HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Xénophon, Agésilas

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  716 formes différentes pour 1529 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[6]   ἐπαινῶ, ἐμαυτὸν δὲ ψέγω. ~Κεφάλαιον  ςʹ   (Ἀνδρείας γε μὴν οὐκ ἀφανῆ
[1]   στρατείαν· ταῖς δὲ πόλεσιν εἰς  ἃς   ἀνάγκη ἦν ἀφικνεῖσθαι στρατευομένωι ἐπὶ
[1]   ὅστις παραλαβὼν πάσας πόλεις ἐφ᾽  ἃς   ἄρξων ἐξέπλευσε στασιαζούσας διὰ τὸ
[2]   τοῦτο τέλος ἐγένετο. ~Κεφάλαιον βʹ  (Διαβὰς   δὲ τὸν Ἑλλήσποντον ἐπορεύετο διὰ
[2]   αὖ τούτοις στρατεύει ἐπὶ τὰς  Θήβας.   εὑρὼν δὲ ἀποτεταφρευμένα καὶ ἀπεσταυρωμένα
[2]   τῶι ἐπιόντι ἔτει πάλιν ἐπὶ  Θήβας·   καὶ ὑπερβὰς τὰ κατὰ Σκῶλον
[2]   ἔτει πάλιν ἐπὶ Θήβας· καὶ  ὑπερβὰς   τὰ κατὰ Σκῶλον σταυρώματα καὶ
[2]   δὲ ἀποτεταφρευμένα καὶ ἀπεσταυρωμένα ἅπαντα,  ὑπερβὰς   τὰς Κυνὸς κεφαλὰς ἐδήιου τὴν
[2]   Ἑλικῶνος. ἑώρων δὲ τάς τε  φάλαγγας   ἀλλήλων μάλα ἰσοπάλους, σχεδὸν δὲ
[7]   τῆι πόλει ὥσπερ πατὴρ πρὸς  παῖδας   προσεφέρετο. ἐλοιδορεῖτο μὲν γὰρ ἐπὶ
[1]   τὰς ἐν τῆι Ἀσίαι πόλεις  Ἑλληνίδας,   Ἀγησίλαος δὲ ἀντώμοσε σπονδὰς ἄξειν
[7]   λέγων ὅτι οὐκ ἀνδραποδίζεσθαι δέοι  Ἑλληνίδας   πόλεις ἀλλὰ σωφρονίζειν. εἰ δὲ
[2]   ἀπὸ τῆς Ἀγησιλάου φάλαγγος ὧν  Ἡριππίδας   ἐξενάγει (ἦσαν δ᾽ οὗτοι τῶν
[2]   φιλίους καὶ πολεμίους μετ᾽ ἀλλήλων,  ἀσπίδας   δὲ διατεθρυμμένας, δόρατα συντεθραυσμένα, ἐγχειρίδια
[2]   τοῖς Θηβαίοις. καὶ συμβαλόντες τὰς  ἀσπίδας   ἐωθοῦντο, ἐμάχοντο, ἀπέκτεινον, ἀπέθνηισκον. καὶ
[2]   οὐ γὰρ ὡς ὑστερήσειε τῆς  πατρίδας   προεθυμεῖτο. (ἐπεὶ δὲ ἐξαμείψας Μακεδονίαν
[1]   πόλεις Ἑλληνίδας, Ἀγησίλαος δὲ ἀντώμοσε  σπονδὰς   ἄξειν ἀδόλως, ὁρισάμενος τῆς πράξεως
[3]   ἐκείνου ὅρκους καὶ τὰς ἐκείνου  σπονδὰς   πιστοτέρας ἐνόμιζον τὴν ἑαυτῶν
[1]   τὴν πόλιν ἐν ἧι ἦν  θέας   ἐποίησεν. τε γὰρ ἀγορὰ
[2]   ἥμισυ, τῶν δ᾽ αὐτόθεν συμμάχων  Φωκέας   καὶ Ὀρχομενίους μόνους, τό τ᾽
[2]   οἱ δ᾽ Αἰγύπτιοι στασιάζοντες διττοὺς  βασιλέας   αἱροῦνται. (ἐνταῦθα δὴ Ἀγησίλαος γνοὺς
[2]   Θηβαίους, Ἀθηναίους, Ἀργείους> Κορινθίους, Αἰνιᾶνας,  Εὐβοέας   καὶ Λοκροὺς ἀμφοτέρους, οὐδὲν ἐμέλλησεν,
[3]   σὺν Ἀγησιλάωι στρατεύεσθαι, χιλίους μὲν  ἱππέας,   δισχιλίους δὲ πελτοφόρους ἔχων. (ἀφίκετο
[1]   στρατεύματος ἑπομένου. (τοὺς μὲν δὴ  ἱππέας   ἐδέξαντο οἱ ἀγαθοὶ τῶν Περσῶν·
[1]   εὐθὺς ἦγεν ἐπὶ τοὺς ἀντιτεταγμένους  ἱππέας,   ἐκ δὲ τῶν ὁπλιτῶν ἐκέλευσε
[2]   τοὺς ἀμφ᾽ αὑτὸν μάλ᾽ εὐρώστους  ἱππέας,   καὶ κελεύει τοῖς τε ἄλλοις
[1]   Ἀγησίλαος βοηθεῖν ἐκέλευσε τοὺς  ἱππέας.   οἱ δ᾽ αὖ Πέρσαι ὡς
[1]   πόλεις ἐξ ὧν δέοι τοὺς  ἱππέας   παρασκευάζειν, νομίζων ἐκ τῶν ἱπποτρόφων
[2]   πολλοὺς μὲν πεζούς, πολλοὺς δὲ  ἱππέας,   πολλὰ δὲ χρήματα ἔχοντα, ἅσμενος
[5]   ἀποσχέσθαι ὁμοίως ὤιετο χρῆναι καὶ  λαιμαργίας,   σίτων δ᾽ ὑπὲρ καιρὸν ὁμοίως
[1]   Καρίαν ἰέναι εὐθὺς ἀντιστρέψας ἐπὶ  Φρυγίας   ἐπορεύετο· καὶ τάς τε ἐν
[3]   ὄντα ἐγνῶσθαι. καὶ περὶ μὲν  εὐσεβείας   ταῦτα. ~Κεφάλαιον δʹ (Περί γε
[2]   οὐκ ἀλόγως καὶ ἀπὸ τῆς  πρεσβείας   τρόπαιον τῶν πολεμίων εἱστήκει αὐτῶι.
[1]   μὲν νέος ὢν ἔτυχε τῆς  βασιλείας·   ἄρτι δὲ ὄντος αὐτοῦ ἐν
[1]   καὶ πρὶν ἄρξαι ἄξιος τῆς  βασιλείας   ἐδόκει εἶναι Ἀησίλαος τάδε τὰ
[8]   δὲ δυνάμεως, πρὸς δὲ τούτοις  βασιλείας,   καὶ ταύτης οὐκ ἐπιβουλευομένης ἀλλ᾽
[1]   τυγχάνοι ἐπαίνων. (περὶ μὲν οὖν  εὐγενείας   αὐτοῦ τί ἄν τις μεῖζον
[10]   πονεῖν καιρός, ἀλκῆι δὲ ὅπου  ἀνδρείας   ἀγών, γνώμηι δὲ ὅπου βουλῆς
[6]   ἐμαυτὸν δὲ ψέγω. ~Κεφάλαιον ςʹ  (Ἀνδρείας   γε μὴν οὐκ ἀφανῆ τεκμήριά
[2]   ἱππέων· ἐπεὶ δ᾽ ἐκώλυον τῆς  πορείας   αὐτὸν οἱ Θετταλοὶ ἐπιτιθέμενοι τοῖς
[5]   προσίετο. (περί γε μὴν ἀφροδισίων  ἐγκρατείας   αὐτοῦ ἆρ᾽ οὐχὶ εἰ μή
[4]   οὐ καὶ τοῦτο μέγα τεκμήριον  ἐγκρατείας   χρημάτων; (εἰ γὰρ ἐπώλει τὰς
[1]   ἐξέπλευσε στασιαζούσας διὰ τὸ τὰς  πολιτείας   κινηθῆναι, ἐπεὶ Ἀθηναῖοι τῆς ἀρχῆς
[9]   ὅτι τὸ θρέμμα τοῦτο οὐκ  ἀνδραγαθίας   ἀλλὰ πλούτου ἐπίδειγμά ἐστι; (τόδε
[2]   ὑπερβάλλων τὰ Ἀχα· ικὰ τῆς  Φθίας   ὄρη τὴν λοιπὴν (ἤδη) πᾶσαν
[11]   ποιῶν, βουλόμενος τὴν δικαιοσύνην τῆς  ἀδικίας   κερδαλεωτέραν καθιστάναι. (ἤσκει δὲ ἐξομιλεῖν
[7]   πρὸς Ἕλληνας πολέμωι; (ἐκεῖνος τοίνυν,  ἀγγελίας   μὲν ἐλθούσης αὐτῶι ὡς ἐν
[8]   ἤνεγκε, περὶ ξενίας τε καὶ  φιλίας   (αὐτῶι) ταύτην μὲν οὐκ ἐδέξατο,
[1]   εὐθὺς πολλοὺς ἐραστὰς τῆς αὑτοῦ  φιλίας   ἐποιήσατο. (γιγνώσκων δ᾽ ὅτι
[2]   τὴν λοιπὴν (ἤδη) πᾶσαν διὰ  φιλίας   ἐπορεύθη εἰς τὰ Βοιωτῶν ὅρια.
[1]   γὰρ τῶν ἐθνῶν ἐπρεσβεύοντο περὶ  φιλίας,   πολλοὶ δὲ καὶ ἀφίσταντο πρὸς
[11]   ἀνδρείαν γε τὸ πλέον μετ᾽  εὐβουλίας   μετὰ κινδύνων ἐπεδείκνυτο, καὶ
[11]   ἀμελεῖν τῶν ἀγαθῶν. δόξης δὲ  οὐδεμιᾶς   ἤρα ἧς οὐκ ἐξεπόνει τὰ
[1]   καὶ τρεῖς μὲν ἡμέρας δι᾽  ἐρημίας   πολεμίων πορευόμενος πολλὰ τὰ ἐπιτήδεια
[8]   τοῦ Λακεδαιμονίου Πέρσης ἤνεγκε, περὶ  ξενίας   τε καὶ φιλίας (αὐτῶι) ταύτην
[8]   ἡγοῖτο. (ἐπαινῶ δὲ κἀκεῖνο τῆς  προνοίας   αὐτο3 ὅτι νομίζων ἀγαθὸν (τοὺς)
[5]   γε ἡδοναὶ πολλῶν κρατοῦσιν ἀνθρώπων,  ποίας   οἶδέ τις Ἀγησίλαον ἡττηθέντα; ὃς
[11]   τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ῥώμην. (τοιγαροῦν  ποίας   οὐ νεότητος κρεῖττον τὸ ἐκείνου
[1]   καὶ κηρύγματι ἐδήλου τοὺς μὲν  ἐλευθερίας   δεομένους ὡς πρὸς σύμμαχον αὐτὸν
[1]   ἀφίσταντο πρὸς αὐτόν, ὀρεγόμενοι τῆς  ἐλευθερίας,   ὥστε οὐκέτι Ἑλλήνων μόνον ἀλλὰ
[1]   εἰ μὴ ἀπίοι ἐκ τῆς  Ἀσίας,   οἱ μὲν ἄλλοι σύμμαχοι καὶ
[1]   τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ περὶ τῆς  Ἀσίας   τὸν ἀγῶνα καθιστάναι. (ἐπεί γε
[1]   τῶν ἱπποτρόφων πόλεων εὐθὺς καὶ  φρονηματίας   μάλιστα ἂν ἐπὶ τῆι ἱππικῆι
[3]   εἰ μὴ αὐτὸς πάσης τῆς  στρατιᾶς   στρατηγὸς κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι βασιλέως· ἢν
[5]   ὑπὲρ καιρὸν ὁμοίως (ὡς) καὶ  ἁμαρτίας.   διμοιρίαν γε μὴν λαμβάνων ἐν
[11]   (καὶ τὰς μὲν τῶν ἰδιωτῶν  ἁμαρτίας   πράιως ἔφερε, τὰς δὲ τῶν
[2]   τάφρους ἐδήιωσε τὰ λοιπὰ τῆς  Βοιωτίας.   (τὰ μὲν δὴ μέχρι τούτου
[1]   πρῶτον μὲν ὅρκους ἐμπεδοῦντα, ἔπειτα  συνθήκας   μὴ ψευδόμενον, πάντας ἐποίησε καὶ
[11]   ἔφερε, τὰς δὲ τῶν ἀρχόντων  μεγάλας   ἦγε, κρίνων τοὺς μὲν ὀλίγα,
[2]   ἀπεσταυρωμένα ἅπαντα, ὑπερβὰς τὰς Κυνὸς  κεφαλὰς   ἐδήιου τὴν χώραν μέχρι τοῦ
[8]   ἐπὶ πολιτικοῦ καννάθρου κατήιει εἰς  Ἀμύκλας   θυγάτηρ αὐτοῦ> (τοιγαροῦν οὕτως
[7]   εἶπεν ἄπα· Φεῦ σου>  Ἑλλάς,   ὁπότε οἱ νῦν τεθνηκότες ἱκανοὶ
[8]   ἐπιβουλεύων ἁλίσκηται, μηδ᾽ ἂν πάνυ  πολλὰς   ἐπιστολὰς δέχωμαι, φίλον ἕξειν με
[8]   ἁλίσκηται, μηδ᾽ ἂν πάνυ πολλὰς  ἐπιστολὰς   δέχωμαι, φίλον ἕξειν με οἰέσθω.
[8]   μὲν πρὸς αὐτὸν οὐδὲν δέοι  ἐπιστολὰς   πέμπειν, ἢν δὲ φίλος τῆι
[2]   καὶ ἀναπετάσας τῆς Πελοποννήσου τὰς  πύλας   οὕτως οἴκαδε ἀπελθὼν εἰς τὰ
[1]   τὸ στράτευμα κατάγων· τοὺς δὲ  λαφυροπώλας   ἐκέλευσε γραφομένους ὁπόσου τι πρίαιντο
[7]   ἐξ ἧς ἂν ἡγῆται μάλιστα  ἡμᾶς   ἀλλήλοις πολεμήσειν, ὁπῶσι μὲν οὖν
[1]   ἀξιοῦντας καὶ τὰς τῶν θεῶν  τιμὰς   καρποῦσθαι, τούτους ποιήσας μηδ᾽ ἀντιβλέπειν
[2]   εὑρὼν Θηβαίους, Ἀθηναίους, Ἀργείους> Κορινθίους,  Αἰνιᾶνας,   Εὐβοέας καὶ Λοκροὺς ἀμφοτέρους, οὐδὲν
[2]   πρὶν Ἀχαιοῖς μὲν φίλους ἐποίησεν  Ἀκαρνᾶνας   καὶ Αἰτωλοὺς καὶ Ἀργείους, ἑαυτῶι
[8]   αὐτοῦ> (τοιγαροῦν οὕτως ἐφαρμόσας τὰς  δαπάνας   ταῖς προσόδοις οὐδὲν ἠναγκάζετο χρημάτων
[7]   ἐνδιδοῖτο αὐτοῖς πόλις, καὶ  μηχανὰς   ἐπιδεικνύντων αἷς πάντως ἤλπιζον ἂν>
[2]   πολεμίους μετ᾽ ἀλλήλων, ἀσπίδας δὲ  διατεθρυμμένας,   δόρατα συντεθραυσμένα, ἐγχειρίδια γυμνὰ κολεῶν,
[4]   ὃς καὶ τὰς αὐτῶι χάριτας  ὀφειλομένας   τῆι πατρίδι καρποῦσθαι παρεδίδου; τὸ
[1]   θανάτων ἕως αὐτὸς παρῆν ὁμονόως  πολιτευομένας   καὶ εὐδαίμονας τὰς πόλεις διατελέσαι;
[1]   ἐστρατεύετο, τοὺς μὲν πρόσθεν προσκυνεῖν  Ἕλληνας   ἀναγκαζομένους ὁρᾶν τιμωμένους ὑφ᾽ ὧν
[1]   πολὺ στράτευμα ὡς ἐπὶ τοὺς  Ἕλληνας·   (βουλευομένων δὲ περὶ τούτων Λακεδαιμονίων
[1]   αὐτῶι παρέξειν στρατεύειν ἐπὶ τοὺς  Ἕλληνας.   (εὐθὺς μὲν οὖν πολλοὶ πάνυ
[1]   μὴ ψευδόμενον, πάντας ἐποίησε καὶ  Ἕλληνας   καὶ βαρβάρους θαρροῦντας συντίθεσθαι ἑαυτῶι,
[7]   καὶ πολεμούσης τῆς πατρίδος πρὸς  Ἕλληνας   ὅμως τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ τῆι
[2]   τοὺς δ᾽ ἐν τῆι Ἀσίαι  Ἕλληνας   πάλιν ἐλευθερώσειν, τῶι δὲ Πέρσηι
[7]   νομίζηι λαβόντας πλεῖστα κακὰ τοὺς  Ἕλληνας   ποιήσειν, εἰρήνην δὲ συμπράττει ἐξ
[7]   τὸ νικᾶν ἐν τῶι πρὸς  Ἕλληνας   πολέμωι; (ἐκεῖνος τοίνυν, ἀγγελίας μὲν
[1]   εἶναι καταπατῆσαι τῆι ἵππωι τοὺς  Ἕλληνας   πρὶν εἰς τὰ δύσιππα ἀφικέσθαι.
[1]   ἀδόλως, ὁρισάμενος τῆς πράξεως τρεῖς  μῆνας.   (ὁ μὲν δὴ Τισσαφέρνης
[8]   γὰρ ἄν τις ἔτι ταύτας  ἐκείνας   εἶναι ἅσπερ Ἀριστόδημος Ἡρακλέους
[2]   αὐτῶν μάχην συνάπτει καὶ πολλοὺς  ἀποκτείνας   αὐτῶν τρόπαιον ἐστήσατο, καὶ οὐ
[2]   εἰκὸς φίλος ἔσοιτο, οὕτω δὴ  κρίνας   ὁπότερος φιλέλλην μᾶλλον ἐδόκει εἶναι,
[11]   ὁπότε δὲ ψεγόντων ἐπαινούντων  τινὰς   ἀκούοι, οὐχ ἧττον ὥιετο καταμανθάνειν
[2]   αὐτῶν, ὡς ἱκανοὶ εἶεν πρὸς  οὕστινας   δέοι μάχεσθαι· ἔτι δὲ φιλονικίαν
[1]   μὲν διὰ τὸ μηδέποτε ἐκδύεσθαι,  πίονας   δὲ καὶ ἀπόνους διὰ τὸ
[1]   αὐτὸς παρῆν ὁμονόως πολιτευομένας καὶ  εὐδαίμονας   τὰς πόλεις διατελέσαι; (τοιγαροῦν οἱ
[11]   τοὺς μὲν καλῶς ζῶντας οὔπω  εὐδαίμονας,   τοὺς δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας ἤδη
[2]   πολὺ μὲν ἐλάττους πολὺ δὲ  χείρονας   ἔχων ὅμως συνέβαλεν· εἰ γὰρ
[9]   κτήμασι κοσμεῖν τὸν ἑαυτοῦ οἶκον,  κύνας   τε πολλοὺς θηρευτὰς καὶ ἵππους
[1]   ἄπιστον πᾶσιν ἐποίησεν, ἑαυτὸν δ᾽  ἀντεπιδείξας   πρῶτον μὲν ὅρκους ἐμπεδοῦντα, ἔπειτα
[2]   εἰσί. καὶ μὲν εὐθὺς  ἐξελίξας   τὴν φάλαγγα ἦγεν ἐπ᾽ αὐτούς·
[9]   εἰς δὲ τὸ ἁσμένως κοιμηθῆναι  πᾶς   τόπος ἱκανὸς ἦν αὐτῶι. (καὶ
[8]   ἀφίστασθαι τοῦ βασιλέως ὡς πλείστους  σατράπας,   οὐκ ἐκρατήθη οὔθ᾽ ὑπὸ δώρων
[11]   ἤχθραινε, τοὺς δὲ κρυψίνους ὥσπερ  ἐνέδρας   ἐφυλάττετο. τούς γε μὴν διαβόλους
[8]   βλάπτειν οὐδὲν αὐτούς, ὑπισχνεῖσθαι δὲ  ἄνδρας   ἀγαθοὺς ἔσεσθαι. (ἀλλὰ μὴν καὶ
[1]   τόπον ἐχώρησε, καὶ τρεῖς μὲν  ἡμέρας   δι᾽ ἐρημίας πολεμίων πορευόμενος πολλὰ
[3]   ὅρκους καὶ τὰς ἐκείνου σπονδὰς  πιστοτέρας   ἐνόμιζον τὴν ἑαυτῶν φιλίαν·
[11]   οὐ νεότητος κρεῖττον τὸ ἐκείνου  γῆρας   ἐφάνη; τίς μὲν γὰρ τοῖς
[1]   ποι. (τοῖς δ᾽ αὖ διὰ  γῆρας   καταλειπομένοις αἰχμαλώτοις προσέταττεν ἐπιμελεῖσθαι αὐτῶν,
[7]   χρημάτων ἐφείδετο, οὐ σῶμα, οὐ  γῆρας   προὐφασίζετο, ἀλλὰ καὶ βασιλέως ἀγαθοῦ
[2]   ἐφ᾽ ἵππων ἀπεῖργεν ἤδη τὸ  γῆρας,   χρημάτων δὲ ἑώρα τὴν πόλιν
[2]   σώματι, τὰ δ᾽ ἔτι μετὰ  χεῖρας.   (τότε μὲν οὖν (καὶ γὰρ
[2]   δ᾽ αὖ τῆς ἐν Λεύκτροις  συμφορᾶς   γεγενημένης κατακαίνουσι τοὺς ἐν Τεγέαι
[8]   ἤρκει αὐτῶι, θεασάσθω δὲ τὰς  θύρας   αὐτοῦ· εἰκάσειε γὰρ ἄν τις
[5]   τοιαῦτα πράττειν, ἐν φανερῶι,  μάρτυρας   τοὺς πάντων ὀφθαλμοὺς τῆς σωφροσύνης
[4]   Τιθραύστου, εἰ ἀπέλθοι ἐκ τῆς  χώρας,   ἀπεκρίνατο Ἀγησίλαος· Τιθραύστα,
[1]   συντομωτάτην ἐπὶ τὰ κράτιστα τῆς  χώρας,   ὅπως αὐτόθεν αὐτῶι τὰ σώματα
[1]   τοῦτ᾽ ἔργον ἐπεδείξατο, ὅστις παραλαβὼν  πάσας   πόλεις ἐφ᾽ ἃς ἄρξων ἐξέπλευσε
[2]   τὸ Λέχαιον τείνοντα τείχη· καὶ  ἀναπετάσας   τῆς Πελοποννήσου τὰς πύλας οὕτως
[1]   τῶν θεῶν τιμὰς καρποῦσθαι, τούτους  ποιήσας   μηδ᾽ ἀντιβλέπειν τοῖς Ἕλλησι δύνασθαι,
[2]   τείχη ἐνετετείχιστο. ταῦτα δὲ  ποιήσας   οἴκαδε ἀπεχώρησε. (μετὰ δὲ ταῦτα
[2]   δ᾽ ἕτερον συγκαθίστησι· καὶ φίλον  ποιήσας   τῆι Λακεδαίμονι καὶ χρήματα πολλὰ
[9]   γενναῖον ἔγνω, ὅτι ἅρματι μὲν  νικήσας   τοὺς ἰδιώτας οὐδὲν ὀνομαστότερος ἂν
[2]   τούτου τὸν μὲν μισέλληνα μάχηι  νικήσας   χειροῦται, τὸν δ᾽ ἕτερον συγκαθίστησι·
[1]   πολλὴν χάριν αὐτῶι ἔχοι ὅτι  ἐπιορκήσας   αὐτὸς μὲν πολεμίους τοὺς θεοὺς
[8]   οὔθ᾽ ὑπὸ τῆς βασιλέως ῥώμης  ἐθελήσας   ξενωθῆναι αὐτῶι, ἀλλ᾽ ἐφυλάξατο μὴ
[1]   τι βούλοιτο. (ἐπεὶ δὲ μέγα  φρονήσας   Τισσαφέρνης ἐπὶ τῶι καταβάντι
[2]   δὲ ἄρχεσθαι. (Ἐκ δὲ τούτου  κατανοήσας   τοὺς Ἀργείους τὰ μὲν οἴκοι
[5]   Μεγαβάτης, εἰ φιλήσει, ἐνταῦθα  διασιωπήσας   Ἀγησίλαος εἶπεν· Οὐ τὼ
[11]   μὲν ἀνταγωνιστὴς ἦν, κουφότατος δὲ  κρατήσας·   ἐχθροῖς μὲν δυσεξαπάτητος, φίλοις δὲ
[6]   νίκης ἔτυχεν, ἀλλὰ μάχηι ἀντιτύπωι  κρατήσας   τρόπαιον ἐστήσατο, ἀθάνατα μὲν τῆς
[9]   καὶ ὀνομαστότατος καὶ ζῶν καὶ  τελευτήσας   γένοιτ᾽ ἄν; ~Κεφάλαιον ιʹ (Ἐγὼ
[2]   ἐν Ἀσσῶι Ἀριοβαρζάνην σύμμαχον ὄντα  δείσας   Ἀγησίλαον φεύγων ὤιχετο· Κότυς δ᾽
[2]   ἀμφότερα τὰ χωρία ταῦτα οὐκέτι  δείσας   ἀλλὰ πεισθεὶς ἀπέπλευσεν οἴκαδε. (κἀνταῦθα
[2]   ἀπέλιπον αὐτόν. καὶ αὐτὸς μὲν  δείσας   ἀπεχώρησε φυγῆι εἰς Σιδῶνα τῆς
[1]   διὰ τὴν ἀπάτην, τῶι ὄντι  νομίσας   ἐπὶ τὸν αὐτοῦ οἶκον εἰς
[5]   δαιμόνιον; (ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἀτιμασθῆναι  νομίσας   Μεγαβάτης τοῦ λοιποῦ οὐκέτι
[1]   ἀποθῦσαι. (ὁ μέντοι Περσῶν βασιλεύς,  νομίσας   Τισσαφέρνην αἴτιον εἶναι τοῦ κακῶς
[3]   ἄνευ γάμου λαβεῖν ἐβούλετο, ὕβριν  νομίσας   τοῦτο Ἀγησιλάωι ἑαυτὸν καὶ τὴν
[1]   δοκεῖ διαπράξασθαι, ὅτι Τισσαφέρνην μὲν  ἐμφανίσας   ἐπίορκον ἄπιστον πᾶσιν ἐποίησεν, ἑαυτὸν
[8]   θυγάτηρ αὐτοῦ> (τοιγαροῦν οὕτως  ἐφαρμόσας   τὰς δαπάνας ταῖς προσόδοις οὐδὲν
[1]   οἱ ἁλισκόμενοι εὐμενεῖς αὐτῶι ἐγίγνοντο.  ὁπόσας   δὲ πόλεις προσαγάγοιτο, ἀφαιρῶν αὐτῶν
[3]   δὲ καὶ οὗτος ταὶς σπονδαῖς  πιστεύσας   εἰς τὸ στρατόπεδόν τε ἦλθε
[2]   Σηστὸν πολιορκῶν Ἀριοβαρζάνου ἔτι οὖσαν  λύσας   καὶ οὗτος τὴν πολιορκίαν ἀπηλλάγη·
[1]   πόλεις ἐφ᾽ ἃς ἄρξων ἐξέπλευσε  στασιαζούσας   διὰ τὸ τὰς πολιτείας κινηθῆναι,
[2]   πολλοῦ χρόνου ἐκ τῆς αὑτῶν.  δηιώσας   δὲ τὴν χώραν τῶν κατακανόντων
[2]   πολέμωι, στρατεύει ἐπ᾽ αὐτούς· καὶ  δηιώσας   πᾶσαν αὐτῶν τὴν χώραν εὐθὺς
[1]   τάς τε ἐν τῆι πορείαι  ἀπαντώσας   δυνάμεις ἀναλαμβάνων ἦγε καὶ τὰς
[2]   συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις. καὶ συμβαλόντες  τὰς   ἀσπίδας ἐωθοῦντο, ἐμάχοντο, ἀπέκτεινον, ἀπέθνηισκον.
[4]   αὐτὸν εἰκότως αἰτιάσαιτο, ὃς καὶ  τὰς   αὐτῶι χάριτας ὀφειλομένας τῆι πατρίδι
[8]   θυγάτηρ αὐτοῦ> (τοιγαροῦν οὕτως ἐφαρμόσας  τὰς   δαπάνας ταῖς προσόδοις οὐδὲν ἠναγκάζετο
[11]   τῶν ἰδιωτῶν ἁμαρτίας πράιως ἔφερε,  τὰς   δὲ τῶν ἀρχόντων μεγάλας ἦγε,
[3]   πολέμιοι τοὺς ἐκείνου ὅρκους καὶ  τὰς   ἐκείνου σπονδὰς πιστοτέρας ἐνόμιζον
[1]   ἀγγέλους, διαπράξεσθαι αὐτῶι ἀφεθῆναι αὐτονόμους  τὰς   ἐν τῆι Ἀσίαι πόλεις Ἑλληνίδας,
[2]   βοηθῶν αὖ τούτοις στρατεύει ἐπὶ  τὰς   Θήβας. εὑρὼν δὲ ἀποτεταφρευμένα καὶ
[8]   οἰκία ἤρκει αὐτῶι, θεασάσθω δὲ  τὰς   θύρας αὐτοῦ· εἰκάσειε γὰρ ἄν
[2]   ἀποτεταφρευμένα καὶ ἀπεσταυρωμένα ἅπαντα, ὑπερβὰς  τὰς   Κυνὸς κεφαλὰς ἐδήιου τὴν χώραν
[11]   φίλων χρημάτων στερίσκεσθαι. (καὶ  τὰς   μὲν τῶν ἰδιωτῶν ἁμαρτίας πράιως
[1]   παρῆν ὁμονόως πολιτευομένας καὶ εὐδαίμονας  τὰς   πόλεις διατελέσαι; (τοιγαροῦν οἱ ἐν
[1]   ἀπαντώσας δυνάμεις ἀναλαμβάνων ἦγε καὶ  τὰς   πόλεις κατεστρέφετο καὶ ἐμβαλὼν ἀπροσδοκήτως
[2]   φυγόντας Κορινθίων καὶ Θηβαίων ἠνάγκασε  τὰς   πόλεις οἴκαδε καταδέξασθαι. ὕστερον δ᾽
[1]   ἄρξων ἐξέπλευσε στασιαζούσας διὰ τὸ  τὰς   πολιτείας κινηθῆναι, ἐπεὶ Ἀθηναῖοι τῆς
[2]   τείχη· καὶ ἀναπετάσας τῆς Πελοποννήσου  τὰς   πύλας οὕτως οἴκαδε ἀπελθὼν εἰς
[1]   ἀντιστρέψας ἐπὶ Φρυγίας ἐπορεύετο· καὶ  τάς   τε ἐν τῆι πορείαι ἀπαντώσας
[2]   ἀπὸ τοῦ Ἑλικῶνος. ἑώρων δὲ  τάς   τε φάλαγγας ἀλλήλων μάλα ἰσοπάλους,
[1]   ὑβρίζοντο, τοὺς δὲ ἀξιοῦντας καὶ  τὰς   τῶν θεῶν τιμὰς καρποῦσθαι, τούτους
[4]   ἐγκρατείας χρημάτων; (εἰ γὰρ ἐπώλει  τὰς   χάριτας μισθοῦ εὐεργέτει, οὐδεὶς
[2]   ὑποφέρειν· ἐνέπλησε δὲ καὶ φρονήματος  τὰς   ψυχὰς αὐτῶν, ὡς ἱκανοὶ εἶεν
[11]   ἱεροσύλους καλεῖν, τοὺς δὲ βωμῶν  ἱκέτας   ἀποσπῶντας εὐσεβεῖς ἡγεῖσθαι. (ἐκεῖνός γε
[11]   ἐν τῆι φιλίαι συμμάχους ποιεῖσθαι·  ἱκέτας   δὲ θεῶν οὐδὲ ἐχθροὺς ἐβιάζετο,
[2]   πάντας τῶι θεῶι καὶ τοὺς  αὐλητὰς   πάντας αὐλεῖν. (καὶ οἱ μὲν
[11]   ἔχαιρε δὲ τοὺς μὲν αἰσχροκερδεῖς  πένητας   ὁρῶν, τοὺς δὲ δικαίους πλουσίους
[2]   ἐν καλῶι εἶναι πρὸς τοὺς  ὁπλίτας   ἱππομαχεῖν, στρέψαντες βάδην ἀπεχώρουν· οἱ
[4]   οὐ μόνον τὸ μὴ ἀποδιδόναι  χάριτας   ἄδικον ἔκρινεν, ἀλλὰ καὶ τὸ
[4]   λαμβάνειν. (ὃς δὲ δὴ καὶ  χάριτας   ἀποστερεῖν μὴ ἐθέλοι, ὧν οὐκ
[4]   χρημάτων; (εἰ γὰρ ἐπώλει τὰς  χάριτας   μισθοῦ εὐεργέτει, οὐδεὶς ἂν
[4]   αἰτιάσαιτο, ὃς καὶ τὰς αὐτῶι  χάριτας   ὀφειλομένας τῆι πατρίδι καρποῦσθαι παρεδίδου;
[2]   τῶι θεῶι καὶ τοὺς αὐλητὰς  πάντας   αὐλεῖν. (καὶ οἱ μὲν ταῦτ᾽
[7]   οὐδένα ἡγούμενος πολίτην, ἐπαινεῖν δὲ  πάντας   ἐθέλων, σώιζεσθαι δὲ πάντας κέρδος
[2]   ἄριστοι φαίνοιντο. ἐλπίδων γε μὴν  πάντας   ἐνέπλησεν ὡς πᾶσι πολλὰ κἀγαθὰ
[1]   ἐμπεδοῦντα, ἔπειτα συνθήκας μὴ ψευδόμενον,  πάντας   ἐποίησε καὶ Ἕλληνας καὶ βαρβάρους
[5]   πάλιν τὴν αὐτὴν μάχην ὄμνυμι  πάντας   θεοὺς μὴν μᾶλλον βούλεσθαι
[7]   δὲ πάντας ἐθέλων, σώιζεσθαι δὲ  πάντας   κέρδος νομίζων, ζημίαν δὲ τιθεὶς
[7]   ἱκανοὶ ἦσαν ζῶντες νικᾶν μαχόμενοι  πάντας   τοὺς βαρβάρους. (Κορινθίων γε μὴν
[2]   καὶ τρόπαιον ἵστασθαι καὶ στεφανοῦσθαι  πάντας   τῶι θεῶι καὶ τοὺς αὐλητὰς
[1]   ἀπὸ τῶν γυμνασίων ἴοιεν, καὶ  ἀνατιθέντας   τοὺς στεφάνους τῆι Ἀρτέμιδι. ὅπου
[1]   καὶ τοὺς τοξότας ἐπὶ στόχον  ἱέντας.   (ἀξίαν δὲ καὶ ὅλην τὴν
[1]   ἀδίκους τιμωρεῖσθαι, ἀλλ᾽ ὡς ἀνθρώπους  ὄντας   φυλάττειν, πολλάκις δὲ ὁπότε μεταστρατοπεδεύοιτο,
[7]   δ᾽ ἐκείνοις οὓς ἂν νομίζηι  λαβόντας   πλεῖστα κακὰ τοὺς Ἕλληνας ποιήσειν,
[2]   καὶ Φλειασίων τοὺς διὰ Λακεδαιμονίους  φυγόντας   κατήγαγεν, αὐτὸς στρατευσάμενος ἐπὶ Φλειοῦντα.
