀπαντώσας
|
δυνάμεις |
ἀναλαμβάνων
ἦγε
καὶ
τὰς
πόλεις |
| [11] |
ἔργον
εἶχεν.
(ἐκεῖνον
οἱ
μὲν
|
συγγενεῖς |
φιλοκηδεμόνα
ἐκάλουν,
οἱ
δὲ
χρώμενοι |
| [1] |
ἀλλὰ
καὶ
αὐτοὶ
οἱ
ἁλισκόμενοι
|
εὐμενεῖς |
αὐτῶι
ἐγίγνοντο.
ὁπόσας
δὲ
πόλεις |
| [2] |
προπέμψαι
ἐπέταξε
τοὺς
ἀμφ᾽
αὐτὸν
|
ἱππεῖς |
ἔστε
ἐν
τῶι
ἀσφαλεῖ
ἐγένοντο. |
| [2] |
ἰσοπάλους,
σχεδὸν
δὲ
καὶ
οἱ
|
ἱππεῖς |
ἦσαν
ἑκατέρων
ἰσοπληθεῖς.
εἶχε
δὲ |
| [1] |
ἡμέραι
ἧκον
οἱ
τῶν
πολεμίων
|
ἱππεῖς. |
(καὶ
τῶι
μὲν
ἄρχοντι
τῶν |
| [1] |
καιι
οἱ
τέκτονες
καὶ
οἱ
|
σιδηρεῖς |
καὶ
σκυτεῖς
καὶ
γραφεῖς
πάντες |
| [1] |
τὸν
Σαρδιανὸν
τόπον
ἐχώρησε,
καὶ
|
τρεῖς |
μὲν
ἡμέρας
δι᾽
ἐρημίας
πολεμίων |
| [1] |
ἄξειν
ἀδόλως,
ὁρισάμενος
τῆς
πράξεως
|
τρεῖς |
μῆνας.
(ὁ
μὲν
δὴ
Τισσαφέρνης |
| [2] |
τοὺς
ἡμίσεις
μὲν
ἔμπροσθεν,
τοὺς
|
ἡμίσεις |
δὲ
ἐπ᾽
οὐρᾶι
ἔχων
τῶν |
| [2] |
ἐν
πλαισίωι
τὸ
στράτευμα,
τοὺς
|
ἡμίσεις |
μὲν
ἔμπροσθεν,
τοὺς
ἡμίσεις
δὲ |
| [1] |
τέκτονες
καὶ
οἱ
σιδηρεῖς
καὶ
|
σκυτεῖς |
καὶ
γραφεῖς
πάντες
πολεμικὰ
ὅπλα |
| [1] |
οἱ
σιδηρεῖς
καὶ
σκυτεῖς
καὶ
|
γραφεῖς |
πάντες
πολεμικὰ
ὅπλα
κατεσκεύαζον·
ὥστε |
| [6] |
ἐχρῆτο,
ἡμέραι
δὲ
ὅσαπερ
νυκτί,
|
πολλάκις |
ἄδηλος
γιγνόμενος
ὅπου
τε
εἴη |
| [1] |
ἀλλ᾽
ὡς
ἀνθρώπους
ὄντας
φυλάττειν,
|
πολλάκις |
δὲ
ὁπότε
μεταστρατοπεδεύοιτο,
εἰ
αἴσθοιτο |
| [1] |
καὶ
τοῦ
πραιότητι
προσάγεσθαι.
(καὶ
|
πολλάκις |
μὲν
προηγόρευε
τοῖς
στρατιώταις
τοὺς |
| [1] |
δὲ
ὡς
Ἀρχιδάμου,
κρίνασα
ἡ
|
πόλις |
ἀνεπικλητότερον
εἶναι
Ἀγησίλαον
καὶ
τῶι |
| [1] |
τὸ
ναυτικὸν
προσῆψεν
αὐτῶι
ἡ
|
πόλις, |
αὐξανόμενος
δὲ
καὶ
εὐκλείαι
καὶ |
| [4] |
πᾶσα
μάρτυς
ἡ
τῶν
Λακεδαιμονίων
|
πόλις. |
(διδόντος
δ᾽
αὐτῶι
πάμπολλα
δῶρα |
| [2] |
σπεύδων
ὡς
μὴ
ἀργὸς
ἡ
|
πόλις |
εἰς
τὸ
ἐπιὸν
θέρος
πρὸς |
| [1] |
πατρίδος
ἐντιμότατον,
οὕτω
καὶ
ἡ
|
πόλις |
ἐν
τῆι
Ἑλλάδι
ἐνδοξοτάτη·
ὥστε |
| [2] |
κοινῆι
αὐτός
τε
καὶ
ἡ
|
πόλις |
ηὐτύχει·
ὅσα
γε
μὴν
μετὰ |
| [7] |
λεγόντων
ὅτι
ἐνδιδοῖτο
αὐτοῖς
ἡ
|
πόλις, |
καὶ
μηχανὰς
ἐπιδεικνύντων
αἷς
πάντως |
| [1] |
γένος
αὐτοῦ·
ἥ
τε
γὰρ
|
πόλις |
οὐδεπώποτε
φθονήσασα
τοῦ
προτετιμῆσθαι
αὐτοὺς |
| [7] |
~Κεφάλαιον
ζʹ
(Ὥς
γε
μὴν
|
φιλόπολις |
ἦν
καθ᾽
ἓν
μὲν
ἕκαστον |
| [1] |
οὔτε
δημοκρατία
οὔτε
ὀλιγαρχία
οὔτε
|
τυραννὶς |
οὔτε
βασιλεία·
αὕτη
δὲ
μόνη |
| [1] |
τοίνυν
τῆι
Ἀσίαι
ἥδε
πρώτη
|
πρᾶξις |
ἐγένετο.
Τισσαφέρνης
μὲν
ὤμοσεν
Ἀγησιλάωι, |
| [10] |
ὧν
ἡγεῖτο
καὶ
πρὸς
ἐκείνους
|
οἷς |
ἐπολέμει.
~Κεφάλαιον
ιαʹ
(Βούλομαι
δὲ |
| [11] |
καὶ
σοφίαν
ἔργωι
μᾶλλον
ἢ
|
λόγοῖς |
ἤσκει.
(πραιότατός
γε
μὴν
φίλοις |
| [11] |
θεοὺς
οἴοιτο
οὐδὲν
ἧττον
ὁσίοις
|
ἔργοις |
ἢ
ἁγνοῖς
ἱεροῖς
ἥδεσθαι.
ἀλλὰ |
| [9] |
μεγαλογνῶμον,
τὸ
αὐτὸν
μὲν
ἀνδρὸς
|
ἔργοις |
καὶ
κτήμασι
κοσμεῖν
τὸν
ἑαυτοῦ |
| [8] |
οὕτως
ἐφαρμόσας
τὰς
δαπάνας
ταῖς
|
προσόδοις |
οὐδὲν
ἠναγκάζετο
χρημάτων
ἕνεκα
ἄδικον |
| [11] |
εὐτυχοίη,
οὐκ
ἀνθρώπων
ὑπερεφρόνει,
ἀλλὰ
|
θεοῖς |
χάριν
ἤιδει.
καὶ
θαρρῶν
πλείονα |
| [11] |
μὲν
παντοδαποῖς,
χρῆσθαι
δὲ
τοῖς
|
ἀγαθοῖς. |
ὁπότε
δὲ
ψεγόντων
ἢ
ἐπαινούντων |
| [1] |
παρὸν
δ᾽
αὐτῶι
πολλοῖς
καὶ
|
ἀγαθοῖς |
χρῆσθαι
ὅ
τι
ἐβούλετο,
πρὸς |
| [2] |
Κηφισοῦ,
οἱ
δὲ
σὺν
τοῖς
|
Θηβαίοις |
ἀπὸ
τοῦ
Ἑλικῶνος.
ἑώρων
δὲ |
| [2] |
καὶ
ἀνὰ
τὰ
ὄρη
μάχεσθαι
|
Θηβαίοις, |
εἰ
βούλοιντο.
ἐστράτευσε
δὲ
καὶ |
| [2] |
τοῦτο,
ἀλλ᾽
ἀντιμέτωπος
συνέρραξε
τοῖς
|
Θηβαίοις. |
καὶ
συμβαλόντες
τὰς
ἀσπίδας
ἐωθοῦντο, |
| [11] |
ιαʹ
(Βούλομαι
δὲ
καὶ
ἐν
|
κεφαλαίοις |
ἐπανελθεῖν
τὴν
ἀρετὴν
αὐτοῦ,
ὡς |
| [2] |
καὶ
οὐ
πρότερον
ἔληξε
πρὶν
|
Ἀχαιοῖς |
μὲν
φίλους
ἐποίησεν
Ἀκαρνᾶνας
καὶ |
| [2] |
ἐκ
Κρεύσιος
ὁρμώμενοι
εὐπετῶς
τοῖς
|
Κορινθίοις |
παρεγίγνοντο,
στρατεύει
ἐπὶ
τὸ
Πείραιον. |
| [6] |
(τοιγαροῦν
τοιαῦτα
ποιῶν
τοῖς
μὲν
|
πολεμίοις |
δεινὸς
ἦν,
τοῖς
δὲ
φίλοις |
| [10] |
ἄν,
καὶ
εἰ
νόσου
δὲ
|
πολεμίοις |
ἐμπεσούσης
κρατήσειεν,
εὐτυχέστερος
μὲν
ἂν |
| [11] |
μὲν
καὶ
τὰ
ἐν
τοῖς
|
πολεμίοις |
ἐσέβετο,
ἡγούμενος
τοὺς
θεοὺς
οὐχ |
| [6] |
πορεύοιτο
εἰδὼς
ὅτι
ἐξείη
τοῖς
|
πολεμίοις |
μάχεσθαι,
εἰ
βούλοιντο,
συντεταγμένον
μὲν |
| [2] |
τῶν
τοιούτων
ἀνθρώπους
προθυμότατα
τοῖς
|
πολεμίοις |
μάχεσθαι.
(καὶ
μέντοι
οὐκ
ἐψεύσθη. |
| [1] |
Ἀγησίλαος
γιγνώσκων
ὅτι
τοῖς
μὲν
|
πολεμίοις |
οὔπω
παρείη
τὸ
πεζόν,
αὐτῶι |
| [2] |
ἐν
δὲ
τοῖς
στενοῖς
καὶ
|
ὑπερδεξίοις |
τόποις
ὑπομένων
τῶι
παντὶ
κρατεῖν |
| [2] |
πολλὰ
τραύματα
ἔχων
πάντοσε
καὶ
|
παντοίοις |
ὅπλοις
ὅμως
οὐκ
ἐπελάθετο
τοῦ |
| [11] |
τοὺς
θεοὺς
οἴοιτο
οὐδὲν
ἧττον
|
ὁσίοις |
ἔργοις
ἢ
ἁγνοῖς
ἱεροῖς
ἥδεσθαι. |
| [1] |
καὶ
Ἴωσι
καὶ
Αἰολεῦσι
καὶ
|
Ἑλλησποντίοις |
πέμπειν
πρὸς
αὑτὸν
εἰς
Ἔφεσον |
| [2] |
περὶ
ἑαυτόν.
(ὡς
δὲ
παρετάξαντο
|
ἀλλήλοις, |
οἱ
μὲν
Θετταλοί,
νομίσαντες
οὐκ |
| [7] |
ἧς
ἂν
ἡγῆται
μάλιστα
ἡμᾶς
|
ἀλλήλοις |
πολεμήσειν,
ὁπῶσι
μὲν
οὖν
ἅπαντες |
| [2] |
παρῆν
δὴ
θεάσασθαι
ἔνθα
συνέπεσον
|
ἀλλήλοις |
τὴν
μὲν
γῆν
αἵματι
πεφυρμένην, |
| [11] |
δὲ
κρατήσας·
ἐχθροῖς
μὲν
δυσεξαπάτητος,
|
φίλοις |
δὲ
εὐπαραπειστότατος.
αἰεὶ
δὲ
τιθεὶς |
| [8] |
δὲ
πᾶν
ὅ
τι
δέοι
|
φίλοις. |
διὰ
δὲ
τὸ
εὔελπις
καὶ |
| [6] |
πολεμίοις
δεινὸς
ἦν,
τοῖς
δὲ
|
φίλοις |
θάρρος
καὶ
ῥώμην
ἐνεποίει.
ὥστε |
| [1] |
τὰ
πάντα
ἐπωλεῖτο,
τοῖς
μὲν
|
φίλοις |
προεῖπεν
ὠνεῖσθαι,
εἰπὼν
ὅτι
καταβήσοιτο |
| [11] |
λόγοῖς
ἤσκει.
(πραιότατός
γε
μὴν
|
φίλοις |
ὢν
ἐχθροῖς
φοβερώτατος
ἦν·
καὶ |
| [2] |
στενοῖς
τῶν
Ἀκαρνάνων
καταλαβὼν
(τοῖς
|
ψιλοῖς) |
τὰ
ὑπὲρ
κεφαλῆς
αὐτῶν
μάχην |
| [3] |
καὶ
καλὸν
κτῆμα
τοῖς
τε
|
ἄλλοις |
ἅπασι
καὶ
ἀνδρὶ
δὴ
στρατηγῶι |
| [2] |
ἱππέας,
καὶ
κελεύει
τοῖς
τε
|
ἄλλοις |
παραγγέλλειν
καὶ
αὐτοὺς
διώκειν
κατὰ |
| [5] |
ἀλλὰ
ταῦτα
μὲν
ὀλίγων
εἰδότων
|
πολλοῖς |
ἔξεστιν
ἀπιστεῖν·
τὰ
δὲ
πάντες |
| [1] |
καὶ
δυνάμει,
παρὸν
δ᾽
αὐτῶι
|
πολλοῖς |
καὶ
ἀγαθοῖς
χρῆσθαι
ὅ
τι |
| [2] |
τραύματα
ἔχων
πάντοσε
καὶ
παντοίοις
|
ὅπλοις |
ὅμως
οὐκ
ἐπελάθετο
τοῦ
θείου, |
| [1] |
πρὸς
τοὺς
ἐλευθεροῦντας
διακρινουμένους
ἐν
|
ὅπλοις |
παρεῖναι.
(ἐπεὶ
μέντοι
οὐδεὶς
ἀντεξήιει, |
| [2] |
τῶν
πολεμίων
ὀγδοήκοντα
σὺν
τοῖς
|
ὅπλοις |
ὑπὸ
τῶι
ναῶι
εἰσι,
καὶ |
| [7] |
ἀπόλοιτο·
εἰ
δ᾽
ἐν
τοῖς
|
νόμοις |
ἠρεμοῦντες
διαμένοιεν,
δῆλος
ἦν
εὐδαίμονα |
| [7] |
πόλει
φανερὸς
ἦν
μάλιστα
τοῖς
|
νόμοις |
λατρεύων.
τίς
γὰρ
ἂν
ἠθέλησεν |
| [11] |
οὐδὲν
ἧττον
ὁσίοις
ἔργοις
ἢ
|
ἁγνοῖς |
ἱεροῖς
ἥδεσθαι.
ἀλλὰ
μὴν
καὶ |
| [1] |
ἔτι
καὶ
νῦν
τοῖς
προγόνοις
|
ὀνομαζομένοις |
ἀπομνημονεύεται
ὁπόστος
ἀφ᾽
Ἡρακλέους
ἐγένετο, |
| [8] |
μὴ
ἄπιστος
γενέσθαι
τοῖς
ἀφίστασθαι
|
βουλομένοις. |
(ἐκεῖνό
γε
μὴν
αὐτοῦ
τίς |
| [10] |
παράδειγμα
γενέσθαι
τοῖς
ἀνδραγαθίαν
ἀσκεῖν
|
βουλομένοις. |
τίς
γὰρ
ἂν
ἢ
θεοσεβῆ |
| [1] |
(τοῖς
δ᾽
αὖ
διὰ
γῆρας
|
καταλειπομένοις |
αἰχμαλώτοις
προσέταττεν
ἐπιμελεῖσθαι
αὐτῶν,
ὡς |
| [2] |
ἂν
περιέχεσθαι,
ἐν
δὲ
τοῖς
|
στενοῖς |
καὶ
ὑπερδεξίοις
τόποις
ὑπομένων
τῶι |
| [2] |
εἰς
Ἀκαρνανίαν
καὶ
ἐπιθεμένων
ἐν
|
στενοῖς |
τῶν
Ἀκαρνάνων
καταλαβὼν
(τοῖς
ψιλοῖς) |
| [11] |
εὐπραξίαις
σωφρονεῖν
ἐπιστάμενος
ἐν
τοῖς
|
δεινοῖς |
εὐθαρσὴς
ἐδύνατο
εἶναι.
(καὶ
τὸ |
| [7] |
οἴηται
μείζω
βλάψειν,
δωρεῖται
δ᾽
|
ἐκείνοις |
οὓς
ἂν
νομίζηι
λαβόντας
πλεῖστα |
| [4] |
ἡμίσεα
τοῖς
ἀπὸ
μητρὸς
αὐτῶι
|
ὁμογόνοις |
μετέδωκεν,
ὅτι
πενομένους
αὐτοὺς
ἑώρα. |
| [1] |
ὅτι
ἔτι
καὶ
νῦν
τοῖς
|
προγόνοις |
ὀνομαζομένοις
ἀπομνημονεύεται
ὁπόστος
ἀφ᾽
Ἡρακλέους |
| [11] |
ὢν
ἐχθροῖς
φοβερώτατος
ἦν·
καὶ
|
πόνοις |
μάλιστα
ἀντέχων
ἑταίροις
ἥδιστα
ὑπεῖκε, |
| [11] |
καθιστάναι.
(ἤσκει
δὲ
ἐξομιλεῖν
μὲν
|
παντοδαποῖς, |
χρῆσθαι
δὲ
τοῖς
ἀγαθοῖς.
ὁπότε |
| [2] |
δὲ
τοῖς
στενοῖς
καὶ
ὑπερδεξίοις
|
τόποις |
ὑπομένων
τῶι
παντὶ
κρατεῖν
ἄν. |
| [10] |
νομίζεσθαι.
(εἰ
δὲ
καλὸν
εὕρημα
|
ἀνθρώποις |
στάθμη
καὶ
κανὼν
πρὸς
τὸ |
| [8] |
τοῦτο
πᾶν
μὲν
τὸ
ἐν
|
ἀνθρώποις |
χρυσίον,
πᾶν
δὲ
τὸ
ἀργύριον, |
| [11] |
ἧττον
ὁσίοις
ἔργοις
ἢ
ἁγνοῖς
|
ἱεροῖς |
ἥδεσθαι.
ἀλλὰ
μὴν
καὶ
ὁπότε |
| [11] |
ἐφάνη;
τίς
μὲν
γὰρ
τοῖς
|
ἐχθροῖς |
ἀκμάζων
οὕτω
φοβερὸς
ἦν
ὡς |
| [6] |
καὶ
τὰ
ἐχυρὰ
ἀνώχυρα
τοῖς
|
ἐχθροῖς |
καθίστη,
τὰ
μὲν
παριών,
τὰ |
| [11] |
ἀνταγωνιστὴς
ἦν,
κουφότατος
δὲ
κρατήσας·
|
ἐχθροῖς |
μὲν
δυσεξαπάτητος,
φίλοις
δὲ
εὐπαραπειστότατος. |
| [11] |
(πραιότατός
γε
μὴν
φίλοις
ὢν
|
ἐχθροῖς |
φοβερώτατος
ἦν·
καὶ
πόνοις
μάλιστα |
| [11] |
ἦν·
καὶ
πόνοις
μάλιστα
ἀντέχων
|
ἑταίροις |
ἥδιστα
ὑπεῖκε,
καλῶν
ἔργων
μᾶλλον |
| [6] |
ὥστε
μάλιστα
πειθόμενος
τοῖς
δ᾽
|
ἑταίροις |
πρόθυμος
ὢν
ἀπροφασίστους
τοὺς
φίλους |
| [2] |
τοὺς
Ὀρχομενίους
διακόψαντες
ἐν
τοῖς
|
σκευοφόροις |
εἰσί.
καὶ
ὁ
μὲν
εὐθὺς |
| [2] |
μειόνων
ἀπολωλότων
ἐν
τῆι
ἐν
|
Λεύκτροις |
μάχηι
ἢ
λειπομένων,
ὅμως
διεφύλαξε |
| [2] |
ἐπεὶ
δ᾽
αὖ
τῆς
ἐν
|
Λεύκτροις |
συμφορᾶς
γεγενημένης
κατακαίνουσι
τοὺς
ἐν |
| [11] |
ἐξομιλεῖν
μὲν
παντοδαποῖς,
χρῆσθαι
δὲ
|
τοῖς |
ἀγαθοῖς.
ὁπότε
δὲ
ψεγόντων
ἢ |
| [6] |
καὶ
τοῖς
συμμάχοις·
καὶ
ἐν
|
τοῖς |
ἀγῶσι
δὲ
οὐδὲν
ἧττον
τοὺς |
| [7] |
προσεφέρετο.
ἐλοιδορεῖτο
μὲν
γὰρ
ἐπὶ
|
τοῖς |
ἁμαρτήμασιν,
ἐτίμα
δ᾽
εἴ
τι |
| [2] |
ἀνέστρεψέ
τε
καὶ
μαχόμενος
σὺν
|
τοῖς |
ἀμφ᾽
αὑτὸν
ἀποθνήισκει.
ὡς
δὲ |
| [10] |
ἡ
Ἀγησιλάου
ἀρετὴ
παράδειγμα
γενέσθαι
|
τοῖς |
ἀνδραγαθίαν
ἀσκεῖν
βουλομένοις.
τίς
γὰρ |
| [4] |
ἔχειν
τὰ
Ἄγιδος
τὰ
ἡμίσεα
|
τοῖς |
ἀπὸ
μητρὸς
αὐτῶι
ὁμογόνοις
μετέδωκεν, |
| [8] |
ἀλλ᾽
ἐφυλάξατο
μὴ
ἄπιστος
γενέσθαι
|
τοῖς |
ἀφίστασθαι
βουλομένοις.
(ἐκεῖνό
γε
μὴν |
| [1] |
καὶ
τούτων
ὅπως
συγκομίζοιντό
ποι.
|
(τοῖς |
δ᾽
αὖ
διὰ
γῆρας
καταλειπομένοις |
| [1] |
μὲν
πολεμίους
τοὺς
θεοὺς
ἐκτήσατο,
|
τοῖς |
δ᾽
Ἕλλησι
συμμάχους
ἐποίησεν.
(ἐκ |
| [6] |
οὕτως
ἐχρῆτο
ὥστε
μάλιστα
πειθόμενος
|
τοῖς |
δ᾽
ἑταίροις
πρόθυμος
ὢν
ἀπροφασίστους |
| [1] |
ἀφ᾽
ἥβης
θεῖν
ὁμόσε
αὐτοῖς,
|
τοῖς |
δὲ
πελτασταῖς
εἶπε
δρόμωι
ὑφηγεῖσθαι· |
| [6] |
τοῖς
μὲν
πολεμίοις
δεινὸς
ἦν,
|
τοῖς |
δὲ
φίλοις
θάρρος
καὶ
ῥώμην |
| [11] |
ταῖς
εὐπραξίαις
σωφρονεῖν
ἐπιστάμενος
ἐν
|
τοῖς |
δεινοῖς
εὐθαρσὴς
ἐδύνατο
εἶναι.
(καὶ |
| [1] |
καρποῦσθαι,
τούτους
ποιήσας
μηδ᾽
ἀντιβλέπειν
|
τοῖς |
Ἕλλησι
δύνασθαι,
καὶ
τὴν
μὲν |
| [7] |
βασιλεὺς
κακὰ
ἔχων
μὴ
δυνήσεται
|
τοῖς |
Ἕλλησι
πράγματα
παρέχειν;
ὃς
καὶ |
| [2] |
μηδετέρωι
συλλήψοιτο,
μισθὸν
οὐδέτερος
λύσει
|
τοῖς |
Ἕλλησιν,
ἀγορὰν
δὲ
οὐδέτερος
παρέξει, |
| [8] |
Ἀγησιλάου
τὸ
πρὸς
τὸ
ἀρέσκειν
|
τοῖς |
Ἕλλησιν
ὑπεριδεῖν
τῆν
βασιλέως
ξενίαν. |
| [11] |
γῆρας
ἐφάνη;
τίς
μὲν
γὰρ
|
τοῖς |
ἐχθροῖς
ἀκμάζων
οὕτω
φοβερὸς
ἦν |
| [6] |
ὥστε
καὶ
τὰ
ἐχυρὰ
ἀνώχυρα
|
τοῖς |
ἐχθροῖς
καθίστη,
τὰ
μὲν
παριών, |
| [2] |
τοῦ
Κηφισοῦ,
οἱ
δὲ
σὺν
|
τοῖς |
Θηβαίοις
ἀπὸ
τοῦ
Ἑλικῶνος.
ἑώρων |
| [2] |
ἐποίησε
τοῦτο,
ἀλλ᾽
ἀντιμέτωπος
συνέρραξε
|
τοῖς |
Θηβαίοις.
καὶ
συμβαλόντες
τὰς
ἀσπίδας |
| [1] |
δρόμωι
ὑφηγεῖσθαι·
παρήγγειλε
δὲ
καὶ
|
τοῖς |
ἱππεῦσιν
ἐμβάλλειν,
ὡς
αὐτοῦ
τε |
| [1] |
ἐμβαλεῖν
πρὸς
τὸ
μάχεσθαι,
προεῖπε
|
τοῖς |
κήρυξι
τοὺς
ὑπὸ
τῶν
ληιστῶν |
| [2] |
ταύτηι
ἐκ
Κρεύσιος
ὁρμώμενοι
εὐπετῶς
|
τοῖς |
Κορινθίοις
παρεγίγνοντο,
στρατεύει
ἐπὶ
τὸ |
| [7] |
ὡς
πλεῖστα
ἀγαθὰ
ποιεῖν.
(ἐν
|
τοῖς |
μεγίστοις
δὲ
ὠφελήμασι
τῆς
πατρίδος |
| [6] |
δυσεπιβουλευτότατον
εἶναι.
(τοιγαροῦν
τοιαῦτα
ποιῶν
|
τοῖς |
μὲν
πολεμίοις
δεινὸς
ἦν,
τοῖς |
| [1] |
δὴ
ὁ
Ἀγησίλαος
γιγνώσκων
ὅτι
|
τοῖς |
μὲν
πολεμίοις
οὔπω
παρείη
τὸ |
| [1] |
ἐποίησεν.
(ἐκ
δὲ
τούτου
εὐθὺς
|
τοῖς |
μὲν
στρατιώταις
παρήγγειλε
συσκευάζεσθαι
ὡς |
| [1] |
εἰλῆφθαι
ἀντίπροικα
τὰ
πάντα
ἐπωλεῖτο,
|
τοῖς |
μὲν
φίλοις
προεῖπεν
ὠνεῖσθαι,
εἰπὼν |
| [2] |
δὲ
φιλονικίαν
ἐνέβαλε
πρὸς
ἀλλήλους
|
τοῖς |
μετ᾽
αὐτοῦ
ὅπως
ἕκαστοι
αὐτῶν |
| [7] |
ἄξιος
ἀπόλοιτο·
εἰ
δ᾽
ἐν
|
τοῖς |
νόμοις
ἠρεμοῦντες
διαμένοιεν,
δῆλος
ἦν |
| [7] |
τῆι
πόλει
φανερὸς
ἦν
μάλιστα
|
τοῖς |
νόμοις
λατρεύων.
