Chapitre
[2]	μάλα σωφρόνως ἐφείποντο. γνοὺς δὲ	ὁ	Ἀγησίλαος ἃ ἑκάτεροι ἡμάρτανον παραπέμπει
[1]	καὶ βαρβάρων πολλῶν ἡγεμὼν ἦν	ὁ	Ἀγησίλαος. (ἄξιόν γε μὴν καὶ
[1]	πολλοὺς αὐτῶν ἀπέκτειναν. αἰσθόμενος δὲ	ὁ	Ἀγησίλαος βοηθεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἱππέας.
[1]	τῶν ἱππέων τάξεσιν. (ἔνθα δὴ	ὁ	Ἀγησίλαος γιγνώσκων ὅτι τοῖς μὲν
[5]	Μεγαβάτης, εἰ φιλήσει, ἐνταῦθα διασιωπήσας	ὁ	Ἀγησίλαος εἶπεν· Οὐ τὼ σιώ,
[1]	καὶ ὅτι ἱππικὸν οὐκ εἶχεν	ὁ	Ἀγησίλαος, ἡ δὲ Καρία ἄφιππος
[2]	ἦσαν ἑκατέρων ἰσοπληθεῖς. εἶχε δὲ	(ὁ)	Ἀγησίλαος μὲν τὸ δεξιὸν τοῦ
[2]	αἵ τε σπονδαὶ γίγνονται καὶ	ὁ	Ἀγησίλαος οἴκαδε ἀπεχώρει, ἑλόμενος ἀντὶ
[2]	μεῖον ἢ ἐν μηνὶ καθήνυσεν	ὁ	Ἀγησίλαος. οὐ γὰρ ὡς ὑστερήσειε
[5]	προσφέρει τινὶ λόγον τῶν ἑταίρων	ὁ	Ἀγησίλαος πείθειν τὸν Μεγαβάτην πάλιν
[2]	ἐγένοντο. (καὶ τότε μὲν δὴ	ὁ	Ἀγησίλαος τρόπαιόν τε ἐστήσατο μεταξὺ
[4]	ἀπέλθοι ἐκ τῆς χώρας, ἀπεκρίνατο	ὁ	Ἀγησίλαος· Ὦ Τιθραύστα, νομίζεται παρ᾽
[11]	γηραιὸν ἀποθανόντα; (οὕτω δὲ τελέως	ὁ	ἀνὴρ τῆι πατρίδι ὠφέλιμος ὢν
[1]	ποιῆσαι, ἢ ἂν πολεμεῖν βούληται	ὁ	βάρβαρος, ἀσχολίαν αὐτῶι παρέξειν στρατεύειν
[2]	στόλωι· καὶ ἣν ἐνιαυσίαν ὁδὸν	ὁ	βάρβαρος ἐποιήσατο, ταύτην μεῖον ἢ
[1]	πρὶν εἰς τὰ δύσιππα ἀφικέσθαι.	(ὁ	δὲ Ἀγησίλαος ἀντὶ τοῦ ἐπὶ
[1]	ὥσπερ εἰκὸς ἐφ᾽ ἁρπαγὴν ἐτρέποντο·	ὁ	δὲ Ἀγησίλαος ἔχων κύκλωι πάντα
[1]	εἰς τὸ Μαιάνδρου πεδίον κατέστησεν.	ὁ	δὲ Ἀγησίλαος οὐκ ἐψεύσατο, ἀλλ᾽
[2]	καὶ ἠρώτων τί χρὴ ποιεῖν.	ὁ	δὲ καίπερ πολλὰ τραύματα ἔχων
[10]	εἴη, στρατηγικώτερος δὲ οὐδὲν ἄν·	ὁ	δὲ καρτερίαι μὲν πρωτεύων ἔνθα
[8]	πολυτελέστατα ἐπειρᾶτο πρὸς ἑαυτὸν ἁθροίζειν.	ὁ	δὲ οὕτως ἀντεσκευάσατο τὸν οἶκον
[2]	ὄντες ἐτύγχανον, ἐκακούργουν αὐτὸν ἐφεπόμενοι.	ὁ	δὲ τέως μὲν ἦγεν ἐν
[9]	μὲν ἡβρύνετο τῶι βραδέως διαπράττειν,	ὁ	δὲ τότε μάλιστα ἔχαιρεν ὁπότε
[9]	μὲν τῶι δυσπρόσοδος εἶναι ἐσεμνύνετο,	ὁ	δὲ τῶι πᾶσιν εὐπρόσοδος εἶναι
[11]	τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ, ὡς ἂν	ὁ	ἔπαινος εὐμνημονεστέρως ἔχηι. Ἀγησιιλαος ἱερὰ
[1]	μὲν ἄρχοντι τῶν σκευοφόρων εἶπεν	ὁ	ἡγεμὼν διαβάντι τὸν Πακτωλὸν ποταμὸν
[8]	ταύτας ἐκείνας εἶναι ἅσπερ Ἀριστόδημος	ὁ	Ἡρακλέους ὅτε κατῆλθε λαβὼν ἐπεστήσατο·
[5]	δὲ τοῦ ἑταίρου, ἢν πεισθῆι	ὁ	Μεγαβάτης, εἰ φιλήσει, ἐνταῦθα διασιωπήσας
[5]	(ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἀτιμασθῆναι νομίσας	ὁ	Μεγαβάτης τοῦ λοιποῦ οὐκέτι φιλεῖν
[5]	οὓς ἂν τιμῶσιν ἐπεχείρησε καὶ	ὁ	Μεγαβάτης φιλῆσαι τὸν Ἀγησίλαον, διαμάχεσθαι
[2]	οὐκ ἀπεδίδου τὴν ἡγεμονίαν αὐτῶι,	ὁ	μὲν Ἀγησίλαος ὡς τὸ μέγιστον
[8]	αὐτοῦ τίς οὐκ ἂν ἀγασθείη;	ὁ	μὲν γὰρ Πέρσης, νομίζων, ἢν
[1]	ὁρισάμενος τῆς πράξεως τρεῖς μῆνας.	(ὁ	μὲν δὴ Τισσαφέρνης ἃ ὤμοσεν
[2]	ἐν τοῖς σκευοφόροις εἰσί. καὶ	ὁ	μὲν εὐθὺς ἐξελίξας τὴν φάλαγγα
[9]	πᾶσιν εὐπρόσοδος εἶναι ἔχαιρε· καὶ	ὁ	μὲν ἡβρύνετο τῶι βραδέως διαπράττειν,
[1]	αὑτὸν εἰς Ἔφεσον τοὺς συστρατευσομένους.	(ὁ	μὲν οὖν Τισσαφέρνης, καὶ ὅτι
[9]	μᾶλλον κόσμον παρέχειν. (ἔπειτα δὲ	ὁ	μὲν τῶι δυσπρόσοδος εἶναι ἐσεμνύνετο,
[9]	Πέρσου ἀλαζονείαι. πρῶτον μὲν> γὰρ	ὁ	μὲν τῶι σπανίως ὁρᾶσθαι ἐσεμνύετο,
[1]	θεῶι ἐν Δελφοῖς δεκάτην ἀποθῦσαι.	(ὁ	μέντοι Περσῶν βασιλεύς, νομίσας Τισσαφέρνην
[1]	τὴν γνώμην παρασκευάζοιντο ὡς ἀγωνιούμενοι.	(ὁ	μέντοι Τισσαφέρνης ταῦτα μὲν ἐνόμισε
[8]	αὐτῶι ἐπιστολὴ παρὰ βασιλέως, ἣν	ὁ	μετὰ Καλλία τοῦ Λακεδαιμονίου Πέρσης
[2]	ἐπέταττε Μεσσήνην ἀφιέναι. (ἐπεὶ μέντοι	ὁ	μεταπεμψάμενος οὐκ ἀπεδίδου τὴν ἡγεμονίαν
[7]	ζημίαν δὲ τιθεὶς εἰ καὶ	ὁ	μικροῦ ἄξιος ἀπόλοιτο· εἰ δ᾽
[7]	ὡς δουλωσόμενος τὴν Ἑλλάδα καὶ	ὁ	νῦν συμμαχεῖ μὲν τούτοις μεθ᾽
[7]	καὶ μισοπέρσην εἶναι, ὅτι καὶ	ὁ	πάλαι ἐξεστράτευσεν ὡς δουλωσόμενος τὴν
[3]	ἐπιφανεστάτους αὐτῶν. (Σπιθριδάτης μέν γε	ὁ	Πέρσης εἰδὼς ὅτι Φαρνάβαζος γῆμαι
[1]	αὐτὸ τοῦτο τὸ> ἐπιθυμῆσαι, ἐπειδὴ	ὁ	Πέρσης πρόσθεν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα
[2]	διὰ τῶν αὐτῶν ἐθνῶν ὧνπερ	ὁ	Πέρσης τῶι παμπληθεῖ στόλωι· καὶ
[1]	ἐν τῆι ἀρχῆι, ἐξηγγέλθη βασιλεὺς	ὁ	Περσῶν ἁθροίζων καὶ ναυτικὸν καὶ
[1]	βούλοιτο. (ἐπεὶ δὲ μέγα φρονήσας	ὁ	Τισσαφέρνης ἐπὶ τῶι καταβάντι στρατεύματι
[3]	τὴν δύναμιν ἐνεχείρισε. (Κότυς δὲ	ὁ	τῶν Παφλαγόνων ἄρχων βασιλεῖ μὲν
[2]	τοὺς ἴππους ἡλίσκοντο. (Πολύχαρμος μέντοι	ὁ	Φαρσάλιος ἱππαρχῶν ἀνέστρεψέ τε καὶ
[5]	οἱ ἐπιφανέστατοι τῶν ἀνθρώπων λανθάνουσιν	ὅ	τι ἂν ποιῶσιν· Ἀγησίλαον δέ
[8]	παιδικῶν λόγων, συνεσπούδαζε δὲ πᾶν	ὅ	τι δέοι φίλοις. διὰ δὲ
[7]	Ἑλλάδι οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ᾽ ἐξέπλευσεν	ὅ	τι δύναιτο κακὸν ποιήσων τὸν
[1]	αὐτῶι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς χρῆσθαι	ὅ	τι ἐβούλετο, πρὸς δὲ τούτοις
[5]	ὅσα ὁρῶ χρυσᾶ γενέσθαι. (καὶ	ὅ	τι μὲν δὴ ὑπολαμβάνουσί τινες
[7]	οὐδὲν εἶναι τῶν πεπραγμένων αὐτῶι	ὅ	τι οὐκ εἰς τοῦτο συντείνει.
