Chapitre
[57]	λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη,	ὦ	ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ
[3]	τρίβων ἅμα, Ὡς ἄτοπον, ἔφη,	ὦ	ἄνδρες, ~ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο
[64]	ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω,	ὦ	~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι
[43]	Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα,	ὦ	ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει
[64]	γὰρ ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς,	ὦ	ἄριστε Κρίτων, τὸ μὴ καλῶς
[66]	Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη,	Ὦ	βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων,
[36]	ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη,	ὦ	ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ
[21]	λείπεται ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν,	ὦ	ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν
[12]	ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ,	ὦ	ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ
[59]	ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη,	ὦ	ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη
[32]	τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα,	ὦ	~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[12]	ἐὰν τῷ ὄντι γε ~ᾖ,	ὦ	ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ
[47]	χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος,	ὦ	ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν
[1]	ἄλλου του ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός,	ὦ	Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή
[49]	ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν,	ὦ	Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν
[2]	εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο,	ὦ	Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ τρόπου καὶ
[66]	ὃς λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως,	ὦ	Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας
[38]	δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν,	ὦ	Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ
[1]	(Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ,	ὦ	Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ
[67]	τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ τελευτή,	ὦ	Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο,
[66]	~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε,	ὦ	θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι οὐχ ἥκιστα
[44]	ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι,	ὦ	Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες
[14]	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ Σωκράτης,	ὦ	Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν;
[28]	τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή, ἔφη,	ὦ	Κέβης, εἰ ἐκ πάντων τῶν
[55]	~Τί οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ὦ	Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον
[32]	ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις μὲν ἅπασιν,	ὦ	Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει
[24]	~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί που
[6]	ἀλλὰ τόδε γέ μοι δοκεῖ,	ὦ	Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς
[4]	οἷς πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν,	~ὦ	Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι
[51]	Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή που,	ὦ	Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ τι
[18]	ψυχή τι ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά,	ὦ	Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών,
[45]	~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ
[29]	μετὰ θεῶν διάγουσα; Οὕτω φῶμεν,	ὦ	Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ
[30]	γε, ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι,	ὦ	Κέβης· καὶ οὔ τί γε
[37]	~Ἀλλ᾽ ἄγε, ἦ δ᾽ ὅς,	ὦ	Κέβης, λέγε, τί ἦν τὸ
[45]	ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,	ὦ	Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς
[34]	ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν ἕνεκα,	ὦ	Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί
[17]	ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν,
[5]	τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί δέ,	ὦ	Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ τε
[44]	δὲ δὴ τὰ Κάδμου, ἔφη,	ὦ	Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ τίνι
[16]	ζῶν. ~Ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα,	ὦ	Κέβης, τὰ ζῶντά τε καὶ
[53]	~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,	ὦ	Κέβης, τάδε εἴη ἄν, ἃ
[4]	λέγειν. ~Λέγε τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ,	ὦ	Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ
[47]	βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι,	ὦ	~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη,
[56]	~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον ἄρα, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον,
[17]	~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς
[65]	ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε, ἔφη,	ὦ	Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν,
[3]	Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα,	Ὦ	Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω τις αὐτὴν
[66]	εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο-	~Ὦ	Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν
[64]	ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη,	ὦ	Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν
[65]	με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή,	ὦ	Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω
[13]	ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ.	~Ὦ	μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ
[41]	Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη,	ὦ	ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ
[21]	~Πρότερον ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα,	ὦ	Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον,
[11]	οὐ θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι,	ὦ	Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους
[22]	οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν,	ὦ	Σιμμία; Εἰ μὲν ἔστιν ἃ
[10]	κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν,	ὦ	Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος
[21]	ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ,	ὦ	Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ
[20]	ἢ οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν,	ὦ	Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου,
[35]	τε ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί,	ὦ	Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς ἂν
[42]	πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ που,	ὦ	Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον
[23]	καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ
[56]	εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη,	ὦ	Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά
[18]	μὴ ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ,	ὦ	Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν
[12]	οὔ; ~Τῷ ὄντι ἄρα, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν
[58]	μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι,	ὦ	Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ
[13]	ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη
[58]	οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι,	ὦ	Σιμμία, οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη
[37]	οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι,	ὦ	Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει
[62]	δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν,	ὦ	Σιμμία, πᾶν ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς
[21]	δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται
[9]	~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν,	ὦ	Σιμμία, πλήν γε τοῦ σφᾶς
[41]	Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἃ
[13]	~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι,
[8]	οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι,	ὦ	~Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἐγὼ
[8]	τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, εἰ
[63]	καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης καὶ
[23]	ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὁ
[34]	μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὅπως
[40]	ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ
[42]	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,	ὦ	Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ
[9]	~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ που,	ὦ	Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ
[58]	βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός,	ὦ	Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ λόγου
[10]	~Τί δὲ δὴ τὰ τοιάδε,	ὦ	Σιμμία; Φαμέν τι εἶναι δίκαιον
[41]	συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δ᾽
[21]	ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς,	ὦ	Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν
[19]	τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται,	ὦ	Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων
[5]	~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε σαφές,	ὦ	Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ
[17]	μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης,	ὦ	Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν
[23]	οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη,	~ὦ	Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν
[7]	ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο,	ὦ	~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ
[8]	~Τί οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὦ	Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν
[32]	ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς,	ὦ	Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι
[18]	κατ᾽ ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον,	ὦ	~Σώκρατες, εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν
[20]	ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Εἰ δέ γε οἶμαι
[30]	διὸ καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός γε,	ὦ	Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι, ὦ Κέβης·
[27]	δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι,	ὦ	Σώκρατες, ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου,
[16]	πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον
[43]	ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία,	ὦ	Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα,
[21]	ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω,	ὦ	Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι.