τίς
γὰρ
ἂν |
| [2] |
πορείας
αὐτὸν
οἱ
Θετταλοὶ
ἐπιτιθέμενοι
|
τοῖς |
ὄπισθεν,
παραπέμπει
ἐπ᾽
οὐρὰν
καὶ |
| [2] |
ὅτι
τῶν
πολεμίων
ὀγδοήκοντα
σὺν
|
τοῖς |
ὅπλοις
ὑπὸ
τῶι
ναῶι
εἰσι, |
| [5] |
ἐρασθείη,
ἔπειτα,
ἡνίκα
ἐπιχωρίου
ὄντος
|
τοῖς |
Πέρσαις
φιλεῖν
οὓς
ἂν
τιμῶσιν |
| [11] |
ἱερὰ
μὲν
καὶ
τὰ
ἐν
|
τοῖς |
πολεμίοις
ἐσέβετο,
ἡγούμενος
τοὺς
θεοὺς |
| [6] |
μὴν
πορεύοιτο
εἰδὼς
ὅτι
ἐξείη
|
τοῖς |
πολεμίοις
μάχεσθαι,
εἰ
βούλοιντο,
συντεταγμένον |
| [2] |
ἐκ
τῶν
τοιούτων
ἀνθρώπους
προθυμότατα
|
τοῖς |
πολεμίοις
μάχεσθαι.
(καὶ
μέντοι
οὐκ |
| [10] |
τῶι
πρὸς
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἡγεῖσθαι
|
τοῖς |
πολίταις.
(ἀλλὰ
γὰρ
μὴ
ὅτι |
| [1] |
ἢ
ὅτι
ἔτι
καὶ
νῦν
|
τοῖς |
προγόνοις
ὀνομαζομένοις
ἀπομνημονεύεται
ὁπόστος
ἀφ᾽ |
| [6] |
καὶ
τῆι
Ἑλλάδι,
ἐν
δὲ
|
τοῖς |
πρὸς
τούτους
ἀγῶσι
πρῶτον
(μὲν) |
| [2] |
Θηβαῖοι
τοὺς
Ὀρχομενίους
διακόψαντες
ἐν
|
τοῖς |
σκευοφόροις
εἰσί.
καὶ
ὁ
μὲν |
| [2] |
πάντοθεν
ἂν
περιέχεσθαι,
ἐν
δὲ
|
τοῖς |
στενοῖς
καὶ
ὑπερδεξίοις
τόποις
ὑπομένων |
| [1] |
προσάγεσθαι.
(καὶ
πολλάκις
μὲν
προηγόρευε
|
τοῖς |
στρατιώταις
τοὺς
ἁλισκομένους
μὴ
ὡς |
| [5] |
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
παραμυθίαν
εἶναι
|
τοῖς |
στρατιώταις.
ὡς
δὲ
συνελόντι
εἰπεῖν, |
| [1] |
μάχεσθαι.
προεῖπε
δὲ
καὶ
τοῦτο
|
τοῖς |
στρατιώταις,
ὡς
εὐθὺς
ἡγήσοιτο
τὴν |
| [6] |
συμφορώτερον
τῆι
τε
πόλει
καὶ
|
τοῖς |
συμμάχοις·
καὶ
ἐν
τοῖς
ἀγῶσι |
| [3] |
οὕτω
μέγα
καὶ
καλὸν
κτῆμα
|
τοῖς |
τε
ἄλλοις
ἅπασι
καὶ
ἀνδρὶ |
| [2] |
μάλ᾽
εὐρώστους
ἱππέας,
καὶ
κελεύει
|
τοῖς |
τε
ἄλλοις
παραγγέλλειν
καὶ
αὐτοὺς |
| [2] |
ἐν
στενοῖς
τῶν
Ἀκαρνάνων
καταλαβὼν
|
(τοῖς |
ψιλοῖς)
τὰ
ὑπὲρ
κεφαλῆς
αὐτῶν |
| [7] |
πλεῖστα
ἀγαθὰ
ποιεῖν.
(ἐν
τοῖς
|
μεγίστοις |
δὲ
ὠφελήμασι
τῆς
πατρίδος
καὶ |
| [2] |
κατὰ
κράτος
καὶ
μηκέτι
δοῦναι
|
αὐτοῖς |
ἀναστροφήν.
οἱ
δὲ
Θετταλοὶ
ὡς |
| [2] |
τὴν
συμμαχίαν
καὶ
δεομένων
συστρατεύειν
|
αὐτοῖς |
εἰς
Ἀκαρνανίαν
καὶ
ἐπιθεμένων
ἐν |
| [7] |
τῶν
φευγόντων
λεγόντων
ὅτι
ἐνδιδοῖτο
|
αὐτοῖς |
ἡ
πόλις,
καὶ
μηχανὰς
ἐπιδεικνύντων |
| [2] |
μὲν
δεξιοὶ
ἦσαν,
Ἀργεῖοι
δ᾽
|
αὐτοῖς |
τὸ
εὐώνυμον
εἶχον.
(συνιόντων
δὲ |
| [1] |
δέκα
ἀφ᾽
ἥβης
θεῖν
ὁμόσε
|
αὐτοῖς, |
τοῖς
δὲ
πελτασταῖς
εἶπε
δρόμωι |
| [2] |
Ἠλείων
καὶ
Βοιωτῶν,
καὶ
σὺν
|
αὐτοῖς |
Φωκέων
καὶ
Λοκρῶν
ἀμφοτέρων
καὶ |
| [2] |
Ἀκαρνάνων
καὶ
Εὐβοέων,
πρὸς
δὲ
|
τούτοις |
ἀφεστηκότων
μὲν
τῶν
δούλων,
πολλῶν |
| [11] |
ὡς
πλεῖστα
ὠφελεῖν.
(πρὸς
δὲ
|
τούτοις |
βαρύτατος
μὲν
ἀνταγωνιστὴς
ἦν,
κουφότατος |
| [8] |
παρούσης
δὲ
δυνάμεως,
πρὸς
δὲ
|
τούτοις |
βασιλείας,
καὶ
ταύτης
οὐκ
ἐπιβουλευομένης |
| [7] |
καὶ
ὁ
νῦν
συμμαχεῖ
μὲν
|
τούτοις |
μεθ᾽
ὁποτέρων
ἂν
οἴηται
μείζω |
| [1] |
ὁπόστος
ἀφ᾽
Ἡρακλέους
ἐγένετο,
καὶ
|
τούτοις |
οὐκ
ἰδιώταις
ἀλλ᾽
ἐκ
βασιλέων |
| [2] |
κατέκανον
οἱ
ἐναντίοι,
βοηθῶν
αὖ
|
τούτοις |
στρατεύει
ἐπὶ
τὰς
Θήβας.
εὑρὼν |
| [1] |
ὅ
τι
ἐβούλετο,
πρὸς
δὲ
|
τούτοις |
τὸ
μέγιστον,
ἐπινοῶν
καὶ
ἐλπίζων |
| [2] |
Σκοτουσαῖοι
καὶ
Φαρσάλιοι
σύμμαχοι
ὄντες
|
Βοιωτοῖς, |
καὶ
πάντες
δὲ
Θετταλοὶ
πλὴν |
| [1] |
δ᾽
αὖ
διὰ
γῆρας
καταλειπομένοις
|
αἰχμαλώτοις |
προσέταττεν
ἐπιμελεῖσθαι
αὐτῶν,
ὡς
μήτε |
| [1] |
ἑκατὸν
ταλάντων
τῶι
θεῶι
ἐν
|
Δελφοῖς |
δεκάτην
ἀποθῦσαι.
(ὁ
μέντοι
Περσῶν |
| [11] |
καίπερ
γηραιοῦ
τελευτήσαντος;
τίς
δὲ
|
συμμάχοις |
θάρσος
παρέσχεν
ὅσον
Ἀγεσίλαος,
καίπερ |
| [6] |
τῆι
τε
πόλει
καὶ
τοῖς
|
συμμάχοις· |
καὶ
ἐν
τοῖς
ἀγῶσι
δὲ |
| [8] |
δέοι
φίλοις.
διὰ
δὲ
τὸ
|
εὔελπις |
καὶ
εὔθυμος
καὶ
ἀεὶ
ἱλαρὸς |
| [5] |
ἂν
τοῦ
καλλίστου
ἡ
σφοδροτάτη
|
φύσις |
ἐρασθείη,
ἔπειτα,
ἡνίκα
ἐπιχωρίου
ὄντος |
| [5] |
πολλῶν
κρατοῦσιν
ἀνθρώπων,
ποίας
οἶδέ
|
τις |
Ἀγησίλαον
ἡττηθέντα;
ὃς
μέθης
μὲν |
| [2] |
στρατευσάμενος
ἐπὶ
Φλειοῦντα.
εἰ
δέ
|
τις |
ἄλληι
πηι
ταῦτα
μέμφεται,
ἀλλ᾽ |
| [7] |
οὖν
ἅπαντες
ταῦτα·
ἐπεμελήθη
δὲ
|
τίς |
ἄλλος
πώποτε
πλὴν
Ἀγησίλαος
ἢ |
| [3] |
αὑτοὺς
ἐνεχείριζον.
ὅπως
δὲ
μή
|
τις |
ἀπιστῆι,
καὶ
ὀνομάσαι
βούλομαι
τοὺς |
| [4] |
τῆς
πόλεως
κλέπτειν
πῆι
ἄν
|
τις |
αὐτὸν
εἰκότως
αἰτιάσαιτο,
ὃς
καὶ |
| [2] |
στράτευμα,
πῶς
οὐκ
ἂν
φαίη
|
τις |
αὐτὸν
εὐγνωμόνως
χρῆσθαι
ἑαυτῶι;
ὡς |
| [2] |
ἤδη
τὸν
Ἀγησίλαον,
ἀγγέλλει
δέ
|
τις |
αὐτῶι
ὅτι
Θηβαῖοι
τοὺς
Ὀρχομενίους |
| [10] |
γενέσθαι
τοῖς
ἀνδραγαθίαν
ἀσκεῖν
βουλομένοις.
|
τίς |
γὰρ
ἂν
ἢ
θεοσεβῆ
μιμούμενος |
| [7] |
ἦν
μάλιστα
τοῖς
νόμοις
λατρεύων.
|
τίς |
γὰρ
ἂν
ἠθέλησεν
ἀπειθεῖν
ὁρῶν |
| [7] |
ἀπειθεῖν
ὁρῶν
τὸν
βασιλέα
πειθόμενον;
|
τίς |
δ᾽
ἂν
ἡγούμενος
μειονεκτεῖν
νεώτερόν |
| [11] |
ἢ
Ἀγησιλάου
καίπερ
γηραιοῦ
τελευτήσαντος;
|
τίς |
δὲ
συμμάχοις
θάρσος
παρέσχεν
ὅσον |
| [10] |
γὰρ
οὐχ
ὥσπερ
εἰ
θησαυρῶι
|
τις |
ἐντύχοι,
πλουσιώτερος
μὲν
ἂν
εἴη, |
| [8] |
θύρας
αὐτοῦ·
εἰκάσειε
γὰρ
ἄν
|
τις |
ἔτι
ταύτας
ἐκείνας
εἶναι
ἅσπερ |
| [11] |
κακῶς
πάσχων
ἠμύνετο,
ἀλλ᾽
εἴ
|
τις |
εὐεργετούμενος
ἀχάριστος
φαίνοιτο.
ἔχαιρε
δὲ |
| [1] |
μὴν
οὐδὲ
ταύτηι
γ᾽
ἄν
|
τις |
ἔχοι
καταμέμψασθαι
αὐτοὺς
ὡς
βασιλεύουσι |
| [2] |
μὴν
οὐδὲ
σιγή,
φωνὴ
δέ
|
τις |
ἦν
τοιαύτη
οἵαν
ὀργή
τε |
| [1] |
ἐργαστήριον
εἶναι.
(ἐπερρώσθη
δ᾽
ἄν
|
τις |
κἀκεῖνο
ἰδών,
Ἀγησίλαον
μὲν
πρῶτον, |
| [11] |
μάλιστα
ἠσπάζετο.
ἐμίσει
οὐκ
εἴ
|
τις |
κακῶς
πάσχων
ἠμύνετο,
ἀλλ᾽
εἴ |
| [1] |
οὖν
εὐγενείας
αὐτοῦ
τί
ἄν
|
τις |
μεῖζον
καὶ
κάλλιον
εἰπεῖν
ἔχοι |
| [4] |
εἰς
χρήματα
δικαιοσύνης
ποῖα
ἄν
|
τις |
μείζω
τεκμήρια
ἔχοι
τῶνδε;
ὑπὸ |
| [11] |
κρεῖττον
τὸ
ἐκείνου
γῆρας
ἐφάνη;
|
τίς |
μὲν
γὰρ
τοῖς
ἐχθροῖς
ἀκμάζων |
| [7] |
Ἕλληνα
ὄντα
φιλέλληνα
εἶναι,
τίνα
|
τις |
οἶδεν
ἄλλον
στρατηγὸν
ἢ
πόλιν |
| [9] |
μὲν
καταδάρθοι
οὐδ᾽
ἂν
εἴποι
|
τις |
ὅσα
πραγματεύονται.
Ἀγησίλαος
δὲ
διὰ |
| [8] |
βουλομένοις.
(ἐκεῖνό
γε
μὴν
αὐτοῦ
|
τίς |
οὐκ
ἂν
ἀγασθείη;
ὁ
μὲν |
| [1] |
τὸ
στράτευμα
ἐξέπλευσε,
πῶς
ἄν
|
τις |
σαφέστερον
ἐπιδείξειεν
ὡς
ἐστρατήγησεν
ἢ |
| [7] |
καλὸν
πράττοιεν,
παρίστατο
δ᾽
εἴ
|
τις |
συμφορὰ
συμβαίνοι,
ἐχθρὸν
μὲν
οὐδένα |
| [8] |
τούτων
μηδενὸς
προσδεῖσθαι.
(εἰ
δέ
|
τις |
ταῦτα
ἀπιστεῖ,
ἰδέτω
μὲν
οἵα |
| [8] |
τὸ
μὲν
μεγάλαυχον
οὐκ
εἶδέ
|
τις, |
τὸ
δὲ
φιλόστοργον
καὶ
θεραπευτικὸν |
| [1] |
προθύμως
ταῦτα
πράττειν
ὥσπερ
ἄν
|
τις |
τὸν
ὑπὲρ
αὑτοῦ
ἀποθανούμενον
προθύμως |
| [10] |
τετελευτηκὼς
ἐπαινεῖται
τούτου
ἕνεκα
θρῆνόν
|
τις |
τοῦτον
τὸν
λόγον
νομισάτω,
ἀλλὰ |
| [5] |
μὴ
ἐπεθύμησεν
ἀπέχεσθαι
ἀνθρώπινον
ἄν
|
τις |
φαίη
εἶναι·
τὸ
δὲ
Μεγαβάτου |
| [1] |
(ἂν)
ἱππεύοι,
καὶ
ταῖς
ὁπλιτικαῖς,
|
ἥτις |
(ἂν)
ἄριστα
σωμάτων
ἔχοι·
καὶ |
| [1] |
προὔθηκε
καὶ
ταῖς
ἱππικαῖς
τάξεσιν,
|
ἥτις |
κράτιστα
(ἂν)
ἱππεύοι,
καὶ
ταῖς |
| [1] |
καὶ
ἐντεῦθεν
ὑπερβαλλόντως
ἄγασθαι
αὐτοῦ,
|
ὅστις |
ἄρχων
μὲν
παμπόλλων
ἐν
τῆι |
| [4] |
ἄξιοι
εἶναι
παρακαταθήκην
χάριτος
φυλάττειν.
|
(ὅστις |
δ᾽
ἡιρεῖτο
καὶ
σὺν
τῶι |
| [1] |
βασιλέως
καὶ
τοῦτ᾽
ἔργον
ἐπεδείξατο,
|
ὅστις |
παραλαβὼν
πάσας
πόλεις
ἐφ᾽
ἃς |
| [1] |
πόλεων
ἱπποτροφεῖν
κατέλεξε.
(προεῖπε
δέ,
|
ὅστις |
παρέχοιτο
ἵππον
καὶ
ὅπλα
καὶ |
| [4] |
ἢ
τὰ
μὴ
προσήκοντα
λαμβάνειν.
|
(ὃς |
δὲ
δὴ
καὶ
χάριτας
ἀποστερεῖν |
| [10] |
δ᾽
ἂν
ἐκεῖνός
γε
μακαρίζοιτο
|
ὃς |
εὐθὺς
μὲν
ἐκ
παιδὸς
ἐρασθεὶς |
| [7] |
δυνήσεται
τοῖς
Ἕλλησι
πράγματα
παρέχειν;
|
ὃς |
καὶ
πολεμούσης
τῆς
πατρίδος
πρὸς |
| [7] |
νομίμως
καὶ
τὸ
κρατεῖσθαι
φέροντα;
|
(ὃς |
καὶ
πρὸς
τοὺς
διαφόρους
ἐν |
| [4] |
ἄν
τις
αὐτὸν
εἰκότως
αἰτιάσαιτο,
|
ὃς |
καὶ
τὰς
αὐτῶι
χάριτας
ὀφειλομένας |
| [5] |
ποίας
οἶδέ
τις
Ἀγησίλαον
ἡττηθέντα;
|
ὃς |
μέθης
μὲν
ἀποσχέσθαι
ὁμοίως
ὤιετο |
| [6] |
τῶν
ἐκείνου
πράξεων
οὐκ
ἐπιδεικνύουσιν;
|
ὃς |
τῆι
μὲν
πατρίδι
οὕτως
ἐχρῆτο |
| [11] |
ἂν
ὁ
ἔπαινος
εὐμνημονεστέρως
ἔχηι.
|
Ἀγησιιλαος |
ἱερὰ
μὲν
καὶ
τὰ
ἐν |
| [11] |
δὲ
συμμάχοις
θάρσος
παρέσχεν
ὅσον
|
Ἀγεσίλαος, |
καίπερ
ἤδη
πρὸς
τῶι
στόματι |
| [1] |
ἄξιος
τῆς
βασιλείας
ἐδόκει
εἶναι
|
Ἀησίλαος |
τάδε
τὰ
σημεῖα.
ἐπεὶ
γὰρ |
| [2] |
σωφρόνως
ἐφείποντο.
γνοὺς
δὲ
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
ἃ
ἑκάτεροι
ἡμάρτανον
παραπέμπει
τοὺς |
| [2] |
εἰρήνης
ἐπιθυμήσαντες
οἱ
πολέμιοι
ἐπρεσβεύοντο,
|
Ἀγησίλαος |
ἀντεῖπε
τῆι
εἰρήνηι,
ἕως
τοὺς |
| [1] |
τὰ
δύσιππα
ἀφικέσθαι.
(ὁ
δὲ
|
Ἀγησίλαος |
ἀντὶ
τοῦ
ἐπὶ
Καρίαν
ἰέναι |
| [1] |
βαρβάρων
πολλῶν
ἡγεμὼν
ἦν
ὁ
|
Ἀγησίλαος. |
(ἄξιόν
γε
μὴν
καὶ
ἐντεῦθεν |
| [1] |
αὐτῶν
ἀπέκτειναν.
αἰσθόμενος
δὲ
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
βοηθεῖν
ἐκέλευσε
τοὺς
ἱππέας.
οἱ |
| [3] |
καὶ
πάντα
τὰ>
αἰσχρὰ
ἐξεδίωκεν.
|
(Ἀγησίλαος |
γὰρ
τὰ
μὲν
θεῖα
οὕτως |
| [1] |
ἱππέων
τάξεσιν.
(ἔνθα
δὴ
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
γιγνώσκων
ὅτι
τοῖς
μὲν
πολεμίοις |
| [2] |
διττοὺς
βασιλέας
αἱροῦνται.
(ἐνταῦθα
δὴ
|
Ἀγησίλαος |
γνοὺς
ὅτι,
εἰ
μὲν
μηδετέρωι |
| [1] |
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
πόλεις
Ἑλληνίδας,
|
Ἀγησίλαος |
δὲ
ἀντώμοσε
σπονδὰς
ἄξειν
ἀδόλως, |
| [9] |
ἂν
εἴποι
τις
ὅσα
πραγματεύονται.
|
Ἀγησίλαος |
δὲ
διὰ
τὸ
φιλόπονος
εἶναι |
| [1] |
πρὸς
ὧι
πρόσθεν
εἶχε
μετεπέμπετο.
|
Ἀγησίλαος |
δὲ
καίπερ
αἰσθόμενος
ταῦτα
ὅμως |
| [1] |
Ἀγησιλάωι
τῆς
βασιλέως
παρασκευῆς
εἶναι·
|
Ἀγησίλαος |
δὲ
μάλα
φαιδρῶι
τῶι
προσώπωι |
| [4] |
νόμος
κωλύει
ἐθέλοι
ἂν
ἀποστερεῖν;
|
Ἀγησίλαος |
δὲ
οὐ
μόνον
τὸ
μὴ |
| [9] |
μὲν
τῶι
σπανίως
ὁρᾶσθαι
ἐσεμνύετο,
|
Ἀγησίλαος |
δὲ
τῶι
ἀεὶ
ἐμφανὴς
εἶναι |
| [5] |
εἰ
φιλήσει,
ἐνταῦθα
διασιωπήσας
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
εἶπεν·
Οὐ
τὼ
σιώ,
οὐδ᾽ |
| [9] |
εὐπάθειαν
ὅσωι
ῥάιονα
καὶ
εὐπορωτέραν
|
Ἀγησίλαος |
ἐπετήδευσεν
ἄξιον
κατανοῆσαι.
τῶι
μὲν |
| [1] |
ἐφ᾽
ἁρπαγὴν
ἐτρέποντο·
ὁ
δὲ
|
Ἀγησίλαος |
ἔχων
κύκλωι
πάντα
καὶ
φίλια |
| [7] |
δὲ
τίς
ἄλλος
πώποτε
πλὴν
|
Ἀγησίλαος |
ἢ
ὅπως
φῦλόν
τι
ἀποστήσεται |
| [1] |
ὅτι
ἱππικὸν
οὐκ
εἶχεν
ὁ
|
Ἀγησίλαος, |
ἡ
δὲ
Καρία
ἄφιππος
ἦν, |
| [2] |
ἑκατέρων
ἰσοπληθεῖς.
εἶχε
δὲ
(ὁ)
|
Ἀγησίλαος |
μὲν
τὸ
δεξιὸν
τοῦ
μεθ᾽ |
| [2] |
τε
σπονδαὶ
γίγνονται
καὶ
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
οἴκαδε
ἀπεχώρει,
ἑλόμενος
ἀντὶ
τοῦ |
| [7] |
βραχεῖ
εἰπεῖν,
ἅπαντες
ἐπιστάμεθα
ὅτι
|
Ἀγησίλαος, |
ὅπου
ὤιετο
τὴν
πατρίδα
τι |
| [2] |
ἢ
ἐν
μηνὶ
καθήνυσεν
ὁ
|
Ἀγησίλαος. |
οὐ
γὰρ
ὡς
ὑστερήσειε
τῆς |
| [1] |
Μαιάνδρου
πεδίον
κατέστησεν.
ὁ
δὲ
|
Ἀγησίλαος |
οὐκ
ἐψεύσατο,
ἀλλ᾽
ὥσπερ
προεῖπεν |
| [5] |
τινὶ
λόγον
τῶν
ἑταίρων
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
πείθειν
τὸν
Μεγαβάτην
πάλιν
τιμᾶν |
| [5] |
στρατιώταις.
ὡς
δὲ
συνελόντι
εἰπεῖν,
|
Ἀγησίλαος |
πονῶν
μὲν
ἠγάλλετο,
ῥαιστώνην
δὲ |
| [11] |
ἀκμάζων
οὕτω
φοβερὸς
ἦν
ὡς
|
Ἀγησίλαος |
τὸ
μήκιστον
τοῦ
αἰῶνος
ἔχων; |
| [1] |
αὐτοῦ
κάλλιστα
νομίζω
καταδήλους
ἔσεσθαι.
|
Ἀγησίλαος |
τοίνυν
ἔτι
μὲν
νέος
ὢν |
| [2] |
(καὶ
τότε
μὲν
δὴ
ὁ
|
Ἀγησίλαος |
τρόπαιόν
τε
ἐστήσατο
μεταξὺ
Πραντὸς |
| [1] |
τούτων
Λακεδαιμονίων
καὶ
τῶν
συμμάχων,
|
Ἀγησίλαος |
ὑπέστη,
ἐὰν
δῶσιν
αὐτῶι
τριάκοντα |
| [4] |
ἐκ
τῆς
χώρας,
ἀπεκρίνατο
ὁ
|
Ἀγησίλαος· |
Ὦ
Τιθραύστα,
νομίζεται
παρ᾽
ἡμῖν |
| [2] |
τὴν
ἡγεμονίαν
αὐτῶι,
ὁ
μὲν
|
Ἀγησίλαος |
ὡς
τὸ
μέγιστον
ἐξηπατημένος
ἐφρόντιζε |
| [2] |
τοὺς
τῶν
πολεμίων
νεκροὺς
εἴσω
|
φάλαγγος |
ἐδειπνοποιήσαντο
καὶ
ἐκοιμήθησαν·
πρὼι
δὲ |
| [2] |
ὄντων
ἀντεξέδραμον
ἀπὸ
τῆς
Ἀγησιλάου
|
φάλαγγος |
ὧν
Ἡριππίδας
ἐξενάγει
(ἦσαν
δ᾽ |
| [3] |
βασιλέως·
ἢν
μέντοι
ἐγὼ
γένωμαι
|
στρατηγός, |
ἔφη,
πολεμήσω
σοι,
ὦ
Ἀγησίλαε, |
| [3] |
μὴ
αὐτὸς
πάσης
τῆς
στρατιᾶς
|
στρατηγὸς |
κατασταθείη,
ἀποστήσεσθαι
βασιλέως·
ἢν
μέντοι |
| [2] |
χειμῶνος
ὄντος,
σπεύδων
ὡς
μὴ
|
ἀργὸς |
ἡ
πόλις
εἰς
τὸ
ἐπιὸν |
| [1] |
ἐκρίνετο
τὸ>
μὴ
περὶ
τῆς
|
Ἑλλάδος |
ἀλλὰ
περὶ
τῆς
Ἀσίας
τὸν |
| [5] |
ἐγὼ
ταῦτα
ψεύδομαι
ἀντία
τῆς
|
Ἑλλάδος |
ἐπισταμένης
ἐκεῖνον
μὲν
οὐδὲν
ἐπαινῶ, |
| [10] |
μακαρίζοιτο
ὃς
εὐθὺς
μὲν
ἐκ
|
παιδὸς |
ἐρασθεὶς
τοῦ
εὐκλεὴς
γενέσθαι
ἔτυχε |
| [5] |
τὸ
δὲ
Μεγαβάτου
τοῦ
Σπιθριδάτου
|
παιδὸς |
ἐρασθέντα
ὥσπερ
ἂν
τοῦ
καλλίστου |
| [1] |
τῆς
ἀρχῆς
Λεωτυχίδα
μὲν
ὡς
|
Ἄγιδος |
ὄντος
υἱοῦ,
Ἀγησιλάου
δὲ
ὡς |
| [4] |
τῆς
πόλεως
ἅπαντα
ἔχειν
τὰ
|
Ἄγιδος |
τὰ
ἡμίσεα
τοῖς
ἀπὸ
μητρὸς |
| [1] |
ὥσπερ
τὸ
γένος
αὐτῶν
τῆς
|
πατρίδος |
ἐντιμότατον,
οὕτω
καὶ
ἡ
πόλις |
| [7] |
τοῖς
μεγίστοις
δὲ
ὠφελήμασι
τῆς
|
πατρίδος |
καὶ
τόδε
ἐγὼ
τίθημι
αὐτοῦ, |
| [1] |
τὴν
γῆν
δέξαιτο
ἀντὶ
τῆς
|
πατρίδος |
οὔτε
τοὺς
ἐπικτήτους
ἀντὶ
τῶν |
| [7] |
παρέχειν;
ὃς
καὶ
πολεμούσης
τῆς
|
πατρίδος |
πρὸς
Ἕλληνας
ὅμως
τοῦ
κοινοῦ |
| [9] |
(ἔπειτα
δὲ
ὁ
μὲν
τῶι
|
δυσπρόσοδος |
εἶναι
ἐσεμνύνετο,
ὁ
δὲ
τῶι |
| [9] |
ἐσεμνύνετο,
ὁ
δὲ
τῶι
πᾶσιν
|
εὐπρόσοδος |
εἶναι
ἔχαιρε·
καὶ
ὁ
μὲν |
| [7] |
πάντας
ἐθέλων,
σώιζεσθαι
δὲ
πάντας
|
κέρδος |
νομίζων,
ζημίαν
δὲ
τιθεὶς
εἰ |
| [1] |
ἔσεσθαι.
