| Ennéade, livre, chap. |
| [2, 6, 3] |
οὐσίας
πρὸς
ἀλλήλας
καὶ
πρὸς
|
ἑαυτὰς |
ἴδιον
χαρακτῆρα
ἐχούσας.
Τί
οὖν |
| [2, 6, 3] |
μᾶλλον
λαβὼν
καὶ
γεννήσας
ἄλλο,
|
ἐγέννησε |
ποιὸν
οἷον
μέρος
οὐσίας
λαβὼν |
| [2, 6, 3] |
λαβὼν
τὸ
ἐπιπολῆς
φανὲν
αὐτῷ.
|
Εἰ |
δὲ
τοῦτο,
οὐδὲν
κωλύει
καὶ |
| [2, 6, 1] |
εἴτε
περὶ
σῶμα
γίγνοιτο.
Ἀλλ´
|
εἰ |
καὶ
τὸ
ὁρώμενον
λευκὸν
ἐπὶ |
| [2, 6, 2] |
εἴτ´
ἐξ
ἀρχῆς
συνοῦσαν,
ἣ
|
εἰ |
μὴ
συνῆν,
οὐδὲν
ἔλαττον
εἶχεν |
| [2, 6, 2] |
τὸ
καῖον·
τοῦτο
δὲ
ποιόν.
|
Εἰ |
μή
τις
λέγοι
τὸ
καίειν |
| [2, 6, 2] |
ἀπορίας.
Πρῶτον
οὖν
ἐκεῖνο
ζητητέον,
|
εἰ |
τὸ
αὐτὸ
θετέον
ὁτὲ
μὲν |
| [2, 6, 1] |
πυρὸς
δὲ
ἡ
θερμότης.
Ἀλλ´
|
εἴ |
τις
λέγοι
τὴν
πυρότητα
τὴν |
| [2, 6, 3] |
συμβέβηκε
καὶ
μὴ
ἐνέργεια
καὶ
|
εἴδη |
οὐσιῶν
μορφάς
τινας
παρεχόμενα,
ποιὰ |
| [2, 6, 3] |
ἐνέργεια
εἶναι.
Ὃ
μέντοι
μηδέποτε
|
εἶδος |
ἄλλου,
ἀλλὰ
συμβεβηκὸς
ἀεί,
καθαρῶς |
| [2, 6, 3] |
δὲ
σὺν
ταύτῃ
οὐσίαν
ἢ
|
εἶδος |
ἢ
ἐνέργειαν·
οὐδὲν
γάρ
ἐστι |
| [2, 6, 3] |
ἐν
ἄλλῳ
μόνον
ἐκπεσὸν
τοῦ
|
εἶδος |
καὶ
ἐνέργεια
εἶναι.
Ὃ
μέντοι |
| [2, 6, 2] |
Ἀλλ´
οὐ
δοκεῖ·
τὸ
γὰρ
|
εἶδος |
μᾶλλον
οὐσία.
Ἀλλὰ
τὸ
εἶδος |
| [2, 6, 2] |
εἶδος
μᾶλλον
οὐσία.
Ἀλλὰ
τὸ
|
εἶδος |
ποιότης.
Ἢ
οὐ
ποιότης,
ἀλλὰ |
| [2, 6, 2] |
οὐ
ποιότης,
ἀλλὰ
λόγος
τὸ
|
εἶδος. |
Τὰ
οὖν
ἐκ
τοῦ
λόγου |
| [2, 6, 3] |
τῷ
σύμφυτον
εἶναι
τῷ
πυρὶ
|
εἶδός |
τι
εἶναι
τοῦ
πυρὸς
καὶ |
| [2, 6, 2] |
δυσκίνητον
εἶναι·
ὡς
διττὸν
εἶναι
|
εἶδος, |
τὸ
μὲν
εὐκίνητον,
τὸ
δὲ |
| [2, 6, 1] |
κεφαλή,
ἔνθα
δὲ
χωρίζεται
ἀλλήλων·
|
εἴδωλα |
γὰρ
καὶ
οὐκ
ἀληθῆ.