[35]	ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ,	ὦ	~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν
[65]	Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε,	ὦ	Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ
[5]	Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο,	ὦ	Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη
[26]	ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς
[4]	Κέβης ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας
[56]	ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα
[4]	φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ λέγον,	Ὦ	Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν ~ποίει καὶ
[33]	οὐ ~λογίζεται αὐτό. ~Τί τοῦτο,	ὦ	Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι
[8]	δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη ὁ Κρίτων, ἄλλο
[22]	μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ
[9]	~σιτίων (τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Τί
[65]	~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν,	Ὦ	Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε
[21]	ἢ οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι
[42]	ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς δοκεῖ,
[6]	θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι,	ὦ	~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ
[58]	~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὦ	Σώκρατες, ἡμεῖς γε τούτου τοῦ
[7]	ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, νῦν γέ μοι δοκεῖ
[32]	~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, ὁ Κέβης. ~(Οὐ μέντοι
[41]	ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον,	ὦ	Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ (μοι
[36]	ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ οὖν,	ὦ	~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν
[31]	~Τὰ ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις,	ὦ	Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας
[13]	σοι εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή,	ὦ	Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ δ᾽ ὅς,
[28]	ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή,	ὦ	Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ
[9]	γελάσας, Νὴ τὸν Δία, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ με
[19]	ἡ ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν,
[38]	ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ
[10]	ὁ Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις,	ὦ	Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ
[19]	φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν
[11]	σοι οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[26]	δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι
[24]	Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ
[58]	Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις,	ὦ	Σώκρατες; Περὶ γάρ τοι ~γῆς
[35]	τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ,	ὦ	Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως
[20]	~Καὶ μάλα δὴ οὕτως ἔχει,	ὦ	Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ
[27]	ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις,	ὦ	Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι
[19]	ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν,	ὦ	Σώκρατες, πρός γε ὃ βούλεται
[14]	ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη·	Ὦ	~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε
[35]	ὁ Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν,	ὦ	Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι
[21]	μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν,	ὦ	Σώκρατες, ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος
[64]	αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις ἢ
[25]	ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν,	ὦ	Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν πολλῶν
[55]	δοκεῖ; ~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς,	ὦ	Σώκρατες. ~Τί οὖν, ἦ δ᾽
[5]	ὁ Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις,	ὦ	Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι
[7]	τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως,	ὦ	~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ
[33]	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης,	ὦ	Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ
[66]	ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον
[24]	ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν
[3]	δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι	Ὦ	~Σώκρατες, ὕστατον δή σε προσεροῦσι
[14]	ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ καλή,	ὦ	(Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ
[49]	ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία,	ὦ	(Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ
[39]	ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν,	ὦ	(Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη
[2]	πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν,	ὦ	Φαίδων, καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~(Αὐτός,	ὦ	Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ
[38]	ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς,	ὦ	Φαίδων, συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν.
