Chapitre
[36]	ἁρμονία ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ	πάγκαλόν	τι καὶ (θεῖόν ἐστιν ἐν
[35]	βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ	παγχάλεπόν	τι, τὸ μέντοι αὖ τὰ
[33]	γε. ~(Οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ	πάθει	μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος;
[36]	χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι ἐκείνην	παθεῖν	καὶ γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες,
[18]	αὐτὸ δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι	~παθεῖν	περὶ οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι.
[43]	συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα	πάθεσιν	ἢ καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ
[25]	τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ	πάθῃ	αὐτό, καὶ τῷ ποίῳ τινὶ
[45]	ἐὰν βούλῃ, τά γε ἐμὰ	πάθη·	ἔπειτα ἄν τί σοι χρήσιμον
[18]	Μάλιστα μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο	πάθῃ	περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου
[45]	οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν γῆν	πάθη,	τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς
[39]	~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις	πάθῃ	τις καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα
[27]	ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ	πάθημα	φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς
[50]	ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ	~παθήματι.	~Παντάπασιν, ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω
[43]	ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος	παθημάτων,	ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν τε
[46]	καὶ τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων	παθημάτων,	πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν
[39]	ἄν τις μεῖζον τούτου κακὸν	πάθοι	ἢ λόγους μισήσας. ~Γίγνεται δὲ
[17]	καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν	πάθοι	καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις;
[44]	τὸν τοῦ Κάδμου λόγον εἰ	πάθοι.	~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης, μὴ
[48]	ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ	πάθοιμι	ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα
[17]	ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ	~πάθος	ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα;
[39]	ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ	πάθος,	εἰ ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς
[39]	ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι	πάθος	μὴ πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον; ἦν
[2]	ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι	πάθος	παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις
[25]	τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ	πάθος	πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ
[43]	καὶ ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν	πάθος	πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι
[13]	αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ	πάθος	τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη
[57]	τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ	παθοῦσα,	βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ
[39]	πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ	πάθωμεν.	~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽ ἐγώ.
[2]	~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ	Παιανιεὺς	καὶ Μενέξενος καὶ ἄλλοι τινὲς
[57]	ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς	παιδείας	τε καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ
[66]	ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ	παιδὶ	πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς
[65]	τὰς μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ	παιδία	ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε
[65]	καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ	παιδία	δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ
[18]	ἢ ἄλλο τι οἷς τὰ	~παιδικὰ	αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο·
[12]	συνόντος αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν	~παιδικῶν	καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων
[3]	γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ	παιδίον	αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. Ὡς οὖν
[18]	διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος τοῦ	παιδὸς	οὗ ἦν ἡ λύρα; τοῦτο
[64]	ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν	παίδων	ἢ περὶ ἄλλου του, ὅτι
[24]	μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ τῶν	παίδων,	μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος
[38]	τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι,	~παίζειν	μου εἰς τὰς τρίχας Αὔριον
[66]	παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ	παῖς	~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας
[24]	ἔνι τις καὶ ἐν ἡμῖν	παῖς	ὅστις τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον
[13]	τινες ~εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι	πάλαι	αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος
[47]	νὴ τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι,	πάλαι	ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ
[35]	ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ.	Πάλαι	γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν
[1]	τις, καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι	πάλαι	γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται
[8]	ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ	πάλαι	εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ Σώκρατες,
[27]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε	πάλαι	ἐλέγομεν, ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν
[12]	ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ	πάλαι	ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, ~τὸ
[8]	τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε καὶ	~πάλαι	λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς
[63]	ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ	πάλαι	μηκύνω τὸν μῦθον. Ἀλλὰ τούτων
[8]	ὁ Κρίτων, ἄλλο γε ἢ	πάλαι	μοι λέγει ὁ μέλλων σοι
[64]	με θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ	πάλαι	~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν
[8]	ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι	πάλαι	πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη.
[9]	δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ	~πάλαι	προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ
[15]	τῶν ἀνθρώπων εἴτε καὶ οὔ.	Παλαιὸς	μὲν οὖν ἔστι τις λόγος
[17]	σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ	πάλιν	~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη
[34]	ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν	πάλιν	αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον
[31]	τούτους εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον	πάλιν	ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος,
[15]	εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ	πάλιν	γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται
[16]	ψυχὰς εἶναί που, ~ὅθεν δὴ	πάλιν	γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ
[15]	καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,	πάλιν	~γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς
[53]	τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι.	πάλιν	δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον
[1]	τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ	πάλιν	δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε ἐν
[54]	καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι.	~Πάλιν	δή μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς
[60]	καὶ κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ	πάλιν	δυόμενα ~(κατὰ τῆς γῆς, τὰ
[15]	ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν που	πάλιν	ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο
[38]	ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς	πάλιν	ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν
[30]	ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται	πάλιν	εἰς ~τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ
[60]	~τὰ δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους,	πάλιν	εἰς τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ
[62]	εἰς τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν	πάλιν	εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ ταῦτα
[61]	μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους,	πάλιν	ἐκπέμπονται εἰς τὰς τῶν ζῴων
[60]	οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου	πάλιν	ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι
[60]	εἰς τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα	πάλιν	ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ ἐστιν ἑκατέρωσε
[30]	(τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ	πάλιν	~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ,
[49]	εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι	~πάλιν	ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ
[15]	~ἀπὸ δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου	πάλιν	ἐπὶ τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν
[17]	τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι	πάλιν	ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν
[57]	ὃν χρὴ χρόνον ἄλλος δεῦρο	~πάλιν	ἡγεμὼν κομίζει ἐν πολλαῖς χρόνου
[33]	σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ	πάλιν	πίπτειν εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ
[31]	μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν γε	~πάλιν	τὸ ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι
[38]	ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι	πάλιν	ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς
[58]	ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη,	πάμμεγά	τι εἶναι αὐτό, καὶ ἡμᾶς
[53]	πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα	πάμπολλα	ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως
[49]	λέγεις ἢ ὅτι τὸ μεῖζον	πᾶν	ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν
[62]	χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία,	πᾶν	ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως
[11]	καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν	πᾶν	τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽ ἐστὶν
[23]	πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι	πᾶν	τὸ ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος.
[25]	~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ	πᾶν	τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς
[43]	οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν οὐ	πᾶν	τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά
[17]	τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα	πάντ᾽	(ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν
[49]	ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ τἆλλα	πάντα·	ἃ εἴ ~μοι δίδως τε
[22]	τε καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα	πάντα	ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ
[22]	ταύτην τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων	πάντα	ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν
[60]	ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον·	πάντα	δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς,
[49]	μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ· καὶ	πάντα	δὴ οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε
[43]	αὐτὴν (εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου	~πάντα	διὰ παντὸς τοῦ βίου καὶ
[17]	καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν	πάντα,	διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ ἂν
[19]	τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα	πάντα	ἕτερόν τι, αὐτὸ τὸ ἴσον·
[18]	τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν	πάντα	ᾗ ἔχει καίτοι εἰ μὴ
[38]	καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς;	Πάντα	ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα.
[13]	καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ τούτου ~μὲν	πάντα)	καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε
[17]	~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ	πάντα	καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ
[60]	ἡ περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ	πάντα	κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ
[46]	ἔχει, ~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα	πάντα	κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ
[49]	~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ	πάντα	κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς
[65]	ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ	πάντα	μοι τὸν χρόνον προσῄει καὶ
[29]	καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα	πάντα,	ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά
[47]	εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης	πάντα	ὅσα ~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα
[17]	Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν	πάντα	ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ
[15]	πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται	πάντα,	οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν
[15]	οὖν, ἔφη, ἔχομεν τοῦτο, ὅτι	πάντα	οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ
[15]	καὶ ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ	πάντα	οὕτω, κἂν εἰ μὴ χρώμεθα
[3]	~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς	πάντα	πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ
[2]	πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ	πάντα	προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι,
[19]	τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι	(πάντα	τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου
[49]	διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ καλῷ	~πάντα	τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο
[39]	~βέβαιον οὔτε τῶν λόγων, ἀλλὰ	πάντα	τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν
[60]	ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν	πάντα	~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ
[22]	ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο, τὸ	πάντα	τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν
[53]	ὅλου, καὶ τριτημόριον αὖ ~καὶ	πάντα	τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε
[59]	καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ	πάντα	τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ δὲ οὐδὲν
[19]	ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται μὲν	πάντα	ταῦτα εἶναι ~οἷον τὸ ἴσον,
[13]	νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ	πάντα	ταῦτα καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ τούτου
[19]	ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ	πάντα	ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν,
[44]	ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς	πάντα	ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν μή,
[19]	ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ	πάντα	ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι
[11]	ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ	πάντα	ταῦτα. Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον πάντων
[17]	φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα	πάντα	ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν
[17]	ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα	πάντα	(τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ
[17]	μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι	πάντα	τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν
[19]	ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν	πάντα	τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν
[2]	ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν	πάντα.	~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια
[17]	τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ	πάντα	χρήματα Ὡσαύτως ~δέ, ὦ φίλε
[39]	πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι	παντάπασί	γε ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ
[19]	ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον;	~Παντάπασί	γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς προειδέναι
[12]	καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος;	~Παντάπασί	γε, ἦ δ᾽ ὅς. ~Λύειν
[29]	τοῦτ᾽ ἂν εἴη μελέτη θανάτου;	~Παντάπασί	γε. ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα
[48]	ἐγὼ διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ	παντάπασι	τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων πρὸς
[37]	ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ	~παντάπασιν	ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ
[17]	ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς	παντάπασιν	~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη,
[37]	τῇ νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει	παντάπασιν	ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων
[37]	γε ἔν τινι τῶν θανάτων	παντάπασιν	~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον
[25]	τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά;	~Παντάπασιν,	ἔφη, ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν
[51]	ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι.	~Παντάπασιν,	ἔφη. ~Ἔτι δή μοι καὶ
[27]	αὐτῆς τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται;	~Παντάπασιν,	ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις,
[50]	ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι.	~Παντάπασιν,	ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί
[60]	~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ ἃ	παντάπασιν	κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ
[2]	οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν	παντάπασιν	οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε
[39]	δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ τε	πάντας	καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς
[41]	εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη,	πάντας	τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε,
[11]	ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν	πάντας	τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ
[43]	παντὸς τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα	πάντας	τρόπους, τὰ μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα
[60]	εἶναι καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ	πάντας	ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί
[24]	τὰ τῶν βαρβάρων γένη, οὓς	πάντας	χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν,
[58]	τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ	πανταχῇ	περὶ τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα
[35]	καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν	πανταχῇ	σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ
[12]	~σκόπει. Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν	πανταχῇ	τῷ σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽
[12]	καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν	πανταχόθεν	ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε
[15]	ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν	πανταχοῦ	οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε
[11]	τι, ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ	πανταχοῦ	παραπῖπτον ~θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν
[59]	πολλὰ πλήθει καὶ μεγάλα καὶ	πανταχοῦ	~τῆς γῆς, ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν
[42]	ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου	παντελῶς	αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας
[32]	θεῶν γένος μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ	παντελῶς	(καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι
[42]	~Οὐδέ γε δήπου ψυχή, οὖσα	παντελῶς	ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ
[21]	ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ Σιμμία,	πάντες	αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ
[21]	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι	πάντες	ἔχειν διδόναι λόγον περὶ τούτων
[20]	γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου	~πάντες,	ἢ ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν,
[13]	ὅς, ὅτι τὸν θάνατον ἡγοῦνται	πάντες	οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν;
[2]	αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ	πάντες	οἱ παρόντες σχεδόν τι οὕτω
[11]	γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν	πάντες	οἱ πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ
[60]	τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί τε	πάντες	οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου
[38]	τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται.	~(Πάντες	οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς
[13]	ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι	πάντες	πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν
[58]	~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ	πάντῃ	καὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν
[45]	Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ	παντὶ	δῆλον εἶναι, ὅτι διὰ τὸ
[26]	εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;	~Παντί,	ἔφη, τοῦτό γε δῆλον, ὅτι
[40]	λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή,	παντὶ	λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ
[41]	ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον	παντί,	μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα καὶ
[27]	ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ	παντὶ	ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ
[35]	λεγόμενα περὶ αὐτῶν μὴ οὐχὶ	παντὶ	~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι
[13]	ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ	παντὶ	~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽
[9]	ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν	παντὶ	τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ
[58]	τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ	παντοδαπὰ	καὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ
[61]	πολλά τε καὶ μεγάλα καὶ	παντοδαπὰ	ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽ ἄρα
[11]	~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ εἰδώλων	παντοδαπῶν	καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς,
[33]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ	παντὸς	ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι
[57]	γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ	παντὸς	~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς
[37]	τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι	παντὸς	ἄρα μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος
[11]	Ἢ οὐ ~δοκεῖ σοι οὕτως;	~Παντός	γε μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν,
[40]	ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα βίου	παντὸς	ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα
[57]	τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ	παντός,	καὶ ὁ κίνδυνος νῦν δὴ
[56]	ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται.	~Παντὸς	μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης,
[17]	ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,	παντὸς	μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ
[43]	καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα διὰ	παντὸς	τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα πάντας
[46]	~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν εἶναι	πάντων	αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽
[46]	ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ	~πάντων	αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ
[56]	~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ	πάντων	ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ
[43]	φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων	πάντων	ἐξ ὧν φησί τις αὐτὴν
[43]	δ᾽ ὅς· τῶν ἐν ἀνθρώπῳ	πάντων	ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν
[42]	τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ	πάντων	ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ
[2]	καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ	πάντων	~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν, ὦ
[15]	συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ	πάντων	(ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα,
[13]	ᾖ (κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων	πάντων	καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ
[15]	~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ ζῴων	πάντων	καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ
[33]	διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ	πάντων	μέγιστόν τε κακῶν καὶ ἔσχατόν
[56]	ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ	πάντων	μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων
[10]	ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ	~πάντων,	οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος,
[11]	πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον	πάντων	ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν καὶ
[41]	ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ	πάντων	~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον
[20]	ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων	πάντων	~τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι
[11]	Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ	πάντων	τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε τινὰ
[28]	ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ ἐκ	πάντων	τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει,
[25]	ἢ ἴσων (ἢ καλῶν) ἢ	πάντων	τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ
[15]	ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων	πάντων	τῶν ~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο
[39]	~μέλανα; Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι	πάντων	τῶν τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα
[13]	καὶ ~φόβων καὶ τῶν ἄλλων	πάντων	τῶν τοιούτων· χωριζόμενα δὲ φρονήσεως
[13]	τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα προσήκει;	~Πάντως	δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ ἡ
[20]	λέγομεν, ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν;	~(Πάντως	δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Εἰ
[16]	τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν;	~Πάντως	που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ
[8]	ὅτι μέντοι ~παρὰ θεοὺς δεσπότας	πάνυ	ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι
[41]	καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ	πάνυ	ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί
[39]	ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη,	πάνυ	ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς
[40]	φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ	πάνυ	ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι
[18]	αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι.	~Πάνυ	γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν καὶ
[6]	τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν;	~Πάνυ	γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ
[49]	Ὁ αὐτὸς ~γάρ που φόβος.	~Πάνυ	γ᾽ ἔφη. ~Τί δέ; Ἑνὶ
[53]	ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν;	~Πάνυ	γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ
[52]	ὅπερ νῦν λέγομεν· ἢ οὔ;	~Πάνυ	γε. ~Ἆρα μόνον τῶν ὄντων
[19]	ὁμοίου ὄντος τούτοις ἢ ἀνομοίου;	~Πάνυ	γε. ~Διαφέρει δέ γε, ἦ
[20]	ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν;	~Πάνυ	γε. ~(Δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό
[19]	καὶ τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν;	~Πάνυ	γε. ~(Ἔδει δέ γε, φαμέν,
[30]	τὴν πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον;	~Πάνυ	γε. ~Ἐμβριθὲς δέ γε, ὦ
[53]	τρισὶν εἶναι ἀλλὰ καὶ περιττοῖς.	~Πάνυ	γε. ~Επὶ τὸ τοιοῦτον δή,
[9]	ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον εἶναι;	~Πάνυ	γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας.
