| Chapitre |
| [11] |
δ᾽
ὑπουργήσαντές
τι
μνήμονα,
οἱ
|
δ᾽ |
ἀδικούμενοι
ἐπίκουρον,
οἵ
γε
μὴν |
| [2] |
εἰς
Σιδῶνα
τῆς
Φοινίκης,
οἱ
|
δ᾽ |
Αἰγύπτιοι
στασιάζοντες
διττοὺς
βασιλέας
αἱροῦνται. |
| [11] |
ἀμφὶ
τὸ
σῶμα
φαυλότητι,
τῶι
|
δ᾽ |
ἀμφὶ
τὸ
στράτευμα
κόσμωι
καὶ> |
| [1] |
ἡγήσω
πολέμου
ἐργαστήριον
εἶναι.
(ἐπερρώσθη
|
δ᾽ |
ἄν
τις
κἀκεῖνο
ἰδών,
Ἀγησίλαον |
| [10] |
ἔργα
τὰ
πλείστου
ἄξια;
(δικαίως
|
δ᾽ |
ἂν
ἐκεῖνός
γε
μακαρίζοιτο
ὃς |
| [7] |
ὁρῶν
τὸν
βασιλέα
πειθόμενον;
τίς
|
δ᾽ |
ἂν
ἡγούμενος
μειονεκτεῖν
νεώτερόν
τι |
| [1] |
ἐπίορκον
ἄπιστον
πᾶσιν
ἐποίησεν,
ἑαυτὸν
|
δ᾽ |
ἀντεπιδείξας
πρῶτον
μὲν
ὅρκους
ἐμπεδοῦντα, |
| [2] |
διαπίπτουσι
πρὸς
τὸν
Ἑλικῶνα,
πολλοὶ
|
δ᾽ |
ἀποχωροῦντες
ἀπέθανον.
(ἐπειδὴ
δὲ
ἡ |
| [1] |
τούτων
ὅπως
συγκομίζοιντό
ποι.
(τοῖς
|
δ᾽ |
αὖ
διὰ
γῆρας
καταλειπομένοις
αἰχμαλώτοις |
| [2] |
ἦσαν
αὐτῶι
τοῦ
εὐωνύμου.
οἱ
|
δ᾽ |
αὖ
Θηβαῖοι
αὐτοὶ
μὲν
δεξιοὶ |
| [2] |
φάλαγγα
ἦγεν
ἐπ᾽
αὐτούς·
οἱ
|
δ᾽ |
αὖ
Θηβαῖοι
ὡς
εἶδον
τοὺς |
| [2] |
τὰς
πόλεις
οἴκαδε
καταδέξασθαι.
ὕστερον
|
δ᾽ |
αὖ
καὶ
Φλειασίων
τοὺς
διὰ |
| [7] |
ὅτου
τῶν
βαρβάρων
κρατήσομεν.
(εἰ
|
δ᾽ |
αὖ
καλὸν
καὶ
μισοπέρσην
εἶναι, |
| [1] |
βοηθεῖν
ἐκέλευσε
τοὺς
ἱππέας.
οἱ
|
δ᾽ |
αὖ
Πέρσαι
ὡς
εἶδον
τὴν |
| [2] |
δείσας
Ἀγησίλαον
φεύγων
ὤιχετο·
Κότυς
|
δ᾽ |
αὖ
Σηστὸν
πολιορκῶν
Ἀριοβαρζάνου
ἔτι |
| [2] |
ὡς
Ἀγησιλάου
ἡγουμένου
ἐπράχθη.
ἐπεὶ
|
δ᾽ |
αὖ
τῆς
ἐν
Λεύκτροις
συμφορᾶς |
| [2] |
ἔχων
μόραν
καὶ
ἥμισυ,
τῶν
|
δ᾽ |
αὐτόθεν
συμμάχων
Φωκέας
καὶ
Ὀρχομενίους |
| [2] |
αὐτοὶ
μὲν
δεξιοὶ
ἦσαν,
Ἀργεῖοι
|
δ᾽ |
αὐτοῖς
τὸ
εὐώνυμον
εἶχον.
(συνιόντων |
| [2] |
νίκη
σὺν
Ἀγησιλάωι
ἐγένετο,
τετρωμένος
|
δ᾽ |
αὐτὸς
προσηνέχθη
πρὸς
τὴν
φάλαγγα, |
| [3] |
τὴν
βασιλέως
ἔπραττε
θυγατέρα,
τὴν
|
δ᾽ |
αὐτοῦ
ἄνευ
γάμου
λαβεῖν
ἐβούλετο, |
| [4] |
ἡ
τῶν
Λακεδαιμονίων
πόλις.