Ἀγησίλαος
τοίνυν
ἔτι
μὲν
|
νέος |
ὢν
ἔτυχε
τῆς
βασιλείας·
ἄρτι |
| [3] |
πελτοφόρους
ἔχων.
(ἀφίκετο
δὲ
καὶ
|
Φαρνάβαζος |
Ἀγησιλάωι
εἰς
λόγους
καὶ
διωμολόγησεν, |
| [3] |
γε
ὁ
Πέρσης
εἰδὼς
ὅτι
|
Φαρνάβαζος |
γῆμαι
μὲν
τὴν
βασιλέως
ἔπραττε |
| [1] |
ἔχοι
εἰ
ὅτι
τελέως
ἀνὴρ
|
ἀγαθὸς |
ἐγένετο,
διὰ
τοῦτο
οὐδὲ
μειόνων |
| [10] |
οὗτος
ἔμοιγε
δοκεῖ
δικαίως
ἀνὴρ
|
ἀγαθὸς |
παντελῶς
ἂν
νομίζεσθαι.
(εἰ
δὲ |
| [2] |
μᾶλλον
τάδ᾽
αὐτοῦ
ἄγαμαι,
ὅτι
|
πλῆθός |
τε
οὐδὲν
μεῖον
ἥ
τὸ |
| [11] |
μὲν
ἱλαρὸς
φαίνεσθαι,
εὐτυχῶν
δὲ
|
πρᾶιος |
εἶναι.
(τῶν
γε
μὴν
φίλων |
| [10] |
βίος
τε
εὐκλεὴς
καὶ
θάνατος
|
ὡραῖος; |
ἐγκωμίων
δὲ
τί
ἀξιώτερον
ἢ |
| [10] |
καὶ
πλέον
θρήνου
ἄπεστιν
ἢ
|
βίος |
τε
εὐκλεὴς
καὶ
θάνατος
ὡραῖος; |
| [2] |
ἴππους
ἡλίσκοντο.
(Πολύχαρμος
μέντοι
ὁ
|
Φαρσάλιος |
ἱππαρχῶν
ἀνέστρεψέ
τε
καὶ
μαχόμενος |
| [6] |
μὲν
ὑπὸ
τῶν
ἐχθρῶν
διετέλεσεν,
|
ἀζήμιος |
δ᾽
ὑπὸ
τῶν
πολιτῶν,
ἄμεμπτος |
| [7] |
τιθεὶς
εἰ
καὶ
ὁ
μικροῦ
|
ἄξιος |
ἀπόλοιτο·
εἰ
δ᾽
ἐν
τοῖς |
| [1] |
γε
μὴν
καὶ
πρὶν
ἄρξαι
|
ἄξιος |
τῆς
βασιλείας
ἐδόκει
εἶναι
Ἀησίλαος |
| [8] |
ἥδιον
διημερεύειν.
ἥκιστα
δ᾽
ὢν
|
οἷος |
μεγαληγορεῖν
ὅμως
τῶν
ἐπαινούντων
αὑτοὺς |
| [10] |
γὰρ
ἂν
ἢ
θεοσεβῆ
μιμούμενος
|
ἀνόσιος |
γένοιτο
ἢ
δίκαιον
ἄδικος
ἢ |
| [2] |
ἡγησάμενος
ὅτι
Βοιωτοὶ
ταύτηι
ἐκ
|
Κρεύσιος |
ὁρμώμενοι
εὐπετῶς
τοῖς
Κορινθίοις
παρεγίγνοντο, |
| [10] |
μιμούμενος
ἀνόσιος
γένοιτο
ἢ
δίκαιον
|
ἄδικος |
ἢ
σώφρονα
ὑβριστὴς
ἢ
ἐγκρατῆ |
| [1] |
πειθαρχίαν
δὲ
μελετῶιεν,
πῶς
οὐκ
|
εἰκὸς |
ἐνταῦθα
πάντα
μεστὰ
ἐλπίδων
ἀγαθῶν |
| [1] |
καὶ
οἱ
μὲν
πελτασταὶ
ὥσπερ
|
εἰκὸς |
ἐφ᾽
ἁρπαγὴν
ἐτρέποντο·
ὁ
δὲ |
| [1] |
(ἔτι
δὲ
ὁπότε
αὐτόμολοι
ὡς
|
εἰκὸς |
πρὸς
βασιλέα
ἰόντα
χρήματα
ἐθέλοιεν |
| [2] |
γε
εὖ
παθὼν
ὡς
τὸ
|
εἰκὸς |
φίλος
ἔσοιτο,
οὕτω
δὴ
κρίνας |
| [2] |
τε
καὶ
μάχη
παράσχοιτ᾽
ἄν.
|
τέλος |
δὲ
τῶν
Θηβαίων
οἱ
μὲν |
| [1] |
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
πράξεων
τοῦτο
|
τέλος |
ἐγένετο.
~Κεφάλαιον
βʹ
(Διαβὰς
δὲ |
| [1] |
ἑταίρου
ἀπιόντος
αὐτοῦ
ἐλυποῦντο.
καὶ
|
τέλος |
ἐδήλωσαν
ὅτι
οὐ
πλαστὴν
τὴν |
| [7] |
ἐν
τοῖς
νόμοις
ἠρεμοῦντες
διαμένοιεν,
|
δῆλος |
ἦν
εὐδαίμονα
μὲν
αἰεὶ
ἔσεσθαι |
| [6] |
ἡμέραι
δὲ
ὅσαπερ
νυκτί,
πολλάκις
|
ἄδηλος |
γιγνόμενος
ὅπου
τε
εἴη
καὶ |
| [5] |
συνόντων
φαυλοτάτην
ἔχοι,
αἰδούμενος
οὐκ
|
ἄδηλος |
ἦν·
ἡγεῖτο
γὰρ
ἄρχοντι
προσήκειν |
| [8] |
ὢν
φαίνηται,
ὅτι
καὶ
αὐτὸς
|
φίλος |
ἀνὰ
κράτος
αὐτῶι
ἔσοιτο·
ἢν |
| [2] |
εὖ
παθὼν
ὡς
τὸ
εἰκὸς
|
φίλος |
ἔσοιτο,
οὕτω
δὴ
κρίνας
ὁπότερος |
| [8] |
δέοι
ἐπιστολὰς
πέμπειν,
ἢν
δὲ
|
φίλος |
τῆι
Λακεδαίμονι
καὶ
τῆι
Ἑλλάδι |
| [7] |
ἅπαντες
ταῦτα·
ἐπεμελήθη
δὲ
τίς
|
ἄλλος |
πώποτε
πλὴν
Ἀγησίλαος
ἢ
ὅπως |
| [9] |
ἀφανίζεσθαι
πρέπειν,
τῶι
δὲ
εἰς
|
κάλλος |
βίωι
τὸ
φῶς
μᾶλλον
κόσμον |
| [2] |
τρόπαιον
τῶν
πολεμίων
εἱστήκει
αὐτῶι.
|
Μαύσωλός |
γε
μὴν
κατὰ
θάλατταν
ἑκατὸν |
| [2] |
ἔδοσαν.
Ταχώς
γε
μὴν
καὶ
|
Μαύσωλος, |
διὰ
τὴν
πρόσθεν
Ἀγησιλάου
ξενίαν |
| [1] |
τοῦτο
ἐδόκει
διαπράξασθαι,
ὅτι
ἐπεὶ
|
πόλεμος |
προερρήθη
καὶ
τὸ
ἐξαπατᾶν
ὅσιόν |
| [8] |
ἔτι
ταύτας
ἐκείνας
εἶναι
ἅσπερ
|
Ἀριστόδημος |
ὁ
Ἡρακλέους
ὅτε
κατῆλθε
λαβὼν |
| [11] |
τελέως
ὁ
ἀνὴρ
τῆι
πατρίδι
|
ὠφέλιμος |
ὢν
διεγένετο
ὡς
καὶ
τετελευτηκὼς |
| [4] |
ἀποδιδόντα,
πῶς
ἅ
γε
καὶ
|
νόμος |
κωλύει
ἐθέλοι
ἂν
ἀποστερεῖν;
Ἀγησίλαος |
| [2] |
πλαγίους
ἔχοντες
τοὺς
ἴππους
ἡλίσκοντο.
|
(Πολύχαρμος |
μέντοι
ὁ
Φαρσάλιος
ἱππαρχῶν
ἀνέστρεψέ |
| [6] |
μάλιστα
πειθόμενος
τοῖς
δ᾽
ἑταίροις
|
πρόθυμος |
ὢν
ἀπροφασίστους
τοὺς
φίλους
ἐκέκτητο· |
| [8] |
διὰ
δὲ
τὸ
εὔελπις
καὶ
|
εὔθυμος |
καὶ
ἀεὶ
ἱλαρὸς
εἶναι
πολλοὺς |
| [1] |
τὸ
Μαιάνδρου
πεδίον
περιήγαγε,
νομίζων
|
ἱκανὸς |
εἶναι
καταπατῆσαι
τῆι
ἵππωι
τοὺς |
| [9] |
τὸ
ἁσμένως
κοιμηθῆναι
πᾶς
τόπος
|
ἱκανὸς |
ἦν
αὐτῶι.
(καὶ
ταῦτα
οὐ |
| [1] |
τήν
τε
πατρίδα
καὶ
τὸ
|
γένος |
αὐτοῦ·
ἥ
τε
γὰρ
πόλις |
| [1] |
τῆς
ἐπιτυχούσης·
ἀλλ᾽
ὥσπερ
τὸ
|
γένος |
αὐτῶν
τῆς
πατρίδος
ἐντιμότατον,
οὕτω |
| [8] |
ἀντεσκευάσατο
τὸν
οἶκον
ὥστε
τούτων
|
μηδενὸς |
προσδεῖσθαι.
(εἰ
δέ
τις
ταῦτα |
| [1] |
στρατεύσασαν
πρότερον
ἀρχήν,
ὅμως
ὑπ᾽
|
οὐδενὸς |
τούτων
ἐκρατήθη,
ἀλλ᾽
ἐπειδὴ
ἦλθεν |
| [6] |
δύναιτο,
ἡσύχως
δ᾽
ὥσπερ
ἂν
|
παρθένος |
ἡ
σωφρονεστάτη
προβαίνοι,
νομίζων
ἐν |
| [6] |
σαφῆ
δὲ
καὶ
αὐτὸς
σημεῖα
|
ἀπενεγκάμενος |
τοῦ
θυμῶι
μάχεσθαι·
ὥστ᾽
οὐκ |
| [9] |
ἤιδει
τῆι
τῶν
θεῶν
κατασκευῆι
|
δυνάμενος |
ἀλύπως
χρῆσθαι,
τὸν
δὲ
ἑώρα |
| [1] |
ἡγήσατο
μάχην
συνάψαι,
εἰ
δύναιτο.
|
σφαγιασάμενος |
οὖν
τὴν
μὲν
φάλαγγα
εὐθὺς |
| [2] |
σπείροντας
καὶ
καρπουμένους,
μέγιστον
δὲ
|
ἡγησάμενος |
ὅτι
Βοιωτοὶ
ταύτηι
ἐκ
Κρεύσιος |
| [3] |
στρατόπεδόν
τε
ἦλθε
καὶ
συμμαχίαν
|
ποιησάμενος |
εἵλετο
σὺν
Ἀγησιλάωι
στρατεύεσθαι,
χιλίους |
| [11] |
ἀρετῆς
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν
γῆν
|
κτησάμενος, |
τῆς
δὲ
βασιλικῆς
ταφῆς
ἐν |
| [1] |
δὲ
ἀντώμοσε
σπονδὰς
ἄξειν
ἀδόλως,
|
ὁρισάμενος |
τῆς
πράξεως
τρεῖς
μῆνας.
(ὁ |
| [2] |
διὰ
Λακεδαιμονίους
φυγόντας
κατήγαγεν,
αὐτὸς
|
στρατευσάμενος |
ἐπὶ
Φλειοῦντα.
εἰ
δέ
τις |
| [2] |
ὁπότερος
φιλέλλην
μᾶλλον
ἐδόκει
εἶναι,
|
στρατευσάμενος |
μετὰ
τούτου
τὸν
μὲν
μισέλληνα |
| [11] |
γε
μὴν
ταῖς
εὐπραξίαις
σωφρονεῖν
|
ἐπιστάμενος |
ἐν
τοῖς
δεινοῖς
εὐθαρσὴς
ἐδύνατο |
| [6] |
ἀφανῆ
τεκμήριά
μοι
δοκεῖ
παρασχέσθαι
|
ὑφιστάμενος |
μὲν
ἀεὶ
πολεμεῖν
πρὸς
τοὺς |
| [6] |
πολέμιοι
μάχην
συνάψαι,
οὐ
φόβωι
|
τρεψάμενος |
νίκης
ἔτυχεν,
ἀλλὰ
μάχηι
ἀντιτύπωι |
| [2] |
Μεσσήνην
ἀφιέναι.
(ἐπεὶ
μέντοι
ὁ
|
μεταπεμψάμενος |
οὐκ
ἀπεδίδου
τὴν
ἡγεμονίαν
αὐτῶι, |
| [2] |
πολῖται
πλέον
ἕξειν
ἔμελλον,
εὐρώστως
|
παρατεταγμένος, |
νομίζων
εἰς
μὲν
τὸ
πλατὺ |
| [11] |
οὐκ
ἀπεῖπε
μεγάλην
καὶ
καλὴν
|
ἐφιέμενος |
δόξαν,
ἔστε>
τὸ
σῶμα
φέρειν |
| [2] |
μὲν
Ἀγησίλαος
ὡς
τὸ
μέγιστον
|
ἐξηπατημένος |
ἐφρόντιζε
τί
δεῖ
ποιεῖν.
ἐκ |
| [2] |
Ναρθακίου·
καὶ
αὐτοῦ
κατέμεινε,
μάλα
|
ἡδόμενος |
τῶι
ἔργωι,
ὅτι
τοὺς
μέγιστον |
| [7] |
μὲν
αἰεὶ
ἔσεσθαι
τὴν
πατρίδα
|
λογιζόμενος, |
ἰσχυρὰν
δὲ
τότε
ὅταν
οἱ |
| [6] |
πατρίδι
οὕτως
ἐχρῆτο
ὥστε
μάλιστα
|
πειθόμενος |
τοῖς
δ᾽
ἑταίροις
πρόθυμος
ὢν |
| [1] |
καθ᾽
ἁρπαγὴν
πολλοὺς
αὐτῶν
ἀπέκτειναν.
|
αἰσθόμενος |
δὲ
ὁ
Ἀγησίλαος
βοηθεῖν
ἐκέλευσε |
| [2] |
ἀρίστου
μετεστρατοπεδεύσατο
πρὸς
τὸ
ἄστυ·
|
(αἰσθόμενος |
δὲ
ὑπὸ
νύκτα
βεβοηθηκότας
ἐκ |
| [1] |
εἶχε
μετεπέμπετο.
Ἀγησίλαος
δὲ
καίπερ
|
αἰσθόμενος |
ταῦτα
ὅμως
ἐνέμεινε
ταῖς
σπονδαῖς. |
| [10] |
ἀήττητος
διετέλεσεν,
ἐπεὶ
βασιλεὺς
ἐγένετο.
|
ἀφικόμενος |
δὲ
ἐπὶ
τὸ
μήκιστον
ἀνθρωπίνου |
| [2] |
διὰ
τὴν
πρόσθεν
Ἀγησιλάου
ξενίαν
|
συμβαλόμενος |
καὶ
οὗτος
χρήματα
τῆι
Λακεδαίμονι, |
| [2] |
καὶ
ὁ
Ἀγησίλαος
οἴκαδε
ἀπεχώρει,
|
ἑλόμενος |
ἀντὶ
τοῦ
μέγιστος
εἶναι
ἐν |
| [1] |
Ἔφεσον·
ἀσκῆσαι
δὲ
(καὶ)
αὐτὸ
|
βουλόμενος |
ἆθλα
προὔθηκε
καὶ
ταῖς
ἱππικαῖς |
| [11] |
τοὺς
δὲ
δικαίους
πλουσίους
ποιῶν,
|
βουλόμενος |
τὴν
δικαιοσύνην
τῆς
ἀδικίας
κερδαλεωτέραν |
| [2] |
θεῶι
συνεπετέλει.
(ἐκ
τούτου
δὲ
|
αἰσθανόμενος |
τοὺς
Κορινθίους
πάντα
μὲν
τὰ |
| [1] |
ναυτικὸν
προσῆψεν
αὐτῶι
ἡ
πόλις,
|
αὐξανόμενος |
δὲ
καὶ
εὐκλείαι
καὶ
δυνάμει, |
| [6] |
δὲ
ὅσαπερ
νυκτί,
πολλάκις
ἄδηλος
|
γιγνόμενος |
ὅπου
τε
εἴη
καὶ
ὅποι |
| [7] |
καὶ
ὁ
πάλαι
ἐξεστράτευσεν
ὡς
|
δουλωσόμενος |
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
ὁ
νῦν |
| [1] |
μὲν
ἡμέρας
δι᾽
ἐρημίας
πολεμίων
|
πορευόμενος |
πολλὰ
τὰ
ἐπιτήδεια
τῆι
στρατιᾶι |
| [2] |
μέλλοι
τὴν
πόλιν
ὠφελήσειν,
πρεσβευτὴς
|
ἐκπορευόμενος |
ἀντὶ
στρατηγοῦ.
(ὅμως
δὲ
καὶ |
| [2] |
Φαρσάλιος
ἱππαρχῶν
ἀνέστρεψέ
τε
καὶ
|
μαχόμενος |
σὺν
τοῖς
ἀμφ᾽
αὑτὸν
ἀποθνήισκει. |
| [2] |
ἱππέας,
πολλὰ
δὲ
χρήματα
ἔχοντα,
|
ἅσμενος |
ἤκουσεν
ὅτι
μετεπέμπετο
αὐτόν,
καὶ |
| [11] |
ἢ
ὀκνῶν
ηὔχετο.
εἴθιστο
δὲ
|
φοβούμενος |
μὲν
ἱλαρὸς
φαίνεσθαι,
εὐτυχῶν
δὲ |
| [3] |
μὲν
οὐχ
ὑπήκουσε
δεξιὰν
πέμποντι,
|
φοβούμενος |
μὴ
ληφθεὶς
ἢ
χρήματα
πολλὰ |
| [8] |
ἐπαινούντων
αὑτοὺς
οὐ
βαρέως
ἤκουεν,
|
ἡγούμενος |
βλάπτειν
οὐδὲν
αὐτούς,
ὑπισχνεῖσθαι
δὲ |
| [1] |
πάντα
μεστὰ
ἐλπίδων
ἀγαθῶν
εἶναι;
|
(ἡγούμενος |
δὲ
καὶ
τὸ
καταφρονεῖν
τῶν |
| [7] |
βασιλέα
πειθόμενον;
τίς
δ᾽
ἂν
|
ἡγούμενος |
μειονεκτεῖν
νεώτερόν
τι
ἐπεχείρησε
ποιεῖν |
| [7] |
συμφορὰ
συμβαίνοι,
ἐχθρὸν
μὲν
οὐδένα
|
ἡγούμενος |
πολίτην,
ἐπαινεῖν
δὲ
πάντας
ἐθέλων, |
| [11] |
ἐχρῆτο,
τῶι
μὲν
δικαίωι
ἀρκεῖν
|
ἡγούμενος |
τὸ
ἐᾶν
τὰ
ἀλλότρια,
τῶι |
| [11] |
ψυχῆς
οὐδέποτε
ἐπαύετο
μνημεῖα
διαπονούμενος,
|
ἡγούμενος, |
τὸ
μὲν
ἀνδριαντοποιῶν,
τὸ
δὲ |
| [11] |
τὰ
ἐν
τοῖς
πολεμίοις
ἐσέβετο,
|
ἡγούμενος |
τοὺς
θεοὺς
οὐχ
ἧττον
ἐν |
| [11] |
τοὺς
κλέπτας
ἐμίσει,
μείζω
ζημίαν
|
ἡγούμενος |
φίλων
ἢ
χρημάτων
στερίσκεσθαι.
(καὶ |
| [5] |
μὴ
τῶν
συνόντων
φαυλοτάτην
ἔχοι,
|
αἰδούμενος |
οὐκ
ἄδηλος
ἦν·
ἡγεῖτο
γὰρ |
| [5] |
τοὺς
πάντων
ὀφθαλμοὺς
τῆς
σωφροσύνης
|
ποιούμενος. |
εἰ
δ᾽
ἐγὼ
ταῦτα
ψεύδομαι |
| [10] |
τίς
γὰρ
ἂν
ἢ
θεοσεβῆ
|
μιμούμενος |
ἀνόσιος
γένοιτο
ἢ
δίκαιον
ἄδικος |
| [9] |
μόνον
πράττων
ἔχαιρεν,
ἀλλὰ
καὶ
|
ἐνθυμούμενος |
ἠγάλλετο
ὅτι
αὐτὸς
μὲν
ἐν |
| [11] |
τὴν
ἀρετὴν
ἀλλ᾽
εὐπάθειαν
νομίζειν·
|
ἐπαινούμενος |
γοῦν
ἔχαιρε
μᾶλλον
ἢ
χρήματα |
| [11] |
ἔκρινε,
τὸ
δὲ
πιστεύοντας
ἀνόσιον.
|
(ἐπαινούμενος |
δὲ
ἔχαιρεν
ὑπὸ
τῶν
καὶ |
| [11] |
δὲ
ψυχῆς
οὐδέποτε
ἐπαύετο
μνημεῖα
|
διαπονούμενος, |
ἡγούμενος,
τὸ
μὲν
ἀνδριαντοποιῶν,
τὸ |
| [2] |
μετεπέμπετο
αὐτόν,
καὶ
ταῦτα
ἡγεμονίαν
|
ὑπισχνούμενος. |
(ἐνόμιζε
γὰρ
τῆι
αὐτῆι
ὁρμῆι |
| [1] |
τὴν
δὲ
τῶν
πολεμίων
οὕτω
|
καρπούμενος |
ὥστε
ἐν
δυοῖν
ἐτοῖν
πλέον |
| [9] |
ἑταίρους
εὐεργετῶν,
τοὺς
δὲ
ἀντιπάλους
|
τιμωρούμενος, |
ὅτι
οὕτως
ἂν
εἴη
νικηφόρος |
| [11] |
πάσχων
ἠμύνετο,
ἀλλ᾽
εἴ
τις
|
εὐεργετούμενος |
ἀχάριστος
φαίνοιτο.
ἔχαιρε
δὲ
τοὺς |
| [2] |
μὲν
νίκη
σὺν
Ἀγησιλάωι
ἐγένετο,
|
τετρωμένος |
δ᾽
αὐτὸς
προσηνέχθη
πρὸς
τὴν |
| [11] |
γοῦν
ἔχαιρε
μᾶλλον
ἢ
χρήματα
|
κτώμενος. |
ἀλλὰ
μὴν
ἀνδρείαν
γε
τὸ |
| [11] |
ἀρετὴν
αὐτοῦ,
ὡς
ἂν
ὁ
|
ἔπαινος |
εὐμνημονεστέρως
ἔχηι.
Ἀγησιιλαος
ἱερὰ
μὲν |
| [6] |
τοιαῦτα
ποιῶν
τοῖς
μὲν
πολεμίοις
|
δεινὸς |
ἦν,
τοῖς
δὲ
φίλοις
θάρρος |
| [8] |
ὡς
εὐκαίρως
ἐχρῆτο
οὐ
παραλειπτέον.
|
ἐκεῖνος |
γὰρ
ὅτ᾽
ἦλθεν
αὐτῶι
ἐπιστολὴ |
| [10] |
πλείστου
ἄξια;
(δικαίως
δ᾽
ἂν
|
ἐκεῖνός |
γε
μακαρίζοιτο
ὃς
εὐθὺς
μὲν |
| [11] |
βωμῶν
ἱκέτας
ἀποσπῶντας
εὐσεβεῖς
ἡγεῖσθαι.
|
(ἐκεῖνός |
γε
μὴν
ὑμνῶν
οὔποτ᾽
ἔληγεν |
| [11] |
τῶν
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν
ἀγήρατός
ἐστιν.
|
ἐκεῖνος |
γοῦν
οὐκ
ἀπεῖπε
μεγάλην
καὶ |
| [7] |
ἐν
τῶι
πρὸς
Ἕλληνας
πολέμωι;
|
(ἐκεῖνος |
τοίνυν,
ἀγγελίας
μὲν
ἐλθούσης
αὐτῶι |
| [4] |
ἂν
πολὺ
τὴν
αἰσχροκέρδειαν
ἀποφεύγοι;
|
ἐκεῖνος |
τοίνυν
κριθεὶς
ὑπὸ
τῆς
πόλεως |
| [11] |
τὸ
μήκιστον
τοῦ
αἰῶνος
ἔχων;
|
τίνος |
δ᾽
ἐκποδὼν
γενομένου
μᾶλλον
ἥσθησαν |
| [11] |
(Δοκεῖ
δ᾽
ἔμοιγε
καὶ
τόδε
|
μόνος |
ἀνθρώπων
ἐπιδεῖξαι,
ὅτι
ἡ
μὲν |
| [1] |
ἐν
τῶι
ἐφορείωι
ἔτυχεν
ἑστηκὼς
|
μόνος |
παρὰ
τοὺς
πέντε,
μάλα
ἔνδηλον |
| [9] |
πραγματεύονται.
