| Ennéade, liv., chap. |
| [1, 3, 50] |
ὁ
αὐτὸς
ἅπασι
τούτοις,
ἢ
|
καθ´ |
ἕνα
εἷς
τις;
Ἔστι
μὲν |
| [1, 3, 50] |
Ἔστι
γάρ,
φησιν,
αὕτη
τὸ
|
καθαρώτατον |
νοῦ
καὶ
φρονήσεως
Ἀνάγκη
οὖν |
| [1, 3, 50] |
διαλεκτικὴ
καὶ
ἡ
σοφία
ἔτι
|
καθόλου |
καὶ
ἀύλως
πάντα
εἰς
χρῆσιν |
| [1, 3, 50] |
φρόνησις
ἐπιλογισμός
τις
καὶ
τὸ
|
καθόλου |
μᾶλλον
καὶ
εἰ
ἀντακολουθοῦσι
καὶ |
| [1, 3, 50] |
οἶδεν
ὃ
καλοῦσι
πρότασιν,
καὶ
|
καθόλου |
οἶδε
τὰ
κινήματα
τῆς
ψυχῆς, |
| [1, 3, 50] |
ὄμμα
ἀτελὲς
καὶ
ἦθος
ἔχει,
|
καὶ |
αἱ
ἀρχαὶ
τὸ
πλεῖστον
ἀμφοτέραις, |
| [1, 3, 50] |
μετὰ
τῆς
ὕλης
τὰ
πλεῖστα·
|
καὶ |
αἱ
μὲν
ἄλλαι
ἀρεταὶ
τοὺς |
| [1, 3, 50] |
οὖν
τὸ
τίμιον·
ἔχει
γὰρ
|
καὶ |
ἄλλα
φιλοσοφία·
καὶ
γὰρ
καὶ |
| [1, 3, 50] |
ἂν
διέλθῃ
πᾶν
τὸ
νοητόν,
|
καὶ |
ἀνάπαλιν
ἀναλύουσα,
εἰς
ὃ
ἂν |
| [1, 3, 50] |
βοήθειαν
παρὰ
διαλεκτικῆς
λαβοῦσα,
ὥσπερ
|
καὶ |
ἀριθμητικῇ
προσχρῶνται
αἱ
ἄλλαι
τέχναι· |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ἡ
σοφία
ἔτι
καθόλου
|
καὶ |
ἀύλως
πάντα
εἰς
χρῆσιν
προφέρει |
| [1, 3, 50] |
Δεικτέον
οὖν
καὶ
λυτέον
βουλόμενον
|
καὶ |
αὐτὸν
τῇ
φύσει
καὶ
πάλαι |
| [1, 3, 50] |
Περὶ
προτάσεως
οὖν
οὐκ
οἶδε
|
καὶ |
γὰρ
γράμματα
εἰδυῖα
δὲ
τὸ |
| [1, 3, 50] |
ἔχει
γὰρ
καὶ
ἄλλα
φιλοσοφία·
|
καὶ |
γὰρ
καὶ
περὶ
φύσεως
θεωρεῖ |
| [1, 3, 50] |
ὡς
ἴδια
ἤδη
τὰ
ἐκεῖθεν·
|
καὶ |
γὰρ
μετὰ
τῆς
ὕλης
τὰ |
| [1, 3, 50] |
συνεθισμὸν
κατανοήσεως
καὶ
πίστεως
ἀσωμάτου
|
καὶ |
γὰρ
ῥᾴδιον
δέξεται
φιλομαθὴς
ὤν |
| [1, 3, 50] |
διωμολογημένον
καὶ
διὰ
πολλῶν
δεδειγμένον·
|
καὶ |
δὴ
καὶ
δι´
ὧν
τοῦτο |
| [1, 3, 50] |
διὰ
πολλῶν
δεδειγμένον·
καὶ
δὴ
|
καὶ |
δι´
ὧν
τοῦτο
ἐδείκνυτο,
ἀναγωγή |
| [1, 3, 50] |
ἀρχὴν
τὴν
πρώτην,
κείσθω
διωμολογημένον
|
καὶ |
διὰ
πολλῶν
δεδειγμένον·
καὶ
δὴ |
| [1, 3, 50] |
ἑξῆς
καὶ
συντίθησι
καὶ
συμπλέκει
|
καὶ |
διαιρεῖ,
ἕως
εἰς
τέλεον
νοῦν |
| [1, 3, 50] |
τὸ
τιμιώτατον;
ἢ
ταὐτὸν
φιλοσοφία
|
καὶ |
διαλεκτική;
Ἢ
φιλοσοφίας
μέρος
τὸ |
| [1, 3, 50] |
ἐλλειπόντως.