[19]	καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ ἔστιν;	~Πάνυ	γε, ἦ δ᾽ ὅς. ~Πόθεν
[42]	~ἔλαττον, ἥττων τε καὶ ἐλάττων;	~Πάνυ	γε. ~Ἦ οὖν ἔστι τοῦτο
[39]	δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ πολλά;	~Πάνυ	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν
[39]	ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο γιγνόμενον;	~Πάνυ	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν,
[52]	ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ ἢ ἀπολεῖσθαι.	~Πάνυ	γε. ~Καὶ τὸ πῦρ γε
[9]	Δία, ἔφη, ὦ Σώκρατες, (οὐ	πάνυ	γέ με ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας
[16]	τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι;	~Πάνυ	γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν καὶ
[27]	ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη;	~Πάνυ	γε. ~(Ὅταν δέ γε αὐτὴ
[33]	μάλιστα ~τὰ> ὁρατά· ἢ οὔ;	~Πάνυ	γε. ~(Οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ
[18]	Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι;	~Πάνυ	γε. ~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν ἰδόντα
[42]	ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ;	~Πάνυ	γε. ~Τὴν δέ γε μηδὲν
[15]	ἐξ ἐναντίων τὰ ~ἐναντία πράγματα;	~Πάνυ	γε. ~Τί δ᾽ αὖ; Ἔστι
[15]	καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον;	~Πάνυ	γε. ~Τί δέ; Ἄν τι
[38]	αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ	πάνυ	~δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς
[8]	καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν	πάνυ	διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ θεοὺς
[44]	Σιμμίου γὰρ λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει,	πάνυ	ἐθαύμαζον (εἴ τι ἕξει τις
[9]	αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ	πάνυ	εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ
[7]	λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ	πάνυ	εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν
[13]	τὰ ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα.	~Πάνυ,	ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς λέγεις.
[37]	εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν,	πάνυ	ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ καὶ
[54]	ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι. ~Ἀλλὰ	πάνυ	ἱκανῶς, ἔφη. ~Ἀποκρίνου δή, ἦ
[29]	καὶ ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ	πάνυ	μάλα· συμπεσὸν γὰρ ~τὸ σῶμα
[35]	ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις,	~πάνυ	μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν γὰρ
[9]	αἳ διὰ τοῦ σώματός εἰσιν.	~Πάνυ	μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις. ~Τί
[10]	ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον;	~Πάνυ	μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος
[31]	~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ οἴει;	~Πάνυ	μὲν οὖν εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς
[15]	ἄλλου ~ἄν του δέοι λόγου.	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη ὁ Κέβης.
[52]	ἔτι τρία ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη ὁ Κέβης.
[12]	παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην.	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[7]	ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ.	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[12]	(ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν τοῦτό
[10]	εἰσιν. Ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη. ~Πότε οὖν,
[16]	ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου, ἢ οὔ;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη. ~Πῶς οὖν,
[18]	τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη ~ἐπελέληστο;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί δέ;
[16]	ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί; ~Τὸ
[39]	χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ μένει.	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ
[15]	τε εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα;	~Πάνυ	μὲν οὖν, ἦ δ᾽ ὅς.
[16]	ἱκανῶς σοι, ἔφη, ἢ οὔ;	~Πάνυ	μὲν οὖν. ~Λέγε δή μοι
[43]	κατὰ τὸ σῶμα· ἢ οὔ;	~Πάνυ	μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν
[55]	οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ;	~Πάνυ	μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ νῦν
[19]	ἴσα φαίνεται, τῷ δ᾽ οὔ;	~Πάνυ	μὲν οὖν. ~(Τί δέ; Αὐτὰ
[19]	ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι.	~Πάνυ	μὲν οὖν. ~Τί δέ; ἦ
[13]	τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι.	~(Πάνυ	μὲν οὖν. ~Τί δὲ οἱ
[49]	ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων)	~Πάνυ	μὲν οὖν, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ
[2]	ἄλλος. Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν	πάνυ	μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς
[9]	μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ	πάνυ	ὅτι τῷ ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες
[44]	τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ·	~πάνυ	οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς
[65]	ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους	πάνυ	ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς,
[37]	δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι τούτοις	πάνυ	πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν, ἂν
[46]	ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ	~πάνυ	σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους ὡς
[48]	(τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ	πάνυ	συγχωρῶ τὸν ἐν (τοῖς) ~λόγοις
[53]	τε καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως.	~Πάνυ	σφόδρα καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ
[1]	οὔτε (τῶν πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς	~πάνυ	τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε,
[35]	τόνδε σκοπῶ τὰ εἰρημένα, οὐ	~πάνυ	φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ
[37]	ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ	~πάνυ	χαριέντως καί, εἰ μὴ ἐπαχθές
[42]	ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο	παρ᾽	ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ
[47]	καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε	~παρ᾽	ἄλλου μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην,
[8]	νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι	παρ᾽	(ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς
[8]	τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ	~παρ᾽	ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε,
[65]	Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη	παρ᾽	αὐτὸν τὰ παιδία δύο γὰρ
[65]	τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς	(παρ᾽	αὐτόν, Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ
[65]	~ἄλλο γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν	παρ᾽	ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ
[49]	~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω	παρ᾽	ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι
[56]	ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν	παρ᾽	~ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων. ~Οὐ
[61]	γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ	~παρ᾽	ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ
[65]	ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε	παρ᾽	ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς
[9]	καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν	παρ᾽	ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ ὅτι
[6]	ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε	~παρ᾽	ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ
[61]	καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς	παρ᾽	ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ
[58]	γῆ ᾖ, καὶ πρὸς τὰ	παρ᾽	ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν
[58]	ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν	παρ᾽	ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον
[60]	χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ	παρ᾽	ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι δ᾽ οὓς
[54]	~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ	παρ᾽	ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν,
[44]	ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς	παρὰ	δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος ~ὅτε
[8]	μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον μὲν	παρὰ	θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ
[8]	ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι	~παρὰ	θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν,
[56]	καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι,	παρὰ	θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον
[65]	ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ	~παρὰ	πάντα μοι τὸν χρόνον προσῄει
[56]	εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν,	παρὰ	πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι.
[56]	πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι.	~Παρὰ	πάντων μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη,
[58]	καὶ καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ	παρὰ	σφίσι, μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη
[28]	αὖ εἶναι σῶμα. ἔχομέν τι	παρὰ	ταῦτα ~ἄλλο λέγειν, ὦ φίλε
[56]	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἔχω	παρὰ	ταῦτα ἄλλο τι λέγειν οὐδέ
[19]	ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ	παρὰ	~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι, αὐτὸ
[38]	γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος	(παρὰ	τὴν κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός,
[29]	ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς,	παρὰ	τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν,
[35]	κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι μέλλουσι	παρὰ	τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι
[3]	πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν	παρὰ	τὸν Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ
[3]	καὶ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι	παρὰ	τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς
[35]	χεῖρον ἐκείνων τὴν μαντικὴν ἔχειν	παρὰ	τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ δυσθυμότερον αὐτῶν
[7]	~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι	παρὰ	τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως,
[51]	ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης	παραβαλὼν	τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς,
[65]	χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς	παραγγείλω	πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν
[65]	ἄλλους πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν	παραγγελθῇ	αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας
[3]	ἔφη, οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ	παραγγέλλουσιν	~ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ
[2]	~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους	παραγενέσθαι.	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή; Τίνες
[3]	ταῦτα ᾧ ἂν τὸ ἕτερον	παραγένηται	ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον.
[2]	καὶ ~πραχθέντα, καὶ τίνες οἱ	παραγενόμενοι	τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ
[2]	Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων, τίνες	παραγενόμενοι;	~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ ὁ
[2]	~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον	παραγενόμενος.	Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα
[38]	πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ τότε	παραγενόμενος.	(Τὸ μὲν οὖν ἔχειν ὅτι
[39]	δυνατοῦ (κατανοῆσαι, ἔπειτα διὰ τὸ	~παραγίγνεσθαι	τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς αὐτοῖς
[3]	ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ θέλειν	~παραγίγνεσθαι	τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις
[18]	καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη	παραγίγνηται	τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω
[32]	ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ	παραδιδόασιν	αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν
[34]	λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν	~παραδιδόναι	ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν
[3]	τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ	παρακαθημένην.	Ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ
[38]	καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων	παρακάλει,	ἕως ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ
[38]	παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς ἐστιν.	~Παρακαλῶ	τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς,
[4]	ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι	παρακελεύεσθαί	τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ
[5]	Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον	παρακελεύῃ,	ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ.
[33]	εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι	παρακελευομένη,	πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽
[33]	δ᾽ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι	~παραλαβοῦσα	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία
[33]	γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω	παραλαβοῦσα	ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν
[10]	κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν	παραλυπῇ,	~μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε
[7]	ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα	παραμένειν,	διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ
[64]	ὑμεῖς ~δὲ ἦ μὴν μὴ	παραμενεῖν	ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι
[36]	τοῦ σώματος ἑκάστου πολὺν χρόνον	παραμένειν,	(ἕως ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ
[64]	Οὗτος μὲν γὰρ ἦ μὴν	παραμενεῖν·	ὑμεῖς ~δὲ ἦ μὴν μὴ
[47]	δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον	παραμένοντα	ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν ἂν
[64]	πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν	~παραμενῶ,	ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων
[33]	ἔχουσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα	παραμυθεῖται	καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι
[14]	τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης	παραμυθίας	δεῖται καὶ πίστεως, ὡς ἔστι
[64]	~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν,	παραμυθούμενος	ἅμα μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽
[62]	μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους καὶ	παρανόμους	πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα
[29]	~προσήκει, ψυχῇ δὲ αὖ τὸ	παράπαν	ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ ἐγγύς τι
[62]	ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ	παράπαν	εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ
[39]	οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ	~παράπαν.	Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ πω
[11]	ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ	παραπῖπτον	~θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ
[8]	αὐτόν· ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ	~παρασκευαζέτω	ὡς καὶ δὶς δώσων, ἐὰν
[12]	ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα	(παρασκευάζονθ᾽	~ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ ὅτι
[34]	ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων	παρασκευάζουσα,	ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ
[10]	ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα	παρασκευάσηται	αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ
[45]	δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος	παραστὰς	μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι αὐτῇ
[10]	ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε τιν᾽ ὄψιν	παρατιθέμενος	ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ)
[2]	~Τί δέ; Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος	παρεγένοντο;	~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~(Αὐτός, ὦ Φαίδων,	παρεγένου	Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ
[2]	Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες	παρεῖναι,	ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων)
[49]	τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν,	παρεὶς	ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ
[49]	τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ	παρεληλυθότι	λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι
[4]	τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν τῷ	παρελθόντι	βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ ὄψει
[12]	πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ	παρελθόντι	βίῳ γέγονεν, ~ὥστε ἥ γε
[38]	ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ	παρέπεσθαί	τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον.