Τὰς |
| [2, 6, 1] |
πάντα,
ἐνθάδε
δὲ
διαληφθέντων
τῶν
|
εἰδώλων |
τὸ
μὲν
ἄλλο,
τὸ
δὲ |
| [2, 6, 1] |
λευκὸν
ἐπὶ
τοῦ
ψιμυθίου
συμπληρωτικὸν
|
εἴη |
αὐτοῦ;
ἐπὶ
μὲν
γὰρ
τοῦ |
| [2, 6, 3] |
ἴχνος
μόνον
καὶ
σκιὰν
καὶ
|
εἰκόνα |
ἀπολιποῦσαν
αὐτῆς
τὴν
οὐσίαν,
ἧς |
| [2, 6, 1] |
εὐλόγως·
οὐδὲν
γὰρ
αὐτῶν
οὐσίαν
|
εἶναι, |
ἀλλ´
αὐτῆς
πάθη.
Ὅθεν
κἀκεῖνο, |
| [2, 6, 2] |
οὐ
δυσχεράναντας
ποιὸν
συμπληρωτικὸν
οὐσίας
|
εἶναι, |
ἀλλὰ
ποιᾶς
μᾶλλον
οὐσίας.
Δεῖ |
| [2, 6, 2] |
καὶ
δυσκίνητον
εἶναι·
ὡς
διττὸν
|
εἶναι |
εἶδος,
τὸ
μὲν
εὐκίνητον,
τὸ |
| [2, 6, 3] |
τῆς
ἡμετέρας
δόξης
τῷ
ἰδιότητα
|
εἶναι |
ἑκάστην
οἷον
διοριζούσας
τὰς
οὐσίας |
| [2, 6, 1] |
λεγομένην
οὐσίαν,
τελείωσιν
μὲν
δοκοῦσαν
|
εἶναι |
ἐκείνου,
τάχα
δ´
ἐνδεεστέραν
τῇ |
| [2, 6, 1] |
μὲν
οἷς
συμπληροῦσι
λέγειν
ἄλλο
|
εἶναι, |
ἐν
δὲ
οἷς
μὴ
ἄλλο, |
| [2, 6, 2] |
κούφου,
ἃ
δὴ
δοκεῖ
ποιὰ
|
εἶναι, |
καὶ
ἀντιτυπίας
τὸ
τριχῇ
διαστατὸν |
| [2, 6, 1] |
λέγοι
τὴν
πυρότητα
τὴν
οὐσίαν
|
εἶναι |
καὶ
ἐπὶ
τοῦ
ψιμυθίου
τὸ |
| [2, 6, 2] |
τὴν
οὐσίαν
πρὸ
τοῦ
ποιὰν
|
εἶναι |
καὶ
τὸ
τί
ἐστι.
Τί |
| [2, 6, 3] |
ἐκπεσὸν
τοῦ
εἶδος
καὶ
ἐνέργεια
|
εἶναι. |
Ὃ
μέντοι
μηδέποτε
εἶδος
ἄλλου, |
| [2, 6, 3] |
οὐσίαν,
ἧς
ἡ
ἐνέργεια,
ποιότητα
|
εἶναι. |
Ὅσα
οὖν
συμβέβηκε
καὶ
μὴ |
| [2, 6, 1] |
ποιὸν
ἀφορῶντες,
ἀλλὰ
τὸ
μὲν
|
εἶναι |
οὐσίαν,
ἃ
δὲ
νῦν
βλέπομεν, |
| [2, 6, 1] |
καὶ
ἀμιγέστερον
ἔχουσαν
τὸ
ὂν
|
εἶναι |
οὐσίαν—
ὡς
ἐν
διαφοραῖς—
ὄντως, |
| [2, 6, 2] |
δὲ
καὶ
τὰς
ἐπιτηδειότητας·
ὥστε
|
εἶναι |
τὴν
ποιότητα
διάθεσίν
τινα
ἐπὶ |
| [2, 6, 1] |
τὸ
ποιὸν
καταφερομένους.