Ἀγησίλαος
δὲ
διὰ
τὸ
|
φιλόπονος |
εἶναι
πᾶν
μὲν
τὸ
παρὸν |
| [2] |
καὶ
ἀπεσταυρωμένα
ἅπαντα,
ὑπερβὰς
τὰς
|
Κυνὸς |
κεφαλὰς
ἐδήιου
τὴν
χώραν
μέχρι |
| [10] |
δὲ
ἐπὶ
τὸ
μήκιστον
ἀνθρωπίνου
|
αἰῶνος |
ἀναμάρτητος
ἐτελεύτησε
καὶ
περὶ
τούτους |
| [11] |
ὡς
Ἀγησίλαος
τὸ
μήκιστον
τοῦ
|
αἰῶνος |
ἔχων;
τίνος
δ᾽
ἐκποδὼν
γενομένου |
| [2] |
σὺν
τοῖς
Θηβαίοις
ἀπὸ
τοῦ
|
Ἑλικῶνος. |
ἑώρων
δὲ
τάς
τε
φάλαγγας |
| [2] |
οὕτως
ἀποπλεῖ
οἴκαδε
καίπερ
μέσου
|
χειμῶνος |
ὄντος,
σπεύδων
ὡς
μὴ
ἀργὸς |
| [4] |
τὰ
ἀλλότρια
ἀποστερεῖν
ἐφ᾽
ὧι
|
κακόδοξος |
εἶναι;
εἰ
γὰρ
χρημάτων
ἐπιθυμοίη, |
| [9] |
δὲ
τὸ
ἁσμένως
κοιμηθῆναι
πᾶς
|
τόπος |
ἱκανὸς
ἦν
αὐτῶι.
(καὶ
ταῦτα |
| [1] |
ὁ
Ἀγησίλαος,
ἡ
δὲ
Καρία
|
ἄφιππος |
ἦν,
καὶ
ὅτι
ἡγεῖτο
αὐτὸν |
| [2] |
ὄπισθεν
οὐκ
ἐποίησε
τοῦτο,
ἀλλ᾽
|
ἀντιμέτωπος |
συνέρραξε
τοῖς
Θηβαίοις.
καὶ
συμβαλόντες |
| [1] |
ἢ
ἂν
πολεμεῖν
βούληται
ὁ
|
βάρβαρος, |
ἀσχολίαν
αὐτῶι
παρέξειν
στρατεύειν
ἐπὶ |
| [2] |
καὶ
ἣν
ἐνιαυσίαν
ὁδὸν
ὁ
|
βάρβαρος |
ἐποιήσατο,
ταύτην
μεῖον
ἢ
ἐν |
| [8] |
εὔελπις
καὶ
εὔθυμος
καὶ
ἀεὶ
|
ἱλαρὸς |
εἶναι
πολλοὺς
ἐποίει
μὴ
τοῦ |
| [11] |
ηὔχετο.
εἴθιστο
δὲ
φοβούμενος
μὲν
|
ἱλαρὸς |
φαίνεσθαι,
εὐτυχῶν
δὲ
πρᾶιος
εἶναι. |
| [9] |
καὶ
μεγαλογνῶμον,
τὸ
αὐτὸν
μὲν
|
ἀνδρὸς |
ἔργοις
καὶ
κτήμασι
κοσμεῖν
τὸν |
| [11] |
γὰρ
τοῖς
ἐχθροῖς
ἀκμάζων
οὕτω
|
φοβερὸς |
ἦν
ὡς
Ἀγησίλαος
τὸ
μήκιστον |
| [2] |
ἡ
πόλις
εἰς
τὸ
ἐπιὸν
|
θέρος |
πρὸς
τοὺς
πολεμίους
γένοιτο.
~Κεφάλαιον |
| [7] |
τεθναῖεν
τῶν
πολεμίων>
οὐκ
ἐφησθεὶς
|
φανερὸς |
ἐγένετο,
ἀλλ᾽
εἶπεν
ἄπα·
Φεῦ |
| [7] |
δυνατώτατος
ὢν
ἐν
τῆι
πόλει
|
φανερὸς |
ἦν
μάλιστα
τοῖς
νόμοις
λατρεύων. |
| [2] |
εἰ
μὲν
μηδετέρωι
συλλήψοιτο,
μισθὸν
|
οὐδέτερος |
λύσει
τοῖς
Ἕλλησιν,
ἀγορὰν
δὲ |
| [2] |
λύσει
τοῖς
Ἕλλησιν,
ἀγορὰν
δὲ
|
οὐδέτερος |
παρέξει,
ὁπότερός
τ᾽
ἂν
κρατήσηι, |
| [11] |
γοῦν
ὑπεραύχων
καταφρονῶν
τῶν
μετρίων
|
ταπεινότερος |
ἦν.
καὶ
γὰρ
ἐκαλλωπίζετο
τῆι |
| [8] |
ἡγήσατο
μεῖζον
φρονητέον
εἶναι,
ἀλλ᾽
|
ὁπότερος |
αὐτός
τε
ἀμείνων
εἴη
καὶ |
| [8] |
ἄγαμαι
δὲ
κἀκεῖνο,
ὅτι
οὐχ
|
ὁπότερος |
πλείω
τε
χρήματα
ἔχοι
καὶ |
| [2] |
Ἕλλησιν,
ἀγορὰν
δὲ
οὐδέτερος
παρέξει,
|
ὁπότερός |
τ᾽
ἂν
κρατήσηι,
οὗτος
ἐχθρὸς |
| [2] |
φίλος
ἔσοιτο,
οὕτω
δὴ
κρίνας
|
ὁπότερος |
φιλέλλην
μᾶλλον
ἐδόκει
εἶναι,
στρατευσάμενος |
| [9] |
μὲν
νικήσας
τοὺς
ἰδιώτας
οὐδὲν
|
ὀνομαστότερος |
ἂν
(εἴη)
γένοιτο,
εἰ
δὲ |
| [10] |
νόσου
δὲ
πολεμίοις
ἐμπεσούσης
κρατήσειεν,
|
εὐτυχέστερος |
μὲν
ἂν
εἴη,
στρατηγικώτερος
δὲ |
| [10] |
ὥσπερ
εἰ
θησαυρῶι
τις
ἐντύχοι,
|
πλουσιώτερος |
μὲν
ἂν
εἴη,
οἰκονομικώτερος
δὲ |
| [10] |
κρατήσειεν,
εὐτυχέστερος
μὲν
ἂν
εἴη,
|
στρατηγικώτερος |
δὲ
οὐδὲν
ἄν·
ὁ
δὲ |
| [10] |
ἐντύχοι,
πλουσιώτερος
μὲν
ἂν
εἴη,
|
οἰκονομικώτερος |
δὲ
οὐδὲν
ἄν,
καὶ
εἰ |
| [2] |
ὁπότερός
τ᾽
ἂν
κρατήσηι,
οὗτος
|
ἐχθρὸς |
ἔσται,
εἰ
δὲ
τῶι
ἑτέρωι |
| [10] |
καρτερίαι
μὲν
πρωτεύων
ἔνθα
πονεῖν
|
καιρός, |
ἀλκῆι
δὲ
ὅπου
ἀνδρείας
ἀγών, |
| [6] |
αὐτῶν
ἐμηχανᾶτο,
ἐξαπατῶν
μὲν
ὅπου
|
καιρὸς |
εἴη,
φθάνων
δὲ
ὅπου
τάχους |
| [2] |
οἴκοι
μένων
ἐμηχανᾶτο,
ἃ
δὲ
|
καιρὸς |
ἦν
οὐκ
ὤκνει
μετιέναι,
οὐδ᾽ |
| [9] |
τιμωρούμενος,
ὅτι
οὕτως
ἂν
εἴη
|
νικηφόρος |
τῶν
καλλίστων
καὶ
μεγαλοπρεπεστάτων
ἀγωνισμάτων |
| [2] |
μάχεσθαι·
ἔτι
δὲ
φιλονικίαν
ἐνέβαλε
|
πρὸς |
ἀλλήλους
τοῖς
μετ᾽
αὐτοῦ
ὅπως |
| [1] |
φιλίας,
πολλοὶ
δὲ
καὶ
ἀφίσταντο
|
πρὸς |
αὐτόν,
ὀρεγόμενοι
τῆς
ἐλευθερίας,
ὥστε |
| [8] |
ἀπαγγεῖλαι
βασιλεῖ
ὡς
ἰδίαι
μὲν
|
πρὸς |
αὐτὸν
οὐδὲν
δέοι
ἐπιστολὰς
πέμπειν, |
| [1] |
καὶ
Αἰολεῦσι
καὶ
Ἑλλησποντίοις
πέμπειν
|
πρὸς |
αὑτὸν
εἰς
Ἔφεσον
τοὺς
συστρατευσομένους. |
| [1] |
σπείσαιτο
ἕως
ἔλθοιεν
οὓς
πέμψειε
|
πρὸς |
βασιλέα
ἀγγέλους,
διαπράξεσθαι
αὐτῶι
ἀφεθῆναι |
| [1] |
δὲ
ὁπότε
αὐτόμολοι
ὡς
εἰκὸς
|
πρὸς |
βασιλέα
ἰόντα
χρήματα
ἐθέλοιεν
ὑφηγεῖσθαι, |
| [2] |
Αἰνιάνων
καὶ
Ἀκαρνάνων
καὶ
Εὐβοέων,
|
πρὸς |
δὲ
τούτοις
ἀφεστηκότων
μὲν
τῶν |
| [11] |
τοὺς
φίλους
ὡς
πλεῖστα
ὠφελεῖν.
|
(πρὸς |
δὲ
τούτοις
βαρύτατος
μὲν
ἀνταγωνιστὴς |
| [8] |
μὲν
τιμῆς,
παρούσης
δὲ
δυνάμεως,
|
πρὸς |
δὲ
τούτοις
βασιλείας,
καὶ
ταύτης |
| [1] |
ἀγαθοῖς
χρῆσθαι
ὅ
τι
ἐβούλετο,
|
πρὸς |
δὲ
τούτοις
τὸ
μέγιστον,
ἐπινοῶν |
| [8] |
πάντα
δὲ
τὰ
πολυτελέστατα
ἐπειρᾶτο
|
πρὸς |
ἑαυτὸν
ἁθροίζειν.
ὁ
δὲ
οὕτως |
| [10] |
περὶ
τούτους
ὧν
ἡγεῖτο
καὶ
|
πρὸς |
ἐκείνους
οἷς
ἐπολέμει.
~Κεφάλαιον
ιαʹ |
| [7] |
ὃς
καὶ
πολεμούσης
τῆς
πατρίδος
|
πρὸς |
Ἕλληνας
ὅμως
τοῦ
κοινοῦ
ἀγαθοῦ |
| [7] |
νομίζοντα
τὸ
νικᾶν
ἐν
τῶι
|
πρὸς |
Ἕλληνας
πολέμωι;
(ἐκεῖνος
τοίνυν,
ἀγγελίας |
| [2] |
ψυχὰς
αὐτῶν,
ὡς
ἱκανοὶ
εἶεν
|
πρὸς |
οὕστινας
δέοι
μάχεσθαι·
ἔτι
δὲ |
| [7] |
ἐν
τῆι
πόλει
ὥσπερ
πατὴρ
|
πρὸς |
παῖδας
προσεφέρετο.
ἐλοιδορεῖτο
μὲν
γὰρ |
| [10] |
τοὺς
πολεμίους
ἀλλ᾽
ἐπὶ
τῶι
|
πρὸς |
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἡγεῖσθαι
τοῖς
πολίταις. |
| [1] |
τοὺς
μὲν
ἐλευθερίας
δεομένους
ὡς
|
πρὸς |
σύμμαχον
αὐτὸν
παρεῖναι·
εἰ
δέ |
| [2] |
ἐγένετο,
τετρωμένος
δ᾽
αὐτὸς
προσηνέχθη
|
πρὸς |
τὴν
φάλαγγα,
προσελάσαντές
τινες
τῶν |
| [8] |
καὶ
τοῦτο
ἐπαινῶ
Ἀγησιλάου
τὸ
|
πρὸς |
τὸ
ἀρέσκειν
τοῖς
Ἕλλησιν
ὑπεριδεῖν |
| [2] |
τῆς
πόλεως
ἐξ
ἀρίστου
μετεστρατοπεδεύσατο
|
πρὸς |
τὸ
ἄστυ·
(αἰσθόμενος
δὲ
ὑπὸ |
| [9] |
γε
μὴν
πῶς
οὐ
σαφῶς
|
πρὸς |
τὸ
γενναῖον
ἔγνω,
ὅτι
ἅρματι |
| [1] |
τῶν
πολεμίων
ῥώμην
τινὰ
ἐμβαλεῖν
|
πρὸς |
τὸ
μάχεσθαι,
προεῖπε
τοῖς
κήρυξι |
| [10] |
εὕρημα
ἀνθρώποις
στάθμη
καὶ
κανὼν
|
πρὸς |
τὸ
ὀρθὰ
ἐργάζεσθαι,
καλὸν
ἄν |
| [2] |
τῶν
Θηβαίων
οἱ
μὲν
διαπίπτουσι
|
πρὸς |
τὸν
Ἑλικῶνα,
πολλοὶ
δ᾽
ἀποχωροῦντες |
| [4] |
ἐθέλοι,
ὧν
οὐκ
εἰσὶ
δίκαι
|
πρὸς |
τὸν
μὴ
ἀποδιδόντα,
πῶς
ἅ |
| [7] |
τὸ
κρατεῖσθαι
φέροντα;
(ὃς
καὶ
|
πρὸς |
τοὺς
διαφόρους
ἐν
τῆι
πόλει |
| [2] |
τῶι
Ἑλικῶνι
πεφευγότας,
διαπεσεῖν
βουλόμενοι
|
πρὸς |
τοὺς
ἑαυτῶν
ἐχώρουν
ἐρρωμένως.
(ἐνταῦθα |
| [1] |
τινες
τὴν
Ἀσίαν
ἑαυτῶν
ποιοῦνται,
|
πρὸς |
τοὺς
ἐλευθεροῦντας
διακρινουμένους
ἐν
ὅπλοις |
| [6] |
παρασχέσθαι
ὑφιστάμενος
μὲν
ἀεὶ
πολεμεῖν
|
πρὸς |
τοὺς
ἰσχυροτάτους
τῶν
ἐχθρῶν
τῆι |
| [2] |
νομίσαντες
οὐκ
ἐν
καλῶι
εἶναι
|
πρὸς |
τοὺς
ὁπλίτας
ἱππομαχεῖν,
στρέψαντες
βάδην |
| [10] |
ἄρχειν
ἐμεγαλύνετο,
οὐδ᾽
ἐπὶ
τῶι
|
πρὸς |
τοὺς
πολεμίους
ἀλλ᾽
ἐπὶ
τῶι |
| [2] |
πόλις
εἰς
τὸ
ἐπιὸν
θέρος
|
πρὸς |
τοὺς
πολεμίους
γένοιτο.
~Κεφάλαιον
γʹ |
| [6] |
τοῦτο
συμφέροι,
πάντα
δὲ
τἀναντία
|
πρὸς |
τοὺς
πολεμίους
ἢ
πρὸς
τοὺς |
| [6] |
τἀναντία
πρὸς
τοὺς
πολεμίους
ἢ
|
πρὸς |
τοὺς
φίλους
ἐπιτηδεύων.
(καὶ
γὰρ |
| [6] |
τῆι
Ἑλλάδι,
ἐν
δὲ
τοῖς
|
πρὸς |
τούτους
ἀγῶσι
πρῶτον
(μὲν)
ἑαυτὸν |
| [2] |
Θηβαῖοι
ὡς
εἶδον
τοὺς
συμμάχους
|
πρὸς |
τῶι
Ἑλικῶνι
πεφευγότας,
διαπεσεῖν
βουλόμενοι |
| [11] |
παρέσχεν
ὅσον
Ἀγεσίλαος,
καίπερ
ἤδη
|
πρὸς |
τῶι
στόματι
τοῦ
βίου
ὤν; |
| [1] |
πράττειν
στράτευμα
πολὺ
παρὰ
βασιλέως
|
πρὸς |
ὧι
πρόσθεν
εἶχε
μετεπέμπετο.
Ἀγησίλαος |
| [6] |
δεινὸς
ἦν,
τοῖς
δὲ
φίλοις
|
θάρρος |
καὶ
ῥώμην
ἐνεποίει.
ὥστε
ἀκαταφρόνητος |
| [1] |
ἄρχοντος
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
ὡς
|
πατρὸς |
καὶ
ἑταίρου
ἀπιόντος
αὐτοῦ
ἐλυποῦντο. |
| [4] |
Ἄγιδος
τὰ
ἡμίσεα
τοῖς
ἀπὸ
|
μητρὸς |
αὐτῶι
ὁμογόνοις
μετέδωκεν,
ὅτι
πενομένους |
| [11] |
γηραιοῦ
τελευτήσαντος;
τίς
δὲ
συμμάχοις
|
θάρσος |
παρέσχεν
ὅσον
Ἀγεσίλαος,
καίπερ
ἤδη |
| [2] |
δυνήσοιντο
ὑποφέρειν·
ἐνέπλησε
δὲ
καὶ
|
φρονήματος |
τὰς
ψυχὰς
αὐτῶν,
ὡς
ἱκανοὶ |
| [2] |
ἀπέπλευσεν
οἴκαδε.
(κἀνταῦθα
οὖν)
ἄξια
|
θαύματος |
διεπράξατος·
οἵ
τε
γὰρ
εὖ |
| [5] |
εἰ
μή
του
ἄλλου
ἀλλὰ
|
θαύματος |
ἕνεκα
ἄξιον
μνησθῆναι;
τὸ
μὲν |
| [1] |
αὐτοῦ
τε
καὶ
παντὸς
τοῦ
|
στρατεύματος |
ἑπομένου.
(τοὺς
μὲν
δὴ
ἱππέας |
| [2] |
καὶ
τὸ
ἀπὸ
τοῦ
προηγουμένου
|
στρατεύματος |
ἱππικὸν
πλὴν
τῶν
περὶ
ἑαυτόν. |
| [11] |
ἀλλὰ
καλοκἀγαθίαν.
(καὶ
τοῦ
μὲν
|
σώματος |
εἰκόνα
στήσασθαι
ἀπέσχετο,
πολλῶν
αὐτῶι |
| [11] |
ἐπιδεῖξαι,
ὅτι
ἡ
μὲν
τοῦ
|
σώματος |
ἰσχὺς
γηράσκει,
ἡ
δὲ
τῆς |
| [10] |
ἢ
βίος
τε
εὐκλεὴς
καὶ
|
θάνατος |
ὡραῖος;
ἐγκωμίων
δὲ
τί
ἀξιώτερον |
| [2] |
οἴκαδε.
(κἀνταῦθα
οὖν)
ἄξια
θαύματος
|
διεπράξατος· |
οἵ
τε
γὰρ
εὖ
πεπονθέναι |
| [11] |
ψυχῆς
ῥώμη
τῶν
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν
|
ἀγήρατός |
ἐστιν.
ἐκεῖνος
γοῦν
οὐκ
ἀπεῖπε |
| [1] |
ἄρχουσι
πείθονται·
καὶ
τῶν
κατὰ
|
κράτος |
ἀναλώτων
τειχέων
τῆι
φιλανθρωπίαι
ὑπὸ |
| [8] |
ὅτι
καὶ
αὐτὸς
φίλος
ἀνὰ
|
κράτος |
αὐτῶι
ἔσοιτο·
ἢν
μέντοι,
ἔφη, |
| [2] |
παραγγέλλειν
καὶ
αὐτοὺς
διώκειν
κατὰ
|
κράτος |
καὶ
μηκέτι
δοῦναι
αὐτοῖς
ἀναστροφήν. |
| [5] |
φιλῆσαι
τὸν
Ἀγησίλαον,
διαμάχεσθαι
ἀνὰ
|
κράτος |
τὸ
μὴ
φιληθῆναι,
ἆπ᾽
οὐ |
| [11] |
ἔργωι
μᾶλλον
ἢ
λόγοῖς
ἤσκει.
|
(πραιότατός |
γε
μὴν
φίλοις
ὢν
ἐχθροῖς |
| [10] |
τούτου
μάλιστα
τῶν
καθ᾽
ἑαυτόν·
|
φιλοτιμότατος |
δὲ
πεθυκὼς
ἀήττητος
διετέλεσεν,
ἐπεὶ |
| [5] |
αὐτίκα
μάλα
κάλλιστός
τε
καὶ
|
ἰσχυρότατος |
καὶ
τάχιστος
ἀνθρώπων
ἔσεσθαι·
μάχεσθαί |
| [9] |
καλλίστων
καὶ
μεγαλοπρεπεστάτων
ἀγωνισμάτων
καὶ
|
ὀνομαστότατος |
καὶ
ζῶν
καὶ
τελευτήσας
γένοιτ᾽ |
| [6] |
ἄμεμπτος
δ᾽
ὑπὸ
τῶν
φίλων,
|
πολυεραστότατος |
δὲ
καὶ
πολυεπαινετώτατος
ὑπὸ
πάντων |
| [11] |
ἐχθροῖς
μὲν
δυσεξαπάτητος,
φίλοις
δὲ
|
εὐπαραπειστότατος. |
αἰεὶ
δὲ
τιθεὶς
τὰ
τῶν |
| [11] |
τούτοις
βαρύτατος
μὲν
ἀνταγωνιστὴς
ἦν,
|
κουφότατος |
δὲ
κρατήσας·
ἐχθροῖς
μὲν
δυσεξαπάτητος, |
| [11] |
πλεῖστα
ὠφελεῖν.
(πρὸς
δὲ
τούτοις
|
βαρύτατος |
μὲν
ἀνταγωνιστὴς
ἦν,
κουφότατος
δὲ |
| [11] |
γε
μὴν
φίλοις
ὢν
ἐχθροῖς
|
φοβερώτατος |
ἦν·
καὶ
πόνοις
μάλιστα
ἀντέχων |
| [7] |
τόδε
ἐγὼ
τίθημι
αὐτοῦ,
ὅτι
|
δυνατώτατος |
ὢν
ἐν
τῆι
πόλει
φανερὸς |
| [6] |
τῶν
φίλων,
πολυεραστότατος
δὲ
καὶ
|
πολυεπαινετώτατος |
ὑπὸ
πάντων
ἀνθρώπων.
~Κεφάλαιον
ζʹ |
| [6] |
θάρρος
καὶ
ῥώμην
ἐνεποίει.
ὥστε
|
ἀκαταφρόνητος |
μὲν
ὑπὸ
τῶν
ἐχθρῶν
διετέλεσεν, |
| [11] |
κουφότατος
δὲ
κρατήσας·
ἐχθροῖς
μὲν
|
δυσεξαπάτητος, |
φίλοις
δὲ
εὐπαραπειστότατος.
αἰεὶ
δὲ |
| [11] |
αὐτοῦ
ῥώμην.
(τοιγαροῦν
ποίας
οὐ
|
νεότητος |
κρεῖττον
τὸ
ἐκείνου
γῆρας
ἐφάνη; |
| [10] |
ἐπὶ
τὸ
μήκιστον
ἀνθρωπίνου
αἰῶνος
|
ἀναμάρτητος |
ἐτελεύτησε
καὶ
περὶ
τούτους
ὧν |
| [10] |
καθ᾽
ἑαυτόν·
φιλοτιμότατος
δὲ
πεθυκὼς
|
ἀήττητος |
διετέλεσεν,
ἐπεὶ
βασιλεὺς
ἐγένετο.
ἀφικόμενος |
| [4] |
διότι
προεπιστεύθησαν
ἄξιοι
εἶναι
παρακαταθήκην
|
χάριτος |
φυλάττειν.
(ὅστις
δ᾽
ἡιρεῖτο
καὶ |
| [6] |
ἢ
διὰ
τὸ
μὲν
πείθεσθαι
|
εὔτακτος |
οὖσα,
διὰ
δὲ
τὸ
φιλεῖν |
| [1] |
ἐμβάλλειν,
ὡς
αὐτοῦ
τε
καὶ
|
παντὸς |
τοῦ
στρατεύματος
ἑπομένου.
(τοὺς
μὲν |
| [2] |
Ἀγησίλαος
τρόπαιόν
τε
ἐστήσατο
μεταξὺ
|
Πραντὸς |
καὶ
Ναρθακίου·
καὶ
αὐτοῦ
κατέμεινε, |
| [11] |
πολέμιοι
ἢ
Ἀγησιλάου
καίπερ
γηραιοῦ
|
τελευτήσαντος; |
τίς
δὲ
συμμάχοις
θάρσος
παρέσχεν |
| [1] |
ἔτυχε
τῆς
βασιλείας·
ἄρτι
δὲ
|
ὄντος |
αὐτοῦ
ἐν
τῆι
ἀρχῆι,
ἐξηγγέλθη |
| [2] |
ἀποπλεῖ
οἴκαδε
καίπερ
μέσου
χειμῶνος
|
ὄντος, |
σπεύδων
ὡς
μὴ
ἀργὸς
ἡ |
| [5] |
φύσις
ἐρασθείη,
ἔπειτα,
ἡνίκα
ἐπιχωρίου
|
ὄντος |
τοῖς
Πέρσαις
φιλεῖν
οὓς
ἂν |
| [1] |
ἀρχῆς
Λεωτυχίδα
μὲν
ὡς
Ἄγιδος
|
ὄντος |
υἱοῦ,
Ἀγησιλάου
δὲ
ὡς
Ἀρχιδάμου, |
| [4] |
μάρτυς
ἡ
τῶν
Λακεδαιμονίων
πόλις.
|
(διδόντος |
δ᾽
αὐτῶι
πάμπολλα
δῶρα
Τιθραύστου, |
| [1] |
καὶ
ὡς
πατρὸς
καὶ
ἑταίρου
|
ἀπιόντος |
αὐτοῦ
ἐλυποῦντο.
καὶ
τέλος
ἐδήλωσαν |
| [1] |
τῆι
Ἀσίαι
Ἕλληνες
οὐχ
ὡς
|
ἄρχοντος |
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
ὡς
πατρὸς |
| [6] |
ἀζήμιος
δ᾽
ὑπὸ
τῶν
πολιτῶν,
|
ἄμεμπτος |
δ᾽
ὑπὸ
τῶν
φίλων,
πολυεραστότατος |
| [1] |
οὐδεμία
ἀρχὴ
φανερά
ἐστι
διαγεγενημένη
|
ἀδιάσπαστος |
οὔτε
δημοκρατία
οὔτε
ὀλιγαρχία
οὔτε |
| [2] |
οἴκαδε
ἀπεχώρει,
ἑλόμενος
ἀντὶ
τοῦ
|
μέγιστος |
εἶναι
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
οἴκοι |
| [5] |
εἰ
μέλλοιμί
γε
αὐτίκα
μάλα
|
κάλλιστός |
τε
καὶ
ἰσχυρότατος
καὶ
τάχιστος |
| [8] |
ξενωθῆναι
αὐτῶι,
ἀλλ᾽
ἐφυλάξατο
μὴ
|
ἄπιστος |
γενέσθαι
τοῖς
ἀφίστασθαι
βουλομένοις.
(ἐκεῖνό |
| [11] |
ἠμύνετο,
ἀλλ᾽
εἴ
τις
εὐεργετούμενος
|
ἀχάριστος |
φαίνοιτο.
ἔχαιρε
δὲ
τοὺς
μὲν |
| [5] |
κάλλιστός
τε
καὶ
ἰσχυρότατος
καὶ
|
τάχιστος |
ἀνθρώπων
ἔσεσθαι·
μάχεσθαί
γε
μέντοι |
| [1] |
νῦν
τοῖς
προγόνοις
ὀνομαζομένοις
ἀπομνημονεύεται
|
ὁπόστος |
ἀφ᾽
Ἡρακλέους
ἐγένετο,
καὶ
τούτοις |
| [2] |
ἐφ᾽
ἱππικῆι
ἐνενικήκει
σὺν
ὧι
|
αὐτὸς |
ἐμηχανήσατο
ἱππικῶι.