[40]	~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη	πάρεργον,	ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι
[12]	ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ	παρεσκευάσθαι	τὴν διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ
[40]	ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται.	Παρεσκευασμένος	δή, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[46]	καὶ εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι,	παρεσκευάσμην	ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο
[46]	~δὴ καὶ περὶ ἡλίου οὕτω	παρεσκευάσμην	ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ
[8]	Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι πράγματα	παρέχει.	~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν
[13]	ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν	παρέχει)	εἴ τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός
[11]	στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο	παρέχει	ἢ τὸ σῶμα καὶ αἱ
[11]	ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον	παρέχει	καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει, ὥστε
[37]	τὸ σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν	παρέχει)	~Λέγω δή, ἦ δ᾽ ὃς
[59]	φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ νόσους	παρέχει.	τὴν δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι
[11]	μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας	~παρέχει	τὸ σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν
[14]	περὶ τῆς ~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν	παρέχει	τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ
[35]	~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον	παρέχειν,	μή σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ
[63]	καὶ μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ	παρέχειν	νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος
[59]	~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι εἶδος	παρέχεσθαι	στίλβοντα ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων
[60]	δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους	παρέχεται	καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν
[37]	ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ	παρέχοιτο	~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος
[30]	ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα	παρέχονται	αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ
[45]	ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις	παρέχων	τοῦ ~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ
[50]	δὲ τὸ μέγεθος τῆς σμικρότητος	παρέχων	ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα,
[3]	~πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη.	Παρηγγείλαμεν	οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα
[2]	δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων	παρῆν	καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ ~πατὴρ
[2]	ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι πάθος	παρῆν	καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό
[2]	εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις	παρῆν;	~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους
[2]	ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ	παρῆσάν	τινες, καὶ πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης)
[2]	ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ τινες	παρῆσαν;	~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ γε
[3]	εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ πρότερον	παριέναι	ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι
[11]	ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων τούτων	παρίστασθαι	δόξαν ~τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως
[2]	~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι ἐκεῖνον	παρίστασθαι	μηδ᾽ εἰς Ἅιδου ἰόντα ἄνευ
[40]	ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ	(παρίωμεν	εἰς ~τὴν ψυχὴν ὡς τῶν
[57]	τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ	παρόντα·	ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος
[2]	παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ	~παρόντα	με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει·
[56]	καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν	παρόντα,	περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ
[2]	~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ	παρόντες	σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ
[62]	ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ	παρόντι.	~Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ
[21]	ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ	παρόντι	ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε ἔχεις
[44]	ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ	παρόντι,	ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι
[12]	δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν	παρόντι	καὶ ἐν τῷ (ἔπειτα μόνην
[64]	ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν τῷ	παρόντι	~καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον ποιήσετε.
[18]	οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ	παρόντι	μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη
[2]	ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι	παρόντι	πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς
[40]	ὡς κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ	παρόντι	περὶ ~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως
[40]	ἐγώ μοι δοκῶ ἐν τῷ	παρόντι	τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων διοίσειν· οὐ
[51]	μοι. ~Καί τις εἶπε τῶν	παρόντων	ἀκούσας ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ
[66]	οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν	παρόντων	πλήν γε αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος
[4]	θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ	παροῦσα	θυσία· μετὰ δὲ τὸν θεόν,
[6]	ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν	παροῦσαν.	~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης,
[35]	σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν	παροῦσαν	~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν
[35]	(ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν	παροῦσαν	τύχην, ὅτε γε μηδ᾽ ὑμᾶς
[49]	ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε	παρουσία	εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ
[40]	διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως τοῖς	παροῦσιν	ἃ ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ
[40]	πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς	παροῦσιν	ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ
[49]	ὦ Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς	παροῦσιν	ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν
[40]	αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς	~παροῦσιν,	τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι
[27]	ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον;	~Πᾶς	ἄν μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽
[37]	γὰρ καὶ σὺ ἃ λέγω.	Πᾶς	(γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες
[5]	~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ	πᾶς	ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος
[11]	σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ	πᾶσα	ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου
[26]	ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ.	~(Πᾶσα	ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ
[22]	τέ τι καὶ ἀγαθὸν καὶ	πᾶσα	ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ ἐπὶ
[10]	σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε ἄλλαι·	πᾶσαι	γάρ που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν.
[42]	τούτου ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν	πᾶσαι	ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ
[59]	οἱ γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ	πᾶσαν	τὴν γῆν ἐκ τοιούτων ~εἶναι,
[33]	αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν	πάσῃ	ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ
[57]	γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν	πάσῃ	~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή
[36]	ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις	πᾶσι,	τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ σώματος
[46]	ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ	πᾶσι	τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ
[49]	μὲν οὖν, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ	πᾶσι	τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ
[59]	καὶ ἀκοῇ καὶ φρονήσει καὶ	πᾶσι	τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ
[49]	ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις	πᾶσι	τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως
[37]	Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι	πᾶσι	τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί
[46]	βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν	πᾶσιν	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν
[33]	κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο	πάσχει	καὶ οὐ ~λογίζεται αὐτό. ~Τί
[46]	καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν ἃ	πάσχει.	Οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν
[46]	ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ	~πάσχειν	ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν
[42]	τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι	πάσχειν	ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα
[42]	δ᾽ ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ	πάσχειν	(ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ
[25]	συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο	~πάσχειν,	διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ
[46]	ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν	πάσχειν	ἢ ποιεῖν· ἐκ δὲ δὴ
[9]	λελήθασιν ὅτι ἄξιοί εἰσιν τοῦτο	~πάσχειν.	~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν,
[25]	ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ	πάσχειν	ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ
[25]	ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ πάθος	πάσχειν,	τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ τοῦ
[42]	ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ	πάσχῃ;	~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε
[33]	περὶ ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο	πάσχῃ,	τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ
[43]	ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος	πάσχοι	ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα,
[19]	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· ἦ	πάσχομέν	τι τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν
[62]	εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ ταῦτα	πάσχοντες	οὐ πρότερον παύονται πρὶν ἂν
[64]	ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ	πάσχοντος,	μηδὲ λέγῃ ἐν ~τῇ ταφῇ
[18]	τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι,	πάσχουσι	τοῦτο· ἔγνωσάν τε τὴν λύραν
[48]	ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι	πάσχουσιν·	διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι τὰ
[62]	δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς	πατέρα	ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν
[2]	παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ	~πατὴρ	αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ
[62]	κατὰ τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς δὲ	πατραλοίας	καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα·
[65]	γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ	πατρὸς	στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα
[41]	σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν	παύεται.	Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν,
[62]	~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον	παύονται	πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν·
[13]	(μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε	παῦροι	~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ τὴν
[17]	αὐτὸ ~πάθος ἂν πάθοι καὶ	παύσαιτο	γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν
[58]	οὐ μέντοι ταῦτα ἃ σὲ	πείθει·	ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ
[35]	ὅτε γε μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι	πείθειν,	ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι
[22]	Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα	πείθειν.	~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς
[7]	καὶ οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει	πείθεσθαι	ὅτι ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ
[45]	τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι	πείθεσθαι	ὡς αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν,
[38]	Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ	πείθῃ.	~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽ ἐγώ.
[18]	δὲ μὴ ταύτῃ γε, ἔφη,	πείθῃ,	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι
[40]	λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ	πείθησθε,	(σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ
[18]	~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ	πείθομαι·	οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν
[65]	ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη,	πείθου	καὶ μὴ ἄλλως ποίει. ~Καὶ
[33]	ὤτων καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων,	πείθουσα	δὲ ἐκ ~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν,
[45]	ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι	πείθω	ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ
[41]	(ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν	πείθω,	ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι.
[45]	ὧν ἂν λέγω, πρὸς τὴν	πειθὼ	περὶ ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ.
[64]	πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ	πείθω,	ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ
[65]	Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ Κρίτων,	~πειθώμεθα	αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ
[35]	ὅτι οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει ὅταν	~πεινῇ	ἢ ῥιγῷ ἤ τινα ἄλλην
[43]	~ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν, καὶ	πείνης	ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν,
[8]	~Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,	πειραθῶ	πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ
[3]	~Ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα	πειράσομαι	διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ
[8]	ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ	πειράσομαι,	ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε
[2]	~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ	πειράσομαι	ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ
[8]	~Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἐγὼ	πειράσομαι	φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν
[24]	Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	πειρῶ	ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ ὡς
[24]	τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον οὖν	πειρῶ	μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον
[2]	γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ	πειρῶ	ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν
[65]	ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ	~πειρῶ	ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα.
[44]	ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες	πειρώμεθα	εἰ ἄρα τι λέγεις. Ἔστι
[35]	~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους	πείσαιμι	(ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν
[38]	ἄλλου τινὸς λόγου ὅς με	πείσει	ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει
[52]	ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν	πείσεσθαι,	πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα
[5]	οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν εἶναι	πείσεται.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς,
[8]	ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς	πείσῃς.	~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον δὲ
[40]	λέγω, καλῶς δὴ ἔχει τὸ	~πεισθῆναι·	εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι,
[62]	καὶ ~δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν	πείσωσιν,	ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι τῶν
[62]	οὐ πρότερον παύονται πρὶν ἂν	πείσωσιν	οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ ἡ
[58]	ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ	πελάγους	οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ ~τῆς
[1]	ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ	~πέμπουσιν.	Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας,
[1]	πλοίου ὃ εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι	πέμπουσιν.	~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ τί
[52]	καὶ ἡ τριὰς καὶ ἡ	πεμπτὰς	καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ
[2]	εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι	πένθει,	οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν
[32]	οὔ τι οἰκοφθορίαν τε καὶ	πενίαν	φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ
[53]	γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν. Τὰ	πέντε	τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ ~δέξεται,
[49]	ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν	πέπαυμαι	λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν
[27]	γένηται καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ	~πέπαυταί	τε τοῦ πλάνου καὶ περὶ
[22]	Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο	πεπεῖσθαι	~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς
[58]	μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν	(πέπεισμαι	εἶναι, καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς
[57]	~λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό τινος	πέπεισμαι.	~(καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα,
[58]	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, τοῦτο	πέπεισμαι.	~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ
[58]	ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ.	~Πέπεισμαι	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ
[38]	ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα	~πεπεισμένους	ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ
[4]	γάρ τοι τῶν (ποιημάτων ὧν	πεποίηκας	ἐντείνας ~τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους
[43]	που καὶ Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ	πεποίηκεν,	οὗ λέγει τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος
[57]	τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί τι	πεποιηκυῖαν	τοιοῦτον, ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην
[64]	δὲ ἐγὼ πάλαι ~πολὺν λόγον	πεποίημαι,	ὡς, ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον,
[19]	~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον	πεπόνθαμεν	καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί
[13]	κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν τοῦτο	πεπόνθασιν·	ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι
[52]	εἶναι οἷον καὶ ἡ τριὰς	πέπονθε	καὶ ἄλλα πολλά. ~σκόπει δὲ
[38]	ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ	πεπόνθεμεν	ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα ὡς
[29]	διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν	~πέπονθεν,	ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον,
[17]	καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ	~πεπονθέναι,	καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν
[58]	ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς	πεπονθέναι·	~οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι κοίλῳ
[47]	ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον	πεπονθέναι	ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων
[42]	γὰρ οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ	πεπονθυῖα	ἆρ᾽ ἄν τι πλέον κακίας
[42]	ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ γε	πεπονθυῖα	οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας
[47]	τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν ᾗ	πεπραγμάτευμαι	βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι,
[49]	τῆς αἰτίας τὸ εἶδος ὃ	πεπραγμάτευμαι,	καὶ εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα
[66]	δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ	πεπωκότα,	οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε βίᾳ
[60]	ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου ~καθιέναι,	πέρα	δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις
[49]	διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις	περαίνων.	~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς
[56]	~αὐτὸ σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε	περαιτέρω.	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε
[30]	τε καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη,	περὶ	ἃ δὴ καὶ ὤφθη ἄττα
[48]	τίθημι ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ	περὶ	αἰτίας καὶ περὶ τῶν ἄλλων
[64]	ἢ περὶ τῶν παίδων ἢ	περὶ	ἄλλου του, ὅτι ἄν σοι
[45]	ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι,	περὶ	ἄλλων τε πολλῶν καὶ διὰ
[37]	λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν τις	περὶ	~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι
[20]	καὶ ὁσίου καί, ὅπερ λέγω,	περὶ	ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ
[36]	δ᾽ ὅς, ᾗ δὴ καὶ	περὶ	ἁρμονίας ἄν τις καὶ λύρας
[41]	λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ	περὶ	~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ
[20]	ὕστερον δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι	περὶ	αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας
[35]	μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν γὰρ	περὶ	αὐτὰ ἕν γέ τι τούτων
[10]	ἀληθῆ λέγεις. ~Τί δὲ δὴ	περὶ	αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν;
[60]	ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ	περὶ	αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Τί δὲ δὴ τὰ	περὶ	αὐτὸν τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων;
[21]	ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι δοκεῖ	περὶ	αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν
[46]	ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ	περὶ	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν
[46]	ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν	περὶ	αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ
[20]	ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ καὶ	περὶ	αὐτοῦ τοῦ καλοῦ καὶ αὐτοῦ
[40]	κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι	περὶ	~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν
[45]	διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι	περὶ	αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά γε
[5]	μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς	περὶ	αὐτῶν λέγω· ἃ μὲν οὖν
[6]	μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος	περὶ	αὐτῶν ~λόγος, ὡς ἔν τινι
[37]	καί τις λέγων αὐτὰ ταῦτα	περὶ	αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο
[35]	τὸ μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα	περὶ	αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ
[6]	δέοι τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ	περὶ	αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα.