[6]	εἴη καὶ ὅποι ἴοι καὶ	ὅ	τι ποιήσοι. ὥστε καὶ τὰ
[2]	καὶ Ὀρχομενίους μόνους, τό τ᾽	ἄλλο	στράτευμα ὅπερ ἠγάγετο αὐτός. (καὶ
[1]	εἶναι. (ἐπερρώσθη δ᾽ ἄν τις	κἀκεῖνο	ἰδών, Ἀγησίλαον μὲν πρῶτον, ἔπειτα
[8]	τῆν βασιλέως ξενίαν. ἄγαμαι δὲ	κἀκεῖνο,	ὅτι οὐχ ὁπότερος πλείω τε
[8]	καὶ ἀμεινόνων ἡγοῖτο. (ἐπαινῶ δὲ	κἀκεῖνο	τῆς προνοίας αὐτο3 ὅτι νομίζων
[8]	ἄπιστος γενέσθαι τοῖς ἀφίστασθαι βουλομένοις.	(ἐκεῖνό	γε μὴν αὐτοῦ τίς οὐκ
[9]	θηρίων τῶν ἀσθενεστάτων βίον μιμούμενον.	(ἐκεῖνό	γε μὴν πῶς οὐ καλὸν
[1]	βασιλείαι διεπράξατο νῦν ἤδη διηγήσομαι·	ἀπὸ	γὰρ τῶν ἔργων καὶ τοὺς
[2]	φίλους οὕτως αὖ οἴκαδε ἀπεχώρησεν.	(ἀπό	γε μὴν τούτου ἐπὶ τὴν
[4]	τὰ Ἄγιδος τὰ ἡμίσεα τοῖς	ἀπὸ	μητρὸς αὐτῶι ὁμογόνοις μετέδωκεν, ὅτι
[1]	τὰ δὲ Ἀγησιλάου πολὺ ἐρρωμενέστερα.	ἀπὸ	πάντων γὰρ τῶν ἐθνῶν ἐπρεσβεύοντο
[9]	ἀλύπως βιώσεσθαι, συνελκυστέον αὐτῶι (ταῖς)	ἀπὸ	περάτων τῆς γῆς τὰ τέρψοντα.
[2]	πλέθρων ἐν μέσωι ὄντων ἀντεξέδραμον	ἀπὸ	τῆς Ἀγησιλάου φάλαγγος ὧν Ἡριππίδας
[2]	ἀπηλλάγη· ὥστ᾽ οὐκ ἀλόγως καὶ	ἀπὸ	τῆς πρεσβείας τρόπαιον τῶν πολεμίων
[2]	οἱ δὲ σὺν τοῖς Θηβαίοις	ἀπὸ	τοῦ Ἑλικῶνος. ἑώρων δὲ τάς
[2]	πεδίον οἱ μὲν σὺν Ἀγησιλάωι	ἀπὸ	τοῦ Κηφισοῦ, οἱ δὲ σὺν
[2]	παραπέμπει ἐπ᾽ οὐρὰν καὶ τὸ	ἀπὸ	τοῦ προηγουμένου στρατεύματος ἱππικὸν πλὴν
[1]	οὐδεὶς ἀντεξήιει, ἀδεῶς δὴ τὸ	ἀπὸ	τούτου ἐστρατεύετο, τοὺς μὲν πρόσθεν
[1]	ἄλλους στρατιώτας ἐστεφανωμένους τε ὅπου	ἀπὸ	τῶν γυμνασίων ἴοιεν, καὶ ἀνατιθέντας
[1]	ἐκρατήθη, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἦλθεν αὐτῶι	ἀπὸ	τῶν οἴκοι τελῶν βοηθεῖν τῆι
[4]	τις μείζω τεκμήρια ἔχοι τῶνδε;	ὑπὸ	γὰρ Ἀγησιλάου στέρεσθαι μὲν οὐδεὶς
[8]	πλείστους σατράπας, οὐκ ἐκρατήθη οὔθ᾽	ὑπὸ	δώρων οὔθ᾽ ὑπὸ τῆς βασιλέως
[8]	κατασκευάσαι καὶ ὑπὸ χρημάτων καὶ	ὑπὸ	ἡδονῶν καὶ ὑπὸ φόβου. ~Κεφάλαιον
[1]	προσέταττεν ἐπιμελεῖσθαι αὐτῶν, ὡς μήτε	ὑπὸ	κυνῶν μήθ᾽ ὑπὸ λύκων διαφθείροιντο.
[1]	ὡς μήτε ὑπὸ κυνῶν μήθ᾽	ὑπὸ	λύκων διαφθείροιντο. ὥστε οὐ μόνον
[2]	πρὸς τὸ ἄστυ· (αἰσθόμενος δὲ	ὑπὸ	νύκτα βεβοηθηκότας ἐκ τοῦ Πειραίου
[6]	φίλων, πολυεραστότατος δὲ καὶ πολυεπαινετώτατος	ὑπὸ	πάντων ἀνθρώπων. ~Κεφάλαιον ζʹ (Ὥς
[11]	ἐξαπατωμένους οὐκ ἔψεγε, τοὺς δὲ	ὑπὸ	πολεμίων πάμπαν κατεμέμφετο, καὶ τὸ
[8]	δοκεῖ εἶναι τείχη ἀνάλωτα κτᾶσθαι	ὑπὸ	πολεμίων· πολὺ μέντοι ἔγωγε κάλλιον
[2]	ἐπὶ τὸ Πείραιον. ἰδὼν δὲ	ὑπὸ	πολλῶν φυλαττόμενον, ὡς ἐνδιδομένης τῆς
[8]	ἐκρατήθη οὔθ᾽ ὑπὸ δώρων οὔθ᾽	ὑπὸ	τῆς βασιλέως ῥώμης ἐθελήσας ξενωθῆναι
[4]	αἰσχροκέρδειαν ἀποφεύγοι; ἐκεῖνος τοίνυν κριθεὶς	ὑπὸ	τῆς πόλεως ἅπαντα ἔχειν τὰ
[2]	εἰς τὰ Ὑακίνθια ὅπου ἐτάχθη	ὑπὸ	τοῦ χοροποιοῦ τὸν παιᾶνα τῶι
[2]	πολεμίων ὀγδοήκοντα σὺν τοῖς ὅπλοις	ὑπὸ	τῶι ναῶι εἰσι, καὶ ἠρώτων
[1]	τὸ ἐν τῆι κρατίστηι πόλει	ὑπὸ	τῶν ἀρίστων κριθέντα τοῦ καλλίστου
[6]	ῥώμην ἐνεποίει. ὥστε ἀκαταφρόνητος μὲν	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν διετέλεσεν, ἀζήμιος δ᾽
[11]	πιστεύοντας ἀνόσιον. (ἐπαινούμενος δὲ ἔχαιρεν	ὑπὸ	τῶν καὶ ψέγειν ἐθελόντων τὰ
[1]	μάχεσθαι, προεῖπε τοῖς κήρυξι τοὺς	ὑπὸ	τῶν ληιστῶν ἁλισκομένους βαρβάρους γυμνοὺς
[6]	τῶν ἐχθρῶν διετέλεσεν, ἀζήμιος δ᾽	ὑπὸ	τῶν πολιτῶν, ἄμεμπτος δ᾽ ὑπὸ
[5]	ὕπνωι γε δεσπότηι ἀλλ᾽ ἀρχομένωι	ὑπὸ	τῶν πράξεων ἐχρῆτο, καὶ εὐνήν
[6]	ὑπὸ τῶν πολιτῶν, ἄμεμπτος δ᾽	ὑπὸ	τῶν φίλων, πολυεραστότατος δὲ καὶ
[11]	ὧν λέγοιεν. καὶ τοὺς μὲν	ὑπὸ	φίλων ἐξαπατωμένους οὐκ ἔψεγε, τοὺς
[8]	χρημάτων καὶ ὑπὸ ἡδονῶν καὶ	ὑπὸ	φόβου. ~Κεφάλαιον θʹ (Ἀλλὰ μὴν
[1]	κράτος ἀναλώτων τειχέων τῆι φιλανθρωπίαι	ὑπὸ	χεῖρα ἐποιεῖτο. (ἐπεὶ μέντοι ἀνὰ
[8]	αὑτοῦ ψυχὴν ἀνάλωτον κατασκευάσαι καὶ	ὑπὸ	χρημάτων καὶ ὑπὸ ἡδονῶν καὶ
[1]	πίονας δὲ καὶ ἀπόνους διὰ	τὸ	ἀεὶ ἐπ᾽ ὀχημάτων εἶναι, ἐνόμισαν
[1]	ἤκουσε τοὺς πολεμίους ταράττεσθαι διὰ	τὸ	αἰτιᾶσθαι ἀλλήλους τοῦ γεγενημένου, εὐθὺς
[2]	ὄπισθεν, παραπέμπει ἐπ᾽ οὐρὰν καὶ	τὸ	ἀπὸ τοῦ προηγουμένου στρατεύματος ἱππικὸν
[1]	μέντοι οὐδεὶς ἀντεξήιει, ἀδεῶς δὴ	τὸ	ἀπὸ τούτου ἐστρατεύετο, τοὺς μὲν
[7]	ἀποστήσεται τοῦ Πέρσου ἢ ὅπως	τὸ	ἀποστὰν μὴ ἀπόληται ἢ τὸ
[8]	ἐν ἀνθρώποις χρυσίον, πᾶν δὲ	τὸ	ἀργύριον, πάντα δὲ τὰ πολυτελέστατα
[8]	τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου τὸ πρὸς	τὸ	ἀρέσκειν τοῖς Ἕλλησιν ὑπεριδεῖν τῆν