[38]	τρίχας Αὔριον δή, ἔφη, ἴσως,	ὦ	(Φαίδων) τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας
[2]	τὰ περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον,	ὦ	Φαίδων; Τί ἦν τὰ λεχθέντα
[2]	οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ,	ὦ	Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός
[1]	ἀποθανών. Τί οὖν ἦν τοῦτο,	ὦ	(Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ,
[40]	~δόξει οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ,	ὦ	φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς
[28]	τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο λέγειν,	ὦ	φίλε Κέβης, ᾗ οὐχ οὕτως
[17]	ὁμοῦ πάντα χρήματα Ὡσαύτως ~δέ,	ὦ	φίλε Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι
[29]	πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε ~δεῖ,	ὦ	φίλε Κέβης τε καὶ Σιμμία,
[51]	τῇ φύσει. τότε μὲν γάρ,	ὦ	φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ
[30]	~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ γε,	ὦ	φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ εἶναι
[54]	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽	ᾧ	ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς
[11]	πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν	ᾧ	ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν,
[54]	ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι	ᾧ	ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ
[54]	ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽	ᾧ	ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως.
[54]	ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι	ᾧ	ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν
[54]	ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ	ᾧ	ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν
[54]	κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι	ᾧ	ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ
[54]	ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽	ᾧ	ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν
[54]	ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ	ᾧ	ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει,
[54]	~Ἀποκρίνου δή, ἦ δ᾽ ὅς,	ᾧ	ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν
[54]	ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό ~με	ᾧ	ἂν τί ἐν τῷ σώματι
[3]	τὰς κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα	ᾧ	ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ
[41]	ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν	ᾧ	ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ
[54]	~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον	ᾧ	αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή
[57]	Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου	ᾧ	δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε
[48]	τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν οὖν	ᾧ	~εἰκάζω τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν·
[41]	ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε ἐν	ᾧ	ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι,
[60]	καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν	ᾧ	ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ ~βαθυτέρους
[1]	πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν	ᾧ	Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην τοὺς
[3]	ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον ἐν	ᾧ	καὶ ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον
[57]	τοῦ χρόνου τούτου μόνον ἐν	~ᾧ	καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ
[9]	ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις	ᾧ	μηδὲν ἡδὺ τῶν ~τοιούτων μηδὲ
[13]	ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν	ᾧ	~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ
[20]	τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ	ᾧ	ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ λέγω, ~δυοῖν
[45]	προστεθέν> ἢ τὸ προστεθὲν καὶ	ᾧ	~προσετέθη (διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ
[45]	προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ ἓν	ᾧ	προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ τὸ
[29]	κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν,	ᾧ	προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ
[12]	ἤρων τυχεῖν ἤρων δὲ φρονήσεως	ᾧ	τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος
[20]	ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο,	ᾧ	τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ
[19]	~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο	ᾧ	φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως
[45]	Καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν	ᾧ	φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ ἢ
[9]	ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή,	ὠγαθέ,	ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ
[44]	τοῦ Κάδμου λόγον εἰ πάθοι.	~Ὠγαθέ,	ἔφη ὁ Σωκράτης, μὴ μέγα
[29]	καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον	ὧδ᾽	ἔχει· ἐὰν μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται,
[55]	ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ	ὧδε,	ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου
[10]	~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ	ὧδε	ἔχει· ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν
[49]	σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽ ὅς,	ὧδε	λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ
[60]	ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις	ὡδοποίηται,	θαλάττας ~τε καὶ λίμνας καὶ
[54]	τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;	~Ὧι	ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ
[61]	ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος	Ὠκεανός	ἐστιν, ~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ
[57]	συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα,	ᾤκησεν	~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα.