[14]	ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις	περὶ	~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν οἶμαι,
[45]	ὁ Κέβης, τί σοι δοκεῖ	περὶ	αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη, νὴ
[46]	τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην	περὶ	~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος
[14]	ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ	περὶ	~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε
[58]	ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες;	Περὶ	γάρ τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς
[4]	εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με.	περὶ	γάρ τοι τῶν (ποιημάτων ὧν
[41]	πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι	περί	γε τούτου ἄλλο ποτέ τι
[45]	Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ	περὶ	~γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν
[57]	οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν	περὶ	γῆς εἰωθότων ~λέγειν, ὡς ἐγὼ
[11]	~ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας	πέρι	διὰ πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽
[46]	τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν	περὶ	ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται
[18]	μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο πάθῃ	περὶ	ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ
[27]	~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου καὶ	περὶ	ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως
[57]	ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον,	περὶ	ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ
[41]	~Τί οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	περὶ	ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε ἐν
[51]	τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ	περὶ	ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει
[52]	~Ἔστιν ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς,	περὶ	ἔνια τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ
[16]	μοι καὶ σύ, ἔφη, οὕτω	περὶ	ζωῆς καὶ θανάτου. Οὐκ ἐναντίον
[46]	ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ καὶ	περὶ	ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος,
[61]	~μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον	περὶ	κύκλῳ ὁ καλούμενος Ὠκεανός ἐστιν,
[47]	νεῦρα καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ	περὶ	Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ
[33]	~λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ ἡγεῖσθαι	περὶ	ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ,
[60]	κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ	περὶ	ὅλην πολλούς, τοὺς μὲν ~βαθυτέρους
[18]	δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι ~παθεῖν	περὶ	οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ
[10]	~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι	περὶ	οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν ἐγγύτατα
[15]	καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν	περὶ	πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται
[10]	σώματος ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ	περὶ	~πάντων, οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας,
[46]	τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους τε	πέρι	πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ
[14]	εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ	περὶ	προσηκόντων τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ
[55]	τὰ ~τρία οἴχεται ἀπιόντα· καὶ	περὶ	πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ τῶν
[19]	ὅς· ἦ πάσχομέν τι τοιοῦτον	περὶ	τὰ ἐν τοῖς ξύλοις τε
[30]	τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται,	περὶ	τὰ ~(μνήματά τε καὶ τοὺς
[30]	ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ	περὶ	τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην
[58]	~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς τῶν	περὶ	τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν· ~οὗ
[39]	δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς	περὶ	τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει
[13]	οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ	~περὶ	τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽
[9]	σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι	περὶ	τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε,
[13]	γὰρ δή, (ὥς) φασιν ~οἱ	περὶ	τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί,
[63]	ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα	περὶ	τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς
[16]	~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν	περὶ	ταῦτα ἥ γ᾽ ἑτέρα σαφὴς
[13]	τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος τὸ	περὶ	ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι
[19]	πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ	περί	τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ
[49]	ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ	περί	τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ
[58]	ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ	περὶ	τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους περὶ
[63]	τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ	~περὶ	τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις
[58]	τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ πανταχῇ	περὶ	τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ
[60]	γῆν οὕτω πεφυκέναι καὶ τὰ	περὶ	τὴν γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν
[60]	ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα	περὶ	τὴν γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις,
[58]	περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους	περὶ	τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους
[59]	περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς	περὶ	τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν
[41]	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ δὲ	περὶ	τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος
[5]	ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν	περὶ	τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν
[1]	εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ	περὶ	τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν
[65]	καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽ ~αὖ	περὶ	τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν
[52]	καὶ ἄλλα πολλά. ~σκόπει δὲ	περὶ	τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ δοκεῖ
[14]	δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ	περὶ	τῆς ~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει
[66]	σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν τὰ	περὶ	τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος
[63]	θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ	περὶ	τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε καὶ
[10]	ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ αὗται τῶν	περὶ	τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς
[9]	ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ	περὶ	τὸ σῶμα ~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽
[9]	~Τί δὲ τὰς ἄλλας τὰς	περὶ	τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ σοι
[63]	τὰς μὲν ἄλλας ἡδονὰς τὰς	~περὶ	τὸ σῶμα καὶ τοὺς κόσμους
[9]	καὶ τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς	περὶ	τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ
[59]	ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ	περὶ	τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ
[57]	ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ	περὶ	τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα
[45]	τὰς φθορὰς σκοπῶν, καὶ τὰ	περὶ	τὸν οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν
[55]	μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ νῦν	περὶ	τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν ἡμῖν
[55]	~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη	περὶ	τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ μὲν
[40]	~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν	περί	του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει
[47]	συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι· καὶ αὖ	περὶ	τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας
[20]	σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ γὰρ	περὶ	τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ λόγος
[66]	τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις, ἔφη,	περὶ	τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς τὸ
[39]	ἕτερος· καὶ μάλιστα δὴ οἱ	(περὶ	τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽
[39]	τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς	περὶ	τοὺς λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον
[49]	μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς	περὶ	τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ
[35]	οὐδὲν λέγω· εἰ δέ τι	περὶ	τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ
[1]	τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν	περὶ	τούτων, πλήν γε ~δὴ ὅτι
[45]	Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι	περὶ	τούτων του τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι,
[21]	σοι πάντες ἔχειν διδόναι λόγον	περὶ	τούτων ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην
[46]	καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ	~περὶ	τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ
[48]	~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ
[65]	οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι	περὶ	τῶν εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ
[56]	ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ	περὶ	τῶν εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽
[51]	τότε μὲν γάρ, ὦ φίλε,	περὶ	τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν,
[46]	ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας	περὶ	τῶν ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ,
[64]	~τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ	περὶ	τῶν παίδων ἢ περὶ ἄλλου
[39]	ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς,	περὶ	τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων·
[56]	ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν παρόντα,	περὶ	τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ τι
[35]	Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες,	περὶ	τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ
[5]	ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας	περὶ	τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν
[10]	δὲ περὶ ~πάντων, οἷον μεγέθους	πέρι,	ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων
[45]	τῆς σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι	περὶ	φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι
[42]	γε. ~Ἦ οὖν ἔστι τοῦτο	περὶ	ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ τὸ
[26]	~Τῇ τῶν ἀνθρώπων. ~Τί οὖν	περὶ	ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον
[40]	του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει	περὶ	~ὧν ἂν ὁ λόγος ᾖ
[45]	ἂν λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ	περὶ	ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ
[21]	δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος	~περὶ	ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι
[56]	~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους	περὶ	(ὧν οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ
[9]	τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι	περὶ	ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου
[47]	νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι,	περιαμπέχοντα	τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν
[60]	ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ	περιελθόντα,	ἢ ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις
[60]	γῆς, τὰ μὲν μακροτέρους τόπους	περιελθόντα	καὶ πλείους, ~τὰ δὲ ἐλάττους
[61]	μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ	~περιελθὼν	ἐμβάλλει εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος
[66]	ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ	~περιελθών,	ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ
[61]	(χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ πηλώδης,	περιελιττόμενος	δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ τε
[61]	ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς γῆς,	περιελιττόμενος	χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ
[61]	λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι·	~περιελιχθεὶς	δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει
[60]	ἢ ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις	περιελιχθέντα	περὶ τὴν γῆν ὥσπερ οἱ
[3]	~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου.	περιεμένομεν	οὖν ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ
[65]	αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν.	Περιεμένομεν	οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι
[66]	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα	περιιέναι,	ἕως ἄν σου βάρος (ἐν
[17]	τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ	περιιόντα,	ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις εἴη ἡ
[63]	καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω	περιμένει	τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν (ὡς
[6]	εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ	περιμένειν	εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα
[3]	θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν	περιμένειν	καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως
[65]	εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε	περιμένειν.	Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς
[57]	ἐν πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς	περιόδοις.	Ἔστι δὲ ~ἄρα ἡ πορεία
[59]	τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις ἃς	~περιρρεῖν	τὸν ἀέρα πρὸς τῇ ἠπείρῳ
[60]	ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ	περιρροὴ	γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν
[47]	καὶ ὁ μέν τις δίνην	~περιτιθεὶς	τῇ γῇ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ
[44]	λέγε, μή τις ἡμῖν βασκανία	περιτρέψῃ	~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι.
[53]	γάρ. ~Εἰργάζετο δέ γε ἡ	περιττή;	~Ναί. ~Ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ
[53]	μόνον τρισὶν εἶναι ἀλλὰ καὶ	περιττοῖς.	~Πάνυ γε. ~Επὶ τὸ τοιοῦτον
[52]	ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ	περιττὸν	ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός·
[52]	σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ γὰρ	περιττὸν	ἀεί που δεῖ τούτου τοῦ
[55]	ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου τὸ	περιττὸν	καὶ τὰ ~τρία οἴχεται ἀπιόντα·
[55]	ἄν τις, ἄρτιον μὲν τὸ	περιττὸν	μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου,
[52]	ἔστι μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ	περιττόν,	ὅμως δὲ δεῖ αὐτὸ μετὰ
[55]	ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ	~περιττόν,	οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ
[54]	ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται	~περιττὸς	ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν
[52]	περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι	περιττός·	~καὶ αὖ τὰ δύο καὶ
[54]	ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν	περιττότης,	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς, καὶ
[52]	τὸ οὕτω πεφυκέναι ὥστε τοῦ	περιττοῦ	μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ αὐτὸ
[52]	~προσαγορευτέα εἶναι καὶ τῷ τοῦ	περιττοῦ,	ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος;
[53]	ἐναντίον, ὅμως δὲ τὴν (τοῦ	περιττοῦ	οὐ δέξεται· οὐδὲ δὴ τὸ
[53]	οὐδὲ τὰ δέκα τὴν τοῦ	περιττοῦ,	τὸ διπλάσιον. Τοῦτο μὲν οὖν
[53]	ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς τῷ	~περιττῷ	καὶ (τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ
[58]	ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ	~περιφερὴς	οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε
[49]	ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε	πεσεῖν,	ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ
[58]	μήτε (ἀέρος πρὸς τὸ μὴ	πεσεῖν	μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης,
[46]	περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως	πευσόμενος,	καὶ σελήνης ~καὶ τῶν ἄλλων
[38]	εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ	πεφευγότας	καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν
[13]	δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ	πεφιλοσοφηκότες	ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ καὶ ἐγὼ
[42]	ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ	πεφύκασιν	αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε
[52]	τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως	πέφυκε	καὶ ἡ τριὰς καὶ ἡ
[3]	οἱ ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως	πέφυκε	πρὸς ~τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι,
[42]	~Τί δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία	πέφυκεν	εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν
[60]	μὲν δὴ τὴν γῆν οὕτω	πεφυκέναι	καὶ τὰ περὶ τὴν γῆν·
[59]	τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ	πεφυκέναι,	ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ μεγάλα
[50]	ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ που	πεφυκέναι	~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν
[28]	οἷον ἄρχειν τε καὶ ~ἡγεμονεύειν	πεφυκέναι,	τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε
[52]	~καλεῖν ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω	πεφυκέναι	ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι;
[62]	λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως	πεφυκότων,	ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες εἰς
[29]	ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη καὶ οὕτω	πεφυκυῖα	ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται
[56]	ταῦτα ἄλλο τι λέγειν οὐδέ	πῃ	~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ
[31]	~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ;	~Πῇ	δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους
[15]	διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ	πῃ,	εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν
[38]	ψυχή. Λέγε οὖν πρὸς Διὸς	πῇ	ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον;
[46]	τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων παθημάτων,	πῇ	ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον
[21]	δέ; Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ	πῇ	σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ
[18]	ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ	πῄ	σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ
[18]	οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν	πῇ	σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε,
[35]	αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν, εἴ	πῃ	ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι,
[66]	ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ	πήγνυτο.	Καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν
[58]	σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος καὶ	πηλὸς	ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου
[61]	ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ	πηλοῦ·	ἐντεῦθεν δὲ (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς
[60]	μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς δὲ ὑγροῦ	πηλοῦ	καὶ ~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ
[60]	Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ ~ῥύακος	πηλοῦ	ῥέοντες ποταμοὶ καὶ αὐτὸς ὁ
[61]	δὲ (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ	πηλώδης,	περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ
[34]	ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν	Πηνελόπης	τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ
[49]	πλῆθος; ~Καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ	πηχυαίου	ἡμίσει μεῖζον εἶναι ἀλλ᾽ οὐ
[45]	προσεῖναι, καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ	πηχυαίου	~μεῖζον εἶναι διὰ τὸ ἡμίσει
[66]	τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι	πιεῖν.	~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽
[63]	γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον	πιεῖν	τὸ φάρμακον καὶ μὴ πράγματα
[66]	καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα	πιέσας	αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ
[38]	πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα	πιθανὸς	ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε
[8]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, πειραθῶ	πιθανώτερον	πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς
[13]	παρέχει) εἴ τι οὖν ὑμῖν	~πιθανώτερός	εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ
[4]	πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ)	πιθόμενον	τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ πρῶτον
[45]	ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ	~πίνειν·	(ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν σιτίων
[43]	ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ μὴ	πίνειν,	καὶ πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ
[65]	καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω	πίνειν	τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων.