[9]	συντυχὸν ἡδέως ἤσθιεν· εἰς δὲ	τὸ	ἁσμένως κοιμηθῆναι πᾶς τόπος ἱκανὸς
[2]	πόλεως ἐξ ἀρίστου μετεστρατοπεδεύσατο πρὸς	τὸ	ἄστυ· (αἰσθόμενος δὲ ὑπὸ νύκτα
[1]	ἔκαιε καὶ ἐπόρθει τὰ περὶ	τὸ	ἄστυ, ἅμα δὲ καὶ κηρύγματι
[9]	πῶς οὐ καλὸν καὶ μεγαλογνῶμον,	τὸ	αὐτὸν μὲν ἀνδρὸς ἔργοις καὶ
[9]	εἶναι ἠγάλλετο, νομίζων αἰσχρουρίαι μὲν	τὸ	ἀφανίζεσθαι πρέπειν, τῶι δὲ εἰς
[9]	μὴν πῶς οὐ σαφῶς πρὸς	τὸ	γενναῖον ἔγνω, ὅτι ἅρματι μὲν
[1]	ἐπαινέσαι τήν τε πατρίδα καὶ	τὸ	γένος αὐτοῦ· ἥ τε γὰρ
[1]	δὲ τῆς ἐπιτυχούσης· ἀλλ᾽ ὥσπερ	τὸ	γένος αὐτῶν τῆς πατρίδος ἐντιμότατον,
[2]	καὶ ἐφ᾽ ἵππων ἀπεῖργεν ἤδη	τὸ	γῆρας, χρημάτων δὲ ἑώρα τὴν
[11]	μακαρίους. (μείζω δὲ συμφορὰν ἔκρινε	τὸ	γιγνώσκοντα ἢ ἀγνοοῦντα ἀμελεῖν τῶν
[4]	ὀφειλομένας τῆι πατρίδι καρποῦσθαι παρεδίδου;	τὸ	δ᾽ ὁπότε βούλοιτο εὖ ποιεῖν
[11]	διαπονούμενος, ἡγούμενος, τὸ μὲν ἀνδριαντοποιῶν,	τὸ	δὲ αὑτοῦ ἔργον εἶναι, καὶ
[1]	μὲν πεζὸν ἅπαν διεβίβασεν ἐκεῖσε,	τὸ	δὲ ἱππικὸν εἰς τὸ Μαιάνδρου
[5]	ἀνθρώπινον ἄν τις φαίη εἶναι·	τὸ	δὲ Μεγαβάτου τοῦ Σπιθριδάτου παιδὸς
[11]	μὲν ἀπιστοῦντας ἐξαπατᾶν σοφὸν ἔκρινε,	τὸ	δὲ πιστεύοντας ἀνόσιον. (ἐπαινούμενος δὲ
[11]	εἶναι, καὶ τὸ μὲν πλουσίων,	τὸ	δὲ τῶν ἀγαθῶν. (χρήμασί γε
[8]	μὲν μεγάλαυχον οὐκ εἶδέ τις,	τὸ	δὲ φιλόστοργον καὶ θεραπευτικὸν τῶν
[2]	εἶχε δὲ (ὁ) Ἀγησίλαος μὲν	τὸ	δεξιὸν τοῦ μεθ᾽ ἑαυτοῦ, Ὀρχομένιοι
[1]	προτελέσαντες οἱ φίλοι αὐτοῦ οὐδὲ	τὸ	δημόσιον βλάψαντες πάντες παμπληθῆ χρήματα
[11]	τῶι μὲν δικαίωι ἀρκεῖν ἡγούμενος	τὸ	ἐᾶν τὰ ἀλλότρια, τῶι δὲ
[2]	οὗτός γε εὖ παθὼν ὡς	τὸ	εἰκὸς φίλος ἔσοιτο, οὕτω δὴ
[11]	(τοιγαροῦν ποίας οὐ νεότητος κρεῖττον	τὸ	ἐκείνου γῆρας ἐφάνη; τίς μὲν
[8]	ποιήσεσθαι, διὰ τοῦτο πᾶν μὲν	τὸ	ἐν ἀνθρώποις χρυσίον, πᾶν δὲ
[1]	ἀρετῆι τοῦτον ἐστήσατο βασιλέα. καίτοι	τὸ	ἐν τῆι κρατίστηι πόλει ὑπὸ
[1]	ὅτι ἐπεὶ πόλεμος προερρήθη καὶ	τὸ	ἐξαπατᾶν ὅσιόν τε καὶ δίκαιον
[1]	πολλοὶ πάνυ ἠγάσθησαν αὐτὸ τοῦτο	τὸ>	ἐπιθυμῆσαι, ἐπειδὴ ὁ Πέρσης πρόσθεν
[2]	μὴ ἀργὸς ἡ πόλις εἰς	τὸ	ἐπιὸν θέρος πρὸς τοὺς πολεμίους
[8]	τι δέοι φίλοις. διὰ δὲ	τὸ	εὔελπις καὶ εὔθυμος καὶ ἀεὶ
[8]	μὴν ἄξιόν γε αὐτοῦ καὶ	τὸ	εὔχαρι μὴ σιωπᾶσθαι· ὧι γε
[11]	δεινοῖς εὐθαρσὴς ἐδύνατο εἶναι. (καὶ	τὸ	εὔχαρι οὐ σκώμμασιν ἀλλὰ τρόπωι
[2]	δεξιοὶ ἦσαν, Ἀργεῖοι δ᾽ αὐτοῖς	τὸ	εὐώνυμον εἶχον. (συνιόντων δὲ τέως
[9]	καὶ ἐπιδεῖξαι νικώσης αὐτῆς ὅτι	τὸ	θρέμμα τοῦτο οὐκ ἀνδραγαθίας ἀλλὰ
[1]	ἀγαστῶς ἔδοξε πρᾶξαι, ὅτι κατεσκεύαστο	τὸ	ἰππικὸν αὐτῶι καὶ εὐθὺς ἐρρωμένον
[1]	πρόσθεν εἰς Καρίαν διεβίβασε καὶ	τὸ	ἱππικὸν εἰς τὸ Μαιάνδρου πεδίον
[2]	καὶ εἰς δόρυ ἀφικόμενοι ἐτρέψαντο	τὸ	καθ᾽ ἑαυτούς. Ἀργεῖοι μέντοι οὐκ
[2]	ἡμῶν. συνῆισαν μὲν γὰρ εἰς	τὸ	κατὰ Κορώνειαν πεδίον οἱ μὲν
[1]	ἀγαθῶν εἶναι; (ἡγούμενος δὲ καὶ	τὸ	καταφρονεῖν τῶν πολεμίων ῥώμην τινὰ
[7]	εἰδὼς τὸν βασιλέα νομίμως καὶ	τὸ	κρατεῖσθαι φέροντα; (ὃς καὶ πρὸς
[2]	εἰς Κόρινθον αἱρεῖ τὰ ἐπὶ	τὸ	Λέχαιον τείνοντα τείχη· καὶ ἀναπετάσας
[1]	διεβίβασε καὶ τὸ ἱππικὸν εἰς	τὸ	Μαιάνδρου πεδίον κατέστησεν. ὁ δὲ
[1]	ἐκεῖσε, τὸ δὲ ἱππικὸν εἰς	τὸ	Μαιάνδρου πεδίον περιήγαγε, νομίζων ἱκανὸς
[1]	πολεμίων ῥώμην τινὰ ἐμβαλεῖν πρὸς	τὸ	μάχεσθαι, προεῖπε τοῖς κήρυξι τοὺς
[2]	αὐτῶι, ὁ μὲν Ἀγησίλαος ὡς	τὸ	μέγιστον ἐξηπατημένος ἐφρόντιζε τί δεῖ
[1]	τι ἐβούλετο, πρὸς δὲ τούτοις	τὸ	μέγιστον, ἐπινοῶν καὶ ἐλπίζων καταλύσειν
[11]	οὐδέποτε ἐπαύετο μνημεῖα διαπονούμενος, ἡγούμενος,	τὸ	μὲν ἀνδριαντοποιῶν, τὸ δὲ αὑτοῦ
[11]	ὑπὸ πολεμίων πάμπαν κατεμέμφετο, καὶ	τὸ	μὲν ἀπιστοῦντας ἐξαπατᾶν σοφὸν ἔκρινε,
[5]	ἀλλὰ θαύματος ἕνεκα ἄξιον μνησθῆναι;	τὸ	μὲν γὰρ ὧν μὴ ἐπεθύμησεν
[8]	ταύτης οὐκ ἐπιβουλευομένης ἀλλ᾽ ἀγαπωμένης,	τὸ	μὲν μεγάλαυχον οὐκ εἶδέ τις,
[1]	οἶκον εἰς Καρίαν ὁπμήσειν αὐτόν,	τὸ	μὲν πεζὸν ἅπαν διεβίβασεν ἐκεῖσε,
[6]	ἰσχυροτέρα γένοιτο φάλαγξ ἢ διὰ	τὸ	μὲν πείθεσθαι εὔτακτος οὖσα, διὰ
[11]	δὲ αὑτοῦ ἔργον εἶναι, καὶ	τὸ	μὲν πλουσίων, τὸ δὲ τῶν
[4]	ἀποστερεῖν; Ἀγησίλαος δὲ οὐ μόνον	τὸ	μὴ ἀποδιδόναι χάριτας ἄδικον ἔκρινεν,
[1]	πολεμεῖν, κάλλιστον δὲ πάντων ἐκρίνετο	τὸ>	μὴ περὶ τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ
[4]	χάριτας ἄδικον ἔκρινεν, ἀλλὰ καὶ	τὸ	μὴ πολὺ μείζους τὸν μείζω