[53]	δ᾽ ὅς, ἐὰν οἷοί τ᾽	ὦμεν,	ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ
[46]	Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι	ᾤμην	διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας περὶ τῶν
[45]	καὶ ~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ	ᾤμην	εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε πολλῶν
[8]	καὶ Κέβης, εἰ μὲν μὴ	ᾤμην	~ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς
[47]	τοῦ βελτίστου, ~εἰ μὴ δικαιότερον	ᾤμην	καὶ κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ
[46]	κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον	ᾤμην	καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι
[45]	σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως ~τότε	ᾤμην·	οὐ δοκῶ σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε,
[45]	τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ	ᾤμην	πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι,
[46]	Οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν	ᾤμην,	φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ
[50]	ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ	ὡμολογεῖτο	εἶναί ~τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν
[51]	τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων	ὡμολογεῖτο,	ἐκ τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον
[17]	ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως	ὡμολογήκαμεν,	ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ
[16]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν	ὡμολογημένων	ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν
[43]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ	ὡμολογήσαμεν	ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν
[43]	ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν;	~Ὡμολογήσαμεν,	ἔφη· πῶς γὰρ οὔ; ~Τί
[21]	γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι	ὡμολογήσαμεν	ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν
[23]	ταὐτὸν καὶ ὃν πρὸ τούτου	~ὡμολογήσαμεν,	τὸ γίγνεσθαι πᾶν τὸ ζῶν
[55]	γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ	ὡμολόγηται,	(ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου
[54]	δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν πρόσθεν	ὡμολόγηται;	~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη ὁ
[55]	ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο	ὡμολόγητο	~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι
[39]	δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν	ὤν,	ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ
[39]	μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ	ὤν,	καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ ἕτερος·
[38]	λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς	ὤν,	ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον,
[50]	καὶ μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ	~ὢν	ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν τῷ μεγέθει
[45]	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, νέος	ὢν	θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς
[13]	αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει	ὢν	καὶ ~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι
[52]	αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ	~ὢν	ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος
[52]	τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε (οὐκ	ὢν	ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος
[50]	ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι	ὢν	ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς
[58]	ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ καλλίων τυγχάνει	ὢν	τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου
[33]	τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν	ὧν	ἄν τις οἰηθείη, οἷον ἢ
[45]	ἄν τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται	ὧν	ἂν λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ
[40]	ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ	~ὧν	ἂν ὁ λόγος ᾖ οὐ
[42]	ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ	ὧν	ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν
[42]	γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ	ὧν	ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει.
[65]	~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους	ὧν	ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν
[13]	ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς.	~Ὧν	δὴ καὶ ἐγὼ κατά γε
[60]	ποταμοὶ καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ·	ὧν	δὴ καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους
[45]	λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ	ὧν	δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν,
[57]	ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ	ὧν	δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας ὃν
[62]	~Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ	ὧν	διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν
[5]	τῷ ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ	ὧν	ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι
[41]	συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ	ὧν	ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ;
[57]	ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται,	ὧν	ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς
[51]	~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν	ὧν	ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ
[12]	τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ	ὧν	ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ
[67]	~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν τότε	ὧν	ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ ἄλλως ~φρονιμωτάτου
[21]	περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ	ὧν	ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον
[44]	Ἔστι δὲ δὴ τὸ ~κεφάλαιον	ὧν	ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν
[59]	δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη,	ὧν	καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα
[59]	διαφάνειαν καὶ τὰ ~χρώματα καλλίω·	ὧν	καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι
[18]	ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν γε ἐξ	ὧν	Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι
[21]	ἔχειν διδόναι λόγον περὶ τούτων	ὧν	νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη
[19]	τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ	ὧν	νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ
[16]	~Τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν	ὧν	νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη,
[51]	καὶ σέ τι τούτων ἐτάραξεν	ὧν	ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη
[56]	ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους περὶ	(ὧν	οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν
[34]	κόσμιοί εἰσι ~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ	ὧν	οἱ πολλοὶ ἕνεκά φασιν· ἢ
[4]	περὶ γάρ τοι τῶν (ποιημάτων	ὧν	πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς τοῦ Αἰσώπου
[47]	ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων	ὧν	~πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι
[21]	ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον	ὧν	πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ
[9]	~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ	ὧν	σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς
[14]	καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν	ὧν	σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν
[61]	τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα,	ὧν	τὸ ~μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω
[43]	~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ	ὧν	τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις
[43]	ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ	ὧν	φησί τις αὐτὴν (εἶναι, καὶ
[55]	τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ	ὠνομάζομεν;	~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ δίκαιον
[13]	~μὲν πάντα) καὶ μετὰ τούτου	(ὠνούμενά	τε καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι
[25]	ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ ἄλλων	~ὡντινωνοῦν	τοιούτων, ἢ ἴσων (ἢ καλῶν)
[58]	καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν	ᾧπέρ	ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ
[21]	ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν	ᾧπερ	καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον
[29]	σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ	ὥρᾳ,	καὶ πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ
[63]	εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί μοι	ὥρα	τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ
[59]	ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ	ὥρας	αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε
[66]	οὕτως αὐτὸ ποιήσει. Καὶ ἅμα	~ὤρεξε	τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει. ~Καὶ
[49]	~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης	ὡρμημένων,	εἴπερ βούλοιό τι τῶν ὄντων
[48]	~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ γε	ὥρμησα,	καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν
[2]	τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων,	ὡς	ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε
[14]	(ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη,	ὡς	ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ προσηκόντων
[44]	~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι	(ὡς	ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν,
[49]	τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν	ὡς	ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν,
[47]	ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι,	ὡς	αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ
[14]	ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες,	ὡς	ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ λέγεις·
[10]	ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὡς	ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν
[48]	μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι	ὡς	ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας
[47]	μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς	ὡς	ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ
[58]	τὸ ἀληθινὸν φῶς (καὶ ἡ	ὡς	~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ
[7]	γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ	ὡς	ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν
[24]	δεδιέναι τὸ τῶν παίδων, μὴ	ὡς	ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν
[29]	καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου	ὡς	ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ
[47]	μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ	ὡς	ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον
[29]	δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων,	ὡς	~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ
[11]	~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον	ὡς	ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ
[9]	θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου οἱ	ὡς	ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη,
[9]	ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε	ὡς	ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ
[33]	οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ	ὡς	ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται
[43]	ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις	ὡς	ἄλλη οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη;
[63]	καὶ τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν,	ὡς	ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ ~πλέον
[46]	μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ὡς	ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ
[42]	ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία	ὡς	ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη.