τῆι
δ᾽
ὑστεραίαι |
| [2] |
τ᾽
ἄλλο
στράτευμα
ὅπερ
ἠγάγετο
|
αὐτός. |
(καὶ
οὐ
τοῦτο
λέξων
ἔρχομαι, |
| [2] |
ἄλλοι
πάντες
ἀπέλιπον
αὐτόν.
καὶ
|
αὐτὸς |
μὲν
δείσας
ἀπεχώρησε
φυγῆι
εἰς |
| [9] |
ἀλλὰ
καὶ
ἐνθυμούμενος
ἠγάλλετο
ὅτι
|
αὐτὸς |
μὲν
ἐν
μέσαις
ταῖς
εὐφροσύναις |
| [9] |
δὲ
αὐτὸν
καὶ
τάδε,
ὅτι
|
αὐτὸς |
μὲν
ἤιδει
τῆι
τῶν
θεῶν |
| [1] |
χάριν
αὐτῶι
ἔχοι
ὅτι
ἐπιορκήσας
|
αὐτὸς |
μὲν
πολεμίους
τοὺς
θεοὺς
ἐκτήσατο, |
| [1] |
ἄνευ
φυγῆς
καὶ
θανάτων
ἕως
|
αὐτὸς |
παρῆν
ὁμονόως
πολιτευομένας
καὶ
εὐδαίμονας |
| [3] |
λόγους
καὶ
διωμολόγησεν,
εἰ
μὴ
|
αὐτὸς |
πάσης
τῆς
στρατιᾶς
στρατηγὸς
κατασταθείη, |
| [2] |
σὺν
Ἀγησιλάωι
ἐγένετο,
τετρωμένος
δ᾽
|
αὐτὸς |
προσηνέχθη
πρὸς
τὴν
φάλαγγα,
προσελάσαντές |
| [6] |
μνημεῖα
καταλιπών,
σαφῆ
δὲ
καὶ
|
αὐτὸς |
σημεῖα
ἀπενεγκάμενος
τοῦ
θυμῶι
μάχεσθαι· |
| [2] |
τοὺς
διὰ
Λακεδαιμονίους
φυγόντας
κατήγαγεν,
|
αὐτὸς |
στρατευσάμενος
ἐπὶ
Φλειοῦντα.
εἰ
δέ |
| [8] |
μεῖζον
φρονητέον
εἶναι,
ἀλλ᾽
ὁπότερος
|
αὐτός |
τε
ἀμείνων
εἴη
καὶ
ἀμεινόνων |
| [2] |
μὲν
δὴ
μέχρι
τούτου
κοινῆι
|
αὐτός |
τε
καὶ
ἡ
πόλις
ηὐτύχει· |
| [8] |
εὔνους
ὢν
φαίνηται,
ὅτι
καὶ
|
αὐτὸς |
φίλος
ἀνὰ
κράτος
αὐτῶι
ἔσοιτο· |
| [11] |
στράτευμα
κόσμωι
καὶ>
τῶι
μὲν
|
αὐτὸς |
ὡς
ἐλαχίστων
δεῖσθαι,
τῶι
δὲ |
| [2] |
εἰ
δὲ
τῶι
ἑτέρωι
συλλήψοιτο,
|
οὗτός |
γε
εὖ
παθὼν
ὡς
τὸ |
| [4] |
ἐπ᾽
ὠφελείαι
ἀνθρώπων,
πῶς
ἂν>
|
οὗτος |
ἐθέλοι
τὰ
ἀλλότρια
ἀποστερεῖν
ἐφ᾽ |
| [10] |
γνώμηι
δὲ
ὅπου
βουλῆς
ἔργον,
|
οὗτος |
ἔμοιγε
δοκεῖ
δικαίως
ἀνὴρ
ἀγαθὸς |
| [2] |
παρέξει,
ὁπότερός
τ᾽
ἂν
κρατήσηι,
|
οὗτος |
ἐχθρὸς
ἔσται,
εἰ
δὲ
τῶι |
| [4] |
τῶι
ἀδίκωι
πλέον
ἔχειν,
πῶς
|
οὗτος |
οὐκ
ἂν
πολὺ
τὴν
αἰσχροκέρδειαν |
| [3] |
καὶ
ἀποθάνοι,
Ἀγησιλάου
δὲ
καὶ
|
οὗτος |
ταὶς
σπονδαῖς
πιστεύσας
εἰς
τὸ |
| [2] |
Ἀριοβαρζάνου
ἔτι
οὖσαν
λύσας
καὶ
|
οὗτος |
τὴν
πολιορκίαν
ἀπηλλάγη·
ὥστ᾽
οὐκ |
| [2] |
πρόσθεν
Ἀγησιλάου
ξενίαν
συμβαλόμενος
καὶ
|
οὗτος |
χρήματα
τῆι
Λακεδαίμονι,
ἀπέπεμψαν
αὐτὸν |
| [2] |
τῶν
πρόσθεν
καὶ
ὅτι
νῦν
|
σύμμαχος |
εἶναι
φάσκων
ἐπέταττε
Μεσσήνην
ἀφιέναι. |
| [7] |
Κορίνθωι
μάχηι
ὀκτὼ
μὲν
Λακεδαιμονίων,
|
ἐγγὺς |
δὲ
μύριοι
τεθναῖεν
τῶν
πολεμίων> |
| [10] |
δὲ
πεθυκὼς
ἀήττητος
διετέλεσεν,
ἐπεὶ
|
βασιλεὺς |
ἐγένετο.
ἀφικόμενος
δὲ
ἐπὶ
τὸ |
| [7] |
ἢ
τὸ
παράπαν
ὡς
καὶ
|
βασιλεὺς |
κακὰ
ἔχων
μὴ
δυνήσεται
τοῖς |
| [1] |
δεκάτην
ἀποθῦσαι.
(ὁ
μέντοι
Περσῶν
|
βασιλεύς, |
νομίσας
Τισσαφέρνην
αἴτιον
εἶναι
τοῦ |
| [1] |
αὐτοῦ
ἐν
τῆι
ἀρχῆι,
ἐξηγγέλθη
|
βασιλεὺς |
ὁ
Περσῶν
ἁθροίζων
καὶ
ναυτικὸν |
| [1] |
τὰ
σημεῖα.
ἐπεὶ
γὰρ
Ἆγις
|
βασιλεὺς |
ὢν
ἐτελεύτησεν,
ἐρισάντων
περὶ
τῆς |
| [1] |
ἀντὶ
τοῦ
ἐπὶ
Καρίαν
ἰέναι
|
εὐθὺς |
ἀντιστρέψας
ἐπὶ
Φρυγίας
ἐπορεύετο·
καὶ |
| [1] |
οὐκ
ἐψεύσατο,
ἀλλ᾽
ὥσπερ
προεῖπεν
|
εὐθὺς |
εἰς>
τὸν
Σαρδιανὸν
τόπον
ἐχώρησε, |
| [2] |
δηιώσας
πᾶσαν
αὐτῶν
τὴν
χώραν
|
εὐθὺς |
ἐκεῖθεν
ὑπερβαλὼν
κατὰ
τὰ
στενὰ |
| [1] |
ἐνέκλιναν,
καὶ
οἱ
μὲν
αὐτῶν
|
εὐθὺς |
ἐν
τῶι
ποταμῶι
ἔπεσον,
οἱ |
| [2] |
σκευοφόροις
εἰσί.
καὶ
ὁ
μὲν
|
εὐθὺς |
ἐξελίξας
τὴν
φάλαγγα
ἦγεν
ἐπ᾽ |
| [1] |
κατεσκεύαστο
τὸ
ἰππικὸν
αὐτῶι
καὶ
|
εὐθὺς |
ἐρρωμένον
ἦν
καὶ
ἐνεργόν.
(ἐπειδὴ |
| [1] |
μὲν
δὴ
Τισσαφέρνης
ἃ
ὤμοσεν
|
εὐθὺς |
ἐψεύσατο·
ἀντὶ
γὰρ
τοῦ
εἰρήνην |
| [1] |
τὸ
αἰτιᾶσθαι
ἀλλήλους
τοῦ
γεγενημένου,
|
εὐθὺς |
ἦγεν
ἐπὶ
Σάρδεις.
κἀκεῖ
ἅμα |
| [1] |
σφαγιασάμενος
οὖν
τὴν
μὲν
φάλαγγα
|
εὐθὺς |
ἦγεν
ἐπὶ
τοὺς
ἀντιτεταγμένους
ἱππέας, |
| [1] |
καὶ
τοῦτο
τοῖς
στρατιώταις,
ὡς
|
εὐθὺς |
ἡγήσοιτο
τὴν
συντομωτάτην
ἐπὶ
τὰ |
| [1] |
νομίζων
ἐκ
τῶν
ἱπποτρόφων
πόλεων
|
εὐθὺς |
καὶ
φρονηματίας
μάλιστα
ἂν
ἐπὶ |
| [10] |
ἂν
ἐκεῖνός
γε
μακαρίζοιτο
ὃς
|
εὐθὺς |
μὲν
ἐκ
παιδὸς
ἐρασθεὶς
τοῦ |
| [1] |
παρέξειν
στρατεύειν
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας.
|
(εὐθὺς |
μὲν
οὖν
πολλοὶ
πάνυ
ἠγάσθησαν |
| [3] |
ἀλλ᾽
ἀναμνῆσαι
μόνον
ἀρκεῖ
καὶ
|
εὐθὺς |
πιστεύεται.
νῦν
δὲ
τὴν
ἐν |
| [1] |
γίγνοιντο.
διὰ
μὲν
δὴ
ταῦτα
|
εὐθὺς |
πολλοὺς
ἐραστὰς
τῆς
αὑτοῦ
φιλίας |
| [1] |
συμμάχους
ἐποίησεν.
(ἐκ
δὲ
τούτου
|
εὐθὺς |
τοῖς
μὲν
στρατιώταις
παρήγγειλε
συσκευάζεσθαι |
| [7] |
μείζω
βλάψειν,
δωρεῖται
δ᾽
ἐκείνοις
|
οὓς |
ἂν
νομίζηι
λαβόντας
πλεῖστα
κακὰ |
| [5] |
ἐπιχωρίου
ὄντος
τοῖς
Πέρσαις
φιλεῖν
|
οὓς |
ἂν
τιμῶσιν
ἐπεχείρησε
καὶ
ὁ |
| [1] |
Ἀγησιλάωι,
εἰ
σπείσαιτο
ἕως
ἔλθοιεν
|
οὓς |
πέμψειε
πρὸς
βασιλέα
ἀγγέλους,
διαπράξεσθαι |
| [3] |
δὲ
καὶ
Φαρνάβαζος
Ἀγησιλάωι
εἰς
|
λόγους |
καὶ
διωμολόγησεν,
εἰ
μὴ
αὐτὸς |
| [2] |
οἱ
δὲ
Θηβαῖοι
ἔπεμψαν
κήρυκα,
|
ὑποσπόνδους |
τοὺς
νεκροὺς
αἰτοῦντες
θάψαι.
καὶ |
| [1] |
ἐπιορκήσας
αὐτὸς
μὲν
πολεμίους
τοὺς
|
θεοὺς |
ἐκτήσατο,
τοῖς
δ᾽
Ἕλλησι
συμμάχους |
| [5] |
τὴν
αὐτὴν
μάχην
ὄμνυμι
πάντας
|
θεοὺς |
ἦ
μὴν
μᾶλλον
βούλεσθαι
ἢ |
| [1] |
τῆι
Ἀρτέμιδι.
ὅπου
γὰρ
ἄνδρες
|
θεοὺς |
μὲν
σέβοιεν,
πολεμικὰ
δὲ
ἀσκοῖεν, |
| [11] |
ὑμνῶν
οὔποτ᾽
ἔληγεν
ὡς
τοὺς
|
θεοὺς |
οἴοιτο
οὐδὲν
ἧττον
ὁσίοις
ἔργοις |
| [11] |
τοῖς
πολεμίοις
ἐσέβετο,
ἡγούμενος
τοὺς
|
θεοὺς |
οὐχ
ἧττον
ἐν
τῆι
πολεμίαι |
| [11] |
οἵ
γε
μὴν
συγκινδυνεύοντες
μετὰ
|
θεοὺς |
σωτῆρα.
(Δοκεῖ
δ᾽
ἔμοιγε
καὶ |
| [1] |
προγόνοις
ὀνομαζομένοις
ἀπομνημονεύεται
ὁπόστος
ἀφ᾽
|
Ἡρακλέους |
ἐγένετο,
καὶ
τούτοις
οὐκ
ἰδιώταις |
| [8] |
ἐκείνας
εἶναι
ἅσπερ
Ἀριστόδημος
ὁ
|
Ἡρακλέους |
ὅτε
κατῆλθε
λαβὼν
ἐπεστήσατο·
πειράσθω |
| [2] |
Πέρσηι
πολεμεῖν,
καὶ
πολλοὺς
μὲν
|
πεζούς, |
πολλοὺς
δὲ
ἱππέας,
πολλὰ
δὲ |
| [4] |
ἀλλὰ
καὶ
τὸ
μὴ
πολὺ
|
μείζους |
τὸν
μείζω
δυνάμενον.
(τά
γε |
| [8] |
οὐδὲν
αὐτούς,
ὑπισχνεῖσθαι
δὲ
ἄνδρας
|
ἀγαθοὺς |
ἔσεσθαι.
(ἀλλὰ
μὴν
καὶ
τῆι |
| [1] |
δὲ
κατιδόντες
τοὺς
τῶν
Ἑλλήνων
|
ἀκολούθους |
ἐσπαρμένους
καθ᾽
ἁρπαγὴν
πολλοὺς
αὐτῶν |
| [2] |
ὅρια.
(ἐνταῦθα
δὴ
ἀντιτεταγμένους
εὑρὼν
|
Θηβαίους, |
Ἀθηναίους,
Ἀργείους>
Κορινθίους,
Αἰνιᾶνας,
Εὐβοέας |
| [11] |
αἰσχροκερδεῖς
πένητας
ὁρῶν,
τοὺς
δὲ
|
δικαίους |
πλουσίους
ποιῶν,
βουλόμενος
τὴν
δικαιοσύνην |
| [2] |
(ἐνταῦθα
δὴ
ἀντιτεταγμένους
εὑρὼν
Θηβαίους,
|
Ἀθηναίους, |
Ἀργείους>
Κορινθίους,
Αἰνιᾶνας,
Εὐβοέας
καὶ |
| [2] |
οἱ
δὲ
καὶ
ἀναστρέφειν
πειρώμενοι
|
πλαγίους |
ἔχοντες
τοὺς
ἴππους
ἡλίσκοντο.
(Πολύχαρμος |
| [2] |
ἐποίησεν
Ἀκαρνᾶνας
καὶ
Αἰτωλοὺς
καὶ
|
Ἀργείους, |
ἑαυτῶι
δὲ
καὶ
συμμάχους.
(ἐπειδὴ |
| [2] |
δὴ
ἀντιτεταγμένους
εὑρὼν
Θηβαίους,
Ἀθηναίους,
|
Ἀργείους> |
Κορινθίους,
Αἰνιᾶνας,
Εὐβοέας
καὶ
Λοκροὺς |
| [2] |
(Ἐκ
δὲ
τούτου
κατανοήσας
τοὺς
|
Ἀργείους |
τὰ
μὲν
οἴκοι
καρπουμένους,
Κόρινθον |
| [2] |
ἀντιτεταγμένους
εὑρὼν
Θηβαίους,
Ἀθηναίους,
Ἀργείους>
|
Κορινθίους, |
Αἰνιᾶνας,
Εὐβοέας
καὶ
Λοκροὺς
ἀμφοτέρους, |
| [2] |
(ἐκ
τούτου
δὲ
αἰσθανόμενος
τοὺς
|
Κορινθίους |
πάντα
μὲν
τὰ
κτήνη
ἐν |
| [2] |
αἵματι
πεφυρμένην,
νεκροὺς
δὲ
κειμένους
|
φιλίους |
καὶ
πολεμίους
μετ᾽
ἀλλήλων,
ἀσπίδας |
| [3] |
ποιησάμενος
εἵλετο
σὺν
Ἀγησιλάωι
στρατεύεσθαι,
|
χιλίους |
μὲν
ἱππέας,
δισχιλίους
δὲ
πελτοφόρους |
| [1] |
δῶσιν
αὐτῶι
τριάκοντα
μὲν
Σπαρτιατῶν,
|
δισχιλίους |
δὲ
νεοδαμώδεις,
εἰς
ἑξακισχιλίους
δὲ |
| [3] |
Ἀγησιλάωι
στρατεύεσθαι,
χιλίους
μὲν
ἱππέας,
|
δισχιλίους |
δὲ
πελτοφόρους
ἔχων.
(ἀφίκετο
δὲ |
| [1] |
Σπαρτιατῶν,
δισχιλίους
δὲ
νεοδαμώδεις,
εἰς
|
ἑξακισχιλίους |
δὲ
τὸ
σύνταγμα
τῶν
συμμάχων, |
| [10] |
οὐδ᾽
ἐπὶ
τῶι
πρὸς
τοὺς
|
πολεμίους |
ἀλλ᾽
ἐπὶ
τῶι
πρὸς
πᾶσαν |
| [2] |
τὸ
ἐπιὸν
θέρος
πρὸς
τοὺς
|
πολεμίους |
γένοιτο.
~Κεφάλαιον
γʹ
(Καὶ
ταῦτα |
| [6] |
πιστῶς
παροῦσα;
(τούς
γε
μὴν
|
πολεμίους |
εἶχε
ψέγειν
μὲν
οὐ
δυναμένους, |
| [6] |
πάντα
δὲ
τἀναντία
πρὸς
τοὺς
|
πολεμίους |
ἢ
πρὸς
τοὺς
φίλους
ἐπιτηδεύων. |
| [2] |
νεκροὺς
δὲ
κειμένους
φιλίους
καὶ
|
πολεμίους |
μετ᾽
ἀλλήλων,
ἀσπίδας
δὲ
διατεθρυμμένας, |
| [1] |
περιεστρατοπεδεύσατο.
(ὡς
δ᾽
ἤκουσε
τοὺς
|
πολεμίους |
ταράττεσθαι
διὰ
τὸ
αἰτιᾶσθαι
ἀλλήλους |
| [1] |
ἔχοι
ὅτι
ἐπιορκήσας
αὐτὸς
μὲν
|
πολεμίους |
τοὺς
θεοὺς
ἐκτήσατο,
τοῖς
δ᾽ |
| [2] |
τις
αὐτῶι
ὅτι
Θηβαῖοι
τοὺς
|
Ὀρχομενίους |
διακόψαντες
ἐν
τοῖς
σκευοφόροις
εἰσί. |
| [2] |
δ᾽
αὐτόθεν
συμμάχων
Φωκέας
καὶ
|
Ὀρχομενίους |
μόνους,
τό
τ᾽
ἄλλο
στράτευμα |
| [2] |
πολλῶν
νομιζόντων
οὐδ᾽
ἂν
ἐξελθεῖν
|
Λακεδαιμονίους |
πολλοῦ
χρόνου
ἐκ
τῆς
αὑτῶν. |
| [2] |
αὖ
καὶ
Φλειασίων
τοὺς
διὰ
|
Λακεδαιμονίους |
φυγόντας
κατήγαγεν,
αὐτὸς
στρατευσάμενος
ἐπὶ |
| [2] |
τῆι
εἰρήνηι,
ἕως
τοὺς
διὰ
|
Λακεδαιμονίους |
φυγόντας
Κορινθίων
καὶ
Θηβαίων
ἠνάγκασε |
| [11] |
τοὺς
δὲ
εὐκλεῶς
τετελευτηκότας
ἤδη
|
μακαρίους. |
(μείζω
δὲ
συμφορὰν
ἔκρινε
τὸ |
| [9] |
τε
πολλοὺς
θηρευτὰς
καὶ
ἵππους
|
πολεμιστηρίους |
τρέφοντα,
Κυνίσκαν
δὲ
ἀδελφὴν
οὖσαν |
| [11] |
πένητας
ὁρῶν,
τοὺς
δὲ
δικαίους
|
πλουσίους |
ποιῶν,
βουλόμενος
τὴν
δικαιοσύνην
τῆς |
| [1] |
μόνον
τοῦ
βίαι
χειροῦσθαι
τοὺς
|
ἐναντίους, |
ἀλλὰ
καὶ
τοῦ
πραιότητι
προσάγεσθαι. |
| [1] |
στρατιώταις
τοὺς
ἁλισκομένους
μὴ
ὡς
|
ἀδίκους |
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽
ὡς
ἀνθρώπους
ὄντας |
| [1] |
ἑαυτὸν
δ᾽
ἀντεπιδείξας
πρῶτον
μὲν
|
ὅρκους |
ἐμπεδοῦντα,
ἔπειτα
συνθήκας
μὴ
ψευδόμενον, |
| [3] |
καὶ
οἱ
πολέμιοι
τοὺς
ἐκείνου
|
ὅρκους |
καὶ
τὰς
ἐκείνου
σπονδὰς
πιστοτέρας |
| [1] |
πωλεῖν.
ὁπῶντες
οὖν
οἱ
στρατιῶται
|
λευκοὺς |
μὲν
διὰ
τὸ
μηδέποτε
ἐκδύεσθαι, |
| [9] |
τοὺς
ἑταίρους
εὐεργετῶν,
τοὺς
δὲ
|
ἀντιπάλους |
τιμωρούμενος,
ὅτι
οὕτως
ἂν
εἴη |
| [2] |
τάς
τε
φάλαγγας
ἀλλήλων
μάλα
|
ἰσοπάλους, |
σχεδὸν
δὲ
καὶ
οἱ
ἱππεῖς |
| [1] |
ἔλθοιεν
οὓς
πέμψειε
πρὸς
βασιλέα
|
ἀγγέλους, |
διαπράξεσθαι
αὐτῶι
ἀφεθῆναι
αὐτονόμους
τὰς |
| [1] |
τοὺς
τρόπους
αὐτοῦ
κάλλιστα
νομίζω
|
καταδήλους |
ἔσεσθαι.
Ἀγησίλαος
τοίνυν
ἔτι
μὲν |
| [2] |
ἔτι
δὲ
φιλονικίαν
ἐνέβαλε
πρὸς
|
ἀλλήλους |
τοῖς
μετ᾽
αὐτοῦ
ὅπως
ἕκαστοι |
| [1] |
πολεμίους
ταράττεσθαι
διὰ
τὸ
αἰτιᾶσθαι
|
ἀλλήλους |
τοῦ
γεγενημένου,
εὐθὺς
ἦγεν
ἐπὶ |
| [6] |
ἑταίροις
πρόθυμος
ὢν
ἀπροφασίστους
τοὺς
|
φίλους |
ἐκέκτητο·
τοὺς
δέ
γε
στρατιώτας |
| [1] |
ἀπάτηι,
φρονίμως
δὲ
καὶ
τοὺς
|
φίλους |
ἐνταῦθα
ἔδοξε
πλουτίσαι·
(ἐπεὶ
γὰρ |
| [6] |
τοὺς
πολεμίους
ἢ
πρὸς
τοὺς
|
φίλους |
ἐπιτηδεύων.
(καὶ
γὰρ
νυκτὶ
μὲν |
| [2] |
πρότερον
ἔληξε
πρὶν
Ἀχαιοῖς
μὲν
|
φίλους |
ἐποίησεν
Ἀκαρνᾶνας
καὶ
Αἰτωλοὺς
καὶ |
| [9] |
τὴν
πόλιν
ἔχοι,
πλείστους
δὲ
|
φίλους |
καὶ
ἀρίστους
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν |
| [2] |
γεγενημένης
κατακαίνουσι
τοὺς
ἐν
Τεγέαι
|
φίλους |
καὶ
ξένους
αὐτοῦ
οἱ
ἀντίπαλοι |
| [2] |
τὴν
χώραν
τῶν
κατακανόντων
τοὺς
|
φίλους |
οὕτως
αὖ
οἴκαδε
ἀπεχώρησεν.
(ἀπό |
| [4] |
εὖ
ποιεῖν
ἢ
πόλιν
ἢ
|
φίλους |
χρήμασι,
δύνασθαι
παρ᾽
ἑτέρων
λαμβάνοντα |
| [11] |
ἐλαχίστων
δεῖσθαι,
τῶι
δὲ
τοὺς
|
φίλους |
ὡς
πλεῖστα
ὠφελεῖν.
(πρὸς
δὲ |
| [5] |
συμβαίη,
ἑκὼν
ἐπόνει
παρὰ
τοὺς
|
ἄλλους, |
νομίζων
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
παραμυθίαν |
| [1] |
πρῶτον,
ἔπειτα
δὲ
καὶ
τοὺς
|
ἄλλους |
στρατιώτας
ἐστεφανωμένους
τε
ὅπου
ἀπὸ |
| [2] |
κεφαλῆς
αὐτῶν
μάχην
συνάπτει
καὶ
|
πολλοὺς |
ἀποκτείνας
αὐτῶν
τρόπαιον
ἐστήσατο,
καὶ |
| [1] |
Ἑλλήνων
ἀκολούθους
ἐσπαρμένους
καθ᾽
ἁρπαγὴν
|
πολλοὺς |
αὐτῶν
ἀπέκτειναν.
αἰσθόμενος
δὲ
ὁ |
| [2] |
πολεμεῖν,
καὶ
πολλοὺς
μὲν
πεζούς,
|
πολλοὺς |
δὲ
ἱππέας,
πολλὰ
δὲ
χρήματα |
| [8] |
εὔθυμος
καὶ
ἀεὶ
ἱλαρὸς
εἶναι
|
πολλοὺς |
ἐποίει
μὴ
τοῦ
διαπράξασθαί
τι |
| [1] |
διὰ
μὲν
δὴ
ταῦτα
εὐθὺς
|
πολλοὺς |
ἐραστὰς
τῆς
αὑτοῦ
φιλίας
ἐποιήσατο. |
| [9] |
τὸν
ἑαυτοῦ
οἶκον,
κύνας
τε
|
πολλοὺς |
θηρευτὰς
καὶ
ἵππους
πολεμιστηρίους
τρέφοντα, |
| [2] |
ἐπιθυμοῦντα
τῶι
Πέρσηι
πολεμεῖν,
καὶ
|
πολλοὺς |
μὲν
πεζούς,
πολλοὺς
δὲ
ἱππέας, |
| [11] |
ἐνέδρας
ἐφυλάττετο.
τούς
γε
μὴν
|
διαβόλους |
μᾶλλον
ἢ
τοὺς
κλέπτας
ἐμίσει, |
| [11] |
τοὺς
μὲν
ἐξ
ἱερῶν
κλέπτοντας
|
ἱεροσύλους |
καλεῖν,
τοὺς
δὲ
βωμῶν
ἱκέτας |
| [2] |
μὲν
φίλους
ἐποίησεν
Ἀκαρνᾶνας
καὶ
|
Αἰτωλοὺς |
καὶ
Ἀργείους,
ἑαυτῶι
δὲ
καὶ |
| [5] |
ἐν
φανερῶι,
μάρτυρας
τοὺς
πάντων
|
ὀφθαλμοὺς |
τῆς
σωφροσύνης
ποιούμενος.