Ἔστι
δὲ
σοφὸν
εἶναι
|
καὶ |
διαλεκτικὸν
οὕτως
ἄνευ
τούτων;
Ἢ |
| [1, 3, 50] |
ἐν
ἀρεταῖς.
Εἶτα
ἓν
ποιητέον
|
καὶ |
διδακτέον,
ὅπως
ἐγγίνονται.
Ἀπὸ
δὲ |
| [1, 3, 50] |
κάλλος
τὸ
ἐπ´
αὐτοῖς
ἀκτέον
|
καὶ |
διδακτέον,
ὡς
περὶ
ἃ
ἐπτόητο |
| [1, 3, 50] |
τις
καὶ
τὸ
καθόλου
μᾶλλον
|
καὶ |
εἰ
ἀντακολουθοῦσι
καὶ
εἰ
δεῖ |
| [1, 3, 50] |
καθόλου
μᾶλλον
καὶ
εἰ
ἀντακολουθοῦσι
|
καὶ |
εἰ
δεῖ
νῦν
ἐπισχεῖν
ἢ |
| [1, 3, 50] |
ἐστι
καὶ
ποῦ
τούτων
ἕκαστον
|
καὶ |
εἰ
ἔστιν
ὅ
ἐστι
καὶ |
| [1, 3, 50] |
αἴρει
ὃ
τίθησιν
ἢ
ἄλλο,
|
καὶ |
εἰ
ἕτερα
ἢ
ταὐτά,
προσφερομένων |
| [1, 3, 50] |
τε
τίθησι
καὶ
ὃ
αἴρει,
|
καὶ |
εἰ
τοῦτο
αἴρει
ὃ
τίθησιν |
| [1, 3, 50] |
διαιρέσει
τῇ
Πλάτωνος
χρωμένη
μὲν
|
καὶ |
εἰς
διάκρισιν
τῶν
εἰδῶν,
χρωμένη |
| [1, 3, 50] |
διάκρισιν
τῶν
εἰδῶν,
χρωμένη
δὲ
|
καὶ |
εἰς
τὸ
τί
ἐστι,
χρωμένη |
| [1, 3, 50] |
διαλεκτικῆς
καὶ
σοφίας;
Ἢ
ἀτελῶς
|
καὶ |
ἐλλειπόντως.
Ἔστι
δὲ
σοφὸν
εἶναι |
| [1, 3, 50] |
ἐν
τέχναις
καὶ
ἐν
ἐπιστήμαις
|
καὶ |
ἐν
ἀρεταῖς.
Εἶτα
ἓν
ποιητέον |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ὅτι
καὶ
ἐν
τέχναις
|
καὶ |
ἐν
ἐπιστήμαις
καὶ
ἐν
ἀρεταῖς. |
| [1, 3, 50] |
τοῦ
ἐρασμίου
ἤδη
καὶ
ὅτι
|
καὶ |
ἐν
τέχναις
καὶ
ἐν
ἐπιστήμαις |
| [1, 3, 50] |
μὴ
ἓν
ἐν
τοῖς
ᾀδομένοις
|
καὶ |
ἐν
τοῖς
ῥυθμοῖς
καὶ
τὸ |
| [1, 3, 50] |
τὸ
τί
ἐστι,
χρωμένη
δὲ
|
καὶ |
ἐπὶ
τὰ
πρῶτα
γένη,
καὶ |
| [1, 3, 50] |
φύσιν.