[5]	τὸν Ἀγησίλαον, διαμάχεσθαι ἀνὰ κράτος	τὸ	μὴ φιληθῆναι, ἆπ᾽ οὐ τοῦτό
[1]	οἱ στρατιῶται λευκοὺς μὲν διὰ	τὸ	μηδέποτε ἐκδύεσθαι, πίονας δὲ καὶ
[10]	βασιλεὺς ἐγένετο. ἀφικόμενος δὲ ἐπὶ	τὸ	μήκιστον ἀνθρωπίνου αἰῶνος ἀναμάρτητος ἐτελεύτησε
[11]	οὕτω φοβερὸς ἦν ὡς Ἀγησίλαος	τὸ	μήκιστον τοῦ αἰῶνος ἔχων; τίνος
[1]	δὲ καὶ νήσων, ἐπεὶ καὶ	τὸ	ναυτικὸν προσῆψεν αὐτῶι ἡ πόλις,
[7]	οἴηται πορθήσειν, ἢ συμφορὰν νομίζοντα	τὸ	νικᾶν ἐν τῶι πρὸς Ἕλληνας
[1]	ἐμπόρων, ἃ πολλοὶ ἐπώλουν διὰ	τὸ	νομίζειν μὴ δύνασθαι ἂν φέρειν
[10]	ἀνθρώποις στάθμη καὶ κανὼν πρὸς	τὸ	ὀρθὰ ἐργάζεσθαι, καλὸν ἄν μοι
[3]	ἅπασι καὶ ἀνδρὶ δὴ στρατηγῶι	τὸ	ὅσιόν τε καὶ πιστὸν εἶναί
[7]	τὸ ἀποστὰν μὴ ἀπόληται ἢ	τὸ	παράπαν ὡς καὶ βασιλεὺς κακὰ
[9]	τὸ φιλόπονος εἶναι πᾶν μὲν	τὸ	παρὸν ἡδέως ἔπινε, πᾶν δὲ
[1]	τοῖς μὲν πολεμίοις οὔπω παρείη	τὸ	πεζόν, αὐτῶι δὲ οὐδὲν ἀπείη
[2]	ὑποστρέψας ἅμα τῆι ἡμέραι αἱρεῖ	τὸ	Πείραιον, ἔρημον εὑρὼν φυλακῆς, καὶ
[2]	τοῖς Κορινθίοις παρεγίγνοντο, στρατεύει ἐπὶ	τὸ	Πείραιον. ἰδὼν δὲ ὑπὸ πολλῶν
[2]	τῶι Πειραίωι σωιζομένους, πᾶν δὲ	τὸ	Πείραιον σπείροντας καὶ καρπουμένους, μέγιστον
[2]	εὐρώστως παρατεταγμένος, νομίζων εἰς μὲν	τὸ	πλατὺ ἐξιὼν πάντοθεν ἂν περιέχεσθαι,
[11]	κτώμενος. ἀλλὰ μὴν ἀνδρείαν γε	τὸ	πλέον μετ᾽ εὐβουλίας ἢ μετὰ
[1]	ἔδοξε πλουτίσαι· (ἐπεὶ γὰρ διὰ	τὸ	πολλὰ χρήματα εἰλῆφθαι ἀντίπροικα τὰ
[2]	μέλλοι σύμμαχόν τινα ἕξειν, ἐπὶ	τὸ	πορίζειν ταῦτα ἑαυτὸν ἔταξε. καὶ
[8]	οὖν καὶ τοῦτο ἐπαινῶ Ἀγησιλάου	τὸ	πρὸς τὸ ἀρέσκειν τοῖς Ἕλλησιν
[1]	τό τε οὖν πεζὸν καθάπερ	τὸ	πρόσθεν εἰς Καρίαν διεβίβασε καὶ
[1]	δὲ ἔαρ ὑπέφαινε, συνήγαγε πᾶν	τὸ	στράτευμα εἰς Ἔφεσον· ἀσκῆσαι δὲ
[1]	καθιστάναι. (ἐπεί γε μὴν λαβὼν	τὸ	στράτευμα ἐξέπλευσε, πῶς ἄν τις
[2]	τὸν πολέμαρχον παρατάξαι τε ἐκέλευσε	τὸ	στράτευμα καὶ τρόπαιον ἵστασθαι καὶ
[1]	καταβήσοιτο ἐπὶ θάλατταν ἐν τάχει	τὸ	στράτευμα κατάγων· τοὺς δὲ λαφυροπώλας
[11]	σῶμα φαυλότητι, τῶι δ᾽ ἀμφὶ	τὸ	στράτευμα κόσμωι καὶ> τῶι μὲν
[2]	ἄν. (ἐπεί γε μὴν ἀπεχώρησε	τὸ	στράτευμα, πῶς οὐκ ἂν φαίη
[2]	τέως μὲν ἦγεν ἐν πλαισίωι	τὸ	στράτευμα, τοὺς ἡμίσεις μὲν ἔμπροσθεν,
[6]	βούλοιντο, συντεταγμένον μὲν οὕτως ἦγε	τὸ	στράτευμα ὡς ἂν ἐπικουρεῖν μάλιστα
[1]	δὲ Ἕλληνες ἑπόμενοι αἱροῦσι καὶ	τὸ	στρατόπεδον αὐτῶν. καὶ οἱ μὲν
[3]	οὗτος ταὶς σπονδαῖς πιστεύσας εἰς	τὸ	στρατόπεδόν τε ἦλθε καὶ συμμαχίαν
[1]	δὲ νεοδαμώδεις, εἰς ἑξακισχιλίους δὲ	τὸ	σύνταγμα τῶν συμμάχων, διαβήσεσθαι εἰς
[9]	παρὸν ἡδέως ἔπινε, πᾶν δὲ	τὸ	συντυχὸν ἡδέως ἤσθιεν· εἰς δὲ
[11]	γὰρ ἐκαλλωπίζετο τῆι μὲν ἀμφὶ	τὸ	σῶμα φαυλότητι, τῶι δ᾽ ἀμφὶ
[11]	καὶ καλὴν ἐφιέμενος δόξαν, ἔστε>	τὸ	σῶμα φέρειν ἐδύνατο τὴν τῆς
[5]	ἆπ᾽ οὐ τοῦτό γε ἤδη	τὸ	σωφρόνημα καὶ δαιμόνιον; (ἐπεὶ δὲ
[2]	συμμάχων Φωκέας καὶ Ὀρχομενίους μόνους,	τό	τ᾽ ἄλλο στράτευμα ὅπερ ἠγάγετο
[1]	ἢ ὑπομένοντα μάχεσθαι αὐτῶι, καὶ	τὸ	τἀκείνου δαπανῶντα βούλεσθαι μᾶλλον ἢ
[1]	ἃς ἄρξων ἐξέπλευσε στασιαζούσας διὰ	τὸ	τὰς πολιτείας κινηθῆναι, ἐπεὶ Ἀθηναῖοι
[1]	Ἑλλάδα διέβη, ἀντιδιαβῆναι ἐπ᾽ αὐτόν,	τό	τε αἱρεῖσθαι ἐπιόντα μᾶλλον ἢ
[6]	προβαίνοι, νομίζων ἐν τῶι τοιούτωι	τὸ	(τε) ἀτρεμὲς καὶ ἀνεκπληκτότατον καὶ
[1]	δὲ νῦν τῶι ὄντι ἐμβαλεῖν.	τό	τε οὖν πεζὸν καθάπερ τὸ
[8]	πολὺ μέντοι ἔγωγε κάλλιον κρίνω	τὸ	τὴν αὑτοῦ ψυχὴν ἀνάλωτον κατασκευάσαι
[7]	βασιλέως ἀγαθοῦ τοῦτο ἔργον ἐνόμιζε,	τὸ	τοὺς ἀρχομένους ὡς πλεῖστα ἀγαθὰ
[2]	πλῆθός τε οὐδὲν μεῖον ἥ	τὸ	τῶν πολεμίων παρεσκευάσατο, ὥπλισέν τε
[6]	πείθεσθαι εὔτακτος οὖσα, διὰ δὲ	τὸ	φιλεῖν τὸν ἄρχοντα πιστῶς παροῦσα;
[9]	ὅσα πραγματεύονται. Ἀγησίλαος δὲ διὰ	τὸ	φιλόπονος εἶναι πᾶν μὲν τὸ
[9]	τῶι δὲ εἰς κάλλος βίωι	τὸ	φῶς μᾶλλον κόσμον παρέχειν. (ἔπειτα
[2]	ὅσα μὲν ἐδύνατο οἴκοι μένων	ἐμηχανᾶτο,	ἃ δὲ καιρὸς ἦν οὐκ
[6]	συμμάχους ἀεὶ πλέον ἔχειν αὐτῶν	ἐμηχανᾶτο,	ἐξαπατῶν μὲν ὅπου καιρὸς εἴη,
[4]	εἰ ἀπέλθοι ἐκ τῆς χώρας,	ἀπεκρίνατο	ὁ Ἀγησίλαος· Ὦ Τιθραύστα, νομίζεται
[11]	ἐπιστάμενος ἐν τοῖς δεινοῖς εὐθαρσὴς	ἐδύνατο	εἶναι. (καὶ τὸ εὔχαρι οὐ
[2]	ἑαυτὸν ἔταξε. καὶ ὅσα μὲν	ἐδύνατο	οἴκοι μένων ἐμηχανᾶτο, ἃ δὲ
[1]	πεδία οὐδὲ ἐν τῆι Φρυγίαι	ἐδύνατο	στρατεύεσθαι διὰ τὴν Φαρναβάζου ἱππείαν,
[11]	δόξαν, ἔστε> τὸ σῶμα φέρειν	ἐδύνατο	τὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ῥώμην.