εἰ
δ᾽ |
| [1] |
βασιλέα
ἀγγέλους,
διαπράξεσθαι
αὐτῶι
ἀφεθῆναι
|
αὐτονόμους |
τὰς
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
πόλεις |
| [1] |
γυμνασίων
ἴοιεν,
καὶ
ἀνατιθέντας
τοὺς
|
στεφάνους |
τῆι
Ἀρτέμιδι.
ὅπου
γὰρ
ἄνδρες |
| [2] |
οἱ
δὲ
μάλα
σωφρόνως
ἐφείποντο.
|
γνοὺς |
δὲ
ὁ
Ἀγησίλαος
ἃ
ἑκάτεροι |
| [2] |
βασιλέας
αἱροῦνται.
(ἐνταῦθα
δὴ
Ἀγησίλαος
|
γνοὺς |
ὅτι,
εἰ
μὲν
μηδετέρωι
συλλήψοιτο, |
| [6] |
πολεμίους
εἶχε
ψέγειν
μὲν
οὐ
|
δυναμένους, |
μισεῖν
δὲ
ἀναγκαζομένους.
τοὺς
γὰρ |
| [2] |
τὰ
Βοιωτῶν
ὅρια.
(ἐνταῦθα
δὴ
|
ἀντιτεταγμένους |
εὑρὼν
Θηβαίους,
Ἀθηναίους,
Ἀργείους>
Κορινθίους, |
| [1] |
φάλαγγα
εὐθὺς
ἦγεν
ἐπὶ
τοὺς
|
ἀντιτεταγμένους |
ἱππέας,
ἐκ
δὲ
τῶν
ὁπλιτῶν |
| [2] |
γῆν
αἵματι
πεφυρμένην,
νεκροὺς
δὲ
|
κειμένους |
φιλίους
καὶ
πολεμίους
μετ᾽
ἀλλήλων, |
| [2] |
οἴκοι
καρπουμένους,
Κόρινθον
δὲ
προσειληφότας,
|
ἡδομένους |
δὲ
τῶι
πολέμωι,
στρατεύει
ἐπ᾽ |
| [1] |
κηρύγματι
ἐδήλου
τοὺς
μὲν
ἐλευθερίας
|
δεομένους |
ὡς
πρὸς
σύμμαχον
αὐτὸν
παρεῖναι· |
| [1] |
τοὺς
μὲν
πρόσθεν
προσκυνεῖν
Ἕλληνας
|
ἀναγκαζομένους |
ὁρᾶν
τιμωμένους
ὑφ᾽
ὧν
ὑβρίζοντο, |
| [6] |
μὲν
οὐ
δυναμένους,
μισεῖν
δὲ
|
ἀναγκαζομένους. |
τοὺς
γὰρ
συμμάχους
ἀεὶ
πλέον |
| [2] |
τὰ
κτήνη
ἐν
τῶι
Πειραίωι
|
σωιζομένους, |
πᾶν
δὲ
τὸ
Πείραιον
σπείροντας |
| [6] |
τοὺς
δέ
γε
στρατιώτας
ἅμα
|
πειθομένους |
καὶ
φιλοῦντας
αὐτὸν
παρεῖχε.
καίτοι |
| [1] |
κήρυξι
τοὺς
ὑπὸ
τῶν
ληιστῶν
|
ἁλισκομένους |
βαρβάρους
γυμνοὺς
πωλεῖν.
ὁπῶντες
οὖν |
| [1] |
μὲν
προηγόρευε
τοῖς
στρατιώταις
τοὺς
|
ἁλισκομένους |
μὴ
ὡς
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽ |
| [4] |
μητρὸς
αὐτῶι
ὁμογόνοις
μετέδωκεν,
ὅτι
|
πενομένους |
αὐτοὺς
ἑώρα.
ὡς
δὲ
ταῦτα |
| [1] |
πρὸς
αὑτὸν
εἰς
Ἔφεσον
τοὺς
|
συστρατευσομένους. |
(ὁ
μὲν
οὖν
Τισσαφέρνης,
καὶ |
| [1] |
κατάγων·
τοὺς
δὲ
λαφυροπώλας
ἐκέλευσε
|
γραφομένους |
ὁπόσου
τι
πρίαιντο
προΐεσθαι
τὰ |
| [7] |
τοῦτο
ἔργον
ἐνόμιζε,
τὸ
τοὺς
|
ἀρχομένους |
ὡς
πλεῖστα
ἀγαθὰ
ποιεῖν.
(ἐν |
| [1] |
κατιδόντες
τοὺς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀκολούθους
|
ἐσπαρμένους |
καθ᾽
ἁρπαγὴν
πολλοὺς
αὐτῶν
ἀπέκτειναν. |
| [1] |
ἑαυτῶν
ποιοῦνται,
πρὸς
τοὺς
ἐλευθεροῦντας
|
διακρινουμένους |
ἐν
ὅπλοις
παρεῖναι.
(ἐπεὶ
μέντοι |
| [2] |
τοὺς
Ἀργείους
τὰ
μὲν
οἴκοι
|
καρπουμένους, |
Κόρινθον
δὲ
προσειληφότας,
ἡδομένους
δὲ |
| [2] |
δὲ
τὸ
Πείραιον
σπείροντας
καὶ
|
καρπουμένους, |
μέγιστον
δὲ
ἡγησάμενος
ὅτι
Βοιωτοὶ |
| [1] |
πρόσθεν
προσκυνεῖν
Ἕλληνας
ἀναγκαζομένους
ὁρᾶν
|
τιμωμένους |
ὑφ᾽
ὧν
ὑβρίζοντο,
τοὺς
δὲ |
| [1] |
δὲ
καὶ
τοὺς
ἄλλους
στρατιώτας
|
ἐστεφανωμένους |
τε
ὅπου
ἀπὸ
τῶν
γυμνασίων |
| [11] |
καὶ
τοὺς
μὲν
ὑπὸ
φίλων
|
ἐξαπατωμένους |
οὐκ
ἔψεγε,
τοὺς
δὲ
ὑπὸ |
| [2] |
τοὺς
ἐν
Τεγέαι
φίλους
καὶ
|
ξένους |
αὐτοῦ
οἱ
ἀντίπαλοι
σὺν
Μαντινεῦσι, |
| [10] |
τούτους
ὧν
ἡγεῖτο
καὶ
πρὸς
|
ἐκείνους |
οἷς
ἐπολέμει.
~Κεφάλαιον
ιαʹ
(Βούλομαι |
| [11] |
παρρησιαζομένων
οὐδένα
ἤχθραινε,
τοὺς
δὲ
|
κρυψίνους |
ὥσπερ
ἐνέδρας
ἐφυλάττετο.
τούς
γε |
| [1] |
ὑπὸ
τῶν
ληιστῶν
ἁλισκομένους
βαρβάρους
|
γυμνοὺς |
πωλεῖν.
ὁπῶντες
οὖν
οἱ
στρατιῶται |
| [2] |
αὐτόθεν
συμμάχων
Φωκέας
καὶ
Ὀρχομενίους
|
μόνους, |
τό
τ᾽
ἄλλο
στράτευμα
ὅπερ |
| [2] |
δ᾽
ὅπως
οἱ
στρατιῶται
τοὺς
|
πόνους |
δυνήσοιντο
ὑποφέρειν·
ἐνέπλησε
δὲ
καὶ |
| [1] |
μηδέποτε
ἐκδύεσθαι,
πίονας
δὲ
καὶ
|
ἀπόνους |
διὰ
τὸ
ἀεὶ
ἐπ᾽
ὀχημάτων |
| [8] |
τῆι
Λακεδαίμονι
καὶ
τῆι
Ἑλλάδι
|
εὔνους |
ὢν
φαίνηται,
ὅτι
καὶ
αὐτὸς |
| [1] |
γὰρ
τῶν
ἔργων
καὶ
τοὺς
|
τρόπους |
αὐτοῦ
κάλλιστα
νομίζω
καταδήλους
ἔσεσθαι. |
| [11] |
ὥιετο
καταμανθάνειν
τοὺς>
τῶν
λεγόντων
|
τρόπους |
ἢ
περὶ
ὧν
λέγοιεν.
καὶ |
| [2] |
ἀναστρέφειν
πειρώμενοι
πλαγίους
ἔχοντες
τοὺς
|
ἴππους |
ἡλίσκοντο.
(Πολύχαρμος
μέντοι
ὁ
Φαρσάλιος |
| [9] |
κύνας
τε
πολλοὺς
θηρευτὰς
καὶ
|
ἵππους |
πολεμιστηρίους
τρέφοντα,
Κυνίσκαν
δὲ
ἀδελφὴν |
| [1] |
ὡς
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽
ὡς
|
ἀνθρώπους |
ὄντας
φυλάττειν,
πολλάκις
δὲ
ὁπότε |
| [2] |
γίγνοιντο,
νομίζων
ἐκ
τῶν
τοιούτων
|
ἀνθρώπους |
προθυμότατα
τοῖς
πολεμίοις
μάχεσθαι.
(καὶ |
| [1] |
τοὺς
ὑπὸ
τῶν
ληιστῶν
ἁλισκομένους
|
βαρβάρους |
γυμνοὺς
πωλεῖν.
ὁπῶντες
οὖν
οἱ |
| [1] |
πάντας
ἐποίησε
καὶ
Ἕλληνας
καὶ
|
βαρβάρους |
θαρροῦντας
συντίθεσθαι
ἑαυτῶι,
εἴ
τι |
| [7] |
ζῶντες
νικᾶν
μαχόμενοι
πάντας
τοὺς
|
βαρβάρους. |
(Κορινθίων
γε
μὴν
τῶν
φευγόντων |
| [2] |
Κορινθίους,
Αἰνιᾶνας,
Εὐβοέας
καὶ
Λοκροὺς
|
ἀμφοτέρους, |
οὐδὲν
ἐμέλλησεν,
ἀλλ᾽
ἐκ
τοῦ |
| [11] |
ποιεῖσθαι·
ἱκέτας
δὲ
θεῶν
οὐδὲ
|
ἐχθροὺς |
ἐβιάζετο,
νομίζων
ἄλογον
εἶναι
τοὺς |
| [9] |
τὴν
μὲν
πατρίδα
καὶ
τοὺς
|
ἑταίρους |
εὐεργετῶν,
τοὺς
δὲ
ἀντιπάλους
τιμωρούμενος, |
| [2] |
Θηβαῖοι
ἔπεμψαν
κήρυκα,
ὑποσπόνδους
τοὺς
|
νεκροὺς |
αἰτοῦντες
θάψαι.
καὶ
οὕτως
δὴ |
| [2] |
τὴν
μὲν
γῆν
αἵματι
πεφυρμένην,
|
νεκροὺς |
δὲ
κειμένους
φιλίους
καὶ
πολεμίους |
| [2] |
ὀψέ)
συνελκύσαντες
τοὺς
τῶν
πολεμίων
|
νεκροὺς |
εἴσω
φάλαγγος
ἐδειπνοποιήσαντο
καὶ
ἐκοιμήθησαν· |
| [2] |
Ἀργείους>
Κορινθίους,
Αἰνιᾶνας,
Εὐβοέας
καὶ
|
Λοκροὺς |
ἀμφοτέρους,
οὐδὲν
ἐμέλλησεν,
ἀλλ᾽
ἐκ |
| [7] |
φέροντα;
(ὃς
καὶ
πρὸς
τοὺς
|
διαφόρους |
ἐν
τῆι
πόλει
ὥσπερ
πατὴρ |
| [3] |
χιλίους
μὲν
ἱππέας,
δισχιλίους
δὲ
|
πελτοφόρους |
ἔχων.
(ἀφίκετο
δὲ
καὶ
Φαρνάβαζος |
| [2] |
τὰ
κατὰ
Σκῶλον
σταυρώματα
καὶ
|
τάφρους |
ἐδήιωσε
τὰ
λοιπὰ
τῆς
Βοιωτίας. |
| [6] |
τοῖς
ἀγῶσι
δὲ
οὐδὲν
ἧττον
|
τοὺς |
ἀκονιτὶ
ἢ
τοὺς
διὰ
μάχης |
| [1] |
πολλάκις
μὲν
προηγόρευε
τοῖς
στρατιώταις
|
τοὺς |
ἁλισκομένους
μὴ
ὡς
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι, |
| [5] |
στρατιᾶι
συμβαίη,
ἑκὼν
ἐπόνει
παρὰ
|
τοὺς |
ἄλλους,
νομίζων
πάντα
τὰ
τοιαῦτα |
| [1] |
μὲν
πρῶτον,
ἔπειτα
δὲ
καὶ
|
τοὺς |
ἄλλους
στρατιώτας
ἐστεφανωμένους
τε
ὅπου |
| [7] |
πόλεις
ἀλλὰ
σωφρονίζειν.
εἰ
δὲ
|
τοὺς |
ἁμαρτάνοντας,
ἔφη,
ἡμῶν
αὐτῶν
ἀφανιοῦμεν, |
| [2] |
ἑαυτούς.
Ἀργεῖοι
μέντοι
οὐκ
ἐδέξαντο
|
τοὺς |
ἀμφ᾽
Ἀγησίλαον,
ἀλλ᾽
ἔφυγον
ἐπὶ |
| [2] |
οὐκ
εἴα,
καὶ
προπέμψαι
ἐπέταξε
|
τοὺς |
ἀμφ᾽
αὐτὸν
ἱππεῖς
ἔστε
ἐν |
| [2] |
Ἀγησίλαος
ἃ
ἑκάτεροι
ἡμάρτανον
παραπέμπει
|
τοὺς |
ἀμφ᾽
αὑτὸν
μάλ᾽
εὐρώστους
ἱππέας, |
| [1] |
μὲν
φάλαγγα
εὐθὺς
ἦγεν
ἐπὶ
|
τοὺς |
ἀντιτεταγμένους
ἱππέας,
ἐκ
δὲ
τῶν |
| [2] |
ἄρχεσθαι.
(Ἐκ
δὲ
τούτου
κατανοήσας
|
τοὺς |
Ἀργείους
τὰ
μὲν
οἴκοι
καρπουμένους, |
| [7] |
ἀγαθοῦ
τοῦτο
ἔργον
ἐνόμιζε,
τὸ
|
τοὺς |
ἀρχομένους
ὡς
πλεῖστα
ἀγαθὰ
ποιεῖν. |
| [2] |
στεφανοῦσθαι
πάντας
τῶι
θεῶι
καὶ
|
τοὺς |
αὐλητὰς
πάντας
αὐλεῖν.
(καὶ
οἱ |
| [7] |
ἦσαν
ζῶντες
νικᾶν
μαχόμενοι
πάντας
|
τοὺς |
βαρβάρους.
(Κορινθίων
γε
μὴν
τῶν |
| [6] |
οὐ
δυναμένους,
μισεῖν
δὲ
ἀναγκαζομένους.
|
τοὺς |
γὰρ
συμμάχους
ἀεὶ
πλέον
ἔχειν |
| [11] |
δὲ
κρυψίνους
ὥσπερ
ἐνέδρας
ἐφυλάττετο.
|
τούς |
γε
μὴν
διαβόλους
μᾶλλον
ἢ |
| [6] |
φιλεῖν
τὸν
ἄρχοντα
πιστῶς
παροῦσα;
|
(τούς |
γε
μὴν
πολεμίους
εἶχε
ψέγειν |
| [2] |
ἀνθ᾽
ὧν
εὐεργετήκει
τὴν
Λακεδαίμονα,
|
τοὺς |
δ᾽
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
Ἕλληνας |
| [1] |
τὸν
δὲ
ἱππόδρομον
ἱππέων
ἱππαζομένων,
|
τοὺς |
δὲ
ἀκοντιστὰς
καὶ
τοὺς
τοξότας |
| [9] |
πατρίδα
καὶ
τοὺς
ἑταίρους
εὐεργετῶν,
|
τοὺς |
δὲ
ἀντιπάλους
τιμωρούμενος,
ὅτι
οὕτως |
| [1] |
ὁρᾶν
τιμωμένους
ὑφ᾽
ὧν
ὑβρίζοντο,
|
τοὺς |
δὲ
ἀξιοῦντας
καὶ
τὰς
τῶν |
| [11] |
ἐξ
ἱερῶν
κλέπτοντας
ἱεροσύλους
καλεῖν,
|
τοὺς |
δὲ
βωμῶν
ἱκέτας
ἀποσπῶντας
εὐσεβεῖς |
| [6] |
ὢν
ἀπροφασίστους
τοὺς
φίλους
ἐκέκτητο·
|
τοὺς |
δέ
γε
στρατιώτας
ἅμα
πειθομένους |
| [11] |
τοὺς
μὲν
αἰσχροκερδεῖς
πένητας
ὁρῶν,
|
τοὺς |
δὲ
δικαίους
πλουσίους
ποιῶν,
βουλόμενος |
| [11] |
μὲν
καλῶς
ζῶντας
οὔπω
εὐδαίμονας,
|
τοὺς |
δὲ
εὐκλεῶς
τετελευτηκότας
ἤδη
μακαρίους. |
| [11] |
καὶ
τῶν
παρρησιαζομένων
οὐδένα
ἤχθραινε,
|
τοὺς |
δὲ
κρυψίνους
ὥσπερ
ἐνέδρας
ἐφυλάττετο. |
| [1] |
ἐν
τάχει
τὸ
στράτευμα
κατάγων·
|
τοὺς |
δὲ
λαφυροπώλας
ἐκέλευσε
γραφομένους
ὁπόσου |
| [11] |
ἦγε,
κρίνων
τοὺς
μὲν
ὀλίγα,
|
τοὺς |
δὲ
πολλὰ
κακῶς
διατιθέναι.
τῆι |
| [11] |
ὑπὸ
φίλων
ἐξαπατωμένους
οὐκ
ἔψεγε,
|
τοὺς |
δὲ
ὑπὸ
πολεμίων
πάμπαν
κατεμέμφετο, |
| [2] |
ὕστερον
δ᾽
αὖ
καὶ
Φλειασίων
|
τοὺς |
διὰ
Λακεδαιμονίους
φυγόντας
κατήγαγεν,
αὐτὸς |
| [2] |
Ἀγησίλαος
ἀντεῖπε
τῆι
εἰρήνηι,
ἕως
|
τοὺς |
διὰ
Λακεδαιμονίους
φυγόντας
Κορινθίων
καὶ |
| [6] |
οὐδὲν
ἧττον
τοὺς
ἀκονιτὶ
ἢ
|
τοὺς |
διὰ
μάχης
νικῶντας
στεφανοῦσι.
(Τήν |
| [2] |
ἀσφαλέστατα·
ἐξὸν
γὰρ
αὐτῶι
παρέντι
|
τοὺς |
διαπίπτοντας
ἑπομένωι
χειροῦσθαι
τοὺς
ὄπισθεν |
| [7] |
κρατεῖσθαι
φέροντα;
(ὃς
καὶ
πρὸς
|
τοὺς |
διαφόρους
ἐν
τῆι
πόλει
ὥσπερ |
| [11] |
(τῶν
γε
μὴν
φίλων
οὐ
|
τοὺς |
δυνατωτάτους
ἀλλὰ
τοὺς
προθυμοτάτους
μάλιστα |
| [2] |
Ἑλικῶνι
πεφευγότας,
διαπεσεῖν
βουλόμενοι
πρὸς
|
τοὺς |
ἑαυτῶν
ἐχώρουν
ἐρρωμένως.
(ἐνταῦθα
δὴ |
| [3] |
ἐσέβετο
ὡς
καὶ
οἱ
πολέμιοι
|
τοὺς |
ἐκείνου
ὅρκους
καὶ
τὰς
ἐκείνου |
| [1] |
τὴν
Ἀσίαν
ἑαυτῶν
ποιοῦνται,
πρὸς
|
τοὺς |
ἐλευθεροῦντας
διακρινουμένους
ἐν
ὅπλοις
παρεῖναι. |
| [1] |
πεζὸν
πολὺ
στράτευμα
ὡς
ἐπὶ
|
τοὺς |
Ἕλληνας·
(βουλευομένων
δὲ
περὶ
τούτων |
| [1] |
ἀσχολίαν
αὐτῶι
παρέξειν
στρατεύειν
ἐπὶ
|
τοὺς |
Ἕλληνας.
(εὐθὺς
μὲν
οὖν
πολλοὶ |
| [7] |
ἂν
νομίζηι
λαβόντας
πλεῖστα
κακὰ
|
τοὺς |
Ἕλληνας
ποιήσειν,
εἰρήνην
δὲ
συμπράττει |
| [1] |
ἱκανὸς
εἶναι
καταπατῆσαι
τῆι
ἵππωι
|
τοὺς |
Ἕλληνας
πρὶν
εἰς
τὰ
δύσιππα |
| [2] |
φανερά
ἐστι.
(καὶ
γὰρ
ἐπεὶ
|
τοὺς |
ἐν
Θήβαις
τῶν
Λακεδαιμονίων
κατέκανον |
| [2] |
ἐν
Λεύκτροις
συμφορᾶς
γεγενημένης
κατακαίνουσι
|
τοὺς |
ἐν
Τεγέαι
φίλους
καὶ
ξένους |
| [1] |
οὐ
μόνον
τοῦ
βίαι
χειροῦσθαι
|
τοὺς |
ἐναντίους,
ἀλλὰ
καὶ
τοῦ
πραιότητι |
| [1] |
δέξαιτο
ἀντὶ
τῆς
πατρίδος
οὔτε
|
τοὺς |
ἐπικτήτους
ἀντὶ
τῶν
ἀρχαίων
φίλων |
| [3] |
τις
ἀπιστῆι,
καὶ
ὀνομάσαι
βούλομαι
|
τοὺς |
ἐπιφανεστάτους
αὐτῶν.
(Σπιθριδάτης
μέν
γε |
| [9] |
δὲ
τὴν
μὲν
πατρίδα
καὶ
|
τοὺς |
ἑταίρους
εὐεργετῶν,
τοὺς
δὲ
ἀντιπάλους |
| [2] |
στράτευμα,
τοὺς
ἡμίσεις
μὲν
ἔμπροσθεν,
|
τοὺς |
ἡμίσεις
δὲ
ἐπ᾽
οὐρᾶι
ἔχων |
| [2] |
ἦγεν
ἐν
πλαισίωι
τὸ
στράτευμα,
|
τοὺς |
ἡμίσεις
μὲν
ἔμπροσθεν,
τοὺς
ἡμίσεις |
| [1] |
ὅτι
ἐπιορκήσας
αὐτὸς
μὲν
πολεμίους
|
τοὺς |
θεοὺς
ἐκτήσατο,
τοῖς
δ᾽
Ἕλλησι |
| [11] |
μὴν
ὑμνῶν
οὔποτ᾽
ἔληγεν
ὡς
|
τοὺς |
θεοὺς
οἴοιτο
οὐδὲν
ἧττον
ὁσίοις |
| [11] |
ἐν
τοῖς
πολεμίοις
ἐσέβετο,
ἡγούμενος
|
τοὺς |
θεοὺς
οὐχ
ἧττον
ἐν
τῆι |
| [9] |
ἔγνω,
ὅτι
ἅρματι
μὲν
νικήσας
|
τοὺς |
ἰδιώτας
οὐδὲν
ὀνομαστότερος
ἂν
(εἴη) |
| [1] |
δὲ
ὁ
Ἀγησίλαος
βοηθεῖν
ἐκέλευσε
|
τοὺς |
ἱππέας.
οἱ
δ᾽
αὖ
Πέρσαι |
| [1] |
καὶ
πόλεις
ἐξ
ὧν
δέοι
|
τοὺς |
ἱππέας
παρασκευάζειν,
νομίζων
ἐκ
τῶν |
| [2] |
καὶ
ἀναστρέφειν
πειρώμενοι
πλαγίους
ἔχοντες
|
τοὺς |
ἴππους
ἡλίσκοντο.
(Πολύχαρμος
μέντοι
ὁ |
| [6] |
ὑφιστάμενος
μὲν
ἀεὶ
πολεμεῖν
πρὸς
|
τοὺς |
ἰσχυροτάτους
τῶν
ἐχθρῶν
τῆι
τε |
| [11] |
γε
μὴν
διαβόλους
μᾶλλον
ἢ
|
τοὺς |
κλέπτας
ἐμίσει,
μείζω
ζημίαν
ἡγούμενος |
| [2] |
συνεπετέλει.
(ἐκ
τούτου
δὲ
αἰσθανόμενος
|
τοὺς |
Κορινθίους
πάντα
μὲν
τὰ
κτήνη |
| [2] |
μάλα
ἡδόμενος
τῶι
ἔργωι,
ὅτι
|
τοὺς |
μέγιστον
φρονοῦντας
ἐφ᾽
ἱππικῆι
ἐνενικήκει |
| [11] |
εὐεργετούμενος
ἀχάριστος
φαίνοιτο.
ἔχαιρε
δὲ
|
τοὺς |
μὲν
αἰσχροκερδεῖς
πένητας
ὁρῶν,
τοὺς |
| [1] |
καὶ
παντὸς
τοῦ
στρατεύματος
ἑπομένου.
|
(τοὺς |
μὲν
δὴ
ἱππέας
ἐδέξαντο
οἱ |
| [1] |
ἅμα
δὲ
καὶ
κηρύγματι
ἐδήλου
|
τοὺς |
μὲν
ἐλευθερίας
δεομένους
ὡς
πρὸς |
| [11] |
ἐχθροὺς
ἐβιάζετο,
νομίζων
ἄλογον
εἶναι
|
τοὺς |
μὲν
ἐξ
ἱερῶν
κλέπτοντας
ἱεροσύλους |
| [11] |
αἰεί
δὲ
δεισιδαίμων
ἦν,
νομίζων
|
τοὺς |
μὲν
καλῶς
ζῶντας
οὔπω
εὐδαίμονας, |
| [11] |
τῶν
ἀρχόντων
μεγάλας
ἦγε,
κρίνων
|
τοὺς |
μὲν
ὀλίγα,
τοὺς
δὲ
πολλὰ |
| [1] |
μὴ
δραπετεύοντα
πολεμεῖν
δέοι
αὐτόν.
|
τοὺς |
μὲν
οὖν
πλουσιωτάτους
ἐκ
πασῶν |
| [1] |
δὴ
τὸ
ἀπὸ
τούτου
ἐστρατεύετο,
|
τοὺς |
μὲν
πρόσθεν
προσκυνεῖν
Ἕλληνας
ἀναγκαζομένους |
| [11] |
ἢ
περὶ
ὧν
λέγοιεν.
καὶ
|
τοὺς |
μὲν
ὑπὸ
φίλων
ἐξαπατωμένους
οὐκ |
| [2] |
δὲ
Θηβαῖοι
ἔπεμψαν
κήρυκα,
ὑποσπόνδους
|
τοὺς |
νεκροὺς
αἰτοῦντες
θάψαι.
καὶ
οὕτως |
| [2] |
παρέντι
τοὺς
διαπίπτοντας
ἑπομένωι
χειροῦσθαι
|
τοὺς |
ὄπισθεν
οὐκ
ἐποίησε
τοῦτο,
ἀλλ᾽ |
| [2] |
οὐκ
ἐν
καλῶι
εἶναι
πρὸς
|
τοὺς |
ὁπλίτας
ἱππομαχεῖν,
στρέψαντες
βάδην
ἀπεχώρουν· |
| [2] |
δέ
τις
αὐτῶι
ὅτι
Θηβαῖοι
|
τοὺς |
Ὀρχομενίους
διακόψαντες
ἐν
τοῖς
σκευοφόροις |
| [5] |
πράττειν,
ἢ
ἐν
φανερῶι,
μάρτυρας
|
τοὺς |
πάντων
ὀφθαλμοὺς
τῆς
σωφροσύνης
ποιούμενος. |
| [1] |
ἐφορείωι
ἔτυχεν
ἑστηκὼς
μόνος
παρὰ
|
τοὺς |
πέντε,
μάλα
ἔνδηλον
ποιῶν
ὡς |
| [10] |
ἐμεγαλύνετο,
οὐδ᾽
ἐπὶ
τῶι
πρὸς
|
τοὺς |
πολεμίους
ἀλλ᾽
ἐπὶ
τῶι
πρὸς |
| [2] |
εἰς
τὸ
ἐπιὸν
θέρος
πρὸς
|
τοὺς |
πολεμίους
γένοιτο.
