| Chapitre |
| [31] |
τοὺς
μὲν
γαστριμαργίας
τε
καὶ
|
ὕβρεις |
καὶ
φιλοποσίας
μεμελετηκότας
~καὶ
μὴ |
| [62] |
οὓς
ἀπέκτειναν,
οἱ
δὲ
οὓς
|
ὕβρισαν, |
καλέσαντες
~δ᾽
ἱκετεύουσι
(καὶ
δέονται |
| [10] |
περὶ
~πάντων,
οἷον
μεγέθους
πέρι,
|
ὑγιείας, |
ἰσχύος,
καὶ
τῶν
ἄλλων
ἑνὶ |
| [40] |
ὡς
τῶν
λόγων
κινδυνεύει
οὐδὲν
|
ὑγιὲς |
εἶναι,
ἀλλὰ
πολὺ
μᾶλλον
~ὅτι |
| [39] |
πάντας
καὶ
ἡγεῖται
οὐδενὸς
οὐδὲν
|
ὑγιὲς |
εἶναι
τὸ
~παράπαν.
Ἢ
οὐκ |
| [13] |
ὄντι
ἀνδραποδώδης
τε
καὶ
οὐδὲν
|
ὑγιὲς |
οὐδ᾽
ἀληθὲς
ἔχῃ,
τὸ
δ᾽ |
| [39] |
οὔτε
τῶν
πραγμάτων
οὐδενὸς
οὐδὲν
|
ὑγιὲς |
οὐδὲ
~βέβαιον
οὔτε
τῶν
λόγων, |
| [39] |
παντάπασί
γε
ἀληθῆ
εἶναι
καὶ
|
ὑγιῆ |
καὶ
πιστὸν
τὸν
ἄνθρωπον,
~ἔπειτα |
| [40] |
ἔχομεν,
ἀλλὰ
ἀνδριστέον
καὶ
προθυμητέον
|
ὑγιῶς |
~ἔχειν,
σοὶ
μὲν
οὖν
καὶ |
| [40] |
πολὺ
μᾶλλον
~ὅτι
ἡμεῖς
οὔπω
|
ὑγιῶς |
ἔχομεν,
ἀλλὰ
ἀνδριστέον
καὶ
προθυμητέον |
| [60] |
οὐκ
ἔχει
οὐδὲ
βάσιν
τὸ
|
ὑγρὸν |
τοῦτο.
Αἰωρεῖται
δὴ
~καὶ
κυμαίνει |
| [36] |
καὶ
ψυχροῦ
καὶ
ξηροῦ
καὶ
|
ὑγροῦ |
καὶ
~τοιούτων
τινῶν,
κρᾶσιν
εἶναι |
| [60] |
πυρὸς
μεγάλους
ποταμούς,
πολλοὺς
δὲ
|
ὑγροῦ |
πηλοῦ
καὶ
~καθαρωτέρου
καὶ
βορβορωδεστέρου, |
| [60] |
οὕτω
καὶ
ἐκεῖ
συναιωρούμενον
τῷ
|
ὑγρῷ |
τὸ
πνεῦμα
δεινούς
~τινας
ἀνέμους |
| [47] |
ἀέρας
δὲ
καὶ
~αἰθέρας
καὶ
|
ὕδατα |
αἰτιώμενον
καὶ
ἄλλα
πολλὰ
καὶ |
| [61] |
δεινὰς
~δυνάμεις
λαβὼν
ἐν
τῷ
|
ὕδατι, |
δὺς
κατὰ
τῆς
γῆς,
περιελιττόμενος |
| [48] |
τὰ
~ὄμματα,
ἐὰν
μὴ
ἐν
|
ὕδατι |
ἤ
(τινι
τοιούτῳ
σκοπῶνται
τὴν |
| [61] |
Ἀχερουσιάδος
λίμνης,
οὐ
συμμειγνύμενος
τῷ
|
ὕδατι· |
~περιελιχθεὶς
δὲ
πολλάκις
ὑπὸ
γῆς |
| [59] |
αὐτῇ
ἀποστάσει
ᾗπερ
ἀήρ
τε
|
ὕδατος |
ἀφέστηκεν
καὶ
αἰθὴρ
~ἀέρος
πρὸς |
| [61] |
τῆς
παρ᾽
ἡμῖν
~θαλάττης,
ζέουσαν
|
ὕδατος |
καὶ
πηλοῦ·
ἐντεῦθεν
δὲ
(χωρεῖ |
| [58] |
θαλάττης
οἰκεῖν
καὶ
διὰ
τοῦ
|
ὕδατος |
ὁρῶν
τὸν
ἥλιον
καὶ
τὰ |
| [59] |
αὐτὰ
ταῦτα
τὰ
κοῖλα
αὐτῆς,
|
ὕδατός |
τε
καὶ
ἀέρος
~ἔκπλεα
(ὄντα, |
| [60] |
ὑπὸ
τὴν
γῆν
καὶ
θερμῶν
|
ὑδάτων |
καὶ
ψυχρῶν,
~πολὺ
δὲ
πῦρ |
| [60] |
ὅταν
τε
~οὖν
ὑποχωρήσῃ
τὸ
|
ὕδωρ |
εἰς
τὸν
τόπον
τὸν
δὴ |
| [58] |
εἰς
ἃ
~συνερρυηκέναι
τό
τε
|
ὕδωρ |
καὶ
τὴν
ὁμίχλην
καὶ
τὸν |
| [61] |
~ἐναντίας·
καὶ
οὐδὲ
τὸ
τούτου
|
ὕδωρ |
οὐδενὶ
μείγνυται,
ἀλλὰ
καὶ
οὗτος |
| [60] |
διεξόδους
ἔχειν,
ᾗ
πολὺ
μὲν
|
~ὕδωρ |
ῥεῖν
ἐξ
ἀλλήλων
εἰς
ἀλλήλους |
| [59] |
ἑνὶ
λόγῳ,
ὅπερ
ἡμῖν
τὸ
|
ὕδωρ |
~τε
καὶ
ἡ
θάλαττά
ἐστι |
| [65] |
τὰ
παιδία
δύο
γὰρ
αὐτῷ
|
ὑεῖς |
σμικροὶ
~ἦσαν,
εἷς
δὲ
μέγας |
| [12] |
μὲν
~παιδικῶν
καὶ
γυναικῶν
καὶ
|
ὑέων |
ἀποθανόντων
πολλοὶ
δὴ
ἑκόντες
~ἠθέλησαν |
| [64] |
ἄλλως
λέγειν,
παραμυθούμενος
ἅμα
μὲν
|
ὑμᾶς, |
ἅμα
δ᾽
~ἐμαυτόν.
Ἐγγυήσασθε
οὖν |
| [8] |
δ᾽
ὅς,
πειραθῶ
πιθανώτερον
πρὸς
|
ὑμᾶς |
ἀπολογήσασθαι
ἢ
~πρὸς
τοὺς
δικαστάς. |
| [64] |
λάβητέ
με
καὶ
μὴ
ἐκφύγω
|
ὑμᾶς. |
~Γελάσας
δὲ
ἅμα
ἡσυχῇ
καὶ |
| [35] |
παροῦσαν
τύχην,
ὅτε
γε
μηδ᾽
|
ὑμᾶς |
δύναμαι
πείθειν,
ἀλλὰ
φοβεῖσθε
μὴ |
| [40] |
προθυμίας
ἅμα
ἐμαυτόν
τε
καὶ
|
ὑμᾶς |
~ἐξαπατήσας,
ὥσπερ
μέλιττα
τὸ
κέντρον |
| [7] |
~(Δίκαια,
ἔφη,
λέγετε·
οἶμαι
γὰρ
|
ὑμᾶς |
λέγειν
ὅτι
χρή
με
πρὸς |
| [13] |
καὶ
Κέβης,
ἀπολογοῦμαι,
ὡς
εἰκότως
|
~ὑμᾶς |
τε
ἀπολείπων
καὶ
τοὺς
ἐνθάδε |
| [38] |
λόγον;
Καὶ
πότερον
(κἀκεῖνος,
ὥσπερ
|
ὑμᾶς |
φῄς,
ἔνδηλός
τι
~ἐγένετο
ἀχθόμενος |
| [64] |
μὲν
γὰρ
ἦ
μὴν
παραμενεῖν·
|
ὑμεῖς |
~δὲ
ἦ
μὴν
μὴ
παραμενεῖν |
| [64] |
καινότερον·
ὅτι
ὑμῶν
αὐτῶν
~ἐπιμελούμενοι
|
ὑμεῖς |
καὶ
ἐμοὶ
καὶ
τοῖς
ἐμοῖς |
| [63] |
πορευσόμενος
ὅταν
ἡ
~εἱμαρμένη
καλῇ)
|
Ὑμεῖς |
μὲν
οὖν,
ἔφη,
ὦ
Σιμμία |
| [40] |
οὑτωσὶ
~ἔρχομαι
ἐπὶ
τὸν
λόγον·
|
ὑμεῖς |
μέντοι,
ἂν
ἐμοὶ
πείθησθε,
(σμικρὸν |
| [64] |
ἐμοὶ
καὶ
τοῖς
ἐμοῖς
καὶ
|
ὑμῖν |
αὐτοῖς
ἐν
χάριτι
~ποιήσετε
ἅττ᾽ |
| [8] |
παρέχει.
~Ἔα
αὐτόν,
ἔφη.
Ἀλλ᾽
|
ὑμῖν |
δὴ
τοῖς
δικασταῖς
βούλομαι
ἤδη |
| [2] |
~Ἀλλὰ
σχολάζω
γε
καὶ
πειράσομαι
|
ὑμῖν |
διηγήσασθαι·
καὶ
γὰρ
τὸ
μεμνῆσθαι |
| [40] |
πολὺ
μᾶλλον,
ἐὰν
μέν
τι
|
ὑμῖν |
~δοκῶ
ἀληθὲς
λέγειν,
συνομολογήσατε,
εἰ |
| [35] |
ἔοικε,
τῶν
~κύκνων
δοκῶ
φαυλότερος
|
ὑμῖν |
εἶναι
τὴν
μαντικήν,
οἳ
ἐπειδὰν |
| [56] |
τὰς
πρώτας,
καὶ
εἰ
πισταὶ
|
ὑμῖν |
εἰσιν,
ὅμως
ἐπισκεπτέαι
~σαφέστερον·
καὶ |
| [47] |
καὶ
αὖ
περὶ
τοῦ
~διαλέγεσθαι
|
ὑμῖν |
ἑτέρας
τοιαύτας
αἰτίας
λέγοι,
φωνάς |
| [38] |
ὦ
Φαίδων,
συγγνώμην
γε
ἔχω
|
ὑμῖν. |
Καὶ
γὰρ
αὐτόν
με
νῦν |
| [64] |
ἐπειδὰν
πίω
τὸ
φάρμακον,
οὐκέτι
|
ὑμῖν |
~παραμενῶ,
ἀλλ᾽
οἰχήσομαι
ἀπιὼν
εἰς |
| [13] |
ἀπιστίαν
παρέχει)
εἴ
τι
οὖν
|
ὑμῖν |
~πιθανώτερός
εἰμι
ἐν
τῇ
ἀπολογίᾳ |
| [35] |
ἰδὼν
αὐτὼ
ἤρετο,
Τί;
ἔφη,
|
ὑμῖν |
τὰ
λεχθέντα
~μῶν
μὴ
δοκεῖ |
| [35] |
εἰπεῖν
καὶ
(διελθεῖν,
εἴ
πῃ
|
ὑμῖν |
φαίνεται
βέλτιον
ἂν>
~λεχθῆναι,
καὶ |
| [64] |
ὦ
Κρίτων,
οὐδὲν
καινότερον·
ὅτι
|
ὑμῶν |
αὐτῶν
~ἐπιμελούμενοι
ὑμεῖς
καὶ
ἐμοὶ |
| [24] |
ἂν
οὐδὲ
ῥᾳδίως
εὕροιτε
μᾶλλον
|
ὑμῶν |
δυναμένους
τοῦτο
~ποιεῖν.
~Ἀλλὰ
ταῦτα |
| [37] |
ὁ
Σιμμίας.
Εἰ
οὖν
τις
|
ὑμῶν |
εὐπορώτερος
ἐμοῦ,
τί
οὐκ
~ἀπεκρίνατο; |
| [64] |
μὴ
νῦν
ὁμολογήσητε·
ἐὰν
δὲ
|
ὑμῶν |
(μὲν)
αὐτῶν
~ἀμελῆτε
καὶ
μὴ |
| [13] |
καὶ
ἐπιθυμοῦντες
ἐκείνων,
~ἄλλων
ἀπέχονται
|
ὑπ᾽ |
ἄλλων
κρατούμενοι.
καίτοι
καλοῦσί
γε |
| [57] |
τινες
χρόνοι
γένωνται,
ὧν
ἐλθόντων
|
ὑπ᾽ |
ἀνάγκης
~φέρεται
εἰς
τὴν
αὐτῇ |
| [26] |
ψυχή;
ὁρατὸν
ἢ
ἀιδές;
~Οὐχ
|
ὑπ᾽ |
ἀνθρώπων
γε,
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη. |
| [58] |
χωροῦντα·
τὸ
~δὲ
εἶναι
ταὐτόν,
|
(ὑπ᾽ |
ἀσθενείας
καὶ
βραδυτῆτος
οὐχ
οἵους |
| [10] |
σκοπεῖν,
δῆλον
ὅτι
τότε
ἐξαπατᾶται
|
ὑπ᾽ |
αὐτοῦ.
~(Ἀληθῆ
λέγεις.
~Ἆρ᾽
οὖν |
| [11] |
καὶ
ἐκπλήττει,
ὥστε
μὴ
δύνασθαι
|
ὑπ᾽ |
αὐτοῦ
~καθορᾶν
τἀληθές.
Ἀλλὰ
τῷ |
| [41] |
καὶ
τότε
θαυμαστῶς
ὡς
ἐπείσθην
|
ὑπ᾽ |
αὐτοῦ
καὶ
νῦν
~ἐμμένω
ὡς |
| [11] |
λεγόμενον
ὡς
ἀληθῶς
τῷ
ὄντι
|
ὑπ᾽ |
αὐτοῦ
οὐδὲ
~φρονῆσαι
ἡμῖν
ἐγγίγνεται |
| [30] |
θεραπεύουσα
καὶ
~ἐρῶσα
καὶ
γοητευομένη
|
ὑπ᾽ |
αὐτοῦ
ὑπό
τε
τῶν
ἐπιθυμιῶν |
| [59] |
καὶ
σελήνην
καὶ
ἄστρα
ὁρᾶσθαι
|
ὑπ᾽ |
αὐτῶν
οἷα
τυγχάνει
ὄντα,
~καὶ |
| [34] |
καὶ
τὸ
ἀδόξαστον
(θεωμένη
καὶ
|
ὑπ᾽ |
~ἐκείνου
τρεφομένη,
ζῆν
τε
οἴεται |
| [62] |
οἷον
πρὸς
πατέρα
ἢ
μητέρα
|
~(ὑπ᾽ |
ὀργῆς
βίαιόν
τι
πράξαντες,
καὶ |
| [3] |
ἐξελθὼν
ὁ
θυρωρός,
ὅσπερ
~εἰώθει
|
ὑπακούειν, |
εἶπεν
περιμένειν
καὶ
μὴ
πρότερον |
| [24] |
~Ἀλλὰ
ταῦτα
μὲν
δή,
ἔφη,
|
ὑπάρξει, |
ὁ
Κέβης·
ὅθεν
δὲ
(ἀπελίπομεν |
| [36] |
τὴν
μὲν
ψυχὴν
ἀνάγκη
~εὐθὺς
|
ὑπάρχει |
ἀπολωλέναι,
καίπερ
οὖσαν
θειοτάτην,
ὥσπερ |
| [29] |
ἀθάνατον
καὶ
φρόνιμον,
οἷ
ἀφικομένῃ
|
ὑπάρχει |
αὐτῇ
εὐδαίμονι
εἶναι,
~πλάνης
καὶ |
| [22] |
ἐκ
τῶν
~αἰσθήσεων
πάντα
ἀναφέρομεν,
|
(ὑπάρχουσαν |
πρότερον
ἀνευρίσκοντες
~ἡμετέραν
οὖσαν,
καὶ |
| [57] |
μὲν
ἅπας
φεύγει
τε
καὶ
|
ὑπεκτρέπεται |
καὶ
οὔτε
~συνέμπορος
οὔτε
ἡγεμὼν |
| [50] |
τὸ
ἕτερον,
ἢ
φεύγειν
καὶ
|
ὑπεκχωρεῖν |
ὅταν
αὐτῷ
~(προσίῃ
τὸ
ἐναντίον, |
| [56] |
σῶν
καὶ
ἀδιάφθορον
οἴχεται
ἀπιόν,
|
~ὑπεκχωρῆσαν |
τῷ
θανάτῳ.
~Φαίνεται.
~Παντὸς
μᾶλλον |
| [52] |
ἀλλὰ
προσιόντος
τοῦ
θερμοῦ
ἢ
|
ὑπεκχωρήσειν |
αὐτῷ
ἢ
ἀπολεῖσθαι.
~Πάνυ
γε. |
| [52] |
ἐπιούσης
αὐτῆς
ἤτοι
~(ἀπολλύμενα
ἢ
|
ὑπεκχωροῦντα. |
Ἢ
οὐ
φήσομεν
τὰ
τρία |
| [4] |
πρόσθεν
χρόνῳ
ὅπερ
ἔπραττον
τοῦτο
|
~ὑπελάμβανον |
αὐτό
μοι
παρακελεύεσθαί
τε
(καὶ |
| [38] |
εἶναι
τὴν
ψυχήν,
καὶ
~ὥσπερ
|
ὑπέμνησέν |
με
ῥηθεὶς
ὅτι
καὶ
αὐτῷ |
| [55] |
τις
ἐπὶ
~χιόνα
θερμὸν
ἐπάγοι,
|
ὑπεξῄει |
ἂν
ἡ
χιὼν
οὖσα
σῶς |
| [52] |
προσιόντος
τοῦ
ψυχροῦ
αὐτῷ
ἢ
|
ὑπεξιέναι |
ἢ
ἀπολεῖσθαι,
~οὐ
μέντοι
ποτὲ |
| [64] |
ἢ
καόμενον
~ἢ
κατορυττόμενον
ἀγανακτῇ
|
ὑπὲρ |
ἐμοῦ
ὡς
δεινὰ
πάσχοντος,
μηδὲ |
| [37] |
ἀεὶ
τὸν
~μέλλοντα
ἀποθανεῖσθαι
δεδιέναι
|
ὑπὲρ |
τῆς
αὑτοῦ
ψυχῆς
μὴ
ἐν |
| [25] |
ἐκ
τούτων
θαρρεῖν
~ἢ
δεδιέναι
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἡμετέρας
ψυχῆς;
~Ἀληθῆ,
ἔφη, |
| [57] |
~ᾧ
καλοῦμεν
τὸ
ζῆν,
ἀλλ᾽
|
ὑπὲρ |
τοῦ
παντός,
καὶ
ὁ
κίνδυνος |
| [25] |
πάθος
πάσχειν,
τὸ
διασκεδάννυσθαι,
~καὶ
|
ὑπὲρ |
τοῦ
ποίου
τινὸς
δεδιέναι
μὴ |
| [57] |
ἀθάνατος,
ἐπιμελείας
δὴ
δεῖται
οὐχ
|
ὑπὲρ |
τοῦ
χρόνου
τούτου
μόνον
ἐν |
| [49] |
καὶ
διὰ
ταύτην
τὴν
~αἰτίαν
|
ὑπερβάλλειν, |
φοβοῖο
ἂν
λέγειν,
ἀλλὰ
μὴ |
| [37] |
ἐὰν
δὲ
μή,
~οὕτως
ἤδη
|
ὑπερδικεῖν |
τοῦ
λόγου.
~Ἀλλ᾽
ἄγε,
ἦ |
| [47] |
~καρδόπῳ
πλατείᾳ
βάθρον
τὸν
ἀέρα
|
ὑπερείδει· |
(τὴν
δὲ
τοῦ
ὡς
οἷόν |
| [45] |
εἶναι
διὰ
τὸ
ἡμίσει
αὐτοῦ
|
ὑπερέχειν. |
~Νῦν
δὲ
δή,
ἔφη
ὁ |
| [50] |
τυγχάνει
~ἔχων·
οὐδ᾽
αὖ
Σωκράτους
|
ὑπερέχειν |
ὅτι
Σωκράτης
ὁ
Σωκράτης
ἐστίν, |
| [50] |
ὅς,
ὁμολογεῖς
τὸ
τὸν
Σιμμίαν
|
ὑπερέχειν |
Σωκράτους
οὐχ
ὡς
~τοῖς
ῥήμασι |
| [50] |
ἀμφοτέρων,
τοῦ
μὲν
τῷ
μεγέθει
|
(ὑπερέχειν |
τὴν
σμικρότητα
ὑπέχων,
~τῷ
δὲ |
| [50] |
Οὐ
γάρ
που
πεφυκέναι
~Σιμμίαν
|
ὑπερέχειν |
τούτῳ,
τῷ
Σιμμίαν
εἶναι,
ἀλλὰ |
| [50] |
προσδέχεσθαι
τὸ
σμικρὸν
οὐδ᾽
ἐθέλειν
|
~ὑπερέχεσθαι, |
ἀλλὰ
δυοῖν
τὸ
ἕτερον,
ἢ |
| [50] |
~Οὐδέ
γε
αὖ
ὑπὸ
Φαίδωνος
|
ὑπερέχεσθαι |
τῷ
ὅτι
Φαίδων
ὁ
Φαίδων |
| [50] |
τὸ
μέγεθος
τῆς
σμικρότητος
παρέχων
|
ὑπερέχον. |
Καὶ
ἅμα
μειδιάσας,
~ἔοικα,
ἔφη, |
| [45] |
δὴ
καλοῦσι
περὶ
φύσεως
ἱστορίαν·
|
~ὑπερήφανος |
γάρ
μοι
ἐδόκει
εἶναι,
εἰδέναι |
| [10] |
ἄλλος
ὁ
τευξόμενος
τοῦ
ὄντος;
|
~Ὑπερφυῶς, |
ἔφη
ὁ
Σιμμίας,
ὡς
ἀληθῆ |
| [47] |
ἔφη,
ἐπίδειξιν
ποιήσωμαι,
ὦ
~Κέβης;
|
~Ὑπερφυῶς |
μὲν
οὖν,
ἔφη,
ὡς
βούλομαι. |
| [22] |
εἰ
μὴ
ταῦτα,
οὐδὲ
τάδε;
|
~Ὑπερφυῶς, |
ὦ
Σώκρατες,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας, |
| [47] |
τοῦ
φεύγειν
τε
καὶ
~ἀποδιδράσκειν
|
ὑπέχειν |
τῇ
πόλει
δίκην
ἥντιν᾽
ἂν |
| [47] |
ἐνθάδε
~καθῆσθαι,
καὶ
δικαιότερον
παραμένοντα
|
ὑπέχειν |
τὴν
δίκην
ἣν
ἂν
~κελεύσωσιν· |
| [50] |
τῷ
μεγέθει
(ὑπερέχειν
τὴν
σμικρότητα
|
ὑπέχων, |
~τῷ
δὲ
τὸ
μέγεθος
τῆς |
| [65] |
καὶ
ἧκεν
ὁ
τῶν
ἕνδεκα
|
~ὑπηρέτης |
καὶ
στὰς
(παρ᾽
αὐτόν,
Ὦ |
| [60] |
καὶ
~πλατυτέρους.
Τούτους
δὲ
πάντας
|
ὑπὸ |
γῆν
εἰς
ἀλλήλους
συντετρῆσθαί
τε |
| [61] |
~(ῥεῖ
ἄλλων
καὶ
δὴ
καὶ
|
ὑπὸ |
γῆν
ῥέων
εἰς
τὴν
λίμνην |
| [61] |
τῷ
ὕδατι·
~περιελιχθεὶς
δὲ
πολλάκις
|
ὑπὸ |
γῆς
ἐμβάλλει
κατωτέρω
τοῦ
Ταρτάρου· |
| [47] |
περὶ
Μέγαρα
ἢ
Βοιωτοὺς
ἦν,
|
ὑπὸ |
δόξης
φερόμενα
τοῦ
βελτίστου,
~εἰ |
| [36] |
τοῦ
σώματος
~ἡμῶν
καὶ
συνεχομένου
|
ὑπὸ |
θερμοῦ
καὶ
ψυχροῦ
καὶ
ξηροῦ |
| [35] |
φασιν
αὐτοὺς
θρηνοῦντας
τὸν
~θάνατον
|
ὑπὸ |
λύπης
ἐξᾴδειν,
καὶ
οὐ
λογίζονται |
| [56] |
ἀπιστῶ
ἔκ
γε
τῶν
~λεγομένων·
|
ὑπὸ |
μέντοι
τοῦ
μεγέθους
περὶ
(ὧν |
| [36] |
σῶμα
ἡμῶν
~ἀμέτρως
ἢ
ἐπιταθῇ
|
ὑπὸ |
νόσων
καὶ
ἄλλων
κακῶν,
τὴν |
| [46] |
ποτε
αὐτὸν
ᾤμην,
φάσκοντά
γε
|
ὑπὸ |
νοῦ
αὐτὰ
~κεκοσμῆσθαι,
ἄλλην
τινὰ |
| [40] |
ἀντιτείνετε,
~εὐλαβούμενοι
ὅπως
μὴ
ἐγὼ
|
ὑπὸ |
προθυμίας
ἅμα
ἐμαυτόν
τε
καὶ |
| [59] |
οὐδὲ
~διεφθαρμένοι
ὥσπερ
οἱ
ἐνθάδε
|
ὑπὸ |
σηπεδόνος
καὶ
ἅλμης
ὑπὸ
τῶν |
| [49] |
λόγος
οὐδὲ
φροντίς·
~ἱκανοὶ
γὰρ
|
ὑπὸ |
σοφίας
ὁμοῦ
πάντα
κυκῶντες
ὅμως |
| [33] |
τῷ
πάθει
μάλιστα
καταδεῖται
ψυχὴ
|
ὑπὸ |
σώματος;
~Πῶς
δή;
~Ὅτι
ἑκάστη |
| [12] |
ἑκόντες
~ἠθέλησαν
εἰς
Ἅιδου
μετελθεῖν,
|
ὑπὸ |
ταύτης
ἀγόμενοι
τῆς
ἐλπίδος,
τῆς |
| [45] |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ἐδόκουν,
τότε
|
~ὑπὸ |
ταύτης
τῆς
σκέψεως
οὕτω
σφόδρα |
| [30] |
~ἐρῶσα
καὶ
γοητευομένη
ὑπ᾽
αὐτοῦ
|
ὑπό |
τε
τῶν
ἐπιθυμιῶν
καὶ
ἡδονῶν, |
| [60] |
καὶ
ἀενάων
~ποταμῶν
ἀμήχανα
μεγέθη
|
ὑπὸ |
τὴν
γῆν
καὶ
θερμῶν
ὑδάτων |
| [58] |
ὥσπερ
τὰ
ἐν
τῇ
θαλάττῃ
|
ὑπὸ |
τῆς
~ἅλμης,
καὶ
οὔτε
φύεται |
| [57] |
γῆς
εἰωθότων
~λέγειν,
ὡς
ἐγὼ
|
ὑπό |
τινος
πέπεισμαι.
~(καὶ
ὁ
Σιμμίας, |
| [3] |
καὶ
αὐτῷ
μοι
ἔοικεν·
ἐπειδὴ
|
ὑπὸ |
τοῦ
δεσμοῦ
ἦν
ἐν
τῷ |
| [38] |
~ὕστερον
ἐλέγομεν
πρὸς
ἀλλήλους,
ὅτι
|
ὑπὸ |
τοῦ
ἔμπροσθεν
λόγου
σφόδρα
~πεπεισμένους |
| [47] |
τις
δίνην
~περιτιθεὶς
τῇ
γῇ
|
ὑπὸ |
τοῦ
οὐρανοῦ
μένειν
δὴ
ποιεῖ |
| [57] |
πολλὰ
παθοῦσα,
βίᾳ
καὶ
μόγις
|
ὑπὸ |
τοῦ
προστεταγμένου
~δαίμονος
οἴχεται
ἀγομένη. |
| [30] |
~Ἀλλὰ
(καὶ)
διειλημμένην
γε
οἶμαι
|
ὑπὸ |
τοῦ
σωματοειδοῦς,
ὃ
αὐτῇ
ἡ |
| [27] |
~σκοπεῖν
τι
τότε
μὲν
ἕλκεται
|
ὑπὸ |
τοῦ
σώματος
εἰς
τὰ
οὐδέποτε |
| [39] |
τοῦτο
πολλάκις
πάθῃ
τις
καὶ
|
ὑπὸ |
τούτων
μάλιστα
οὓς
ἂν
~ἡγήσαιτο |
| [58] |
τυγχάνει
τὰ
ἐπὶ
τῆς
γῆς
|
ὑπὸ |
τῷ
οὐρανῷ
ὄντα.
~Ἀλλὰ
μήν, |
| [34] |
ἐν
~τῇ
ἀπαλλαγῇ
τοῦ
σώματος
|
ὑπὸ |
τῶν
ἀνέμων
διαφυσηθεῖσα
καὶ
διαπτομένη |
| [59] |
ἐνθάδε
ὑπὸ
σηπεδόνος
καὶ
ἅλμης
|
ὑπὸ |
τῶν
δεῦρο
~συνερρυηκότων,
ἃ
καὶ |
| [62] |
ἠδίκησαν·
~αὕτη
γὰρ
ἡ
δίκη
|
ὑπὸ |
τῶν
δικαστῶν
αὐτοῖς
ἐτάχθη.
Οἳ |
| [13] |
καίτοι
καλοῦσί
γε
ἀκολασίαν
~(τὸ
|
ὑπὸ |
τῶν
ἡδονῶν
ἄρχεσθαι,
ἀλλ᾽
ὅμως |
| [38] |
ὡς
ὀξέως
ᾔσθετο
ὃ
πεπόνθεμεν
|
ὑπὸ |
τῶν
λόγων,
ἔπειτα
ὡς
εὖ |
| [57] |
οὔτε
οἵα
οὔτε
ὅση
δοξάζεται
|
ὑπὸ |
τῶν
περὶ
γῆς
εἰωθότων
~λέγειν, |
| [43] |
αὐτῆς
οὔσης
καὶ
~οἵας
ἄγεσθαι
|
ὑπὸ |
τῶν
τοῦ
σώματος
παθημάτων,
ἀλλ᾽ |
| [50] |
μέγεθος;
~Ἀληθῆ.
~Οὐδέ
γε
αὖ
|
ὑπὸ |
Φαίδωνος
ὑπερέχεσθαι
τῷ
ὅτι
Φαίδων |
| [60] |
αὐτό
~τῆλε
μάλ᾽
ᾗχι
βάθιστον
|
ὑπὸ |
χθονός
ἐστι
βέρεθρον·
~Ὃ
καὶ |
| [18] |
τοῦτο
πάθῃ
περὶ
ἐκεῖνα
ἃ
|
ὑπὸ |
χρόνου
καὶ
τοῦ
μὴ
ἐπισκοπεῖν |
| [66] |
προσώπου,
ἀλλ᾽
ὥσπερ
εἰώθει
ταυρηδὸν
|
~ὑποβλέψας |
πρὸς
τὸν
ἄνθρωπον,
Τί
λέγεις, |
| [9] |
Οἷον
ἱματίων
διαφερόντων
κτήσεις
καὶ
|
ὑποδημάτων |
καὶ
τοὺς
~ἄλλους
καλλωπισμοὺς
τοὺς |
| [42] |
ἄττ᾽
ἂν
λέγοι
ὁ
~ἐκεῖνο
|
ὑποθέμενος. |
~(Ἀλλὰ
προωμολόγηται,
ἔφη,
μηδὲν
μᾶλλον |
| [49] |
πολυθρύλητα
καὶ
ἄρχομαι
ἀπ᾽
ἐκείνων,
|
ὑποθέμενος |
~εἶναί
τι
καλὸν
αὐτὸ
καθ᾽ |
| [48] |
δὴ
ταύτῃ
γε
ὥρμησα,
καὶ
|
ὑποθέμενος |
ἑκάστοτε
λόγον
ὃν
ἂν
κρίνω |
| [49] |
ἂν
διδοίης,
ἄλλην
αὖ
~ὑπόθεσιν
|
ὑποθέμενος |
ἥτις
τῶν
ἄνωθεν
βελτίστη
φαίνοιτο, |
| [56] |
εὖ
λέγεις
καὶ
τάς
γε
|
~ὑποθέσεις |
τὰς
πρώτας,
καὶ
εἰ
πισταὶ |
| [41] |
~ἀναμνήσεως
καὶ
μαθήσεως
λόγος
δι᾽
|
ὑποθέσεως |
ἀξίας
ἀποδέξασθαι
~εἴρηται.
Ἐρρήθη
γάρ |
| [49] |
Εἰ
δέ
τις
αὐτῆς
~τῆς
|
ὑποθέσεως |
ἔχοιτο,
χαίρειν
ἐῴης
ἂν
καὶ |
| [49] |
ἐχόμενος
~ἐκείνου
τοῦ
ἀσφαλοῦς
τῆς
|
ὑποθέσεως, |
οὕτως
ἀποκρίναιο
ἄν.
Εἰ
δέ |
| [49] |
ὡσαύτως
ἂν
διδοίης,
ἄλλην
αὖ
|
~ὑπόθεσιν |
ὑποθέμενος
ἥτις
τῶν
ἄνωθεν
βελτίστη |
| [42] |
ὁ
~λόγος
εἰ
ὀρθὴ
ἡ
|
ὑπόθεσις |
ἦν,
τὸ
ψυχὴν
ἁρμονίαν
εἶναι; |
| [60] |
τὰ
δὲ
ὀλίγον·
πάντα
δὲ
|
ὑποκάτω |
εἰσρεῖ
τῆς
~ἐκροῆς,
καὶ
ἔνια |
| [37] |
ἃ
λέγω.
Πᾶς
(γὰρ)
ἂν
|
ὑπολάβοι |
ὅτι
εὔηθες
λέγει
ὁ
τοῦτο |
| [18] |
~Καὶ
μήν,
ἔφη
ὁ
Κέβης
|
ὑπολαβών, |
καὶ
κατ᾽
ἐκεῖνόν
γε
τὸν |
| [4] |
τὸ
ἡδύ.
~Ὁ
οὖν
Κέβης
|
ὑπολαβών, |
νὴ
τὸν
Δία,
ὦ
Σώκρατες, |
| [14] |
~Εἰπόντος
δὴ
τοῦ
Σωκράτους
ταῦτα,
|
ὑπολαβὼν |
ὁ
Κέβης
ἔφη·
Ὦ
~Σώκρατες, |
| [9] |
θάνατον
εἶναι;
~Πάνυ
γε,
ἔφη
|
ὑπολαβὼν |
ὁ
Σιμμίας.
~Ἆρα
μὴ
ἄλλο |
| [18] |
ὦ
Κέβης,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας
|
ὑπολαβών, |
ποῖαι
τούτων
αἱ
ἀποδείξεις;
~Ὑπόμνησόν |
| [36] |
ἐντεθυμῆσθαι,
ὅτι
τοιοῦτόν
τι
~μάλιστα
|
ὑπολαμβάνομεν |
τὴν
ψυχὴν
εἶναι,
ὥσπερ
ἐντεταμένου |
| [52] |
καὶ
ἄλλο
ὁτιοῦν
πείσεσθαι,
πρὶν
|
ὑπομεῖναι |
ἔτι
τρία
ὄντα
ἄρτια
~γενέσθαι; |
| [50] |
~ἦν.
Ὥσπερ
ἐγὼ
δεξάμενος
καὶ
|
ὑπομείνας |
τὴν
σμικρότητα,
καὶ
ἔτι
ὢν |
| [52] |
~ἄλλ᾽
ἄττα
τὰ
ἐναντία
οὐχ
|
ὑπομένει |
ἐπιόντα.
~Ἀληθέστατα,
ἔφη,
λέγεις.
~Βούλει |
| [52] |
τὰ
εἴδη
τὰ
ἐναντία
οὐχ
|
ὑπομένει |
ἐπιόντα
ἄλληλα,
ἀλλὰ
καὶ
~ἄλλ᾽ |
| [50] |
σμικρόν,
ἢ
προσελθόντος
ἐκείνου
ἀπολωλέναι·
|
~ὑπομένον |
δὲ
καὶ
δεξάμενον
τὴν
σμικρότητα |
| [55] |
ἂν
~ἀπώλετό
γε,
οὐδ᾽
αὖ
|
ὑπομένουσα |
ἐδέξατο
ἂν
τὴν
θερμότητα.
~Ἀληθῆ, |
| [13] |
ἔφη.
~Οὐκοῦν
φόβῳ
μειζόνων
κακῶν
|
ὑπομένουσιν |
αὐτῶν
οἱ
ἀνδρεῖοι
τὸν
~θάνατον, |
| [13] |
οἱ
ἀνδρεῖοι
τὸν
~θάνατον,
ὅταν
|
ὑπομένωσιν; |
~Ἔστι
ταῦτα.
~Τῷ
δεδιέναι
ἄρα |
| [41] |
~Ἀλλ᾽
ἰτέον,
ἔφη.
Πρῶτόν
με
|
ὑπομνήσατε |
ἃ
ἐλέγετε,
ἐὰν
μὴ
φαίνωμαι |
| [18] |
ὑπολαβών,
ποῖαι
τούτων
αἱ
ἀποδείξεις;
|
~Ὑπόμνησόν |
με·
οὐ
γὰρ
σφόδρα
ἐν |
| [58] |
τοιαῦτα
εἰωθότων
λέγειν·
~οὗ
δὴ
|
ὑποστάθμην |
ταῦτα
εἶναι
καὶ
συρρεῖν
ἀεὶ |
| [60] |
καὶ
ἐξιόν.
ὅταν
τε
~οὖν
|
ὑποχωρήσῃ |
τὸ
ὕδωρ
εἰς
τὸν
τόπον |
| [35] |
πολλὰς
γὰρ
δὴ
ἔτι
ἔχει
|
ὑποψίας |
καὶ
~ἀντιλαβάς,
εἴ
γε
δή |
| [66] |
βαρύνεσθαι
ἔφη
τὰ
σκέλη,
κατεκλίνη
|
ὕπτιος |
οὕτω
γὰρ
~ἐκέλευεν
ὁ
ἄνθρωπος |
| [3] |
αἱ
γυναῖκες,
ὅτι
Ὦ
~Σώκρατες,
|
ὕστατον |
δή
σε
προσεροῦσι
νῦν
οἱ |
| [40] |
γὰρ
ἂν
ἦν
ἀλλ᾽
ὀλίγον
|
ὕστερον |
~ἀπολεῖται.