Οὐ
γὰρ
|
εἶναι |
τὸ
πῦρ
ὃ
λέγομεν
εἰς |
| [2, 6, 1] |
δεῖ
τὸ
αὐτὸ
τὸ
γινόμενον
|
εἶναι |
τοῖς
ἐξ
ὧν·
νῦν
δὲ |
| [2, 6, 3] |
εἶναι
τῷ
πυρὶ
εἶδός
τι
|
εἶναι |
τοῦ
πυρὸς
καὶ
ἐνέργειαν
καὶ |
| [2, 6, 3] |
καὶ
τὴν
θερμότητα
τῷ
σύμφυτον
|
εἶναι |
τῷ
πυρὶ
εἶδός
τι
εἶναι |
| [2, 6, 2] |
δὲ
καὶ
εὐκίνητον
καὶ
δυσκίνητον
|
εἶναι· |
ὡς
διττὸν
εἶναι
εἶδος,
τὸ |
| [2, 6, 2] |
ποιότητας,
ὅσαι
λέγονται
συμπληροῦν
οὐσίας,
|
εἴπερ |
ἐνέργειαι
αἱ
αὐτῶν
ἀπὸ
τῶν |
| [2, 6, 1] |
οὐσίαν,
ἃ
δὲ
νῦν
βλέπομεν,
|
εἰς |
ἃ
καὶ
ἀφορῶντες
λέγομεν,
ἀπάγειν |
| [2, 6, 1] |
οὐσία,
τοῦ
ποιοῦ
οὐ
διαλλαγὴν
|
εἰς |
τὴν
οὐσίαν
ποιοῦντος
οὐδ´
ἐκ |
| [2, 6, 1] |
εἶναι
τὸ
πῦρ
ὃ
λέγομεν
|
εἰς |
τὸ
ποιὸν
ἀφορῶντες,
ἀλλὰ
τὸ |
| [2, 6, 1] |
ἐν
ταῖς
ζητήσεσιν
αὐτοῦ
καὶ
|
εἰς |
τὸ
ποιὸν
καταφερομένους.
Οὐ
γὰρ |
| [2, 6, 2] |
οὐσίαις
ἤδη
οὔσαις
εἴτ´
ἐπακτὴν
|
εἴτ´ |
ἐξ
ἀρχῆς
συνοῦσαν,
ἣ
εἰ |
| [2, 6, 2] |
ἐπὶ
ταῖς
οὐσίαις
ἤδη
οὔσαις
|
εἴτ´ |
ἐπακτὴν
εἴτ´
ἐξ
ἀρχῆς
συνοῦσαν, |
| [2, 6, 1] |
πράγματος
προσθήκην,
εἴτε
περὶ
ψυχὴν
|
εἴτε |
περὶ
σῶμα
γίγνοιτο.
Ἀλλ´
εἰ |
| [2, 6, 1] |
τὴν
οὐσίαν
τοῦ
πράγματος
προσθήκην,
|
εἴτε |
περὶ
ψυχὴν
εἴτε
περὶ
σῶμα |
| [2, 6, 2] |
εἰ
μὴ
συνῆν,
οὐδὲν
ἔλαττον
|
εἶχεν |
ἡ
οὐσία.
Ταύτην
δὲ
καὶ |
| [2, 6, 3] |
οὐ
ποιότητα,
ἀλλ´
ἐνέργειαν
δηλονότι
|
ἐκ |
δυνάμεως
τῆς
τοῦ
λευκαίνειν,
κἀκεῖ |
| [2, 6, 1] |
εἰς
τὴν
οὐσίαν
ποιοῦντος
οὐδ´
|
ἐκ |
τῆς
οὐσίας,
ἀλλ´
οὔσης
ἤδη |
| [2, 6, 2] |
τις
λέγοι
τὸ
καίειν
ἐνέργειαν
|
ἐκ |
τοῦ
λόγου·
καὶ
τὸ
θερμαίνειν |
| [2, 6, 2] |
λόγος
τὸ
εἶδος.
Τὰ
οὖν
|
ἐκ |
τοῦ
λόγου
καὶ
τοῦ
ὑποκειμένου |
| [2, 6, 3] |
ἡμετέρας
δόξης
τῷ
ἰδιότητα
εἶναι
|
ἑκάστην |
οἷον
διοριζούσας
τὰς
οὐσίας
πρὸς |
| [2, 6, 1] |
ἐκείνης;
Τὸ
οὖν
ὅλον
οὐσία,
|
ἕκαστον |
δὲ
ἐκείνων
τὸ
μὲν
ὄν, |
| [2, 6, 1] |
τῷ
σπέρματι
ὁμοῦ
πάντα
καὶ
|
ἕκαστον |
πάντα
καὶ
οὐ
χεὶρ
χωρὶς |
| [2, 6, 3] |
Τί
οὖν
διοίσει
ποιότης
ἡ
|
ἐκεῖ; |
Ἐνέργειαι
γὰρ
καὶ
αὗται.
Ἢ |
| [2, 6, 3] |
ὅσον
μόνον
τὴν
λεγομένην
ποιότητα
|
ἐκεῖ |
ἐνέργειαν
οὖσαν·
ὥστε
τὸ
μέν, |
| [2, 6, 1] |
τὸ
γενόμενον
οὐσία.