[2]   εἰρήνηι, ἕως τοὺς διὰ Λακεδαιμονίους  φυγόντας   Κορινθίων καὶ Θηβαίων ἠνάγκασε τὰς
[7]   ἀλλὰ σωφρονίζειν. εἰ δὲ τοὺς  ἁμαρτάνοντας,   ἔφη, ἡμῶν αὐτῶν ἀφανιοῦμεν, ὁρᾶν
[2]   Θετταλοὶ ὡς εἶδον παρὰ δόξαν  ἐλαύνοντας,   οἱ μὲν αὐτῶν οὐδ᾽ ἀνέστρεψαν,
[2]   σωιζομένους, πᾶν δὲ τὸ Πείραιον  σπείροντας   καὶ καρπουμένους, μέγιστον δὲ ἡγησάμενος
[11]   εἶναι τοὺς μὲν ἐξ ἱερῶν  κλέπτοντας   ἱεροσύλους καλεῖν, τοὺς δὲ βωμῶν
[2]   ἐξὸν γὰρ αὐτῶι παρέντι τοὺς  διαπίπτοντας   ἑπομένωι χειροῦσθαι τοὺς ὄπισθεν οὐκ
[11]   ἐξαπατᾶν σοφὸν ἔκρινε, τὸ δὲ  πιστεύοντας   ἀνόσιον. (ἐπαινούμενος δὲ ἔχαιρεν ὑπὸ
[6]   τοῦ θυμῶι μάχεσθαι· ὥστ᾽ οὐκ  ἀκούοντας   ἀλλ᾽ ὁρῶντας ἐξῆν αὐτοῦ τὴν
[9]   τότε μάλιστα ἔχαιρεν ὁπότε τάχιστα  τυχόντας   ὧν δέοιντο ἀποπέμποι. (ἀλλὰ μὴν
[1]   ὑφ᾽ ὧν ὑβρίζοντο, τοὺς δὲ  ἀξιοῦντας   καὶ τὰς τῶν θεῶν τιμὰς
[6]   γε στρατιώτας ἅμα πειθομένους καὶ  φιλοῦντας   αὐτὸν παρεῖχε. καίτοι πῶς ἂν
[2]   τῶι ἔργωι, ὅτι τοὺς μέγιστον  φρονοῦντας   ἐφ᾽ ἱππικῆι ἐνενικήκει σὺν ὧι
[1]   Ἀσίαν ἑαυτῶν ποιοῦνται, πρὸς τοὺς  ἐλευθεροῦντας   διακρινουμένους ἐν ὅπλοις παρεῖναι. (ἐπεὶ
[1]   ἐποίησε καὶ Ἕλληνας καὶ βαρβάρους  θαρροῦντας   συντίθεσθαι ἑαυτῶι, εἴ τι βούλοιτο.
[11]   πάμπαν κατεμέμφετο, καὶ τὸ μὲν  ἀπιστοῦντας   ἐξαπατᾶν σοφὸν ἔκρινε, τὸ δὲ
[11]   ἦν, νομίζων τοὺς μὲν καλῶς  ζῶντας   οὔπω εὐδαίμονας, τοὺς δὲ εὐκλεῶς
[6]   ἀκονιτὶ τοὺς διὰ μάχης  νικῶντας   στεφανοῦσι. (Τήν γε μὴν σοφίαν
[11]   καλεῖν, τοὺς δὲ βωμῶν ἱκέτας  ἀποσπῶντας   εὐσεβεῖς ἡγεῖσθαι. (ἐκεῖνός γε μὴν
[6]   μάχεσθαι· ὥστ᾽ οὐκ ἀκούοντας ἀλλ᾽  ὁρῶντας   ἐξῆν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν δοκιμάζειν.
[2]   τοὺς συμμάχους πρὸς τῶι Ἑλικῶνι  πεφευγότας,   διαπεσεῖν βουλόμενοι πρὸς τοὺς ἑαυτῶν
[2]   ἄστυ· (αἰσθόμενος δὲ ὑπὸ νύκτα  βεβοηθηκότας   ἐκ τοῦ Πειραίου εἰς τὴν
[11]   οὔπω εὐδαίμονας, τοὺς δὲ εὐκλεῶς  τετελευτηκότας   ἤδη μακαρίους. (μείζω δὲ συμφορὰν
[1]   τοὺς δὲ ἀκοντιστὰς καὶ τοὺς  τοξότας   ἐπὶ στόχον ἱέντας. (ἀξίαν δὲ
[2]   μὲν οἴκοι καρπουμένους, Κόρινθον δὲ  προσειληφότας,   ἡδομένους δὲ τῶι πολέμωι, στρατεύει
[11]   μὴν διαβόλους μᾶλλον τοὺς  κλέπτας   ἐμίσει, μείζω ζημίαν ἡγούμενος φίλων
[1]   μὲν δὴ ταῦτα εὐθὺς πολλοὺς  ἐραστὰς   τῆς αὑτοῦ φιλίας ἐποιήσατο. (γιγνώσκων
[1]   ἱππόδρομον ἱππέων ἱππαζομένων, τοὺς δὲ  ἀκοντιστὰς   καὶ τοὺς τοξότας ἐπὶ στόχον
[8]   εἰκάσειε γὰρ ἄν τις ἔτι  ταύτας   ἐκείνας εἶναι ἅσπερ Ἀριστόδημος
[9]   ἑαυτοῦ οἶκον, κύνας τε πολλοὺς  θηρευτὰς   καὶ ἵππους πολεμιστηρίους τρέφοντα, Κυνίσκαν
[9]   ὅτι ἅρματι μὲν νικήσας τοὺς  ἰδιώτας   οὐδὲν ὀνομαστότερος ἂν (εἴη) γένοιτο,
[6]   φίλους ἐκέκτητο· τοὺς δέ γε  στρατιώτας   ἅμα πειθομένους καὶ φιλοῦντας αὐτὸν
[1]   ἔπειτα δὲ καὶ τοὺς ἄλλους  στρατιώτας   ἐστεφανωμένους τε ὅπου ἀπὸ τῶν
[2]   ἐνέπλησε δὲ καὶ φρονήματος τὰς  ψυχὰς   αὐτῶν, ὡς ἱκανοὶ εἶεν πρὸς
[1]   τοῦ ἐπὶ Καρίαν ἰέναι εὐθὺς  ἀντιστρέψας   ἐπὶ Φρυγίας ἐπορεύετο· καὶ τάς
[2]   Πειραίου εἰς τὴν πόλιν πασσυδίαι,  ὑποστρέψας   ἅμα τῆι ἡμέραι αἱρεῖ τὸ
[2]   τῆς πατρίδας προεθυμεῖτο. (ἐπεὶ δὲ  ἐξαμείψας   Μακεδονίαν εἰς Θετταλίαν ἀφίκετο, Λαρισαῖοι
[1]   κακῶς φέρεσθαι τὰ ἑαυτοῦ, Τιθραύστην  καταπέμψας   ἀπέτεμεν αὐτοῦ τὴν κεφαλήν. μετὰ
[2]   δὲ Θετταλοὶ πλὴν ὅσοι αὐτῶν  φυγάδες   τότε ὄντες ἐτύγχανον, ἐκακούργουν αὐτὸν
[6]   ἐν τῶι τοιούτωι τὸ (τε)  ἀτρεμὲς   καὶ ἀνεκπληκτότατον καὶ ἀθορυβητότατον καὶ
[1]   δὲ ἄλλοι ἔφευγον. οἱ δὲ  Ἕλληνες   ἑπόμενοι αἱροῦσι καὶ τὸ στρατόπεδον
[1]   (τοιγαροῦν οἱ ἐν τῆι Ἀσίαι  Ἕλληνες   οὐχ ὡς ἄρχοντος μόνον ἀλλὰ
[7]   ἰσχυρὰν δὲ τότε ὅταν οἱ  Ἕλληνες   σωφρονῶσιν. (εἴ γε μὴν αὖ
[2]   αὐτῶι συστρατευσαμένων καὶ τῶν Κυρείων  τινές)   καὶ Ἴωνες δὲ καὶ Αἰολεῖς
[5]   τι μὲν δὴ ὑπολαμβάνουσί  τινες   ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ· ἐγὼ μέντοι
[1]   σύμμαχον αὐτὸν παρεῖναι· εἰ δέ  τινες   τὴν Ἀσίαν ἑαυτῶν ποιοῦνται, πρὸς
[2]   προσηνέχθη πρὸς τὴν φάλαγγα, προσελάσαντές  τινες   τῶν ἱππέων λέγουσιν αὐτῶι ὅτι
[2]   τὸν Ἑλικῶνα. κἀνταῦθα οἱ μέν  τινες   τῶν ξένων ἐστεφάνουν ἤδη τὸν
[1]   δὲ καὶ τοξόταις ἆθλα προύθηκεν,  οἵτινες   κράτιστοι τὰ προσήκοντα ἔργα φαίνοιντο.
[5]   μέντοι δοκῶ εἰδέναι ὅτι πολὺ  πλέονες   τῶν πολεμίων τῶν τοιούτων
[1]   οἵ τε χαλκοτύποι καιι οἱ  τέκτονες   καὶ οἱ σιδηρεῖς καὶ σκυτεῖς
[2]   καὶ τῶν Κυρείων τινές) καὶ  Ἴωνες   δὲ καὶ Αἰολεῖς καὶ Ἑλλησπόντιοι
[2]   πᾶσι πολλὰ κἀγαθὰ ἔσοιτο, εἰ  ἄνδρες   ἀγαθοὶ γίγνοιντο, νομίζων ἐκ τῶν
[1]   στεφάνους τῆι Ἀρτέμιδι. ὅπου γὰρ  ἄνδρες   θεοὺς μὲν σέβοιεν, πολεμικὰ δὲ
[2]   δὲ ἀπεῖχον ἀλλήλων ὅσον στάδιον,  ἀλαλάξαντες   οἱ Θηβαῖοι δρόμωι ὁμόσε ἐφέροντο.
[2]   ἔπειτα δὲ καὶ οἱ ἄλλοι  πάντες   ἀπέλιπον αὐτόν. καὶ αὐτὸς μὲν
[2]   Φαρσάλιοι σύμμαχοι ὄντες Βοιωτοῖς, καὶ  πάντες   δὲ Θετταλοὶ πλὴν ὅσοι αὐτῶν
[5]   πολλοῖς ἔξεστιν ἀπιστεῖν· τὰ δὲ  πάντες   ἐπιστάμεθα ὅτι ἥκιστα μὲν οἱ
[2]   Αἰολεῖς καὶ Ἑλλησπόντιοι ἐχόμενοι. καὶ  πάντες   οὗτοι τῶν συνεκδραμόντων τε ἐγένοντο
[1]   αὐτοῦ οὐδὲ τὸ δημόσιον βλάψαντες  πάντες   παμπληθῆ χρήματα ἔλαβον. (ἔτι δὲ
[1]   σιδηρεῖς καὶ σκυτεῖς καὶ γραφεῖς  πάντες   πολεμικὰ ὅπλα κατεσκεύαζον· ὥστε τὴν
[7]   ὡς δ᾽ ἐν βραχεῖ εἰπεῖν,  ἅπαντες   ἐπιστάμεθα ὅτι Ἀγησίλαος, ὅπου ὤιετο
[7]   ἀλλήλοις πολεμήσειν, ὁπῶσι μὲν οὖν  ἅπαντες   ταῦτα· ἐπεμελήθη δὲ τίς ἄλλος
[2]   αὐτὸς προσηνέχθη πρὸς τὴν φάλαγγα,  προσελάσαντές   τινες τῶν ἱππέων λέγουσιν αὐτῶι
[1]   προΐεσθαι τὰ χρήματα. ὥστε οὐδὲν  προτελέσαντες   οἱ φίλοι αὐτοῦ οὐδὲ τὸ
[11]   δὲ χρώμενοι ἀπροφάσιστον, οἱ δ᾽  ὑπουργήσαντές   τι μνήμονα, οἱ δ᾽ ἀδικούμενοι
[2]   καὶ συμμάχους. (ἐπειδὴ δὲ εἰρήνης  ἐπιθυμήσαντες   οἱ πολέμιοι ἐπρεσβεύοντο, Ἀγησίλαος ἀντεῖπε
[2]   παρετάξαντο ἀλλήλοις, οἱ μὲν Θετταλοί,  νομίσαντες   οὐκ ἐν καλῶι εἶναι πρὸς
[2]   (καὶ γὰρ ἦν ἤδη ὀψέ)  συνελκύσαντες   τοὺς τῶν πολεμίων νεκροὺς εἴσω
[1]   φίλοι αὐτοῦ οὐδὲ τὸ δημόσιον  βλάψαντες   πάντες παμπληθῆ χρήματα ἔλαβον. (ἔτι
[2]   εἶναι πρὸς τοὺς ὁπλίτας ἱππομαχεῖν,  στρέψαντες   βάδην ἀπεχώρουν· οἱ δὲ μάλα
[2]   αὐτῶι ὅτι Θηβαῖοι τοὺς Ὀρχομενίους  διακόψαντες   ἐν τοῖς σκευοφόροις εἰσί. καὶ
[1]   καὶ Λακεδαιμονίων οἱ παρόντες μάλα  ἀχθεσθέντες   φανεροὶ ἐγένοντο, νομίζοντες μείονα τὴν
[2]   καὶ Σκοτουσαῖοι καὶ Φαρσάλιοι σύμμαχοι  ὄντες   Βοιωτοῖς, καὶ πάντες δὲ Θετταλοὶ
[2]   πλὴν ὅσοι αὐτῶν φυγάδες τότε  ὄντες   ἐτύγχανον, ἐκακούργουν αὐτὸν ἐφεπόμενοι.
[2]   νομίζοντες ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ οἱ  φεύγοντες   αὐτὸν χρήματα ἀμφότεροι ἔδοσαν. Ταχώς
[2]   Λακεδαίμονι, ἀπέπεμψαν αὐτὸν οἴκαδε προπομπὴν  δόντες   μεγαλοπρεπῆ. (ἐκ δὲ τούτου ἤδη
[1]   Πακτωλὸν ποταμὸν στρατοπεδεύεσθαι· αὐτοὶ δὲ  κατιδόντες   τοὺς τῶν Ἑλλήνων ἀκολούθους ἐσπαρμένους
[2]   τῆς Φοινίκης, οἱ δ᾽ Αἰγύπτιοι  στασιάζοντες   διττοὺς βασιλέας αἱροῦνται. (ἐνταῦθα δὴ
[1]   παρόντες μάλα ἀχθεσθέντες φανεροὶ ἐγένοντο,  νομίζοντες   μείονα τὴν παροῦσαν δύναμιν Ἀγησιλάωι
[2]   οἵ τε γὰρ εὖ πεπονθέναι  νομίζοντες   ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ οἱ φεύγοντες
[2]   ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις. καὶ  συμβαλόντες   τὰς ἀσπίδας ἐωθοῦντο, ἐμάχοντο, ἀπέκτεινον,
[1]   ἄλλοι σύμμαχοι καὶ Λακεδαιμονίων οἱ  παρόντες   μάλα ἀχθεσθέντες φανεροὶ ἐγένοντο, νομίζοντες
[11]   ἀδικούμενοι ἐπίκουρον, οἵ γε μὴν  συγκινδυνεύοντες   μετὰ θεοὺς σωτῆρα. (Δοκεῖ δ᾽
[9]   γὰρ Πέρσηι πᾶσαν γῆν περιέρχονται  μαστεύοντες   τί ἂν ἡδέως πίοι, μυρίοι
[2]   δὲ καὶ ἀναστρέφειν πειρώμενοι πλαγίους  ἔχοντες   τοὺς ἴππους ἡλίσκοντο. (Πολύχαρμος μέντοι
[7]   εἰ δ᾽ ἐν τοῖς νόμοις  ἠρεμοῦντες   διαμένοιεν, δῆλος ἦν εὐδαίμονα μὲν
[2]   πρὸς τὸν Ἑλικῶνα, πολλοὶ δ᾽  ἀποχωροῦντες   ἀπέθανον. (ἐπειδὴ δὲ μὲν
[2]   ἔπεμψαν κήρυκα, ὑποσπόνδους τοὺς νεκροὺς  αἰτοῦντες   θάψαι. καὶ οὕτως δὴ αἵ
[2]   ἀπέθνηισκον αὐτῶν, οἱ δὲ καὶ  ζῶντες   ἡλίσκοντο. ἔστησαν δ᾽ οὖν οὐ
[7]   οἱ νῦν τεθνηκότες ἱκανοὶ ἦσαν  ζῶντες   νικᾶν μαχόμενοι πάντας τοὺς βαρβάρους.
[1]   ληιστῶν ἁλισκομένους βαρβάρους γυμνοὺς πωλεῖν.  ὁπῶντες   οὖν οἱ στρατιῶται λευκοὺς μὲν
[1]   συνεβοήθησαν τῆι Λακεδαίμονι, καὶ ταῦτα  εἰδότες   ὅτι οὐ χείροσιν ἑαυτῶν δεήσοι
[4]   ἐνόμισεν· ἀλλ᾽ οἱ προῖκα εὖ  πεπονθότες,   οὗτοι ἀεὶ ἡδέως ὑπηρετοῦσι τῶι
[7]   Ἑλλάς, ὁπότε οἱ νῦν  τεθνηκότες   ἱκανοὶ ἦσαν ζῶντες νικᾶν μαχόμενοι
[7]   ποιήσειν, εἰρήνην δὲ συμπράττει ἐξ  ἧς   ἂν ἡγῆται μάλιστα ἡμᾶς ἀλλήλοις
[11]   ἀγαθῶν. δόξης δὲ οὐδεμιᾶς ἤρα  ἧς   οὐκ ἐξεπόνει τὰ ἴδια. μετ᾽
[1]   ὁπλιτῶν ἐκέλευσε τὰ δέκα ἀφ᾽  ἥβης   θεῖν ὁμόσε αὐτοῖς, τοῖς δὲ
[9]   αὐτῶι (ταῖς) ἀπὸ περάτων τῆς  γῆς   τὰ τέρψοντα. (ηὔφραινε δὲ αὐτὸν
[1]   ἀρχῆς ἔληξαν, ἐποίησεν ὥστ᾽ ἄνευ  φυγῆς   καὶ θανάτων ἕως αὐτὸς παρῆν
[10]   μὲν ἐκ παιδὸς ἐρασθεὶς τοῦ  εὐκλεὴς   γενέσθαι ἔτυχε τούτου μάλιστα τῶν
[10]   θρήνου ἄπεστιν βίος τε  εὐκλεὴς   καὶ θάνατος ὡραῖος; ἐγκωμίων δὲ
[5]   οἶδέ τις Ἀγησίλαον ἡττηθέντα; ὃς  μέθης   μὲν ἀποσχέσθαι ὁμοίως ὤιετο χρῆναι
[2]   αἱρεῖ τὸ Πείραιον, ἔρημον εὑρὼν  φυλακῆς,   καὶ τά τε ἄλλα τὰ
[11]   τὴν γῆν κτησάμενος, τῆς δὲ  βασιλικῆς   ταφῆς ἐν τῆι πατρίδι τυχών.
[6]   μάχην συνάψαι, οὐ φόβωι τρεψάμενος  νίκης   ἔτυχεν, ἀλλὰ μάχηι ἀντιτύπωι κρατήσας
[2]   ἀπεχώρησε φυγῆι εἰς Σιδῶνα τῆς  Φοινίκης,   οἱ δ᾽ Αἰγύπτιοι στασιάζοντες διττοὺς
[2]   καταλαβὼν (τοῖς ψιλοῖς) τὰ ὑπὲρ  κεφαλῆς   αὐτῶν μάχην συνάπτει καὶ πολλοὺς
[10]   ἀνδρείας ἀγών, γνώμηι δὲ ὅπου  βουλῆς   ἔργον, οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ δικαίως
[8]   σιωπᾶσθαι· ὧι γε ὑπαρχούσης μὲν  τιμῆς,   παρούσης δὲ δυνάμεως, πρὸς δὲ
[8]   δώρων οὔθ᾽ ὑπὸ τῆς βασιλέως  ῥώμης   ἐθελήσας ξενωθῆναι αὐτῶι, ἀλλ᾽ ἐφυλάξατο
[9]   ἐσεμνύετο, Ἀγησίλαος δὲ τῶι ἀεὶ  ἐμφανὴς   εἶναι ἠγάλλετο, νομίζων αἰσχρουρίαι μὲν
[5]   ταῦτα ψεύδομαι ἀντία τῆς Ἑλλάδος  ἐπισταμένης   ἐκεῖνον μὲν οὐδὲν ἐπαινῶ, ἐμαυτὸν
[2]   αὖ τῆς ἐν Λεύκτροις συμφορᾶς  γεγενημένης   κατακαίνουσι τοὺς ἐν Τεγέαι φίλους
[2]   δὲ ὑπὸ πολλῶν φυλαττόμενον, ὡς  ἐνδιδομένης   τῆς πόλεως ἐξ ἀρίστου μετεστρατοπεδεύσατο
[8]   τούτοις βασιλείας, καὶ ταύτης οὐκ  ἐπιβουλευομένης   ἀλλ᾽ ἀγαπωμένης, τὸ μὲν μεγάλαυχον
[8]   καὶ ταύτης οὐκ ἐπιβουλευομένης ἀλλ᾽  ἀγαπωμένης,   τὸ μὲν μεγάλαυχον οὐκ εἶδέ
[2]   δὲ καὶ συμμάχους. (ἐπειδὴ δὲ  εἰρήνης   ἐπιθυμήσαντες οἱ πολέμιοι ἐπρεσβεύοντο, Ἀγησίλαος
[5]   νομίζων βασιλεῖ τοῦτο διπλασιασθῆναι οὐχὶ  πλησμονῆς   ἕνεκα, ἀλλ᾽ ὅπως ἔχοι καὶ
[1]   τρεῖς μῆνας. (ὁ μὲν δὴ  Τισσαφέρνης   ὤμοσεν εὐθὺς ἐψεύσατο· ἀντὶ
[1]   (ἐπεὶ δὲ μέγα φρονήσας  Τισσαφέρνης   ἐπὶ τῶι καταβάντι στρατεύματι προεῖπεν
[1]   τοὺς συστρατευσομένους. (ὁ μὲν οὖν  Τισσαφέρνης,   καὶ ὅτι ἱππικὸν οὐκ εἶχεν
[1]   Ἀσίαι ἥδε πρώτη πρᾶξις ἐγένετο.  Τισσαφέρνης   μὲν ὤμοσεν Ἀγησιλάωι, εἰ σπείσαιτο
[1]   παρασκευάζοιντο ὡς ἀγωνιούμενοι. (ὁ μέντοι  Τισσαφέρνης   ταῦτα μὲν ἐνόμισε λέγειν αὐτὸν
[4]   γε μὴν τῆς εἰς χρήματα  δικαιοσύνης   ποῖα ἄν τις μείζω τεκμήρια
[5]   μάρτυρας τοὺς πάντων ὀφθαλμοὺς τῆς  σωφροσύνης   ποιούμενος. εἰ δ᾽ ἐγὼ ταῦτα
[11]   ἀγνοοῦντα ἀμελεῖν τῶν ἀγαθῶν.  δόξης   δὲ οὐδεμιᾶς ἤρα ἧς οὐκ
[1]   τῆς Ἀγησιλάου ἀρετῆς τε καὶ  δόξης   οὐ ῥάιδιον ἄξιον ἔπαινον γράψαι,
[3]   καὶ διωμολόγησεν, εἰ μὴ αὐτὸς  πάσης   τῆς στρατιᾶς στρατηγὸς κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι
[11]   σωφρονεῖν ἐπιστάμενος ἐν τοῖς δεινοῖς  εὐθαρσὴς   ἐδύνατο εἶναι. (καὶ τὸ εὔχαρι
[3]   αὐτῶν. (Σπιθριδάτης μέν γε  Πέρσης   εἰδὼς ὅτι Φαρνάβαζος γῆμαι μὲν
[8]   μετὰ Καλλία τοῦ Λακεδαιμονίου  Πέρσης   ἤνεγκε, περὶ ξενίας τε καὶ
[8]   ἂν ἀγασθείη; μὲν γὰρ  Πέρσης,   νομίζων, ἢν χρήματα πλεῖστα ἔχηι,
[1]   τοῦτο τὸ> ἐπιθυμῆσαι, ἐπειδὴ  Πέρσης   πρόσθεν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα διέβη,
[2]   τῶν αὐτῶν ἐθνῶν ὧνπερ  Πέρσης   τῶι παμπληθεῖ στόλωι· καὶ ἣν
[7]   πολέμωι; (ἐκεῖνος τοίνυν, ἀγγελίας μὲν  ἐλθούσης   αὐτῶι ὡς ἐν τῆι ἐν>
[7]   Ἕλλησι πράγματα παρέχειν; ὃς καὶ  πολεμούσης   τῆς πατρίδος πρὸς Ἕλληνας ὅμως
[8]   ὧι γε ὑπαρχούσης μὲν τιμῆς,  παρούσης   δὲ δυνάμεως, πρὸς δὲ τούτοις
[10]   καὶ εἰ νόσου δὲ πολεμίοις  ἐμπεσούσης   κρατήσειεν, εὐτυχέστερος μὲν ἂν εἴη,
[8]   εὔχαρι μὴ σιωπᾶσθαι· ὧι γε  ὑπαρχούσης   μὲν τιμῆς, παρούσης δὲ δυνάμεως,
[1]   βασιλεύουσι μέν, πόλεως δὲ τῆς  ἐπιτυχούσης·   ἀλλ᾽ ὥσπερ τὸ γένος αὐτῶν
[9]   οὖσαν πεῖσαι ἁρματοτροφεῖν καὶ ἐπιδεῖξαι  νικώσης   αὐτῆς ὅτι τὸ θρέμμα τοῦτο
[1]   ~Κεφάλαιον αʹ (Οἶδα μὲν ὅτι  τῆς   Ἀγησιλάου ἀρετῆς τε καὶ δόξης
[2]   ἐν μέσωι ὄντων ἀντεξέδραμον ἀπὸ  τῆς   Ἀγησιλάου φάλαγγος ὧν Ἡριππίδας ἐξενάγει
[11]   πλουσίους ποιῶν, βουλόμενος τὴν δικαιοσύνην  τῆς   ἀδικίας κερδαλεωτέραν καθιστάναι. (ἤσκει δὲ
[1]   τὰς πολιτείας κινηθῆναι, ἐπεὶ Ἀθηναῖοι  τῆς   ἀρχῆς ἔληξαν, ἐποίησεν ὥστ᾽ ἄνευ
[1]   βασιλεὺς ὢν ἐτελεύτησεν, ἐρισάντων περὶ  τῆς   ἀρχῆς Λεωτυχίδα μὲν ὡς Ἄγιδος
[1]   πόλεμον, εἰ μὴ ἀπίοι ἐκ  τῆς   Ἀσίας, οἱ μὲν ἄλλοι σύμμαχοι
[1]   περὶ τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ περὶ  τῆς   Ἀσίας τὸν ἀγῶνα καθιστάναι. (ἐπεί
[1]   δὴ ταῦτα εὐθὺς πολλοὺς ἐραστὰς  τῆς   αὑτοῦ φιλίας ἐποιήσατο. (γιγνώσκων δ᾽
[2]   ἐξελθεῖν Λακεδαιμονίους πολλοῦ χρόνου ἐκ  τῆς   αὑτῶν. δηιώσας δὲ τὴν χώραν
[1]   ἔτι μὲν νέος ὢν ἔτυχε  τῆς   βασιλείας· ἄρτι δὲ ὄντος αὐτοῦ
[1]   μὴν καὶ πρὶν ἄρξαι ἄξιος  τῆς   βασιλείας ἐδόκει εἶναι Ἀησίλαος τάδε
[1]   μείονα τὴν παροῦσαν δύναμιν Ἀγησιλάωι  τῆς   βασιλέως παρασκευῆς εἶναι· Ἀγησίλαος δὲ
[8]   οὔθ᾽ ὑπὸ δώρων οὔθ᾽ ὑπὸ  τῆς   βασιλέως ῥώμης ἐθελήσας ξενωθῆναι αὐτῶι,
[2]   καὶ τάφρους ἐδήιωσε τὰ λοιπὰ  τῆς   Βοιωτίας. (τὰ μὲν δὴ μέχρι
[1]   ἀξιωθῆναι ποίων ἔτι τεκμηρίων προσδεῖται  τῆς   γε πρὶν ἄρξαι αὐτὸν ἀρετῆς;
[9]   συνελκυστέον αὐτῶι (ταῖς) ἀπὸ περάτων  τῆς   γῆς τὰ τέρψοντα. (ηὔφραινε δὲ
[11]   ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν κτησάμενος,  τῆς   δὲ βασιλικῆς ταφῆς ἐν τῆι
[11]   πολλῶν αὐτῶι τοῦτο δωρεῖσθαι θελόντων,  τῆς   δὲ ψυχῆς οὐδέποτε ἐπαύετο μνημεῖα
[11]   ἀίδιον οἴκησιν κατηγάγετο, μνημεῖα μὲν  τῆς   ἑαυτοῦ ἀρετῆς ἀνὰ πᾶσαν τὴν
[6]   κρατήσας τρόπαιον ἐστήσατο, ἀθάνατα μὲν  τῆς   ἑαυτοῦ ἀρετῆς μνημεῖα καταλιπών, σαφῆ
[4]   ~Κεφάλαιον δʹ (Περί γε μὴν  τῆς   εἰς χρήματα δικαιοσύνης ποῖα ἄν
[1]   καὶ ἀφίσταντο πρὸς αὐτόν, ὀρεγόμενοι  τῆς   ἐλευθερίας, ὥστε οὐκέτι Ἑλλήνων μόνον
[1]   πάντων ἐκρίνετο τὸ> μὴ περὶ  τῆς   Ἑλλάδος ἀλλὰ περὶ τῆς Ἀσίας
[5]   δ᾽ ἐγὼ ταῦτα ψεύδομαι ἀντία  τῆς   Ἑλλάδος ἐπισταμένης ἐκεῖνον μὲν οὐδὲν
[2]   ἡγουμένου ἐπράχθη. ἐπεὶ δ᾽ αὖ  τῆς   ἐν Λεύκτροις συμφορᾶς γεγενημένης κατακαίνουσι
[1]   ὡς βασιλεύουσι μέν, πόλεως δὲ  τῆς   ἐπιτυχούσης· ἀλλ᾽ ὥσπερ τὸ γένος
[2]   Ἀγησίλαος. οὐ γὰρ ὡς ὑστερήσειε  τῆς   πατρίδας προεθυμεῖτο. (ἐπεὶ δὲ ἐξαμείψας
[1]   ἀλλ᾽ ὥσπερ τὸ γένος αὐτῶν  τῆς   πατρίδος ἐντιμότατον, οὕτω καὶ
[7]   (ἐν τοῖς μεγίστοις δὲ ὠφελήμασι  τῆς   πατρίδος καὶ τόδε ἐγὼ τίθημι
[1]   πᾶσαν τὴν γῆν δέξαιτο ἀντὶ  τῆς   πατρίδος οὔτε τοὺς ἐπικτήτους ἀντὶ
[7]   πράγματα παρέχειν; ὃς καὶ πολεμούσης  τῆς   πατρίδος πρὸς Ἕλληνας ὅμως τοῦ
[2]   Λέχαιον τείνοντα τείχη· καὶ ἀναπετάσας  τῆς   Πελοποννήσου τὰς πύλας οὕτως οἴκαδε
[4]   ἀποφεύγοι; ἐκεῖνος τοίνυν κριθεὶς ὑπὸ  τῆς   πόλεως ἅπαντα ἔχειν τὰ Ἄγιδος
[2]   ὑπὸ πολλῶν φυλαττόμενον, ὡς ἐνδιδομένης  τῆς   πόλεως ἐξ ἀρίστου μετεστρατοπεδεύσατο πρὸς
[4]   μείζω δυνάμενον. (τά γε μὴν  τῆς   πόλεως κλέπτειν πῆι ἄν τις
[2]   τῶν ἱππέων· ἐπεὶ δ᾽ ἐκώλυον  τῆς   πορείας αὐτὸν οἱ Θετταλοὶ ἐπιτιθέμενοι
[1]   ἀντώμοσε σπονδὰς ἄξειν ἀδόλως, ὁρισάμενος  τῆς   πράξεως τρεῖς μῆνας. (ὁ μὲν
[2]   ὥστ᾽ οὐκ ἀλόγως καὶ ἀπὸ  τῆς   πρεσβείας τρόπαιον τῶν πολεμίων εἱστήκει
[8]   ἀμεινόνων ἡγοῖτο. (ἐπαινῶ δὲ κἀκεῖνο  τῆς   προνοίας αὐτο3 ὅτι νομίζων ἀγαθὸν
[3]   διωμολόγησεν, εἰ μὴ αὐτὸς πάσης  τῆς   στρατιᾶς στρατηγὸς κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι βασιλέως·
[5]   φανερῶι, μάρτυρας τοὺς πάντων ὀφθαλμοὺς  τῆς   σωφροσύνης ποιούμενος. εἰ δ᾽ ἐγὼ
[2]   ὑστεραίαι ὑπερβάλλων τὰ Ἀχα· ικὰ  τῆς   Φθίας ὄρη τὴν λοιπὴν (ἤδη)
[2]   δείσας ἀπεχώρησε φυγῆι εἰς Σιδῶνα  τῆς   Φοινίκης, οἱ δ᾽ Αἰγύπτιοι στασιάζοντες
[4]   δῶρα Τιθραύστου, εἰ ἀπέλθοι ἐκ  τῆς   χώρας, ἀπεκρίνατο Ἀγησίλαος·
[1]   τὴν συντομωτάτην ἐπὶ τὰ κράτιστα  τῆς   χώρας, ὅπως αὐτόθεν αὐτῶι τὰ
[11]   τὸ σῶμα φέρειν ἐδύνατο τὴν  τῆς   ψυχῆς αὐτοῦ ῥώμην. (τοιγαροῦν ποίας
[11]   σώματος ἰσχὺς γηράσκει, δὲ  τῆς   ψυχῆς ῥώμη τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν
[5]   τοῦ ἑταίρου, ἢν πεισθῆι  Μεγαβάτης,   εἰ φιλήσει, ἐνταῦθα διασιωπήσας
[5]   δὲ ὥσπερ ἀτιμασθῆναι νομίσας  Μεγαβάτης   τοῦ λοιποῦ οὐκέτι φιλεῖν ἐπειρᾶτο,
[5]   ἂν τιμῶσιν ἐπεχείρησε καὶ  Μεγαβάτης   φιλῆσαι τὸν Ἀγησίλαον, διαμάχεσθαι ἀνὰ
[2]   πρεσβείαι μεγάλου στρατηγοῦ ἔργα διεπράξατο.  Αὐτοφραδάτης   τε γὰρ πολιορκῶν ἐν Ἀσσῶι
[3]   ὀνομάσαι βούλομαι τοὺς ἐπιφανεστάτους αὐτῶν.  (Σπιθριδάτης   μέν γε Πέρσης εἰδὼς
[10]   σώφρονα ὑβριστὴς ἐγκρατῆ  ἀκρατής;   καὶ γὰρ δὴ οὐχ οὕτως
[11]   κατηγάγετο, μνημεῖα μὲν τῆς ἑαυτοῦ  ἀρετῆς   ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν κτησάμενος,
[6]   ἐστήσατο, ἀθάνατα μὲν τῆς ἑαυτοῦ  ἀρετῆς   μνημεῖα καταλιπών, σαφῆ δὲ καὶ
[1]   τῆς γε πρὶν ἄρξαι αὐτὸν  ἀρετῆς;   Ὅσα γε μὴν ἐν τῆι
[1]   (Οἶδα μὲν ὅτι τῆς Ἀγησιλάου  ἀρετῆς   τε καὶ δόξης οὐ ῥάιδιον
[11]   (πρὸς δὲ τούτοις βαρύτατος μὲν  ἀνταγωνιστὴς   ἦν, κουφότατος δὲ κρατήσας· ἐχθροῖς
[10]   δίκαιον ἄδικος σώφρονα  ὑβριστὴς   ἐγκρατῆ ἀκρατής; καὶ γὰρ
[9]   πεῖσαι ἁρματοτροφεῖν καὶ ἐπιδεῖξαι νικώσης  αὐτῆς   ὅτι τὸ θρέμμα τοῦτο οὐκ
[8]   πρὸς δὲ τούτοις βασιλείας, καὶ  ταύτης   οὐκ ἐπιβουλευομένης ἀλλ᾽ ἀγαπωμένης, τὸ
[2]   εἰ μέλλοι τὴν πόλιν ὠφελήσειν,  πρεσβευτὴς   ἐκπορευόμενος ἀντὶ στρατηγοῦ. (ὅμως δὲ
[1]   παροῦσαν δύναμιν Ἀγησιλάωι τῆς βασιλέως  παρασκευῆς   εἶναι· Ἀγησίλαος δὲ μάλα φαιδρῶι
[11]   γῆν κτησάμενος, τῆς δὲ βασιλικῆς  ταφῆς   ἐν τῆι πατρίδι τυχών.
