Chapitre
[43]	οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ	ψάλλοιτο	καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι
[39]	κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ	ψευδὴς	εἶναι, ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε
[47]	αἴτιον· ὃ δή μοι ~φαίνονται	ψηλαφῶντες	οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει,
[30]	φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται	ψυχαὶ	εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι
[42]	ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο,	ψυχαί,	εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ
[56]	τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ	ψυχαὶ	ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ
[15]	τι ἢ εἶεν (ἂν αἱ	ψυχαὶ	~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν
[16]	ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ	ψυχαὶ	ἡμῶν ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν
[21]	ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ	ψυχαὶ	ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ
[21]	~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ	ψυχαὶ	καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν
[42]	ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι	ψυχαὶ	πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται,
[42]	ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως	ψυχαὶ	πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι.
[15]	ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ	ψυχαὶ	~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων εἴτε καὶ
[61]	~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων	ψυχαὶ	τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί τινας
[64]	καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς	ψυχαῖς.	Ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ καὶ
[42]	ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν ~ταῖς	ψυχαῖς,	τήν τε ἀρετὴν καὶ τὴν
[37]	ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν τὰς	ψυχάς,	ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν
[17]	γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν ~τεθνεώτων	ψυχὰς	(εἶναι (καὶ ταῖς μέν γε
[16]	ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων	ψυχὰς	εἶναί που, ~ὅθεν δὴ πάλιν
[63]	ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς	~ψυχὰς	ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ
[22]	τε εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας	ψυχὰς	πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ
[15]	καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ	ψύχεσθαι	καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω,
[37]	ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ	ψυχὴ	ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον
[55]	δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα	ψυχή.	~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν
[56]	μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης,	ψυχὴ	ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ
[57]	δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ	~ψυχὴ	ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ
[49]	καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ)	ψυχή.	~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Κέβης,
[55]	ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι,	ψυχὴ	ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος
[63]	θαρρεῖν χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ	ψυχῇ	(ἄνδρα ὅστις ἐν τῷ βίῳ
[34]	γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν	ψυχὴ	ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν
[14]	καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε	~ψυχὴ	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί τινα
[54]	γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς.	~Ψυχὴ	ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ,
[29]	~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ	ψυχὴ	ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς
[30]	δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη	ψυχὴ	βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν
[29]	σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει,	ψυχῇ	δὲ αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ
[23]	γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχή,	δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ
[22]	γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχή·	~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[28]	δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ	ψυχὴ	ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες,
[42]	τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν	ψυχὴ	ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον
[57]	οὖν κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος	ψυχὴ	ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ
[57]	~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ	ψυχὴ	ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε
[11]	(γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ	ψυχὴ	ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος, πρότερον
[41]	μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς	ψυχή	ἐστιν ἁρμονία. ~Τί δέ, ἦ
[25]	τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ)	ψυχή	ἐστιν, καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν
[42]	ἧττον ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο,	ψυχή,	ἐστίν, οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ
[37]	ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ	ψυχὴ	ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ
[54]	σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν	ψυχή,	ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως
[56]	καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι	ψυχὴ	ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα,
[42]	δή, ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται	ψυχὴ	ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν
[11]	(ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ	ψυχῇ	θεατέον ~αὐτὰ τὰ πράγματα· καὶ
[29]	θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ	ψυχῇ	ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν
[23]	ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ	~ψυχὴ	καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο
[44]	ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν	ψυχὴ	καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον
[44]	ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ	ψυχὴ	καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι
[41]	που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ	ψυχὴ	καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι,
[37]	μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχὴ	καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ
[23]	Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ	ψυχὴ	καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ
[28]	ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι	ψυχὴ	καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν
[42]	γε δήπου ψυχή, οὖσα παντελῶς	ψυχή,	κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ γε
[38]	τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ	ψυχή.	Λέγε οὖν πρὸς Διὸς πῇ
[10]	καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου	ψυχὴ	μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ
[42]	τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία	~ψυχὴ	μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία
[11]	καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ	ψυχὴ	μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή
[27]	καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων	ψυχὴ	ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς
[41]	τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ	ψυχὴ	~ὅμως καὶ θειότερον καὶ (κάλλιον
[26]	τῷ ὁρατῷ. ~Τί δὲ ἡ	ψυχή;	ὁρατὸν ἢ ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽
[55]	~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον	ψυχῇ,	ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ,
[27]	τόδε πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι ἡ	ψυχή,	ὅταν μὲν τῷ σώματι ~προσχρῆται
[55]	τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν	ψυχὴ	οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον
[26]	μὲν σῶμά ἐστι, τὸ δὲ	ψυχή;	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν
[36]	ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ	ψυχὴ	οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι,
[42]	~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε δήπου	ψυχή,	οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς
[33]	ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου	ψυχὴ	οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε
[37]	μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι	ψυχὴ	~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·
[33]	Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι	ψυχὴ	παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε
[37]	φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν	ψυχὴ	πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα
[18]	μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ	ψυχὴ	πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ
[37]	ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν	ψυχὴ	πρὸς σῶμα, καί τις λέγων
[26]	~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα	ψυχὴ	σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ
[37]	μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον	ψυχὴ	σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου
[10]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἡ	ψυχὴ	τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν
[18]	ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ	ψυχή	τι ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ
[54]	~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν	ψυχὴ	τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει
[41]	σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ	ψυχὴ	τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν
[37]	μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ	~ψυχή,	τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν
[27]	ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι	ψυχὴ	τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον
[28]	ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι	ψυχή,	τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ
[28]	ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν	ψυχὴ	τῷ θείῳ, τὸ δὲ σῶμα
[33]	τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται	ψυχὴ	ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι
[63]	οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ	ψυχὴ	φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν
[37]	διάλυσιν τοῦ ~σώματος ἣ τῇ	ψυχῇ	φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι
[43]	ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ	~ψυχὴν	ἄλλως τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ
[36]	καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν	ψυχὴν	ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ
[37]	ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην	ψυχὴν	~ἀντέχειν δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο
[44]	ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν	ψυχὴν	(ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν,
[9]	(φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν	ψυχὴν	ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας
[9]	~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν	ψυχὴν	(ἀπὸ) τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν
[42]	ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ	ψυχὴν	ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.