[8]	ῥώμης ἐθελήσας ξενωθῆναι αὐτῶι, ἀλλ᾽	ἐφυλάξατο	μὴ ἄπιστος γενέσθαι τοῖς ἀφίστασθαι
[2]	τῆι πρεσβείαι μεγάλου στρατηγοῦ ἔργα	διεπράξατο.	Αὐτοφραδάτης τε γὰρ πολιορκῶν ἐν
[1]	γε μὴν ἐν τῆι βασιλείαι	διεπράξατο	νῦν ἤδη διηγήσομαι· ἀπὸ γὰρ
[8]	φιλίας (αὐτῶι) ταύτην μὲν οὐκ	ἐδέξατο,	τῶι δὲ φέροντι εἶπεν ἀπαγγεῖλαι
[1]	ἀξιεπαίνου βασιλέως καὶ τοῦτ᾽ ἔργον	ἐπεδείξατο,	ὅστις παραλαβὼν πάσας πόλεις ἐφ᾽
[8]	ἀργύριον, πάντα δὲ τὰ πολυτελέστατα	ἐπειρᾶτο	πρὸς ἑαυτὸν ἁθροίζειν. ὁ δὲ
[5]	Μεγαβάτης τοῦ λοιποῦ οὐκέτι φιλεῖν	ἐπειρᾶτο,	προσφέρει τινὶ λόγον τῶν ἑταίρων
[2]	μεῖον ἥ τὸ τῶν πολεμίων	παρεσκευάσατο,	ὥπλισέν τε οὕτως ὡς ἅπαντα
[8]	ἑαυτὸν ἁθροίζειν. ὁ δὲ οὕτως	ἀντεσκευάσατο	τὸν οἶκον ὥστε τούτων μηδενὸς
[1]	οὐδὲν ἀπείη τῶν παρεσκευασμένων, καιρὸν	ἡγήσατο	μάχην συνάψαι, εἰ δύναιτο. σφαγιασάμενος
[8]	ἔχοι καὶ πλειόνων ἄρχοι, τούτωι	ἡγήσατο	μεῖζον φρονητέον εἶναι, ἀλλ᾽ ὁπότερος
[1]	πολλοὺς ἐραστὰς τῆς αὑτοῦ φιλίας	ἐποιήσατο.	(γιγνώσκων δ᾽ ὅτι ἡ μὲν
[2]	ἣν ἐνιαυσίαν ὁδὸν ὁ βάρβαρος	ἐποιήσατο,	ταύτην μεῖον ἢ ἐν μηνὶ
[2]	ἱππικῆι ἐνενικήκει σὺν ὧι αὐτὸς	ἐμηχανήσατο	ἱππικῶι. τῆι δ᾽ ὑστεραίαι ὑπερβάλλων
[1]	αὐτὸς μὲν πολεμίους τοὺς θεοὺς	ἐκτήσατο,	τοῖς δ᾽ Ἕλλησι συμμάχους ἐποίησεν.
[6]	ἀλλὰ μάχηι ἀντιτύπωι κρατήσας τρόπαιον	ἐστήσατο,	ἀθάνατα μὲν τῆς ἑαυτοῦ ἀρετῆς
[6]	(τρόπαια μὴν Ἀγησιλάου οὐχ ὅσα	ἐστήσατο	ἀλλ᾽ ὅσα ἐστρατεύσατο δίκαιον νομίζειν.
[1]	γένει καὶ τῆι ἀρετῆι τοῦτον	ἐστήσατο	βασιλέα. καίτοι τὸ ἐν τῆι
[2]	καὶ πολλοὺς ἀποκτείνας αὐτῶν τρόπαιον	ἐστήσατο,	καὶ οὐ πρότερον ἔληξε πρὶν
[2]	δὴ ὁ Ἀγησίλαος τρόπαιόν τε	ἐστήσατο	μεταξὺ Πραντὸς καὶ Ναρθακίου· καὶ
[8]	ὁ Ἡρακλέους ὅτε κατῆλθε λαβὼν	ἐπεστήσατο·	πειράσθω δὲ θεάσασθαι τὴν ἔνδον
[9]	γε ὡς καὶ τὸν τρόπον	ὑπεστήσατο	τῆι τοῦ Πέρσου ἀλαζονείαι. πρῶτον
[1]	πάντα καὶ φίλια καὶ πολέμια	περιεστρατοπεδεύσατο.	(ὡς δ᾽ ἤκουσε τοὺς πολεμίους
[2]	ἐνδιδομένης τῆς πόλεως ἐξ ἀρίστου	μετεστρατοπεδεύσατο	πρὸς τὸ ἄστυ· (αἰσθόμενος δὲ
[6]	οὐχ ὅσα ἐστήσατο ἀλλ᾽ ὅσα	ἐστρατεύσατο	δίκαιον νομίζειν. μεῖον μὲν γὰρ
[1]	κατέστησεν. ὁ δὲ Ἀγησίλαος οὐκ	ἐψεύσατο,	ἀλλ᾽ ὥσπερ προεῖπεν εὐθὺς εἰς>
[1]	δὴ Τισσαφέρνης ἃ ὤμοσεν εὐθὺς	ἐψεύσατο·	ἀντὶ γὰρ τοῦ εἰρήνην πράττειν
[7]	δ᾽ εἴ τι καλὸν πράττοιεν,	παρίστατο	δ᾽ εἴ τις συμφορὰ συμβαίνοι,
[7]	οὐ πόνων ὑφίετο, οὐ κινδύνων	ἀφίστατο,	οὐ χρημάτων ἐφείδετο, οὐ σῶμα,
[11]	καὶ τὰ ἐν τοῖς πολεμίοις	ἐσέβετο,	ἡγούμενος τοὺς θεοὺς οὐχ ἧττον
[3]	γὰρ τὰ μὲν θεῖα οὕτως	ἐσέβετο	ὡς καὶ οἱ πολέμιοι τοὺς
[2]	τό τ᾽ ἄλλο στράτευμα ὅπερ	ἠγάγετο	αὐτός. (καὶ οὐ τοῦτο λέξων
[11]	πόλιν εἰς τὴν ἀίδιον οἴκησιν	κατηγάγετο,	μνημεῖα μὲν τῆς ἑαυτοῦ ἀρετῆς
[5]	μὲν οὐδεμίαν ἰδίαι ἐν ἀποδημίαι	κατήγετο,	ἀεὶ δὲ ἦν> ἢ ἐν
[7]	οὐ κινδύνων ἀφίστατο, οὐ χρημάτων	ἐφείδετο,	οὐ σῶμα, οὐ γῆρας προὐφασίζετο,
[11]	ἱκέτας δὲ θεῶν οὐδὲ ἐχθροὺς	ἐβιάζετο,	νομίζων ἄλογον εἶναι τοὺς μὲν
[8]	τὰς δαπάνας ταῖς προσόδοις οὐδὲν	ἠναγκάζετο	χρημάτων ἕνεκα ἄδικον πράττειν. καίτοι
[11]	δυνατωτάτους ἀλλὰ τοὺς προθυμοτάτους μάλιστα	ἠσπάζετο.	ἐμίσει οὐκ εἴ τις κακῶς
[11]	μετρίων ταπεινότερος ἦν. καὶ γὰρ	ἐκαλλωπίζετο	τῆι μὲν ἀμφὶ τὸ σῶμα
[7]	ἐφείδετο, οὐ σῶμα, οὐ γῆρας	προὐφασίζετο,	ἀλλὰ καὶ βασιλέως ἀγαθοῦ τοῦτο
[2]	καὶ παντοίοις ὅπλοις ὅμως οὐκ	ἐπελάθετο	τοῦ θείου, ἀλλ᾽ ἐᾶν τε
[1]	οἴκοι τελῶν βοηθεῖν τῆι πατρίδι,	ἐπείθετο	τῆι πόλει οὐδὲν διαφερόντως ἢ
[5]	ἠγάλλετο, ῥαιστώνην δὲ πάμπαν οὐ	προσίετο.	(περί γε μὴν ἀφροδισίων ἐγκρατείας
[7]	πατρίδα τι ὠφελήσειν, οὐ πόνων	ὑφίετο,	οὐ κινδύνων ἀφίστατο, οὐ χρημάτων
[7]	ἅπαντες ἐπιστάμεθα ὅτι Ἀγησίλαος, ὅπου	ὤιετο	τὴν πατρίδα τι ὠφελήσειν, οὐ
[5]	ὃς μέθης μὲν ἀποσχέσθαι ὁμοίως	ὤιετο	χρῆναι καὶ λαιμαργίας, σίτων δ᾽
[11]	ἐπαινούντων τινὰς ἀκούοι, οὐχ ἧττον	ὥιετο	καταμανθάνειν τοὺς> τῶν λεγόντων τρόπους
[3]	ἱππέας, δισχιλίους δὲ πελτοφόρους ἔχων.	(ἀφίκετο	δὲ καὶ Φαρνάβαζος Ἀγησιλάωι εἰς
[2]	δὲ ἐξαμείψας Μακεδονίαν εἰς Θετταλίαν	ἀφίκετο,	Λαρισαῖοι μὲν καὶ Κραννώνιοι καὶ
[1]	ἂν φέρειν αὐτὰ καὶ τρέφειν,	ἐπεμέλετο	καὶ τούτων ὅπως συγκομίζοιντό ποι.
[1]	ἀέναον ἂν τὴν τροφὴν παρέχοι,	ἐπεμέλετο	οὐ μόνον τοῦ βίαι χειροῦσθαι
[1]	χρήματα ἐθέλοιεν ὑφηγεῖσθαι, καὶ ταῦτα	ἐπεμέλετο	ὡς διὰ τῶν φίλων ἁλίσκοιτο,
[2]	ἔξεστιν εἰπεῖν ἀναμφιλόγως, οὐ μέντοι	εἵλετό	γε τὰ ἀσφαλέστατα· ἐξὸν γὰρ
[3]	τε ἦλθε καὶ συμμαχίαν ποιησάμενος	εἵλετο	σὺν Ἀγησιλάωι στρατεύεσθαι, χιλίους μὲν
[9]	δὲ τῶι ἀεὶ ἐμφανὴς εἶναι	ἠγάλλετο,	νομίζων αἰσχρουρίαι μὲν τὸ ἀφανίζεσθαι
[9]	πράττων ἔχαιρεν, ἀλλὰ καὶ ἐνθυμούμενος	ἠγάλλετο	ὅτι αὐτὸς μὲν ἐν μέσαις
[5]	συνελόντι εἰπεῖν, Ἀγησίλαος πονῶν μὲν	ἠγάλλετο,	ῥαιστώνην δὲ πάμπαν οὐ προσίετο.