[6]   τοὺς ἀκονιτὶ τοὺς διὰ  μάχης   νικῶντας στεφανοῦσι. (Τήν γε μὴν
[1]   βασιλεία· αὕτη δὲ μόνη διαμένει  συνεχὴς   βασιλεία. (ὥς γε μὴν καὶ
[1]   πολιτείας κινηθῆναι, ἐπεὶ Ἀθηναῖοι τῆς  ἀρχῆς   ἔληξαν, ἐποίησεν ὥστ᾽ ἄνευ φυγῆς
[1]   ὢν ἐτελεύτησεν, ἐρισάντων περὶ τῆς  ἀρχῆς   Λεωτυχίδα μὲν ὡς Ἄγιδος ὄντος
[1]   ὠρέχθησαν ἐφ᾽ οἷσπερ ἐξ  ἀρχῆς   τὴν βασιλείαν παρέλαβον. τοιγαροῦν ἄλλη
[11]   σῶμα φέρειν ἐδύνατο τὴν τῆς  ψυχῆς   αὐτοῦ ῥώμην. (τοιγαροῦν ποίας οὐ
[11]   τοῦτο δωρεῖσθαι θελόντων, τῆς δὲ  ψυχῆς   οὐδέποτε ἐπαύετο μνημεῖα διαπονούμενος, ἡγούμενος,
[9]   φεύγοντα δὲ ψύχη, δι᾽ ἀσθένειαν  ψυχῆς,   οὐκ ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἀλλὰ θηρίων
[11]   ἰσχὺς γηράσκει, δὲ τῆς  ψυχῆς   ῥώμη τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀγήρατός
[7]   πόλις, καὶ μηχανὰς ἐπιδεικνύντων  αἷς   πάντως ἤλπιζον ἂν> ἑλεῖν τὰ
[2]   (καὶ γὰρ ἐπεὶ τοὺς ἐν  Θήβαις   τῶν Λακεδαιμονίων κατέκανον οἱ ἐναντίοι,
[1]   αἰσθόμενος ταῦτα ὅμως ἐνέμεινε ταῖς  σπονδαῖς.   (ἐμοὶ οὖν τοῦτο πρῶτον καλὸν
[3]   Ἀγησιλάου δὲ καὶ οὗτος ταὶς  σπονδαῖς   πιστεύσας εἰς τὸ στρατόπεδόν τε
[11]   ἐπιθυμῶν. ἔν γε μὴν ταῖς  εὐπραξίαις   σωφρονεῖν ἐπιστάμενος ἐν τοῖς δεινοῖς
[8]   δὲ ὡς ἐθοίναζεν ἐν ταῖς  θυσίαις,   ἀκουσάτω δὲ ὡς ἐπὶ πολιτικοῦ
[1]   βουλόμενος ἆθλα προὔθηκε καὶ ταῖς  ἱππικαῖς   τάξεσιν, ἥτις κράτιστα (ἂν) ἱππεύοι,
[1]   κράτιστα (ἂν) ἱππεύοι, καὶ ταῖς  ὁπλιτικαῖς,   ἥτις (ἂν) ἄριστα σωμάτων ἔχοι·
[5]   γε μὴν λαμβάνων ἐν ταῖς  θοίναις   οὐχ ὅπως ἀμφοτέραις ἐχρῆτο, ἀλλὰ
[9]   αὐτὸς μὲν ἐν μέσαις ταῖς  εὐφροσύναις   ἀναστρέφοιτο, τὸν δὲ βάρβαρον ἑώρα,
[5]   ἐν ταῖς θοίναις οὐχ ὅπως  ἀμφοτέραις   ἐχρῆτο, ἀλλὰ διαπέμπων οὐδετέραν αὑτῶι
[9]   ἠγάλλετο ὅτι αὐτὸς μὲν ἐν  μέσαις   ταῖς εὐφροσύναις ἀναστρέφοιτο, τὸν δὲ
[5]   ἔπειτα, ἡνίκα ἐπιχωρίου ὄντος τοῖς  Πέρσαις   φιλεῖν οὓς ἂν τιμῶσιν ἐπεχείρησε
[9]   μέλλοι ἀλύπως βιώσεσθαι, συνελκυστέον αὐτῶι  (ταῖς)   ἀπὸ περάτων τῆς γῆς τὰ
[1]   παρήγγειλε συσκευάζεσθαι ὡς εἰς στρατείαν·  ταῖς   δὲ πόλεσιν εἰς ἃς ἀνάγκη
[11]   σωμάτων ἐπιθυμῶν. ἔν γε μὴν  ταῖς   εὐπραξίαις σωφρονεῖν ἐπιστάμενος ἐν τοῖς
[9]   ὅτι αὐτὸς μὲν ἐν μέσαις  ταῖς   εὐφροσύναις ἀναστρέφοιτο, τὸν δὲ βάρβαρον
[5]   διμοιρίαν γε μὴν λαμβάνων ἐν  ταῖς   θοίναις οὐχ ὅπως ἀμφοτέραις ἐχρῆτο,
[8]   ἐννοησάτω δὲ ὡς ἐθοίναζεν ἐν  ταῖς   θυσίαις, ἀκουσάτω δὲ ὡς ἐπὶ
[1]   αὐτὸ βουλόμενος ἆθλα προὔθηκε καὶ  ταῖς   ἱππικαῖς τάξεσιν, ἥτις κράτιστα (ἂν)
[1]   ἥτις κράτιστα (ἂν) ἱππεύοι, καὶ  ταῖς   ὁπλιτικαῖς, ἥτις (ἂν) ἄριστα σωμάτων
[8]   (τοιγαροῦν οὕτως ἐφαρμόσας τὰς δαπάνας  ταῖς   προσόδοις οὐδὲν ἠναγκάζετο χρημάτων ἕνεκα
[1]   καίπερ αἰσθόμενος ταῦτα ὅμως ἐνέμεινε  ταῖς   σπονδαῖς. (ἐμοὶ οὖν τοῦτο πρῶτον
[3]   ἀποθάνοι, Ἀγησιλάου δὲ καὶ οὗτος  ταὶς   σπονδαῖς πιστεύσας εἰς τὸ στρατόπεδόν
[10]   πρὸς πᾶσαν ἀρετὴν ἡγεῖσθαι τοῖς  πολίταις.   (ἀλλὰ γὰρ μὴ ὅτι τετελευτηκὼς
[1]   ἔχοι· καὶ πελτασταῖς δὲ καὶ  τοξόταις   ἆθλα προύθηκεν, οἵτινες κράτιστοι τὰ
[1]   προσαγάγοιτο, ἀφαιρῶν αὐτῶν ὅσα δοῦλοι  δεσπόταις   ὑπηρετοῦσι προσέταττεν ὅσα ἐλεύθεροι ἄρχουσι
[1]   (ἂν) ἄριστα σωμάτων ἔχοι· καὶ  πελτασταῖς   δὲ καὶ τοξόταις ἆθλα προύθηκεν,
[1]   θεῖν ὁμόσε αὐτοῖς, τοῖς δὲ  πελτασταῖς   εἶπε δρόμωι ὑφηγεῖσθαι· παρήγγειλε δὲ
[1]   Ἡρακλέους ἐγένετο, καὶ τούτοις οὐκ  ἰδιώταις   ἀλλ᾽ ἐκ βασιλέων βασιλεῦσιν; (ἀλλὰ
[1]   δὲ τούτου εὐθὺς τοῖς μὲν  στρατιώταις   παρήγγειλε συσκευάζεσθαι ὡς εἰς στρατείαν·
[1]   (καὶ πολλάκις μὲν προηγόρευε τοῖς  στρατιώταις   τοὺς ἁλισκομένους μὴ ὡς ἀδίκους
[5]   τὰ τοιαῦτα παραμυθίαν εἶναι τοῖς  στρατιώταις.   ὡς δὲ συνελόντι εἰπεῖν, Ἀγησίλαος
[1]   προεῖπε δὲ καὶ τοῦτο τοῖς  στρατιώταις,   ὡς εὐθὺς ἡγήσοιτο τὴν συντομωτάτην
[1]   τάδε τὰ σημεῖα. ἐπεὶ γὰρ  Ἆγις   βασιλεὺς ὢν ἐτελεύτησεν, ἐρισάντων περὶ
[2]   συμμαχίαν καὶ δεομένων συστρατεύειν αὐτοῖς  εἰς   Ἀκαρνανίαν καὶ ἐπιθεμένων ἐν στενοῖς
[8]   ὡς ἐπὶ πολιτικοῦ καννάθρου κατήιει  εἰς   Ἀμύκλας θυγάτηρ αὐτοῦ> (τοιγαροῦν
[1]   εἰς στρατείαν· ταῖς δὲ πόλεσιν  εἰς   ἃς ἀνάγκη ἦν ἀφικνεῖσθαι στρατευομένωι
[9]   δὲ τὸ συντυχὸν ἡδέως ἤσθιεν·  εἰς   δὲ τὸ ἁσμένως κοιμηθῆναι πᾶς
[2]   τῶν συνεκδραμόντων τε ἐγένοντο καὶ  εἰς   δόρυ ἀφικόμενοι ἐτρέψαντο τὸ καθ᾽
[1]   μὲν Σπαρτιατῶν, δισχιλίους δὲ νεοδαμώδεις,  εἰς   ἑξακισχιλίους δὲ τὸ σύνταγμα τῶν
[1]   ὑπέφαινε, συνήγαγε πᾶν τὸ στράτευμα  εἰς   Ἔφεσον· ἀσκῆσαι δὲ (καὶ) αὐτὸ
[1]   καὶ Ἑλλησποντίοις πέμπειν πρὸς αὑτὸν  εἰς   Ἔφεσον τοὺς συστρατευσομένους. (ὁ μὲν
[2]   προεθυμεῖτο. (ἐπεὶ δὲ ἐξαμείψας Μακεδονίαν  εἰς   Θετταλίαν ἀφίκετο, Λαρισαῖοι μὲν καὶ
[9]   τὸ ἀφανίζεσθαι πρέπειν, τῶι δὲ  εἰς   κάλλος βίωι τὸ φῶς μᾶλλον
[1]   λέγειν αὐτὸν πάλιν βουλόμενον ἐξαπατῆσαι,  εἰς   Καρίαν δὲ νῦν τῶι ὄντι
[1]   οὖν πεζὸν καθάπερ τὸ πρόσθεν  εἰς   Καρίαν διεβίβασε καὶ τὸ ἱππικὸν
[1]   νομίσας ἐπὶ τὸν αὐτοῦ οἶκον  εἰς   Καρίαν ὁπμήσειν αὐτόν, τὸ μὲν
[2]   ἐκεῖθεν ὑπερβαλὼν κατὰ τὰ στενὰ  εἰς   Κόρινθον αἱρεῖ τὰ ἐπὶ τὸ
[3]   (ἀφίκετο δὲ καὶ Φαρνάβαζος Ἀγησιλάωι  εἰς   λόγους καὶ διωμολόγησεν, εἰ μὴ
[2]   ἕξειν ἔμελλον, εὐρώστως παρατεταγμένος, νομίζων  εἰς   μὲν τὸ πλατὺ ἐξιὼν πάντοθεν
[5]   ἂν ἔδοξε λέγειν. (καὶ γὰρ  εἰς   οἰκίαν μὲν οὐδεμίαν ἰδίαι ἐν
[2]   αὐτὸς μὲν δείσας ἀπεχώρησε φυγῆι  εἰς   Σιδῶνα τῆς Φοινίκης, οἱ δ᾽
[1]   μὲν στρατιώταις παρήγγειλε συσκευάζεσθαι ὡς  εἰς   στρατείαν· ταῖς δὲ πόλεσιν εἰς
[2]   (ἤδη) πᾶσαν διὰ φιλίας ἐπορεύθη  εἰς   τὰ Βοιωτῶν ὅρια. (ἐνταῦθα δὴ
[1]   τῆι ἵππωι τοὺς Ἕλληνας πρὶν  εἰς   τὰ δύσιππα ἀφικέσθαι. (ὁ δὲ
[2]   τὰς πύλας οὕτως οἴκαδε ἀπελθὼν  εἰς   τὰ Ὑακίνθια ὅπου ἐτάχθη ὑπὸ
[3]   τὴν ἑαυτῶν φιλίαν· μὲν ὤκνουν  εἰς   ταὐτὸν ἰέναι, Ἀγησιλάωι δὲ αὑτοὺς
[11]   ἔτι μεγαλείως ὠφελῶν τὴν πόλιν  εἰς   τὴν ἀίδιον οἴκησιν κατηγάγετο, μνημεῖα
[1]   τὸ σύνταγμα τῶν συμμάχων, διαβήσεσθαι  εἰς   τὴν Ἀσίαν καὶ πειράσεσθαι εἰρήνην
[2]   νύκτα βεβοηθηκότας ἐκ τοῦ Πειραίου  εἰς   τὴν πόλιν πασσυδίαι, ὑποστρέψας ἅμα
[2]   ταῦτα προθύμων ὄντων τῶν Ἀχαιῶν  εἰς   τὴν συμμαχίαν καὶ δεομένων συστρατεύειν
[2]   ὡς μὴ ἀργὸς πόλις  εἰς   τὸ ἐπιὸν θέρος πρὸς τοὺς
[2]   ἐφ᾽ ἡμῶν. συνῆισαν μὲν γὰρ  εἰς   τὸ κατὰ Κορώνειαν πεδίον οἱ
[1]   Καρίαν διεβίβασε καὶ τὸ ἱππικὸν  εἰς   τὸ Μαιάνδρου πεδίον κατέστησεν.
[1]   διεβίβασεν ἐκεῖσε, τὸ δὲ ἱππικὸν  εἰς   τὸ Μαιάνδρου πεδίον περιήγαγε, νομίζων
[3]   καὶ οὗτος ταὶς σπονδαῖς πιστεύσας  εἰς   τὸ στρατόπεδόν τε ἦλθε καὶ
[1]   ἐψεύσατο, ἀλλ᾽ ὥσπερ προεῖπεν εὐθὺς  εἰς>   τὸν Σαρδιανὸν τόπον ἐχώρησε, καὶ
[7]   πεπραγμένων αὐτῶι τι οὐκ  εἰς   τοῦτο συντείνει. ὡς δ᾽ ἐν
[4]   δʹ (Περί γε μὴν τῆς  εἰς   χρήματα δικαιοσύνης ποῖα ἄν τις
[11]   τοὺς δὲ βωμῶν ἱκέτας ἀποσπῶντας  εὐσεβεῖς   ἡγεῖσθαι. (ἐκεῖνός γε μὴν ὑμνῶν
[1]   προσώπωι ἀπαγγεῖλαι τῶι Τισσαφέρνει τοὺς  πρέσβεις   ἐκέλευσεν ὡς πολλὴν χάριν αὐτῶι
[1]   τοῦ γεγενημένου, εὐθὺς ἦγεν ἐπὶ  Σάρδεις.   κἀκεῖ ἅμα μὲν ἔκαιε καὶ
[11]   φαίνοιτο. ἔχαιρε δὲ τοὺς μὲν  αἰσχροκερδεῖς   πένητας ὁρῶν, τοὺς δὲ δικαίους
[2]   μὴν μετὰ τοῦτο σφάλματα ἐγένοντο  οὐδεὶς   ἂν εἴποι ὡς Ἀγησιλάου ἡγουμένου
[4]   τὰς χάριτας μισθοῦ εὐεργέτει,  οὐδεὶς   ἂν οὐδὲν ὀφείλειν αὐτῶι ἐνόμισεν·
[5]   (μὲν) τοιοῦτον οὔτε ἰδὼν πώποτε  οὐδεὶς   ἀνήγγειλεν οὔτε εἰκάζων πιστὰ ἂν
[1]   ἐν ὅπλοις παρεῖναι. (ἐπεὶ μέντοι  οὐδεὶς   ἀντεξήιει, ἀδεῶς δὴ τὸ ἀπὸ
[4]   ὑπὸ γὰρ Ἀγησιλάου στέρεσθαι μὲν  οὐδεὶς   οὐδὲν πώποτε ἐνεκάλεσεν, εὖ δὲ
[1]   τριάκοντα μὲν Σπαρτιατῶν, δισχιλίους δὲ  νεοδαμώδεις,   εἰς ἑξακισχιλίους δὲ τὸ σύνταγμα
[2]   καὶ οἱ ἱππεῖς ἦσαν ἑκατέρων  ἰσοπληθεῖς.   εἶχε δὲ (ὁ) Ἀγησίλαος μὲν
[4]   τὴν αἰσχροκέρδειαν ἀποφεύγοι; ἐκεῖνος τοίνυν  κριθεὶς   ὑπὸ τῆς πόλεως ἅπαντα ἔχειν
[7]   πάντας κέρδος νομίζων, ζημίαν δὲ  τιθεὶς   εἰ καὶ μικροῦ ἄξιος
[11]   φίλοις δὲ εὐπαραπειστότατος. αἰεὶ δὲ  τιθεὶς   τὰ τῶν φίλων ἀσφαλῶς αἰεί
[10]   ὃς εὐθὺς μὲν ἐκ παιδὸς  ἐρασθεὶς   τοῦ εὐκλεὴς γενέσθαι ἔτυχε τούτου
[7]   μύριοι τεθναῖεν τῶν πολεμίων> οὐκ  ἐφησθεὶς   φανερὸς ἐγένετο, ἀλλ᾽ εἶπεν ἄπα·
[2]   χωρία ταῦτα οὐκέτι δείσας ἀλλὰ  πεισθεὶς   ἀπέπλευσεν οἴκαδε. (κἀνταῦθα οὖν) ἄξια
[3]   ὑπήκουσε δεξιὰν πέμποντι, φοβούμενος μὴ  ληφθεὶς   χρήματα πολλὰ ἀποτείσειεν
[1]   τὴν ἀρχὴν αὐτῶν, οἵ τε  βασιλεῖς   οὐδεπώποτε μειζόνων ὠρέχθησαν ἐφ᾽
[2]   τινές) καὶ Ἴωνες δὲ καὶ  Αἰολεῖς   καὶ Ἑλλησπόντιοι ἐχόμενοι. καὶ πάντες
[7]   ὅτι οὐκ ἀνδραποδίζεσθαι δέοι Ἑλληνίδας  πόλεις   ἀλλὰ σωφρονίζειν. εἰ δὲ τοὺς
[1]   ὁμονόως πολιτευομένας καὶ εὐδαίμονας τὰς  πόλεις   διατελέσαι; (τοιγαροῦν οἱ ἐν τῆι
[1]   αὐτονόμους τὰς ἐν τῆι Ἀσίαι  πόλεις   Ἑλληνίδας, Ἀγησίλαος δὲ ἀντώμοσε σπονδὰς
[1]   προθύμως μαστεύοι. ἔταξε δὲ καὶ  πόλεις   ἐξ ὧν δέοι τοὺς ἱππέας
[1]   ἔργον ἐπεδείξατο, ὅστις παραλαβὼν πάσας  πόλεις   ἐφ᾽ ἃς ἄρξων ἐξέπλευσε στασιαζούσας
[1]   δυνάμεις ἀναλαμβάνων ἦγε καὶ τὰς  πόλεις   κατεστρέφετο καὶ ἐμβαλὼν ἀπροσδοκήτως παμπληθῆ
[2]   Κορινθίων καὶ Θηβαίων ἠνάγκασε τὰς  πόλεις   οἴκαδε καταδέξασθαι. ὕστερον δ᾽ αὖ
[1]   εὐμενεῖς αὐτῶι ἐγίγνοντο. ὁπόσας δὲ  πόλεις   προσαγάγοιτο, ἀφαιρῶν αὐτῶν ὅσα δοῦλοι
[1]   τε ἐν τῆι πορείαι ἀπαντώσας  δυνάμεις   ἀναλαμβάνων ἦγε καὶ τὰς πόλεις
[11]   ἔργον εἶχεν. (ἐκεῖνον οἱ μὲν  συγγενεῖς   φιλοκηδεμόνα ἐκάλουν, οἱ δὲ χρώμενοι
[1]   ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ ἁλισκόμενοι  εὐμενεῖς   αὐτῶι ἐγίγνοντο. ὁπόσας δὲ πόλεις
[2]   προπέμψαι ἐπέταξε τοὺς ἀμφ᾽ αὐτὸν  ἱππεῖς   ἔστε ἐν τῶι ἀσφαλεῖ ἐγένοντο.
[2]   ἰσοπάλους, σχεδὸν δὲ καὶ οἱ  ἱππεῖς   ἦσαν ἑκατέρων ἰσοπληθεῖς. εἶχε δὲ
[1]   ἡμέραι ἧκον οἱ τῶν πολεμίων  ἱππεῖς.   (καὶ τῶι μὲν ἄρχοντι τῶν
[1]   καιι οἱ τέκτονες καὶ οἱ  σιδηρεῖς   καὶ σκυτεῖς καὶ γραφεῖς πάντες
[1]   τὸν Σαρδιανὸν τόπον ἐχώρησε, καὶ  τρεῖς   μὲν ἡμέρας δι᾽ ἐρημίας πολεμίων
[1]   ἄξειν ἀδόλως, ὁρισάμενος τῆς πράξεως  τρεῖς   μῆνας. (ὁ μὲν δὴ Τισσαφέρνης
[2]   τοὺς ἡμίσεις μὲν ἔμπροσθεν, τοὺς  ἡμίσεις   δὲ ἐπ᾽ οὐρᾶι ἔχων τῶν
[2]   ἐν πλαισίωι τὸ στράτευμα, τοὺς  ἡμίσεις   μὲν ἔμπροσθεν, τοὺς ἡμίσεις δὲ
[1]   τέκτονες καὶ οἱ σιδηρεῖς καὶ  σκυτεῖς   καὶ γραφεῖς πάντες πολεμικὰ ὅπλα
[1]   οἱ σιδηρεῖς καὶ σκυτεῖς καὶ  γραφεῖς   πάντες πολεμικὰ ὅπλα κατεσκεύαζον· ὥστε
[6]   ἐχρῆτο, ἡμέραι δὲ ὅσαπερ νυκτί,  πολλάκις   ἄδηλος γιγνόμενος ὅπου τε εἴη
[1]   ἀλλ᾽ ὡς ἀνθρώπους ὄντας φυλάττειν,  πολλάκις   δὲ ὁπότε μεταστρατοπεδεύοιτο, εἰ αἴσθοιτο
[1]   καὶ τοῦ πραιότητι προσάγεσθαι. (καὶ  πολλάκις   μὲν προηγόρευε τοῖς στρατιώταις τοὺς
[1]   δὲ ὡς Ἀρχιδάμου, κρίνασα  πόλις   ἀνεπικλητότερον εἶναι Ἀγησίλαον καὶ τῶι
[1]   τὸ ναυτικὸν προσῆψεν αὐτῶι  πόλις,   αὐξανόμενος δὲ καὶ εὐκλείαι καὶ
[4]   πᾶσα μάρτυς τῶν Λακεδαιμονίων  πόλις.   (διδόντος δ᾽ αὐτῶι πάμπολλα δῶρα
[2]   σπεύδων ὡς μὴ ἀργὸς  πόλις   εἰς τὸ ἐπιὸν θέρος πρὸς
[1]   πατρίδος ἐντιμότατον, οὕτω καὶ  πόλις   ἐν τῆι Ἑλλάδι ἐνδοξοτάτη· ὥστε
[2]   κοινῆι αὐτός τε καὶ  πόλις   ηὐτύχει· ὅσα γε μὴν μετὰ
[7]   λεγόντων ὅτι ἐνδιδοῖτο αὐτοῖς  πόλις,   καὶ μηχανὰς ἐπιδεικνύντων αἷς πάντως
[1]   γένος αὐτοῦ· τε γὰρ  πόλις   οὐδεπώποτε φθονήσασα τοῦ προτετιμῆσθαι αὐτοὺς
[7]   ~Κεφάλαιον ζʹ (Ὥς γε μὴν  φιλόπολις   ἦν καθ᾽ ἓν μὲν ἕκαστον
[1]   οὔτε δημοκρατία οὔτε ὀλιγαρχία οὔτε  τυραννὶς   οὔτε βασιλεία· αὕτη δὲ μόνη
[1]   τοίνυν τῆι Ἀσίαι ἥδε πρώτη  πρᾶξις   ἐγένετο. Τισσαφέρνης μὲν ὤμοσεν Ἀγησιλάωι,
[10]   ὧν ἡγεῖτο καὶ πρὸς ἐκείνους  οἷς   ἐπολέμει. ~Κεφάλαιον ιαʹ (Βούλομαι δὲ
[11]   καὶ σοφίαν ἔργωι μᾶλλον  λόγοῖς   ἤσκει. (πραιότατός γε μὴν φίλοις
[11]   θεοὺς οἴοιτο οὐδὲν ἧττον ὁσίοις  ἔργοις   ἁγνοῖς ἱεροῖς ἥδεσθαι. ἀλλὰ
[9]   μεγαλογνῶμον, τὸ αὐτὸν μὲν ἀνδρὸς  ἔργοις   καὶ κτήμασι κοσμεῖν τὸν ἑαυτοῦ
[8]   οὕτως ἐφαρμόσας τὰς δαπάνας ταῖς  προσόδοις   οὐδὲν ἠναγκάζετο χρημάτων ἕνεκα ἄδικον
[11]   εὐτυχοίη, οὐκ ἀνθρώπων ὑπερεφρόνει, ἀλλὰ  θεοῖς   χάριν ἤιδει. καὶ θαρρῶν πλείονα
[11]   μὲν παντοδαποῖς, χρῆσθαι δὲ τοῖς  ἀγαθοῖς.   ὁπότε δὲ ψεγόντων ἐπαινούντων
[1]   παρὸν δ᾽ αὐτῶι πολλοῖς καὶ  ἀγαθοῖς   χρῆσθαι τι ἐβούλετο, πρὸς
[2]   Κηφισοῦ, οἱ δὲ σὺν τοῖς  Θηβαίοις   ἀπὸ τοῦ Ἑλικῶνος. ἑώρων δὲ
[2]   καὶ ἀνὰ τὰ ὄρη μάχεσθαι  Θηβαίοις,   εἰ βούλοιντο. ἐστράτευσε δὲ καὶ
[2]   τοῦτο, ἀλλ᾽ ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς  Θηβαίοις.   καὶ συμβαλόντες τὰς ἀσπίδας ἐωθοῦντο,
[11]   ιαʹ (Βούλομαι δὲ καὶ ἐν  κεφαλαίοις   ἐπανελθεῖν τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ, ὡς
[2]   καὶ οὐ πρότερον ἔληξε πρὶν  Ἀχαιοῖς   μὲν φίλους ἐποίησεν Ἀκαρνᾶνας καὶ
[2]   ἐκ Κρεύσιος ὁρμώμενοι εὐπετῶς τοῖς  Κορινθίοις   παρεγίγνοντο, στρατεύει ἐπὶ τὸ Πείραιον.
[6]   (τοιγαροῦν τοιαῦτα ποιῶν τοῖς μὲν  πολεμίοις   δεινὸς ἦν, τοῖς δὲ φίλοις
[10]   ἄν, καὶ εἰ νόσου δὲ  πολεμίοις   ἐμπεσούσης κρατήσειεν, εὐτυχέστερος μὲν ἂν
[11]   μὲν καὶ τὰ ἐν τοῖς  πολεμίοις   ἐσέβετο, ἡγούμενος τοὺς θεοὺς οὐχ
[6]   πορεύοιτο εἰδὼς ὅτι ἐξείη τοῖς  πολεμίοις   μάχεσθαι, εἰ βούλοιντο, συντεταγμένον μὲν
[2]   τῶν τοιούτων ἀνθρώπους προθυμότατα τοῖς  πολεμίοις   μάχεσθαι. (καὶ μέντοι οὐκ ἐψεύσθη.
[1]   Ἀγησίλαος γιγνώσκων ὅτι τοῖς μὲν  πολεμίοις   οὔπω παρείη τὸ πεζόν, αὐτῶι
[2]   ἐν δὲ τοῖς στενοῖς καὶ  ὑπερδεξίοις   τόποις ὑπομένων τῶι παντὶ κρατεῖν
[2]   πολλὰ τραύματα ἔχων πάντοσε καὶ  παντοίοις   ὅπλοις ὅμως οὐκ ἐπελάθετο τοῦ
[11]   τοὺς θεοὺς οἴοιτο οὐδὲν ἧττον  ὁσίοις   ἔργοις ἁγνοῖς ἱεροῖς ἥδεσθαι.