~Κεφάλαιον
γʹ
(Καὶ |
| [6] |
συμφέροι,
πάντα
δὲ
τἀναντία
πρὸς
|
τοὺς |
πολεμίους
ἢ
πρὸς
τοὺς
φίλους |
| [1] |
πολέμια
περιεστρατοπεδεύσατο.
(ὡς
δ᾽
ἤκουσε
|
τοὺς |
πολεμίους
ταράττεσθαι
διὰ
τὸ
αἰτιᾶσθαι |
| [2] |
(ἐπεμελήθη
δ᾽
ὅπως
οἱ
στρατιῶται
|
τοὺς |
πόνους
δυνήσοιντο
ὑποφέρειν·
ἐνέπλησε
δὲ |
| [1] |
τῶι
προσώπωι
ἀπαγγεῖλαι
τῶι
Τισσαφέρνει
|
τοὺς |
πρέσβεις
ἐκέλευσεν
ὡς
πολλὴν
χάριν |
| [11] |
φίλων
οὐ
τοὺς
δυνατωτάτους
ἀλλὰ
|
τοὺς |
προθυμοτάτους
μάλιστα
ἠσπάζετο.
ἐμίσει
οὐκ |
| [1] |
τῶν
γυμνασίων
ἴοιεν,
καὶ
ἀνατιθέντας
|
τοὺς |
στεφάνους
τῆι
Ἀρτέμιδι.
ὅπου
γὰρ |
| [2] |
δ᾽
αὖ
Θηβαῖοι
ὡς
εἶδον
|
τοὺς |
συμμάχους
πρὸς
τῶι
Ἑλικῶνι
πεφευγότας, |
| [1] |
πέμπειν
πρὸς
αὑτὸν
εἰς
Ἔφεσον
|
τοὺς |
συστρατευσομένους.
(ὁ
μὲν
οὖν
Τισσαφέρνης, |
| [8] |
προνοίας
αὐτο3
ὅτι
νομίζων
ἀγαθὸν
|
(τοὺς) |
τῆι
Ἑλλάδι
ἀφίστασθαι
τοῦ
βασιλέως |
| [1] |
ἱππαζομένων,
τοὺς
δὲ
ἀκοντιστὰς
καὶ
|
τοὺς |
τοξότας
ἐπὶ
στόχον
ἱέντας.
(ἀξίαν |
| [1] |
ἀπὸ
γὰρ
τῶν
ἔργων
καὶ
|
τοὺς |
τρόπους
αὐτοῦ
κάλλιστα
νομίζω
καταδήλους |
| [1] |
ποταμὸν
στρατοπεδεύεσθαι·
αὐτοὶ
δὲ
κατιδόντες
|
τοὺς |
τῶν
Ἑλλήνων
ἀκολούθους
ἐσπαρμένους
καθ᾽ |
| [11] |
ἀκούοι,
οὐχ
ἧττον
ὥιετο
καταμανθάνειν
|
τοὺς> |
τῶν
λεγόντων
τρόπους
ἢ
περὶ |
| [2] |
γὰρ
ἦν
ἤδη
ὀψέ)
συνελκύσαντες
|
τοὺς |
τῶν
πολεμίων
νεκροὺς
εἴσω
φάλαγγος |
| [1] |
τὸ
μάχεσθαι,
προεῖπε
τοῖς
κήρυξι
|
τοὺς |
ὑπὸ
τῶν
ληιστῶν
ἁλισκομένους
βαρβάρους |
| [6] |
δ᾽
ἑταίροις
πρόθυμος
ὢν
ἀπροφασίστους
|
τοὺς |
φίλους
ἐκέκτητο·
τοὺς
δέ
γε |
| [1] |
τῆι
ἀπάτηι,
φρονίμως
δὲ
καὶ
|
τοὺς |
φίλους
ἐνταῦθα
ἔδοξε
πλουτίσαι·
(ἐπεὶ |
| [6] |
πρὸς
τοὺς
πολεμίους
ἢ
πρὸς
|
τοὺς |
φίλους
ἐπιτηδεύων.
(καὶ
γὰρ
νυκτὶ |
| [2] |
δὲ
τὴν
χώραν
τῶν
κατακανόντων
|
τοὺς |
φίλους
οὕτως
αὖ
οἴκαδε
ἀπεχώρησεν. |
| [11] |
ὡς
ἐλαχίστων
δεῖσθαι,
τῶι
δὲ
|
τοὺς |
φίλους
ὡς
πλεῖστα
ὠφελεῖν.
(πρὸς |
| [11] |
οὐ
τοὺς
δυνατωτάτους
ἀλλὰ
τοὺς
|
προθυμοτάτους |
μάλιστα
ἠσπάζετο.
ἐμίσει
οὐκ
εἴ |
| [6] |
μὲν
ἀεὶ
πολεμεῖν
πρὸς
τοὺς
|
ἰσχυροτάτους |
τῶν
ἐχθρῶν
τῆι
τε
πόλει |
| [3] |
ἀπιστῆι,
καὶ
ὀνομάσαι
βούλομαι
τοὺς
|
ἐπιφανεστάτους |
αὐτῶν.
(Σπιθριδάτης
μέν
γε
ὁ |
| [1] |
δέοι
αὐτόν.
τοὺς
μὲν
οὖν
|
πλουσιωτάτους |
ἐκ
πασῶν
τῶν
ἐκεῖ
πόλεων |
| [11] |
γε
μὴν
φίλων
οὐ
τοὺς
|
δυνατωτάτους |
ἀλλὰ
τοὺς
προθυμοτάτους
μάλιστα
ἠσπάζετο. |
| [1] |
ἀντὶ
τῆς
πατρίδος
οὔτε
τοὺς
|
ἐπικτήτους |
ἀντὶ
τῶν
ἀρχαίων
φίλων
οὔτε |
| [9] |
πάντων
μάλιστα
τὴν
πόλιν
ἔχοι,
|
πλείστους |
δὲ
φίλους
καὶ
ἀρίστους
ἀνὰ |
| [8] |
Ἑλλάδι
ἀφίστασθαι
τοῦ
βασιλέως
ὡς
|
πλείστους |
σατράπας,
οὐκ
ἐκρατήθη
οὔθ᾽
ὑπὸ |
| [9] |
ἔχοι,
πλείστους
δὲ
φίλους
καὶ
|
ἀρίστους |
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν
γῆν
κεκτῆιτο, |
| [6] |
τοῖς
δ᾽
ἑταίροις
πρόθυμος
ὢν
|
ἀπροφασίστους |
τοὺς
φίλους
ἐκέκτητο·
τοὺς
δέ |
| [2] |
παραπέμπει
τοὺς
ἀμφ᾽
αὑτὸν
μάλ᾽
|
εὐρώστους |
ἱππέας,
καὶ
κελεύει
τοῖς
τε |
| [2] |
λέξων
ἔρχομαι,
ὡς
πολὺ
μὲν
|
ἐλάττους |
πολὺ
δὲ
χείρονας
ἔχων
ὅμως |
| [2] |
Φοινίκης,
οἱ
δ᾽
Αἰγύπτιοι
στασιάζοντες
|
διττοὺς |
βασιλέας
αἱροῦνται.
(ἐνταῦθα
δὴ
Ἀγησίλαος |
| [2] |
τοῖς
τε
ἄλλοις
παραγγέλλειν
καὶ
|
αὐτοὺς |
διώκειν
κατὰ
κράτος
καὶ
μηκέτι |
| [1] |
πάντα
τὰ
δεινὰ
παρῆν
ἐπ᾽
|
αὐτούς, |
ἐνέκλιναν,
καὶ
οἱ
μὲν
αὐτῶν |
| [1] |
πόλις
οὐδεπώποτε
φθονήσασα
τοῦ
προτετιμῆσθαι
|
αὐτοὺς |
ἐπεχείρησε
καταλῦσαι
τὴν
ἀρχὴν
αὐτῶν, |
| [4] |
αὐτῶι
ὁμογόνοις
μετέδωκεν,
ὅτι
πενομένους
|
αὐτοὺς |
ἑώρα.
ὡς
δὲ
ταῦτα
ἀληθῆ |
| [2] |
δὲ
τῶι
πολέμωι,
στρατεύει
ἐπ᾽
|
αὐτούς· |
καὶ
δηιώσας
πᾶσαν
αὐτῶν
τὴν |
| [2] |
ἐξελίξας
τὴν
φάλαγγα
ἦγεν
ἐπ᾽
|
αὐτούς· |
οἱ
δ᾽
αὖ
Θηβαῖοι
ὡς |
| [8] |
βαρέως
ἤκουεν,
ἡγούμενος
βλάπτειν
οὐδὲν
|
αὐτούς, |
ὑπισχνεῖσθαι
δὲ
ἄνδρας
ἀγαθοὺς
ἔσεσθαι. |
| [1] |
γ᾽
ἄν
τις
ἔχοι
καταμέμψασθαι
|
αὐτοὺς |
ὡς
βασιλεύουσι
μέν,
πόλεως
δὲ |
| [3] |
εἰς
ταὐτὸν
ἰέναι,
Ἀγησιλάωι
δὲ
|
αὑτοὺς |
ἐνεχείριζον.
ὅπως
δὲ
μή
τις |
| [8] |
οἷος
μεγαληγορεῖν
ὅμως
τῶν
ἐπαινούντων
|
αὑτοὺς |
οὐ
βαρέως
ἤκουεν,
ἡγούμενος
βλάπτειν |
| [2] |
δόρυ
ἀφικόμενοι
ἐτρέψαντο
τὸ
καθ᾽
|
ἑαυτούς. |
Ἀργεῖοι
μέντοι
οὐκ
ἐδέξαντο
τοὺς |
| [6] |
Ἑλλάδι,
ἐν
δὲ
τοῖς
πρὸς
|
τούτους |
ἀγῶσι
πρῶτον
(μὲν)
ἑαυτὸν
τάττων. |
| [1] |
τὰς
τῶν
θεῶν
τιμὰς
καρποῦσθαι,
|
τούτους |
ποιήσας
μηδ᾽
ἀντιβλέπειν
τοῖς
Ἕλλησι |
| [10] |
αἰῶνος
ἀναμάρτητος
ἐτελεύτησε
καὶ
περὶ
|
τούτους |
ὧν
ἡγεῖτο
καὶ
πρὸς
ἐκείνους |
| [6] |
μισεῖν
δὲ
ἀναγκαζομένους.
τοὺς
γὰρ
|
συμμάχους |
ἀεὶ
πλέον
ἔχειν
αὐτῶν
ἐμηχανᾶτο, |
| [2] |
καὶ
Ἀργείους,
ἑαυτῶι
δὲ
καὶ
|
συμμάχους. |
(ἐπειδὴ
δὲ
εἰρήνης
ἐπιθυμήσαντες
οἱ |
| [1] |
θεοὺς
ἐκτήσατο,
τοῖς
δ᾽
Ἕλλησι
|
συμμάχους |
ἐποίησεν.
(ἐκ
δὲ
τούτου
εὐθὺς |
| [11] |
χρῆναι
ἢ
ἐν
τῆι
φιλίαι
|
συμμάχους |
ποιεῖσθαι·
ἱκέτας
δὲ
θεῶν
οὐδὲ |
| [2] |
αὖ
Θηβαῖοι
ὡς
εἶδον
τοὺς
|
συμμάχους |
πρὸς
τῶι
Ἑλικῶνι
πεφευγότας,
διαπεσεῖν |
| [6] |
καιρὸς
εἴη,
φθάνων
δὲ
ὅπου
|
τάχους |
δέοι,
λήθων
δὲ
ὅπου
τοῦτο |
| [5] |
ἐν
δὲ
τῶι
χειμῶνι
τοῦ
|
ψύχους· |
καὶ
μὴν
εἴ
ποτε
μοχθῆσαι |
| [2] |
ὄντα
δείσας
Ἀγησίλαον
φεύγων
ὤιχετο·
|
Κότυς |
δ᾽
αὖ
Σηστὸν
πολιορκῶν
Ἀριοβαρζάνου |
| [3] |
τέκνα
καὶ
τὴν
δύναμιν
ἐνεχείρισε.
|
(Κότυς |
δὲ
ὁ
τῶν
Παφλαγόνων
ἄρχων |
| [4] |
ὡς
δὲ
ταῦτα
ἀληθῆ
πᾶσα
|
μάρτυς |
ἡ
τῶν
Λακεδαιμονίων
πόλις.
(διδόντος |
| [11] |
ὅτι
ἡ
μὲν
τοῦ
σώματος
|
ἰσχὺς |
γηράσκει,
ἡ
δὲ
τῆς
ψυχῆς |
| [11] |
ἐχθροῖς
ἀκμάζων
οὕτω
φοβερὸς
ἦν
|
ὡς |
Ἀγησίλαος
τὸ
μήκιστον
τοῦ
αἰῶνος |
| [2] |
σφάλματα
ἐγένοντο
οὐδεὶς
ἂν
εἴποι
|
ὡς |
Ἀγησιλάου
ἡγουμένου
ἐπράχθη.
ἐπεὶ
δ᾽ |
| [1] |
περὶ
τῆς
ἀρχῆς
Λεωτυχίδα
μὲν
|
ὡς |
Ἄγιδος
ὄντος
υἱοῦ,
Ἀγησιλάου
δὲ |
| [1] |
σώματα
καὶ
τὴν
γνώμην
παρασκευάζοιντο
|
ὡς |
ἀγωνιούμενοι.
(ὁ
μέντοι
Τισσαφέρνης
ταῦτα |
| [1] |
τοῖς
στρατιώταις
τοὺς
ἁλισκομένους
μὴ
|
ὡς |
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽
ὡς
ἀνθρώπους |
| [3] |
ἔφη,
πολεμήσω
σοι,
ὦ
Ἀγησίλαε,
|
ὡς |
ἂν
ἐγὼ
δύνωμαι
κράτιστα.
καὶ |
| [6] |
μὲν
οὕτως
ἦγε
τὸ
στράτευμα
|
ὡς |
ἂν
ἐπικουρεῖν
μάλιστα
ἑαυτῶι
δύναιτο, |
| [11] |
κεφαλαίοις
ἐπανελθεῖν
τὴν
ἀρετὴν
αὐτοῦ,
|
ὡς |
ἂν
ὁ
ἔπαινος
εὐμνημονεστέρως
ἔχηι. |
| [1] |
μὴ
ὡς
ἀδίκους
τιμωρεῖσθαι,
ἀλλ᾽
|
ὡς |
ἀνθρώπους
ὄντας
φυλάττειν,
πολλάκις
δὲ |
| [2] |
πολεμίων
παρεσκευάσατο,
ὥπλισέν
τε
οὕτως
|
ὡς |
ἅπαντα
μὲν
χαλκόν,
ἅπαντα
δὲ |
| [1] |
Ἄγιδος
ὄντος
υἱοῦ,
Ἀγησιλάου
δὲ
|
ὡς |
Ἀρχιδάμου,
κρίνασα
ἡ
πόλις
ἀνεπικλητότερον |
| [1] |
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
Ἕλληνες
οὐχ
|
ὡς |
ἄρχοντος
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
ὡς |
| [1] |
δὲ
καὶ
τοῖς
ἱππεῦσιν
ἐμβάλλειν,
|
ὡς |
αὐτοῦ
τε
καὶ
παντὸς
τοῦ |
| [1] |
ἄν
τις
ἔχοι
καταμέμψασθαι
αὐτοὺς
|
ὡς |
βασιλεύουσι
μέν,
πόλεως
δὲ
τῆς |
| [2] |
τις
αὐτὸν
εὐγνωμόνως
χρῆσθαι
ἑαυτῶι;
|
ὡς |
γὰρ
τοῦ
στρατεύεσθαι
αὐτὸν
καὶ |
| [7] |
τι
οὐκ
εἰς
τοῦτο
συντείνει.
|
ὡς |
δ᾽
ἐν
βραχεῖ
εἰπεῖν,
ἅπαντες |
| [1] |
καὶ
φίλια
καὶ
πολέμια
περιεστρατοπεδεύσατο.
|
(ὡς |
δ᾽
ἤκουσε
τοὺς
πολεμίους
ταράττεσθαι |
| [2] |
ἱππικὸν
πλὴν
τῶν
περὶ
ἑαυτόν.
|
(ὡς |
δὲ
παρετάξαντο
ἀλλήλοις,
οἱ
μὲν |
| [5] |
τοιαῦτα
παραμυθίαν
εἶναι
τοῖς
στρατιώταις.
|
ὡς |
δὲ
συνελόντι
εἰπεῖν,
Ἀγησίλαος
πονῶν |
| [4] |
μετέδωκεν,
ὅτι
πενομένους
αὐτοὺς
ἑώρα.
|
ὡς |
δὲ
ταῦτα
ἀληθῆ
πᾶσα
μάρτυς |
| [2] |
σὺν
τοῖς
ἀμφ᾽
αὑτὸν
ἀποθνήισκει.
|
ὡς |
δὲ
τοῦτο
ἐγένετο,
φυγὴ
γίγνεται |
| [2] |
οἱ
Θηβαῖοι
δρόμωι
ὁμόσε
ἐφέροντο.
|
ὡς |
δὲ
τριῶν
ἔτι
πλέθρων
ἐν |
| [1] |
ἐθέλοιεν
ὑφηγεῖσθαι,
καὶ
ταῦτα
ἐπεμέλετο
|
ὡς |
διὰ
τῶν
φίλων
ἁλίσκοιτο,
ὅπως |
| [7] |
ὅτι
καὶ
ὁ
πάλαι
ἐξεστράτευσεν
|
ὡς |
δουλωσόμενος
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
ὁ |
| [8] |
τὴν
ἔνδον
κατασκευήν,
ἐννοησάτω
δὲ
|
ὡς |
ἐθοίναζεν
ἐν
ταῖς
θυσίαις,
ἀκουσάτω |
| [2] |
αὐτοῖς
ἀναστροφήν.
οἱ
δὲ
Θετταλοὶ
|
ὡς |
εἶδον
παρὰ
δόξαν
ἐλαύνοντας,
οἱ |
| [1] |
ἱππέας.
οἱ
δ᾽
αὖ
Πέρσαι
|
ὡς |
εἶδον
τὴν
βοήθειαν,
ἡθροίσθησαν
καὶ |
| [2] |
αὐτούς·
οἱ
δ᾽
αὖ
Θηβαῖοι
|
ὡς |
εἶδον
τοὺς
συμμάχους
πρὸς
τῶι |
| [1] |
ἔλαβον.
(ἔτι
δὲ
ὁπότε
αὐτόμολοι
|
ὡς |
εἰκὸς
πρὸς
βασιλέα
ἰόντα
χρήματα |
| [1] |
τοῖς
μὲν
στρατιώταις
παρήγγειλε
συσκευάζεσθαι
|
ὡς |
εἰς
στρατείαν·
ταῖς
δὲ
πόλεσιν |
| [11] |
κόσμωι
καὶ>
τῶι
μὲν
αὐτὸς
|
ὡς |
ἐλαχίστων
δεῖσθαι,
τῶι
δὲ
τοὺς |
| [7] |
τοίνυν,
ἀγγελίας
μὲν
ἐλθούσης
αὐτῶι
|
ὡς |
ἐν
τῆι
ἐν>
Κορίνθωι
μάχηι |
| [2] |
ἰδὼν
δὲ
ὑπὸ
πολλῶν
φυλαττόμενον,
|
ὡς |
ἐνδιδομένης
τῆς
πόλεως
ἐξ
ἀρίστου |
| [1] |
καὶ
ὅπλα
καὶ
ἄνδρα
δόκιμον,
|
ὡς |
ἐξέσοιτο
αὐτῶι
μὴ
στρατεύεσθαι·
καὶ |
| [8] |
ἐν
ταῖς
θυσίαις,
ἀκουσάτω
δὲ
|
ὡς |
ἐπὶ
πολιτικοῦ
καννάθρου
κατήιει
εἰς |
| [1] |
ναυτικὸν
καὶ
πεζὸν
πολὺ
στράτευμα
|
ὡς |
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας·
(βουλευομένων
δὲ |
| [10] |
οὕτως
ἐπὶ
τῶι
ἄλλων
βασιλεύειν
|
ὡς |
ἐπὶ
τῶι
ἑαυτοῦ
ἄρχειν
ἐμεγαλύνετο, |
| [1] |
πῶς
ἄν
τις
σαφέστερον
ἐπιδείξειεν
|
ὡς |
ἐστρατήγησεν
ἢ
εἰ
αὐτὰ
διηγήσαιτο |
| [1] |
δὲ
καὶ
τοῦτο
τοῖς
στρατιώταις,
|
ὡς |
εὐθὺς
ἡγήσοιτο
τὴν
συντομωτάτην
ἐπὶ |
| [8] |
μὴν
καὶ
τῆι
μεγαλογνωμοσύνηι
γε
|
ὡς |
εὐκαίρως
ἐχρῆτο
οὐ
παραλειπτέον.
ἐκεῖνος |
| [8] |
δὲ
φέροντι
εἶπεν
ἀπαγγεῖλαι
βασιλεῖ
|
ὡς |
ἰδίαι
μὲν
πρὸς
αὐτὸν
οὐδὲν |
| [2] |
καὶ
φρονήματος
τὰς
ψυχὰς
αὐτῶν,
|
ὡς |
ἱκανοὶ
εἶεν
πρὸς
οὕστινας
δέοι |
| [5] |
σίτων
δ᾽
ὑπὲρ
καιρὸν
ὁμοίως
|
(ὡς) |
καὶ
ἁμαρτίας.
διμοιρίαν
γε
μὴν |
| [7] |
μὴ
ἀπόληται
ἢ
τὸ
παράπαν
|
ὡς |
καὶ
βασιλεὺς
κακὰ
ἔχων
μὴ |
| [3] |
τὰ
μὲν
θεῖα
οὕτως
ἐσέβετο
|
ὡς |
καὶ
οἱ
πολέμιοι
τοὺς
ἐκείνου |
| [11] |
τῆι
πατρίδι
ὠφέλιμος
ὢν
διεγένετο
|
ὡς |
καὶ
τετελευτηκὼς
ἤδη
ἔτι
μεγαλείως |
| [9] |
θʹ
(Ἀλλὰ
μὴν
ἐρῶ
γε
|
ὡς |
καὶ
τὸν
τρόπον
ὑπεστήσατο
τῆι |
| [2] |
καίπερ
μέσου
χειμῶνος
ὄντος,
σπεύδων
|
ὡς |
μὴ
ἀργὸς
ἡ
πόλις
εἰς |
| [1] |
ἔδοξεν
αὐτῶι
ἱππικὸν
κατασκευαστέον
εἶναι,
|
ὡς |
μὴ
δραπετεύοντα
πολεμεῖν
δέοι
αὐτόν. |
| [1] |
καταλειπομένοις
αἰχμαλώτοις
προσέταττεν
ἐπιμελεῖσθαι
αὐτῶν,
|
ὡς |
μήτε
ὑπὸ
κυνῶν
μήθ᾽
ὑπὸ |
| [1] |
τοὺς
πέντε,
μάλα
ἔνδηλον
ποιῶν
|
ὡς |
οὔτε
ἂν
πᾶσαν
τὴν
γῆν |
| [2] |
ἐλπίδων
γε
μὴν
πάντας
ἐνέπλησεν
|
ὡς |
πᾶσι
πολλὰ
κἀγαθὰ
ἔσοιτο,
εἰ |
| [1] |
ὡς
ἄρχοντος
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
|
ὡς |
πατρὸς
καὶ
ἑταίρου
ἀπιόντος
αὐτοῦ |
| [7] |
ἔργον
ἐνόμιζε,
τὸ
τοὺς
ἀρχομένους
|
ὡς |
πλεῖστα
ἀγαθὰ
ποιεῖν.
(ἐν
τοῖς |
| [11] |
δεῖσθαι,
τῶι
δὲ
τοὺς
φίλους
|
ὡς |
πλεῖστα
ὠφελεῖν.
(πρὸς
δὲ
τούτοις |
| [8] |
τῆι
Ἑλλάδι
ἀφίστασθαι
τοῦ
βασιλέως
|
ὡς |
πλείστους
σατράπας,
οὐκ
ἐκρατήθη
οὔθ᾽ |
| [1] |
τῶι
Τισσαφέρνει
τοὺς
πρέσβεις
ἐκέλευσεν
|
ὡς |
πολλὴν
χάριν
αὐτῶι
ἔχοι
ὅτι |
| [2] |
(καὶ
οὐ
τοῦτο
λέξων
ἔρχομαι,
|
ὡς |
πολὺ
μὲν
ἐλάττους
πολὺ
δὲ |
| [1] |
ἐδήλου
τοὺς
μὲν
ἐλευθερίας
δεομένους
|
ὡς |
πρὸς
σύμμαχον
αὐτὸν
παρεῖναι·
εἰ |
| [2] |
συλλήψοιτο,
οὗτός
γε
εὖ
παθὼν
|
ὡς |
τὸ
εἰκὸς
φίλος
ἔσοιτο,
οὕτω |
| [2] |
ἡγεμονίαν
αὐτῶι,
ὁ
μὲν
Ἀγησίλαος
|
ὡς |
τὸ
μέγιστον
ἐξηπατημένος
ἐφρόντιζε
τί |
| [11] |
γε
μὴν
ὑμνῶν
οὔποτ᾽
ἔληγεν
|
ὡς |
τοὺς
θεοὺς
οἴοιτο
οὐδὲν
ἧττον |
| [2] |
καθήνυσεν
ὁ
Ἀγησίλαος.
οὐ
γὰρ
|
ὡς |
ὑστερήσειε
τῆς
πατρίδας
προεθυμεῖτο.
(ἐπεὶ |
| [1] |
δὲ
μόνη
διαμένει
συνεχὴς
βασιλεία.
|
(ὥς |
γε
μὴν
καὶ
πρὶν
ἄρξαι |
| [7] |
ὑπὸ
πάντων
ἀνθρώπων.
~Κεφάλαιον
ζʹ
|
(Ὥς |
γε
μὴν
φιλόπολις
ἦν
καθ᾽ |
| [2] |
τὴν
πολιορκίαν
ἀπηλλάγη·
ὥστ᾽
οὐκ
|
ἀλόγως |
καὶ
ἀπὸ
τῆς
πρεσβείας
τρόπαιον |
| [2] |
Ἀγησίλαον
ἀνδρεῖον
μὲν
ἔξεστιν
εἰπεῖν
|
ἀναμφιλόγως, |
οὐ
μέντοι
εἵλετό
γε
τὰ |
| [6] |
κλέπτων.