[1]	καὶ ἀγαθοῖς χρῆσθαι ὅ τι	ἐβούλετο,	πρὸς δὲ τούτοις τὸ μέγιστον,
[3]	δ᾽ αὐτοῦ ἄνευ γάμου λαβεῖν	ἐβούλετο,	ὕβριν νομίσας τοῦτο Ἀγησιλάωι ἑαυτὸν
[7]	τῶν πολεμίων> οὐκ ἐφησθεὶς φανερὸς	ἐγένετο,	ἀλλ᾽ εἶπεν ἄπα· Φεῦ σου>
[10]	πεθυκὼς ἀήττητος διετέλεσεν, ἐπεὶ βασιλεὺς	ἐγένετο.	ἀφικόμενος δὲ ἐπὶ τὸ μήκιστον
[1]	εἰ ὅτι τελέως ἀνὴρ ἀγαθὸς	ἐγένετο,	διὰ τοῦτο οὐδὲ μειόνων ἂν
[1]	ὀνομαζομένοις ἀπομνημονεύεται ὁπόστος ἀφ᾽ Ἡρακλέους	ἐγένετο,	καὶ τούτοις οὐκ ἰδιώταις ἀλλ᾽
[1]	τῆι Ἀσίαι πράξεων τοῦτο τέλος	ἐγένετο.	~Κεφάλαιον βʹ (Διαβὰς δὲ τὸν
[2]	καὶ τὴν μάχην· καὶ γὰρ	ἐγένετο	οἵαπερ οὐκ ἄλλη τῶν ἐφ᾽
[1]	τε καὶ δίκαιον ἐξ ἐκείνου	ἐγένετο,	παῖδα ἀπέδειξε τὸν Τισσαφέρνην τῆι
[1]	μὲν τῶν βαρβάρων ἔτι ἀθυμότερα	ἐγένετο,	τὰ δὲ Ἀγησιλάου πολὺ ἐρρωμενέστερα.
[2]	ἡ μὲν νίκη σὺν Ἀγησιλάωι	ἐγένετο,	τετρωμένος δ᾽ αὐτὸς προσηνέχθη πρὸς
[1]	τῆι Ἀσίαι ἥδε πρώτη πρᾶξις	ἐγένετο.	Τισσαφέρνης μὲν ὤμοσεν Ἀγησιλάωι, εἰ
[2]	αὑτὸν ἀποθνήισκει. ὡς δὲ τοῦτο	ἐγένετο,	φυγὴ γίγνεται ἐξαισία· ὥσθ᾽ οἱ
[11]	ἀνὴρ τῆι πατρίδι ὠφέλιμος ὢν	διεγένετο	ὡς καὶ τετελευτηκὼς ἤδη ἔτι
[1]	Ἑλλήνων πολεμεῖν, κάλλιστον δὲ πάντων	ἐκρίνετο	τὸ> μὴ περὶ τῆς Ἑλλάδος
[10]	ὡς ἐπὶ τῶι ἑαυτοῦ ἄρχειν	ἐμεγαλύνετο,	οὐδ᾽ ἐπὶ τῶι πρὸς τοὺς
[11]	οὐκ εἴ τις κακῶς πάσχων	ἠμύνετο,	ἀλλ᾽ εἴ τις εὐεργετούμενος ἀχάριστος
[9]	ὁ μὲν τῶι δυσπρόσοδος εἶναι	ἐσεμνύνετο,	ὁ δὲ τῶι πᾶσιν εὐπρόσοδος
[9]	εἶναι ἔχαιρε· καὶ ὁ μὲν	ἡβρύνετο	τῶι βραδέως διαπράττειν, ὁ δὲ
[5]	περιεῖναι. (τάδε μέντοι πλεονεκτῶν οὐκ	ἠισχύνετο,	ἐν μὲν τῶι θέρει τοῦ
[2]	ἦν οὐκ ὤκνει μετιέναι, οὐδ᾽	ἠισυχύνετο,	εἰ μέλλοι τὴν πόλιν ὠφελήσειν,
[1]	βασιλέως πρὸς ὧι πρόσθεν εἶχε	μετεπέμπετο.	Ἀγησίλαος δὲ καίπερ αἰσθόμενος ταῦτα
[2]	χρήματα ἔχοντα, ἅσμενος ἤκουσεν ὅτι	μετεπέμπετο	αὐτόν, καὶ ταῦτα ἡγεμονίαν ὑπισχνούμενος.
[7]	πόλει ὥσπερ πατὴρ πρὸς παῖδας	προσεφέρετο.	ἐλοιδορεῖτο μὲν γὰρ ἐπὶ τοῖς
[11]	τοὺς δὲ κρυψίνους ὥσπερ ἐνέδρας	ἐφυλάττετο.	τούς γε μὴν διαβόλους μᾶλλον
[11]	θελόντων, τῆς δὲ ψυχῆς οὐδέποτε	ἐπαύετο	μνημεῖα διαπονούμενος, ἡγούμενος, τὸ μὲν
[2]	βʹ (Διαβὰς δὲ τὸν Ἑλλήσποντον	ἐπορεύετο	διὰ τῶν αὐτῶν ἐθνῶν ὧνπερ
[1]	ἰέναι εὐθὺς ἀντιστρέψας ἐπὶ Φρυγίας	ἐπορεύετο·	καὶ τάς τε ἐν τῆι
[1]	ἀδεῶς δὴ τὸ ἀπὸ τούτου	ἐστρατεύετο,	τοὺς μὲν πρόσθεν προσκυνεῖν Ἕλληνας
[9]	ὁ μὲν τῶι σπανίως ὁρᾶσθαι	ἐσεμνύετο,	Ἀγησίλαος δὲ τῶι ἀεὶ ἐμφανὴς
[1]	ἀναλαμβάνων ἦγε καὶ τὰς πόλεις	κατεστρέφετο	καὶ ἐμβαλὼν ἀπροσδοκήτως παμπληθῆ χρήματα
[11]	τοὺς δὲ ὑπὸ πολεμίων πάμπαν	κατεμέμφετο,	καὶ τὸ μὲν ἀπιστοῦντας ἐξαπατᾶν
[2]	σύμμαχον ὄντα δείσας Ἀγησίλαον φεύγων	ὤιχετο·	Κότυς δ᾽ αὖ Σηστὸν πολιορκῶν
[11]	τοῦ μὲν σώματος εἰκόνα στήσασθαι	ἀπέσχετο,	πολλῶν αὐτῶι τοῦτο δωρεῖσθαι θελόντων,
[11]	θαρρῶν πλείονα ἔθυεν ἢ ὀκνῶν	ηὔχετο.	εἴθιστο δὲ φοβούμενος μὲν ἱλαρὸς
[5]	ταῖς θοίναις οὐχ ὅπως ἀμφοτέραις	ἐχρῆτο,	ἀλλὰ διαπέμπων οὐδετέραν αὑτῶι κατέλειπε,
[6]	γὰρ νυκτὶ μὲν ὅσαπερ ἡμέραι	ἐχρῆτο,	ἡμέραι δὲ ὅσαπερ νυκτί, πολλάκις
[5]	ἀλλ᾽ ἀρχομένωι ὑπὸ τῶν πράξεων	ἐχρῆτο,	καὶ εὐνήν γε εἰ μὴ
[8]	τῆι μεγαλογνωμοσύνηι γε ὡς εὐκαίρως	ἐχρῆτο	οὐ παραλειπτέον. ἐκεῖνος γὰρ ὅτ᾽
[11]	μόνον δικαίως ἀλλὰ καὶ ἐλευθερίως	ἐχρῆτο,	τῶι μὲν δικαίωι ἀρκεῖν ἡγούμενος
[11]	σὺν ὕβρει ἀλλὰ σὺν γνώμηι	ἐχρῆτο·	τῶν γοῦν ὑπεραύχων καταφρονῶν τῶν
[6]	ὃς τῆι μὲν πατρίδι οὕτως	ἐχρῆτο	ὥστε μάλιστα πειθόμενος τοῖς δ᾽
[6]	πρόθυμος ὢν ἀπροφασίστους τοὺς φίλους	ἐκέκτητο·	τοὺς δέ γε στρατιώτας ἅμα
[6]	ὡς ἂν ἐπικουρεῖν μάλιστα ἑαυτῶι	δύναιτο,	ἡσύχως δ᾽ ὥσπερ ἂν παρθένος
[7]	ἠμέλησεν, ἀλλ᾽ ἐξέπλευσεν ὅ τι	δύναιτο	κακὸν ποιήσων τὸν βάρβαρον. ~Κεφάλαιον
[1]	καὶ ἐρημουμένη χώρα οὐκ ἂν	δύναιτο	πολὺν χρόνον στράτευμα φέρειν, ἡ
[1]	καιρὸν ἡγήσατο μάχην συνάψαι, εἰ	δύναιτο.	σφαγιασάμενος οὖν τὴν μὲν φάλαγγα
[1]	οὔτε ἂν πᾶσαν τὴν γῆν	δέξαιτο	ἀντὶ τῆς πατρίδος οὔτε τοὺς
[4]	πῆι ἄν τις αὐτὸν εἰκότως	αἰτιάσαιτο,	ὃς καὶ τὰς αὐτῶι χάριτας
[1]	ὡς ἐστρατήγησεν ἢ εἰ αὐτὰ	διηγήσαιτο	ἃ ἔπραξεν; (ἐν τοίνυν τῆι
[1]	Τισσαφέρνης μὲν ὤμοσεν Ἀγησιλάωι, εἰ	σπείσαιτο	ἕως ἔλθοιεν οὓς πέμψειε πρὸς
[1]	Καρία ἄφιππος ἦν, καὶ ὅτι	ἡγεῖτο	αὐτὸν ὀργίζεσθαι αὐτῶι διὰ τὴν
[5]	ἔχοι, αἰδούμενος οὐκ ἄδηλος ἦν·	ἡγεῖτο	γὰρ ἄρχοντι προσήκειν οὐ μαλακίαι
[10]	ἐτελεύτησε καὶ περὶ τούτους ὧν	ἡγεῖτο	καὶ πρὸς ἐκείνους οἷς ἐπολέμει.