[2]	τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ	ὡς	ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα.
[60]	καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι,	ὡς	ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ
[42]	προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ	ὡς	ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν
[33]	κατιδοῦσα ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν,	ὡς	ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος
[36]	τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ,	ὡς	ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν
[46]	ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος	ὡς	ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν
[57]	ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως,	ὡς	ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου
[43]	οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον	ὡς	ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας
[21]	δὴ ~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα,	ὡς	ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ
[65]	ποιήσομεν. Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς,	Ὡς	ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ
[3]	τῇ χειρί, καὶ τρίβων ἅμα,	Ὡς	ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ
[45]	ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι	ὡς	αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν, ἡ
[7]	ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς,	ὡς	αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη,
[57]	κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν τοῦ	ὡς	βελτίστην τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι.
[47]	~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη,	ὡς	βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν μοι, ἦ
[38]	Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ;	Ὡς	γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν
[65]	ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν	ὡς	γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε
[50]	τετόλμηκεν μέγα ὂν σμικρὸν ~εἶναι·	ὡς	δ᾽ αὕτως καὶ τὸ σμικρὸν
[66]	ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν,	~ὡς	δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ
[37]	ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι·	~Ὡς	δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι
[24]	~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας,	Ὡς	δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειρῶ
[64]	~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ	ὡς	δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ ἐν
[58]	καὶ τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν,	ὡς	διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ
[49]	~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Κέβης,	ὡς	διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις
[38]	ἢ ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν δίελθε	ὡς	δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν,
[45]	πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ γε	ὡς	ἐάν τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι
[63]	οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν	ὡς	ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν
[64]	Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα,	ὡς	ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ
[49]	εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν	ὡς	ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,
[57]	τῶν περὶ γῆς εἰωθότων ~λέγειν,	ὡς	ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ
[22]	πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὡς	ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων
[56]	καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε,	ὡς	ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ, καθ᾽
[41]	φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ,	ὡς	ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται
[42]	~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι,	ὡς	ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο
[47]	~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα,	ὡς	ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ
[56]	τέ γε καὶ ἔτι μᾶλλον,	ὡς	~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ
[2]	οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει,	ὡς	εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι
[13]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι,	ὡς	εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ
[15]	ἔστι τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα,	ὡς	εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ
[54]	ἀεὶ οὐ μή ποτε δέξηται,	ὡς	ἐκ ~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ
[8]	φάρμακον ὅτι χρή σοι φράζειν	ὡς	ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι
[41]	ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ δὲ ταύτην,	ὡς	ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε καὶ
[17]	Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν,	ὡς	~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ
[17]	~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,	ὡς	ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω,
[13]	ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον,	ὡς	ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ,
[2]	παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ	ὡς	ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ
[6]	ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος,	ὡς	ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ
[49]	γε· θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ	ὡς	ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν
[41]	ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι,	ὡς	ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ
[44]	ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως,	ὡς	ἔοικε, μετρίως γέγονεν· τί δὲ
[4]	διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ,	ὡς	ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι.
[35]	ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ· καί,	ὡς	ἔοικε, τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος
[19]	εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα,	ὡς	ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι.
[56]	τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν,	ὡς	ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽
[11]	ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως,	ὡς	ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι,
[11]	~αὐτὰ τὰ πράγματα· καὶ τότε,	ὡς	ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν
[37]	τι λέγω· εἰκόνος γάρ τινος,	ὡς	ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι.
