Ennéade, liv., chap.
[1, 3, 50]	πάλαι λελυμένον. Τὰ μὲν δὴ	μαθήματα	δοτέον πρὸς συνεθισμὸν κατανοήσεως καὶ
[1, 3, 50]	ἀρετῶν ἀκτέον καὶ μετὰ τὰ	μαθήματα	λόγους διαλεκτικῆς δοτέον καὶ ὅλως
[1, 3, 50]	ἐπιλογισμός τις καὶ τὸ καθόλου	μᾶλλον	καὶ εἰ ἀντακολουθοῦσι καὶ εἰ
[1, 3, 50]	ἀριθμητικῇ προσχρῶνται αἱ ἄλλαι τέχναι·	μᾶλλον	μέντοι αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ
[1, 3, 50]	λεκτέον καὶ ὅτι ἐν ἄλλοις	μᾶλλον,	οἷον ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ νόμους
[1, 3, 50]	~Τίς τέχνη ἢ	μέθοδος	ἢ ἐπιτήδευσις ἡμᾶς οἷ δεῖ
[1, 3, 50]	τὰ δὲ περιττὰ ἡγουμένη καὶ	μεθόδου	τῆς ταῦτα βουλομένης. ~Ἀλλὰ πόθεν
[1, 3, 50]	ὕλης τὰ πλεῖστα· καὶ αἱ	μὲν	ἄλλαι ἀρεταὶ τοὺς λογισμοὺς ἐν
[1, 3, 50]	ἀναβαίνουσιν ἢ ἄνω ἐλθοῦσιν· ἡ	μὲν	γὰρ προτέρα ἀπὸ τῶν κάτω,
[1, 3, 50]	καὶ τοῖς προτέροις παραδιδόναι; Ἔστι	μὲν	δὴ ἡ λόγῳ περὶ ἑκάστου
[1, 3, 50]	φύσει καὶ πάλαι λελυμένον. Τὰ	μὲν	δὴ μαθήματα δοτέον πρὸς συνεθισμὸν
[1, 3, 50]	μουσικοῦ τινος ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ	μὲν	δὴ φιλόσοφος τὴν φύσιν καὶ
[1, 3, 50]	καὶ περὶ ἠθῶν ὡσαύτως θεωροῦσα	μὲν	ἐκεῖθεν, προστιθεῖσα δὲ τὰς ἕξεις
[1, 3, 50]	τῇ διαιρέσει τῇ Πλάτωνος χρωμένη	μὲν	καὶ εἰς διάκρισιν τῶν εἰδῶν,
[1, 3, 50]	οἷ δεῖ πορευθῆναι ἀνάγει; Ὅπου	μὲν	οὖν δεῖ ἐλθεῖν, ὡς ἐπὶ
[1, 3, 50]	καθ´ ἕνα εἷς τις; Ἔστι	μὲν	οὖν ἡ πορεία διττὴ πᾶσιν
[1, 3, 50]	καὶ τὸ τιμιώτατον εἶναι, φρόνησιν	μὲν	περὶ τὸ ὄν, νοῦν δὲ
[1, 3, 50]	γένηται τῷ νοητῷ. Ἀλλ´ ἡ	μὲν	περιμενέτω, περὶ δὲ τῆς ἀναγωγῆς
[1, 3, 50]	δὴ αὐτὸν εὐκίνητον καὶ ἐπτοημένον	μὲν	πρὸς τὸ καλόν, ἀδυνατώτερον δὲ
[1, 3, 50]	καὶ τὰ ἄλλα καὶ τὰ	μὲν	χρήσιμα αὐτῶν, τὰ δὲ περιττὰ
[1, 3, 50]	ὁ μουσικὸς καὶ μεταπεσὼν ἢ	μένοι	ἂν ἢ παρέλθοι, μνημονικός ἐστί
[1, 3, 50]	προσχρῶνται αἱ ἄλλαι τέχναι· μᾶλλον	μέντοι	αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ τῆς