[1]	τειχέων τῆι φιλανθρωπίαι ὑπὸ χεῖρα	ἐποιεῖτο.	(ἐπεὶ μέντοι ἀνὰ τὰ πεδία
[1]	χρήματα εἰλῆφθαι ἀντίπροικα τὰ πάντα	ἐπωλεῖτο,	τοῖς μὲν φίλοις προεῖπεν ὠνεῖσθαι,
[2]	γὰρ ὡς ὑστερήσειε τῆς πατρίδας	προεθυμεῖτο.	(ἐπεὶ δὲ ἐξαμείψας Μακεδονίαν εἰς
[4]	παρακαταθήκην χάριτος φυλάττειν. (ὅστις δ᾽	ἡιρεῖτο	καὶ σὺν τῶι γενναίωι μειονεκτεῖν
[7]	ὥσπερ πατὴρ πρὸς παῖδας προσεφέρετο.	ἐλοιδορεῖτο	μὲν γὰρ ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν,
[9]	ἀρίστους ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν	κεκτῆιτο,	νικώιη δὲ τὴν μὲν πατρίδα
[1]	αὐτῶι ἐγίγνοντο. ὁπόσας δὲ πόλεις	προσαγάγοιτο,	ἀφαιρῶν αὐτῶν ὅσα δοῦλοι δεσπόταις
[8]	τε ἀμείνων εἴη καὶ ἀμεινόνων	ἡγοῖτο.	(ἐπαινῶ δὲ κἀκεῖνο τῆς προνοίας
[7]	μὴν τῶν φευγόντων λεγόντων ὅτι	ἐνδιδοῖτο	αὐτοῖς ἡ πόλις, καὶ μηχανὰς
[10]	(δικαίως δ᾽ ἂν ἐκεῖνός γε	μακαρίζοιτο	ὃς εὐθὺς μὲν ἐκ παιδὸς
[1]	πολλάκις δὲ ὁπότε μεταστρατοπεδεύοιτο, εἰ	αἴσθοιτο	καταλελειμμένα παιδάρια μικρὰ ἐμπόρων, ἃ
[11]	οὔποτ᾽ ἔληγεν ὡς τοὺς θεοὺς	οἴοιτο	οὐδὲν ἧττον ὁσίοις ἔργοις ἢ
[1]	ἐπεμέλετο ὡς διὰ τῶν φίλων	ἁλίσκοιτο,	ὅπως ἅμα μὲν χρηματίζοιντο, ἅμα
[7]	εἰ καὶ ὁ μικροῦ ἄξιος	ἀπόλοιτο·	εἰ δ᾽ ἐν τοῖς νόμοις
[1]	θαρροῦντας συντίθεσθαι ἑαυτῶι, εἴ τι	βούλοιτο.	(ἐπεὶ δὲ μέγα φρονήσας ὁ
[4]	καρποῦσθαι παρεδίδου; τὸ δ᾽ ὁπότε	βούλοιτο	εὖ ποιεῖν ἢ πόλιν ἢ
[5]	καὶ τούτωι τιμᾶν εἴ τινα	βούλοιτο.	(οὐ μὴν ὕπνωι γε δεσπότηι
[9]	ἰδιώτας οὐδὲν ὀνομαστότερος ἂν (εἴη)	γένοιτο,	εἰ δὲ φίλην μὲν πάντων
[10]	ἂν ἢ θεοσεβῆ μιμούμενος ἀνόσιος	γένοιτο	ἢ δίκαιον ἄδικος ἢ σώφρονα
[2]	ἐπιὸν θέρος πρὸς τοὺς πολεμίους	γένοιτο.	~Κεφάλαιον γʹ (Καὶ ταῦτα μὲν
[6]	παρεῖχε. καίτοι πῶς ἂν ἰσχυροτέρα	γένοιτο	φάλαγξ ἢ διὰ τὸ μὲν
[11]	ἀλλ᾽ εἴ τις εὐεργετούμενος ἀχάριστος	φαίνοιτο.	ἔχαιρε δὲ τοὺς μὲν αἰσχροκερδεῖς
[2]	ἐνέπλησεν ὡς πᾶσι πολλὰ κἀγαθὰ	ἔσοιτο,	εἰ ἄνδρες ἀγαθοὶ γίγνοιντο, νομίζων
[8]	αὐτὸς φίλος ἀνὰ κράτος αὐτῶι	ἔσοιτο·	ἢν μέντοι, ἔφη, ἐπιβουλεύων ἁλίσκηται,
[2]	παθὼν ὡς τὸ εἰκὸς φίλος	ἔσοιτο,	οὕτω δὴ κρίνας ὁπότερος φιλέλλην
[1]	ὅπλα καὶ ἄνδρα δόκιμον, ὡς	ἐξέσοιτο	αὐτῶι μὴ στρατεύεσθαι· καὶ ἐποίησεν
[1]	φίλοις προεῖπεν ὠνεῖσθαι, εἰπὼν ὅτι	καταβήσοιτο	ἐπὶ θάλατταν ἐν τάχει τὸ
[1]	τοῦτο τοῖς στρατιώταις, ὡς εὐθὺς	ἡγήσοιτο	τὴν συντομωτάτην ἐπὶ τὰ κράτιστα
[1]	ὄντας φυλάττειν, πολλάκις δὲ ὁπότε	μεταστρατοπεδεύοιτο,	εἰ αἴσθοιτο καταλελειμμένα παιδάρια μικρὰ
[6]	δὲ κλέπτων. (ὁπότε γε μὴν	πορεύοιτο	εἰδὼς ὅτι ἐξείη τοῖς πολεμίοις
[9]	μὲν ἐν μέσαις ταῖς εὐφροσύναις	ἀναστρέφοιτο,	τὸν δὲ βάρβαρον ἑώρα, εἰ
[1]	ἱπποτροφεῖν κατέλεξε. (προεῖπε δέ, ὅστις	παρέχοιτο	ἵππον καὶ ὅπλα καὶ ἄνδρα
[2]	γνοὺς ὅτι, εἰ μὲν μηδετέρωι	συλλήψοιτο,	μισθὸν οὐδέτερος λύσει τοῖς Ἕλλησιν,
[2]	ἔσται, εἰ δὲ τῶι ἑτέρωι	συλλήψοιτο,	οὗτός γε εὖ παθὼν ὡς
[2]	τῶν περὶ ἑαυτόν. (ὡς δὲ	παρετάξαντο	ἀλλήλοις, οἱ μὲν Θετταλοί, νομίσαντες
[1]	εἶδον τὴν βοήθειαν, ἡθροίσθησαν καὶ	ἀντιπαρετάξαντο	παμπληθέσι τῶν ἱππέων τάξεσιν. (ἔνθα
[1]	ἑπομένου. (τοὺς μὲν δὴ ἱππέας	ἐδέξαντο	οἱ ἀγαθοὶ τῶν Περσῶν· ἐπειδὴ
[2]	καθ᾽ ἑαυτούς. Ἀργεῖοι μέντοι οὐκ	ἐδέξαντο	τοὺς ἀμφ᾽ Ἀγησίλαον, ἀλλ᾽ ἔφυγον
[2]	τῶν πολεμίων νεκροὺς εἴσω φάλαγγος	ἐδειπνοποιήσαντο	καὶ ἐκοιμήθησαν· πρὼι δὲ Γῦλιν
[1]	περὶ φιλίας, πολλοὶ δὲ καὶ	ἀφίσταντο	πρὸς αὐτόν, ὀρεγόμενοι τῆς ἐλευθερίας,
[2]	ἐγένοντο καὶ εἰς δόρυ ἀφικόμενοι	ἐτρέψαντο	τὸ καθ᾽ ἑαυτούς. Ἀργεῖοι μέντοι
[1]	λαφυροπώλας ἐκέλευσε γραφομένους ὁπόσου τι	πρίαιντο	προΐεσθαι τὰ χρήματα. ὥστε οὐδὲν
[9]	ἔχαιρεν ὁπότε τάχιστα τυχόντας ὧν	δέοιντο	ἀποπέμποι. (ἀλλὰ μὴν καὶ τὴν
[1]	τὰ σώματα καὶ τὴν γνώμην	παρασκευάζοιντο	ὡς ἀγωνιούμενοι. (ὁ μέντοι Τισσαφέρνης
[1]	τρέφειν, ἐπεμέλετο καὶ τούτων ὅπως	συγκομίζοιντό	ποι. (τοῖς δ᾽ αὖ διὰ
[1]	φίλων ἁλίσκοιτο, ὅπως ἅμα μὲν	χρηματίζοιντο,	ἅμα δὲ ἐνδοξότεροι γίγνοιντο. διὰ
[2]	ἀλλ᾽ ἐᾶν τε ἀπιέναι ὅποι	βούλοιντο	ἐκέλευε καὶ ἀδικεῖν οὐκ εἴα,
[2]	τὰ ὄρη μάχεσθαι Θηβαίοις, εἰ	βούλοιντο.	ἐστράτευσε δὲ καὶ τῶι ἐπιόντι
[6]	ἐξείη τοῖς πολεμίοις μάχεσθαι, εἰ	βούλοιντο,	συντεταγμένον μὲν οὕτως ἦγε τὸ
[1]	μὲν χρηματίζοιντο, ἅμα δὲ ἐνδοξότεροι	γίγνοιντο.	διὰ μὲν δὴ ταῦτα εὐθὺς
[2]	κἀγαθὰ ἔσοιτο, εἰ ἄνδρες ἀγαθοὶ	γίγνοιντο,	νομίζων ἐκ τῶν τοιούτων ἀνθρώπους