[43]	~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν,	ὡς	ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν
[45]	ὦ Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς	ὡς	~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας ἣν
[37]	~λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν	ὡς	(ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν
[45]	γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ	ὡς	ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ ἕν,
[64]	ἐγὼ πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι,	ὡς,	ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι
[41]	ὁ Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς	ὡς	ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν
[45]	γε δι᾽ ὅτι ἓν γίγνεται	ὡς	ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽
[29]	καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως	ὡς	ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ
[25]	αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε	ὡς	ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά;
[58]	ἐν τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον	ὡς	~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες
[10]	ὀφθαλμῶν ~τε καὶ ὤτων καὶ	ὡς	ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος,
[45]	Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν	ὡς	ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ
[14]	ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως,	ὡς	ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ
[38]	πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα	ὡς	εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ
[46]	μέν ποτε ἐκ βιβλίου τινός,	ὡς	ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος
[64]	μηδὲ λέγῃ ἐν ~τῇ ταφῇ	ὡς	ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ ἐκφέρει
[36]	τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον εἴποι,	ὡς	ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ
[37]	~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν,	ὡς	ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι,
[38]	ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο,	ὡς	~ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως
[67]	τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός,	ὡς	~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν τότε
[24]	πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ	ὡς	ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι
[38]	ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ	ὡς	Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως τὸν
[2]	θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ	ὡς	θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου
[3]	ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ·	ὡς	θαυμασίως πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν
[35]	εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης,	ὡς	ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ
[38]	ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽	ὡς	Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει,
[8]	ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω	ὡς	καὶ δὶς δώσων, ἐὰν δὲ
[40]	δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου,	ὡς	κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι
[13]	ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως	ὡς	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ
[1]	ἐσώθη. Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο	ὡς	λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου
[61]	πρῶτον δεινόν τε καὶ ἄγριον,	ὡς	λέγεται, χρῶμα δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον
[50]	ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ που	ὡς	λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ τοῦδ᾽
[65]	μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι	ὡς	λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων εἵπετο
[50]	τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων)	~Ὡς	μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ
[37]	ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε.	Ὡς	μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον
[58]	εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν·	ὡς	μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται
[47]	δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι·	ὡς	μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ
[57]	δὲ ~ἄρα ἡ πορεία οὐχ	ὡς	ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος
[3]	αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι	ὡς	ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι
[11]	ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν,	ὡς	ὁ λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ
[61]	Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ ἐστίν,	ὡς	οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων
[47]	ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν δὲ τοῦ	ὡς	οἷόν τε ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι
[22]	τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι	ὡς	οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν τε
[38]	τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν	ὡς	ὀξέως ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ
[6]	ἤδη δὲ καὶ ἄλλων τινῶν,	ὡς	οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς
[51]	οὕτως ἔχω· καίτοι οὔτι λέγω	ὡς	οὐ πολλά με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν
[4]	(εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ	ὡς	οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων
[35]	ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι	(ὡς	οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν
[45]	ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι	ὡς	οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ σοι
[41]	ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν ~ἐμμένω	ὡς	οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη
[48]	(ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν μή,	ὡς	~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι
[32]	οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς	ὡς	οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ
[24]	μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων,	ὡς	οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν
[39]	μισόλογοι, ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι·	~ὡς	οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν
[56]	λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι·	ὡς	οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά τις
[46]	εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην	ὡς	οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος.