Ἀλλὰ
πῶς
|
ἐκεῖ |
ἣν
ἐλέγομεν
οὐσίαν
οὐκ
ἐξ |
| [2, 6, 1] |
λέγοντες;
Τὴν
γὰρ
οὐσίαν
φήσομεν
|
ἐκεῖ |
κυριώτερον
καὶ
ἀμιγέστερον
ἔχουσαν
τὸ |
| [2, 6, 1] |
οὖν
οὐ
καὶ
ἐνταῦθα;
Ἢ
|
ἐκεῖ, |
ὅτι
ἓν
πάντα,
ἐνθάδε
δὲ |
| [2, 6, 1] |
αὐτὴ
{ἡ}
οὐσία
καὶ
τὰ
|
ἐκεῖ |
πάντα
οὐσία.
Πῶς
οὖν
οὐ |
| [2, 6, 1] |
δὲ
ἀποτελέσματα
ἔχειν
ἤδη
τὰ
|
ἐκεῖ |
τὶ
ἐνταῦθα
ποιά,
οὐ
τί. |
| [2, 6, 1] |
οὐκ
ἀληθῆ.
Τὰς
οὖν
ποιότητας
|
ἐκεῖ |
φήσομεν
οὐσίας
διαφορὰς
περὶ
οὐσίαν |
| [2, 6, 3] |
τὸ
ἐπ´
αὐτοῖς
ἴδιον
οὐκ
|
ἐκεῖθεν |
ἀφελών,
ἀλλὰ
μᾶλλον
λαβὼν
καὶ |
| [2, 6, 1] |
ταὐτοῦ,
ἑτέρου,
καὶ
στοιχεῖα
ταῦτα
|
ἐκείνης; |
Τὸ
οὖν
ὅλον
οὐσία,
ἕκαστον |
| [2, 6, 2] |
παύσει
τὰς
ἀπορίας.
Πρῶτον
οὖν
|
ἐκεῖνο |
ζητητέον,
εἰ
τὸ
αὐτὸ
θετέον |
| [2, 6, 1] |
οὐσίαν,
τελείωσιν
μὲν
δοκοῦσαν
εἶναι
|
ἐκείνου, |
τάχα
δ´
ἐνδεεστέραν
τῇ
προσθήκῃ |
| [2, 6, 3] |
ἐν
οἷς
πρώτως
ἐστίν,
ἐνεργείας
|
ἐκείνων. |
Καὶ
οὐ
γίνεται
ταὐτὸ
ποιότης |
| [2, 6, 1] |
οὖν
ὅλον
οὐσία,
ἕκαστον
δὲ
|
ἐκείνων |
τὸ
μὲν
ὄν,
τὸ
δὲ |
| [2, 6, 3] |
αὐτῷ
καὶ
ἐν
ἄλλῳ
μόνον
|
ἐκπεσὸν |
τοῦ
εἶδος
καὶ
ἐνέργεια
εἶναι. |
| [2, 6, 2] |
ἣ
εἰ
μὴ
συνῆν,
οὐδὲν
|
ἔλαττον |
εἶχεν
ἡ
οὐσία.
Ταύτην
δὲ |
| [2, 6, 1] |
πῶς
οὐκ
ἐξ
οὐσιῶν
οὐσία.
|
Ἐλέγετο |
μὲν
οὖν,
ὅτι
οὐ
δεῖ |
| [2, 6, 1] |
οὐσία.
Ἀλλὰ
πῶς
ἐκεῖ
ἣν
|
ἐλέγομεν |
οὐσίαν
οὐκ
ἐξ
οὐσίας
λέγοντες; |
| [2, 6, 2] |
τὸ
μὲν
εὐκίνητον,
τὸ
δὲ
|
ἔμμονον |
αὐτῆς.