[1]   καὶ Ἴωσι καὶ Αἰολεῦσι καὶ  Ἑλλησποντίοις   πέμπειν πρὸς αὑτὸν εἰς Ἔφεσον
[2]   περὶ ἑαυτόν. (ὡς δὲ παρετάξαντο  ἀλλήλοις,   οἱ μὲν Θετταλοί, νομίσαντες οὐκ
[7]   ἧς ἂν ἡγῆται μάλιστα ἡμᾶς  ἀλλήλοις   πολεμήσειν, ὁπῶσι μὲν οὖν ἅπαντες
[2]   παρῆν δὴ θεάσασθαι ἔνθα συνέπεσον  ἀλλήλοις   τὴν μὲν γῆν αἵματι πεφυρμένην,
[11]   δὲ κρατήσας· ἐχθροῖς μὲν δυσεξαπάτητος,  φίλοις   δὲ εὐπαραπειστότατος. αἰεὶ δὲ τιθεὶς
[8]   δὲ πᾶν τι δέοι  φίλοις.   διὰ δὲ τὸ εὔελπις καὶ
[6]   πολεμίοις δεινὸς ἦν, τοῖς δὲ  φίλοις   θάρρος καὶ ῥώμην ἐνεποίει. ὥστε
[1]   τὰ πάντα ἐπωλεῖτο, τοῖς μὲν  φίλοις   προεῖπεν ὠνεῖσθαι, εἰπὼν ὅτι καταβήσοιτο
[11]   λόγοῖς ἤσκει. (πραιότατός γε μὴν  φίλοις   ὢν ἐχθροῖς φοβερώτατος ἦν· καὶ
[2]   στενοῖς τῶν Ἀκαρνάνων καταλαβὼν (τοῖς  ψιλοῖς)   τὰ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν μάχην
[3]   καὶ καλὸν κτῆμα τοῖς τε  ἄλλοις   ἅπασι καὶ ἀνδρὶ δὴ στρατηγῶι
[2]   ἱππέας, καὶ κελεύει τοῖς τε  ἄλλοις   παραγγέλλειν καὶ αὐτοὺς διώκειν κατὰ
[5]   ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὀλίγων εἰδότων  πολλοῖς   ἔξεστιν ἀπιστεῖν· τὰ δὲ πάντες
[1]   καὶ δυνάμει, παρὸν δ᾽ αὐτῶι  πολλοῖς   καὶ ἀγαθοῖς χρῆσθαι τι
[2]   τραύματα ἔχων πάντοσε καὶ παντοίοις  ὅπλοις   ὅμως οὐκ ἐπελάθετο τοῦ θείου,
[1]   πρὸς τοὺς ἐλευθεροῦντας διακρινουμένους ἐν  ὅπλοις   παρεῖναι. (ἐπεὶ μέντοι οὐδεὶς ἀντεξήιει,
[2]   τῶν πολεμίων ὀγδοήκοντα σὺν τοῖς  ὅπλοις   ὑπὸ τῶι ναῶι εἰσι, καὶ
[7]   ἀπόλοιτο· εἰ δ᾽ ἐν τοῖς  νόμοις   ἠρεμοῦντες διαμένοιεν, δῆλος ἦν εὐδαίμονα
[7]   πόλει φανερὸς ἦν μάλιστα τοῖς  νόμοις   λατρεύων. τίς γὰρ ἂν ἠθέλησεν
[11]   οὐδὲν ἧττον ὁσίοις ἔργοις  ἁγνοῖς   ἱεροῖς ἥδεσθαι. ἀλλὰ μὴν καὶ
[1]   ἔτι καὶ νῦν τοῖς προγόνοις  ὀνομαζομένοις   ἀπομνημονεύεται ὁπόστος ἀφ᾽ Ἡρακλέους ἐγένετο,
[8]   μὴ ἄπιστος γενέσθαι τοῖς ἀφίστασθαι  βουλομένοις.   (ἐκεῖνό γε μὴν αὐτοῦ τίς
[10]   παράδειγμα γενέσθαι τοῖς ἀνδραγαθίαν ἀσκεῖν  βουλομένοις.   τίς γὰρ ἂν θεοσεβῆ
[1]   (τοῖς δ᾽ αὖ διὰ γῆρας  καταλειπομένοις   αἰχμαλώτοις προσέταττεν ἐπιμελεῖσθαι αὐτῶν, ὡς
[2]   ἂν περιέχεσθαι, ἐν δὲ τοῖς  στενοῖς   καὶ ὑπερδεξίοις τόποις ὑπομένων τῶι
[2]   εἰς Ἀκαρνανίαν καὶ ἐπιθεμένων ἐν  στενοῖς   τῶν Ἀκαρνάνων καταλαβὼν (τοῖς ψιλοῖς)
[11]   εὐπραξίαις σωφρονεῖν ἐπιστάμενος ἐν τοῖς  δεινοῖς   εὐθαρσὴς ἐδύνατο εἶναι. (καὶ τὸ
[7]   οἴηται μείζω βλάψειν, δωρεῖται δ᾽  ἐκείνοις   οὓς ἂν νομίζηι λαβόντας πλεῖστα
[4]   ἡμίσεα τοῖς ἀπὸ μητρὸς αὐτῶι  ὁμογόνοις   μετέδωκεν, ὅτι πενομένους αὐτοὺς ἑώρα.
[1]   ὅτι ἔτι καὶ νῦν τοῖς  προγόνοις   ὀνομαζομένοις ἀπομνημονεύεται ὁπόστος ἀφ᾽ Ἡρακλέους
[11]   ὢν ἐχθροῖς φοβερώτατος ἦν· καὶ  πόνοις   μάλιστα ἀντέχων ἑταίροις ἥδιστα ὑπεῖκε,
[11]   καθιστάναι. (ἤσκει δὲ ἐξομιλεῖν μὲν  παντοδαποῖς,   χρῆσθαι δὲ τοῖς ἀγαθοῖς. ὁπότε
[2]   δὲ τοῖς στενοῖς καὶ ὑπερδεξίοις  τόποις   ὑπομένων τῶι παντὶ κρατεῖν ἄν.
[10]   νομίζεσθαι. (εἰ δὲ καλὸν εὕρημα  ἀνθρώποις   στάθμη καὶ κανὼν πρὸς τὸ
[8]   τοῦτο πᾶν μὲν τὸ ἐν  ἀνθρώποις   χρυσίον, πᾶν δὲ τὸ ἀργύριον,
[11]   ἧττον ὁσίοις ἔργοις ἁγνοῖς  ἱεροῖς   ἥδεσθαι. ἀλλὰ μὴν καὶ ὁπότε
[11]   ἐφάνη; τίς μὲν γὰρ τοῖς  ἐχθροῖς   ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν ὡς
[6]   καὶ τὰ ἐχυρὰ ἀνώχυρα τοῖς  ἐχθροῖς   καθίστη, τὰ μὲν παριών, τὰ
[11]   ἀνταγωνιστὴς ἦν, κουφότατος δὲ κρατήσας·  ἐχθροῖς   μὲν δυσεξαπάτητος, φίλοις δὲ εὐπαραπειστότατος.
[11]   (πραιότατός γε μὴν φίλοις ὢν  ἐχθροῖς   φοβερώτατος ἦν· καὶ πόνοις μάλιστα
[11]   ἦν· καὶ πόνοις μάλιστα ἀντέχων  ἑταίροις   ἥδιστα ὑπεῖκε, καλῶν ἔργων μᾶλλον
[6]   ὥστε μάλιστα πειθόμενος τοῖς δ᾽  ἑταίροις   πρόθυμος ὢν ἀπροφασίστους τοὺς φίλους
[2]   τοὺς Ὀρχομενίους διακόψαντες ἐν τοῖς  σκευοφόροις   εἰσί. καὶ μὲν εὐθὺς
[2]   μειόνων ἀπολωλότων ἐν τῆι ἐν  Λεύκτροις   μάχηι λειπομένων, ὅμως διεφύλαξε
[2]   ἐπεὶ δ᾽ αὖ τῆς ἐν  Λεύκτροις   συμφορᾶς γεγενημένης κατακαίνουσι τοὺς ἐν
[11]   ἐξομιλεῖν μὲν παντοδαποῖς, χρῆσθαι δὲ  τοῖς   ἀγαθοῖς. ὁπότε δὲ ψεγόντων
[6]   καὶ τοῖς συμμάχοις· καὶ ἐν  τοῖς   ἀγῶσι δὲ οὐδὲν ἧττον τοὺς
[7]   προσεφέρετο. ἐλοιδορεῖτο μὲν γὰρ ἐπὶ  τοῖς   ἁμαρτήμασιν, ἐτίμα δ᾽ εἴ τι
[2]   ἀνέστρεψέ τε καὶ μαχόμενος σὺν  τοῖς   ἀμφ᾽ αὑτὸν ἀποθνήισκει. ὡς δὲ
[10]   Ἀγησιλάου ἀρετὴ παράδειγμα γενέσθαι  τοῖς   ἀνδραγαθίαν ἀσκεῖν βουλομένοις. τίς γὰρ
[4]   ἔχειν τὰ Ἄγιδος τὰ ἡμίσεα  τοῖς   ἀπὸ μητρὸς αὐτῶι ὁμογόνοις μετέδωκεν,
[8]   ἀλλ᾽ ἐφυλάξατο μὴ ἄπιστος γενέσθαι  τοῖς   ἀφίστασθαι βουλομένοις. (ἐκεῖνό γε μὴν
[1]   καὶ τούτων ὅπως συγκομίζοιντό ποι.  (τοῖς   δ᾽ αὖ διὰ γῆρας καταλειπομένοις
[1]   μὲν πολεμίους τοὺς θεοὺς ἐκτήσατο,  τοῖς   δ᾽ Ἕλλησι συμμάχους ἐποίησεν. (ἐκ
[6]   οὕτως ἐχρῆτο ὥστε μάλιστα πειθόμενος  τοῖς   δ᾽ ἑταίροις πρόθυμος ὢν ἀπροφασίστους
[1]   ἀφ᾽ ἥβης θεῖν ὁμόσε αὐτοῖς,  τοῖς   δὲ πελτασταῖς εἶπε δρόμωι ὑφηγεῖσθαι·
[6]   τοῖς μὲν πολεμίοις δεινὸς ἦν,  τοῖς   δὲ φίλοις θάρρος καὶ ῥώμην
[11]   ταῖς εὐπραξίαις σωφρονεῖν ἐπιστάμενος ἐν  τοῖς   δεινοῖς εὐθαρσὴς ἐδύνατο εἶναι. (καὶ
[1]   καρποῦσθαι, τούτους ποιήσας μηδ᾽ ἀντιβλέπειν  τοῖς   Ἕλλησι δύνασθαι, καὶ τὴν μὲν
[7]   βασιλεὺς κακὰ ἔχων μὴ δυνήσεται  τοῖς   Ἕλλησι πράγματα παρέχειν; ὃς καὶ
[2]   μηδετέρωι συλλήψοιτο, μισθὸν οὐδέτερος λύσει  τοῖς   Ἕλλησιν, ἀγορὰν δὲ οὐδέτερος παρέξει,
[8]   Ἀγησιλάου τὸ πρὸς τὸ ἀρέσκειν  τοῖς   Ἕλλησιν ὑπεριδεῖν τῆν βασιλέως ξενίαν.
[11]   γῆρας ἐφάνη; τίς μὲν γὰρ  τοῖς   ἐχθροῖς ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν
[6]   ὥστε καὶ τὰ ἐχυρὰ ἀνώχυρα  τοῖς   ἐχθροῖς καθίστη, τὰ μὲν παριών,
[2]   τοῦ Κηφισοῦ, οἱ δὲ σὺν  τοῖς   Θηβαίοις ἀπὸ τοῦ Ἑλικῶνος. ἑώρων
[2]   ἐποίησε τοῦτο, ἀλλ᾽ ἀντιμέτωπος συνέρραξε  τοῖς   Θηβαίοις. καὶ συμβαλόντες τὰς ἀσπίδας
[1]   δρόμωι ὑφηγεῖσθαι· παρήγγειλε δὲ καὶ  τοῖς   ἱππεῦσιν ἐμβάλλειν, ὡς αὐτοῦ τε
[1]   ἐμβαλεῖν πρὸς τὸ μάχεσθαι, προεῖπε  τοῖς   κήρυξι τοὺς ὑπὸ τῶν ληιστῶν
[2]   ταύτηι ἐκ Κρεύσιος ὁρμώμενοι εὐπετῶς  τοῖς   Κορινθίοις παρεγίγνοντο, στρατεύει ἐπὶ τὸ
[7]   ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ ποιεῖν. (ἐν  τοῖς   μεγίστοις δὲ ὠφελήμασι τῆς πατρίδος
[6]   δυσεπιβουλευτότατον εἶναι. (τοιγαροῦν τοιαῦτα ποιῶν  τοῖς   μὲν πολεμίοις δεινὸς ἦν, τοῖς
[1]   δὴ Ἀγησίλαος γιγνώσκων ὅτι  τοῖς   μὲν πολεμίοις οὔπω παρείη τὸ
[1]   ἐποίησεν. (ἐκ δὲ τούτου εὐθὺς  τοῖς   μὲν στρατιώταις παρήγγειλε συσκευάζεσθαι ὡς
[1]   εἰλῆφθαι ἀντίπροικα τὰ πάντα ἐπωλεῖτο,  τοῖς   μὲν φίλοις προεῖπεν ὠνεῖσθαι, εἰπὼν
[2]   δὲ φιλονικίαν ἐνέβαλε πρὸς ἀλλήλους  τοῖς   μετ᾽ αὐτοῦ ὅπως ἕκαστοι αὐτῶν
[7]   ἄξιος ἀπόλοιτο· εἰ δ᾽ ἐν  τοῖς   νόμοις ἠρεμοῦντες διαμένοιεν, δῆλος ἦν
[7]   τῆι πόλει φανερὸς ἦν μάλιστα  τοῖς   νόμοις λατρεύων. τίς γὰρ ἂν
[2]   πορείας αὐτὸν οἱ Θετταλοὶ ἐπιτιθέμενοι  τοῖς   ὄπισθεν, παραπέμπει ἐπ᾽ οὐρὰν καὶ
[2]   ὅτι τῶν πολεμίων ὀγδοήκοντα σὺν  τοῖς   ὅπλοις ὑπὸ τῶι ναῶι εἰσι,
[5]   ἐρασθείη, ἔπειτα, ἡνίκα ἐπιχωρίου ὄντος  τοῖς   Πέρσαις φιλεῖν οὓς ἂν τιμῶσιν
[11]   ἱερὰ μὲν καὶ τὰ ἐν  τοῖς   πολεμίοις ἐσέβετο, ἡγούμενος τοὺς θεοὺς
[6]   μὴν πορεύοιτο εἰδὼς ὅτι ἐξείη  τοῖς   πολεμίοις μάχεσθαι, εἰ βούλοιντο, συντεταγμένον
[2]   ἐκ τῶν τοιούτων ἀνθρώπους προθυμότατα  τοῖς   πολεμίοις μάχεσθαι. (καὶ μέντοι οὐκ
[10]   τῶι πρὸς πᾶσαν ἀρετὴν ἡγεῖσθαι  τοῖς   πολίταις. (ἀλλὰ γὰρ μὴ ὅτι
[1]   ὅτι ἔτι καὶ νῦν  τοῖς   προγόνοις ὀνομαζομένοις ἀπομνημονεύεται ὁπόστος ἀφ᾽
[6]   καὶ τῆι Ἑλλάδι, ἐν δὲ  τοῖς   πρὸς τούτους ἀγῶσι πρῶτον (μὲν)
[2]   Θηβαῖοι τοὺς Ὀρχομενίους διακόψαντες ἐν  τοῖς   σκευοφόροις εἰσί. καὶ μὲν
[2]   πάντοθεν ἂν περιέχεσθαι, ἐν δὲ  τοῖς   στενοῖς καὶ ὑπερδεξίοις τόποις ὑπομένων
[1]   προσάγεσθαι. (καὶ πολλάκις μὲν προηγόρευε  τοῖς   στρατιώταις τοὺς ἁλισκομένους μὴ ὡς
[5]   πάντα τὰ τοιαῦτα παραμυθίαν εἶναι  τοῖς   στρατιώταις. ὡς δὲ συνελόντι εἰπεῖν,
[1]   μάχεσθαι. προεῖπε δὲ καὶ τοῦτο  τοῖς   στρατιώταις, ὡς εὐθὺς ἡγήσοιτο τὴν
[6]   συμφορώτερον τῆι τε πόλει καὶ  τοῖς   συμμάχοις· καὶ ἐν τοῖς ἀγῶσι
[3]   οὕτω μέγα καὶ καλὸν κτῆμα  τοῖς   τε ἄλλοις ἅπασι καὶ ἀνδρὶ
[2]   μάλ᾽ εὐρώστους ἱππέας, καὶ κελεύει  τοῖς   τε ἄλλοις παραγγέλλειν καὶ αὐτοὺς
[2]   ἐν στενοῖς τῶν Ἀκαρνάνων καταλαβὼν  (τοῖς   ψιλοῖς) τὰ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν
[7]   πλεῖστα ἀγαθὰ ποιεῖν. (ἐν τοῖς  μεγίστοις   δὲ ὠφελήμασι τῆς πατρίδος καὶ
[2]   κατὰ κράτος καὶ μηκέτι δοῦναι  αὐτοῖς   ἀναστροφήν. οἱ δὲ Θετταλοὶ ὡς
[2]   τὴν συμμαχίαν καὶ δεομένων συστρατεύειν  αὐτοῖς   εἰς Ἀκαρνανίαν καὶ ἐπιθεμένων ἐν
[7]   τῶν φευγόντων λεγόντων ὅτι ἐνδιδοῖτο  αὐτοῖς   πόλις, καὶ μηχανὰς ἐπιδεικνύντων
[2]   μὲν δεξιοὶ ἦσαν, Ἀργεῖοι δ᾽  αὐτοῖς   τὸ εὐώνυμον εἶχον. (συνιόντων δὲ
[1]   δέκα ἀφ᾽ ἥβης θεῖν ὁμόσε  αὐτοῖς,   τοῖς δὲ πελτασταῖς εἶπε δρόμωι
[2]   Ἠλείων καὶ Βοιωτῶν, καὶ σὺν  αὐτοῖς   Φωκέων καὶ Λοκρῶν ἀμφοτέρων καὶ
[2]   Ἀκαρνάνων καὶ Εὐβοέων, πρὸς δὲ  τούτοις   ἀφεστηκότων μὲν τῶν δούλων, πολλῶν
[11]   ὡς πλεῖστα ὠφελεῖν. (πρὸς δὲ  τούτοις   βαρύτατος μὲν ἀνταγωνιστὴς ἦν, κουφότατος
[8]   παρούσης δὲ δυνάμεως, πρὸς δὲ  τούτοις   βασιλείας, καὶ ταύτης οὐκ ἐπιβουλευομένης
[7]   καὶ νῦν συμμαχεῖ μὲν  τούτοις   μεθ᾽ ὁποτέρων ἂν οἴηται μείζω
[1]   ὁπόστος ἀφ᾽ Ἡρακλέους ἐγένετο, καὶ  τούτοις   οὐκ ἰδιώταις ἀλλ᾽ ἐκ βασιλέων
[2]   κατέκανον οἱ ἐναντίοι, βοηθῶν αὖ  τούτοις   στρατεύει ἐπὶ τὰς Θήβας. εὑρὼν
[1]   τι ἐβούλετο, πρὸς δὲ  τούτοις   τὸ μέγιστον, ἐπινοῶν καὶ ἐλπίζων
[2]   Σκοτουσαῖοι καὶ Φαρσάλιοι σύμμαχοι ὄντες  Βοιωτοῖς,   καὶ πάντες δὲ Θετταλοὶ πλὴν
[1]   δ᾽ αὖ διὰ γῆρας καταλειπομένοις  αἰχμαλώτοις   προσέταττεν ἐπιμελεῖσθαι αὐτῶν, ὡς μήτε
[1]   ἑκατὸν ταλάντων τῶι θεῶι ἐν  Δελφοῖς   δεκάτην ἀποθῦσαι. (ὁ μέντοι Περσῶν
[11]   καίπερ γηραιοῦ τελευτήσαντος; τίς δὲ  συμμάχοις   θάρσος παρέσχεν ὅσον Ἀγεσίλαος, καίπερ
[6]   τῆι τε πόλει καὶ τοῖς  συμμάχοις·   καὶ ἐν τοῖς ἀγῶσι δὲ
[8]   δέοι φίλοις. διὰ δὲ τὸ  εὔελπις   καὶ εὔθυμος καὶ ἀεὶ ἱλαρὸς
[5]   ἂν τοῦ καλλίστου σφοδροτάτη  φύσις   ἐρασθείη, ἔπειτα, ἡνίκα ἐπιχωρίου ὄντος
[5]   πολλῶν κρατοῦσιν ἀνθρώπων, ποίας οἶδέ  τις   Ἀγησίλαον ἡττηθέντα; ὃς μέθης μὲν
[2]   στρατευσάμενος ἐπὶ Φλειοῦντα. εἰ δέ  τις   ἄλληι πηι ταῦτα μέμφεται, ἀλλ᾽
[7]   οὖν ἅπαντες ταῦτα· ἐπεμελήθη δὲ  τίς   ἄλλος πώποτε πλὴν Ἀγησίλαος
[3]   αὑτοὺς ἐνεχείριζον. ὅπως δὲ μή  τις   ἀπιστῆι, καὶ ὀνομάσαι βούλομαι τοὺς
[4]   τῆς πόλεως κλέπτειν πῆι ἄν  τις   αὐτὸν εἰκότως αἰτιάσαιτο, ὃς καὶ
[2]   στράτευμα, πῶς οὐκ ἂν φαίη  τις   αὐτὸν εὐγνωμόνως χρῆσθαι ἑαυτῶι; ὡς
[2]   ἤδη τὸν Ἀγησίλαον, ἀγγέλλει δέ  τις   αὐτῶι ὅτι Θηβαῖοι τοὺς Ὀρχομενίους
[10]   γενέσθαι τοῖς ἀνδραγαθίαν ἀσκεῖν βουλομένοις.  τίς   γὰρ ἂν θεοσεβῆ μιμούμενος
[7]   ἦν μάλιστα τοῖς νόμοις λατρεύων.  τίς   γὰρ ἂν ἠθέλησεν ἀπειθεῖν ὁρῶν
[7]   ἀπειθεῖν ὁρῶν τὸν βασιλέα πειθόμενον;  τίς   δ᾽ ἂν ἡγούμενος μειονεκτεῖν νεώτερόν
[11]   Ἀγησιλάου καίπερ γηραιοῦ τελευτήσαντος;  τίς   δὲ συμμάχοις θάρσος παρέσχεν ὅσον
[10]   γὰρ οὐχ ὥσπερ εἰ θησαυρῶι  τις   ἐντύχοι, πλουσιώτερος μὲν ἂν εἴη,
[8]   θύρας αὐτοῦ· εἰκάσειε γὰρ ἄν  τις   ἔτι ταύτας ἐκείνας εἶναι ἅσπερ
[11]   κακῶς πάσχων ἠμύνετο, ἀλλ᾽ εἴ  τις   εὐεργετούμενος ἀχάριστος φαίνοιτο. ἔχαιρε δὲ
[1]   μὴν οὐδὲ ταύτηι γ᾽ ἄν  τις   ἔχοι καταμέμψασθαι αὐτοὺς ὡς βασιλεύουσι
[2]   μὴν οὐδὲ σιγή, φωνὴ δέ  τις   ἦν τοιαύτη οἵαν ὀργή τε
[1]   ἐργαστήριον εἶναι. (ἐπερρώσθη δ᾽ ἄν  τις   κἀκεῖνο ἰδών, Ἀγησίλαον μὲν πρῶτον,
[11]   μάλιστα ἠσπάζετο. ἐμίσει οὐκ εἴ  τις   κακῶς πάσχων ἠμύνετο, ἀλλ᾽ εἴ
[1]   οὖν εὐγενείας αὐτοῦ τί ἄν  τις   μεῖζον καὶ κάλλιον εἰπεῖν ἔχοι
[4]   εἰς χρήματα δικαιοσύνης ποῖα ἄν  τις   μείζω τεκμήρια ἔχοι τῶνδε; ὑπὸ
[11]   κρεῖττον τὸ ἐκείνου γῆρας ἐφάνη;  τίς   μὲν γὰρ τοῖς ἐχθροῖς ἀκμάζων
[7]   Ἕλληνα ὄντα φιλέλληνα εἶναι, τίνα  τις   οἶδεν ἄλλον στρατηγὸν πόλιν
[9]   μὲν καταδάρθοι οὐδ᾽ ἂν εἴποι  τις   ὅσα πραγματεύονται. Ἀγησίλαος δὲ διὰ
[8]   βουλομένοις. (ἐκεῖνό γε μὴν αὐτοῦ  τίς   οὐκ ἂν ἀγασθείη; μὲν
[1]   τὸ στράτευμα ἐξέπλευσε, πῶς ἄν  τις   σαφέστερον ἐπιδείξειεν ὡς ἐστρατήγησεν
[7]   καλὸν πράττοιεν, παρίστατο δ᾽ εἴ  τις   συμφορὰ συμβαίνοι, ἐχθρὸν μὲν οὐδένα
[8]   τούτων μηδενὸς προσδεῖσθαι. (εἰ δέ  τις   ταῦτα ἀπιστεῖ, ἰδέτω μὲν οἵα
[8]   τὸ μὲν μεγάλαυχον οὐκ εἶδέ  τις,   τὸ δὲ φιλόστοργον καὶ θεραπευτικὸν
[1]   προθύμως ταῦτα πράττειν ὥσπερ ἄν  τις   τὸν ὑπὲρ αὑτοῦ ἀποθανούμενον προθύμως
[10]   τετελευτηκὼς ἐπαινεῖται τούτου ἕνεκα θρῆνόν  τις   τοῦτον τὸν λόγον νομισάτω, ἀλλὰ
[5]   μὴ ἐπεθύμησεν ἀπέχεσθαι ἀνθρώπινον ἄν  τις   φαίη εἶναι· τὸ δὲ Μεγαβάτου
[1]   (ἂν) ἱππεύοι, καὶ ταῖς ὁπλιτικαῖς,  ἥτις   (ἂν) ἄριστα σωμάτων ἔχοι· καὶ
[1]   προὔθηκε καὶ ταῖς ἱππικαῖς τάξεσιν,  ἥτις   κράτιστα (ἂν) ἱππεύοι, καὶ ταῖς
[1]   καὶ ἐντεῦθεν ὑπερβαλλόντως ἄγασθαι αὐτοῦ,  ὅστις   ἄρχων μὲν παμπόλλων ἐν τῆι
[4]   ἄξιοι εἶναι παρακαταθήκην χάριτος φυλάττειν.  (ὅστις   δ᾽ ἡιρεῖτο καὶ σὺν τῶι
[1]   βασιλέως καὶ τοῦτ᾽ ἔργον ἐπεδείξατο,  ὅστις   παραλαβὼν πάσας πόλεις ἐφ᾽ ἃς
[1]   πόλεων ἱπποτροφεῖν κατέλεξε. (προεῖπε δέ,  ὅστις   παρέχοιτο ἵππον καὶ ὅπλα καὶ
[4]   τὰ μὴ προσήκοντα λαμβάνειν.  (ὃς   δὲ δὴ καὶ χάριτας ἀποστερεῖν
[10]   δ᾽ ἂν ἐκεῖνός γε μακαρίζοιτο  ὃς   εὐθὺς μὲν ἐκ παιδὸς ἐρασθεὶς
[7]   δυνήσεται τοῖς Ἕλλησι πράγματα παρέχειν;  ὃς   καὶ πολεμούσης τῆς πατρίδος πρὸς
[7]   νομίμως καὶ τὸ κρατεῖσθαι φέροντα;  (ὃς   καὶ πρὸς τοὺς διαφόρους ἐν
[4]   ἄν τις αὐτὸν εἰκότως αἰτιάσαιτο,  ὃς   καὶ τὰς αὐτῶι χάριτας ὀφειλομένας
[5]   ποίας οἶδέ τις Ἀγησίλαον ἡττηθέντα;  ὃς   μέθης μὲν ἀποσχέσθαι ὁμοίως ὤιετο
[6]   τῶν ἐκείνου πράξεων οὐκ ἐπιδεικνύουσιν;  ὃς   τῆι μὲν πατρίδι οὕτως ἐχρῆτο
[11]   ἂν ἔπαινος εὐμνημονεστέρως ἔχηι.  Ἀγησιιλαος   ἱερὰ μὲν καὶ τὰ ἐν
[11]   δὲ συμμάχοις θάρσος παρέσχεν ὅσον  Ἀγεσίλαος,   καίπερ ἤδη πρὸς τῶι στόματι
[1]   ἄξιος τῆς βασιλείας ἐδόκει εἶναι  Ἀησίλαος   τάδε τὰ σημεῖα. ἐπεὶ γὰρ
[2]   σωφρόνως ἐφείποντο. γνοὺς δὲ  Ἀγησίλαος   ἑκάτεροι ἡμάρτανον παραπέμπει τοὺς
[2]   εἰρήνης ἐπιθυμήσαντες οἱ πολέμιοι ἐπρεσβεύοντο,  Ἀγησίλαος   ἀντεῖπε τῆι εἰρήνηι, ἕως τοὺς
[1]   τὰ δύσιππα ἀφικέσθαι. (ὁ δὲ  Ἀγησίλαος   ἀντὶ τοῦ ἐπὶ Καρίαν ἰέναι
[1]   βαρβάρων πολλῶν ἡγεμὼν ἦν  Ἀγησίλαος.   (ἄξιόν γε μὴν καὶ ἐντεῦθεν
[1]   αὐτῶν ἀπέκτειναν. αἰσθόμενος δὲ  Ἀγησίλαος   βοηθεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἱππέας. οἱ
[3]   καὶ πάντα τὰ> αἰσχρὰ ἐξεδίωκεν.  (Ἀγησίλαος   γὰρ τὰ μὲν θεῖα οὕτως
[1]   ἱππέων τάξεσιν. (ἔνθα δὴ  Ἀγησίλαος   γιγνώσκων ὅτι τοῖς μὲν πολεμίοις
[2]   διττοὺς βασιλέας αἱροῦνται. (ἐνταῦθα δὴ  Ἀγησίλαος   γνοὺς ὅτι, εἰ μὲν μηδετέρωι
[1]   ἐν τῆι Ἀσίαι πόλεις Ἑλληνίδας,  Ἀγησίλαος   δὲ ἀντώμοσε σπονδὰς ἄξειν ἀδόλως,
[9]   ἂν εἴποι τις ὅσα πραγματεύονται.  Ἀγησίλαος   δὲ διὰ τὸ φιλόπονος εἶναι
[1]   πρὸς ὧι πρόσθεν εἶχε μετεπέμπετο.  Ἀγησίλαος   δὲ καίπερ αἰσθόμενος ταῦτα ὅμως
[1]   Ἀγησιλάωι τῆς βασιλέως παρασκευῆς εἶναι·  Ἀγησίλαος   δὲ μάλα φαιδρῶι τῶι προσώπωι
[4]   νόμος κωλύει ἐθέλοι ἂν ἀποστερεῖν;  Ἀγησίλαος   δὲ οὐ μόνον τὸ μὴ
[9]   μὲν τῶι σπανίως ὁρᾶσθαι ἐσεμνύετο,  Ἀγησίλαος   δὲ τῶι ἀεὶ ἐμφανὴς εἶναι
[5]   εἰ φιλήσει, ἐνταῦθα διασιωπήσας  Ἀγησίλαος   εἶπεν· Οὐ τὼ σιώ, οὐδ᾽
[9]   εὐπάθειαν ὅσωι ῥάιονα καὶ εὐπορωτέραν  Ἀγησίλαος   ἐπετήδευσεν ἄξιον κατανοῆσαι. τῶι μὲν
[1]   ἐφ᾽ ἁρπαγὴν ἐτρέποντο· δὲ  Ἀγησίλαος   ἔχων κύκλωι πάντα καὶ φίλια
[7]   δὲ τίς ἄλλος πώποτε πλὴν  Ἀγησίλαος   ὅπως φῦλόν τι ἀποστήσεται
[1]   ὅτι ἱππικὸν οὐκ εἶχεν  Ἀγησίλαος,   δὲ Καρία ἄφιππος ἦν,
[2]   ἑκατέρων ἰσοπληθεῖς. εἶχε δὲ (ὁ)  Ἀγησίλαος   μὲν τὸ δεξιὸν τοῦ μεθ᾽
[2]   τε σπονδαὶ γίγνονται καὶ  Ἀγησίλαος   οἴκαδε ἀπεχώρει, ἑλόμενος ἀντὶ τοῦ
[7]   βραχεῖ εἰπεῖν, ἅπαντες ἐπιστάμεθα ὅτι  Ἀγησίλαος,   ὅπου ὤιετο τὴν πατρίδα τι
[2]   ἐν μηνὶ καθήνυσεν  Ἀγησίλαος.   οὐ γὰρ ὡς ὑστερήσειε τῆς
[1]   Μαιάνδρου πεδίον κατέστησεν. δὲ  Ἀγησίλαος   οὐκ ἐψεύσατο, ἀλλ᾽ ὥσπερ προεῖπεν
[5]   τινὶ λόγον τῶν ἑταίρων  Ἀγησίλαος   πείθειν τὸν Μεγαβάτην πάλιν τιμᾶν
[5]   στρατιώταις. ὡς δὲ συνελόντι εἰπεῖν,  Ἀγησίλαος   πονῶν μὲν ἠγάλλετο, ῥαιστώνην δὲ
[11]   ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν ὡς  Ἀγησίλαος   τὸ μήκιστον τοῦ αἰῶνος ἔχων;
[1]   αὐτοῦ κάλλιστα νομίζω καταδήλους ἔσεσθαι.  Ἀγησίλαος   τοίνυν ἔτι μὲν νέος ὢν
[2]   (καὶ τότε μὲν δὴ  Ἀγησίλαος   τρόπαιόν τε ἐστήσατο μεταξὺ Πραντὸς
[1]   τούτων Λακεδαιμονίων καὶ τῶν συμμάχων,  Ἀγησίλαος   ὑπέστη, ἐὰν δῶσιν αὐτῶι τριάκοντα
[4]   ἐκ τῆς χώρας, ἀπεκρίνατο  Ἀγησίλαος·   Τιθραύστα, νομίζεται παρ᾽ ἡμῖν
[2]   τὴν ἡγεμονίαν αὐτῶι, μὲν  Ἀγησίλαος   ὡς τὸ μέγιστον ἐξηπατημένος ἐφρόντιζε
[2]   τοὺς τῶν πολεμίων νεκροὺς εἴσω  φάλαγγος   ἐδειπνοποιήσαντο καὶ ἐκοιμήθησαν· πρὼι δὲ
[2]   ὄντων ἀντεξέδραμον ἀπὸ τῆς Ἀγησιλάου  φάλαγγος   ὧν Ἡριππίδας ἐξενάγει (ἦσαν δ᾽
[3]   βασιλέως· ἢν μέντοι ἐγὼ γένωμαι  στρατηγός,   ἔφη, πολεμήσω σοι, Ἀγησίλαε,
[3]   μὴ αὐτὸς πάσης τῆς στρατιᾶς  στρατηγὸς   κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι βασιλέως· ἢν μέντοι
[2]   χειμῶνος ὄντος, σπεύδων ὡς μὴ  ἀργὸς   πόλις εἰς τὸ ἐπιὸν
[1]   ἐκρίνετο τὸ> μὴ περὶ τῆς  Ἑλλάδος   ἀλλὰ περὶ τῆς Ἀσίας τὸν
[5]   ἐγὼ ταῦτα ψεύδομαι ἀντία τῆς  Ἑλλάδος   ἐπισταμένης ἐκεῖνον μὲν οὐδὲν ἐπαινῶ,
[10]   μακαρίζοιτο ὃς εὐθὺς μὲν ἐκ  παιδὸς   ἐρασθεὶς τοῦ εὐκλεὴς γενέσθαι ἔτυχε
[5]   τὸ δὲ Μεγαβάτου τοῦ Σπιθριδάτου  παιδὸς   ἐρασθέντα ὥσπερ ἂν τοῦ καλλίστου
[1]   τῆς ἀρχῆς Λεωτυχίδα μὲν ὡς  Ἄγιδος   ὄντος υἱοῦ, Ἀγησιλάου δὲ ὡς