(ὁπότε
γε
μὴν
πορεύοιτο
|
εἰδὼς |
ὅτι
ἐξείη
τοῖς
πολεμίοις
μάχεσθαι, |
| [3] |
(Σπιθριδάτης
μέν
γε
ὁ
Πέρσης
|
εἰδὼς |
ὅτι
Φαρνάβαζος
γῆμαι
μὲν
τὴν |
| [7] |
μειονεκτεῖν
νεώτερόν
τι
ἐπεχείρησε
ποιεῖν
|
εἰδὼς |
τὸν
βασιλέα
νομίμως
καὶ
τὸ |
| [1] |
ὥστ᾽
ἄνευ
φυγῆς
καὶ
θανάτων
|
ἕως |
αὐτὸς
παρῆν
ὁμονόως
πολιτευομένας
καὶ |
| [1] |
μὲν
ὤμοσεν
Ἀγησιλάωι,
εἰ
σπείσαιτο
|
ἕως |
ἔλθοιεν
οὓς
πέμψειε
πρὸς
βασιλέα |
| [2] |
ἐπρεσβεύοντο,
Ἀγησίλαος
ἀντεῖπε
τῆι
εἰρήνηι,
|
ἕως |
τοὺς
διὰ
Λακεδαιμονίους
φυγόντας
Κορινθίων |
| [1] |
παρεῖναι.
(ἐπεὶ
μέντοι
οὐδεὶς
ἀντεξήιει,
|
ἀδεῶς |
δὴ
τὸ
ἀπὸ
τούτου
ἐστρατεύετο, |
| [9] |
καὶ
ὁ
μὲν
ἡβρύνετο
τῶι
|
βραδέως |
διαπράττειν,
ὁ
δὲ
τότε
μάλιστα |
| [9] |
εἶναι
πᾶν
μὲν
τὸ
παρὸν
|
ἡδέως |
ἔπινε,
πᾶν
δὲ
τὸ
συντυχὸν |
| [9] |
ἔπινε,
πᾶν
δὲ
τὸ
συντυχὸν
|
ἡδέως |
ἤσθιεν·
εἰς
δὲ
τὸ
ἁσμένως |
| [9] |
γῆν
περιέρχονται
μαστεύοντες
τί
ἂν
|
ἡδέως |
πίοι,
μυρίοι
δὲ
τεχνῶνται
τί |
| [4] |
προῖκα
εὖ
πεπονθότες,
οὗτοι
ἀεὶ
|
ἡδέως |
ὑπηρετοῦσι
τῶι
εὐεργέτηι,
καὶ
διότι |
| [9] |
μυρίοι
δὲ
τεχνῶνται
τί
ἂν
|
ἡδέως |
φάγοι·
ὅπως
γε
μὲν
καταδάρθοι |
| [1] |
ἂν
καλῶς
ἔχοι
εἰ
ὅτι
|
τελέως |
ἀνὴρ
ἀγαθὸς
ἐγένετο,
διὰ
τοῦτο |
| [11] |
Ἀγησίλαον
γηραιὸν
ἀποθανόντα;
(οὕτω
δὲ
|
τελέως |
ὁ
ἀνὴρ
τῆι
πατρίδι
ὠφέλιμος |
| [7] |
οὐ
γῆρας
προὐφασίζετο,
ἀλλὰ
καὶ
|
βασιλέως |
ἀγαθοῦ
τοῦτο
ἔργον
ἐνόμιζε,
τὸ |
| [2] |
στρατευόμενοι
τῶν
Αἰγυπτίων
ἀφίστανται
τοῦ
|
βασιλέως, |
ἔπειτα
δὲ
καὶ
οἱ
ἄλλοι |
| [3] |
ὅτι
Φαρνάβαζος
γῆμαι
μὲν
τὴν
|
βασιλέως |
ἔπραττε
θυγατέρα,
τὴν
δ᾽
αὐτοῦ |
| [3] |
τῆς
στρατιᾶς
στρατηγὸς
κατασταθείη,
ἀποστήσεσθαι
|
βασιλέως· |
ἢν
μέντοι
ἐγὼ
γένωμαι
στρατηγός, |
| [8] |
ὅτ᾽
ἦλθεν
αὐτῶι
ἐπιστολὴ
παρὰ
|
βασιλέως, |
ἣν
ὁ
μετὰ
Καλλία
τοῦ |
| [1] |
ἀρχῆι
ἔμεινε
πῶς
οὐκ
ἀξιεπαίνου
|
βασιλέως |
καὶ
τοῦτ᾽
ἔργον
ἐπεδείξατο,
ὅστις |
| [8] |
ἀρέσκειν
τοῖς
Ἕλλησιν
ὑπεριδεῖν
τῆν
|
βασιλέως |
ξενίαν.
ἄγαμαι
δὲ
κἀκεῖνο,
ὅτι |
| [1] |
τὴν
παροῦσαν
δύναμιν
Ἀγησιλάωι
τῆς
|
βασιλέως |
παρασκευῆς
εἶναι·
Ἀγησίλαος
δὲ
μάλα |
| [1] |
εἰρήνην
πράττειν
στράτευμα
πολὺ
παρὰ
|
βασιλέως |
πρὸς
ὧι
πρόσθεν
εἶχε
μετεπέμπετο. |
| [8] |
ὑπὸ
δώρων
οὔθ᾽
ὑπὸ
τῆς
|
βασιλέως |
ῥώμης
ἐθελήσας
ξενωθῆναι
αὐτῶι,
ἀλλ᾽ |
| [8] |
(τοὺς)
τῆι
Ἑλλάδι
ἀφίστασθαι
τοῦ
|
βασιλέως |
ὡς
πλείστους
σατράπας,
οὐκ
ἐκρατήθη |
| [11] |
ζῶντας
οὔπω
εὐδαίμονας,
τοὺς
δὲ
|
εὐκλεῶς |
τετελευτηκότας
ἤδη
μακαρίους.
(μείζω
δὲ |
| [4] |
ἐκεῖνος
τοίνυν
κριθεὶς
ὑπὸ
τῆς
|
πόλεως |
ἅπαντα
ἔχειν
τὰ
Ἄγιδος
τὰ |
| [1] |
καταμέμψασθαι
αὐτοὺς
ὡς
βασιλεύουσι
μέν,
|
πόλεως |
δὲ
τῆς
ἐπιτυχούσης·
ἀλλ᾽
ὥσπερ |
| [2] |
πολλῶν
φυλαττόμενον,
ὡς
ἐνδιδομένης
τῆς
|
πόλεως |
ἐξ
ἀρίστου
μετεστρατοπεδεύσατο
πρὸς
τὸ |
| [4] |
δυνάμενον.
(τά
γε
μὴν
τῆς
|
πόλεως |
κλέπτειν
πῆι
ἄν
τις
αὐτὸν |
| [8] |
ὑπαρχούσης
μὲν
τιμῆς,
παρούσης
δὲ
|
δυνάμεως, |
πρὸς
δὲ
τούτοις
βασιλείας,
καὶ |
| [1] |
σπονδὰς
ἄξειν
ἀδόλως,
ὁρισάμενος
τῆς
|
πράξεως |
τρεῖς
μῆνας.
(ὁ
μὲν
δὴ |
| [8] |
ὅμως
τῶν
ἐπαινούντων
αὑτοὺς
οὐ
|
βαρέως |
ἤκουεν,
ἡγούμενος
βλάπτειν
οὐδὲν
αὐτούς, |
| [2] |
ἐκακούργουν
αὐτὸν
ἐφεπόμενοι.
ὁ
δὲ
|
τέως |
μὲν
ἦγεν
ἐν
πλαισίωι
τὸ |
| [2] |
τὸ
εὐώνυμον
εἶχον.
(συνιόντων
δὲ
|
τέως |
μὲν
σιγὴ
πολλὴ
ἦν
ἀπ᾽ |
| [2] |
ἐδήιου
τὴν
χώραν
μέχρι
τοῦ
|
ἅστεως, |
παρέχων
καὶ
ἐν
πεδίωι
καὶ |
| [11] |
(χρήμασί
γε
μὴν
οὐ
μόνον
|
δικαίως |
ἀλλὰ
καὶ
ἐλευθερίως
ἐχρῆτο,
τῶι |
| [10] |
βουλῆς
ἔργον,
οὗτος
ἔμοιγε
δοκεῖ
|
δικαίως |
ἀνὴρ
ἀγαθὸς
παντελῶς
ἂν
νομίζεσθαι. |
| [10] |
καὶ
ἔργα
τὰ
πλείστου
ἄξια;
|
(δικαίως |
δ᾽
ἂν
ἐκεῖνός
γε
μακαρίζοιτο |
| [11] |
τὰς
μὲν
τῶν
ἰδιωτῶν
ἁμαρτίας
|
πράιως |
ἔφερε,
τὰς
δὲ
τῶν
ἀρχόντων |
| [11] |
ὡς
καὶ
τετελευτηκὼς
ἤδη
ἔτι
|
μεγαλείως |
ὠφελῶν
τὴν
πόλιν
εἰς
τὴν |
| [9] |
μὲν>
γὰρ
ὁ
μὲν
τῶι
|
σπανίως |
ὁρᾶσθαι
ἐσεμνύετο,
Ἀγησίλαος
δὲ
τῶι |
| [5] |
ἡττηθέντα;
ὃς
μέθης
μὲν
ἀποσχέσθαι
|
ὁμοίως |
ὤιετο
χρῆναι
καὶ
λαιμαργίας,
σίτων |
| [5] |
λαιμαργίας,
σίτων
δ᾽
ὑπὲρ
καιρὸν
|
ὁμοίως |
(ὡς)
καὶ
ἁμαρτίας.
διμοιρίαν
γε |
| [11] |
οὐ
μόνον
δικαίως
ἀλλὰ
καὶ
|
ἐλευθερίως |
ἐχρῆτο,
τῶι
μὲν
δικαίωι
ἀρκεῖν |
| [11] |
μὲν
ὀλίγα,
τοὺς
δὲ
πολλὰ
|
κακῶς |
διατιθέναι.
τῆι
δὲ
βασιλείαι
προσήκειν |
| [11] |
ἠσπάζετο.
ἐμίσει
οὐκ
εἴ
τις
|
κακῶς |
πάσχων
ἠμύνετο,
ἀλλ᾽
εἴ
τις |
| [1] |
νομίσας
Τισσαφέρνην
αἴτιον
εἶναι
τοῦ
|
κακῶς |
φέρεσθαι
τὰ
ἑαυτοῦ,
Τιθραύστην
καταπέμψας |
| [2] |
ἔτη
ἐγεγόνει
ἀμφὶ
τὰ
ὀγδοήκοντα·
|
κατανενοηκὼς |
δὲ
τὸν
Αἰγυπτίων
βασιλέα
ἐπιθυμοῦντα |
| [1] |
εἰ
ἐν
τῶι
ἐφορείωι
ἔτυχεν
|
ἑστηκὼς |
μόνος
παρὰ
τοὺς
πέντε,
μάλα |
| [10] |
πολίταις.
(ἀλλὰ
γὰρ
μὴ
ὅτι
|
τετελευτηκὼς |
ἐπαινεῖται
τούτου
ἕνεκα
θρῆνόν
τις |
| [11] |
ὠφέλιμος
ὢν
διεγένετο
ὡς
καὶ
|
τετελευτηκὼς |
ἤδη
ἔτι
μεγαλείως
ὠφελῶν
τὴν |
| [10] |
τῶν
καθ᾽
ἑαυτόν·
φιλοτιμότατος
δὲ
|
πεθυκὼς |
ἀήττητος
διετέλεσεν,
ἐπεὶ
βασιλεὺς
ἐγένετο. |
| [1] |
δ᾽
ἐγχειρητέον.
οὐ
γὰρ
ἂν
|
καλῶς |
ἔχοι
εἰ
ὅτι
τελέως
ἀνὴρ |
| [11] |
δεισιδαίμων
ἦν,
νομίζων
τοὺς
μὲν
|
καλῶς |
ζῶντας
οὔπω
εὐδαίμονας,
τοὺς
δὲ |
| [11] |
δὲ
τιθεὶς
τὰ
τῶν
φίλων
|
ἀσφαλῶς |
αἰεί
ἀμαυροῦν
τὰ
τῶν
πολεμίων |
| [10] |
ἔμοιγε
δοκεῖ
δικαίως
ἀνὴρ
ἀγαθὸς
|
παντελῶς |
ἂν
νομίζεσθαι.
(εἰ
δὲ
καλὸν |
| [1] |
Ἀγησίλαος
δὲ
ἀντώμοσε
σπονδὰς
ἄξειν
|
ἀδόλως, |
ὁρισάμενος
τῆς
πράξεως
τρεῖς
μῆνας. |
| [7] |
ἐπεχείρησε
ποιεῖν
εἰδὼς
τὸν
βασιλέα
|
νομίμως |
καὶ
τὸ
κρατεῖσθαι
φέροντα;
(ὃς |
| [1] |
ἀπέδειξε
τὸν
Τισσαφέρνην
τῆι
ἀπάτηι,
|
φρονίμως |
δὲ
καὶ
τοὺς
φίλους
ἐνταῦθα |
| [1] |
οὐ
ῥάιδιον
ἄξιον
ἔπαινον
γράψαι,
|
ὅμως |
δ᾽
ἐγχειρητέον.
οὐ
γὰρ
ἂν |
| [2] |
ὠφελήσειν,
πρεσβευτὴς
ἐκπορευόμενος
ἀντὶ
στρατηγοῦ.
|
(ὅμως |
δὲ
καὶ
ἐν
τῆι
πρεσβείαι |
| [2] |
ἐν
Λεύκτροις
μάχηι
ἢ
λειπομένων,
|
ὅμως |
διεφύλαξε
τὴν
πόλιν,
καὶ
ταῦτα |
| [1] |
Ἀγησίλαος
δὲ
καίπερ
αἰσθόμενος
ταῦτα
|
ὅμως |
ἐνέμεινε
ταῖς
σπονδαῖς.
(ἐμοὶ
οὖν |
| [2] |
ἔχων
πάντοσε
καὶ
παντοίοις
ὅπλοις
|
ὅμως |
οὐκ
ἐπελάθετο
τοῦ
θείου,
ἀλλ᾽ |
| [2] |
ἐλάττους
πολὺ
δὲ
χείρονας
ἔχων
|
ὅμως |
συνέβαλεν·
εἰ
γὰρ
ταῦτα
λέγοιμι, |
| [7] |
πολεμούσης
τῆς
πατρίδος
πρὸς
Ἕλληνας
|
ὅμως |
τοῦ
κοινοῦ
ἀγαθοῦ
τῆι
Ἑλλάδι |
| [8] |
ἥκιστα
δ᾽
ὢν
οἷος
μεγαληγορεῖν
|
ὅμως |
τῶν
ἐπαινούντων
αὑτοὺς
οὐ
βαρέως |
| [1] |
τὴν
Ἑλλάδα
στρατεύσασαν
πρότερον
ἀρχήν,
|
ὅμως |
ὑπ᾽
οὐδενὸς
τούτων
ἐκρατήθη,
ἀλλ᾽ |
| [1] |
τις
τὸν
ὑπὲρ
αὑτοῦ
ἀποθανούμενον
|
προθύμως |
μαστεύοι.
ἔταξε
δὲ
καὶ
πόλεις |
| [1] |
στρατεύεσθαι·
καὶ
ἐποίησεν
οὕτως
ἕκαστον
|
προθύμως |
ταῦτα
πράττειν
ὥσπερ
ἄν
τις |
| [9] |
ἡδέως
ἤσθιεν·
εἰς
δὲ
τὸ
|
ἁσμένως |
κοιμηθῆναι
πᾶς
τόπος
ἱκανὸς
ἦν |
| [2] |
βουλόμενοι
πρὸς
τοὺς
ἑαυτῶν
ἐχώρουν
|
ἐρρωμένως. |
(ἐνταῦθα
δὴ
Ἀγησίλαον
ἀνδρεῖον
μὲν |
| [2] |
οὐκ
ἂν
φαίη
τις
αὐτὸν
|
εὐγνωμόνως |
χρῆσθαι
ἑαυτῶι;
ὡς
γὰρ
τοῦ |
| [2] |
βάδην
ἀπεχώρουν·
οἱ
δὲ
μάλα
|
σωφρόνως |
ἐφείποντο.
γνοὺς
δὲ
ὁ
Ἀγησίλαος |
| [1] |
καὶ
θανάτων
ἕως
αὐτὸς
παρῆν
|
ὁμονόως |
πολιτευομένας
καὶ
εὐδαίμονας
τὰς
πόλεις |
| [4] |
δίκαι
πρὸς
τὸν
μὴ
ἀποδιδόντα,
|
πῶς |
ἅ
γε
καὶ
νόμος
κωλύει |
| [1] |
μὴν
λαβὼν
τὸ
στράτευμα
ἐξέπλευσε,
|
πῶς |
ἄν
τις
σαφέστερον
ἐπιδείξειεν
ὡς |
| [6] |
καὶ
φιλοῦντας
αὐτὸν
παρεῖχε.
καίτοι
|
πῶς |
ἂν
ἰσχυροτέρα
γένοιτο
φάλαγξ
ἢ |
| [4] |
αὑτοῦ
διδόναι
ἐπ᾽
ὠφελείαι
ἀνθρώπων,
|
πῶς |
ἂν>
οὗτος
ἐθέλοι
τὰ
ἀλλότρια |
| [9] |
βίον
μιμούμενον.
(ἐκεῖνό
γε
μὴν
|
πῶς |
οὐ
καλὸν
καὶ
μεγαλογνῶμον,
τὸ |
| [9] |
ἐπίδειγμά
ἐστι;
(τόδε
γε
μὴν
|
πῶς |
οὐ
σαφῶς
πρὸς
τὸ
γενναῖον |
| [2] |
γε
μὴν
ἀπεχώρησε
τὸ
στράτευμα,
|
πῶς |
οὐκ
ἂν
φαίη
τις
αὐτὸν |
| [1] |
χρόνον
ἐπὶ
τῆι
ἀρχῆι
ἔμεινε
|
πῶς |
οὐκ
ἀξιεπαίνου
βασιλέως
καὶ
τοῦτ᾽ |
| [1] |
δὲ
ἀσκοῖεν,
πειθαρχίαν
δὲ
μελετῶιεν,
|
πῶς |
οὐκ
εἰκὸς
ἐνταῦθα
πάντα
μεστὰ |
| [4] |
σὺν
τῶι
ἀδίκωι
πλέον
ἔχειν,
|
πῶς |
οὗτος
οὐκ
ἂν
πολὺ
τὴν |
| [1] |
ὡς
διὰ
τῶν
φίλων
ἁλίσκοιτο,
|
ὅπως |
ἅμα
μὲν
χρηματίζοιντο,
ἅμα
δὲ |
| [5] |
λαμβάνων
ἐν
ταῖς
θοίναις
οὐχ
|
ὅπως |
ἀμφοτέραις
ἐχρῆτο,
ἀλλὰ
διαπέμπων
οὐδετέραν |
| [1] |
ἐπὶ
τὰ
κράτιστα
τῆς
χώρας,
|
ὅπως |
αὐτόθεν
αὐτῶι
τὰ
σώματα
καὶ |
| [9] |
τεχνῶνται
τί
ἂν
ἡδέως
φάγοι·
|
ὅπως |
γε
μὲν
καταδάρθοι
οὐδ᾽
ἂν |
| [3] |
ἰέναι,
Ἀγησιλάωι
δὲ
αὑτοὺς
ἐνεχείριζον.
|
ὅπως |
δὲ
μή
τις
ἀπιστῆι,
καὶ |
| [2] |
πρὸς
ἀλλήλους
τοῖς
μετ᾽
αὐτοῦ
|
ὅπως |
ἕκαστοι
αὐτῶν
ἄριστοι
φαίνοιντο.
ἐλπίδων |
| [5] |
διπλασιασθῆναι
οὐχὶ
πλησμονῆς
ἕνεκα,
ἀλλ᾽
|
ὅπως |
ἔχοι
καὶ
τούτωι
τιμᾶν
εἴ |
| [2] |
δὲ
φοινικᾶ
φαίνεσθαι·
(ἐπεμελήθη
δ᾽
|
ὅπως |
οἱ
στρατιῶται
τοὺς
πόνους
δυνήσοιντο |
| [1] |
καὶ
τρέφειν,
ἐπεμέλετο
καὶ
τούτων
|
ὅπως |
συγκομίζοιντό
ποι.
(τοῖς
δ᾽
αὖ |
| [7] |
τι
ἀποστήσεται
τοῦ
Πέρσου
ἢ
|
ὅπως |
τὸ
ἀποστὰν
μὴ
ἀπόληται
ἢ |
| [7] |
ἄλλος
πώποτε
πλὴν
Ἀγησίλαος
ἢ
|
ὅπως |
φῦλόν
τι
ἀποστήσεται
τοῦ
Πέρσου |
| [9] |
δὲ
βάρβαρον
ἑώρα,
εἰ
μέλλοι
|
ἀλύπως |
βιώσεσθαι,
συνελκυστέον
αὐτῶι
(ταῖς)
ἀπὸ |
| [9] |
τῆι
τῶν
θεῶν
κατασκευῆι
δυνάμενος
|
ἀλύπως |
χρῆσθαι,
τὸν
δὲ
ἑώρα
φεύγοντα |
| [1] |
τῶν
ἀρίστων
κριθέντα
τοῦ
καλλίστου
|
γέρως |
ἀξιωθῆναι
ποίων
ἔτι
τεκμηρίων
προσδεῖται |
| [11] |
αὐτοῦ,
ὡς
ἂν
ὁ
ἔπαινος
|
εὐμνημονεστέρως |
ἔχηι.
Ἀγησιιλαος
ἱερὰ
μὲν
καὶ |
| [8] |
καὶ
τῆι
μεγαλογνωμοσύνηι
γε
ὡς
|
εὐκαίρως |
ἐχρῆτο
οὐ
παραλειπτέον.
ἐκεῖνος
γὰρ |
| [2] |
Βοιωτοὶ
ταύτηι
ἐκ
Κρεύσιος
ὁρμώμενοι
|
εὐπετῶς |
τοῖς
Κορινθίοις
παρεγίγνοντο,
στρατεύει
ἐπὶ |
| [1] |
τὰς
πόλεις
κατεστρέφετο
καὶ
ἐμβαλὼν
|
ἀπροσδοκήτως |
παμπληθῆ
χρήματα
ἔλαβε.
(στρατηγικὸν
οὖν |
| [7] |
πόλις,
καὶ
μηχανὰς
ἐπιδεικνύντων
αἷς
|
πάντως |
ἤλπιζον
ἂν>
ἑλεῖν
τὰ
τείχη, |
| [1] |
ὅπλα
κατεσκεύαζον·
ὥστε
τὴν
πόλιν
|
ὄντως |
ἂν
ἡγήσω
πολέμου
ἐργαστήριον
εἶναι. |
| [1] |
(ἄξιόν
γε
μὴν
καὶ
ἐντεῦθεν
|
ὑπερβαλλόντως |
ἄγασθαι
αὐτοῦ,
ὅστις
ἄρχων
μὲν |
| [1] |
πατρίδι,
ἐπείθετο
τῆι
πόλει
οὐδὲν
|
διαφερόντως |
ἢ
εἰ
ἐν
τῶι
ἐφορείωι |
| [4] |
κλέπτειν
πῆι
ἄν
τις
αὐτὸν
|
εἰκότως |
αἰτιάσαιτο,
ὃς
καὶ
τὰς
αὐτῶι |
| [1] |
ἱππικῆι
γενέσθαι.
καὶ
τοῦτ᾽
οὖν
|
ἀγαστῶς |
ἔδοξε
πρᾶξαι,
ὅτι
κατεσκεύαστο
τὸ |
| [6] |
δὲ
τὸ
φιλεῖν
τὸν
ἄρχοντα
|
πιστῶς |
παροῦσα;
(τούς
γε
μὴν
πολεμίους |
| [2] |
οἱ
πολῖται
πλέον
ἕξειν
ἔμελλον,
|
εὐρώστως |
παρατεταγμένος,
νομίζων
εἰς
μὲν
τὸ |
| [9] |
τοὺς
δὲ
ἀντιπάλους
τιμωρούμενος,
ὅτι
|
οὕτως |
ἂν
εἴη
νικηφόρος
τῶν
καλλίστων |
| [8] |
πρὸς
ἑαυτὸν
ἁθροίζειν.
ὁ
δὲ
|
οὕτως |
ἀντεσκευάσατο
τὸν
οἶκον
ὥστε
τούτων |
| [2] |
Λακεδαίμονι
καὶ
χρήματα
πολλὰ
προσλαβὼν
|
οὕτως |
ἀποπλεῖ
οἴκαδε
καίπερ
μέσου
χειμῶνος |
| [2] |
χώραν
τῶν
κατακανόντων
τοὺς
φίλους
|
οὕτως |
αὖ
οἴκαδε
ἀπεχώρησεν.
(ἀπό
γε |
| [2] |
τοὺς
νεκροὺς
αἰτοῦντες
θάψαι.
καὶ
|
οὕτως |
δὴ
αἵ
τε
σπονδαὶ
γίγνονται |
| [1] |
αὐτῶι
μὴ
στρατεύεσθαι·
καὶ
ἐποίησεν
|
οὕτως |
ἕκαστον
προθύμως
ταῦτα
πράττειν
ὥσπερ |
| [10] |
ἀκρατής;
καὶ
γὰρ
δὴ
οὐχ
|
οὕτως |
ἐπὶ
τῶι
ἄλλων
βασιλεύειν
ὡς |
| [3] |
(Ἀγησίλαος
γὰρ
τὰ
μὲν
θεῖα
|
οὕτως |
ἐσέβετο
ὡς
καὶ
οἱ
πολέμιοι |
| [8] |
Ἀμύκλας
ἡ
θυγάτηρ
αὐτοῦ>
(τοιγαροῦν
|
οὕτως |
ἐφαρμόσας
τὰς
δαπάνας
ταῖς
προσόδοις |
| [6] |
ἐπιδεικνύουσιν;
ὃς
τῆι
μὲν
πατρίδι
|
οὕτως |
ἐχρῆτο
ὥστε
μάλιστα
πειθόμενος
τοῖς |
| [6] |
μάχεσθαι,
εἰ
βούλοιντο,
συντεταγμένον
μὲν
|
οὕτως |
ἦγε
τὸ
στράτευμα
ὡς
ἂν |
| [2] |
ἀναπετάσας
τῆς
Πελοποννήσου
τὰς
πύλας
|
οὕτως |
οἴκαδε
ἀπελθὼν
εἰς
τὰ
Ὑακίνθια |
| [2] |
τῶν
πολεμίων
παρεσκευάσατο,
ὥπλισέν
τε
|
οὕτως |
ὡς
ἅπαντα
μὲν
χαλκόν,
ἅπαντα |
| [9] |
δὲ
εἰς
κάλλος
βίωι
τὸ
|
φῶς |
μᾶλλον
κόσμον
παρέχειν.
(ἔπειτα
δὲ |
| [9] |
(τόδε
γε
μὴν
πῶς
οὐ
|
σαφῶς |
πρὸς
τὸ
γενναῖον
ἔγνω,
ὅτι |
| [2] |
φεύγοντες
αὐτὸν
χρήματα
ἀμφότεροι
ἔδοσαν.
|
Ταχώς |
γε
μὴν
καὶ
Μαύσωλος,
διὰ |
| [6] |
ἂν
ἐπικουρεῖν
μάλιστα
ἑαυτῶι
δύναιτο,
|
ἡσύχως |
δ᾽
ὥσπερ
ἂν
παρθένος
ἡ |