[8]	ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ τρὶς	~πίνειν	τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ
[66]	μὴ δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν	πίνοντά	τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽
[65]	οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ	~πίνοντας,	ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε
[30]	ἂν ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ	πίοι	καὶ φάγοι καὶ πρὸς τὰ
[66]	ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ	πιόντα	περιιέναι, ἕως ἄν σου βάρος
[65]	παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ	πιόντας	εὖ ~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽
[13]	μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε καὶ	πιπρασκόμενa	τῷ ὄντι ᾖ καὶ ~ἀνδρεία
[33]	~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν	πίπτειν	εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ
[56]	~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ εἰ	πισταὶ	ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον·
[33]	αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη,	πιστεύειν	δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ
[39]	ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ	πιστεῦσαι	ἄνευ τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί
[37]	τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω ἄξιον	πιστεύσαντα	θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι
[39]	ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις	πιστεύσῃ	~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ
[38]	ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι	πιστεύσομεν	λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς
[14]	οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ	πίστεως,	ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος
[39]	ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ	πιστὸν	τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον
[64]	~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν	πίω	τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ,
[65]	γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον	πιὼν	~ἄλλο γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν
[1]	πλήν γε ~δὴ ὅτι φάρμακον	πιὼν	ἀποθάνοι· τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν
[30]	αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται	πλανᾶσθαι	δίκην τίνουσαι ~τῆς προτέρας τροφῆς
[57]	ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ	πλανᾶται	ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως
[27]	κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ	πλανᾶται	καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ
[29]	ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι,	~πλάνης	καὶ ἀνοίας καὶ φόβων καὶ
[27]	αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ	πλάνου	καὶ περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ
[30]	οὔσης. καὶ μέχρι γε τούτου	πλανῶνται,	ἕως ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος,
[47]	γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ	πλατείᾳ	βάθρον τὸν ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν
[46]	~πρῶτον μὲν πότερον ἡ γῆ	πλατεῖά	ἐστιν ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ
[32]	ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι	πλάττοντες	ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ
[60]	βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι καὶ	~πλατυτέρους.	Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ γῆν
[2]	καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων.	Πλάτων	δὲ οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι
[59]	χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι	πλειόνων	καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς
[60]	μὲν μακροτέρους τόπους περιελθόντα καὶ	πλείους,	~τὰ δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους,
[35]	(τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ	~πλεῖστα	καὶ κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι
[35]	ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ	πλεῖστοι·	Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν
[39]	εἶναι ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ	πλείστους.	~Πῶς λέγεις; ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ,
[49]	τὰ δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν	πλείω	εἶναι, καὶ διὰ ταύτην τὴν
[59]	καὶ χρόνον τε ζῆν πολὺ	πλείω	τῶν ~ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ
[42]	τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ	πλείων,	εἰ δ᾽ ἧττόν τε καὶ
[42]	~Τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν	πλέον	ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν;
[42]	μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ	πλέον,	(εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν
[37]	ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ	πλέον	ἔτι τῷ λέγοντι ἢ ἃ
[42]	μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι	πλέον	ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει, ἢ
[63]	ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ	~πλέον	θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ
[42]	μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ	πλέον	καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον
[42]	αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν τι	πλέον	κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα
[42]	δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν	πλέον.	~(Μᾶλλον δέ γέ που, ὦ
[42]	ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ	~πλέον	μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον
[64]	τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν	πλέον	ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα,
[58]	παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι	πλέον	φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ
[45]	δέκα μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ	~πλέονα	εἶναι διὰ τὸ δύο αὐτοῖς
[60]	περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ καὶ	~πλεονάκις	περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν ὥσπερ
[40]	ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς	~πλεονεκτικῶς	εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα
[49]	φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ	πλήθει	καὶ διὰ τὸ πλῆθος; ~Καὶ
[59]	γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ	πλήθει	καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ ~τῆς
[49]	μὴ πλήθει καὶ διὰ τὸ	πλῆθος;	~Καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου
[64]	οὐ μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο	πλημμελές,	~ἀλλὰ καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ
[66]	~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ (τοιαῦτα	πλημμελοῖεν·	καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν
[49]	εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν	πλὴν	αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽
[66]	ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων	πλήν	γε αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ,
[1]	οἷός τ᾽ ἦν περὶ τούτων,	πλήν	γε ~δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν
[9]	γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ Σιμμία,	πλήν	γε τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι.
[13]	καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες	πλὴν	οἱ φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν γε
[57]	εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται	πλὴν	τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς,
[57]	ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία	πλὴν	τοῦ ὡς βελτίστην τε καὶ
[43]	λέγει τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος δὲ	πλήξας	κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι δή,
[60]	δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε	~πληροῖ	αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ
[60]	τῆς γῆς εἰσρεῖ τε καὶ	πληροῖ	αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν
[60]	δὴ καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους	πληροῦσθαι,	ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε
[60]	ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ	πληρωθέντα	ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ
[45]	Τότε μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο	πλησίον	ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ,
[45]	δύο γενέσθαι, ἡ σύνοδος τοῦ	πλησίον	ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς
[3]	ᾧ καὶ ἡ δίκη ἐγένετο·	~πλησίον	γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν
[66]	Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ	πλησίον	ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν
[3]	δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ	~πλοῖον	ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν
[1]	εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ	πλοῖον	καὶ πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽
[1]	ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ	πλοῖον,	ὥς φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ
[1]	δίκης ἡ ~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ	πλοίου	ὃ εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν.
[1]	Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν ~πρύμναν τοῦ	πλοίου·	τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω,
[47]	οἷός τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον	(πλοῦν	ἐπὶ τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν
[60]	ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ	πνεῦμα	δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους
[14]	τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ	πνεῦμα	ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη
[60]	τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ	πνεῦμα,	οὕτω καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ
[60]	καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ	πνεῦμα	τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ·
[24]	νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ	πνεύματι	~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας,
[66]	κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν	πόδα	ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽
[66]	~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς	πόδας	καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα
[23]	μὲν αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν	ποθεν	καὶ εἶναι πρὶν καὶ εἰς
[19]	~Πάνυ γε, ἦ δ᾽ ὅς.	~Πόθεν	λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽
[24]	ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε.	~(Πόθεν	οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, τῶν
[46]	(ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι	ποθεσόμενος	αἰτίας ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ
[31]	ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ	ποῖ	ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας
[31]	τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ. ~Τὰ	ποῖα	δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ Σώκρατες;
[53]	~Ναί. ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι,	ποῖα	οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως
[18]	Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών,	ποῖαι	τούτων αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με·
[5]	περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ,	ποίαν	τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί
[49]	ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι	ποιεῖ	αὐτὸ ~καλὸν ἢ ἡ ἐκείνου
[60]	λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας	ποιεῖ·	ἐντεῦθεν δὲ πάλιν δυόμενα ~(κατὰ
[4]	λέγον, Ὦ Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν	~ποίει	καὶ ἐργάζου Καὶ ἐγὼ ἔν
[65]	ἔφη, πείθου καὶ μὴ ἄλλως	ποίει.	~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε
[61]	πυρὶ πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην	ποιεῖ	μείζω τῆς παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης,
[61]	Στύγιον, καὶ τὴν λίμνην ἣν	~ποιεῖ	ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ
[47]	~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που	ποιεῖ	οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν
[60]	πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν	~ποιεῖ·	συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν
[33]	τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ	ποιεῖ	σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι
[47]	ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ μένειν δὴ	ποιεῖ	τὴν γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ
[6]	μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ	ποιεῖν,	ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην.
[24]	εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο	~ποιεῖν.	~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή, ἔφη,
[4]	ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ	ποιεῖν·	ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι
[46]	ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ	ποιεῖν·	ἐκ δὲ δὴ τοῦ λόγου
[4]	ταύτην τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι	ποιεῖν.	Ἦν γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε·
[64]	μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω	ποιεῖν·	θάπτωμεν δέ σε τίνα ~τρόπον;
[46]	ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ	ποιεῖν	καὶ ~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ
[4]	ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν	ποιεῖν,	μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν·
[4]	δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι,	ποιεῖν	μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ
[66]	γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ	ποιεῖν;	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα
[6]	τινῶν, ὡς οὐ δέοι τοῦτο	ποιεῖν·	σαφὲς ~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς
[47]	οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ	ποιεῖν	τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν
[42]	ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν	ποιεῖν	τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι
[4]	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν	ποιεῖν,	ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης
[62]	ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν	ποιεῖν	ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν
[66]	~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη,	ποιεῖτε,	ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι οὐχ
[42]	παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ	~ποιῇ	ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα
[4]	οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς	ποιήμασιν	αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα ταῦτα
[4]	μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα	ποιήματα	(καὶ) πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω
[4]	με. περὶ γάρ τοι τῶν	(ποιημάτων	ὧν πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς τοῦ
[43]	ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα	ποιῆσαι	διανοούμενον ὡς ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης
[18]	ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο	ποιῆσαι	~ἔπειτα (ἐάν τις ἐπὶ τὰ
[21]	οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε τοῦτο	ποιῆσαι.	~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί
[38]	διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν	ποιησαίμην	ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν,
[4]	εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι	~(ποιήσαντα	ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ.
[65]	λέγεις οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα	ποιήσαντες	καὶ ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως οὐ
[4]	ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε	ποιήσας.	Εἰ οὖν τί σοι μέλει
[66]	ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως αὐτὸ	ποιήσει.	Καὶ ἅμα ~ὤρεξε τὴν κύλικα
[10]	~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο	ποιήσειεν	καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα αὐτῇ
[64]	καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι	~ποιήσετε	ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ
[64]	παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον	ποιήσετε.	~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη,
[65]	ἔφη, χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα	ποιήσομεν.	Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς
[16]	~Πῶς οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ποιήσομεν;	Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν,
[65]	καὶ ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως οὐ	ποιήσω·	οὐδὲν γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον
[47]	πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν	ποιήσωμαι,	ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν,
[10]	τά γε τοιαῦτα καὶ οἱ	ποιηταὶ	ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽
[61]	δὲ ~τούτῳ ἐστίν, ὡς οἱ	ποιηταὶ	λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως
[64]	ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν	ποιῆτε,	κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν
[43]	ἄν, ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ	ποιητῇ	ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς.
[4]	τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι ~τὸν	ποιητὴν	δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι,
[4]	~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι	ποιητὴς	εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ
[60]	ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν	ποιητῶν	Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο
[59]	θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι,	ποικίλη,	~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ
[59]	ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων	ποικιλίᾳ,	ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος
[59]	ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς	ποικίλον	~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ
[5]	τί γὰρ ἄν τις καὶ	ποιοῖ	ἄλλο ἐν τῷ μέχρι ~ἡλίου
[64]	~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα	ποιοῖμεν;	~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ
[49]	(οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ λέγω	ποιοῖς.	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ τε
[17]	ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν	~ποιοῖτο,	οἶσθ᾽ ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ
[39]	τι πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ	ποῖον;	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα,
[25]	τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ τοῦ	ποίου	τινὸς δεδιέναι μὴ πάθῃ αὐτό,
[14]	οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς ~λόγους	ποιοῦμαι.	Εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι.
[41]	διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις	ποιουμένοις	~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ
[8]	τρὶς ~πίνειν τούς τι τοιοῦτον	ποιοῦντας.	~Καὶ ὁ Σωκράτης, ἔα, ἔφη,
[64]	ἄλλου του, ὅτι ἄν σοι	~ποιοῦντες	ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν;
[65]	ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα	ποιοῦσιν,	οὓς ~σὺ λέγεις οἴονται γὰρ
[47]	λέγοι· ὡς μέντοι διὰ ταῦτα	ποιῶ	ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ
[21]	ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν	ποίῳ	ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ
[47]	μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ	ποιῶ,	καὶ ταῦτα νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽
[25]	δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ	ποίῳ	τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ
[25]	μὴ πάθῃ αὐτό, καὶ τῷ	ποίῳ	τινὶ οὔ> καὶ ~μετὰ τοῦτο
[14]	ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ	ποιῶμεν;	Ἢ περὶ ~αὐτῶν τούτων βούλει
[47]	τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ	πόλει	δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽
[11]	τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ	πόλεμοι	γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα
[3]	ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι	~πολεμοῦντα,	ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς
[11]	ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ	πολέμους	καὶ στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν
[1]	τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν	πόλιν	καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν
[31]	~ἰόντες οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ	πολιτικὴν	(ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι
[31]	ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι	πολιτικὸν	καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ που
[1]	ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν	πολιτῶν)	Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει
[57]	καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον,	πολλὰ	~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ
[44]	καὶ ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν	πολλὰ	ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι
[65]	δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ οὐ	πολλὰ	ἄττα μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ
[5]	ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ.	~Πολλὰ	γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί·
[24]	ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες,	πολλὰ	δὲ ~καὶ τὰ τῶν βαρβάρων
[58]	γάρ τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς	πολλὰ	δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα
[41]	ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί, μὴ	~πολλὰ	δὴ σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα
[3]	παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ τὰ	πολλὰ	διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ δὴ
[37]	οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ	πολλὰ	εἰώθει, Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι,
[37]	σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν	πολλὰ	ἔτη βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι
[59]	ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα τε	πολλὰ	καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν ἐν
[47]	καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα	πολλὰ	καὶ ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν
[37]	~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος	πολλὰ	κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος
[58]	γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν	πολλὰ	κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς
[51]	καίτοι οὔτι λέγω ὡς οὐ	πολλά	με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ
[64]	ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν	πολλὰ	ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι ~καὶ
[57]	ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ	πολλὰ	παθοῦσα, βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ
[39]	τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ	πολλά;	~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.
[59]	~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα	πολλὰ	πλήθει καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ
[52]	ἡ τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα	πολλά.	~σκόπει δὲ περὶ τῆς τριάδος.