[1]	οἵτινες κράτιστοι τὰ προσήκοντα ἔργα	φαίνοιντο.	ἐκ τούτου δὲ παρῆν ὁπᾶν
[2]	αὐτοῦ ὅπως ἕκαστοι αὐτῶν ἄριστοι	φαίνοιντο.	ἐλπίδων γε μὴν πάντας ἐνέπλησεν
[1]	ὑπὸ κυνῶν μήθ᾽ ὑπὸ λύκων	διαφθείροιντο.	ὥστε οὐ μόνον οἱ πυνθανόμενοι
[2]	ὅπως οἱ στρατιῶται τοὺς πόνους	δυνήσοιντο	ὑποφέρειν· ἐνέπλησε δὲ καὶ φρονήματος
[1]	ἀναγκαζομένους ὁρᾶν τιμωμένους ὑφ᾽ ὧν	ὑβρίζοντο,	τοὺς δὲ ἀξιοῦντας καὶ τὰς
[2]	αὐτῶν, οἱ δὲ καὶ ζῶντες	ἡλίσκοντο.	ἔστησαν δ᾽ οὖν οὐ πρόσθεν
[2]	πειρώμενοι πλαγίους ἔχοντες τοὺς ἴππους	ἡλίσκοντο.	(Πολύχαρμος μέντοι ὁ Φαρσάλιος ἱππαρχῶν
[1]	αὐτοὶ οἱ ἁλισκόμενοι εὐμενεῖς αὐτῶι	ἐγίγνοντο.	ὁπόσας δὲ πόλεις προσαγάγοιτο, ἀφαιρῶν
[2]	Κρεύσιος ὁρμώμενοι εὐπετῶς τοῖς Κορινθίοις	παρεγίγνοντο,	στρατεύει ἐπὶ τὸ Πείραιον. ἰδὼν
[2]	ἱππεῖς ἔστε ἐν τῶι ἀσφαλεῖ	ἐγένοντο.	(ἐπεί γε μὴν ἔληξεν ἡ
[2]	πάντες οὗτοι τῶν συνεκδραμόντων τε	ἐγένοντο	καὶ εἰς δόρυ ἀφικόμενοι ἐτρέψαντο
[2]	ἐπὶ τῶι ὄρει τῶι Ναρθακίωι	ἐγένοντο.	(καὶ τότε μὲν δὴ ὁ
[1]	οἱ παρόντες μάλα ἀχθεσθέντες φανεροὶ	ἐγένοντο,	νομίζοντες μείονα τὴν παροῦσαν δύναμιν
[2]	γε μὴν μετὰ τοῦτο σφάλματα	ἐγένοντο	οὐδεὶς ἂν εἴποι ὡς Ἀγησιλάου
[1]	πελτασταὶ ὥσπερ εἰκὸς ἐφ᾽ ἁρπαγὴν	ἐτρέποντο·	ὁ δὲ Ἀγησίλαος ἔχων κύκλωι
[2]	ἀπεχώρουν· οἱ δὲ μάλα σωφρόνως	ἐφείποντο.	γνοὺς δὲ ὁ Ἀγησίλαος ἃ
[2]	ἀλαλάξαντες οἱ Θηβαῖοι δρόμωι ὁμόσε	ἐφέροντο.	ὡς δὲ τριῶν ἔτι πλέθρων
[2]	δὲ εἰρήνης ἐπιθυμήσαντες οἱ πολέμιοι	ἐπρεσβεύοντο,	Ἀγησίλαος ἀντεῖπε τῆι εἰρήνηι, ἕως
[1]	ἀπὸ πάντων γὰρ τῶν ἐθνῶν	ἐπρεσβεύοντο	περὶ φιλίας, πολλοὶ δὲ καὶ
[2]	καὶ συμβαλόντες τὰς ἀσπίδας ἐωθοῦντο,	ἐμάχοντο,	ἀπέκτεινον, ἀπέθνηισκον. καὶ κραυγὴ μὲν
[1]	ὅτι οὐ πλαστὴν τὴν φιλίαν	παρείχοντο.	ἐθελούσιοι γοῦν αὐτῶι συνεβοήθησαν τῆι
[2]	Θηβαίοις. καὶ συμβαλόντες τὰς ἀσπίδας	ἐωθοῦντο,	ἐμάχοντο, ἀπέκτεινον, ἀπέθνηισκον. καὶ κραυγὴ
[1]	πατρὸς καὶ ἑταίρου ἀπιόντος αὐτοῦ	ἐλυποῦντο.	καὶ τέλος ἐδήλωσαν ὅτι οὐ
[1]	οὖν ἀγαστῶς ἔδοξε πρᾶξαι, ὅτι	κατεσκεύαστο	τὸ ἰππικὸν αὐτῶι καὶ εὐθὺς
[11]	πλείονα ἔθυεν ἢ ὀκνῶν ηὔχετο.	εἴθιστο	δὲ φοβούμενος μὲν ἱλαρὸς φαίνεσθαι,
[2]	λαμβάνει καὶ τὰ τείχη ἃ	ἐνετετείχιστο.	ταῦτα δὲ ποιήσας οἴκαδε ἀπεχώρησε.
[1]	εἰς Ἔφεσον· ἀσκῆσαι δὲ (καὶ)	αὐτὸ	βουλόμενος ἆθλα προὔθηκε καὶ ταῖς
[8]	(ἐπαινῶ δὲ κἀκεῖνο τῆς προνοίας	αὐτο3	ὅτι νομίζων ἀγαθὸν (τοὺς) τῆι
[1]	μὲν οὖν πολλοὶ πάνυ ἠγάσθησαν	αὐτὸ	τοῦτο τὸ> ἐπιθυμῆσαι, ἐπειδὴ ὁ
[11]	μετ᾽ εὐβουλίας ἢ μετὰ κινδύνων	ἐπεδείκνυτο,	καὶ σοφίαν ἔργωι μᾶλλον ἢ
[3]	γάμου λαβεῖν ἐβούλετο, ὕβριν νομίσας	τοῦτο	Ἀγησιλάωι ἑαυτὸν καὶ τὴν γυναῖκα
[2]	χειροῦσθαι τοὺς ὄπισθεν οὐκ ἐποίησε	τοῦτο,	ἀλλ᾽ ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις.
[5]	τὸ μὴ φιληθῆναι, ἆπ᾽ οὐ	τοῦτό	γε ἤδη τὸ σωφρόνημα καὶ
[5]	οὐδετέραν αὑτῶι κατέλειπε, νομίζων βασιλεῖ	τοῦτο	διπλασιασθῆναι οὐχὶ πλησμονῆς ἕνεκα, ἀλλ᾽
[11]	εἰκόνα στήσασθαι ἀπέσχετο, πολλῶν αὐτῶι	τοῦτο	δωρεῖσθαι θελόντων, τῆς δὲ ψυχῆς
[2]	ἀμφ᾽ αὑτὸν ἀποθνήισκει. ὡς δὲ	τοῦτο	ἐγένετο, φυγὴ γίγνεται ἐξαισία· ὥσθ᾽
[1]	χρήματα ἔλαβε. (στρατηγικὸν οὖν καὶ	τοῦτο	ἐδόκει διαπράξασθαι, ὅτι ἐπεὶ πόλεμος
[8]	με οἰέσθω. (ἐγὼ οὖν καὶ	τοῦτο	ἐπαινῶ Ἀγησιλάου τὸ πρὸς τὸ
[7]	προὐφασίζετο, ἀλλὰ καὶ βασιλέως ἀγαθοῦ	τοῦτο	ἔργον ἐνόμιζε, τὸ τοὺς ἀρχομένους
[2]	ὅπερ ἠγάγετο αὐτός. (καὶ οὐ	τοῦτο	λέξων ἔρχομαι, ὡς πολὺ μὲν
[4]	ἑτέρων λαμβάνοντα ὠφελεῖν, οὐ καὶ	τοῦτο	μέγα τεκμήριον ἐγκρατείας χρημάτων; (εἰ
[1]	τελέως ἀνὴρ ἀγαθὸς ἐγένετο, διὰ	τοῦτο	οὐδὲ μειόνων ἂν τυγχάνοι ἐπαίνων.
[9]	νικώσης αὐτῆς ὅτι τὸ θρέμμα	τοῦτο	οὐκ ἀνδραγαθίας ἀλλὰ πλούτου ἐπίδειγμά
[8]	πάνθ᾽ ὑφ᾽ ἑαυτῶι ποιήσεσθαι, διὰ	τοῦτο	πᾶν μὲν τὸ ἐν ἀνθρώποις
[1]	ἐνέμεινε ταῖς σπονδαῖς. (ἐμοὶ οὖν	τοῦτο	πρῶτον καλὸν δοκεῖ διαπράξασθαι, ὅτι
[6]	τάχους δέοι, λήθων δὲ ὅπου	τοῦτο	συμφέροι, πάντα δὲ τἀναντία πρὸς
[7]	αὐτῶι ὅ τι οὐκ εἰς	τοῦτο	συντείνει. ὡς δ᾽ ἐν βραχεῖ
[2]	ηὐτύχει· ὅσα γε μὴν μετὰ	τοῦτο	σφάλματα ἐγένοντο οὐδεὶς ἂν εἴποι
[1]	αὐτοῦ τὴν κεφαλήν. μετὰ δὲ	τοῦτο	τὰ μὲν τῶν βαρβάρων ἔτι
[1]	δὴ ἐν τῆι Ἀσίαι πράξεων	τοῦτο	τέλος ἐγένετο. ~Κεφάλαιον βʹ (Διαβὰς
[1]	οὖν πολλοὶ πάνυ ἠγάσθησαν αὐτὸ	τοῦτο	τὸ> ἐπιθυμῆσαι, ἐπειδὴ ὁ Πέρσης
[1]	δέοι μάχεσθαι. προεῖπε δὲ καὶ	τοῦτο	τοῖς στρατιώταις, ὡς εὐθὺς ἡγήσοιτο