Θετέον
δὴ
αὐτὸν
εὐκίνητον
|
καὶ |
ἐπτοημένον
μὲν
πρὸς
τὸ
καλόν, |
| [1, 3, 50] |
ἕτερα
ἢ
ταὐτά,
προσφερομένων
ὥσπερ
|
καὶ |
ἡ
αἴσθησις
ἐπιβάλλουσα,
ἀκριβολογεῖσθαι
δὲ |
| [1, 3, 50] |
ἄλλο
βέλτιον·
ἡ
δὲ
διαλεκτικὴ
|
καὶ |
ἡ
σοφία
ἔτι
καθόλου
καὶ |
| [1, 3, 50] |
φυσικὴ
ἀρετὴ
καὶ
ὄμμα
ἀτελὲς
|
καὶ |
ἦθος
ἔχει,
καὶ
αἱ
ἀρχαὶ |
| [1, 3, 50] |
ἀληθὲς
οἶδεν
ὃ
καλοῦσι
πρότασιν,
|
καὶ |
καθόλου
οἶδε
τὰ
κινήματα
τῆς |
| [1, 3, 50] |
οὐ
γὰρ
ψιλὰ
θεωρήματά
ἐστι
|
καὶ |
κανόνες,
ἀλλὰ
περὶ
πράγματά
ἐστι |
| [1, 3, 50] |
οὐ
τό
τι
καλὸν
μόνον,
|
καὶ |
λόγους
τοὺς
φιλοσοφίας
ἐνθετέον·
ἀφ´ |
| [1, 3, 50] |
δεικνύντος
δεῖται
μόνον.
Δεικτέον
οὖν
|
καὶ |
λυτέον
βουλόμενον
καὶ
αὐτὸν
τῇ |
| [1, 3, 50] |
αὐτῶν,
τὰ
δὲ
περιττὰ
ἡγουμένη
|
καὶ |
μεθόδου
τῆς
ταῦτα
βουλομένης.
~Ἀλλὰ |
| [1, 3, 50] |
ἐνάρετον
πρὸς
τελείωσιν
ἀρετῶν
ἀκτέον
|
καὶ |
μετὰ
τὰ
μαθήματα
λόγους
διαλεκτικῆς |
| [1, 3, 50] |
μεταπέσοι
ἂν
καὶ
ὁ
μουσικὸς
|
καὶ |
μεταπεσὼν
ἢ
μένοι
ἂν
ἢ |
| [1, 3, 50] |
ἄλλοις
μᾶλλον,
οἷον
ἐπιτηδεύματα
καλὰ
|
καὶ |
νόμους
καλοὺς
δεικνύντα
ἐν
ἀσωμάτοις |
| [1, 3, 50] |
ὁ
τρόπος;
Ἆρά
γε
εἷς
|
καὶ |
ὁ
αὐτὸς
ἅπασι
τούτοις,
ἢ |
| [1, 3, 50] |
τὴν
φύσιν
καὶ
ὁ
μουσικὸς
|
καὶ |
ὁ
ἐρωτικὸς
ἀνακτέοι.
Τίς
οὖν |
| [1, 3, 50] |
ἐρωτικός,
εἰς
ὃν
μεταπέσοι
ἂν
|
καὶ |
ὁ
μουσικὸς
καὶ
μεταπεσὼν
ἢ |
| [1, 3, 50] |
μὲν
δὴ
φιλόσοφος
τὴν
φύσιν
|
καὶ |
ὁ
μουσικὸς
καὶ
ὁ
ἐρωτικὸς |
| [1, 3, 50] |
τῆς
ψυχῆς,
ὅ
τε
τίθησι
|
καὶ |
ὃ
αἴρει,
καὶ
εἰ
τοῦτο |
| [1, 3, 50] |
ὕλην
ἐφ´
ὧν
αἱ
ἀναλογίαι
|
καὶ |
οἱ
λόγοι
εἰς
τὸ
κάλλος |
| [1, 3, 50] |
φιλόσοφος
τὴν
φύσιν
ἕτοιμος
οὗτος
|
καὶ |
οἷον
ἐπτερωμένος
καὶ
οὐ
δεόμενος |
| [1, 3, 50] |
ἤδη
ἐν
τῷ
νοητῷ
γενομένοις
|
καὶ |
οἷον
ἴχνος
θεῖσιν
ἐκεῖ
πορεύεσθαι |
| [1, 3, 50] |
κανόνες,
ἀλλὰ
περὶ
πράγματά
ἐστι
|
καὶ |
οἷον
ὕλην
ἔχει
τὰ
ὄντα· |
| [1, 3, 50] |
τὰ
μαθήματα
λόγους
διαλεκτικῆς
δοτέον
|
καὶ |
ὅλως
διαλεκτικὸν
ποιητέον.