[42]	~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων	ψυχὴν	ἁρμονίαν εἶναι τί τις φήσει
[41]	τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ	ψυχὴν	ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον,
[43]	ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει	ψυχὴν	(ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε
[30]	φεύγειν, οὕτω (δὴ ἔχουσαν οἴει	ψυχὴν	αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι;
[41]	ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα,	ψυχὴν	~δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν
[22]	ἔστιν, οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν	ψυχὴν	εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς·
[36]	τοιοῦτόν τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν	ψυχὴν	εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος
[12]	δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν	ψυχὴν	ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου εἰ
[33]	φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν	ψυχὴν	ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν
[36]	καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων τὴν	ψυχὴν	~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς καὶ
[22]	(τὸ ὁμοίως εἶναι τήν τε	ψυχὴν	ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς καὶ
[33]	ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν	ψυχὴν	ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ,
[12]	μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν	ψυχὴν	καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν
[38]	ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν	ψυχήν,	καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς
[10]	ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν	ψυχὴν	κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν
[42]	καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι,	ψυχήν;	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε δή,
[63]	~ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας τὴν	ψυχὴν	οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς
[41]	ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν	(ψυχήν,	πρὶν ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι;
[41]	ὅταν φῇς μὲν εἶναι ~τὴν	ψυχὴν	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός
[41]	ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι	ψυχὴν	σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί,
[9]	ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν	ψυχὴν	τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον
[43]	μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν	ψυχὴν	τοῖς κατὰ τὸ σῶμα· ἢ
[48]	καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι τὴν	ψυχὴν	~τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ πράγματα
[36]	~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν	ψυχὴν	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐν
[42]	μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας	~ψυχὴν	ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἔστι
[40]	καὶ μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν	ψυχὴν	ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν
[42]	~Ἦ οὖν ἔστι τοῦτο περὶ	ψυχήν,	ὥστε καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον
[25]	~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας	ψυχῆς;	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν
[32]	οἷς τι μέλει τῆς ἑαυτῶν	ψυχῆς	ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι,
[9]	τεθνάναι, χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς	ψυχῆς	ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ
[12]	τῶν φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς	ψυχῆς	ἀπὸ σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται.
[12]	θάνατος ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς	ψυχῆς	ἀπὸ ~σώματος; ~Παντάπασί γε, ἦ
[9]	ἄλλο τι ἢ τὴν τῆς	ψυχῆς	ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ
[42]	μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν	ψυχῆς	εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἔστι τὸ
[42]	τὸ σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας	ψυχῆς	ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον ἢ
[26]	τῶν ἀνθρώπων. ~Τί οὖν περὶ	ψυχῆς	λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον εἶναι;
[37]	ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ	ψυχῆς	μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ
[57]	τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς	ψυχῆς·	νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται
[41]	καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος,	ψυχῆς	~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ
[14]	λέγεσθαι, (τὰ δὲ περὶ τῆς	~ψυχῆς	πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις
[37]	~προτέραν ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς	ψυχῆς	τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν τῆς
[66]	ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι	~ψύχοιτό	τε καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς
[66]	ἦν τὰ περὶ τὸ ἦτρον	ψυχόμενα,	καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν
[52]	εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ	ψυχρόν.	~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα,
[52]	συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς καὶ	ψυχρόν;	~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ
[52]	καὶ ἕτερόν τι χιόνος τὸ	ψυχρόν;	~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι
[55]	τὸ ~περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ	ψυχρόν,	οὐδέ γε ἡ ἐν τῷ
[45]	ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ	ψυχρὸν	σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς τινες
[55]	ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ	~ψυχρόν	τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο
[52]	μέντοι ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον τὴν	ψυχρότητα	ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ
[52]	πῦρ γε αὖ προσιόντος τοῦ	ψυχροῦ	αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι,
[36]	καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ καὶ	ψυχροῦ	καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ
[53]	~περιττῷ καὶ (τὸ πῦρ τῷ	ψυχρῷ	καὶ ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα
[60]	γῆν καὶ θερμῶν ὑδάτων καὶ	ψυχρῶν,	~πολὺ δὲ πῦρ καὶ πυρὸς
[57]	τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν	ψυχῶν	ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν
[37]	γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν	ψυχῶν	~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε
[30]	ἃ δὴ καὶ ὤφθη ἄττα	ψυχῶν	~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005