[3]	~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.	Ὡς	οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη,
[44]	~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες	ὡς	παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος
[40]	γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι	ὡς	~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ
[63]	περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν	(ὡς	πορευσόμενος ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ)
[41]	που ~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος	ὡς	πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν
[3]	εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν	ὡς	~πρῳαίτατα εἰς τὸ εἰωθός. Καὶ
[58]	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ	ὡς	πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ἐν
[65]	(ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ	ὡς	ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι	ὡς	σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή
[27]	ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ	ὡς	συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽
[10]	ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος,	ὡς	ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν
[4]	καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν	ὡς	~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε,
[46]	οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽	ὡς	~τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ
[46]	~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους	ὡς	τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον,
[11]	ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης,	ὡς	τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε
[50]	τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ	ὡς	~τοῖς ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ
[38]	τινὸς λόγου ὅς με πείσει	ὡς	τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ
[22]	~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν	ὡς	τοῦτο, τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽
[40]	μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν ψυχὴν	ὡς	τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς
[38]	ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν,	ὡς	~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους, ὅτι
[4]	ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν,	ὡς	φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς,
[41]	ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος	ὡς	ψυχή ἐστιν ἁρμονία. ~Τί δέ,
[45]	ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην,	ὥς	γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις
[8]	βούλομαι ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι,	ὥς	μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ
[45]	τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ,	ὥς	τινες ἔλεγον, τότε δὴ τὰ
[12]	ὅς. ~Λύειν δέ γε αὐτήν,	ὥς	φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ
[1]	~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον,	ὥς	φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς
[13]	θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ δή,	(ὥς)	φασιν ~οἱ περὶ τὰς τελετάς,
[29]	σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν,	ὥς	φασιν οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ
[55]	τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~Ὣς	δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν εἰ
[25]	καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον	~ὡσαύτως	ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ
[49]	αὐτῆς δέοι σε διδόναι λόγον,	ὡσαύτως	ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν
[17]	γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ πάντα χρήματα	Ὡσαύτως	~δέ, ὦ φίλε Κέβης, καὶ
[25]	οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται;	~Ὡσαύτως,	ἔφη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ
[27]	περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ	ὡσαύτως	ἔχει, ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ
[25]	ἔφη ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε	ὡσαύτως	ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν
[25]	ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ	ὡσαύτως	ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι
[27]	ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ	ὡσαύτως	ἔχον, καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα
[27]	ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ	~ὡσαύτως	ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ μή.
[59]	ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην	ὡσαύτως,	καὶ ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων
[59]	καρπούς· καὶ αὖ τὰ ὄρη	ὡσαύτως	καὶ τοὺς ~λίθους ἔχειν ἀνὰ
[25]	μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽ αὑτό,	ὡσαύτως	κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε
[28]	μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ	ὡσαύτως	κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον
[46]	καὶ περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην	ὡσαύτως	πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ τῶν
[28]	ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ	ὦσι	ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν
[59]	~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο,	ὥσπερ	αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν
[60]	πάντα κινεῖν ἄνω καὶ κάτω	ὥσπερ	αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ
[37]	γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα	ὥσπερ	ἄν τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου
[58]	ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν,	ὥσπερ	ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ
[47]	Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι	ὥσπερ	ἂν εἴ τις λέγων ὅτι
[38]	ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην	ὥσπερ	Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν
[53]	αὐτῷ ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις;	~Ὥσπερ	ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου
[11]	~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι	ὥσπερ	ἀτραπός τις ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ
[41]	καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι,	ὥσπερ	αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα
[19]	φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι	ὥσπερ	αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ
[8]	εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί,	ὥσπερ	γε καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ
[18]	λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις·	ὥσπερ	γε καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν
[29]	ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ,	ὥσπερ	δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων,
[59]	καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα	ὥσπερ	δείγματα, ~οἷς δὴ οἱ γραφῆς
[62]	γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι	(ὥσπερ	δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς τὴν
[33]	~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ	ὥσπερ	διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι
[50]	εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν.	Ὥσπερ	ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν
[31]	~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ,	ὥσπερ	εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽
[60]	ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους	ὥσπερ	εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν
[66]	χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽	ὥσπερ	εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν
[2]	ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων	~ὥσπερ	εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ λόγοι
[12]	(ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην	ὥσπερ	(ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;
[3]	ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον,	ὥσπερ	ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽
[49]	ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ	ὥσπερ	ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ
[7]	χρή με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι	ὥσπερ	ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν,
[39]	ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς	ὥσπερ	ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται
[60]	πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου,	(ὥσπερ	ἐν Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ
[47]	μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ	ὥσπερ	ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι,
[52]	γ᾽ οὖσαν δεξαμένην τὸ ~θερμόν,	ὥσπερ	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι
[58]	~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα,	ὥσπερ	ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης
[36]	~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι,	ὥσπερ	ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν καὶ
[38]	προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν	ὥσπερ	ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου
[63]	κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα	ὥσπερ	ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε
[35]	καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον	ὥσπερ	ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν
[46]	βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν	ὥσπερ	ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα
[39]	γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο,	~ὥσπερ	ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς
[39]	πλείστους. ~Πῶς λέγεις; ἔφην ἐγώ.	~Ὥσπερ,	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ τῶν
[33]	~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη	ὥσπερ	ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς
[59]	τοὺς ~δὲ περὶ τὸν ἀέρα	ὥσπερ	ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς
[23]	Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ	ὥσπερ	ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι
[36]	ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην,	ὥσπερ	καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ
[35]	Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως	ὥσπερ	καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς
[6]	~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ,	ὥσπερ	καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ
[22]	ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως	ὥσπερ	~καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ
[6]	πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ,	ὥσπερ	καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν.