~Τὸ
οὖν
λευκὸν
τὸ |
| [2, 6, 3] |
αὖ
ἄλλως
ποιότητα,
μόνην
δὲ
|
ἐν |
ἄλλῳ
ληφθεῖσαν
οὐκέτι
μορφὴν
οὐσίας |
| [2, 6, 3] |
ἐστι
ταὐτὸν
ἐν
αὐτῷ
καὶ
|
ἐν |
ἄλλῳ
μόνον
ἐκπεσὸν
τοῦ
εἶδος |
| [2, 6, 1] |
γίγνεται
συμπληροῦσα
καὶ
οὐ
διαφορὰ
|
ἐν |
ἄλλῳ
οὐ
συμπληροῦσα
τὴν
οὐσίαν, |
| [2, 6, 3] |
ἐνέργειαν·
οὐδὲν
γάρ
ἐστι
ταὐτὸν
|
ἐν |
αὐτῷ
καὶ
ἐν
ἄλλῳ
μόνον |
| [2, 6, 2] |
ὅλον,
ἀλλ´
οὕτω
τὸ
θερμὸν
|
ἐν |
αὐτῷ,
ὡς
καὶ
ἐν
σοὶ |
| [2, 6, 1] |
οἷς
συμπληροῦσι
λέγειν
ἄλλο
εἶναι,
|
ἐν |
δὲ
οἷς
μὴ
ἄλλο,
τῆς |
| [2, 6, 1] |
μὲν
κύκνῳ
ἢ
ψιμυθίῳ
συμπληροῦν,
|
ἐν |
δὲ
σοὶ
συμβεβηκός.
Ἢ
τὸ |
| [2, 6, 1] |
τὸ
ὂν
εἶναι
οὐσίαν—
ὡς
|
ἐν |
διαφοραῖς—
ὄντως,
μᾶλλον
δὲ
μετὰ |
| [2, 6, 1] |
συμβεβηκὸς
δέ·
οἷον
τὸ
λευκὸν
|
ἐν |
μὲν
κύκνῳ
ἢ
ψιμυθίῳ
συμπληροῦν, |
| [2, 6, 1] |
καὶ
{οὐ}
ποιότητες.
Καὶ
ἄτοπον
|
ἐν |
μὲν
οἷς
συμπληροῦσι
λέγειν
ἄλλο |
| [2, 6, 1] |
ἄλλο,
τὸ
δὲ
ἄλλο·
ὥσπερ
|
ἐν |
μὲν
τῷ
σπέρματι
ὁμοῦ
πάντα |
| [2, 6, 3] |
ποιότητες,
τὰ
δὲ
ἀρχέτυπα
αὐτῶν,
|
ἐν |
οἷς
πρώτως
ἐστίν,
ἐνεργείας
ἐκείνων. |
| [2, 6, 2] |
θερμὸν
ἐν
αὐτῷ,
ὡς
καὶ
|
ἐν |
σοὶ
τὸ
σιμόν.
Ἀφαιρεθείσης
τοίνυν |
| [2, 6, 1] |
ἀεὶ
περὶ
τὸ
τὶ
ἀπολισθάνοντας
|
ἐν |
ταῖς
ζητήσεσιν
αὐτοῦ
καὶ
εἰς |
| [2, 6, 1] |
καὶ
οὐ
ποιότης,
τὸ
δὲ
|
ἐν |
τῇ
ἐπιφανείᾳ
ποιόν.
Ἢ
διαιρετέον |
| [2, 6, 1] |
Ἢ
τὸ
λευκὸν
τὸ
μὲν
|
ἐν |
τῷ
λόγῳ
συμπληροῦν
καὶ
οὐ |
| [2, 6, 1] |
καὶ
ἐνταῦθα;
Ἢ
ἐκεῖ,
ὅτι
|
ἓν |
πάντα,
ἐνθάδε
δὲ
διαληφθέντων
τῶν |
| [2, 6, 3] |
οἷόν
τί
ἐστι
δηλοῦσιν
οὐδὲ
|
ἐναλλαγὴν |
τῶν
ὑποκειμένων
οὐδὲ
χαρακτῆρα,
ἀλλ´ |
| [2, 6, 1] |
δοκοῦσαν
εἶναι
ἐκείνου,
τάχα
δ´
|
ἐνδεεστέραν |
τῇ
προσθήκῃ
καὶ
τῷ
οὐχ |
| [2, 6, 3] |
μόνον
ἐκπεσὸν
τοῦ
εἶδος
καὶ
|
ἐνέργεια |
εἶναι.
Ὃ
μέντοι
μηδέποτε
εἶδος |
| [2, 6, 3] |
Ὅσα
οὖν
συμβέβηκε
καὶ
μὴ
|
ἐνέργεια |
καὶ
εἴδη
οὐσιῶν
μορφάς
τινας |
| [2, 6, 3] |
αὐτῆς
τὴν
οὐσίαν,
ἧς
ἡ
|
ἐνέργεια, |
ποιότητα
εἶναι.
Ὅσα
οὖν
συμβέβηκε |
| [2, 6, 2] |
ὅσαι
λέγονται
συμπληροῦν
οὐσίας,
εἴπερ
|
ἐνέργειαι |
αἱ
αὐτῶν
ἀπὸ
τῶν
λόγων |
| [2, 6, 3] |
οὖν
διοίσει
ποιότης
ἡ
ἐκεῖ;
|
Ἐνέργειαι |
γὰρ
καὶ
αὗται.
Ἢ
ὅτι |
| [2, 6, 3] |
σοὶ
θετέον
οὐ
ποιότητα,
ἀλλ´
|
ἐνέργειαν |
δηλονότι
ἐκ
δυνάμεως
τῆς
τοῦ |
| [2, 6, 2] |
μή
τις
λέγοι
τὸ
καίειν
|
ἐνέργειαν |
ἐκ
τοῦ
λόγου·
καὶ
τὸ |
| [2, 6, 3] |
τι
εἶναι
τοῦ
πυρὸς
καὶ
|
ἐνέργειαν |
καὶ
οὐ
ποιότητα
αὐτοῦ,
καὶ |
| [2, 6, 3] |
ταύτῃ
οὐσίαν
ἢ
εἶδος
ἢ
|
ἐνέργειαν· |
οὐδὲν
γάρ
ἐστι
ταὐτὸν
ἐν |
| [2, 6, 3] |
μόνον
τὴν
λεγομένην
ποιότητα
ἐκεῖ
|
ἐνέργειαν |
οὖσαν·
ὥστε
τὸ
μέν,
ὅταν |
| [2, 6, 3] |
αὐτῶν,
ἐν
οἷς
πρώτως
ἐστίν,
|
ἐνεργείας |
ἐκείνων.
Καὶ
οὐ
γίνεται
ταὐτὸ |
| [2, 6, 3] |
κἀκεῖ
πάσας
τὰς
λεγομένας
ποιότητας
|
ἐνεργείας |
τὸ
ποιὸν
λαβούσας
παρὰ
τῆς |
| [2, 6, 1] |
ὄντως,
μᾶλλον
δὲ
μετὰ
προσθήκης
|
ἐνεργειῶν |
λεγομένην
οὐσίαν,
τελείωσιν
μὲν
δοκοῦσαν |
| [2, 6, 1] |
χεὶρ
χωρὶς
καὶ
χωρὶς
κεφαλή,
|
ἔνθα |
δὲ
χωρίζεται
ἀλλήλων·
εἴδωλα
γὰρ |
| [2, 6, 1] |
Ἢ
ἐκεῖ,
ὅτι
ἓν
πάντα,
|
ἐνθάδε |
δὲ
διαληφθέντων
τῶν
εἰδώλων
τὸ |
| [2, 6, 1] |
οὐσία.
Πῶς
οὖν
οὐ
καὶ
|
ἐνταῦθα; |
Ἢ
ἐκεῖ,
ὅτι
ἓν
πάντα, |
| [2, 6, 1] |
ἔχειν
ἤδη
τὰ
ἐκεῖ
τὶ
|
ἐνταῦθα |
ποιά,
οὐ
τί.
Ὅθεν
καὶ |
| [2, 6, 2] |
ἤδη
οὔσαις
εἴτ´
ἐπακτὴν
εἴτ´
|
ἐξ |
ἀρχῆς
συνοῦσαν,
ἣ
εἰ
μὴ |
| [2, 6, 1] |
ἐκεῖ
ἣν
ἐλέγομεν
οὐσίαν
οὐκ
|
ἐξ |
οὐσίας
λέγοντες;
Τὴν
γὰρ
οὐσίαν |
| [2, 6, 1] |
πάθη.
Ὅθεν
κἀκεῖνο,
πῶς
οὐκ
|
ἐξ |
οὐσιῶν
οὐσία.
Ἐλέγετο
μὲν
οὖν, |
| [2, 6, 1] |
αὐτὸ
τὸ
γινόμενον
εἶναι
τοῖς
|
ἐξ |
ὧν·
νῦν
δὲ
λέγειν
δεῖ |
| [2, 6, 3] |
ποιὰ
ταῦτα·
οἷον
καὶ
αἱ
|
ἕξεις |
καὶ
διαθέσεις
ἄλλαι
τῶν
ὑποκειμένων |
| [2, 6, 2] |
ποιήσεις·
ὥστε
τὴν
ποιότητα
οὐχ
|
ἕξομεν |
ὅπου
καταλείψομεν.
Ἢ
ταύτας
μὲν |
| [2, 6, 2] |
οὐσιωδῶν
ἰοῦσαι,
ἃ
δ´
ἐστὶν
|
ἔξωθεν |
πάσης
οὐσίας
οὐ
πῂ
μὲν |
| [2, 6, 1] |
ἤδη
καὶ
πεπληρωμένης
διάθεσίν
τινα
|
ἔξωθεν |
ποιοῦντος
καὶ
μετὰ
τὴν
οὐσίαν |
| [2, 6, 3] |
δὲ
χωρίσῃ
ὁ
λόγος
τὸ
|
ἐπ´ |
αὐτοῖς
ἴδιον
οὐκ
ἐκεῖθεν
ἀφελών, |
| [2, 6, 2] |
ταῖς
οὐσίαις
ἤδη
οὔσαις
εἴτ´
|
ἐπακτὴν |
εἴτ´
ἐξ
ἀρχῆς
συνοῦσαν,
ἣ |
| [2, 6, 1] |
τοῦ
ψιμυθίου
συμπληρωτικὸν
εἴη
αὐτοῦ;
|
ἐπὶ |
μὲν
γὰρ
τοῦ
κύκνου
οὐ |
| [2, 6, 3] |
αὐτῆς.
~Τὸ
οὖν
λευκὸν
τὸ
|
ἐπὶ |
σοὶ
θετέον
οὐ
ποιότητα,
ἀλλ´ |
| [2, 6, 2] |
εἶναι
τὴν
ποιότητα
διάθεσίν
τινα
|
ἐπὶ |
ταῖς
οὐσίαις
ἤδη
οὔσαις
εἴτ´ |
| [2, 6, 2] |
ποιᾶς
μᾶλλον
οὐσίας.
Δεῖ
τοίνυν
|
ἐπὶ |
τῆς
ποιᾶς
οὐσίας
τὴν
οὐσίαν |
| [2, 6, 1] |
θερμότης
συμπληροῦσα
καὶ
ἡ
λευκότης
|
ἐπὶ |
τοῦ
ἑτέρου.
Αἱ
αὐταὶ
τοίνυν |
| [2, 6, 2] |
τὸ
τί
ἐστι.
Τί
οὖν
|
ἐπὶ |
τοῦ
πυρὸς
πρὸ
τῆς
ποιᾶς |
| [2, 6, 1] |
ἂν
καὶ
οὐ
λευκός—
ἀλλ´
|
ἐπὶ |
τοῦ
ψιμυθίου·
καὶ
τοῦ
πυρὸς |
| [2, 6, 1] |
εἰ
καὶ
τὸ
ὁρώμενον
λευκὸν
|
ἐπὶ |
τοῦ
ψιμυθίου
συμπληρωτικὸν
εἴη
αὐτοῦ; |
| [2, 6, 1] |
πυρότητα
τὴν
οὐσίαν
εἶναι
καὶ
|
ἐπὶ |
τοῦ
ψιμυθίου
τὸ
ἀνάλογον;
Ἀλλ´ |
| [2, 6, 1] |
ὡς
ὁρίζεσθαι
τὸ
ποιόν.
Καὶ
|
ἐπὶ |
τῶν
αἰσθητῶν
εὐλόγως·
οὐδὲν
γὰρ |
| [2, 6, 3] |
οἷον
μέρος
οὐσίας
λαβὼν
τὸ
|
ἐπιπολῆς |
φανὲν
αὐτῷ.
Εἰ
δὲ
τοῦτο, |
| [2, 6, 2] |
τὰς
τέχνας
δὲ
καὶ
τὰς
|
ἐπιτηδειότητας· |
ὥστε
εἶναι
τὴν
ποιότητα
διάθεσίν |
| [2, 6, 1] |
ποιότης,
τὸ
δὲ
ἐν
τῇ
|
ἐπιφανείᾳ |
ποιόν.
Ἢ
διαιρετέον
τὸ
ποιόν, |
| [2, 6, 2] |
σῶμα;
Τὸ
γένος
τοίνυν
οὐσία
|
ἔσται, |
τὸ
σῶμα,
τὸ
δὲ
πῦρ |
| [2, 6, 3] |
Ἢ
ὅτι
μὴ
οἷόν
τί
|
ἐστι |
δηλοῦσιν
οὐδὲ
ἐναλλαγὴν
τῶν
ὑποκειμένων |
| [2, 6, 2] |
τάχα
γὰρ
γνωσθὲν
ὅ
τι
|
ἐστὶ |
μᾶλλον
παύσει
τὰς
ἀπορίας.