[37]	ἂν φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν	~πολλὰ	σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν
[61]	~Τὰ μὲν οὖν δὴ ἄλλα	πολλά	τε καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ
[37]	οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν ταῖς	~πολλαῖς	γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε ἔν
[57]	δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν	πολλαῖς	χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις. Ἔστι
[53]	δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον	πολλάκις	ἀκούειν. Τὰ πέντε τὴν τοῦ
[44]	Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες	πολλάκις	ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι ~διαφύγῃ
[37]	~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ	πολλάκις	γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω
[37]	αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε	πολλάκις	γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς δὲ
[45]	καὶ διὰ τί ἔστι. καὶ	πολλάκις	(ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν
[38]	~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ Ἐχέκρατες,	πολλάκις	θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε μᾶλλον
[41]	μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα καὶ	πολλάκις	κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον
[18]	γε καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν	πολλάκις	κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που
[4]	ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα	πολλάκις	μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην
[4]	Ἦν γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε·	πολλάκις	μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον
[39]	αὖθις ~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο	πολλάκις	πάθῃ τις καὶ ὑπὸ τούτων
[44]	ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε	πολλάκις,	πρός γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν
[4]	λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα	πολλάκις	ταύτην τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι
[61]	συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ	πολλάκις	ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει κατωτέρω τοῦ
[35]	~μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι;	πολλὰς	γὰρ δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας
[57]	ἔοικε σχίσεις τε καὶ τριόδους	πολλὰς	ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε
[62]	μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας	πολλὰς	καὶ μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους
[60]	γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε	~πολλαχῇ	καὶ κατὰ στενότερα καὶ εὐρύτερα
[12]	εἰ φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ	πολλὴ	ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ
[12]	ἔχει, ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ	πολλὴ	ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο
[14]	κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες,	~πολλὴ	ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ καλή,
[47]	οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει,	πολλὴ	ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη
[56]	οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη;	~Πολλὴ	ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ
[21]	ἂν δοῦναι λόγον ἢ οὔ;	~Πολλὴ	ἀνάγκη, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ
[9]	ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ	πολλὴ	ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε
[17]	μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ	πολλὴ	ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι καὶ
[12]	εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε,	πολλὴ	ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι,
[24]	~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις;	~Πολλὴ	μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη, ὦ
[12]	φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;	~Πολλὴ	μέντοι νὴ Δία, ἦ δ᾽
[12]	κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ	πολλὴ	πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι
[14]	(τὰ δὲ περὶ τῆς ~ψυχῆς	πολλὴν	ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή,
[30]	ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ τὴν	πολλὴν	~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ γε.
[11]	παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς	πολλῆς,	ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς
[29]	καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ	πολλοὶ	(ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε ~δεῖ, ὦ
[13]	περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν	πολλοί,	βάκχοι δέ τε παῦροι ~οὗτοι
[2]	~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν τινες, καὶ	πολλοί	γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα
[12]	καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων	πολλοὶ	δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου
[34]	~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ	πολλοὶ	ἕνεκά φασιν· ἢ σὺ οἴει;
[57]	ἑκάστη τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ	πολλοὶ	καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς ~τόποι,
[32]	καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ	πολλοὶ	καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν
[13]	ἡ σωφροσύνη, ἣν καὶ οἱ	πολλοὶ	ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ ~περὶ τὰς
[66]	εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν οἱ	πολλοὶ	τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε
[60]	ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι	πολλοὶ	τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς
[47]	δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ	πολλοὶ	ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι
[9]	γέ που, ὦ Σιμμία, τοῖς	πολλοῖς	ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν
[13]	~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ	πολλοῖς	ἀπιστίαν παρέχει) εἴ τι οὖν
[41]	καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς	πολλοῖς	~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ τοῖς
[61]	ἄρα ὄντα ἐν τούτοις τοῖς	πολλοῖς	τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ
[58]	καὶ ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν	πολλοῖσι	τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ
[42]	ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει.	~Πολλοῦ	ἄρα δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία
[29]	ὥς φασιν οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι;	Πολλοῦ	γε ~δεῖ, ὦ φίλε Κέβης
[42]	ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν.	~Πολλοῦ	μέντοι, ἔφη. ~Τί δέ; οὐχ
[46]	ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην	πολλοῦ	τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ
[9]	γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς	πολλοὺς	αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ
[60]	πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς,	πολλοὺς	δὲ ὑγροῦ πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου
[58]	θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι	~πολλοὺς	ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν.
[62]	ἢ φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους	πολλοὺς	~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα
[60]	ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην	πολλούς,	τοὺς μὲν ~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους
[58]	ὃν δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς	πολλοὺς	τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα εἰωθότων
[61]	ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ	πολλῷ	καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω
[29]	Κέβης τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ	πολλῷ	μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν μὲν
[1]	γε ὅτι πάλαι γενομένης ~αὐτῆς	πολλῷ	ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν
[1]	δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε ἐν	~πολλῷ	χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι
[61]	αἱ τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν	πολλῶν	ἀφικνοῦνται ~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους
[45]	ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε	πολλῶν	καὶ διὰ τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται.
[25]	ὦ Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν	πολλῶν	καλῶν, οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων
[37]	~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν	πολλῶν	(ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου οἶμαι
[23]	νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν	~πολλῶν,	ὅπως μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ
[8]	ὥσπερ γε καὶ ~πάλαι λέγεται,	πολὺ	ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς
[58]	δὲ αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν	πολὺ	ἂν ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν·
[19]	τὸ ἴσον, ἢ οὐδέν; ~Καὶ	πολύ	γε, ἔφη, ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν,
[60]	καὶ θερμῶν ὑδάτων καὶ ψυχρῶν,	~πολὺ	δὲ πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους
[37]	γάρ μοι πᾶσι τούτοις πάνυ	πολὺ	διαφέρειν. Τί οὖν, ἂν φαίη
[59]	γῆν ἐκ τοιούτων ~εἶναι, καὶ	πολὺ	ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων
[43]	καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης αὐτῆς	πολὺ	θειοτέρου τινὸς πράγματος ἢ ~καθ᾽
[60]	τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ μὲν	~πολὺ	κατωτέρω ἢ> ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ
[40]	~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ ἀληθείας	πολὺ	μᾶλλον, ἐὰν μέν τι ὑμῖν
[41]	ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν;	~Πολὺ	μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες.
[40]	κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ	πολὺ	μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς
[21]	μεντἄν, ἔφη ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ	πολὺ	μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ αὔριον ~τηνικάδε
[60]	εὐρύτερα καὶ διεξόδους ἔχειν, ᾗ	πολὺ	μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων
[59]	εἶναι καὶ χρόνον τε ζῆν	πολὺ	πλείω τῶν ~ἐνθάδε, καὶ ὄψει
[37]	φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή (τινος) ὅτι	πολὺ	τὸ τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι
[38]	~χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ ἐπὶ	πολὺ	ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ. καταψήσας οὖν
[28]	δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ καὶ	πολυειδεῖ	καὶ ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ καὶ
[49]	εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ	πολυθρύλητα	καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος
[45]	τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον	~πολὺν	γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν
[3]	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ	πολὺν	δ᾽ οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν
[65]	ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ	πολὺν	διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο
[64]	θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι	~πολὺν	λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν πίω
[57]	τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο	~πολὺν	(χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν
[35]	ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ	πολὺν	~χρόνον, καὶ αὐτός τε πρὸς
[36]	~δὲ λείψανα τοῦ σώματος ἑκάστου	πολὺν	χρόνον παραμένειν, (ἕως ἂν ἢ
[1]	δίκης ~γεγονός. Διὰ ταῦτα καὶ	πολὺς	χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει ἐν
[37]	λέγειν, ὡς ἡ μὲν ψυχὴ	πολυχρόνιόν	ἐστι, τὸ δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον
[44]	~ἀθανασίαν μὲν μή, ὅτι δὲ	πολυχρόνιόν	τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν
[41]	ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν,	~πολυχρονιώτερόν	γε εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ
[37]	τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον	πολυχρονιώτερόν	ἐστι τὸ ~γένος ἀνθρώπου ἢ
[37]	~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν; Τὸ δὲ	πολυχρονιώτερον	~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι
[37]	Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ	πολυχρονιώτερον	ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ
[37]	ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ	πονεῖν	αὐτὴν ἐν ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν
[39]	ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ	πονηρίας	ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους
[39]	~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον	πονηρόν	τε καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις
[39]	ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ	πονηροὺς	~σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους, τοὺς
[24]	ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε	πόνων,	ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι
[57]	περιόδοις. Ἔστι δὲ ~ἄρα ἡ	πορεία	οὐχ ὡς ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος
[63]	οὕτω περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου	πορείαν	(ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη
[57]	εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε	πορείας.	Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς ἄρα
[57]	τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου	(πορεύεσθαι	~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ
[62]	μὲν ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι,	πορευθέντες	ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ
[12]	πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ	πορεύομαι,	ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι,
[32]	~χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ	πορεύονται	αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ
[57]	δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε	πορεῦσαι·	~τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ
[63]	~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι	πορεύσεσθε·	ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ,
[63]	τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν (ὡς	πορευσόμενος	ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς
[45]	τί σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν;	~Πόρρω	που, ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ
[25]	ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ	ποτ᾽	ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ
[47]	οὗ τὸ αἴτιον οὐκ ἄν	ποτ᾽	εἴη αἴτιον· ὃ δή μοι
[43]	δή, κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο	ποτ᾽	ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα
[60]	πρὸ τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες	ποταμοὶ	καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ· ὧν
[60]	χάσμα συρρέουσί τε πάντες οἱ	ποταμοὶ	καὶ ἐκ ~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν·
[61]	τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ ὁ	ποταμὸς	ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν
[61]	τῶν ζῴων γενέσεις. τρίτος δὲ	~ποταμὸς	τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ
[60]	θαλάττας ~τε καὶ λίμνας καὶ	ποταμοὺς	καὶ κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ
[62]	καὶ ἐκεῖθεν πάλιν εἰς τοὺς	ποταμούς,	~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον
[60]	δὲ πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους	ποταμούς,	πολλοὺς δὲ ὑγροῦ πηλοῦ καὶ
[60]	ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων	~ποταμῶν	ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν
[46]	ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν	ποτε	αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ
[51]	λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν	ποτε	γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης παραβαλὼν
[51]	ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν	ποτε	~γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν ἡμῖν
[54]	αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή	ποτε	δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν πρόσθεν
[4]	ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι	ποτὲ	διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας
[1]	φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς	ποτε	εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ
[46]	~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν	ποτε	ἐκ βιβλίου τινός, ὡς ἔφη,
[21]	αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ	ποτε	ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ
[18]	~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν	ποτε	ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽
[47]	οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ	ποτὲ	ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν
[47]	ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν	~ποτε	ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον
[11]	ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν	ποτε	~καθαρῶς τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ
[20]	ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς	ποτε	καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ
[11]	μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή	ποτε	κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν
[21]	ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη.	~Πότε	λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν
[50]	τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει	ποτὲ	μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽
[25]	ὃ ἔστιν, τὸ ὄν, μή	ποτε	μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ
[6]	χρόνῳ; ~Κατὰ τί δὴ οὖν	ποτε	οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν
[10]	δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.	~Πότε	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἡ
[49]	τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν	ποτε	πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ
[46]	καὶ τῶν ~ἄλλων παθημάτων, πῇ	ποτε	ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ
[41]	~μοι περί γε τούτου ἄλλο	ποτέ	τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,
[52]	ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι	ποτὲ	τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι
[51]	~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν	ποτέ	φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι.
[41]	σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα	πότερον	αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν
[42]	τε ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν;	Πότερον	ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην ~καὶ
[54]	φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι, ἔφη.	~Πότερον	δ᾽ ἔστι τι ζωῇ ἐναντίον
[10]	αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν;	Πότερον	ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα ἢ οὔ,
[46]	καί μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν	πότερον	ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ
[25]	καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι	πότερον	(ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ ἐκ
[38]	Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ	πότερον	(κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός
[21]	δὴ οὕτως ἔχει, ὦ Σώκρατες.	~Πότερον	οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους
[41]	~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω.	~Πότερον	οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε
[37]	εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη	πότερον	πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ ~γένος ἀνθρώπου
[28]	~δεσπόζειν· καὶ κατὰ ταῦτα αὖ	πότερόν	σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ
[43]	τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε.	~Πότερον	συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα
[9]	καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ σῶμα	πότερον	τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ ~ἀτιμάζειν,
[45]	δὴ τὰ ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ	πότερον	τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν,
[28]	ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι καὶ	~πότερον	τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ δοκεῖ
[25]	εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι,	πότερον	~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ
[27]	καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες.	~Ποτέρῳ	οὖν αὖ σοι δοκεῖ τῷ
[28]	ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε.	~Ποτέρῳ	οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα
[26]	δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη.	~Ποτέρῳ	οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν
[9]	τοιάσδε, οἷον ~σιτίων (τe καὶ	ποτῶν;	~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ
[24]	ὦ Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί	που	ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ
[10]	οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ	που	ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι
[12]	ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ	που	ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα
[7]	ὁ δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ	που	ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ
[20]	~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ	που	ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν;
[41]	σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ	που	~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς
[14]	οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη	που	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ
[7]	οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ	~που	αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον
[52]	λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί	που	δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν
[16]	ζώντων, τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν	που	~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον
[19]	καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει	που	εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου
[36]	ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι	που	εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ
[48]	καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ	που	ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ
[15]	ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται, ἀνάγκη	που	ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα
[18]	λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη	που	ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς
[37]	δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι	που	ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε.
[45]	σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω	που,	ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ εἶναι
[16]	ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως	που,	ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι.