(διδόντος
|
δ᾽ |
αὐτῶι
πάμπολλα
δῶρα
Τιθραύστου,
εἰ |
| [1] |
καὶ
εὐκλείαι
καὶ
δυνάμει,
παρὸν
|
δ᾽ |
αὐτῶι
πολλοῖς
καὶ
ἀγαθοῖς
χρῆσθαι |
| [1] |
ῥάιδιον
ἄξιον
ἔπαινον
γράψαι,
ὅμως
|
δ᾽ |
ἐγχειρητέον.
οὐ
γὰρ
ἂν
καλῶς |
| [5] |
ὀφθαλμοὺς
τῆς
σωφροσύνης
ποιούμενος.
εἰ
|
δ᾽ |
ἐγὼ
ταῦτα
ψεύδομαι
ἀντία
τῆς |
| [7] |
γὰρ
ἐπὶ
τοῖς
ἁμαρτήμασιν,
ἐτίμα
|
δ᾽ |
εἴ
τι
καλὸν
πράττοιεν,
παρίστατο |
| [7] |
εἴ
τι
καλὸν
πράττοιεν,
παρίστατο
|
δ᾽ |
εἴ
τις
συμφορὰ
συμβαίνοι,
ἐχθρὸν |
| [7] |
ἂν
οἴηται
μείζω
βλάψειν,
δωρεῖται
|
δ᾽ |
ἐκείνοις
οὓς
ἂν
νομίζηι
λαβόντας |
| [11] |
μήκιστον
τοῦ
αἰῶνος
ἔχων;
τίνος
|
δ᾽ |
ἐκποδὼν
γενομένου
μᾶλλον
ἥσθησαν
οἱ |
| [2] |
οὐρᾶι
ἔχων
τῶν
ἱππέων·
ἐπεὶ
|
δ᾽ |
ἐκώλυον
τῆς
πορείας
αὐτὸν
οἱ |
| [1] |
πολεμίους
τοὺς
θεοὺς
ἐκτήσατο,
τοῖς
|
δ᾽ |
Ἕλλησι
συμμάχους
ἐποίησεν.
(ἐκ
δὲ |
| [11] |
συγκινδυνεύοντες
μετὰ
θεοὺς
σωτῆρα.
(Δοκεῖ
|
δ᾽ |
ἔμοιγε
καὶ
τόδε
μόνος
ἀνθρώπων |
| [7] |
οὐκ
εἰς
τοῦτο
συντείνει.
ὡς
|
δ᾽ |
ἐν
βραχεῖ
εἰπεῖν,
ἅπαντες
ἐπιστάμεθα |
| [2] |
κολεῶν,
τὰ
μὲν
χαμαί,
τὰ
|
δ᾽ |
ἐν
σώματι,
τὰ
δ᾽
ἔτι |
| [2] |
ὧν
εὐεργετήκει
τὴν
Λακεδαίμονα,
τοὺς
|
δ᾽ |
ἐν
τῆι
Ἀσίαι
Ἕλληνας
πάλιν |
| [7] |
ὁ
μικροῦ
ἄξιος
ἀπόλοιτο·
εἰ
|
δ᾽ |
ἐν
τοῖς
νόμοις
ἠρεμοῦντες
διαμένοιεν, |
| [6] |
ἐχρῆτο
ὥστε
μάλιστα
πειθόμενος
τοῖς
|
δ᾽ |
ἑταίροις
πρόθυμος
ὢν
ἀπροφασίστους
τοὺς |
| [2] |
μισέλληνα
μάχηι
νικήσας
χειροῦται,
τὸν
|
δ᾽ |
ἕτερον
συγκαθίστησι·
καὶ
φίλον
ποιήσας |
| [2] |
τὰ
δ᾽
ἐν
σώματι,
τὰ
|
δ᾽ |
ἔτι
μετὰ
χεῖρας.
(τότε
μὲν |
| [4] |
εἶναι
παρακαταθήκην
χάριτος
φυλάττειν.
(ὅστις
|
δ᾽ |
ἡιρεῖτο
καὶ
σὺν
τῶι
γενναίωι |
| [1] |
φίλια
καὶ
πολέμια
περιεστρατοπεδεύσατο.
(ὡς
|
δ᾽ |
ἤκουσε
τοὺς
πολεμίους
ταράττεσθαι
διὰ |
| [1] |
πολὺν
χρόνον
στράτευμα
φέρειν,
ἡ
|
δ᾽ |
οἰκουμένη
μὲν
σπειρομένη
δὲ
ἀέναον |
| [4] |
τῆι
πατρίδι
καρποῦσθαι
παρεδίδου;
τὸ
|
δ᾽ |
ὁπότε
βούλοιτο
εὖ
ποιεῖν
ἢ |
| [2] |
ἅπαντα
δὲ
φοινικᾶ
φαίνεσθαι·
(ἐπεμελήθη
|
δ᾽ |
ὅπως
οἱ
στρατιῶται
τοὺς
πόνους |
| [1] |
τῆς
αὑτοῦ
φιλίας
ἐποιήσατο.