Πρῶτον |
| [2, 6, 3] |
εἶδος
ἢ
ἐνέργειαν·
οὐδὲν
γάρ
|
ἐστι |
ταὐτὸν
ἐν
αὐτῷ
καὶ
ἐν |
| [2, 6, 2] |
ποιὰν
εἶναι
καὶ
τὸ
τί
|
ἐστι. |
Τί
οὖν
ἐπὶ
τοῦ
πυρὸς |
| [2, 6, 3] |
ἀρχέτυπα
αὐτῶν,
ἐν
οἷς
πρώτως
|
ἐστίν, |
ἐνεργείας
ἐκείνων.
Καὶ
οὐ
γίνεται |
| [2, 6, 2] |
τῶν
οὐσιωδῶν
ἰοῦσαι,
ἃ
δ´
|
ἐστὶν |
ἔξωθεν
πάσης
οὐσίας
οὐ
πῂ |
| [2, 6, 2] |
λόγου
καὶ
τοῦ
ὑποκειμένου
τί
|
ἐστιν; |
Οὐ
γὰρ
τὸ
ὁρώμενον
καὶ |
| [2, 6, 2] |
κάλλη
καὶ
ὑγίειαι
καὶ
οὕτως
|
ἐσχηματίσθαι. |
Καὶ
τρίγωνον
μὲν
καὶ
τετράγωνον |
| [2, 6, 1] |
περὶ
ὄν,
διαφορὰς
δὲ
ποιούσας
|
ἑτέρας |
οὐσίας
πρὸς
ἀλλήλας
καὶ
ὅλως |
| [2, 6, 1] |
τὸ
ὂν
καὶ
ἡ
οὐσία
|
ἕτερον, |
καὶ
τὸ
μὲν
ὂν
ἀπηρημωμένον |
| [2, 6, 1] |
καὶ
ἡ
λευκότης
ἐπὶ
τοῦ
|
ἑτέρου. |
Αἱ
αὐταὶ
τοίνυν
συμπληρώσουσι
καὶ |
| [2, 6, 1] |
τῶν
ἄλλων,
κινήσεως,
στάσεως,
ταὐτοῦ,
|
ἑτέρου, |
καὶ
στοιχεῖα
ταῦτα
ἐκείνης;
Τὸ |
| [2, 6, 2] |
ἡ
οὐσία.
Ταύτην
δὲ
καὶ
|
εὐκίνητον |
καὶ
δυσκίνητον
εἶναι·
ὡς
διττὸν |
| [2, 6, 2] |
διττὸν
εἶναι
εἶδος,
τὸ
μὲν
|
εὐκίνητον, |
τὸ
δὲ
ἔμμονον
αὐτῆς.
~Τὸ |
| [2, 6, 1] |
ποιόν.
Καὶ
ἐπὶ
τῶν
αἰσθητῶν
|
εὐλόγως· |
οὐδὲν
γὰρ
αὐτῶν
οὐσίαν
εἶναι, |
| [2, 6, 1] |
οὐσιώδεις
ὅλους,
τὰ
δὲ
ἀποτελέσματα
|
ἔχειν |
ἤδη
τὰ
ἐκεῖ
τὶ
ἐνταῦθα |
| [2, 6, 3] |
τὸ
μέν,
ὅταν
ἰδιότητα
οὐσίας
|
ἔχῃ, |
δῆλον
αὐτόθεν
ὡς
οὐ
ποιόν, |
| [2, 6, 2] |
δὲ
περιττὸν
μετὰ
τὴν
οὐσίαν
|
ἔχουσαι, |
οἷον
καὶ
ἀρεταὶ
καὶ
κακίαι |
| [2, 6, 1] |
φήσομεν
ἐκεῖ
κυριώτερον
καὶ
ἀμιγέστερον
|
ἔχουσαν |
τὸ
ὂν
εἶναι
οὐσίαν—
ὡς |
| [2, 6, 3] |
καὶ
πρὸς
ἑαυτὰς
ἴδιον
χαρακτῆρα
|
ἐχούσας. |
Τί
οὖν
διοίσει
ποιότης
ἡ |