~Τίς
δὲ |
| [1, 3, 50] |
καὶ
τὸ
ἐν
ταύτῃ
καλὸν
|
καὶ |
ὅλως
τὸ
καλόν,
οὐ
τό |
| [1, 3, 50] |
ὅλως
γὰρ
ἡ
φυσικὴ
ἀρετὴ
|
καὶ |
ὄμμα
ἀτελὲς
καὶ
ἦθος
ἔχει, |
| [1, 3, 50] |
διαλέγεται
καὶ
περὶ
μὴ
ἀγαθοῦ
|
καὶ |
ὅσα
ὑπὸ
τὸ
ἀγαθὸν
καὶ |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ὅσα
ὑπὸ
τὸ
ἀγαθὸν
|
καὶ |
ὅσα
ὑπὸ
τὸ
ἐναντίον
καὶ |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ὅτι
ἕτερον
τῶν
σωμάτων
|
καὶ |
ὅτι
ἄλλοθεν
λεκτέον
καὶ
ὅτι |
| [1, 3, 50] |
σωμάτων
καὶ
ὅτι
ἄλλοθεν
λεκτέον
|
καὶ |
ὅτι
ἐν
ἄλλοις
μᾶλλον,
οἷον |
| [1, 3, 50] |
δεικνύντα
τὸ
ἐν
πᾶσι
ταὐτὸν
|
καὶ |
ὅτι
ἕτερον
τῶν
σωμάτων
καὶ |
| [1, 3, 50] |
ὁ
ἐθισμὸς
τοῦ
ἐρασμίου
ἤδη
|
καὶ |
ὅτι
καὶ
ἐν
τέχναις
καὶ |
| [1, 3, 50] |
ἕτοιμος
οὗτος
καὶ
οἷον
ἐπτερωμένος
|
καὶ |
οὐ
δεόμενος
χωρίσεως,
ὥσπερ
οἱ |
| [1, 3, 50] |
βουλόμενον
καὶ
αὐτὸν
τῇ
φύσει
|
καὶ |
πάλαι
λελυμένον.
Τὰ
μὲν
δὴ |
| [1, 3, 50] |
αὖ,
ἕτερα
δὲ
ὄντων.
Αὕτη
|
καὶ |
περὶ
ἀγαθοῦ
διαλέγεται
καὶ
περὶ |
| [1, 3, 50] |
ἐγγύθεν
κομίζεται
παρὰ
τῆς
διαλεκτικῆς·
|
καὶ |
περὶ
ἠθῶν
ὡσαύτως
θεωροῦσα
μὲν |
| [1, 3, 50] |
Αὕτη
καὶ
περὶ
ἀγαθοῦ
διαλέγεται
|
καὶ |
περὶ
μὴ
ἀγαθοῦ
καὶ
ὅσα |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ἄλλα
φιλοσοφία·
καὶ
γὰρ
|
καὶ |
περὶ
φύσεως
θεωρεῖ
βοήθειαν
παρὰ |
| [1, 3, 50] |
μαθήματα
δοτέον
πρὸς
συνεθισμὸν
κατανοήσεως
|
καὶ |
πίστεως
ἀσωμάτου
καὶ
γὰρ
ῥᾴδιον |
| [1, 3, 50] |
ἡ
κοινότης·
ἐν
οἷς
ἐστι
|
καὶ |
ποῦ
τούτων
ἕκαστον
καὶ
εἰ |
| [1, 3, 50] |
τέχνῃ
δοῦσα·
ὧν
τινα
ἀναγκαῖα
|
καὶ |
πρὸ
τέχνης
ἡγουμένη,
κρίνουσα
δὲ |
| [1, 3, 50] |
τοίνυν
τοὺς
αἰσθητοὺς
τούτους
φθόγγους
|
καὶ |
ῥυθμοὺς
καὶ
σχήματα
οὕτως
ἀκτέον· |
| [1, 3, 50] |
τὰ
κάτω
εἶναι
ἄνευ
διαλεκτικῆς
|
καὶ |
σοφίας;
Ἢ
ἀτελῶς
καὶ
ἐλλειπόντως. |