[18]	οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη	που	ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ
[18]	δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν	που	ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν
[37]	θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι	που	~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ
[15]	τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον	που	καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα
[43]	οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν	που	καὶ Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν,
[31]	πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ	που	μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων,
[39]	ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ	που	μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει
[18]	πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα	που	μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία
[16]	τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί	που,	~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ
[43]	μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία	~που	ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς
[13]	τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ	που	οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ ~φιλοχρήματος
[41]	ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ	που	οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ
[15]	~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν	που	πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ
[50]	τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ	που	πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ
[47]	καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί	που	ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ
[44]	τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν	που	πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ
[37]	ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι	που	σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον
[19]	εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν	πού	τι εἶναι ἴσον, οὐ ξύλον
[57]	ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ	πού	τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς
[66]	δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ	που	τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε καὶ
[2]	καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ	που	τὸν ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον
[19]	ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν	που	τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα
[10]	ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ	που	τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων
[10]	αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ	που	~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ σοὶ
[49]	οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ	που	φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί
[35]	φησιν· Βαβαί, ὦ Σιμμία· ἦ	που	~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους
[51]	τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή	που,	ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ
[42]	~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ	που,	ὦ Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν
[9]	ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ	που,	ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις
[50]	ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ	που	ὡς λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ
[51]	τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ ἐναντίον	~πρᾶγμα	γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ
[45]	ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον	πρᾶγμα,	ἔφη, ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως
[58]	αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ	πρᾶγμα	ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ τεθὲν
[41]	τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον	πρᾶγμα,	ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ
[47]	ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ	πράγματα,	ἀέρας δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ
[38]	εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ τὰ	πράγματα	αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ
[11]	τῇ ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ τὰ	πράγματα·	καὶ τότε, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν
[15]	γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ ~ἐναντία	πράγματα;	~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽ αὖ;
[8]	ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι	πράγματα	παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽
[63]	πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ μὴ	πράγματα	~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν.
[48]	ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ	πράγματα	τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν
[12]	~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ	πραγματεία	ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ
[7]	μοι ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος	~πραγματείᾳ,	καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί
[9]	σοι, ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου	πραγματεία	οὐ περὶ τὸ σῶμα ~εἶναι,
[43]	φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα ἄλλῳ	πράγματι	~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ Ὅμηρος
[43]	οὔσης αὐτῆς πολὺ θειοτέρου τινὸς	πράγματος	ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία,
[15]	ἐπὶ τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν	πράγματος	καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ
[5]	πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ	πράγματος	~μέτεστιν. Οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται
[51]	γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου	πράγματος	τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν
[39]	~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε τῶν	πραγμάτων	οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον
[62]	μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν τι	πράξαντες,	καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν ἄλλον
[44]	καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ	πράξειν	διαφερόντως ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ
[2]	ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ	πράξειν	(εἴπερ τις ~πώποτε καὶ ἄλλος.
[65]	τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ	πρᾳότατον	καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν
[43]	~καὶ τὴν ἰατρικήν, τὰ δὲ	πρᾳότερον,	καὶ τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ
[47]	Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει νῷ	πράττει,	κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας
[47]	λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα	~πράττει	νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν
[32]	οὐ δεῖν ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ	πράττειν	καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει τε
[34]	αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον	πράττειν	Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης,
[4]	μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο	πράττοντος.	Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε
[47]	λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν	~πράττω,	λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι διὰ
[47]	ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ	πράττων,	~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου
[2]	Τί ἦν τὰ λεχθέντα καὶ	~πραχθέντα,	καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν
[38]	~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ	πρᾴως	ἐβοήθει τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ
[41]	εἶναι καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας.	~Πρέπει	γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος
[41]	~Καὶ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,	πρέπει	γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ
[5]	Καὶ γὰρ ἴσως (καὶ μάλιστα	πρέπει	μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε
[63]	ἔχειν ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ	πρέπει	νοῦν ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι
[7]	μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας	πρέπει,	τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας
[63]	ψυχὴ φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ	πρέπειν	μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι
[32]	ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν	πρέποι,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ Κέβης.
[57]	ἀνάγκης ~φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ	πρέπουσαν	οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς τε
[37]	ἄν τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου	πρεσβύτου	ἀποθανόντος λέγοι τοῦτον τὸν λόγον,
[1]	πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι,	πρὶν	~ἂν εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται
[38]	ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν,	πρὶν	ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου
[35]	~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι	πρὶν	ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις,
[62]	ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται	πρὶν	ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη
[6]	μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν,	πρὶν	~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ
[4]	ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι	πρὶν	ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον
[22]	τὴν ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι καὶ	πρὶν	γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ
[19]	τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί.	~Πρὶν	γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη
[20]	~Εἰ δέ γε οἶμαι λαβόντες	πρὶν	γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ
[23]	ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ	πρὶν	~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος ἡ
[23]	ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι	πρὶν	γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ
[22]	ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι	πρὶν	γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ
[22]	εἶναι τήν τε ψυχὴν ἡμῶν	~πρὶν	γενέσθαι ἡμᾶς καὶ τὴν οὐσίαν
[20]	γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ	πρὶν	γενέσθαι καὶ εὐθὺς γενόμενοι οὐ
[21]	Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον,	πρὶν	εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς
[41]	ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ	πρὶν	εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς
[37]	~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ	πρὶν	εἰς τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν,
[20]	τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ	πρὶν	εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν
[41]	ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη,	πρὶν	~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν ἔδει
[41]	~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν,	πρὶν	ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ
[18]	ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ	πρὶν	ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει
[44]	θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι πρότερον,	~πρὶν	ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν
[37]	αὐτῷ μὴ μόνον ἐν τῷ	πρὶν	καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι
[23]	συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι	πρὶν	καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι,
[41]	φῇς μὲν εἶναι ~τὴν ψυχὴν	πρὶν	καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε
[22]	εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς	πρὶν	καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ
[36]	ξύλα ~καὶ τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι	πρίν	τι ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ
[52]	~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι,	πρὶν	ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα ἄρτια
[19]	ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον	πρὸ	ἐκείνου τοῦ (χρόνου ὅτε ~τὸ
[37]	λόγου. δοκεῖ μέντοι ~μοι χρῆναι	πρὸ	τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος
[19]	ἐστιν· ~ἢ πῶς λέγομεν; ~Οὕτως.	~Πρὸ	τοῦ ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν
[20]	ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς ἐπιστήμας	πρὸ	τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα.
[20]	~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν	πρὸ	τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα
[40]	γε τὸν χρόνον ~αὐτὸν τὸν	πρὸ	τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν
[1]	ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ	πρὸ	τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς ἐτελεύτα;
[45]	ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ ᾤμην	πρὸ	τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι, ὅτι
[60]	βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ οἱ	πρὸ	τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ
[47]	δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον εἶναι	πρὸ	τοῦ φεύγειν τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν
[45]	ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα ἃ	πρὸ	τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων
[23]	λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ ὃν	πρὸ	τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι πᾶν
[19]	γε. ~(Ἔδει δέ γε, φαμέν,	πρὸ	τούτων τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην
[39]	τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ	προάγοντος	ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ,
[41]	καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ σώματος	προαπολλύηται	ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης
[35]	παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ	προαφίστασθαι	πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ
[19]	~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς	προειδέναι	τὸ ἴσον πρὸ ἐκείνου τοῦ
[19]	που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν	προειδότα	ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι
[35]	ὄντες, μαντικοί τέ εἰσι καὶ	προειδότες	τὰ ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι
[38]	ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς	προειρημένοις	λόγοις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ
[42]	~Πῶς γὰρ ἔκ γε τῶν	προειρημένων;	~Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου
[55]	μὲν γὰρ δὴ ἐκ τῶν	προειρημένων	οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα,
[19]	αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ τῶν	προειρημένων,	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς
[9]	ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν εἴη	προθυμεῖσθαι	~μὲν ἐν παντὶ τῷ βίῳ
[6]	οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ	προθυμεῖσθαι	χρή, ἔφη· τάχα γὰρ ἂν
[19]	αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι	προθυμεῖται	μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον
[2]	γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα	προθυμήθητι	ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ
[40]	ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι	προθυμήσομαι,	εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽
[64]	πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν	προθυμησόμεθα,	ἔφη, οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ
[40]	ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ	προθυμητέον	ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ μὲν οὖν
[40]	~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ	προθυμίας	ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς
[12]	δέ γε αὐτήν, ὥς φαμεν,	προθυμοῦνται	ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι οἱ
[40]	ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο	προθυμοῦνται.	Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ ἐν
[47]	ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ	~προϊὼν	καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ
[4]	καὶ τὸ εἰς τὸν Ἀπόλλω	προοίμιον	καὶ ἄλλοι τινές ~με ἤδη
[36]	ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ	πρὸς	ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ
[46]	ἄλλων ἄστρων, τάχους τε πέρι	πρὸς	ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ τῶν
[11]	οἶμαι, ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι	~πρὸς	ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν
[38]	ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν	πρὸς	ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν
[11]	τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ	πρὸς	ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν, ὅτι
[35]	Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν	πρὸς	ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης
[13]	οὐχ αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ	πρὸς	ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς
[65]	ἀπῄει. ~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας	πρὸς	αὐτόν, Καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε,
[59]	καὶ τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς	πρὸς	αὐτούς· καὶ ~τόν γε ἥλιον
[19]	~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ Σώκρατες,	πρός	γε ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ
[44]	εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις,	πρός	γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι·
[9]	καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ,	πρὸς	δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε.
[37]	σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ;	πρὸς	δὴ ~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ
[42]	ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε δή, ἔφη,	πρὸς	Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν
[38]	συναποθνῄσκει ἡ ψυχή. Λέγε οὖν	πρὸς	Διὸς πῇ ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε
[38]	λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ,	πρὸς	δύο λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς
[45]	Σωκράτης συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ	πρὸς	ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον
[13]	πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω	πρὸς	ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ
[38]	~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν	(πρὸς	ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι
[35]	γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ	πρὸς	ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ
[13]	ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς	~πρὸς	ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς λύπας
[64]	~Γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ	πρὸς	ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω,
[65]	δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν	πρὸς	~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν
[9]	ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη,	πρὸς	ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις·
[65]	ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ ἅμα	πρὸς	ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ
[51]	δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς μέμνημαι	~Πρὸς	θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν
[59]	ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος	πρὸς	καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ θεῶν
[64]	δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν με	πρὸς	Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν ἐγγύην
[13]	ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας	πρὸς	λύπας καὶ φόβον πρὸς φόβον
[62]	δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον	πρὸς	πατέρα ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς
[37]	οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ	πρὸς	σῶμα, καί τις λέγων αὐτὰ
[30]	καὶ πίοι καὶ φάγοι καὶ	πρὸς	τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ
[58]	καὶ (ἡ) γῆ ᾖ, καὶ	πρὸς	τὰ παρ᾽ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι
[48]	παντάπασι τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων	πρὸς	τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ
[7]	ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή με	πρὸς	ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ.
[45]	πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα	πρὸς	ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι
[59]	νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα	πρὸς	τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ ἑνὶ
[66]	ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν	πρὸς	τῇ ~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ, τότε
[44]	τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον τὸν	πρὸς	~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες
[59]	~τε καὶ ἡ θάλαττά ἐστι	πρὸς	τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ
[45]	χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν λέγω,	πρὸς	τὴν πειθὼ περὶ ὧν δὴ
[50]	ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων)	πρὸς	τὴν Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα.
[22]	οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν	πρὸς	τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽
[66]	ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ πώματος	~πρὸς	τὸ ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν ἢ
[3]	ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε	πρὸς	~τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ
[50]	~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης	πρὸς	τὸ ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ
[63]	σχεδόν τί μοι ὥρα τραπέσθαι	πρὸς	τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ
[58]	μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε (ἀέρος	πρὸς	τὸ μὴ πεσεῖν μήτε ~ἄλλης
[62]	δὲ δὴ ἂν δόξωσι ~διαφερόντως	πρὸς	τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν
[38]	καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν	πρὸς	τὸ παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν
[11]	γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα	πρὸς	τὸ σκοπεῖν τι, ἐν ταῖς
[33]	ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν	πρὸς	τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ
[66]	ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας	πρὸς	τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις, ἔφη,
[51]	ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ ἅμα βλέψας	πρὸς	τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή
[35]	ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ	πρὸς	τόνδε σκοπῶ τὰ εἰρημένα, οὐ
[8]	πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ	~πρὸς	τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,
[64]	ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν ~οὗτος	πρὸς	τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν
[36]	~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα οὖν	πρὸς	τοῦτον τὸν λόγον τί φήσομεν,
[55]	ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη	πρὸς	τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος·
[35]	πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός τε	πρὸς	τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ
[8]	ἦ δ᾽ ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον	πρὸς	ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς τοὺς
[13]	λύπας πρὸς λύπας καὶ φόβον	πρὸς	φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς
[47]	ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ	προσαγορεύειν.	διὸ δὴ καὶ ὁ μέν
[52]	τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ	~προσαγορευτέα	εἶναι καὶ τῷ τοῦ περιττοῦ,
[37]	συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι	προσᾴδειν,	ἐὰν δὲ μή, ~οὕτως ἤδη
[23]	ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ δὲ	~προσαποδεῖξαι	ὅτι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν
[45]	ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις	προσγένηται,	τότε δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον
[49]	εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ ~ὅπως	προσγενομένη·	οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι,
[45]	σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες	προσγένωνται,	~τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ
[13]	ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ	προσγιγνομένων	καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ
[50]	τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε	προσδέχεσθαι	τὸ σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι,
[45]	εἶναι διὰ τὸ δύο αὐτοῖς	προσεῖναι,	καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου
[50]	τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ	προσελθόντος	ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ καὶ
[19]	προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ	προσεοικέναι	μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη.
