| Ennéade, liv., chap. |
| [1, 3, 50] |
Μετὰ
τὰς
φυσικὰς
οὖν
ἡ
|
σοφία· |
εἶτα
τελειοῖ
τὰ
ἤθη.
Ἢ |
| [1, 3, 50] |
ἡ
δὲ
διαλεκτικὴ
καὶ
ἡ
|
σοφία |
ἔτι
καθόλου
καὶ
ἀύλως
πάντα |
| [1, 3, 50] |
ἔχοι,
ἐξ
ὧν
αἱ
τέλειαι
|
σοφίας |
γενομένης.
Μετὰ
τὰς
φυσικὰς
οὖν |
| [1, 3, 50] |
κάτω
εἶναι
ἄνευ
διαλεκτικῆς
καὶ
|
σοφίας; |
Ἢ
ἀτελῶς
καὶ
ἐλλειπόντως.
Ἔστι |
| [1, 3, 50] |
τὸ
δὲ
ψεῦδος
καὶ
τὸ
|
σόφισμα |
κατὰ
συμβεβηκὸς
γινώσκει
ἄλλου
ποιήσαντος |
| [1, 3, 50] |
ἀτελῶς
καὶ
ἐλλειπόντως.
Ἔστι
δὲ
|
σοφὸν |
εἶναι
καὶ
διαλεκτικὸν
οὕτως
ἄνευ |
| [1, 3, 50] |
λογικὴν
πραγματείαν
περὶ
προτάσεων
καὶ
|
συλλογισμῶν, |
ὥσπερ
ἂν
τὸ
εἰδέναι
γράφειν, |
| [1, 3, 50] |
ψεῦδος
καὶ
τὸ
σόφισμα
κατὰ
|
συμβεβηκὸς |
γινώσκει
ἄλλου
ποιήσαντος
ὡς
ἀλλότριον |
| [1, 3, 50] |
τὰ
ἑξῆς
καὶ
συντίθησι
καὶ
|
συμπλέκει |
καὶ
διαιρεῖ,
ἕως
εἰς
τέλεον |
| [1, 3, 50] |
ἤθη.
Ἢ
τῶν
φυσικῶν
οὐσῶν
|
συναύξεται |
ἤδη
ἄμφω
καὶ
συντελειοῦται;
Ἢ |
| [1, 3, 50] |
ἀλλὰ
ἢ
πρότερον
ἢ
ἅμα
|
συναύξεται. |
Καὶ
τάχα
ἂν
φυσικάς
τις |
| [1, 3, 50] |
μὲν
δὴ
μαθήματα
δοτέον
πρὸς
|
συνεθισμὸν |
κατανοήσεως
καὶ
πίστεως
ἀσωμάτου
καὶ |
| [1, 3, 50] |
οὐσῶν
συναύξεται
ἤδη
ἄμφω
καὶ
|
συντελειοῦται; |
Ἢ
προλαβοῦσα
ἡ
ἑτέρα
τὴν |
| [1, 3, 50] |
ψυχῇ·
εἶτα
τὰ
ἑξῆς
καὶ
|
συντίθησι |
καὶ
συμπλέκει
καὶ
διαιρεῖ,
ἕως |
| [1, 3, 50] |
τούτους
φθόγγους
καὶ
ῥυθμοὺς
καὶ
|
σχήματα |
οὕτως
ἀκτέον·
χωρίζοντα
τὴν
ὕλην |
| [1, 3, 50] |
οὖν
αὐτὸν
μὴ
περὶ
ἓν
|
σῶμα |
πεσόντα
ἐπτοῆσθαι,
ἀλλ´
ἐπὶ
πάντα |
| [1, 3, 50] |
ἐπὶ
πάντα
ἀκτέον
τῷ
λόγῳ
|
σώματα |
δεικνύντα
τὸ
ἐν
πᾶσι
ταὐτὸν |
| [1, 3, 50] |
ταὐτὸν
καὶ
ὅτι
ἕτερον
τῶν
|
σωμάτων |
καὶ
ὅτι
ἄλλοθεν
λεκτέον
καὶ |