[4]   τῆς πόλεως ἅπαντα ἔχειν τὰ  Ἄγιδος   τὰ ἡμίσεα τοῖς ἀπὸ μητρὸς
[1]   ὥσπερ τὸ γένος αὐτῶν τῆς  πατρίδος   ἐντιμότατον, οὕτω καὶ πόλις
[7]   τοῖς μεγίστοις δὲ ὠφελήμασι τῆς  πατρίδος   καὶ τόδε ἐγὼ τίθημι αὐτοῦ,
[1]   τὴν γῆν δέξαιτο ἀντὶ τῆς  πατρίδος   οὔτε τοὺς ἐπικτήτους ἀντὶ τῶν
[7]   παρέχειν; ὃς καὶ πολεμούσης τῆς  πατρίδος   πρὸς Ἕλληνας ὅμως τοῦ κοινοῦ
[9]   (ἔπειτα δὲ μὲν τῶι  δυσπρόσοδος   εἶναι ἐσεμνύνετο, δὲ τῶι
[9]   ἐσεμνύνετο, δὲ τῶι πᾶσιν  εὐπρόσοδος   εἶναι ἔχαιρε· καὶ μὲν
[7]   πάντας ἐθέλων, σώιζεσθαι δὲ πάντας  κέρδος   νομίζων, ζημίαν δὲ τιθεὶς εἰ
[1]   ἔσεσθαι. Ἀγησίλαος τοίνυν ἔτι μὲν  νέος   ὢν ἔτυχε τῆς βασιλείας· ἄρτι
[3]   πελτοφόρους ἔχων. (ἀφίκετο δὲ καὶ  Φαρνάβαζος   Ἀγησιλάωι εἰς λόγους καὶ διωμολόγησεν,
[3]   γε Πέρσης εἰδὼς ὅτι  Φαρνάβαζος   γῆμαι μὲν τὴν βασιλέως ἔπραττε
[1]   ἔχοι εἰ ὅτι τελέως ἀνὴρ  ἀγαθὸς   ἐγένετο, διὰ τοῦτο οὐδὲ μειόνων
[10]   οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ δικαίως ἀνὴρ  ἀγαθὸς   παντελῶς ἂν νομίζεσθαι. (εἰ δὲ
[2]   μᾶλλον τάδ᾽ αὐτοῦ ἄγαμαι, ὅτι  πλῆθός   τε οὐδὲν μεῖον τὸ
[11]   μὲν ἱλαρὸς φαίνεσθαι, εὐτυχῶν δὲ  πρᾶιος   εἶναι. (τῶν γε μὴν φίλων
[10]   βίος τε εὐκλεὴς καὶ θάνατος  ὡραῖος;   ἐγκωμίων δὲ τί ἀξιώτερον
[10]   καὶ πλέον θρήνου ἄπεστιν  βίος   τε εὐκλεὴς καὶ θάνατος ὡραῖος;
[2]   ἴππους ἡλίσκοντο. (Πολύχαρμος μέντοι  Φαρσάλιος   ἱππαρχῶν ἀνέστρεψέ τε καὶ μαχόμενος
[6]   μὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν διετέλεσεν,  ἀζήμιος   δ᾽ ὑπὸ τῶν πολιτῶν, ἄμεμπτος
[7]   τιθεὶς εἰ καὶ μικροῦ  ἄξιος   ἀπόλοιτο· εἰ δ᾽ ἐν τοῖς
[1]   γε μὴν καὶ πρὶν ἄρξαι  ἄξιος   τῆς βασιλείας ἐδόκει εἶναι Ἀησίλαος
[8]   ἥδιον διημερεύειν. ἥκιστα δ᾽ ὢν  οἷος   μεγαληγορεῖν ὅμως τῶν ἐπαινούντων αὑτοὺς
[10]   γὰρ ἂν θεοσεβῆ μιμούμενος  ἀνόσιος   γένοιτο δίκαιον ἄδικος
[2]   ἡγησάμενος ὅτι Βοιωτοὶ ταύτηι ἐκ  Κρεύσιος   ὁρμώμενοι εὐπετῶς τοῖς Κορινθίοις παρεγίγνοντο,
[10]   μιμούμενος ἀνόσιος γένοιτο δίκαιον  ἄδικος   σώφρονα ὑβριστὴς ἐγκρατῆ
[1]   πειθαρχίαν δὲ μελετῶιεν, πῶς οὐκ  εἰκὸς   ἐνταῦθα πάντα μεστὰ ἐλπίδων ἀγαθῶν
[1]   καὶ οἱ μὲν πελτασταὶ ὥσπερ  εἰκὸς   ἐφ᾽ ἁρπαγὴν ἐτρέποντο· δὲ
[1]   (ἔτι δὲ ὁπότε αὐτόμολοι ὡς  εἰκὸς   πρὸς βασιλέα ἰόντα χρήματα ἐθέλοιεν
[2]   γε εὖ παθὼν ὡς τὸ  εἰκὸς   φίλος ἔσοιτο, οὕτω δὴ κρίνας
[2]   τε καὶ μάχη παράσχοιτ᾽ ἄν.  τέλος   δὲ τῶν Θηβαίων οἱ μὲν
[1]   ἐν τῆι Ἀσίαι πράξεων τοῦτο  τέλος   ἐγένετο. ~Κεφάλαιον βʹ (Διαβὰς δὲ
[1]   ἑταίρου ἀπιόντος αὐτοῦ ἐλυποῦντο. καὶ  τέλος   ἐδήλωσαν ὅτι οὐ πλαστὴν τὴν
[7]   ἐν τοῖς νόμοις ἠρεμοῦντες διαμένοιεν,  δῆλος   ἦν εὐδαίμονα μὲν αἰεὶ ἔσεσθαι
[6]   ἡμέραι δὲ ὅσαπερ νυκτί, πολλάκις  ἄδηλος   γιγνόμενος ὅπου τε εἴη καὶ
[5]   συνόντων φαυλοτάτην ἔχοι, αἰδούμενος οὐκ  ἄδηλος   ἦν· ἡγεῖτο γὰρ ἄρχοντι προσήκειν
[8]   ὢν φαίνηται, ὅτι καὶ αὐτὸς  φίλος   ἀνὰ κράτος αὐτῶι ἔσοιτο· ἢν
[2]   εὖ παθὼν ὡς τὸ εἰκὸς  φίλος   ἔσοιτο, οὕτω δὴ κρίνας ὁπότερος
[8]   δέοι ἐπιστολὰς πέμπειν, ἢν δὲ  φίλος   τῆι Λακεδαίμονι καὶ τῆι Ἑλλάδι
[7]   ἅπαντες ταῦτα· ἐπεμελήθη δὲ τίς  ἄλλος   πώποτε πλὴν Ἀγησίλαος ὅπως
[9]   ἀφανίζεσθαι πρέπειν, τῶι δὲ εἰς  κάλλος   βίωι τὸ φῶς μᾶλλον κόσμον
[2]   τρόπαιον τῶν πολεμίων εἱστήκει αὐτῶι.  Μαύσωλός   γε μὴν κατὰ θάλατταν ἑκατὸν
[2]   ἔδοσαν. Ταχώς γε μὴν καὶ  Μαύσωλος,   διὰ τὴν πρόσθεν Ἀγησιλάου ξενίαν
[1]   τοῦτο ἐδόκει διαπράξασθαι, ὅτι ἐπεὶ  πόλεμος   προερρήθη καὶ τὸ ἐξαπατᾶν ὅσιόν
[8]   ἔτι ταύτας ἐκείνας εἶναι ἅσπερ  Ἀριστόδημος   Ἡρακλέους ὅτε κατῆλθε λαβὼν
[11]   τελέως ἀνὴρ τῆι πατρίδι  ὠφέλιμος   ὢν διεγένετο ὡς καὶ τετελευτηκὼς
[4]   ἀποδιδόντα, πῶς γε καὶ  νόμος   κωλύει ἐθέλοι ἂν ἀποστερεῖν; Ἀγησίλαος
[2]   πλαγίους ἔχοντες τοὺς ἴππους ἡλίσκοντο.  (Πολύχαρμος   μέντοι Φαρσάλιος ἱππαρχῶν ἀνέστρεψέ
[6]   μάλιστα πειθόμενος τοῖς δ᾽ ἑταίροις  πρόθυμος   ὢν ἀπροφασίστους τοὺς φίλους ἐκέκτητο·
[8]   διὰ δὲ τὸ εὔελπις καὶ  εὔθυμος   καὶ ἀεὶ ἱλαρὸς εἶναι πολλοὺς
[1]   τὸ Μαιάνδρου πεδίον περιήγαγε, νομίζων  ἱκανὸς   εἶναι καταπατῆσαι τῆι ἵππωι τοὺς
[9]   τὸ ἁσμένως κοιμηθῆναι πᾶς τόπος  ἱκανὸς   ἦν αὐτῶι. (καὶ ταῦτα οὐ
[1]   τήν τε πατρίδα καὶ τὸ  γένος   αὐτοῦ· τε γὰρ πόλις
[1]   τῆς ἐπιτυχούσης· ἀλλ᾽ ὥσπερ τὸ  γένος   αὐτῶν τῆς πατρίδος ἐντιμότατον, οὕτω
[8]   ἀντεσκευάσατο τὸν οἶκον ὥστε τούτων  μηδενὸς   προσδεῖσθαι. (εἰ δέ τις ταῦτα
[1]   στρατεύσασαν πρότερον ἀρχήν, ὅμως ὑπ᾽  οὐδενὸς   τούτων ἐκρατήθη, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἦλθεν
[6]   δύναιτο, ἡσύχως δ᾽ ὥσπερ ἂν  παρθένος   σωφρονεστάτη προβαίνοι, νομίζων ἐν
[6]   σαφῆ δὲ καὶ αὐτὸς σημεῖα  ἀπενεγκάμενος   τοῦ θυμῶι μάχεσθαι· ὥστ᾽ οὐκ
[9]   ἤιδει τῆι τῶν θεῶν κατασκευῆι  δυνάμενος   ἀλύπως χρῆσθαι, τὸν δὲ ἑώρα
[1]   ἡγήσατο μάχην συνάψαι, εἰ δύναιτο.  σφαγιασάμενος   οὖν τὴν μὲν φάλαγγα εὐθὺς
[2]   σπείροντας καὶ καρπουμένους, μέγιστον δὲ  ἡγησάμενος   ὅτι Βοιωτοὶ ταύτηι ἐκ Κρεύσιος
[3]   στρατόπεδόν τε ἦλθε καὶ συμμαχίαν  ποιησάμενος   εἵλετο σὺν Ἀγησιλάωι στρατεύεσθαι, χιλίους
[11]   ἀρετῆς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν  κτησάμενος,   τῆς δὲ βασιλικῆς ταφῆς ἐν
[1]   δὲ ἀντώμοσε σπονδὰς ἄξειν ἀδόλως,  ὁρισάμενος   τῆς πράξεως τρεῖς μῆνας. (ὁ
[2]   διὰ Λακεδαιμονίους φυγόντας κατήγαγεν, αὐτὸς  στρατευσάμενος   ἐπὶ Φλειοῦντα. εἰ δέ τις
[2]   ὁπότερος φιλέλλην μᾶλλον ἐδόκει εἶναι,  στρατευσάμενος   μετὰ τούτου τὸν μὲν μισέλληνα
[11]   γε μὴν ταῖς εὐπραξίαις σωφρονεῖν  ἐπιστάμενος   ἐν τοῖς δεινοῖς εὐθαρσὴς ἐδύνατο
[6]   ἀφανῆ τεκμήριά μοι δοκεῖ παρασχέσθαι  ὑφιστάμενος   μὲν ἀεὶ πολεμεῖν πρὸς τοὺς
[6]   πολέμιοι μάχην συνάψαι, οὐ φόβωι  τρεψάμενος   νίκης ἔτυχεν, ἀλλὰ μάχηι ἀντιτύπωι
[2]   Μεσσήνην ἀφιέναι. (ἐπεὶ μέντοι  μεταπεμψάμενος   οὐκ ἀπεδίδου τὴν ἡγεμονίαν αὐτῶι,
[2]   πολῖται πλέον ἕξειν ἔμελλον, εὐρώστως  παρατεταγμένος,   νομίζων εἰς μὲν τὸ πλατὺ
[11]   οὐκ ἀπεῖπε μεγάλην καὶ καλὴν  ἐφιέμενος   δόξαν, ἔστε> τὸ σῶμα φέρειν
[2]   μὲν Ἀγησίλαος ὡς τὸ μέγιστον  ἐξηπατημένος   ἐφρόντιζε τί δεῖ ποιεῖν. ἐκ
[2]   Ναρθακίου· καὶ αὐτοῦ κατέμεινε, μάλα  ἡδόμενος   τῶι ἔργωι, ὅτι τοὺς μέγιστον
[7]   μὲν αἰεὶ ἔσεσθαι τὴν πατρίδα  λογιζόμενος,   ἰσχυρὰν δὲ τότε ὅταν οἱ
[6]   πατρίδι οὕτως ἐχρῆτο ὥστε μάλιστα  πειθόμενος   τοῖς δ᾽ ἑταίροις πρόθυμος ὢν
[1]   καθ᾽ ἁρπαγὴν πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν.  αἰσθόμενος   δὲ Ἀγησίλαος βοηθεῖν ἐκέλευσε
[2]   ἀρίστου μετεστρατοπεδεύσατο πρὸς τὸ ἄστυ·  (αἰσθόμενος   δὲ ὑπὸ νύκτα βεβοηθηκότας ἐκ
[1]   εἶχε μετεπέμπετο. Ἀγησίλαος δὲ καίπερ  αἰσθόμενος   ταῦτα ὅμως ἐνέμεινε ταῖς σπονδαῖς.
[10]   ἀήττητος διετέλεσεν, ἐπεὶ βασιλεὺς ἐγένετο.  ἀφικόμενος   δὲ ἐπὶ τὸ μήκιστον ἀνθρωπίνου
[2]   διὰ τὴν πρόσθεν Ἀγησιλάου ξενίαν  συμβαλόμενος   καὶ οὗτος χρήματα τῆι Λακεδαίμονι,
[2]   καὶ Ἀγησίλαος οἴκαδε ἀπεχώρει,  ἑλόμενος   ἀντὶ τοῦ μέγιστος εἶναι ἐν
[1]   Ἔφεσον· ἀσκῆσαι δὲ (καὶ) αὐτὸ  βουλόμενος   ἆθλα προὔθηκε καὶ ταῖς ἱππικαῖς
[11]   τοὺς δὲ δικαίους πλουσίους ποιῶν,  βουλόμενος   τὴν δικαιοσύνην τῆς ἀδικίας κερδαλεωτέραν
[2]   θεῶι συνεπετέλει. (ἐκ τούτου δὲ  αἰσθανόμενος   τοὺς Κορινθίους πάντα μὲν τὰ
[1]   ναυτικὸν προσῆψεν αὐτῶι πόλις,  αὐξανόμενος   δὲ καὶ εὐκλείαι καὶ δυνάμει,
[6]   δὲ ὅσαπερ νυκτί, πολλάκις ἄδηλος  γιγνόμενος   ὅπου τε εἴη καὶ ὅποι
[7]   καὶ πάλαι ἐξεστράτευσεν ὡς  δουλωσόμενος   τὴν Ἑλλάδα καὶ νῦν
[1]   μὲν ἡμέρας δι᾽ ἐρημίας πολεμίων  πορευόμενος   πολλὰ τὰ ἐπιτήδεια τῆι στρατιᾶι
[2]   μέλλοι τὴν πόλιν ὠφελήσειν, πρεσβευτὴς  ἐκπορευόμενος   ἀντὶ στρατηγοῦ. (ὅμως δὲ καὶ
[2]   Φαρσάλιος ἱππαρχῶν ἀνέστρεψέ τε καὶ  μαχόμενος   σὺν τοῖς ἀμφ᾽ αὑτὸν ἀποθνήισκει.
[2]   ἱππέας, πολλὰ δὲ χρήματα ἔχοντα,  ἅσμενος   ἤκουσεν ὅτι μετεπέμπετο αὐτόν, καὶ
[11]   ὀκνῶν ηὔχετο. εἴθιστο δὲ  φοβούμενος   μὲν ἱλαρὸς φαίνεσθαι, εὐτυχῶν δὲ
[3]   μὲν οὐχ ὑπήκουσε δεξιὰν πέμποντι,  φοβούμενος   μὴ ληφθεὶς χρήματα πολλὰ
[8]   ἐπαινούντων αὑτοὺς οὐ βαρέως ἤκουεν,  ἡγούμενος   βλάπτειν οὐδὲν αὐτούς, ὑπισχνεῖσθαι δὲ
[1]   πάντα μεστὰ ἐλπίδων ἀγαθῶν εἶναι;  (ἡγούμενος   δὲ καὶ τὸ καταφρονεῖν τῶν
[7]   βασιλέα πειθόμενον; τίς δ᾽ ἂν  ἡγούμενος   μειονεκτεῖν νεώτερόν τι ἐπεχείρησε ποιεῖν
[7]   συμφορὰ συμβαίνοι, ἐχθρὸν μὲν οὐδένα  ἡγούμενος   πολίτην, ἐπαινεῖν δὲ πάντας ἐθέλων,
[11]   ἐχρῆτο, τῶι μὲν δικαίωι ἀρκεῖν  ἡγούμενος   τὸ ἐᾶν τὰ ἀλλότρια, τῶι
[11]   ψυχῆς οὐδέποτε ἐπαύετο μνημεῖα διαπονούμενος,  ἡγούμενος,   τὸ μὲν ἀνδριαντοποιῶν, τὸ δὲ
[11]   τὰ ἐν τοῖς πολεμίοις ἐσέβετο,  ἡγούμενος   τοὺς θεοὺς οὐχ ἧττον ἐν
[11]   τοὺς κλέπτας ἐμίσει, μείζω ζημίαν  ἡγούμενος   φίλων χρημάτων στερίσκεσθαι. (καὶ
[5]   μὴ τῶν συνόντων φαυλοτάτην ἔχοι,  αἰδούμενος   οὐκ ἄδηλος ἦν· ἡγεῖτο γὰρ
[5]   τοὺς πάντων ὀφθαλμοὺς τῆς σωφροσύνης  ποιούμενος.   εἰ δ᾽ ἐγὼ ταῦτα ψεύδομαι
[10]   τίς γὰρ ἂν θεοσεβῆ  μιμούμενος   ἀνόσιος γένοιτο δίκαιον ἄδικος
[9]   μόνον πράττων ἔχαιρεν, ἀλλὰ καὶ  ἐνθυμούμενος   ἠγάλλετο ὅτι αὐτὸς μὲν ἐν
[11]   τὴν ἀρετὴν ἀλλ᾽ εὐπάθειαν νομίζειν·  ἐπαινούμενος   γοῦν ἔχαιρε μᾶλλον χρήματα
[11]   ἔκρινε, τὸ δὲ πιστεύοντας ἀνόσιον.  (ἐπαινούμενος   δὲ ἔχαιρεν ὑπὸ τῶν καὶ
[11]   δὲ ψυχῆς οὐδέποτε ἐπαύετο μνημεῖα  διαπονούμενος,   ἡγούμενος, τὸ μὲν ἀνδριαντοποιῶν, τὸ
[2]   μετεπέμπετο αὐτόν, καὶ ταῦτα ἡγεμονίαν  ὑπισχνούμενος.   (ἐνόμιζε γὰρ τῆι αὐτῆι ὁρμῆι
[1]   τὴν δὲ τῶν πολεμίων οὕτω  καρπούμενος   ὥστε ἐν δυοῖν ἐτοῖν πλέον
[9]   ἑταίρους εὐεργετῶν, τοὺς δὲ ἀντιπάλους  τιμωρούμενος,   ὅτι οὕτως ἂν εἴη νικηφόρος
[11]   πάσχων ἠμύνετο, ἀλλ᾽ εἴ τις  εὐεργετούμενος   ἀχάριστος φαίνοιτο. ἔχαιρε δὲ τοὺς
[2]   μὲν νίκη σὺν Ἀγησιλάωι ἐγένετο,  τετρωμένος   δ᾽ αὐτὸς προσηνέχθη πρὸς τὴν
[11]   γοῦν ἔχαιρε μᾶλλον χρήματα  κτώμενος.   ἀλλὰ μὴν ἀνδρείαν γε τὸ
[11]   ἀρετὴν αὐτοῦ, ὡς ἂν  ἔπαινος   εὐμνημονεστέρως ἔχηι. Ἀγησιιλαος ἱερὰ μὲν
[6]   τοιαῦτα ποιῶν τοῖς μὲν πολεμίοις  δεινὸς   ἦν, τοῖς δὲ φίλοις θάρρος
[8]   ὡς εὐκαίρως ἐχρῆτο οὐ παραλειπτέον.  ἐκεῖνος   γὰρ ὅτ᾽ ἦλθεν αὐτῶι ἐπιστολὴ
[10]   πλείστου ἄξια; (δικαίως δ᾽ ἂν  ἐκεῖνός   γε μακαρίζοιτο ὃς εὐθὺς μὲν
[11]   βωμῶν ἱκέτας ἀποσπῶντας εὐσεβεῖς ἡγεῖσθαι.  (ἐκεῖνός   γε μὴν ὑμνῶν οὔποτ᾽ ἔληγεν
[11]   τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀγήρατός ἐστιν.  ἐκεῖνος   γοῦν οὐκ ἀπεῖπε μεγάλην καὶ
[7]   ἐν τῶι πρὸς Ἕλληνας πολέμωι;  (ἐκεῖνος   τοίνυν, ἀγγελίας μὲν ἐλθούσης αὐτῶι
[4]   ἂν πολὺ τὴν αἰσχροκέρδειαν ἀποφεύγοι;  ἐκεῖνος   τοίνυν κριθεὶς ὑπὸ τῆς πόλεως
[11]   τὸ μήκιστον τοῦ αἰῶνος ἔχων;  τίνος   δ᾽ ἐκποδὼν γενομένου μᾶλλον ἥσθησαν
[11]   (Δοκεῖ δ᾽ ἔμοιγε καὶ τόδε  μόνος   ἀνθρώπων ἐπιδεῖξαι, ὅτι μὲν
[1]   ἐν τῶι ἐφορείωι ἔτυχεν ἑστηκὼς  μόνος   παρὰ τοὺς πέντε, μάλα ἔνδηλον
[9]   πραγματεύονται. Ἀγησίλαος δὲ διὰ τὸ  φιλόπονος   εἶναι πᾶν μὲν τὸ παρὸν
[2]   καὶ ἀπεσταυρωμένα ἅπαντα, ὑπερβὰς τὰς  Κυνὸς   κεφαλὰς ἐδήιου τὴν χώραν μέχρι
[10]   δὲ ἐπὶ τὸ μήκιστον ἀνθρωπίνου  αἰῶνος   ἀναμάρτητος ἐτελεύτησε καὶ περὶ τούτους
[11]   ὡς Ἀγησίλαος τὸ μήκιστον τοῦ  αἰῶνος   ἔχων; τίνος δ᾽ ἐκποδὼν γενομένου
[2]   σὺν τοῖς Θηβαίοις ἀπὸ τοῦ  Ἑλικῶνος.   ἑώρων δὲ τάς τε φάλαγγας
[2]   οὕτως ἀποπλεῖ οἴκαδε καίπερ μέσου  χειμῶνος   ὄντος, σπεύδων ὡς μὴ ἀργὸς
[4]   τὰ ἀλλότρια ἀποστερεῖν ἐφ᾽ ὧι  κακόδοξος   εἶναι; εἰ γὰρ χρημάτων ἐπιθυμοίη,
[9]   δὲ τὸ ἁσμένως κοιμηθῆναι πᾶς  τόπος   ἱκανὸς ἦν αὐτῶι. (καὶ ταῦτα
[1]   Ἀγησίλαος, δὲ Καρία  ἄφιππος   ἦν, καὶ ὅτι ἡγεῖτο αὐτὸν
[2]   ὄπισθεν οὐκ ἐποίησε τοῦτο, ἀλλ᾽  ἀντιμέτωπος   συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις. καὶ συμβαλόντες
[1]   ἂν πολεμεῖν βούληται  βάρβαρος,   ἀσχολίαν αὐτῶι παρέξειν στρατεύειν ἐπὶ
[2]   καὶ ἣν ἐνιαυσίαν ὁδὸν  βάρβαρος   ἐποιήσατο, ταύτην μεῖον ἐν
[8]   εὔελπις καὶ εὔθυμος καὶ ἀεὶ  ἱλαρὸς   εἶναι πολλοὺς ἐποίει μὴ τοῦ
[11]   ηὔχετο. εἴθιστο δὲ φοβούμενος μὲν  ἱλαρὸς   φαίνεσθαι, εὐτυχῶν δὲ πρᾶιος εἶναι.
[9]   καὶ μεγαλογνῶμον, τὸ αὐτὸν μὲν  ἀνδρὸς   ἔργοις καὶ κτήμασι κοσμεῖν τὸν
[11]   γὰρ τοῖς ἐχθροῖς ἀκμάζων οὕτω  φοβερὸς   ἦν ὡς Ἀγησίλαος τὸ μήκιστον
[2]   πόλις εἰς τὸ ἐπιὸν  θέρος   πρὸς τοὺς πολεμίους γένοιτο. ~Κεφάλαιον
[7]   τεθναῖεν τῶν πολεμίων> οὐκ ἐφησθεὶς  φανερὸς   ἐγένετο, ἀλλ᾽ εἶπεν ἄπα· Φεῦ
[7]   δυνατώτατος ὢν ἐν τῆι πόλει  φανερὸς   ἦν μάλιστα τοῖς νόμοις λατρεύων.
[2]   εἰ μὲν μηδετέρωι συλλήψοιτο, μισθὸν  οὐδέτερος   λύσει τοῖς Ἕλλησιν, ἀγορὰν δὲ
[2]   λύσει τοῖς Ἕλλησιν, ἀγορὰν δὲ  οὐδέτερος   παρέξει, ὁπότερός τ᾽ ἂν κρατήσηι,
[11]   γοῦν ὑπεραύχων καταφρονῶν τῶν μετρίων  ταπεινότερος   ἦν. καὶ γὰρ ἐκαλλωπίζετο τῆι
[8]   ἡγήσατο μεῖζον φρονητέον εἶναι, ἀλλ᾽  ὁπότερος   αὐτός τε ἀμείνων εἴη καὶ
[8]   ἄγαμαι δὲ κἀκεῖνο, ὅτι οὐχ  ὁπότερος   πλείω τε χρήματα ἔχοι καὶ
[2]   Ἕλλησιν, ἀγορὰν δὲ οὐδέτερος παρέξει,  ὁπότερός   τ᾽ ἂν κρατήσηι, οὗτος ἐχθρὸς
[2]   φίλος ἔσοιτο, οὕτω δὴ κρίνας  ὁπότερος   φιλέλλην μᾶλλον ἐδόκει εἶναι, στρατευσάμενος
[9]   μὲν νικήσας τοὺς ἰδιώτας οὐδὲν  ὀνομαστότερος   ἂν (εἴη) γένοιτο, εἰ δὲ
[10]   νόσου δὲ πολεμίοις ἐμπεσούσης κρατήσειεν,  εὐτυχέστερος   μὲν ἂν εἴη, στρατηγικώτερος δὲ
[10]   ὥσπερ εἰ θησαυρῶι τις ἐντύχοι,  πλουσιώτερος   μὲν ἂν εἴη, οἰκονομικώτερος δὲ
[10]   κρατήσειεν, εὐτυχέστερος μὲν ἂν εἴη,  στρατηγικώτερος   δὲ οὐδὲν ἄν· δὲ
[10]   ἐντύχοι, πλουσιώτερος μὲν ἂν εἴη,  οἰκονομικώτερος   δὲ οὐδὲν ἄν, καὶ εἰ
[2]   ὁπότερός τ᾽ ἂν κρατήσηι, οὗτος  ἐχθρὸς   ἔσται, εἰ δὲ τῶι ἑτέρωι
[10]   καρτερίαι μὲν πρωτεύων ἔνθα πονεῖν  καιρός,   ἀλκῆι δὲ ὅπου ἀνδρείας ἀγών,
[6]   αὐτῶν ἐμηχανᾶτο, ἐξαπατῶν μὲν ὅπου  καιρὸς   εἴη, φθάνων δὲ ὅπου τάχους
[2]   οἴκοι μένων ἐμηχανᾶτο, δὲ  καιρὸς   ἦν οὐκ ὤκνει μετιέναι, οὐδ᾽
[9]   τιμωρούμενος, ὅτι οὕτως ἂν εἴη  νικηφόρος   τῶν καλλίστων καὶ μεγαλοπρεπεστάτων ἀγωνισμάτων
[2]   μάχεσθαι· ἔτι δὲ φιλονικίαν ἐνέβαλε  πρὸς   ἀλλήλους τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ ὅπως
[1]   φιλίας, πολλοὶ δὲ καὶ ἀφίσταντο  πρὸς   αὐτόν, ὀρεγόμενοι τῆς ἐλευθερίας, ὥστε
[8]   ἀπαγγεῖλαι βασιλεῖ ὡς ἰδίαι μὲν  πρὸς   αὐτὸν οὐδὲν δέοι ἐπιστολὰς πέμπειν,
[1]   καὶ Αἰολεῦσι καὶ Ἑλλησποντίοις πέμπειν  πρὸς   αὑτὸν εἰς Ἔφεσον τοὺς συστρατευσομένους.
[1]   σπείσαιτο ἕως ἔλθοιεν οὓς πέμψειε  πρὸς   βασιλέα ἀγγέλους, διαπράξεσθαι αὐτῶι ἀφεθῆναι
[1]   δὲ ὁπότε αὐτόμολοι ὡς εἰκὸς  πρὸς   βασιλέα ἰόντα χρήματα ἐθέλοιεν ὑφηγεῖσθαι,
[2]   Αἰνιάνων καὶ Ἀκαρνάνων καὶ Εὐβοέων,  πρὸς   δὲ τούτοις ἀφεστηκότων μὲν τῶν
[11]   τοὺς φίλους ὡς πλεῖστα ὠφελεῖν.  (πρὸς   δὲ τούτοις βαρύτατος μὲν ἀνταγωνιστὴς
[8]   μὲν τιμῆς, παρούσης δὲ δυνάμεως,  πρὸς   δὲ τούτοις βασιλείας, καὶ ταύτης
[1]   ἀγαθοῖς χρῆσθαι τι ἐβούλετο,  πρὸς   δὲ τούτοις τὸ μέγιστον, ἐπινοῶν
[8]   πάντα δὲ τὰ πολυτελέστατα ἐπειρᾶτο  πρὸς   ἑαυτὸν ἁθροίζειν. δὲ οὕτως
[10]   περὶ τούτους ὧν ἡγεῖτο καὶ  πρὸς   ἐκείνους οἷς ἐπολέμει. ~Κεφάλαιον ιαʹ
[7]   ὃς καὶ πολεμούσης τῆς πατρίδος  πρὸς   Ἕλληνας ὅμως τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ
[7]   νομίζοντα τὸ νικᾶν ἐν τῶι  πρὸς   Ἕλληνας πολέμωι; (ἐκεῖνος τοίνυν, ἀγγελίας
[2]   ψυχὰς αὐτῶν, ὡς ἱκανοὶ εἶεν  πρὸς   οὕστινας δέοι μάχεσθαι· ἔτι δὲ
[7]   ἐν τῆι πόλει ὥσπερ πατὴρ  πρὸς   παῖδας προσεφέρετο. ἐλοιδορεῖτο μὲν γὰρ
[10]   τοὺς πολεμίους ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶι  πρὸς   πᾶσαν ἀρετὴν ἡγεῖσθαι τοῖς πολίταις.
[1]   τοὺς μὲν ἐλευθερίας δεομένους ὡς  πρὸς   σύμμαχον αὐτὸν παρεῖναι· εἰ δέ
[2]   ἐγένετο, τετρωμένος δ᾽ αὐτὸς προσηνέχθη  πρὸς   τὴν φάλαγγα, προσελάσαντές τινες τῶν
[8]   καὶ τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου τὸ  πρὸς   τὸ ἀρέσκειν τοῖς Ἕλλησιν ὑπεριδεῖν
[2]   τῆς πόλεως ἐξ ἀρίστου μετεστρατοπεδεύσατο  πρὸς   τὸ ἄστυ· (αἰσθόμενος δὲ ὑπὸ
[9]   γε μὴν πῶς οὐ σαφῶς  πρὸς   τὸ γενναῖον ἔγνω, ὅτι ἅρματι
[1]   τῶν πολεμίων ῥώμην τινὰ ἐμβαλεῖν  πρὸς   τὸ μάχεσθαι, προεῖπε τοῖς κήρυξι
[10]   εὕρημα ἀνθρώποις στάθμη καὶ κανὼν  πρὸς   τὸ ὀρθὰ ἐργάζεσθαι, καλὸν ἄν
[2]   τῶν Θηβαίων οἱ μὲν διαπίπτουσι  πρὸς   τὸν Ἑλικῶνα, πολλοὶ δ᾽ ἀποχωροῦντες
[4]   ἐθέλοι, ὧν οὐκ εἰσὶ δίκαι  πρὸς   τὸν μὴ ἀποδιδόντα, πῶς
[7]   τὸ κρατεῖσθαι φέροντα; (ὃς καὶ  πρὸς   τοὺς διαφόρους ἐν τῆι πόλει
[2]   τῶι Ἑλικῶνι πεφευγότας, διαπεσεῖν βουλόμενοι  πρὸς   τοὺς ἑαυτῶν ἐχώρουν ἐρρωμένως. (ἐνταῦθα
[1]   τινες τὴν Ἀσίαν ἑαυτῶν ποιοῦνται,  πρὸς   τοὺς ἐλευθεροῦντας διακρινουμένους ἐν ὅπλοις
[6]   παρασχέσθαι ὑφιστάμενος μὲν ἀεὶ πολεμεῖν  πρὸς   τοὺς ἰσχυροτάτους τῶν ἐχθρῶν τῆι
[2]   νομίσαντες οὐκ ἐν καλῶι εἶναι  πρὸς   τοὺς ὁπλίτας ἱππομαχεῖν, στρέψαντες βάδην
[10]   ἄρχειν ἐμεγαλύνετο, οὐδ᾽ ἐπὶ τῶι  πρὸς   τοὺς πολεμίους ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶι
[2]   πόλις εἰς τὸ ἐπιὸν θέρος  πρὸς   τοὺς πολεμίους γένοιτο. ~Κεφάλαιον γʹ
[6]   τοῦτο συμφέροι, πάντα δὲ τἀναντία  πρὸς   τοὺς πολεμίους πρὸς τοὺς
[6]   τἀναντία πρὸς τοὺς πολεμίους  πρὸς   τοὺς φίλους ἐπιτηδεύων. (καὶ γὰρ
[6]   τῆι Ἑλλάδι, ἐν δὲ τοῖς  πρὸς   τούτους ἀγῶσι πρῶτον (μὲν) ἑαυτὸν
[2]   Θηβαῖοι ὡς εἶδον τοὺς συμμάχους  πρὸς   τῶι Ἑλικῶνι πεφευγότας, διαπεσεῖν βουλόμενοι
[11]   παρέσχεν ὅσον Ἀγεσίλαος, καίπερ ἤδη  πρὸς   τῶι στόματι τοῦ βίου ὤν;
[1]   πράττειν στράτευμα πολὺ παρὰ βασιλέως  πρὸς   ὧι πρόσθεν εἶχε μετεπέμπετο. Ἀγησίλαος
[6]   δεινὸς ἦν, τοῖς δὲ φίλοις  θάρρος   καὶ ῥώμην ἐνεποίει. ὥστε ἀκαταφρόνητος
[1]   ἄρχοντος μόνον ἀλλὰ καὶ ὡς  πατρὸς   καὶ ἑταίρου ἀπιόντος αὐτοῦ ἐλυποῦντο.