| [1, 3, 50] |
λεγομένην
λογικὴν
πραγματείαν
περὶ
προτάσεων
|
καὶ |
συλλογισμῶν,
ὥσπερ
ἂν
τὸ
εἰδέναι |
| [1, 3, 50] |
εἶτα
τὰ
ἑξῆς
καὶ
συντίθησι
|
καὶ |
συμπλέκει
καὶ
διαιρεῖ,
ἕως
εἰς |
| [1, 3, 50] |
φυσικῶν
οὐσῶν
συναύξεται
ἤδη
ἄμφω
|
καὶ |
συντελειοῦται;
Ἢ
προλαβοῦσα
ἡ
ἑτέρα |
| [1, 3, 50] |
δύναιτο
ψυχῇ·
εἶτα
τὰ
ἑξῆς
|
καὶ |
συντίθησι
καὶ
συμπλέκει
καὶ
διαιρεῖ, |
| [1, 3, 50] |
αἰσθητοὺς
τούτους
φθόγγους
καὶ
ῥυθμοὺς
|
καὶ |
σχήματα
οὕτως
ἀκτέον·
χωρίζοντα
τὴν |
| [1, 3, 50] |
ἡγουμένη,
κρίνουσα
δὲ
αὐτὰ
ὥσπερ
|
καὶ |
τὰ
ἄλλα
καὶ
τὰ
μὲν |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ἐπὶ
τὰ
πρῶτα
γένη,
|
καὶ |
τὰ
ἐκ
τούτων
νοερῶς
πλέκουσα, |
| [1, 3, 50] |
αὐτὰ
ὥσπερ
καὶ
τὰ
ἄλλα
|
καὶ |
τὰ
μὲν
χρήσιμα
αὐτῶν,
τὰ |
| [1, 3, 50] |
ἐστι
καὶ
τὰ
ὄντα
ὁπόσα
|
καὶ |
τὰ
μὴ
ὄντα
αὖ,
ἕτερα |
| [1, 3, 50] |
καὶ
εἰ
ἔστιν
ὅ
ἐστι
|
καὶ |
τὰ
ὄντα
ὁπόσα
καὶ
τὰ |
| [1, 3, 50] |
ἐν
τοῖς
πάθεσι
τοῖς
ἰδίοις
|
καὶ |
ταῖς
πράξεσιν,
ἡ
δὲ
φρόνησις |
| [1, 3, 50] |
ἐκεῖθεν,
προστιθεῖσα
δὲ
τὰς
ἕξεις
|
καὶ |
τὰς
ἀσκήσεις,
ἐξ
ὧν
προίασιν |
| [1, 3, 50] |
ἢ
πρότερον
ἢ
ἅμα
συναύξεται.
|
Καὶ |
τάχα
ἂν
φυσικάς
τις
ἀρετὰς |
| [1, 3, 50] |
δεῖ
ἐλθεῖν,
ὡς
ἐπὶ
τἀγαθὸν
|
καὶ |
τὴν
ἀρχὴν
τὴν
πρώτην,
κείσθω |
| [1, 3, 50] |
ἕξις
εἰπεῖν
τί
τε
ἕκαστον
|
καὶ |
τί
ἄλλων
διαφέρει
καὶ
τίς |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ὅσα
ὑπὸ
τὸ
ἐναντίον
|
καὶ |
τί
τὸ
ἀίδιον
δηλονότι
καὶ |
| [1, 3, 50] |
ἕκαστον
καὶ
τί
ἄλλων
διαφέρει
|
καὶ |
τίς
ἡ
κοινότης·
ἐν
οἷς |
| [1, 3, 50] |
ἐκεῖνα
ἦν,
ἡ
νοητὴ
ἁρμονία
|
καὶ |
τὸ
ἐν
ταύτῃ
καλὸν
καὶ |
| [1, 3, 50] |
ᾀδομένοις
καὶ
ἐν
τοῖς
ῥυθμοῖς
|
καὶ |
τὸ
εὔρυθμον
καὶ
τὸ
εὔσχημον |
| [1, 3, 50] |
τοῖς
ῥυθμοῖς
καὶ
τὸ
εὔρυθμον
|
καὶ |
τὸ
εὔσχημον
διώκειν.