[3]	Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον δή σε	προσεροῦσι	νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ
[45]	ἢ τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ	~προσετέθη	(διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου
[45]	ἕν, ἢ ~τὸ ἓν ᾧ	προσετέθη	δύο γέγονεν, ἢ τὸ προστεθέν>
[45]	ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ	~προσετίθετο	ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι
[65]	~παρὰ πάντα μοι τὸν χρόνον	προσῄει	καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν
[42]	~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε	προσήκει	ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν
[44]	γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι·	προσήκει	γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος
[29]	ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ	προσήκει	~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι,
[37]	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ	προσήκει	θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως
[25]	τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ	προσήκει	μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ
[13]	ἀνδρεία τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα	προσήκει;	~Πάντως δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ
[13]	κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις μόνοις	προσήκει,	τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν
[25]	τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει	προσήκει	τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ
[25]	ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα	προσήκει	τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν, τὸ
[29]	οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι	~προσήκει,	ψυχῇ δὲ αὖ τὸ παράπαν
[42]	ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει	προσήκειν	ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς
[46]	λόγου ~τούτου οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν	προσήκειν	ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου
[57]	ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον	προσήκοντα.	εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ
[14]	ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ	προσηκόντων	τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ οὖν
[62]	τυγχάνει ὄντα, τούτους δὲ ἡ	προσήκουσα	~μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον,
[33]	καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα	προσηλοῖ	αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ
[44]	παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε	~προσθεῖναι	δέομαι· ἔστι δὲ ταῦτα ἃ
[35]	νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ	πρόσθεν	βίῳ· καί, ὡς ἔοικε, τῶν
[52]	τὸ ~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς	πρόσθεν	ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν,
[37]	εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν τοῖς	πρόσθεν	ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι
[3]	(Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ ~τὰς	πρόσθεν	ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ ἐγὼ
[51]	~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς	πρόσθεν	ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον
[27]	τῷ εἴδει καὶ ἐκ τῶν	πρόσθεν	καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων
[43]	~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς	πρόσθεν	μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε
[4]	Καὶ ἐγὼ ἔν γε τῷ	πρόσθεν	χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον
[35]	ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ	πρόσθεν	χρόνῳ, τότε δὴ ~πλεῖστα καὶ
[54]	ποτε δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν	πρόσθεν	ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη
[49]	τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας καὶ	προσθέσεις	καὶ τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας
[49]	δέ; Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν	πρόσθεσιν	αἰτίαν εἶναι (τοῦ δύο ~γενέσθαι
[45]	καὶ ᾧ ~προσετέθη (διὰ τὴν	πρόσθεσιν	τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο
[45]	οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις	προσθῇ	ἕν, ἢ ~τὸ ἓν ᾧ
[44]	ἡμᾶς, εἴ τέ τι βούλει,	προσθῇς	ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης,
[45]	εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ	προσίεμαι.	~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν ποτε ἐκ
[50]	φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ	~(προσίῃ	τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ
[52]	ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ	προσιόντος	τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ
[52]	~Καὶ τὸ πῦρ γε αὖ	προσιόντος	τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι
[33]	διαδεδεμένην ἐν τῷ ~σώματι καὶ	προσκεκολλημένην,	ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ
[39]	καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ	~προσκρούων	μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται
[19]	τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε	προσπάσχειν,	ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο
[33]	αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ	προσπερονᾷ	καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα
[11]	ἔτι δέ, ἄν τινες νόσοι	~προσπέσωσιν,	ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος
[28]	δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ φύσις	προστάττει,	τῇ δὲ ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν·
[4]	χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι	~προστάττοι	τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη
[45]	προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ τὸ	προστεθέν>	ἢ τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ
[45]	ἢ τὸ προστεθέν> ἢ τὸ	προστεθὲν	καὶ ᾧ ~προσετέθη (διὰ τὴν
[49]	ἔφη. ~Τί δέ; Ἑνὶ ἑνὸς	προστεθέντος	τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι (τοῦ
[12]	γε (ἀποδημία ἡ νῦν μοι	προστεταγμένη	μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ
[57]	βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ	προστεταγμένου	~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ
[57]	~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ	προστέτακται	τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας
[8]	διαλεγομένους, δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον	~προσφέρειν	(τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή,
[27]	ψυχή, ὅταν μὲν τῷ σώματι	~προσχρῆται	εἰς τὸ σκοπεῖν τι ἢ
[47]	ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι	~προσχρώμενοι,	ὡς αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ
[66]	~οὔτε τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ	προσώπου,	ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας
[39]	οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν	προτεθείη,	πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα
[3]	τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ γὰρ	προτεραίᾳ	(ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ
[1]	δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω, τῇ	προτεραίᾳ	τῆς δίκης ~γεγονός. Διὰ ταῦτα
[1]	Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ	προτεραίᾳ	τῆς δίκης ἡ ~πρύμνα ἐστεμμένη
[37]	αὐτὴν ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου	~προτέραν	ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς
[36]	ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ συγγενῆ,	προτέραν	τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη
[30]	ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι ~τῆς	προτέρας	τροφῆς κακῆς οὔσης. καὶ μέχρι
[44]	ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που	πρότερον	~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει
[23]	ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ	πρότερον,	ἀνάγκη δὲ αὐτῇ εἰς τὸ
[22]	τῶν ~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν	πρότερον	ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα
[21]	γε ~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα.	~Πρότερον	ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ
[6]	τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ	πρότερον	αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην
[11]	ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος,	πρότερον	δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν ᾧ
[15]	ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος ὄντος	πρότερον	ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν
[21]	γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν	πρότερον	ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω,
[41]	οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι	~πρότερον	ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν, πρὶν
[41]	~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς	πρότερον	ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα
[52]	φήσομεν τὰ τρία καὶ ἀπολεῖσθαι	~πρότερον	καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν
[41]	~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ	πρότερον	καὶ ἡ λύρα καὶ αἱ
[37]	χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι	πρότερον	κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ ὅδε
[38]	ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ	~πρότερον	κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος
[4]	ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά,	πρότερον	οὐδὲν πώποτε ποιήσας. Εἰ οὖν
[3]	ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ	πρότερον	παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ·
[62]	ποταμούς, ~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ	πρότερον	παύονται πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς
[18]	τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο	πρότερόν	ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.
[21]	ὦ Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ	πρότερον,	πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει,
[44]	καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι	πρότερον,	~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν
[45]	ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ	~πρότερον	σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ
[36]	εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ	πρότερον	τὰ ξύλα ~καὶ τὰς χορδὰς
[15]	ἔλαττον γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος	πρότερον	(ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω,
[66]	εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι	πρότερος	ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽
[37]	(ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου οἶμαι	πρότερος,	καὶ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου
[18]	τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς ~ἐν	προτέρῳ	τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν
[31]	τε καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς	προτετιμηκότας	εἰς τὰ ~τῶν λύκων τε
[64]	ἐν ~τῇ ταφῇ ὡς ἢ	προτίθεται	Σωκράτη ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει.
[38]	ὅτι καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα	προυδέδοκτο.	Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ
[13]	τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ	προυθυμήθην	γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην
[13]	προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς	προυθυμήθην	καί τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες
[9]	δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι	προυθυμοῦντό	τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ
[38]	πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ	~προύτρεψεν	πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ
[4]	μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ οὓς	προχείρους	εἶχον μύθους καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς
[35]	ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον	προωθεῖ	καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ
[42]	λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ	προωμολόγηται,	ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον
[1]	τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ	~πρύμνα	ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ εἰς
[1]	ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν	~πρύμναν	τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν,
[3]	μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ	πρῴ·	ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ
[3]	Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς	~πρῳαίτατα	εἰς τὸ εἰωθός. Καὶ ἥκομεν
[3]	~αὐτοῦ. καὶ δὴ καὶ τότε	πρῳαίτερον	συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ)
[4]	ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος	πρῴην,	ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο
[56]	καὶ τάς γε ~ὑποθέσεις τὰς	πρώτας,	καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν,
[36]	σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ	πρώτην	ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης,
[44]	μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν	πρώτην	ἔφοδον οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ
[4]	τοὺς Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα οἷς	πρώτοις	ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης,
[41]	πάντων ~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ	πρῶτον	ἀπόλλυται. οὗτος οὖν σοι ὁ
[8]	~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη.	Πρῶτον	δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί
[61]	ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς τόπον	πρῶτον	δεινόν τε καὶ ἄγριον, ὡς
[54]	Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν τὸ	πρῶτον	ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην,
[39]	Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ	πρῶτον	εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ πάθωμεν.
[19]	ἐκείνου τοῦ (χρόνου ὅτε ~τὸ	πρῶτον	ἰδόντες τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι
[41]	ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη.	Πρῶτόν	με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν
[62]	οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει,	πρῶτον	μὲν ~διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς
[58]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ ὡς	πρῶτον	μέν, εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ
[59]	~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,	πρῶτον	μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ
[4]	πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ	πρῶτον	μὲν ~εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα
[9]	ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν	πρῶτον	μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός
[47]	αἰτίας ἑκάστων ὧν ~πράττω, λέγοι	πρῶτον	μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν
[8]	εἰ μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν	πρῶτον	μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς
[46]	τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν	~πρῶτον	μὲν πότερον ἡ γῆ πλατεῖά
[40]	ἦν δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα.	~Πρῶτον	μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν,
[58]	ὁμοίως δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ.	~πρῶτον	μὲν τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,
[38]	ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ	πρῶτον	μὲν τοῦτο, ὡς ~ἡδέως καὶ
[49]	τινα φῇς εἶναι καὶ ἐλάττω,	πρῶτον	μὲν τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον
[45]	(ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν	πρῶτον	τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ
[39]	ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς	πρώτους	φανῆναι; ~Εἰκός γε, ἦν δ᾽
[58]	αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι ἢ	πτηνὸς	~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα,
[60]	εἰσρεῖν πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι	πυθμένα	οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ
[58]	εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ	πυθμένι	τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε
[52]	ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ	πῦρ	γε αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ
[45]	ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ	πῦρ;	Ἢ ~τούτων μὲν οὐδέν, ὁ
[60]	ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ	πῦρ	καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς
[52]	ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν,	πῦρ	~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[52]	~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ	πῦρ;	~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽
[54]	~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν	πῦρ·	οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν
[53]	δυὰς τῷ ~περιττῷ καὶ (τὸ	πῦρ	τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα
[55]	αὖ τὸ ~περιττόν, οὐδὲ δὴ	πῦρ	ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ ἐν
[55]	ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ	πῦρ	~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν
[54]	ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν	πυρετός·	οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί
[55]	οὐδέ γε ἡ ἐν τῷ	πυρὶ	θερμότης. ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη
[61]	ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν	πυρὶ	πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ
[62]	πατραλοίας καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν	Πυριφλεγέθοντα·	~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ
[61]	οὗτος ~δ᾽ ἐστὶν ὃν ἐπονομάζουσιν	Πυριφλεγέθοντα,	οὗ καὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα
[61]	γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ	Πυριφλεγέθοντι	καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι
[61]	εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ	Πυριφλεγέθοντι·	ὄνομα δὲ ~τούτῳ ἐστίν, ὡς
[55]	~τρία οἴχεται ἀπιόντα· καὶ περὶ	πυρὸς	καὶ θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων
[60]	ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ πῦρ καὶ	πυρὸς	μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς δὲ ὑγροῦ
[52]	οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι	πυρὸς	τὸ θερμὸν καὶ ἕτερόν τι
[39]	~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ	πω	τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ γε, ἦν
[66]	λέγεις, ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ	πώματος	~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν
[65]	καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν	πώποτε	δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ
[2]	ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ τις	~πώποτε	καὶ ἄλλος. Διὰ δὴ ταῦτα
[38]	Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ	πώποτε	μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος.
[6]	σαφὲς ~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς	πώποτε	οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή,
[4]	~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν	πώποτε	ποιήσας. Εἰ οὖν τί σοι
[10]	~Πῶς δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν	πώποτέ	τι τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς
[8]	μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ.	Πῶς	ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως
[42]	ψυχή, οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας.	~Πῶς	γὰρ ἔκ γε τῶν προειρημένων;
[24]	ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε·	πῶς	γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη,
[29]	εἶναι ἢ ἐγγύς τι τούτου;	~(Πῶς	γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη,
[15]	καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου;	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη,
[55]	τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν;	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ
[18]	που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας.	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι
[16]	αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν;	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν
[43]	~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη·	πῶς	γὰρ οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν
[2]	καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης)	Πῶς	γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε
[52]	ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ;	~Πῶς	γὰρ οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν,
[54]	~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει;	~Πῶς	γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς.
[10]	καλόν γέ τι καὶ ἀγαθόν;	~Πῶς	δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν πώποτέ
[31]	τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή, ἔφη·	πῶς	δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη,
[12]	~ἥκοντος αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν; ~Γελοῖον·	πῶς	δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι ἄρα,
[33]	μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος;	~Πῶς	δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ
[38]	καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης)	Πῶς	δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον
[13]	~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι ἄτοπος.	~Πῶς	δή, ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ
[55]	μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ	πῶς	δοκεῖ; ~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς,
[49]	~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως	πως	ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς
[1]	ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ	πῶς	ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ
[42]	ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως	πως	ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα
[18]	~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ	πῶς	ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν;
[44]	τὰ Κάδμου, ἔφη, ὦ Κέβης,	πῶς	~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ
[17]	ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα;	~Πῶς	λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ
[39]	ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους.	~Πῶς	λέγεις; ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ
[18]	ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν;	~Πῶς	λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη
[53]	καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος;	~Πῶς	λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα
[19]	καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ	πῶς	λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ ἄρα
[64]	ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ	πῶς	με θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ
[23]	θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι,	~πῶς	οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν
[16]	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.	~Πῶς	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ποιήσομεν;
[41]	οὖν σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ	~πῶς	συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[58]	τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ Σιμμίας,	Πῶς	ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες;
[5]	~Ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ Κέβης·	Πῶς	τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες, τὸ
[32]	ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται.	~Πῶς,	ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη.
[44]	Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά	~πως,	ὡς ἔοικε, μετρίως γέγονεν· τί