(γιγνώσκων
|
δ᾽ |
ὅτι
ἡ
μὲν
πορθουμένη
καὶ |
| [2] |
δὲ
καὶ
ζῶντες
ἡλίσκοντο.
ἔστησαν
|
δ᾽ |
οὖν
οὐ
πρόσθεν
πρὶν
ἢ |
| [2] |
φάλαγγος
ὧν
Ἡριππίδας
ἐξενάγει
(ἦσαν
|
δ᾽ |
οὗτοι
τῶν
τε
ἐξ
οἴκου |
| [4] |
περὶ
μὲν
εὐσεβείας
ταῦτα.
~Κεφάλαιον
|
δʹ |
(Περί
γε
μὴν
τῆς
εἰς |
| [5] |
ὤιετο
χρῆναι
καὶ
λαιμαργίας,
σίτων
|
δ᾽ |
ὑπὲρ
καιρὸν
ὁμοίως
(ὡς)
καὶ |
| [6] |
ὑπὸ
τῶν
ἐχθρῶν
διετέλεσεν,
ἀζήμιος
|
δ᾽ |
ὑπὸ
τῶν
πολιτῶν,
ἄμεμπτος
δ᾽ |
| [6] |
δ᾽
ὑπὸ
τῶν
πολιτῶν,
ἄμεμπτος
|
δ᾽ |
ὑπὸ
τῶν
φίλων,
πολυεραστότατος
δὲ |
| [11] |
οἱ
δὲ
χρώμενοι
ἀπροφάσιστον,
οἱ
|
δ᾽ |
ὑπουργήσαντές
τι
μνήμονα,
οἱ
δ᾽ |
| [2] |
ὧι
αὐτὸς
ἐμηχανήσατο
ἱππικῶι.
τῆι
|
δ᾽ |
ὑστεραίαι
ὑπερβάλλων
τὰ
Ἀχα·
ικὰ |
| [8] |
καὶ
τοῦ
ἥδιον
διημερεύειν.
ἥκιστα
|
δ᾽ |
ὢν
οἷος
μεγαληγορεῖν
ὅμως
τῶν |
| [6] |
ἐπικουρεῖν
μάλιστα
ἑαυτῶι
δύναιτο,
ἡσύχως
|
δ᾽ |
ὥσπερ
ἂν
παρθένος
ἡ
σωφρονεστάτη |
| [2] |
μεγίστων
εἰκῆι
κινδυνεύοντα·
ἀλλὰ
μᾶλλον
|
τάδ᾽ |
αὐτοῦ
ἄγαμαι,
ὅτι
πλῆθός
τε |
| [8] |
ἢν
μέντοι,
ἔφη,
ἐπιβουλεύων
ἁλίσκηται,
|
μηδ᾽ |
ἂν
πάνυ
πολλὰς
ἐπιστολὰς
δέχωμαι, |
| [1] |
θεῶν
τιμὰς
καρποῦσθαι,
τούτους
ποιήσας
|
μηδ᾽ |
ἀντιβλέπειν
τοῖς
Ἕλλησι
δύνασθαι,
καὶ |
| [9] |
φάγοι·
ὅπως
γε
μὲν
καταδάρθοι
|
οὐδ᾽ |
ἂν
εἴποι
τις
ὅσα
πραγματεύονται. |
| [2] |
τῆι
Λακεδαιμονίων
δυνάμει>
πολλῶν
νομιζόντων
|
οὐδ᾽ |
ἂν
ἐξελθεῖν
Λακεδαιμονίους
πολλοῦ
χρόνου |
| [2] |
δόξαν
ἐλαύνοντας,
οἱ
μὲν
αὐτῶν
|
οὐδ᾽ |
ἀνέστρεψαν,
οἱ
δὲ
καὶ
ἀναστρέφειν |
| [5] |
Ἀγησίλαος
εἶπεν·
Οὐ
τὼ
σιώ,
|
οὐδ᾽ |
εἰ
μέλλοιμί
γε
αὐτίκα
μάλα |
| [7] |
αὐτῶν
ἀφανιοῦμεν,
ὁρᾶν
χρὴ
μζη
|
οὐδ᾽ |
ἕξομεν
μεθ᾽
ὅτου
τῶν
βαρβάρων |
| [10] |
ἐπὶ
τῶι
ἑαυτοῦ
ἄρχειν
ἐμεγαλύνετο,
|
οὐδ᾽ |
ἐπὶ
τῶι
πρὸς
τοὺς
πολεμίους |
| [2] |
καιρὸς
ἦν
οὐκ
ὤκνει
μετιέναι,
|
οὐδ᾽ |
ἠισυχύνετο,
εἰ
μέλλοι
τὴν
πόλιν |