[4]   Ἄγιδος τὰ ἡμίσεα τοῖς ἀπὸ  μητρὸς   αὐτῶι ὁμογόνοις μετέδωκεν, ὅτι πενομένους
[11]   γηραιοῦ τελευτήσαντος; τίς δὲ συμμάχοις  θάρσος   παρέσχεν ὅσον Ἀγεσίλαος, καίπερ ἤδη
[2]   δυνήσοιντο ὑποφέρειν· ἐνέπλησε δὲ καὶ  φρονήματος   τὰς ψυχὰς αὐτῶν, ὡς ἱκανοὶ
[2]   ἀπέπλευσεν οἴκαδε. (κἀνταῦθα οὖν) ἄξια  θαύματος   διεπράξατος· οἵ τε γὰρ εὖ
[5]   εἰ μή του ἄλλου ἀλλὰ  θαύματος   ἕνεκα ἄξιον μνησθῆναι; τὸ μὲν
[1]   αὐτοῦ τε καὶ παντὸς τοῦ  στρατεύματος   ἑπομένου. (τοὺς μὲν δὴ ἱππέας
[2]   καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ προηγουμένου  στρατεύματος   ἱππικὸν πλὴν τῶν περὶ ἑαυτόν.
[11]   ἀλλὰ καλοκἀγαθίαν. (καὶ τοῦ μὲν  σώματος   εἰκόνα στήσασθαι ἀπέσχετο, πολλῶν αὐτῶι
[11]   ἐπιδεῖξαι, ὅτι μὲν τοῦ  σώματος   ἰσχὺς γηράσκει, δὲ τῆς
[10]   βίος τε εὐκλεὴς καὶ  θάνατος   ὡραῖος; ἐγκωμίων δὲ τί ἀξιώτερον
[2]   οἴκαδε. (κἀνταῦθα οὖν) ἄξια θαύματος  διεπράξατος·   οἵ τε γὰρ εὖ πεπονθέναι
[11]   ψυχῆς ῥώμη τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν  ἀγήρατός   ἐστιν. ἐκεῖνος γοῦν οὐκ ἀπεῖπε
[1]   ἄρχουσι πείθονται· καὶ τῶν κατὰ  κράτος   ἀναλώτων τειχέων τῆι φιλανθρωπίαι ὑπὸ
[8]   ὅτι καὶ αὐτὸς φίλος ἀνὰ  κράτος   αὐτῶι ἔσοιτο· ἢν μέντοι, ἔφη,
[2]   παραγγέλλειν καὶ αὐτοὺς διώκειν κατὰ  κράτος   καὶ μηκέτι δοῦναι αὐτοῖς ἀναστροφήν.
[5]   φιλῆσαι τὸν Ἀγησίλαον, διαμάχεσθαι ἀνὰ  κράτος   τὸ μὴ φιληθῆναι, ἆπ᾽ οὐ
[11]   ἔργωι μᾶλλον λόγοῖς ἤσκει.  (πραιότατός   γε μὴν φίλοις ὢν ἐχθροῖς
[10]   τούτου μάλιστα τῶν καθ᾽ ἑαυτόν·  φιλοτιμότατος   δὲ πεθυκὼς ἀήττητος διετέλεσεν, ἐπεὶ
[5]   αὐτίκα μάλα κάλλιστός τε καὶ  ἰσχυρότατος   καὶ τάχιστος ἀνθρώπων ἔσεσθαι· μάχεσθαί
[9]   καλλίστων καὶ μεγαλοπρεπεστάτων ἀγωνισμάτων καὶ  ὀνομαστότατος   καὶ ζῶν καὶ τελευτήσας γένοιτ᾽
[6]   ἄμεμπτος δ᾽ ὑπὸ τῶν φίλων,  πολυεραστότατος   δὲ καὶ πολυεπαινετώτατος ὑπὸ πάντων
[11]   ἐχθροῖς μὲν δυσεξαπάτητος, φίλοις δὲ  εὐπαραπειστότατος.   αἰεὶ δὲ τιθεὶς τὰ τῶν
[11]   τούτοις βαρύτατος μὲν ἀνταγωνιστὴς ἦν,  κουφότατος   δὲ κρατήσας· ἐχθροῖς μὲν δυσεξαπάτητος,
[11]   πλεῖστα ὠφελεῖν. (πρὸς δὲ τούτοις  βαρύτατος   μὲν ἀνταγωνιστὴς ἦν, κουφότατος δὲ
[11]   γε μὴν φίλοις ὢν ἐχθροῖς  φοβερώτατος   ἦν· καὶ πόνοις μάλιστα ἀντέχων
[7]   τόδε ἐγὼ τίθημι αὐτοῦ, ὅτι  δυνατώτατος   ὢν ἐν τῆι πόλει φανερὸς
[6]   τῶν φίλων, πολυεραστότατος δὲ καὶ  πολυεπαινετώτατος   ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων. ~Κεφάλαιον ζʹ
[6]   θάρρος καὶ ῥώμην ἐνεποίει. ὥστε  ἀκαταφρόνητος   μὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν διετέλεσεν,
[11]   κουφότατος δὲ κρατήσας· ἐχθροῖς μὲν  δυσεξαπάτητος,   φίλοις δὲ εὐπαραπειστότατος. αἰεὶ δὲ
[11]   αὐτοῦ ῥώμην. (τοιγαροῦν ποίας οὐ  νεότητος   κρεῖττον τὸ ἐκείνου γῆρας ἐφάνη;
[10]   ἐπὶ τὸ μήκιστον ἀνθρωπίνου αἰῶνος  ἀναμάρτητος   ἐτελεύτησε καὶ περὶ τούτους ὧν
[10]   καθ᾽ ἑαυτόν· φιλοτιμότατος δὲ πεθυκὼς  ἀήττητος   διετέλεσεν, ἐπεὶ βασιλεὺς ἐγένετο. ἀφικόμενος
[4]   διότι προεπιστεύθησαν ἄξιοι εἶναι παρακαταθήκην  χάριτος   φυλάττειν. (ὅστις δ᾽ ἡιρεῖτο καὶ
[6]   διὰ τὸ μὲν πείθεσθαι  εὔτακτος   οὖσα, διὰ δὲ τὸ φιλεῖν
[1]   ἐμβάλλειν, ὡς αὐτοῦ τε καὶ  παντὸς   τοῦ στρατεύματος ἑπομένου. (τοὺς μὲν
[2]   Ἀγησίλαος τρόπαιόν τε ἐστήσατο μεταξὺ  Πραντὸς   καὶ Ναρθακίου· καὶ αὐτοῦ κατέμεινε,
[11]   πολέμιοι Ἀγησιλάου καίπερ γηραιοῦ  τελευτήσαντος;   τίς δὲ συμμάχοις θάρσος παρέσχεν
[1]   ἔτυχε τῆς βασιλείας· ἄρτι δὲ  ὄντος   αὐτοῦ ἐν τῆι ἀρχῆι, ἐξηγγέλθη
[2]   ἀποπλεῖ οἴκαδε καίπερ μέσου χειμῶνος  ὄντος,   σπεύδων ὡς μὴ ἀργὸς
[5]   φύσις ἐρασθείη, ἔπειτα, ἡνίκα ἐπιχωρίου  ὄντος   τοῖς Πέρσαις φιλεῖν οὓς ἂν
[1]   ἀρχῆς Λεωτυχίδα μὲν ὡς Ἄγιδος  ὄντος   υἱοῦ, Ἀγησιλάου δὲ ὡς Ἀρχιδάμου,
[4]   μάρτυς τῶν Λακεδαιμονίων πόλις.  (διδόντος   δ᾽ αὐτῶι πάμπολλα δῶρα Τιθραύστου,
[1]   καὶ ὡς πατρὸς καὶ ἑταίρου  ἀπιόντος   αὐτοῦ ἐλυποῦντο. καὶ τέλος ἐδήλωσαν
[1]   τῆι Ἀσίαι Ἕλληνες οὐχ ὡς  ἄρχοντος   μόνον ἀλλὰ καὶ ὡς πατρὸς
[6]   ἀζήμιος δ᾽ ὑπὸ τῶν πολιτῶν,  ἄμεμπτος   δ᾽ ὑπὸ τῶν φίλων, πολυεραστότατος
[1]   οὐδεμία ἀρχὴ φανερά ἐστι διαγεγενημένη  ἀδιάσπαστος   οὔτε δημοκρατία οὔτε ὀλιγαρχία οὔτε
[2]   οἴκαδε ἀπεχώρει, ἑλόμενος ἀντὶ τοῦ  μέγιστος   εἶναι ἐν τῆι Ἀσίαι οἴκοι
[5]   εἰ μέλλοιμί γε αὐτίκα μάλα  κάλλιστός   τε καὶ ἰσχυρότατος καὶ τάχιστος
[8]   ξενωθῆναι αὐτῶι, ἀλλ᾽ ἐφυλάξατο μὴ  ἄπιστος   γενέσθαι τοῖς ἀφίστασθαι βουλομένοις. (ἐκεῖνό
[11]   ἠμύνετο, ἀλλ᾽ εἴ τις εὐεργετούμενος  ἀχάριστος   φαίνοιτο. ἔχαιρε δὲ τοὺς μὲν
[5]   κάλλιστός τε καὶ ἰσχυρότατος καὶ  τάχιστος   ἀνθρώπων ἔσεσθαι· μάχεσθαί γε μέντοι
[1]   νῦν τοῖς προγόνοις ὀνομαζομένοις ἀπομνημονεύεται  ὁπόστος   ἀφ᾽ Ἡρακλέους ἐγένετο, καὶ τούτοις
[2]   ἐφ᾽ ἱππικῆι ἐνενικήκει σὺν ὧι  αὐτὸς   ἐμηχανήσατο ἱππικῶι. τῆι δ᾽ ὑστεραίαι
[2]   τ᾽ ἄλλο στράτευμα ὅπερ ἠγάγετο  αὐτός.   (καὶ οὐ τοῦτο λέξων ἔρχομαι,
[2]   ἄλλοι πάντες ἀπέλιπον αὐτόν. καὶ  αὐτὸς   μὲν δείσας ἀπεχώρησε φυγῆι εἰς
[9]   ἀλλὰ καὶ ἐνθυμούμενος ἠγάλλετο ὅτι  αὐτὸς   μὲν ἐν μέσαις ταῖς εὐφροσύναις
[9]   δὲ αὐτὸν καὶ τάδε, ὅτι  αὐτὸς   μὲν ἤιδει τῆι τῶν θεῶν
[1]   χάριν αὐτῶι ἔχοι ὅτι ἐπιορκήσας  αὐτὸς   μὲν πολεμίους τοὺς θεοὺς ἐκτήσατο,
[1]   ἄνευ φυγῆς καὶ θανάτων ἕως  αὐτὸς   παρῆν ὁμονόως πολιτευομένας καὶ εὐδαίμονας
[3]   λόγους καὶ διωμολόγησεν, εἰ μὴ  αὐτὸς   πάσης τῆς στρατιᾶς στρατηγὸς κατασταθείη,
[2]   σὺν Ἀγησιλάωι ἐγένετο, τετρωμένος δ᾽  αὐτὸς   προσηνέχθη πρὸς τὴν φάλαγγα, προσελάσαντές
[6]   μνημεῖα καταλιπών, σαφῆ δὲ καὶ  αὐτὸς   σημεῖα ἀπενεγκάμενος τοῦ θυμῶι μάχεσθαι·
[2]   τοὺς διὰ Λακεδαιμονίους φυγόντας κατήγαγεν,  αὐτὸς   στρατευσάμενος ἐπὶ Φλειοῦντα. εἰ δέ
[8]   μεῖζον φρονητέον εἶναι, ἀλλ᾽ ὁπότερος  αὐτός   τε ἀμείνων εἴη καὶ ἀμεινόνων
[2]   μὲν δὴ μέχρι τούτου κοινῆι  αὐτός   τε καὶ πόλις ηὐτύχει·
[8]   εὔνους ὢν φαίνηται, ὅτι καὶ  αὐτὸς   φίλος ἀνὰ κράτος αὐτῶι ἔσοιτο·
[11]   στράτευμα κόσμωι καὶ> τῶι μὲν  αὐτὸς   ὡς ἐλαχίστων δεῖσθαι, τῶι δὲ
[2]   εἰ δὲ τῶι ἑτέρωι συλλήψοιτο,  οὗτός   γε εὖ παθὼν ὡς τὸ
[4]   ἐπ᾽ ὠφελείαι ἀνθρώπων, πῶς ἂν>  οὗτος   ἐθέλοι τὰ ἀλλότρια ἀποστερεῖν ἐφ᾽
[10]   γνώμηι δὲ ὅπου βουλῆς ἔργον,  οὗτος   ἔμοιγε δοκεῖ δικαίως ἀνὴρ ἀγαθὸς
[2]   παρέξει, ὁπότερός τ᾽ ἂν κρατήσηι,  οὗτος   ἐχθρὸς ἔσται, εἰ δὲ τῶι
[4]   τῶι ἀδίκωι πλέον ἔχειν, πῶς  οὗτος   οὐκ ἂν πολὺ τὴν αἰσχροκέρδειαν
[3]   καὶ ἀποθάνοι, Ἀγησιλάου δὲ καὶ  οὗτος   ταὶς σπονδαῖς πιστεύσας εἰς τὸ
[2]   Ἀριοβαρζάνου ἔτι οὖσαν λύσας καὶ  οὗτος   τὴν πολιορκίαν ἀπηλλάγη· ὥστ᾽ οὐκ
[2]   πρόσθεν Ἀγησιλάου ξενίαν συμβαλόμενος καὶ  οὗτος   χρήματα τῆι Λακεδαίμονι, ἀπέπεμψαν αὐτὸν
[2]   τῶν πρόσθεν καὶ ὅτι νῦν  σύμμαχος   εἶναι φάσκων ἐπέταττε Μεσσήνην ἀφιέναι.
[7]   Κορίνθωι μάχηι ὀκτὼ μὲν Λακεδαιμονίων,  ἐγγὺς   δὲ μύριοι τεθναῖεν τῶν πολεμίων>
[10]   δὲ πεθυκὼς ἀήττητος διετέλεσεν, ἐπεὶ  βασιλεὺς   ἐγένετο. ἀφικόμενος δὲ ἐπὶ τὸ
[7]   τὸ παράπαν ὡς καὶ  βασιλεὺς   κακὰ ἔχων μὴ δυνήσεται τοῖς
[1]   δεκάτην ἀποθῦσαι. (ὁ μέντοι Περσῶν  βασιλεύς,   νομίσας Τισσαφέρνην αἴτιον εἶναι τοῦ
[1]   αὐτοῦ ἐν τῆι ἀρχῆι, ἐξηγγέλθη  βασιλεὺς   Περσῶν ἁθροίζων καὶ ναυτικὸν
[1]   τὰ σημεῖα. ἐπεὶ γὰρ Ἆγις  βασιλεὺς   ὢν ἐτελεύτησεν, ἐρισάντων περὶ τῆς
[1]   ἀντὶ τοῦ ἐπὶ Καρίαν ἰέναι  εὐθὺς   ἀντιστρέψας ἐπὶ Φρυγίας ἐπορεύετο· καὶ
[1]   οὐκ ἐψεύσατο, ἀλλ᾽ ὥσπερ προεῖπεν  εὐθὺς   εἰς> τὸν Σαρδιανὸν τόπον ἐχώρησε,
[2]   δηιώσας πᾶσαν αὐτῶν τὴν χώραν  εὐθὺς   ἐκεῖθεν ὑπερβαλὼν κατὰ τὰ στενὰ
[1]   ἐνέκλιναν, καὶ οἱ μὲν αὐτῶν  εὐθὺς   ἐν τῶι ποταμῶι ἔπεσον, οἱ
[2]   σκευοφόροις εἰσί. καὶ μὲν  εὐθὺς   ἐξελίξας τὴν φάλαγγα ἦγεν ἐπ᾽
[1]   κατεσκεύαστο τὸ ἰππικὸν αὐτῶι καὶ  εὐθὺς   ἐρρωμένον ἦν καὶ ἐνεργόν. (ἐπειδὴ
[1]   μὲν δὴ Τισσαφέρνης ὤμοσεν  εὐθὺς   ἐψεύσατο· ἀντὶ γὰρ τοῦ εἰρήνην
[1]   τὸ αἰτιᾶσθαι ἀλλήλους τοῦ γεγενημένου,  εὐθὺς   ἦγεν ἐπὶ Σάρδεις. κἀκεῖ ἅμα
[1]   σφαγιασάμενος οὖν τὴν μὲν φάλαγγα  εὐθὺς   ἦγεν ἐπὶ τοὺς ἀντιτεταγμένους ἱππέας,
[1]   καὶ τοῦτο τοῖς στρατιώταις, ὡς  εὐθὺς   ἡγήσοιτο τὴν συντομωτάτην ἐπὶ τὰ
[1]   νομίζων ἐκ τῶν ἱπποτρόφων πόλεων  εὐθὺς   καὶ φρονηματίας μάλιστα ἂν ἐπὶ
[10]   ἂν ἐκεῖνός γε μακαρίζοιτο ὃς  εὐθὺς   μὲν ἐκ παιδὸς ἐρασθεὶς τοῦ
[1]   παρέξειν στρατεύειν ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας.  (εὐθὺς   μὲν οὖν πολλοὶ πάνυ ἠγάσθησαν
[3]   ἀλλ᾽ ἀναμνῆσαι μόνον ἀρκεῖ καὶ  εὐθὺς   πιστεύεται. νῦν δὲ τὴν ἐν
[1]   γίγνοιντο. διὰ μὲν δὴ ταῦτα  εὐθὺς   πολλοὺς ἐραστὰς τῆς αὑτοῦ φιλίας
[1]   συμμάχους ἐποίησεν. (ἐκ δὲ τούτου  εὐθὺς   τοῖς μὲν στρατιώταις παρήγγειλε συσκευάζεσθαι
[7]   μείζω βλάψειν, δωρεῖται δ᾽ ἐκείνοις  οὓς   ἂν νομίζηι λαβόντας πλεῖστα κακὰ
[5]   ἐπιχωρίου ὄντος τοῖς Πέρσαις φιλεῖν  οὓς   ἂν τιμῶσιν ἐπεχείρησε καὶ
[1]   Ἀγησιλάωι, εἰ σπείσαιτο ἕως ἔλθοιεν  οὓς   πέμψειε πρὸς βασιλέα ἀγγέλους, διαπράξεσθαι
[3]   δὲ καὶ Φαρνάβαζος Ἀγησιλάωι εἰς  λόγους   καὶ διωμολόγησεν, εἰ μὴ αὐτὸς
[2]   οἱ δὲ Θηβαῖοι ἔπεμψαν κήρυκα,  ὑποσπόνδους   τοὺς νεκροὺς αἰτοῦντες θάψαι. καὶ
[1]   ἐπιορκήσας αὐτὸς μὲν πολεμίους τοὺς  θεοὺς   ἐκτήσατο, τοῖς δ᾽ Ἕλλησι συμμάχους
[5]   τὴν αὐτὴν μάχην ὄμνυμι πάντας  θεοὺς   μὴν μᾶλλον βούλεσθαι
[1]   τῆι Ἀρτέμιδι. ὅπου γὰρ ἄνδρες  θεοὺς   μὲν σέβοιεν, πολεμικὰ δὲ ἀσκοῖεν,
[11]   ὑμνῶν οὔποτ᾽ ἔληγεν ὡς τοὺς  θεοὺς   οἴοιτο οὐδὲν ἧττον ὁσίοις ἔργοις
[11]   τοῖς πολεμίοις ἐσέβετο, ἡγούμενος τοὺς  θεοὺς   οὐχ ἧττον ἐν τῆι πολεμίαι
[11]   οἵ γε μὴν συγκινδυνεύοντες μετὰ  θεοὺς   σωτῆρα. (Δοκεῖ δ᾽ ἔμοιγε καὶ
[1]   προγόνοις ὀνομαζομένοις ἀπομνημονεύεται ὁπόστος ἀφ᾽  Ἡρακλέους   ἐγένετο, καὶ τούτοις οὐκ ἰδιώταις
[8]   ἐκείνας εἶναι ἅσπερ Ἀριστόδημος  Ἡρακλέους   ὅτε κατῆλθε λαβὼν ἐπεστήσατο· πειράσθω
[2]   Πέρσηι πολεμεῖν, καὶ πολλοὺς μὲν  πεζούς,   πολλοὺς δὲ ἱππέας, πολλὰ δὲ
[4]   ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ πολὺ  μείζους   τὸν μείζω δυνάμενον. (τά γε
[8]   οὐδὲν αὐτούς, ὑπισχνεῖσθαι δὲ ἄνδρας  ἀγαθοὺς   ἔσεσθαι. (ἀλλὰ μὴν καὶ τῆι
[1]   δὲ κατιδόντες τοὺς τῶν Ἑλλήνων  ἀκολούθους   ἐσπαρμένους καθ᾽ ἁρπαγὴν πολλοὺς αὐτῶν
[2]   ὅρια. (ἐνταῦθα δὴ ἀντιτεταγμένους εὑρὼν  Θηβαίους,   Ἀθηναίους, Ἀργείους> Κορινθίους, Αἰνιᾶνας, Εὐβοέας
[11]   αἰσχροκερδεῖς πένητας ὁρῶν, τοὺς δὲ  δικαίους   πλουσίους ποιῶν, βουλόμενος τὴν δικαιοσύνην
[2]   (ἐνταῦθα δὴ ἀντιτεταγμένους εὑρὼν Θηβαίους,  Ἀθηναίους,   Ἀργείους> Κορινθίους, Αἰνιᾶνας, Εὐβοέας καὶ
[2]   οἱ δὲ καὶ ἀναστρέφειν πειρώμενοι  πλαγίους   ἔχοντες τοὺς ἴππους ἡλίσκοντο. (Πολύχαρμος
[2]   ἐποίησεν Ἀκαρνᾶνας καὶ Αἰτωλοὺς καὶ  Ἀργείους,   ἑαυτῶι δὲ καὶ συμμάχους. (ἐπειδὴ
[2]   δὴ ἀντιτεταγμένους εὑρὼν Θηβαίους, Ἀθηναίους,  Ἀργείους>   Κορινθίους, Αἰνιᾶνας, Εὐβοέας καὶ Λοκροὺς
[2]   (Ἐκ δὲ τούτου κατανοήσας τοὺς  Ἀργείους   τὰ μὲν οἴκοι καρπουμένους, Κόρινθον
[2]   ἀντιτεταγμένους εὑρὼν Θηβαίους, Ἀθηναίους, Ἀργείους>  Κορινθίους,   Αἰνιᾶνας, Εὐβοέας καὶ Λοκροὺς ἀμφοτέρους,
[2]   (ἐκ τούτου δὲ αἰσθανόμενος τοὺς  Κορινθίους   πάντα μὲν τὰ κτήνη ἐν
[2]   αἵματι πεφυρμένην, νεκροὺς δὲ κειμένους  φιλίους   καὶ πολεμίους μετ᾽ ἀλλήλων, ἀσπίδας
[3]   ποιησάμενος εἵλετο σὺν Ἀγησιλάωι στρατεύεσθαι,  χιλίους   μὲν ἱππέας, δισχιλίους δὲ πελτοφόρους
[1]   δῶσιν αὐτῶι τριάκοντα μὲν Σπαρτιατῶν,  δισχιλίους   δὲ νεοδαμώδεις, εἰς ἑξακισχιλίους δὲ
[3]   Ἀγησιλάωι στρατεύεσθαι, χιλίους μὲν ἱππέας,  δισχιλίους   δὲ πελτοφόρους ἔχων. (ἀφίκετο δὲ
[1]   Σπαρτιατῶν, δισχιλίους δὲ νεοδαμώδεις, εἰς  ἑξακισχιλίους   δὲ τὸ σύνταγμα τῶν συμμάχων,
[10]   οὐδ᾽ ἐπὶ τῶι πρὸς τοὺς  πολεμίους   ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶι πρὸς πᾶσαν
[2]   τὸ ἐπιὸν θέρος πρὸς τοὺς  πολεμίους   γένοιτο. ~Κεφάλαιον γʹ (Καὶ ταῦτα
[6]   πιστῶς παροῦσα; (τούς γε μὴν  πολεμίους   εἶχε ψέγειν μὲν οὐ δυναμένους,
[6]   πάντα δὲ τἀναντία πρὸς τοὺς  πολεμίους   πρὸς τοὺς φίλους ἐπιτηδεύων.
[2]   νεκροὺς δὲ κειμένους φιλίους καὶ  πολεμίους   μετ᾽ ἀλλήλων, ἀσπίδας δὲ διατεθρυμμένας,
[1]   περιεστρατοπεδεύσατο. (ὡς δ᾽ ἤκουσε τοὺς  πολεμίους   ταράττεσθαι διὰ τὸ αἰτιᾶσθαι ἀλλήλους
[1]   ἔχοι ὅτι ἐπιορκήσας αὐτὸς μὲν  πολεμίους   τοὺς θεοὺς ἐκτήσατο, τοῖς δ᾽
[2]   τις αὐτῶι ὅτι Θηβαῖοι τοὺς  Ὀρχομενίους   διακόψαντες ἐν τοῖς σκευοφόροις εἰσί.
[2]   δ᾽ αὐτόθεν συμμάχων Φωκέας καὶ  Ὀρχομενίους   μόνους, τό τ᾽ ἄλλο στράτευμα
[2]   πολλῶν νομιζόντων οὐδ᾽ ἂν ἐξελθεῖν  Λακεδαιμονίους   πολλοῦ χρόνου ἐκ τῆς αὑτῶν.
[2]   αὖ καὶ Φλειασίων τοὺς διὰ  Λακεδαιμονίους   φυγόντας κατήγαγεν, αὐτὸς στρατευσάμενος ἐπὶ
[2]   τῆι εἰρήνηι, ἕως τοὺς διὰ  Λακεδαιμονίους   φυγόντας Κορινθίων καὶ Θηβαίων ἠνάγκασε
[11]   τοὺς δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας ἤδη  μακαρίους.   (μείζω δὲ συμφορὰν ἔκρινε τὸ
[9]   τε πολλοὺς θηρευτὰς καὶ ἵππους  πολεμιστηρίους   τρέφοντα, Κυνίσκαν δὲ ἀδελφὴν οὖσαν
[11]   πένητας ὁρῶν, τοὺς δὲ δικαίους  πλουσίους   ποιῶν, βουλόμενος τὴν δικαιοσύνην τῆς
[1]   μόνον τοῦ βίαι χειροῦσθαι τοὺς  ἐναντίους,   ἀλλὰ καὶ τοῦ πραιότητι προσάγεσθαι.
[1]   στρατιώταις τοὺς ἁλισκομένους μὴ ὡς  ἀδίκους   τιμωρεῖσθαι, ἀλλ᾽ ὡς ἀνθρώπους ὄντας
[1]   ἑαυτὸν δ᾽ ἀντεπιδείξας πρῶτον μὲν  ὅρκους   ἐμπεδοῦντα, ἔπειτα συνθήκας μὴ ψευδόμενον,
[3]   καὶ οἱ πολέμιοι τοὺς ἐκείνου  ὅρκους   καὶ τὰς ἐκείνου σπονδὰς πιστοτέρας
[1]   πωλεῖν. ὁπῶντες οὖν οἱ στρατιῶται  λευκοὺς   μὲν διὰ τὸ μηδέποτε ἐκδύεσθαι,
[9]   τοὺς ἑταίρους εὐεργετῶν, τοὺς δὲ  ἀντιπάλους   τιμωρούμενος, ὅτι οὕτως ἂν εἴη
[2]   τάς τε φάλαγγας ἀλλήλων μάλα  ἰσοπάλους,   σχεδὸν δὲ καὶ οἱ ἱππεῖς
[1]   ἔλθοιεν οὓς πέμψειε πρὸς βασιλέα  ἀγγέλους,   διαπράξεσθαι αὐτῶι ἀφεθῆναι αὐτονόμους τὰς
[1]   τοὺς τρόπους αὐτοῦ κάλλιστα νομίζω  καταδήλους   ἔσεσθαι. Ἀγησίλαος τοίνυν ἔτι μὲν
[2]   ἔτι δὲ φιλονικίαν ἐνέβαλε πρὸς  ἀλλήλους   τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ ὅπως ἕκαστοι
[1]   πολεμίους ταράττεσθαι διὰ τὸ αἰτιᾶσθαι  ἀλλήλους   τοῦ γεγενημένου, εὐθὺς ἦγεν ἐπὶ
[6]   ἑταίροις πρόθυμος ὢν ἀπροφασίστους τοὺς  φίλους   ἐκέκτητο· τοὺς δέ γε στρατιώτας
[1]   ἀπάτηι, φρονίμως δὲ καὶ τοὺς  φίλους   ἐνταῦθα ἔδοξε πλουτίσαι· (ἐπεὶ γὰρ
[6]   τοὺς πολεμίους πρὸς τοὺς  φίλους   ἐπιτηδεύων. (καὶ γὰρ νυκτὶ μὲν
[2]   πρότερον ἔληξε πρὶν Ἀχαιοῖς μὲν  φίλους   ἐποίησεν Ἀκαρνᾶνας καὶ Αἰτωλοὺς καὶ
[9]   τὴν πόλιν ἔχοι, πλείστους δὲ  φίλους   καὶ ἀρίστους ἀνὰ πᾶσαν τὴν
[2]   γεγενημένης κατακαίνουσι τοὺς ἐν Τεγέαι  φίλους   καὶ ξένους αὐτοῦ οἱ ἀντίπαλοι
[2]   τὴν χώραν τῶν κατακανόντων τοὺς  φίλους   οὕτως αὖ οἴκαδε ἀπεχώρησεν. (ἀπό
[4]   εὖ ποιεῖν πόλιν  φίλους   χρήμασι, δύνασθαι παρ᾽ ἑτέρων λαμβάνοντα
[11]   ἐλαχίστων δεῖσθαι, τῶι δὲ τοὺς  φίλους   ὡς πλεῖστα ὠφελεῖν. (πρὸς δὲ
[5]   συμβαίη, ἑκὼν ἐπόνει παρὰ τοὺς  ἄλλους,   νομίζων πάντα τὰ τοιαῦτα παραμυθίαν
[1]   πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὶ τοὺς  ἄλλους   στρατιώτας ἐστεφανωμένους τε ὅπου ἀπὸ
[2]   κεφαλῆς αὐτῶν μάχην συνάπτει καὶ  πολλοὺς   ἀποκτείνας αὐτῶν τρόπαιον ἐστήσατο, καὶ
[1]   Ἑλλήνων ἀκολούθους ἐσπαρμένους καθ᾽ ἁρπαγὴν  πολλοὺς   αὐτῶν ἀπέκτειναν. αἰσθόμενος δὲ
[2]   πολεμεῖν, καὶ πολλοὺς μὲν πεζούς,  πολλοὺς   δὲ ἱππέας, πολλὰ δὲ χρήματα
[8]   εὔθυμος καὶ ἀεὶ ἱλαρὸς εἶναι  πολλοὺς   ἐποίει μὴ τοῦ διαπράξασθαί τι
[1]   διὰ μὲν δὴ ταῦτα εὐθὺς  πολλοὺς   ἐραστὰς τῆς αὑτοῦ φιλίας ἐποιήσατο.