Μετὰ
τοίνυν |
| [1, 3, 50] |
ἡ
δὲ
φρόνησις
ἐπιλογισμός
τις
|
καὶ |
τὸ
καθόλου
μᾶλλον
καὶ
εἰ |
| [1, 3, 50] |
καὶ
τοῦτον
πρὸς
τοὺς
φθόγγους
|
καὶ |
τὸ
καλὸν
τὸ
ἐν
τούτοις |
| [1, 3, 50] |
φεύγοντα
δὲ
ἀεὶ
τὸ
ἀνάρμοστον
|
καὶ |
τὸ
μὴ
ἓν
ἐν
τοῖς |
| [1, 3, 50] |
καὶ
τί
τὸ
ἀίδιον
δηλονότι
|
καὶ |
τὸ
μὴ
τοιοῦτον,
ἐπιστήμῃ
περὶ |
| [1, 3, 50] |
πράγματα
ἔχουσα·
τὸ
δὲ
ψεῦδος
|
καὶ |
τὸ
σόφισμα
κατὰ
συμβεβηκὸς
γινώσκει |
| [1, 3, 50] |
ἐν
ἡμῖν
περὶ
τὸ
ὂν
|
καὶ |
τὸ
τιμιώτατον
εἶναι,
φρόνησιν
μὲν |
| [1, 3, 50] |
δὲ
ἡ
διαλεκτική,
ἣν
δεῖ
|
καὶ |
τοῖς
προτέροις
παραδιδόναι;
Ἔστι
μὲν |
| [1, 3, 50] |
δειλοὶ
πρὸς
τοὺς
ψόφους,
οὕτω
|
καὶ |
τοῦτον
πρὸς
τοὺς
φθόγγους
καὶ |
| [1, 3, 50] |
φησιν,
αὕτη
τὸ
καθαρώτατον
νοῦ
|
καὶ |
φρονήσεως
Ἀνάγκη
οὖν
τιμιωτάτην
οὖσαν |
| [1, 3, 50] |
γὰρ
ῥᾴδιον
δέξεται
φιλομαθὴς
ὤν
|
καὶ |
φύσει
ἐνάρετον
πρὸς
τελείωσιν
ἀρετῶν |
| [1, 3, 50] |
Ἴσχουσι
δὲ
αἱ
λογικαὶ
ἕξεις
|
καὶ |
ὡς
ἴδια
ἤδη
τὰ
ἐκεῖθεν· |
| [1, 3, 50] |
ἐπὶ
νοῦν,
ἐπὶ
τὸ
ὄν·
|
κἀκεῖ |
βαδιστέον
τὴν
ἄνω
πορείαν.
~Ὁ |
| [1, 3, 50] |
αἰσθητὸν
πλάνης
ἐνιδρύει
τῷ
νοητῷ
|
κἀκεῖ |
τὴν
πραγματείαν
ἔχει
τὸ
ψεῦδος |
| [1, 3, 50] |
ἐν
ἄλλοις
μᾶλλον,
οἷον
ἐπιτηδεύματα
|
καλὰ |
καὶ
νόμους
καλοὺς
δεικνύντα
ἐν |
| [1, 3, 50] |
καὶ
οἱ
λόγοι
εἰς
τὸ
|
κάλλος |
τὸ
ἐπ´
αὐτοῖς
ἀκτέον
καὶ |
| [1, 3, 50] |
ἢ
παρέλθοι,
μνημονικός
ἐστί
πως
|
κάλλους· |
χωρὶς
δὲ
ὂν
ἀδυνατεῖ
καταμαθεῖν, |
| [1, 3, 50] |
καὶ
ἐπτοημένον
μὲν
πρὸς
τὸ
|
καλόν, |
ἀδυνατώτερον
δὲ
παρ´
αὐτοῦ
κινεῖσθαι, |
| [1, 3, 50] |
ἁρμονία
καὶ
τὸ
ἐν
ταύτῃ
|
καλὸν |
καὶ
ὅλως
τὸ
καλόν,
οὐ |
| [1, 3, 50] |
τὸ
καλόν,
οὐ
τό
τι
|
καλὸν |
μόνον,
καὶ
λόγους
τοὺς
φιλοσοφίας |
| [1, 3, 50] |
ταύτῃ
καλὸν
καὶ
ὅλως
τὸ
|
καλόν, |
οὐ
τό
τι
καλὸν
μόνον, |
| [1, 3, 50] |
πρὸς
τοὺς
φθόγγους
καὶ
τὸ
|
καλὸν |
τὸ
ἐν
τούτοις
ἕτοιμον,
φεύγοντα |
| [1, 3, 50] |
οἷον
ἐπιτηδεύματα
καλὰ
καὶ
νόμους
|
καλοὺς |
δεικνύντα
ἐν
ἀσωμάτοις
γὰρ
ὁ |
| [1, 3, 50] |
δὲ
τὸ
ἀληθὲς
οἶδεν
ὃ
|
καλοῦσι |
πρότασιν,
καὶ
καθόλου
οἶδε
τὰ |
| [1, 3, 50] |
δὲ
ὑπὸ
τῶν
ἐν
ὄψει
|
καλῶν |
περὶ
αὐτὰ
ἐπτόηται.
