| Ennéade, liv., chap. |
| [1, 3, 50] |
δίδωσιν
ἐναργεῖς
ἀρχάς,
εἴ
τις
|
λαβεῖν |
δύναιτο
ψυχῇ·
εἶτα
τὰ
ἑξῆς |
| [1, 3, 50] |
φύσεως
θεωρεῖ
βοήθειαν
παρὰ
διαλεκτικῆς
|
λαβοῦσα, |
ὥσπερ
καὶ
ἀριθμητικῇ
προσχρῶνται
αἱ |
| [1, 3, 50] |
δὲ
τῆς
ἀναγωγῆς
πρότερον
πειρατέον
|
λέγειν. |
Πρῶτον
δὴ
διασταλτέον
τοὺς
ἄνδρας |
| [1, 3, 50] |
εἰς
ἓν
γενομένη
βλέπει,
τὴν
|
λεγομένην |
λογικὴν
πραγματείαν
περὶ
προτάσεων
καὶ |
| [1, 3, 50] |
τὸ
ψεῦδος
ἀφεῖσα
ἐν
τῷ
|
λεγομένῳ |
ἀληθείας
πεδίῳ
τὴν
ψυχὴν
τρέφουσα, |
| [1, 3, 50] |
ἀπὸ
τοῦ
μουσικοῦ
ὅστις
ἐστὶ
|
λέγοντας |
τὴν
φύσιν.
Θετέον
δὴ
αὐτὸν |
| [1, 3, 50] |
τῶν
σωμάτων
καὶ
ὅτι
ἄλλοθεν
|
λεκτέον |
καὶ
ὅτι
ἐν
ἄλλοις
μᾶλλον, |
| [1, 3, 50] |
αὐτὸν
τῇ
φύσει
καὶ
πάλαι
|
λελυμένον. |
Τὰ
μὲν
δὴ
μαθήματα
δοτέον |
| [1, 3, 50] |
αἱ
ἕξεις.
Ἴσχουσι
δὲ
αἱ
|
λογικαὶ |
ἕξεις
καὶ
ὡς
ἴδια
ἤδη |
| [1, 3, 50] |
ἓν
γενομένη
βλέπει,
τὴν
λεγομένην
|
λογικὴν |
πραγματείαν
περὶ
προτάσεων
καὶ
συλλογισμῶν, |
| [1, 3, 50] |
αἱ
μὲν
ἄλλαι
ἀρεταὶ
τοὺς
|
λογισμοὺς |
ἐν
τοῖς
πάθεσι
τοῖς
ἰδίοις |
| [1, 3, 50] |
ὧν
αἱ
ἀναλογίαι
καὶ
οἱ
|
λόγοι |
εἰς
τὸ
κάλλος
τὸ
ἐπ´ |
| [1, 3, 50] |
ἀγνοεῖ
ἔχων.
Τίνες
δὲ
οἱ
|
λόγοι, |
ὕστερον.
~Ὁ
δὲ
ἐρωτικός,
εἰς |
| [1, 3, 50] |
ἀκτέον
καὶ
μετὰ
τὰ
μαθήματα
|
λόγους |
διαλεκτικῆς
δοτέον
καὶ
ὅλως
διαλεκτικὸν |
| [1, 3, 50] |
τό
τι
καλὸν
μόνον,
καὶ
|
λόγους |
τοὺς
φιλοσοφίας
ἐνθετέον·
ἀφ´
ὧν |
| [1, 3, 50] |
παραδιδόναι;
Ἔστι
μὲν
δὴ
ἡ
|
λόγῳ |
περὶ
ἑκάστου
δυναμένη
ἕξις
εἰπεῖν |
| [1, 3, 50] |
ἀλλ´
ἐπὶ
πάντα
ἀκτέον
τῷ
|
λόγῳ |
σώματα
δεικνύντα
τὸ
ἐν
πᾶσι |
| [1, 3, 50] |
δεῖται
μόνον.
Δεικτέον
οὖν
καὶ
|
λυτέον |
βουλόμενον
καὶ
αὐτὸν
τῇ
φύσει |