[9]   τὸν ἑαυτοῦ οἶκον, κύνας τε  πολλοὺς   θηρευτὰς καὶ ἵππους πολεμιστηρίους τρέφοντα,
[2]   ἐπιθυμοῦντα τῶι Πέρσηι πολεμεῖν, καὶ  πολλοὺς   μὲν πεζούς, πολλοὺς δὲ ἱππέας,
[11]   ἐνέδρας ἐφυλάττετο. τούς γε μὴν  διαβόλους   μᾶλλον τοὺς κλέπτας ἐμίσει,
[11]   τοὺς μὲν ἐξ ἱερῶν κλέπτοντας  ἱεροσύλους   καλεῖν, τοὺς δὲ βωμῶν ἱκέτας
[2]   μὲν φίλους ἐποίησεν Ἀκαρνᾶνας καὶ  Αἰτωλοὺς   καὶ Ἀργείους, ἑαυτῶι δὲ καὶ
[5]   ἐν φανερῶι, μάρτυρας τοὺς πάντων  ὀφθαλμοὺς   τῆς σωφροσύνης ποιούμενος. εἰ δ᾽
[1]   βασιλέα ἀγγέλους, διαπράξεσθαι αὐτῶι ἀφεθῆναι  αὐτονόμους   τὰς ἐν τῆι Ἀσίαι πόλεις
[1]   γυμνασίων ἴοιεν, καὶ ἀνατιθέντας τοὺς  στεφάνους   τῆι Ἀρτέμιδι. ὅπου γὰρ ἄνδρες
[2]   οἱ δὲ μάλα σωφρόνως ἐφείποντο.  γνοὺς   δὲ Ἀγησίλαος ἑκάτεροι
[2]   βασιλέας αἱροῦνται. (ἐνταῦθα δὴ Ἀγησίλαος  γνοὺς   ὅτι, εἰ μὲν μηδετέρωι συλλήψοιτο,
[6]   πολεμίους εἶχε ψέγειν μὲν οὐ  δυναμένους,   μισεῖν δὲ ἀναγκαζομένους. τοὺς γὰρ
[2]   τὰ Βοιωτῶν ὅρια. (ἐνταῦθα δὴ  ἀντιτεταγμένους   εὑρὼν Θηβαίους, Ἀθηναίους, Ἀργείους> Κορινθίους,
[1]   φάλαγγα εὐθὺς ἦγεν ἐπὶ τοὺς  ἀντιτεταγμένους   ἱππέας, ἐκ δὲ τῶν ὁπλιτῶν
[2]   γῆν αἵματι πεφυρμένην, νεκροὺς δὲ  κειμένους   φιλίους καὶ πολεμίους μετ᾽ ἀλλήλων,
[2]   οἴκοι καρπουμένους, Κόρινθον δὲ προσειληφότας,  ἡδομένους   δὲ τῶι πολέμωι, στρατεύει ἐπ᾽
[1]   κηρύγματι ἐδήλου τοὺς μὲν ἐλευθερίας  δεομένους   ὡς πρὸς σύμμαχον αὐτὸν παρεῖναι·
[1]   τοὺς μὲν πρόσθεν προσκυνεῖν Ἕλληνας  ἀναγκαζομένους   ὁρᾶν τιμωμένους ὑφ᾽ ὧν ὑβρίζοντο,
[6]   μὲν οὐ δυναμένους, μισεῖν δὲ  ἀναγκαζομένους.   τοὺς γὰρ συμμάχους ἀεὶ πλέον
[2]   τὰ κτήνη ἐν τῶι Πειραίωι  σωιζομένους,   πᾶν δὲ τὸ Πείραιον σπείροντας
[6]   τοὺς δέ γε στρατιώτας ἅμα  πειθομένους   καὶ φιλοῦντας αὐτὸν παρεῖχε. καίτοι
[1]   κήρυξι τοὺς ὑπὸ τῶν ληιστῶν  ἁλισκομένους   βαρβάρους γυμνοὺς πωλεῖν. ὁπῶντες οὖν
[1]   μὲν προηγόρευε τοῖς στρατιώταις τοὺς  ἁλισκομένους   μὴ ὡς ἀδίκους τιμωρεῖσθαι, ἀλλ᾽
[4]   μητρὸς αὐτῶι ὁμογόνοις μετέδωκεν, ὅτι  πενομένους   αὐτοὺς ἑώρα. ὡς δὲ ταῦτα
[1]   πρὸς αὑτὸν εἰς Ἔφεσον τοὺς  συστρατευσομένους.   (ὁ μὲν οὖν Τισσαφέρνης, καὶ
[1]   κατάγων· τοὺς δὲ λαφυροπώλας ἐκέλευσε  γραφομένους   ὁπόσου τι πρίαιντο προΐεσθαι τὰ
[7]   τοῦτο ἔργον ἐνόμιζε, τὸ τοὺς  ἀρχομένους   ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ ποιεῖν. (ἐν
[1]   κατιδόντες τοὺς τῶν Ἑλλήνων ἀκολούθους  ἐσπαρμένους   καθ᾽ ἁρπαγὴν πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν.
[1]   ἑαυτῶν ποιοῦνται, πρὸς τοὺς ἐλευθεροῦντας  διακρινουμένους   ἐν ὅπλοις παρεῖναι. (ἐπεὶ μέντοι
[2]   τοὺς Ἀργείους τὰ μὲν οἴκοι  καρπουμένους,   Κόρινθον δὲ προσειληφότας, ἡδομένους δὲ
[2]   δὲ τὸ Πείραιον σπείροντας καὶ  καρπουμένους,   μέγιστον δὲ ἡγησάμενος ὅτι Βοιωτοὶ
[1]   πρόσθεν προσκυνεῖν Ἕλληνας ἀναγκαζομένους ὁρᾶν  τιμωμένους   ὑφ᾽ ὧν ὑβρίζοντο, τοὺς δὲ
[1]   δὲ καὶ τοὺς ἄλλους στρατιώτας  ἐστεφανωμένους   τε ὅπου ἀπὸ τῶν γυμνασίων
[11]   καὶ τοὺς μὲν ὑπὸ φίλων  ἐξαπατωμένους   οὐκ ἔψεγε, τοὺς δὲ ὑπὸ
[2]   τοὺς ἐν Τεγέαι φίλους καὶ  ξένους   αὐτοῦ οἱ ἀντίπαλοι σὺν Μαντινεῦσι,
[10]   τούτους ὧν ἡγεῖτο καὶ πρὸς  ἐκείνους   οἷς ἐπολέμει. ~Κεφάλαιον ιαʹ (Βούλομαι
[11]   παρρησιαζομένων οὐδένα ἤχθραινε, τοὺς δὲ  κρυψίνους   ὥσπερ ἐνέδρας ἐφυλάττετο. τούς γε
[1]   ὑπὸ τῶν ληιστῶν ἁλισκομένους βαρβάρους  γυμνοὺς   πωλεῖν. ὁπῶντες οὖν οἱ στρατιῶται
[2]   αὐτόθεν συμμάχων Φωκέας καὶ Ὀρχομενίους  μόνους,   τό τ᾽ ἄλλο στράτευμα ὅπερ
[2]   δ᾽ ὅπως οἱ στρατιῶται τοὺς  πόνους   δυνήσοιντο ὑποφέρειν· ἐνέπλησε δὲ καὶ
[1]   μηδέποτε ἐκδύεσθαι, πίονας δὲ καὶ  ἀπόνους   διὰ τὸ ἀεὶ ἐπ᾽ ὀχημάτων
[8]   τῆι Λακεδαίμονι καὶ τῆι Ἑλλάδι  εὔνους   ὢν φαίνηται, ὅτι καὶ αὐτὸς
[1]   γὰρ τῶν ἔργων καὶ τοὺς  τρόπους   αὐτοῦ κάλλιστα νομίζω καταδήλους ἔσεσθαι.
[11]   ὥιετο καταμανθάνειν τοὺς> τῶν λεγόντων  τρόπους   περὶ ὧν λέγοιεν. καὶ
[2]   ἀναστρέφειν πειρώμενοι πλαγίους ἔχοντες τοὺς  ἴππους   ἡλίσκοντο. (Πολύχαρμος μέντοι Φαρσάλιος
[9]   κύνας τε πολλοὺς θηρευτὰς καὶ  ἵππους   πολεμιστηρίους τρέφοντα, Κυνίσκαν δὲ ἀδελφὴν
[1]   ὡς ἀδίκους τιμωρεῖσθαι, ἀλλ᾽ ὡς  ἀνθρώπους   ὄντας φυλάττειν, πολλάκις δὲ ὁπότε
[2]   γίγνοιντο, νομίζων ἐκ τῶν τοιούτων  ἀνθρώπους   προθυμότατα τοῖς πολεμίοις μάχεσθαι. (καὶ
[1]   τοὺς ὑπὸ τῶν ληιστῶν ἁλισκομένους  βαρβάρους   γυμνοὺς πωλεῖν. ὁπῶντες οὖν οἱ
[1]   πάντας ἐποίησε καὶ Ἕλληνας καὶ  βαρβάρους   θαρροῦντας συντίθεσθαι ἑαυτῶι, εἴ τι
[7]   ζῶντες νικᾶν μαχόμενοι πάντας τοὺς  βαρβάρους.   (Κορινθίων γε μὴν τῶν φευγόντων
[2]   Κορινθίους, Αἰνιᾶνας, Εὐβοέας καὶ Λοκροὺς  ἀμφοτέρους,   οὐδὲν ἐμέλλησεν, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ
[11]   ποιεῖσθαι· ἱκέτας δὲ θεῶν οὐδὲ  ἐχθροὺς   ἐβιάζετο, νομίζων ἄλογον εἶναι τοὺς
[9]   τὴν μὲν πατρίδα καὶ τοὺς  ἑταίρους   εὐεργετῶν, τοὺς δὲ ἀντιπάλους τιμωρούμενος,
[2]   Θηβαῖοι ἔπεμψαν κήρυκα, ὑποσπόνδους τοὺς  νεκροὺς   αἰτοῦντες θάψαι. καὶ οὕτως δὴ
[2]   τὴν μὲν γῆν αἵματι πεφυρμένην,  νεκροὺς   δὲ κειμένους φιλίους καὶ πολεμίους
[2]   ὀψέ) συνελκύσαντες τοὺς τῶν πολεμίων  νεκροὺς   εἴσω φάλαγγος ἐδειπνοποιήσαντο καὶ ἐκοιμήθησαν·
[2]   Ἀργείους> Κορινθίους, Αἰνιᾶνας, Εὐβοέας καὶ  Λοκροὺς   ἀμφοτέρους, οὐδὲν ἐμέλλησεν, ἀλλ᾽ ἐκ
[7]   φέροντα; (ὃς καὶ πρὸς τοὺς  διαφόρους   ἐν τῆι πόλει ὥσπερ πατὴρ
[3]   χιλίους μὲν ἱππέας, δισχιλίους δὲ  πελτοφόρους   ἔχων. (ἀφίκετο δὲ καὶ Φαρνάβαζος
[2]   τὰ κατὰ Σκῶλον σταυρώματα καὶ  τάφρους   ἐδήιωσε τὰ λοιπὰ τῆς Βοιωτίας.
[6]   τοῖς ἀγῶσι δὲ οὐδὲν ἧττον  τοὺς   ἀκονιτὶ τοὺς διὰ μάχης
[1]   πολλάκις μὲν προηγόρευε τοῖς στρατιώταις  τοὺς   ἁλισκομένους μὴ ὡς ἀδίκους τιμωρεῖσθαι,
[5]   στρατιᾶι συμβαίη, ἑκὼν ἐπόνει παρὰ  τοὺς   ἄλλους, νομίζων πάντα τὰ τοιαῦτα
[1]   μὲν πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὶ  τοὺς   ἄλλους στρατιώτας ἐστεφανωμένους τε ὅπου
[7]   πόλεις ἀλλὰ σωφρονίζειν. εἰ δὲ  τοὺς   ἁμαρτάνοντας, ἔφη, ἡμῶν αὐτῶν ἀφανιοῦμεν,
[2]   ἑαυτούς. Ἀργεῖοι μέντοι οὐκ ἐδέξαντο  τοὺς   ἀμφ᾽ Ἀγησίλαον, ἀλλ᾽ ἔφυγον ἐπὶ
[2]   οὐκ εἴα, καὶ προπέμψαι ἐπέταξε  τοὺς   ἀμφ᾽ αὐτὸν ἱππεῖς ἔστε ἐν
[2]   Ἀγησίλαος ἑκάτεροι ἡμάρτανον παραπέμπει  τοὺς   ἀμφ᾽ αὑτὸν μάλ᾽ εὐρώστους ἱππέας,
[1]   μὲν φάλαγγα εὐθὺς ἦγεν ἐπὶ  τοὺς   ἀντιτεταγμένους ἱππέας, ἐκ δὲ τῶν
[2]   ἄρχεσθαι. (Ἐκ δὲ τούτου κατανοήσας  τοὺς   Ἀργείους τὰ μὲν οἴκοι καρπουμένους,
[7]   ἀγαθοῦ τοῦτο ἔργον ἐνόμιζε, τὸ  τοὺς   ἀρχομένους ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ ποιεῖν.
[2]   στεφανοῦσθαι πάντας τῶι θεῶι καὶ  τοὺς   αὐλητὰς πάντας αὐλεῖν. (καὶ οἱ
[7]   ἦσαν ζῶντες νικᾶν μαχόμενοι πάντας  τοὺς   βαρβάρους. (Κορινθίων γε μὴν τῶν
[6]   οὐ δυναμένους, μισεῖν δὲ ἀναγκαζομένους.  τοὺς   γὰρ συμμάχους ἀεὶ πλέον ἔχειν
[11]   δὲ κρυψίνους ὥσπερ ἐνέδρας ἐφυλάττετο.  τούς   γε μὴν διαβόλους μᾶλλον
[6]   φιλεῖν τὸν ἄρχοντα πιστῶς παροῦσα;  (τούς   γε μὴν πολεμίους εἶχε ψέγειν
[2]   ἀνθ᾽ ὧν εὐεργετήκει τὴν Λακεδαίμονα,  τοὺς   δ᾽ ἐν τῆι Ἀσίαι Ἕλληνας
[1]   τὸν δὲ ἱππόδρομον ἱππέων ἱππαζομένων,  τοὺς   δὲ ἀκοντιστὰς καὶ τοὺς τοξότας
[9]   πατρίδα καὶ τοὺς ἑταίρους εὐεργετῶν,  τοὺς   δὲ ἀντιπάλους τιμωρούμενος, ὅτι οὕτως
[1]   ὁρᾶν τιμωμένους ὑφ᾽ ὧν ὑβρίζοντο,  τοὺς   δὲ ἀξιοῦντας καὶ τὰς τῶν
[11]   ἐξ ἱερῶν κλέπτοντας ἱεροσύλους καλεῖν,  τοὺς   δὲ βωμῶν ἱκέτας ἀποσπῶντας εὐσεβεῖς
[6]   ὢν ἀπροφασίστους τοὺς φίλους ἐκέκτητο·  τοὺς   δέ γε στρατιώτας ἅμα πειθομένους
[11]   τοὺς μὲν αἰσχροκερδεῖς πένητας ὁρῶν,  τοὺς   δὲ δικαίους πλουσίους ποιῶν, βουλόμενος
[11]   μὲν καλῶς ζῶντας οὔπω εὐδαίμονας,  τοὺς   δὲ εὐκλεῶς τετελευτηκότας ἤδη μακαρίους.
[11]   καὶ τῶν παρρησιαζομένων οὐδένα ἤχθραινε,  τοὺς   δὲ κρυψίνους ὥσπερ ἐνέδρας ἐφυλάττετο.
[1]   ἐν τάχει τὸ στράτευμα κατάγων·  τοὺς   δὲ λαφυροπώλας ἐκέλευσε γραφομένους ὁπόσου
[11]   ἦγε, κρίνων τοὺς μὲν ὀλίγα,  τοὺς   δὲ πολλὰ κακῶς διατιθέναι. τῆι
[11]   ὑπὸ φίλων ἐξαπατωμένους οὐκ ἔψεγε,  τοὺς   δὲ ὑπὸ πολεμίων πάμπαν κατεμέμφετο,
[2]   ὕστερον δ᾽ αὖ καὶ Φλειασίων  τοὺς   διὰ Λακεδαιμονίους φυγόντας κατήγαγεν, αὐτὸς
[2]   Ἀγησίλαος ἀντεῖπε τῆι εἰρήνηι, ἕως  τοὺς   διὰ Λακεδαιμονίους φυγόντας Κορινθίων καὶ
[6]   οὐδὲν ἧττον τοὺς ἀκονιτὶ  τοὺς   διὰ μάχης νικῶντας στεφανοῦσι. (Τήν
[2]   ἀσφαλέστατα· ἐξὸν γὰρ αὐτῶι παρέντι  τοὺς   διαπίπτοντας ἑπομένωι χειροῦσθαι τοὺς ὄπισθεν
[7]   κρατεῖσθαι φέροντα; (ὃς καὶ πρὸς  τοὺς   διαφόρους ἐν τῆι πόλει ὥσπερ
[11]   (τῶν γε μὴν φίλων οὐ  τοὺς   δυνατωτάτους ἀλλὰ τοὺς προθυμοτάτους μάλιστα
[2]   Ἑλικῶνι πεφευγότας, διαπεσεῖν βουλόμενοι πρὸς  τοὺς   ἑαυτῶν ἐχώρουν ἐρρωμένως. (ἐνταῦθα δὴ
[3]   ἐσέβετο ὡς καὶ οἱ πολέμιοι  τοὺς   ἐκείνου ὅρκους καὶ τὰς ἐκείνου
[1]   τὴν Ἀσίαν ἑαυτῶν ποιοῦνται, πρὸς  τοὺς   ἐλευθεροῦντας διακρινουμένους ἐν ὅπλοις παρεῖναι.
[1]   πεζὸν πολὺ στράτευμα ὡς ἐπὶ  τοὺς   Ἕλληνας· (βουλευομένων δὲ περὶ τούτων
[1]   ἀσχολίαν αὐτῶι παρέξειν στρατεύειν ἐπὶ  τοὺς   Ἕλληνας. (εὐθὺς μὲν οὖν πολλοὶ
[7]   ἂν νομίζηι λαβόντας πλεῖστα κακὰ  τοὺς   Ἕλληνας ποιήσειν, εἰρήνην δὲ συμπράττει
[1]   ἱκανὸς εἶναι καταπατῆσαι τῆι ἵππωι  τοὺς   Ἕλληνας πρὶν εἰς τὰ δύσιππα
[2]   φανερά ἐστι. (καὶ γὰρ ἐπεὶ  τοὺς   ἐν Θήβαις τῶν Λακεδαιμονίων κατέκανον
[2]   ἐν Λεύκτροις συμφορᾶς γεγενημένης κατακαίνουσι  τοὺς   ἐν Τεγέαι φίλους καὶ ξένους
[1]   οὐ μόνον τοῦ βίαι χειροῦσθαι  τοὺς   ἐναντίους, ἀλλὰ καὶ τοῦ πραιότητι
[1]   δέξαιτο ἀντὶ τῆς πατρίδος οὔτε  τοὺς   ἐπικτήτους ἀντὶ τῶν ἀρχαίων φίλων
[3]   τις ἀπιστῆι, καὶ ὀνομάσαι βούλομαι  τοὺς   ἐπιφανεστάτους αὐτῶν. (Σπιθριδάτης μέν γε
[9]   δὲ τὴν μὲν πατρίδα καὶ  τοὺς   ἑταίρους εὐεργετῶν, τοὺς δὲ ἀντιπάλους
[2]   στράτευμα, τοὺς ἡμίσεις μὲν ἔμπροσθεν,  τοὺς   ἡμίσεις δὲ ἐπ᾽ οὐρᾶι ἔχων
[2]   ἦγεν ἐν πλαισίωι τὸ στράτευμα,  τοὺς   ἡμίσεις μὲν ἔμπροσθεν, τοὺς ἡμίσεις
[1]   ὅτι ἐπιορκήσας αὐτὸς μὲν πολεμίους  τοὺς   θεοὺς ἐκτήσατο, τοῖς δ᾽ Ἕλλησι
[11]   μὴν ὑμνῶν οὔποτ᾽ ἔληγεν ὡς  τοὺς   θεοὺς οἴοιτο οὐδὲν ἧττον ὁσίοις
[11]   ἐν τοῖς πολεμίοις ἐσέβετο, ἡγούμενος  τοὺς   θεοὺς οὐχ ἧττον ἐν τῆι
[9]   ἔγνω, ὅτι ἅρματι μὲν νικήσας  τοὺς   ἰδιώτας οὐδὲν ὀνομαστότερος ἂν (εἴη)
[1]   δὲ Ἀγησίλαος βοηθεῖν ἐκέλευσε  τοὺς   ἱππέας. οἱ δ᾽ αὖ Πέρσαι
[1]   καὶ πόλεις ἐξ ὧν δέοι  τοὺς   ἱππέας παρασκευάζειν, νομίζων ἐκ τῶν
[2]   καὶ ἀναστρέφειν πειρώμενοι πλαγίους ἔχοντες  τοὺς   ἴππους ἡλίσκοντο. (Πολύχαρμος μέντοι
[6]   ὑφιστάμενος μὲν ἀεὶ πολεμεῖν πρὸς  τοὺς   ἰσχυροτάτους τῶν ἐχθρῶν τῆι τε
[11]   γε μὴν διαβόλους μᾶλλον  τοὺς   κλέπτας ἐμίσει, μείζω ζημίαν ἡγούμενος
[2]   συνεπετέλει. (ἐκ τούτου δὲ αἰσθανόμενος  τοὺς   Κορινθίους πάντα μὲν τὰ κτήνη
[2]   μάλα ἡδόμενος τῶι ἔργωι, ὅτι  τοὺς   μέγιστον φρονοῦντας ἐφ᾽ ἱππικῆι ἐνενικήκει
[11]   εὐεργετούμενος ἀχάριστος φαίνοιτο. ἔχαιρε δὲ  τοὺς   μὲν αἰσχροκερδεῖς πένητας ὁρῶν, τοὺς
[1]   καὶ παντὸς τοῦ στρατεύματος ἑπομένου.  (τοὺς   μὲν δὴ ἱππέας ἐδέξαντο οἱ
[1]   ἅμα δὲ καὶ κηρύγματι ἐδήλου  τοὺς   μὲν ἐλευθερίας δεομένους ὡς πρὸς
[11]   ἐχθροὺς ἐβιάζετο, νομίζων ἄλογον εἶναι  τοὺς   μὲν ἐξ ἱερῶν κλέπτοντας ἱεροσύλους
[11]   αἰεί δὲ δεισιδαίμων ἦν, νομίζων  τοὺς   μὲν καλῶς ζῶντας οὔπω εὐδαίμονας,
[11]   τῶν ἀρχόντων μεγάλας ἦγε, κρίνων  τοὺς   μὲν ὀλίγα, τοὺς δὲ πολλὰ
[1]   μὴ δραπετεύοντα πολεμεῖν δέοι αὐτόν.  τοὺς   μὲν οὖν πλουσιωτάτους ἐκ πασῶν
[1]   δὴ τὸ ἀπὸ τούτου ἐστρατεύετο,  τοὺς   μὲν πρόσθεν προσκυνεῖν Ἕλληνας ἀναγκαζομένους
[11]   περὶ ὧν λέγοιεν. καὶ  τοὺς   μὲν ὑπὸ φίλων ἐξαπατωμένους οὐκ
[2]   δὲ Θηβαῖοι ἔπεμψαν κήρυκα, ὑποσπόνδους  τοὺς   νεκροὺς αἰτοῦντες θάψαι. καὶ οὕτως
[2]   παρέντι τοὺς διαπίπτοντας ἑπομένωι χειροῦσθαι  τοὺς   ὄπισθεν οὐκ ἐποίησε τοῦτο, ἀλλ᾽
[2]   οὐκ ἐν καλῶι εἶναι πρὸς  τοὺς   ὁπλίτας ἱππομαχεῖν, στρέψαντες βάδην ἀπεχώρουν·
[2]   δέ τις αὐτῶι ὅτι Θηβαῖοι  τοὺς   Ὀρχομενίους διακόψαντες ἐν τοῖς σκευοφόροις
[5]   πράττειν, ἐν φανερῶι, μάρτυρας  τοὺς   πάντων ὀφθαλμοὺς τῆς σωφροσύνης ποιούμενος.
[1]   ἐφορείωι ἔτυχεν ἑστηκὼς μόνος παρὰ  τοὺς   πέντε, μάλα ἔνδηλον ποιῶν ὡς
[10]   ἐμεγαλύνετο, οὐδ᾽ ἐπὶ τῶι πρὸς  τοὺς   πολεμίους ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶι πρὸς
[2]   εἰς τὸ ἐπιὸν θέρος πρὸς  τοὺς   πολεμίους γένοιτο. ~Κεφάλαιον γʹ (Καὶ
[6]   συμφέροι, πάντα δὲ τἀναντία πρὸς  τοὺς   πολεμίους πρὸς τοὺς φίλους
[1]   πολέμια περιεστρατοπεδεύσατο. (ὡς δ᾽ ἤκουσε  τοὺς   πολεμίους ταράττεσθαι διὰ τὸ αἰτιᾶσθαι
[2]   (ἐπεμελήθη δ᾽ ὅπως οἱ στρατιῶται  τοὺς   πόνους δυνήσοιντο ὑποφέρειν· ἐνέπλησε δὲ
[1]   τῶι προσώπωι ἀπαγγεῖλαι τῶι Τισσαφέρνει  τοὺς   πρέσβεις ἐκέλευσεν ὡς πολλὴν χάριν
[11]   φίλων οὐ τοὺς δυνατωτάτους ἀλλὰ  τοὺς   προθυμοτάτους μάλιστα ἠσπάζετο. ἐμίσει οὐκ
[1]   τῶν γυμνασίων ἴοιεν, καὶ ἀνατιθέντας  τοὺς   στεφάνους τῆι Ἀρτέμιδι. ὅπου γὰρ
[2]   δ᾽ αὖ Θηβαῖοι ὡς εἶδον  τοὺς   συμμάχους πρὸς τῶι Ἑλικῶνι πεφευγότας,
[1]   πέμπειν πρὸς αὑτὸν εἰς Ἔφεσον  τοὺς   συστρατευσομένους. (ὁ μὲν οὖν Τισσαφέρνης,
[8]   προνοίας αὐτο3 ὅτι νομίζων ἀγαθὸν  (τοὺς)   τῆι Ἑλλάδι ἀφίστασθαι τοῦ βασιλέως
[1]   ἱππαζομένων, τοὺς δὲ ἀκοντιστὰς καὶ  τοὺς   τοξότας ἐπὶ στόχον ἱέντας. (ἀξίαν
[1]   ἀπὸ γὰρ τῶν ἔργων καὶ  τοὺς   τρόπους αὐτοῦ κάλλιστα νομίζω καταδήλους
[1]   ποταμὸν στρατοπεδεύεσθαι· αὐτοὶ δὲ κατιδόντες  τοὺς   τῶν Ἑλλήνων ἀκολούθους ἐσπαρμένους καθ᾽
[11]   ἀκούοι, οὐχ ἧττον ὥιετο καταμανθάνειν  τοὺς>   τῶν λεγόντων τρόπους περὶ
[2]   γὰρ ἦν ἤδη ὀψέ) συνελκύσαντες  τοὺς   τῶν πολεμίων νεκροὺς εἴσω φάλαγγος
[1]   τὸ μάχεσθαι, προεῖπε τοῖς κήρυξι  τοὺς   ὑπὸ τῶν ληιστῶν ἁλισκομένους βαρβάρους
[6]   δ᾽ ἑταίροις πρόθυμος ὢν ἀπροφασίστους  τοὺς   φίλους ἐκέκτητο· τοὺς δέ γε
[1]   τῆι ἀπάτηι, φρονίμως δὲ καὶ  τοὺς   φίλους ἐνταῦθα ἔδοξε πλουτίσαι· (ἐπεὶ
[6]   πρὸς τοὺς πολεμίους πρὸς  τοὺς   φίλους ἐπιτηδεύων. (καὶ γὰρ νυκτὶ
[2]   δὲ τὴν χώραν τῶν κατακανόντων  τοὺς   φίλους οὕτως αὖ οἴκαδε ἀπεχώρησεν.
[11]   ὡς ἐλαχίστων δεῖσθαι, τῶι δὲ  τοὺς   φίλους ὡς πλεῖστα ὠφελεῖν. (πρὸς
[11]   οὐ τοὺς δυνατωτάτους ἀλλὰ τοὺς  προθυμοτάτους   μάλιστα ἠσπάζετο. ἐμίσει οὐκ εἴ
[6]   μὲν ἀεὶ πολεμεῖν πρὸς τοὺς  ἰσχυροτάτους   τῶν ἐχθρῶν τῆι τε πόλει
[3]   ἀπιστῆι, καὶ ὀνομάσαι βούλομαι τοὺς  ἐπιφανεστάτους   αὐτῶν. (Σπιθριδάτης μέν γε
[1]   δέοι αὐτόν. τοὺς μὲν οὖν  πλουσιωτάτους   ἐκ πασῶν τῶν ἐκεῖ πόλεων
[11]   γε μὴν φίλων οὐ τοὺς  δυνατωτάτους   ἀλλὰ τοὺς προθυμοτάτους μάλιστα ἠσπάζετο.
[1]   ἀντὶ τῆς πατρίδος οὔτε τοὺς  ἐπικτήτους   ἀντὶ τῶν ἀρχαίων φίλων οὔτε
[9]   πάντων μάλιστα τὴν πόλιν ἔχοι,  πλείστους   δὲ φίλους καὶ ἀρίστους ἀνὰ
[8]   Ἑλλάδι ἀφίστασθαι τοῦ βασιλέως ὡς  πλείστους   σατράπας, οὐκ ἐκρατήθη οὔθ᾽ ὑπὸ
[9]   ἔχοι, πλείστους δὲ φίλους καὶ  ἀρίστους   ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν κεκτῆιτο,
[6]   τοῖς δ᾽ ἑταίροις πρόθυμος ὢν  ἀπροφασίστους   τοὺς φίλους ἐκέκτητο· τοὺς δέ
[2]   παραπέμπει τοὺς ἀμφ᾽ αὑτὸν μάλ᾽  εὐρώστους   ἱππέας, καὶ κελεύει τοῖς τε
[2]   λέξων ἔρχομαι, ὡς πολὺ μὲν  ἐλάττους   πολὺ δὲ χείρονας ἔχων ὅμως
[2]   Φοινίκης, οἱ δ᾽ Αἰγύπτιοι στασιάζοντες  διττοὺς   βασιλέας αἱροῦνται. (ἐνταῦθα δὴ Ἀγησίλαος
[2]   τοῖς τε ἄλλοις παραγγέλλειν καὶ  αὐτοὺς   διώκειν κατὰ κράτος καὶ μηκέτι
[1]   πάντα τὰ δεινὰ παρῆν ἐπ᾽  αὐτούς,   ἐνέκλιναν, καὶ οἱ μὲν αὐτῶν
[1]   πόλις οὐδεπώποτε φθονήσασα τοῦ προτετιμῆσθαι  αὐτοὺς   ἐπεχείρησε καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν,
[4]   αὐτῶι ὁμογόνοις μετέδωκεν, ὅτι πενομένους  αὐτοὺς   ἑώρα. ὡς δὲ ταῦτα ἀληθῆ
[2]   δὲ τῶι πολέμωι, στρατεύει ἐπ᾽  αὐτούς·   καὶ δηιώσας πᾶσαν αὐτῶν τὴν
[2]   ἐξελίξας τὴν φάλαγγα ἦγεν ἐπ᾽  αὐτούς·   οἱ δ᾽ αὖ Θηβαῖοι ὡς
[8]   βαρέως ἤκουεν, ἡγούμενος βλάπτειν οὐδὲν  αὐτούς,   ὑπισχνεῖσθαι δὲ ἄνδρας ἀγαθοὺς ἔσεσθαι.
[1]   γ᾽ ἄν τις ἔχοι καταμέμψασθαι  αὐτοὺς   ὡς βασιλεύουσι μέν, πόλεως δὲ
[3]   εἰς ταὐτὸν ἰέναι, Ἀγησιλάωι δὲ  αὑτοὺς   ἐνεχείριζον. ὅπως δὲ μή τις
[8]   οἷος μεγαληγορεῖν ὅμως τῶν ἐπαινούντων  αὑτοὺς   οὐ βαρέως ἤκουεν, ἡγούμενος βλάπτειν
[2]   δόρυ ἀφικόμενοι ἐτρέψαντο τὸ καθ᾽  ἑαυτούς.   Ἀργεῖοι μέντοι οὐκ ἐδέξαντο τοὺς
[6]   Ἑλλάδι, ἐν δὲ τοῖς πρὸς  τούτους   ἀγῶσι πρῶτον (μὲν) ἑαυτὸν τάττων.
[1]   τὰς τῶν θεῶν τιμὰς καρποῦσθαι,  τούτους   ποιήσας μηδ᾽ ἀντιβλέπειν τοῖς Ἕλλησι
[10]   αἰῶνος ἀναμάρτητος ἐτελεύτησε καὶ περὶ  τούτους   ὧν ἡγεῖτο καὶ πρὸς ἐκείνους
[6]   μισεῖν δὲ ἀναγκαζομένους. τοὺς γὰρ  συμμάχους   ἀεὶ πλέον ἔχειν αὐτῶν ἐμηχανᾶτο,
[2]   καὶ Ἀργείους, ἑαυτῶι δὲ καὶ  συμμάχους.   (ἐπειδὴ δὲ εἰρήνης ἐπιθυμήσαντες οἱ
[1]   θεοὺς ἐκτήσατο, τοῖς δ᾽ Ἕλλησι  συμμάχους   ἐποίησεν. (ἐκ δὲ τούτου εὐθὺς
[11]   χρῆναι ἐν τῆι φιλίαι  συμμάχους   ποιεῖσθαι· ἱκέτας δὲ θεῶν οὐδὲ
[2]   αὖ Θηβαῖοι ὡς εἶδον τοὺς  συμμάχους   πρὸς τῶι Ἑλικῶνι πεφευγότας, διαπεσεῖν
[6]   καιρὸς εἴη, φθάνων δὲ ὅπου  τάχους   δέοι, λήθων δὲ ὅπου τοῦτο
[5]   ἐν δὲ τῶι χειμῶνι τοῦ  ψύχους·   καὶ μὴν εἴ ποτε μοχθῆσαι
[2]   ὄντα δείσας Ἀγησίλαον φεύγων ὤιχετο·  Κότυς   δ᾽ αὖ Σηστὸν πολιορκῶν Ἀριοβαρζάνου
[3]   τέκνα καὶ τὴν δύναμιν ἐνεχείρισε.  (Κότυς   δὲ τῶν Παφλαγόνων ἄρχων
[4]   ὡς δὲ ταῦτα ἀληθῆ πᾶσα  μάρτυς   τῶν Λακεδαιμονίων πόλις. (διδόντος
[11]   ὅτι μὲν τοῦ σώματος  ἰσχὺς   γηράσκει, δὲ τῆς ψυχῆς
[11]   ἐχθροῖς ἀκμάζων οὕτω φοβερὸς ἦν  ὡς   Ἀγησίλαος τὸ μήκιστον τοῦ αἰῶνος
[2]   σφάλματα ἐγένοντο οὐδεὶς ἂν εἴποι  ὡς   Ἀγησιλάου ἡγουμένου ἐπράχθη. ἐπεὶ δ᾽
[1]   περὶ τῆς ἀρχῆς Λεωτυχίδα μὲν  ὡς   Ἄγιδος ὄντος υἱοῦ, Ἀγησιλάου δὲ
[1]   σώματα καὶ τὴν γνώμην παρασκευάζοιντο  ὡς   ἀγωνιούμενοι. (ὁ μέντοι Τισσαφέρνης ταῦτα
[1]   τοῖς στρατιώταις τοὺς ἁλισκομένους μὴ  ὡς   ἀδίκους τιμωρεῖσθαι, ἀλλ᾽ ὡς ἀνθρώπους
[3]   ἔφη, πολεμήσω σοι, Ἀγησίλαε,  ὡς   ἂν ἐγὼ δύνωμαι κράτιστα. καὶ
[6]   μὲν οὕτως ἦγε τὸ στράτευμα  ὡς   ἂν ἐπικουρεῖν μάλιστα ἑαυτῶι δύναιτο,
[11]   κεφαλαίοις ἐπανελθεῖν τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ,  ὡς   ἂν ἔπαινος εὐμνημονεστέρως ἔχηι.
[1]   μὴ ὡς ἀδίκους τιμωρεῖσθαι, ἀλλ᾽  ὡς   ἀνθρώπους ὄντας φυλάττειν, πολλάκις δὲ
[2]   πολεμίων παρεσκευάσατο, ὥπλισέν τε οὕτως  ὡς   ἅπαντα μὲν χαλκόν, ἅπαντα δὲ
[1]   Ἄγιδος ὄντος υἱοῦ, Ἀγησιλάου δὲ  ὡς   Ἀρχιδάμου, κρίνασα πόλις ἀνεπικλητότερον
[1]   ἐν τῆι Ἀσίαι Ἕλληνες οὐχ  ὡς   ἄρχοντος μόνον ἀλλὰ καὶ ὡς
[1]   δὲ καὶ τοῖς ἱππεῦσιν ἐμβάλλειν,  ὡς   αὐτοῦ τε καὶ παντὸς τοῦ
[1]   ἄν τις ἔχοι καταμέμψασθαι αὐτοὺς  ὡς   βασιλεύουσι μέν, πόλεως δὲ τῆς
[2]   τις αὐτὸν εὐγνωμόνως χρῆσθαι ἑαυτῶι;  ὡς   γὰρ τοῦ στρατεύεσθαι αὐτὸν καὶ
[7]   τι οὐκ εἰς τοῦτο συντείνει.  ὡς   δ᾽ ἐν βραχεῖ εἰπεῖν, ἅπαντες
[1]   καὶ φίλια καὶ πολέμια περιεστρατοπεδεύσατο.  (ὡς   δ᾽ ἤκουσε τοὺς πολεμίους ταράττεσθαι
[2]   ἱππικὸν πλὴν τῶν περὶ ἑαυτόν.  (ὡς   δὲ παρετάξαντο ἀλλήλοις, οἱ μὲν
[5]   τοιαῦτα παραμυθίαν εἶναι τοῖς στρατιώταις.  ὡς   δὲ συνελόντι εἰπεῖν, Ἀγησίλαος πονῶν
[4]   μετέδωκεν, ὅτι πενομένους αὐτοὺς ἑώρα.  ὡς   δὲ ταῦτα ἀληθῆ πᾶσα μάρτυς
[2]   σὺν τοῖς ἀμφ᾽ αὑτὸν ἀποθνήισκει.  ὡς   δὲ τοῦτο ἐγένετο, φυγὴ γίγνεται
[2]   οἱ Θηβαῖοι δρόμωι ὁμόσε ἐφέροντο.  ὡς   δὲ τριῶν ἔτι πλέθρων ἐν
[1]   ἐθέλοιεν ὑφηγεῖσθαι, καὶ ταῦτα ἐπεμέλετο  ὡς   διὰ τῶν φίλων ἁλίσκοιτο, ὅπως
[7]   ὅτι καὶ πάλαι ἐξεστράτευσεν  ὡς   δουλωσόμενος τὴν Ἑλλάδα καὶ
[8]   τὴν ἔνδον κατασκευήν, ἐννοησάτω δὲ  ὡς   ἐθοίναζεν ἐν ταῖς θυσίαις, ἀκουσάτω
[2]   αὐτοῖς ἀναστροφήν. οἱ δὲ Θετταλοὶ  ὡς   εἶδον παρὰ δόξαν ἐλαύνοντας, οἱ
[1]   ἱππέας. οἱ δ᾽ αὖ Πέρσαι  ὡς   εἶδον τὴν βοήθειαν, ἡθροίσθησαν καὶ
[2]   αὐτούς· οἱ δ᾽ αὖ Θηβαῖοι  ὡς   εἶδον τοὺς συμμάχους πρὸς τῶι
[1]   ἔλαβον. (ἔτι δὲ ὁπότε αὐτόμολοι  ὡς   εἰκὸς πρὸς βασιλέα ἰόντα χρήματα
[1]   τοῖς μὲν στρατιώταις παρήγγειλε συσκευάζεσθαι  ὡς   εἰς στρατείαν· ταῖς δὲ πόλεσιν
[11]   κόσμωι καὶ> τῶι μὲν αὐτὸς  ὡς   ἐλαχίστων δεῖσθαι, τῶι δὲ τοὺς
[7]   τοίνυν, ἀγγελίας μὲν ἐλθούσης αὐτῶι  ὡς   ἐν τῆι ἐν> Κορίνθωι μάχηι
[2]   ἰδὼν δὲ ὑπὸ πολλῶν φυλαττόμενον,  ὡς   ἐνδιδομένης τῆς πόλεως ἐξ ἀρίστου
[1]   καὶ ὅπλα καὶ ἄνδρα δόκιμον,  ὡς   ἐξέσοιτο αὐτῶι μὴ στρατεύεσθαι· καὶ
[8]   ἐν ταῖς θυσίαις, ἀκουσάτω δὲ  ὡς   ἐπὶ πολιτικοῦ καννάθρου κατήιει εἰς
[1]   ναυτικὸν καὶ πεζὸν πολὺ στράτευμα  ὡς   ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας· (βουλευομένων δὲ
[10]   οὕτως ἐπὶ τῶι ἄλλων βασιλεύειν  ὡς   ἐπὶ τῶι ἑαυτοῦ ἄρχειν ἐμεγαλύνετο,
[1]   πῶς ἄν τις σαφέστερον ἐπιδείξειεν  ὡς   ἐστρατήγησεν εἰ αὐτὰ διηγήσαιτο
[1]   δὲ καὶ τοῦτο τοῖς στρατιώταις,  ὡς   εὐθὺς ἡγήσοιτο τὴν συντομωτάτην ἐπὶ
[8]   μὴν καὶ τῆι μεγαλογνωμοσύνηι γε  ὡς   εὐκαίρως ἐχρῆτο οὐ παραλειπτέον. ἐκεῖνος
[8]   δὲ φέροντι εἶπεν ἀπαγγεῖλαι βασιλεῖ  ὡς   ἰδίαι μὲν πρὸς αὐτὸν οὐδὲν
[2]   καὶ φρονήματος τὰς ψυχὰς αὐτῶν,  ὡς   ἱκανοὶ εἶεν πρὸς οὕστινας δέοι
[5]   σίτων δ᾽ ὑπὲρ καιρὸν ὁμοίως  (ὡς)   καὶ ἁμαρτίας. διμοιρίαν γε μὴν
[7]   μὴ ἀπόληται τὸ παράπαν  ὡς   καὶ βασιλεὺς κακὰ ἔχων μὴ
[3]   τὰ μὲν θεῖα οὕτως ἐσέβετο  ὡς   καὶ οἱ πολέμιοι τοὺς ἐκείνου
[11]   τῆι πατρίδι ὠφέλιμος ὢν διεγένετο  ὡς   καὶ τετελευτηκὼς ἤδη ἔτι μεγαλείως
[9]   θʹ (Ἀλλὰ μὴν ἐρῶ γε  ὡς   καὶ τὸν τρόπον ὑπεστήσατο τῆι
[2]   καίπερ μέσου χειμῶνος ὄντος, σπεύδων  ὡς   μὴ ἀργὸς πόλις εἰς
[1]   ἔδοξεν αὐτῶι ἱππικὸν κατασκευαστέον εἶναι,  ὡς   μὴ δραπετεύοντα πολεμεῖν δέοι αὐτόν.
[1]   καταλειπομένοις αἰχμαλώτοις προσέταττεν ἐπιμελεῖσθαι αὐτῶν,  ὡς   μήτε ὑπὸ κυνῶν μήθ᾽ ὑπὸ
[1]   τοὺς πέντε, μάλα ἔνδηλον ποιῶν  ὡς   οὔτε ἂν πᾶσαν τὴν γῆν
[2]   ἐλπίδων γε μὴν πάντας ἐνέπλησεν  ὡς   πᾶσι πολλὰ κἀγαθὰ ἔσοιτο, εἰ
[1]   ὡς ἄρχοντος μόνον ἀλλὰ καὶ  ὡς   πατρὸς καὶ ἑταίρου ἀπιόντος αὐτοῦ
[7]   ἔργον ἐνόμιζε, τὸ τοὺς ἀρχομένους  ὡς   πλεῖστα ἀγαθὰ ποιεῖν. (ἐν τοῖς
[11]   δεῖσθαι, τῶι δὲ τοὺς φίλους  ὡς   πλεῖστα ὠφελεῖν. (πρὸς δὲ τούτοις
[8]   τῆι Ἑλλάδι ἀφίστασθαι τοῦ βασιλέως  ὡς   πλείστους σατράπας, οὐκ ἐκρατήθη οὔθ᾽
[1]   τῶι Τισσαφέρνει τοὺς πρέσβεις ἐκέλευσεν  ὡς   πολλὴν χάριν αὐτῶι ἔχοι ὅτι
[2]   (καὶ οὐ τοῦτο λέξων ἔρχομαι,  ὡς   πολὺ μὲν ἐλάττους πολὺ δὲ
[1]   ἐδήλου τοὺς μὲν ἐλευθερίας δεομένους  ὡς   πρὸς σύμμαχον αὐτὸν παρεῖναι· εἰ
[2]   συλλήψοιτο, οὗτός γε εὖ παθὼν  ὡς   τὸ εἰκὸς φίλος ἔσοιτο, οὕτω
[2]   ἡγεμονίαν αὐτῶι, μὲν Ἀγησίλαος  ὡς   τὸ μέγιστον ἐξηπατημένος ἐφρόντιζε τί
[11]   γε μὴν ὑμνῶν οὔποτ᾽ ἔληγεν  ὡς   τοὺς θεοὺς οἴοιτο οὐδὲν ἧττον
[2]   καθήνυσεν Ἀγησίλαος. οὐ γὰρ  ὡς   ὑστερήσειε τῆς πατρίδας προεθυμεῖτο. (ἐπεὶ
[1]   δὲ μόνη διαμένει συνεχὴς βασιλεία.  (ὥς   γε μὴν καὶ πρὶν ἄρξαι
[7]   ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων. ~Κεφάλαιον ζʹ  (Ὥς   γε μὴν φιλόπολις ἦν καθ᾽
[2]   τὴν πολιορκίαν ἀπηλλάγη· ὥστ᾽ οὐκ  ἀλόγως   καὶ ἀπὸ τῆς πρεσβείας τρόπαιον
[2]   Ἀγησίλαον ἀνδρεῖον μὲν ἔξεστιν εἰπεῖν  ἀναμφιλόγως,   οὐ μέντοι εἵλετό γε τὰ
[6]   κλέπτων. (ὁπότε γε μὴν πορεύοιτο  εἰδὼς   ὅτι ἐξείη τοῖς πολεμίοις μάχεσθαι,
[3]   (Σπιθριδάτης μέν γε Πέρσης  εἰδὼς   ὅτι Φαρνάβαζος γῆμαι μὲν τὴν
[7]   μειονεκτεῖν νεώτερόν τι ἐπεχείρησε ποιεῖν  εἰδὼς   τὸν βασιλέα νομίμως καὶ τὸ
[1]   ὥστ᾽ ἄνευ φυγῆς καὶ θανάτων  ἕως   αὐτὸς παρῆν ὁμονόως πολιτευομένας καὶ
[1]   μὲν ὤμοσεν Ἀγησιλάωι, εἰ σπείσαιτο  ἕως   ἔλθοιεν οὓς πέμψειε πρὸς βασιλέα
[2]   ἐπρεσβεύοντο, Ἀγησίλαος ἀντεῖπε τῆι εἰρήνηι,  ἕως   τοὺς διὰ Λακεδαιμονίους φυγόντας Κορινθίων
[1]   παρεῖναι. (ἐπεὶ μέντοι οὐδεὶς ἀντεξήιει,  ἀδεῶς   δὴ τὸ ἀπὸ τούτου ἐστρατεύετο,
[9]   καὶ μὲν ἡβρύνετο τῶι  βραδέως   διαπράττειν, δὲ τότε μάλιστα
[9]   εἶναι πᾶν μὲν τὸ παρὸν  ἡδέως   ἔπινε, πᾶν δὲ τὸ συντυχὸν
[9]   ἔπινε, πᾶν δὲ τὸ συντυχὸν  ἡδέως   ἤσθιεν· εἰς δὲ τὸ ἁσμένως
[9]   γῆν περιέρχονται μαστεύοντες τί ἂν  ἡδέως   πίοι, μυρίοι δὲ τεχνῶνται τί
[4]   προῖκα εὖ πεπονθότες, οὗτοι ἀεὶ  ἡδέως   ὑπηρετοῦσι τῶι εὐεργέτηι, καὶ διότι
[9]   μυρίοι δὲ τεχνῶνται τί ἂν  ἡδέως   φάγοι· ὅπως γε μὲν καταδάρθοι
[1]   ἂν καλῶς ἔχοι εἰ ὅτι  τελέως   ἀνὴρ ἀγαθὸς ἐγένετο, διὰ τοῦτο
[11]   Ἀγησίλαον γηραιὸν ἀποθανόντα; (οὕτω δὲ  τελέως   ἀνὴρ τῆι πατρίδι ὠφέλιμος
[7]   οὐ γῆρας προὐφασίζετο, ἀλλὰ καὶ  βασιλέως   ἀγαθοῦ τοῦτο ἔργον ἐνόμιζε, τὸ
[2]   στρατευόμενοι τῶν Αἰγυπτίων ἀφίστανται τοῦ  βασιλέως,   ἔπειτα δὲ καὶ οἱ ἄλλοι
[3]   ὅτι Φαρνάβαζος γῆμαι μὲν τὴν  βασιλέως   ἔπραττε θυγατέρα, τὴν δ᾽ αὐτοῦ
[3]   τῆς στρατιᾶς στρατηγὸς κατασταθείη, ἀποστήσεσθαι  βασιλέως·   ἢν μέντοι ἐγὼ γένωμαι στρατηγός,
[8]   ὅτ᾽ ἦλθεν αὐτῶι ἐπιστολὴ παρὰ  βασιλέως,   ἣν μετὰ Καλλία τοῦ
[1]   ἀρχῆι ἔμεινε πῶς οὐκ ἀξιεπαίνου  βασιλέως   καὶ τοῦτ᾽ ἔργον ἐπεδείξατο, ὅστις
[8]   ἀρέσκειν τοῖς Ἕλλησιν ὑπεριδεῖν τῆν  βασιλέως   ξενίαν. ἄγαμαι δὲ κἀκεῖνο, ὅτι
[1]   τὴν παροῦσαν δύναμιν Ἀγησιλάωι τῆς  βασιλέως   παρασκευῆς εἶναι· Ἀγησίλαος δὲ μάλα
[1]   εἰρήνην πράττειν στράτευμα πολὺ παρὰ  βασιλέως   πρὸς ὧι πρόσθεν εἶχε μετεπέμπετο.
[8]   ὑπὸ δώρων οὔθ᾽ ὑπὸ τῆς  βασιλέως   ῥώμης ἐθελήσας ξενωθῆναι αὐτῶι, ἀλλ᾽
[8]   (τοὺς) τῆι Ἑλλάδι ἀφίστασθαι τοῦ  βασιλέως   ὡς πλείστους σατράπας, οὐκ ἐκρατήθη
[11]   ζῶντας οὔπω εὐδαίμονας, τοὺς δὲ  εὐκλεῶς   τετελευτηκότας ἤδη μακαρίους. (μείζω δὲ
[4]   ἐκεῖνος τοίνυν κριθεὶς ὑπὸ τῆς  πόλεως   ἅπαντα ἔχειν τὰ Ἄγιδος τὰ
[1]   καταμέμψασθαι αὐτοὺς ὡς βασιλεύουσι μέν,  πόλεως   δὲ τῆς ἐπιτυχούσης· ἀλλ᾽ ὥσπερ
[2]   πολλῶν φυλαττόμενον, ὡς ἐνδιδομένης τῆς  πόλεως   ἐξ ἀρίστου μετεστρατοπεδεύσατο πρὸς τὸ
[4]   δυνάμενον. (τά γε μὴν τῆς  πόλεως   κλέπτειν πῆι ἄν τις αὐτὸν
[8]   ὑπαρχούσης μὲν τιμῆς, παρούσης δὲ  δυνάμεως,   πρὸς δὲ τούτοις βασιλείας, καὶ
[1]   σπονδὰς ἄξειν ἀδόλως, ὁρισάμενος τῆς  πράξεως   τρεῖς μῆνας. (ὁ μὲν δὴ
[8]   ὅμως τῶν ἐπαινούντων αὑτοὺς οὐ  βαρέως   ἤκουεν, ἡγούμενος βλάπτειν οὐδὲν αὐτούς,
[2]   ἐκακούργουν αὐτὸν ἐφεπόμενοι. δὲ  τέως   μὲν ἦγεν ἐν πλαισίωι τὸ
[2]   τὸ εὐώνυμον εἶχον. (συνιόντων δὲ  τέως   μὲν σιγὴ πολλὴ ἦν ἀπ᾽
[2]   ἐδήιου τὴν χώραν μέχρι τοῦ  ἅστεως,   παρέχων καὶ ἐν πεδίωι καὶ
[11]   (χρήμασί γε μὴν οὐ μόνον  δικαίως   ἀλλὰ καὶ ἐλευθερίως ἐχρῆτο, τῶι
[10]   βουλῆς ἔργον, οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ  δικαίως   ἀνὴρ ἀγαθὸς παντελῶς ἂν νομίζεσθαι.
[10]   καὶ ἔργα τὰ πλείστου ἄξια;  (δικαίως   δ᾽ ἂν ἐκεῖνός γε μακαρίζοιτο
[11]   τὰς μὲν τῶν ἰδιωτῶν ἁμαρτίας  πράιως   ἔφερε, τὰς δὲ τῶν ἀρχόντων
[11]   ὡς καὶ τετελευτηκὼς ἤδη ἔτι  μεγαλείως   ὠφελῶν τὴν πόλιν εἰς τὴν
[9]   μὲν> γὰρ μὲν τῶι  σπανίως   ὁρᾶσθαι ἐσεμνύετο, Ἀγησίλαος δὲ τῶι
[5]   ἡττηθέντα; ὃς μέθης μὲν ἀποσχέσθαι  ὁμοίως   ὤιετο χρῆναι καὶ λαιμαργίας, σίτων
[5]   λαιμαργίας, σίτων δ᾽ ὑπὲρ καιρὸν  ὁμοίως   (ὡς) καὶ ἁμαρτίας. διμοιρίαν γε
[11]   οὐ μόνον δικαίως ἀλλὰ καὶ  ἐλευθερίως   ἐχρῆτο, τῶι μὲν δικαίωι ἀρκεῖν
[11]   μὲν ὀλίγα, τοὺς δὲ πολλὰ  κακῶς   διατιθέναι. τῆι δὲ βασιλείαι προσήκειν
[11]   ἠσπάζετο. ἐμίσει οὐκ εἴ τις  κακῶς   πάσχων ἠμύνετο, ἀλλ᾽ εἴ τις
[1]   νομίσας Τισσαφέρνην αἴτιον εἶναι τοῦ  κακῶς   φέρεσθαι τὰ ἑαυτοῦ, Τιθραύστην καταπέμψας
[2]   ἔτη ἐγεγόνει ἀμφὶ τὰ ὀγδοήκοντα·  κατανενοηκὼς   δὲ τὸν Αἰγυπτίων βασιλέα ἐπιθυμοῦντα
[1]   εἰ ἐν τῶι ἐφορείωι ἔτυχεν  ἑστηκὼς   μόνος παρὰ τοὺς πέντε, μάλα
[10]   πολίταις. (ἀλλὰ γὰρ μὴ ὅτι  τετελευτηκὼς   ἐπαινεῖται τούτου ἕνεκα θρῆνόν τις
[11]   ὠφέλιμος ὢν διεγένετο ὡς καὶ  τετελευτηκὼς   ἤδη ἔτι μεγαλείως ὠφελῶν τὴν
[10]   τῶν καθ᾽ ἑαυτόν· φιλοτιμότατος δὲ  πεθυκὼς   ἀήττητος διετέλεσεν, ἐπεὶ βασιλεὺς ἐγένετο.
[1]   δ᾽ ἐγχειρητέον. οὐ γὰρ ἂν  καλῶς   ἔχοι εἰ ὅτι τελέως ἀνὴρ
[11]   δεισιδαίμων ἦν, νομίζων τοὺς μὲν  καλῶς   ζῶντας οὔπω εὐδαίμονας, τοὺς δὲ
[11]   δὲ τιθεὶς τὰ τῶν φίλων  ἀσφαλῶς   αἰεί ἀμαυροῦν τὰ τῶν πολεμίων
[10]   ἔμοιγε δοκεῖ δικαίως ἀνὴρ ἀγαθὸς  παντελῶς   ἂν νομίζεσθαι. (εἰ δὲ καλὸν
[1]   Ἀγησίλαος δὲ ἀντώμοσε σπονδὰς ἄξειν  ἀδόλως,   ὁρισάμενος τῆς πράξεως τρεῖς μῆνας.
[7]   ἐπεχείρησε ποιεῖν εἰδὼς τὸν βασιλέα  νομίμως   καὶ τὸ κρατεῖσθαι φέροντα; (ὃς
[1]   ἀπέδειξε τὸν Τισσαφέρνην τῆι ἀπάτηι,  φρονίμως   δὲ καὶ τοὺς φίλους ἐνταῦθα
[1]   οὐ ῥάιδιον ἄξιον ἔπαινον γράψαι,  ὅμως   δ᾽ ἐγχειρητέον. οὐ γὰρ ἂν
[2]   ὠφελήσειν, πρεσβευτὴς ἐκπορευόμενος ἀντὶ στρατηγοῦ.  (ὅμως   δὲ καὶ ἐν τῆι πρεσβείαι
[2]   ἐν Λεύκτροις μάχηι λειπομένων,  ὅμως   διεφύλαξε τὴν πόλιν, καὶ ταῦτα
[1]   Ἀγησίλαος δὲ καίπερ αἰσθόμενος ταῦτα  ὅμως   ἐνέμεινε ταῖς σπονδαῖς. (ἐμοὶ οὖν
[2]   ἔχων πάντοσε καὶ παντοίοις ὅπλοις  ὅμως   οὐκ ἐπελάθετο τοῦ θείου, ἀλλ᾽
[2]   ἐλάττους πολὺ δὲ χείρονας ἔχων  ὅμως   συνέβαλεν· εἰ γὰρ ταῦτα λέγοιμι,
[7]   πολεμούσης τῆς πατρίδος πρὸς Ἕλληνας  ὅμως   τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ τῆι Ἑλλάδι
[8]   ἥκιστα δ᾽ ὢν οἷος μεγαληγορεῖν  ὅμως   τῶν ἐπαινούντων αὑτοὺς οὐ βαρέως
[1]   τὴν Ἑλλάδα στρατεύσασαν πρότερον ἀρχήν,  ὅμως   ὑπ᾽ οὐδενὸς τούτων ἐκρατήθη, ἀλλ᾽
[1]   τις τὸν ὑπὲρ αὑτοῦ ἀποθανούμενον  προθύμως   μαστεύοι. ἔταξε δὲ καὶ πόλεις
[1]   στρατεύεσθαι· καὶ ἐποίησεν οὕτως ἕκαστον  προθύμως   ταῦτα πράττειν ὥσπερ ἄν τις
[9]   ἡδέως ἤσθιεν· εἰς δὲ τὸ  ἁσμένως   κοιμηθῆναι πᾶς τόπος ἱκανὸς ἦν
[2]   βουλόμενοι πρὸς τοὺς ἑαυτῶν ἐχώρουν  ἐρρωμένως.   (ἐνταῦθα δὴ Ἀγησίλαον ἀνδρεῖον μὲν
[2]   οὐκ ἂν φαίη τις αὐτὸν  εὐγνωμόνως   χρῆσθαι ἑαυτῶι; ὡς γὰρ τοῦ
[2]   βάδην ἀπεχώρουν· οἱ δὲ μάλα  σωφρόνως   ἐφείποντο. γνοὺς δὲ Ἀγησίλαος
[1]   καὶ θανάτων ἕως αὐτὸς παρῆν  ὁμονόως   πολιτευομένας καὶ εὐδαίμονας τὰς πόλεις
[4]   δίκαι πρὸς τὸν μὴ ἀποδιδόντα,  πῶς   γε καὶ νόμος κωλύει
[1]   μὴν λαβὼν τὸ στράτευμα ἐξέπλευσε,  πῶς   ἄν τις σαφέστερον ἐπιδείξειεν ὡς
[6]   καὶ φιλοῦντας αὐτὸν παρεῖχε. καίτοι  πῶς   ἂν ἰσχυροτέρα γένοιτο φάλαγξ
[4]   αὑτοῦ διδόναι ἐπ᾽ ὠφελείαι ἀνθρώπων,  πῶς   ἂν> οὗτος ἐθέλοι τὰ ἀλλότρια
[9]   βίον μιμούμενον. (ἐκεῖνό γε μὴν  πῶς   οὐ καλὸν καὶ μεγαλογνῶμον, τὸ
[9]   ἐπίδειγμά ἐστι; (τόδε γε μὴν  πῶς   οὐ σαφῶς πρὸς τὸ γενναῖον
[2]   γε μὴν ἀπεχώρησε τὸ στράτευμα,  πῶς   οὐκ ἂν φαίη τις αὐτὸν
[1]   χρόνον ἐπὶ τῆι ἀρχῆι ἔμεινε  πῶς   οὐκ ἀξιεπαίνου βασιλέως καὶ τοῦτ᾽
[1]   δὲ ἀσκοῖεν, πειθαρχίαν δὲ μελετῶιεν,  πῶς   οὐκ εἰκὸς ἐνταῦθα πάντα μεστὰ
[4]   σὺν τῶι ἀδίκωι πλέον ἔχειν,  πῶς   οὗτος οὐκ ἂν πολὺ τὴν
[1]   ὡς διὰ τῶν φίλων ἁλίσκοιτο,  ὅπως   ἅμα μὲν χρηματίζοιντο, ἅμα δὲ
[5]   λαμβάνων ἐν ταῖς θοίναις οὐχ  ὅπως   ἀμφοτέραις ἐχρῆτο, ἀλλὰ διαπέμπων οὐδετέραν
[1]   ἐπὶ τὰ κράτιστα τῆς χώρας,  ὅπως   αὐτόθεν αὐτῶι τὰ σώματα καὶ
[9]   τεχνῶνται τί ἂν ἡδέως φάγοι·  ὅπως   γε μὲν καταδάρθοι οὐδ᾽ ἂν
[3]   ἰέναι, Ἀγησιλάωι δὲ αὑτοὺς ἐνεχείριζον.  ὅπως   δὲ μή τις ἀπιστῆι, καὶ
[2]   πρὸς ἀλλήλους τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ  ὅπως   ἕκαστοι αὐτῶν ἄριστοι φαίνοιντο. ἐλπίδων
[5]   διπλασιασθῆναι οὐχὶ πλησμονῆς ἕνεκα, ἀλλ᾽  ὅπως   ἔχοι καὶ τούτωι τιμᾶν εἴ
[2]   δὲ φοινικᾶ φαίνεσθαι· (ἐπεμελήθη δ᾽  ὅπως   οἱ στρατιῶται τοὺς πόνους δυνήσοιντο
[1]   καὶ τρέφειν, ἐπεμέλετο καὶ τούτων  ὅπως   συγκομίζοιντό ποι. (τοῖς δ᾽ αὖ
[7]   τι ἀποστήσεται τοῦ Πέρσου  ὅπως   τὸ ἀποστὰν μὴ ἀπόληται
[7]   ἄλλος πώποτε πλὴν Ἀγησίλαος  ὅπως   φῦλόν τι ἀποστήσεται τοῦ Πέρσου
[9]   δὲ βάρβαρον ἑώρα, εἰ μέλλοι  ἀλύπως   βιώσεσθαι, συνελκυστέον αὐτῶι (ταῖς) ἀπὸ
[9]   τῆι τῶν θεῶν κατασκευῆι δυνάμενος  ἀλύπως   χρῆσθαι, τὸν δὲ ἑώρα φεύγοντα
[1]   τῶν ἀρίστων κριθέντα τοῦ καλλίστου  γέρως   ἀξιωθῆναι ποίων ἔτι τεκμηρίων προσδεῖται
[11]   αὐτοῦ, ὡς ἂν ἔπαινος  εὐμνημονεστέρως   ἔχηι. Ἀγησιιλαος ἱερὰ μὲν καὶ
[8]   καὶ τῆι μεγαλογνωμοσύνηι γε ὡς  εὐκαίρως   ἐχρῆτο οὐ παραλειπτέον. ἐκεῖνος γὰρ
[2]   Βοιωτοὶ ταύτηι ἐκ Κρεύσιος ὁρμώμενοι  εὐπετῶς   τοῖς Κορινθίοις παρεγίγνοντο, στρατεύει ἐπὶ
[1]   τὰς πόλεις κατεστρέφετο καὶ ἐμβαλὼν  ἀπροσδοκήτως   παμπληθῆ χρήματα ἔλαβε. (στρατηγικὸν οὖν
[7]   πόλις, καὶ μηχανὰς ἐπιδεικνύντων αἷς  πάντως   ἤλπιζον ἂν> ἑλεῖν τὰ τείχη,
[1]   ὅπλα κατεσκεύαζον· ὥστε τὴν πόλιν  ὄντως   ἂν ἡγήσω πολέμου ἐργαστήριον εἶναι.
[1]   (ἄξιόν γε μὴν καὶ ἐντεῦθεν  ὑπερβαλλόντως   ἄγασθαι αὐτοῦ, ὅστις ἄρχων μὲν
[1]   πατρίδι, ἐπείθετο τῆι πόλει οὐδὲν  διαφερόντως   εἰ ἐν τῶι ἐφορείωι
[4]   κλέπτειν πῆι ἄν τις αὐτὸν  εἰκότως   αἰτιάσαιτο, ὃς καὶ τὰς αὐτῶι
[1]   ἱππικῆι γενέσθαι. καὶ τοῦτ᾽ οὖν  ἀγαστῶς   ἔδοξε πρᾶξαι, ὅτι κατεσκεύαστο τὸ
[6]   δὲ τὸ φιλεῖν τὸν ἄρχοντα  πιστῶς   παροῦσα; (τούς γε μὴν πολεμίους
[2]   οἱ πολῖται πλέον ἕξειν ἔμελλον,  εὐρώστως   παρατεταγμένος, νομίζων εἰς μὲν τὸ
[9]   τοὺς δὲ ἀντιπάλους τιμωρούμενος, ὅτι  οὕτως   ἂν εἴη νικηφόρος τῶν καλλίστων
[8]   πρὸς ἑαυτὸν ἁθροίζειν. δὲ  οὕτως   ἀντεσκευάσατο τὸν οἶκον ὥστε τούτων
[2]   Λακεδαίμονι καὶ χρήματα πολλὰ προσλαβὼν  οὕτως   ἀποπλεῖ οἴκαδε καίπερ μέσου χειμῶνος
[2]   χώραν τῶν κατακανόντων τοὺς φίλους  οὕτως   αὖ οἴκαδε ἀπεχώρησεν. (ἀπό γε
[2]   τοὺς νεκροὺς αἰτοῦντες θάψαι. καὶ  οὕτως   δὴ αἵ τε σπονδαὶ γίγνονται
[1]   αὐτῶι μὴ στρατεύεσθαι· καὶ ἐποίησεν  οὕτως   ἕκαστον προθύμως ταῦτα πράττειν ὥσπερ
[10]   ἀκρατής; καὶ γὰρ δὴ οὐχ  οὕτως   ἐπὶ τῶι ἄλλων βασιλεύειν ὡς
[3]   (Ἀγησίλαος γὰρ τὰ μὲν θεῖα  οὕτως   ἐσέβετο ὡς καὶ οἱ πολέμιοι
[8]   Ἀμύκλας θυγάτηρ αὐτοῦ> (τοιγαροῦν  οὕτως   ἐφαρμόσας τὰς δαπάνας ταῖς προσόδοις
[6]   ἐπιδεικνύουσιν; ὃς τῆι μὲν πατρίδι  οὕτως   ἐχρῆτο ὥστε μάλιστα πειθόμενος τοῖς
[6]   μάχεσθαι, εἰ βούλοιντο, συντεταγμένον μὲν  οὕτως   ἦγε τὸ στράτευμα ὡς ἂν
[2]   ἀναπετάσας τῆς Πελοποννήσου τὰς πύλας  οὕτως   οἴκαδε ἀπελθὼν εἰς τὰ Ὑακίνθια
[2]   τῶν πολεμίων παρεσκευάσατο, ὥπλισέν τε  οὕτως   ὡς ἅπαντα μὲν χαλκόν, ἅπαντα
[9]   δὲ εἰς κάλλος βίωι τὸ  φῶς   μᾶλλον κόσμον παρέχειν. (ἔπειτα δὲ
[9]   (τόδε γε μὴν πῶς οὐ  σαφῶς   πρὸς τὸ γενναῖον ἔγνω, ὅτι
[2]   φεύγοντες αὐτὸν χρήματα ἀμφότεροι ἔδοσαν.  Ταχώς   γε μὴν καὶ Μαύσωλος, διὰ
[6]   ἂν ἐπικουρεῖν μάλιστα ἑαυτῶι δύναιτο,  ἡσύχως   δ᾽ ὥσπερ ἂν παρθένος




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 19/06/2008