[47]	ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ δὲ	ὥσπερ	~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα
[64]	αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε	ὥσπερ	κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν
[12]	ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν	ὥσπερ	~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[30]	τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου,	ὥσπερ	λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά τε
[1]	τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν,	ὥσπερ	λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης
[27]	πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ	ὥσπερ	μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ
[40]	ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας,	ὥσπερ	μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι.
[13]	καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω	ὥσπερ	νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον
[44]	ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου,	ὥσπερ	νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ
[49]	ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο	ὥσπερ	οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς
[29]	γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν,	ὥσπερ	οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου
[59]	καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι	ὥσπερ	οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ
[60]	εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ αὐτὰ	ὥσπερ	οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ
[39]	γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς, μισόλογοι,	ὥσπερ	οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ
[60]	~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν	ὥσπερ	οἱ ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν
[40]	τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽	ὥσπερ	οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ
[32]	οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν φοβούμενοι,	ὥσπερ	οἱ πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ
[4]	μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν,	ὥσπερ	οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ
[32]	τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες,	ὥσπερ	οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι,
[3]	ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον.	Ὥσπερ	οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν·
[65]	ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι	~ὥσπερ	πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν
[58]	Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ,	ὥσπερ	περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους
[38]	ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ	ὥσπερ	πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ
[14]	ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα	ὥσπερ	πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται
[37]	γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ	ὥσπερ	~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ
[33]	πίπτειν εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ	ὥσπερ	~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων
[36]	τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ	ὥσπερ	~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι
[58]	ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα,	ὥσπερ	τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ
[24]	μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον	~ὥσπερ	τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη
[37]	ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης,	ὥσπερ	τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ μειδιάσας,
[55]	οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα,	ὥσπερ	τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν,
[16]	τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον,	ὥσπερ	τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ
[60]	εἰς τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ	ὥσπερ	τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε
[38]	τὸν λόγον; Καὶ πότερον (κἀκεῖνος,	ὥσπερ	ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο
[38]	ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ	~ὥσπερ	ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ
[55]	μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου,	ὥσπερ	ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽
[17]	τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα,	~ὡσπερεὶ	κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις
[20]	καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι.	Ὥστε	ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς
[45]	τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην,	ὥστε	ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα ἃ πρὸ
[62]	διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν	ὥστε	~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν τῷ
[59]	μεγάλα καὶ πανταχοῦ ~τῆς γῆς,	ὥστε	αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων
[8]	~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο.	Ὥστε	διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ,
[66]	αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα,	ὥστε	ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ
[59]	ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην	ὥστε	ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον
[59]	τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ,	ὥστε	ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς
[12]	ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν,	~ὥστε	ἥ γε (ἀποδημία ἡ νῦν
[42]	οὖν ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν,	ὥστε	καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον
[11]	~τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις,	ὥστε	καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα
[18]	τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι·	ὥστε	καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή
[11]	παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει,	ὥστε	μὴ δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν
[52]	ὅς, περὶ ἔνια τῶν τοιούτων,	ὥστε	μὴ μόνον αὐτὸ τὸ εἶδος
[30]	τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν,	ὥστε	~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς
[2]	ὡς ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα,	ὥστε	μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς
[20]	ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον·	ὥστε,	ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι
[52]	ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας,	ὥστε	(οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν
[37]	γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι,	ὥστε	πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς
[33]	ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι,	ὥστε	ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς (ἄλλο
[11]	καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς,	ὥστε	τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς τῷ
[52]	ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω πεφυκέναι	ὥστε	τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω
[37]	σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο.	ὥστε	τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω ἄξιον
[33]	~ἀπάτης δὲ ἡ διὰ τῶν	ὤτων	καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα
[10]	ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ	ὤτων	καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος
[57]	ἃ ~δὴ καὶ μέγιστα λέγεται	ὠφελεῖν	ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς
[30]	κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ καὶ	ὤφθη	ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα
[1]	Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους	ᾤχετο	(ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ
[55]	ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν	ᾤχετο.	~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε,
[47]	δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε,	ᾠχόμην	φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων