HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, I, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 19 formes différentes pour 29 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, liv., chap.

[1, 3, 50]   καλὸν τὸ ἐν τούτοις ἕτοιμον, φεύγοντα δὲ ἀεὶ τὸ ἀνάρμοστον καὶ

[1, 3, 50]   τέλεον νοῦν ἥκῃ. Ἔστι γάρ, φησιν, αὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ καὶ

[1, 3, 50]   τὸν πάντα ἢ τὸν πλεῖστά φησιν ἰδόντα ὃς ἐν τῇ πρώτῃ

[1, 3, 50]   Μετὰ τοίνυν τοὺς αἰσθητοὺς τούτους φθόγγους καὶ ῥυθμοὺς καὶ σχήματα οὕτως

[1, 3, 50]   οὕτω καὶ τοῦτον πρὸς τοὺς φθόγγους καὶ τὸ καλὸν τὸ ἐν

[1, 3, 50]   ἀσωμάτου καὶ γὰρ ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν καὶ φύσει ἐνάρετον πρὸς

[1, 3, 50]   τίμιον· ἔχει γὰρ καὶ ἄλλα φιλοσοφία· καὶ γὰρ καὶ περὶ φύσεως

[1, 3, 50]   φιλοσοφία τὸ τιμιώτατον; ἢ ταὐτὸν φιλοσοφία καὶ διαλεκτική; Ἢ φιλοσοφίας μέρος

[1, 3, 50]   τοῦ ὄντος. Τί οὖν; ἡ φιλοσοφία τὸ τιμιώτατον; ἢ ταὐτὸν φιλοσοφία

[1, 3, 50]   καλὸν μόνον, καὶ λόγους τοὺς φιλοσοφίας ἐνθετέον· ἀφ´ ὧν εἰς πίστιν

[1, 3, 50]   ταὐτὸν φιλοσοφία καὶ διαλεκτική; Ἢ φιλοσοφίας μέρος τὸ τίμιον. Οὐ γὰρ

[1, 3, 50]   τὴν ἄνω πορείαν. ~Ὁ δὲ φιλόσοφος τὴν φύσιν ἕτοιμος οὗτος καὶ

[1, 3, 50]   ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ μὲν δὴ φιλόσοφος τὴν φύσιν καὶ ὁ μουσικὸς

[1, 3, 50]   γενέσει εἰς γονὴν ἀνδρὸς ἐσομένου φιλοσόφου μουσικοῦ τινος ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ

[1, 3, 50]   οἰητέον ὄργανον τοῦτο εἶναι τοῦ φιλοσόφου· οὐ γὰρ ψιλὰ θεωρήματά ἐστι

[1, 3, 50]   πάντα εἰς χρῆσιν προφέρει τῇ φρονήσει. Πότερα δὲ ἔστι τὰ κάτω

[1, 3, 50]   αὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ καὶ φρονήσεως Ἀνάγκη οὖν τιμιωτάτην οὖσαν ἕξιν

[1, 3, 50]   ὂν καὶ τὸ τιμιώτατον εἶναι, φρόνησιν μὲν περὶ τὸ ὄν, νοῦν

[1, 3, 50]   καὶ ταῖς πράξεσιν, ἡ δὲ φρόνησις ἐπιλογισμός τις καὶ τὸ καθόλου

[1, 3, 50]   ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν καὶ φύσει ἐνάρετον πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον

[1, 3, 50]   λυτέον βουλόμενον καὶ αὐτὸν τῇ φύσει καὶ πάλαι λελυμένον. Τὰ μὲν

[1, 3, 50]   φιλοσοφία· καὶ γὰρ καὶ περὶ φύσεως θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς λαβοῦσα,

[1, 3, 50]   τέλειαι σοφίας γενομένης. Μετὰ τὰς φυσικὰς οὖν ἡ σοφία· εἶτα τελειοῖ

[1, 3, 50]   ἅμα συναύξεται. Καὶ τάχα ἂν φυσικάς τις ἀρετὰς ἔχοι, ἐξ ὧν

[1, 3, 50]   ἑτέραν ἐτελείωσεν· ὅλως γὰρ ἡ φυσικὴ ἀρετὴ καὶ ὄμμα ἀτελὲς καὶ

[1, 3, 50]   τελειοῖ τὰ ἤθη. Ἢ τῶν φυσικῶν οὐσῶν συναύξεται ἤδη ἄμφω καὶ

[1, 3, 50]   πορείαν. ~Ὁ δὲ φιλόσοφος τὴν φύσιν ἕτοιμος οὗτος καὶ οἷον ἐπτερωμένος

[1, 3, 50]   μουσικοῦ ὅστις ἐστὶ λέγοντας τὴν φύσιν. Θετέον δὴ αὐτὸν εὐκίνητον καὶ

[1, 3, 50]   Ὁ μὲν δὴ φιλόσοφος τὴν φύσιν καὶ ὁ μουσικὸς καὶ ὁ

Ennéade, liv., chap.
[1, 3, 50]	καλὸν τὸ ἐν τούτοις ἕτοιμον,	φεύγοντα	δὲ ἀεὶ τὸ ἀνάρμοστον καὶ
[1, 3, 50]	τέλεον νοῦν ἥκῃ. Ἔστι γάρ,	φησιν,	αὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ καὶ
[1, 3, 50]	τὸν πάντα ἢ τὸν πλεῖστά	φησιν	ἰδόντα ὃς ἐν τῇ πρώτῃ
[1, 3, 50]	Μετὰ τοίνυν τοὺς αἰσθητοὺς τούτους	φθόγγους	καὶ ῥυθμοὺς καὶ σχήματα οὕτως
[1, 3, 50]	οὕτω καὶ τοῦτον πρὸς τοὺς	φθόγγους	καὶ τὸ καλὸν τὸ ἐν
[1, 3, 50]	ἀσωμάτου καὶ γὰρ ῥᾴδιον δέξεται	φιλομαθὴς	ὤν καὶ φύσει ἐνάρετον πρὸς
[1, 3, 50]	τίμιον· ἔχει γὰρ καὶ ἄλλα	φιλοσοφία·	καὶ γὰρ καὶ περὶ φύσεως
[1, 3, 50]	φιλοσοφία τὸ τιμιώτατον; ἢ ταὐτὸν	φιλοσοφία	καὶ διαλεκτική; Ἢ φιλοσοφίας μέρος
[1, 3, 50]	τοῦ ὄντος. Τί οὖν; ἡ	φιλοσοφία	τὸ τιμιώτατον; ἢ ταὐτὸν φιλοσοφία
[1, 3, 50]	καλὸν μόνον, καὶ λόγους τοὺς	φιλοσοφίας	ἐνθετέον· ἀφ´ ὧν εἰς πίστιν
[1, 3, 50]	ταὐτὸν φιλοσοφία καὶ διαλεκτική; Ἢ	φιλοσοφίας	μέρος τὸ τίμιον. Οὐ γὰρ
[1, 3, 50]	τὴν ἄνω πορείαν. ~Ὁ δὲ	φιλόσοφος	τὴν φύσιν ἕτοιμος οὗτος καὶ
[1, 3, 50]	ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ μὲν δὴ	φιλόσοφος	τὴν φύσιν καὶ ὁ μουσικὸς
[1, 3, 50]	γενέσει εἰς γονὴν ἀνδρὸς ἐσομένου	φιλοσόφου	μουσικοῦ τινος ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ
[1, 3, 50]	οἰητέον ὄργανον τοῦτο εἶναι τοῦ	φιλοσόφου·	οὐ γὰρ ψιλὰ θεωρήματά ἐστι
[1, 3, 50]	πάντα εἰς χρῆσιν προφέρει τῇ	φρονήσει.	Πότερα δὲ ἔστι τὰ κάτω
[1, 3, 50]	αὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ καὶ	φρονήσεως	Ἀνάγκη οὖν τιμιωτάτην οὖσαν ἕξιν
[1, 3, 50]	ὂν καὶ τὸ τιμιώτατον εἶναι,	φρόνησιν	μὲν περὶ τὸ ὄν, νοῦν
[1, 3, 50]	καὶ ταῖς πράξεσιν, ἡ δὲ	φρόνησις	ἐπιλογισμός τις καὶ τὸ καθόλου
[1, 3, 50]	ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν καὶ	φύσει	ἐνάρετον πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον
[1, 3, 50]	λυτέον βουλόμενον καὶ αὐτὸν τῇ	φύσει	καὶ πάλαι λελυμένον. Τὰ μὲν
[1, 3, 50]	φιλοσοφία· καὶ γὰρ καὶ περὶ	φύσεως	θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς λαβοῦσα,
[1, 3, 50]	τέλειαι σοφίας γενομένης. Μετὰ τὰς	φυσικὰς	οὖν ἡ σοφία· εἶτα τελειοῖ
[1, 3, 50]	ἅμα συναύξεται. Καὶ τάχα ἂν	φυσικάς	τις ἀρετὰς ἔχοι, ἐξ ὧν
[1, 3, 50]	ἑτέραν ἐτελείωσεν· ὅλως γὰρ ἡ	φυσικὴ	ἀρετὴ καὶ ὄμμα ἀτελὲς καὶ
[1, 3, 50]	τελειοῖ τὰ ἤθη. Ἢ τῶν	φυσικῶν	οὐσῶν συναύξεται ἤδη ἄμφω καὶ
[1, 3, 50]	πορείαν. ~Ὁ δὲ φιλόσοφος τὴν	φύσιν	ἕτοιμος οὗτος καὶ οἷον ἐπτερωμένος
[1, 3, 50]	μουσικοῦ ὅστις ἐστὶ λέγοντας τὴν	φύσιν.	Θετέον δὴ αὐτὸν εὐκίνητον καὶ
[1, 3, 50]	Ὁ μὲν δὴ φιλόσοφος τὴν	φύσιν	καὶ ὁ μουσικὸς καὶ ὁ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 14/06/2007