Παρεσκευασμένος
δή,
ἔφη,
ὦ |
| [39] |
τοὺς
λόγους
τέχνης,
κἄπειτα
ὀλίγον
|
~ὕστερον |
αὐτῷ
δόξῃ
ψευδὴς
εἶναι,
ἐνίοτε |
| [20] |
λαβόντες
πρὶν
γενέσθαι
γιγνόμενοι
ἀπωλέσαμεν,
|
ὕστερον |
δὲ
~ταῖς
αἰσθήσεσι
χρώμενοι
περὶ |
| [15] |
γίγνηται,
ἐκ
μείζονος
ὄντος
πρότερον
|
(ὕστερον |
~ἔλαττον
γενήσεται;
~Ἔστιν
οὕτω,
ἔφη. |
| [38] |
εἰπόντων
αὐτῶν
ἀηδῶς
διετέθημεν,
ὡς
|
~ὕστερον |
ἐλέγομεν
πρὸς
ἀλλήλους,
ὅτι
ὑπὸ |
| [39] |
πιστὸν
τὸν
ἄνθρωπον,
~ἔπειτα
ὀλίγον
|
ὕστερον |
εὑρεῖν
τοῦτον
πονηρόν
τε
καὶ |
| [3] |
ἂν
τὸ
ἕτερον
παραγένηται
ἐπακολουθεῖ
|
ὕστερον |
καὶ
τὸ
~ἕτερον.
Ὥσπερ
οὖν |
| [38] |
λόγοις,
ἀλλὰ
καὶ
εἰς
τὰ
|
ὕστερον |
μέλλοντα
~ῥηθήσεσθαι,
μὴ
οὐδενὸς
ἄξιοι |
| [64] |
ἐκεῖνον
εἶναι
(ὃν
~ὄψεται
ὀλίγον
|
ὕστερον |
νεκρόν,
καὶ
ἐρωτᾷ
δὴ
πῶς |
| [20] |
ἐπιστάμεθα
διὰ
βίου
~πάντες,
ἢ
|
ὕστερον, |
οὕς
φαμεν
μανθάνειν,
οὐδὲν
ἀλλ᾽ |
| [65] |
οὐδὲν
γὰρ
(οἶμαι
κερδανεῖν
ὀλίγον
|
ὕστερον |
πιὼν
~ἄλλο
γε
ἢ
γέλωτα |
| [45] |
δὴ
τὸν
ὀλίγον
ὄγκον
ὄντα
|
ὕστερον |
~πολὺν
γεγονέναι,
καὶ
οὕτω
γίγνεσθαι |
| [1] |
ὅτι
πάλαι
γενομένης
~αὐτῆς
πολλῷ
|
ὕστερον |
φαίνεται
ἀποθανών.
Τί
οὖν
ἦν |
| [21] |
Ἐπισταμένους
ἡμᾶς
γεγονέναι,
(ἢ
~ἀναμιμνῄσκεσθαι
|
ὕστερον |
ὧν
πρότερον
ἐπιστήμην
εἰληφότες
ἦμεν; |
| [13] |
εἰσόμεθα,
ἂν
θεὸς
ἐθέλῃ,
ὀλίγον
|
ὕστερον, |
ὡς
ἐμοὶ
~δοκεῖ.
Ταῦτ᾽
οὖν |
| [37] |
ἱμάτια
καὶ
~ὑφηνάμενος
ἐκείνων
μὲν
|
ὕστερος |
ἀπόλωλεν
πολλῶν
(ὄντων,
τοῦ
δὲ |
| [35] |
λέγεις,
οὐδ᾽
ἐμαυτὸν
~αἰτιάσομαι
ἐν
|
ὑστέρῳ |
χρόνῳ
ὅτι
νῦν
οὐκ
εἶπον |
| [13] |
ἀλλ᾽
ὅμως
συμβαίνει
αὐτοῖς
~κρατουμένοις
|
ὑφ᾽ |
ἡδονῶν
κρατεῖν
ἄλλων
ἡδονῶν.
Τοῦτο |
| [37] |
ὁ
τοῦτο
~λέγων·
ὁ
γὰρ
|
ὑφάντης |
οὗτος
πολλὰ
κατατρίψας
τοιαῦτα
ἱμάτια |
| [37] |
ὥσπερ
ἄν
τις
περὶ
~ἀνθρώπου
|
ὑφάντου |
πρεσβύτου
ἀποθανόντος
λέγοι
τοῦτον
τὸν |
| [37] |
ἀπολλύοιτο
ἡ
~ψυχή,
τὸ
τελευταῖον
|
ὕφασμα |
τυχεῖν
αὐτὴν
ἔχουσαν
καὶ
τούτου |
| [32] |
τρέπονται
ἐκείνῃ
ἑπόμενοι,
ᾗ
ἐκείνη
|
~ὑφηγεῖται. |
~Πῶς,
ὦ
Σώκρατες;
~Ἐγὼ
ἐρῶ, |
| [37] |
πολλὰ
κατατρίψας
τοιαῦτα
ἱμάτια
καὶ
|
~ὑφηνάμενος |
ἐκείνων
μὲν
ὕστερος
ἀπόλωλεν
πολλῶν |
| [37] |
παρέχοιτο
~θοἰμάτιον
ὃ
ἠμπείχετο
αὐτὸς
|
ὑφηνάμενος |
ὅτι
ἐστὶ
σῶν
καὶ
οὐκ |
| [38] |
τινός,
ὁ
δὲ
ἐπὶ
πολὺ
|
ὑψηλοτέρου |
ἢ
ἐγώ.
καταψήσας
οὖν
μου |