Διδακτέον
οὖν |
| [1, 3, 50] |
προσαγάγῃ,
ὅ
τι
παρὰ
τὸν
|
κανόνα |
τοῦ
ἀληθοῦς.
Περὶ
προτάσεως
οὖν |
| [1, 3, 50] |
γὰρ
ψιλὰ
θεωρήματά
ἐστι
καὶ
|
κανόνες, |
ἀλλὰ
περὶ
πράγματά
ἐστι
καὶ |
| [1, 3, 50] |
δὲ
ψεῦδος
καὶ
τὸ
σόφισμα
|
κατὰ |
συμβεβηκὸς
γινώσκει
ἄλλου
ποιήσαντος
ὡς |
| [1, 3, 50] |
κάλλους·
χωρὶς
δὲ
ὂν
ἀδυνατεῖ
|
καταμαθεῖν, |
πληττόμενος
δὲ
ὑπὸ
τῶν
ἐν |
| [1, 3, 50] |
δὴ
μαθήματα
δοτέον
πρὸς
συνεθισμὸν
|
κατανοήσεως |
καὶ
πίστεως
ἀσωμάτου
καὶ
γὰρ |
| [1, 3, 50] |
φρονήσει.
Πότερα
δὲ
ἔστι
τὰ
|
κάτω |
εἶναι
ἄνευ
διαλεκτικῆς
καὶ
σοφίας; |
| [1, 3, 50] |
μὲν
γὰρ
προτέρα
ἀπὸ
τῶν
|
κάτω, |
ἡ
δέ
γε
δευτέρα,
οἷς |
| [1, 3, 50] |
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
τὴν
πρώτην,
|
κείσθω |
διωμολογημένον
καὶ
διὰ
πολλῶν
δεδειγμένον· |
| [1, 3, 50] |
χωρίσεως,
ὥσπερ
οἱ
ἄλλοι
οὗτοι,
|
κεκινημένος |
πρὸς
τὸ
ἄνω,
ἀπορῶν
δὲ |
| [1, 3, 50] |
καλόν,
ἀδυνατώτερον
δὲ
παρ´
αὐτοῦ
|
κινεῖσθαι, |
ἕτοιμον
δὲ
ἐκ
τῶν
τυχόντων |
| [1, 3, 50] |
πρότασιν,
καὶ
καθόλου
οἶδε
τὰ
|
κινήματα |
τῆς
ψυχῆς,
ὅ
τε
τίθησι |
| [1, 3, 50] |
ἄλλων
διαφέρει
καὶ
τίς
ἡ
|
κοινότης· |
ἐν
οἷς
ἐστι
καὶ
ποῦ |
| [1, 3, 50] |
τέχναι·
μᾶλλον
μέντοι
αὕτη
ἐγγύθεν
|
κομίζεται |
παρὰ
τῆς
διαλεκτικῆς·
καὶ
περὶ |
| [1, 3, 50] |
ἀναγκαῖα
καὶ
πρὸ
τέχνης
ἡγουμένη,
|
κρίνουσα |
δὲ
αὐτὰ
ὥσπερ
καὶ
τὰ |
| [1, 3, 50] |
γινώσκει
ἄλλου
ποιήσαντος
ὡς
ἀλλότριον
|
κρίνουσα |
τοῖς
ἐν
αὐτῇ
ἀληθέσι
τὸ |