[1, 3, 50]	ὕλην ἔχει τὰ ὄντα· ὁδῷ	μέντοι	ἐπ´ αὐτὰ χωρεῖ ἅμα τοῖς
[1, 3, 50]	δὲ ἑτέρᾳ δίδωσι τοῦτο ἀγαπώσῃ.	~Μέρος	οὖν τὸ τίμιον· ἔχει γὰρ
[1, 3, 50]	φιλοσοφία καὶ διαλεκτική; Ἢ φιλοσοφίας	μέρος	τὸ τίμιον. Οὐ γὰρ δὴ
[1, 3, 50]	πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον καὶ	μετὰ	τὰ μαθήματα λόγους διαλεκτικῆς δοτέον
[1, 3, 50]	ὧν αἱ τέλειαι σοφίας γενομένης.	Μετὰ	τὰς φυσικὰς οὖν ἡ σοφία·
[1, 3, 50]	ἤδη τὰ ἐκεῖθεν· καὶ γὰρ	μετὰ	τῆς ὕλης τὰ πλεῖστα· καὶ
[1, 3, 50]	εὔρυθμον καὶ τὸ εὔσχημον διώκειν.	Μετὰ	τοίνυν τοὺς αἰσθητοὺς τούτους φθόγγους
[1, 3, 50]	~Ὁ δὲ ἐρωτικός, εἰς ὃν	μεταπέσοι	ἂν καὶ ὁ μουσικὸς καὶ
[1, 3, 50]	ἂν καὶ ὁ μουσικὸς καὶ	μεταπεσὼν	ἢ μένοι ἂν ἢ παρέλθοι,
[1, 3, 50]	τότε δὲ ἡσυχίαν ἄγουσα, ὡς	μέχρι	γε τοῦ ἐκεῖ εἶναι ἐν
[1, 3, 50]	περὶ ἀγαθοῦ διαλέγεται καὶ περὶ	μὴ	ἀγαθοῦ καὶ ὅσα ὑπὸ τὸ
[1, 3, 50]	ἀεὶ τὸ ἀνάρμοστον καὶ τὸ	μὴ	ἓν ἐν τοῖς ᾀδομένοις καὶ
[1, 3, 50]	τὰ ὄντα ὁπόσα καὶ τὰ	μὴ	ὄντα αὖ, ἕτερα δὲ ὄντων.
[1, 3, 50]	αὐτὰ ἐπτόηται. Διδακτέον οὖν αὐτὸν	μὴ	περὶ ἓν σῶμα πεσόντα ἐπτοῆσθαι,
[1, 3, 50]	τὸ ἀίδιον δηλονότι καὶ τὸ	μὴ	τοιοῦτον, ἐπιστήμῃ περὶ πάντων, οὐ
[1, 3, 50]	ἢ μένοι ἂν ἢ παρέλθοι,	μνημονικός	ἐστί πως κάλλους· χωρὶς δὲ
[1, 3, 50]	ἀπορῶν δὲ τοῦ δεικνύντος δεῖται	μόνον.	Δεικτέον οὖν καὶ λυτέον βουλόμενον
[1, 3, 50]	καλόν, οὐ τό τι καλὸν	μόνον,	καὶ λόγους τοὺς φιλοσοφίας ἐνθετέον·
[1, 3, 50]	ὃν μεταπέσοι ἂν καὶ ὁ	μουσικὸς	καὶ μεταπεσὼν ἢ μένοι ἂν
[1, 3, 50]	φιλόσοφος τὴν φύσιν καὶ ὁ	μουσικὸς	καὶ ὁ ἐρωτικὸς ἀνακτέοι. Τίς
[1, 3, 50]	τούτους ἡμῖν ἀρξαμένους ἀπὸ τοῦ	μουσικοῦ	ὅστις ἐστὶ λέγοντας τὴν φύσιν.
[1, 3, 50]	εἰς γονὴν ἀνδρὸς ἐσομένου φιλοσόφου	μουσικοῦ	τινος ἢ ἐρωτικοῦ; Ὁ μὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007