Chapitre
[37]	ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα καὶ ταχὺ	σαπὲν	διοίχοιτο. ὥστε τούτῳ τῷ ~λόγῳ
[29]	μέρη τοῦ σώματος, καὶ ἂν	σαπῇ,	~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα καὶ
[59]	εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια,	σάρδιά	τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους
[45]	τῶν σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ	σάρκες	προσγένωνται, ~τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ,
[47]	περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν	σαρκῶν	καὶ δέρματος ὃ συνέχει ~αὐτά·
[45]	ἐκ τῶν σιτίων ταῖς μὲν	σαρξὶ	σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς δὲ ὀστοῖς
[6]	ὅς, καὶ σὺ ἂν τῶν	σαυτοῦ	κτημάτων εἴ τι αὐτὸ ἑαυτὸ
[41]	οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ γε	(σαυτοῦ	λέγοντος ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία
[49]	~δεδιὼς ἄν, τὸ (λεγόμενον, τὴν	σαυτοῦ	σκιὰν καὶ τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος
[10]	~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ	σαφεῖς,	σχολῇ αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι
[56]	ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ	σαφὲς	γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ,
[6]	ὡς οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν·	σαφὲς	~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε
[16]	οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν	σαφὲς	δήπου, ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[35]	ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ μὲν	σαφὲς	εἰδέναι ἐν τῷ νῦν βίῳ
[13]	τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ	σαφὲς	εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον
[1]	συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν	σαφές	τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν
[5]	τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε	σαφές,	ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ
[2]	~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς	σαφέστατα	ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς
[18]	ἄλλο τι τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα	σαφέστατα	κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει.
[48]	~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι	σαφέστερον	εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ
[56]	πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι	~σαφέστερον·	καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε,
[52]	δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως ἔσται	σαφέστερον	ὃ λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν
[16]	περὶ ταῦτα ἥ γ᾽ ἑτέρα	σαφὴς	οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν
[45]	ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον	σαφῶς	ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ
[51]	ἀκούσας ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ	σαφῶς	μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν
[37]	Κέβης, λέγε, τί ἦν τὸ	σὲ	αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει) ~Λέγω
[65]	τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων.	Σὲ	δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα
[49]	ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι	σε	διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης,
[48]	εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ	σε	νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ
[58]	ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα ἃ	σὲ	πείθει· ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι.
[3]	ὅτι Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον δή	σε	προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ
[7]	Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς	σὲ	τείνειν τὸν λόγον, ὅτι οὕτω
[51]	που, ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ	σέ	τι τούτων ἐτάραξεν ὧν ὅδε
[64]	ἔφη, οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ	σε	τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη,
[36]	~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν	σε	τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν τι
[49]	ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς	σεαυτοῦ	σοφωτέροις· σὺ δὲ ~δεδιὼς ἄν,
[59]	καὶ ~τόν γε ἥλιον καὶ	σελήνην	καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν
[46]	οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ	σελήνης	~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους
[13]	τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς	σεσωφρονίσθαι.	~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία,
[11]	ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος	~σημαίνει,	ζῶσιν δὲ οὔ. Εἰ γὰρ
[6]	τι αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ	σημήναντός	σου ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι,
[45]	τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν	σηπεδόνα	τινὰ λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον,
[59]	~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ	σηπεδόνος	καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο
[58]	ὡς ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι,	σήραγγες	δὲ καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς
[35]	καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.	~(Σιγὴ	οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ
[60]	~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν	Σικελίᾳ	οἱ πρὸ τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ
[21]	ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ	Σιμμία,	αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν
[29]	ὦ φίλε Κέβης τε καὶ	Σιμμία,	ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει·
[50]	λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ	Σιμμίᾳ	ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα;
[11]	θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ	Σιμμία,	ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν
[22]	οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ	Σιμμία;	Εἰ μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν
[10]	~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ	Σιμμία,	εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος ὁ
[21]	Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ	Σιμμία;	Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι
[20]	οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν, ὦ	Σιμμία,	ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη,
[35]	ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί, ὦ	Σιμμία·	ἦ που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς
[42]	~(Μᾶλλον δέ γέ που, ὦ	Σιμμία,	κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας
[13]	σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε	Σιμμία,	μὴ γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ
[23]	διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ
[56]	~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη, ὦ	Σιμμία,	ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε
[18]	ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ	Σιμμία,	ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ
[12]	~Τῷ ὄντι ἄρα, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι,
[58]	λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ	Σιμμία,	~οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς
[13]	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία
[58]	ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ	Σιμμία,	οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ
[37]	ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ	Σιμμία,	οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει γὰρ
[62]	ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ	Σιμμία,	πᾶν ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ
[21]	σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα
[9]	ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ	Σιμμία,	πλήν γε τοῦ σφᾶς μὴ
[41]	ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ἃ δεῖ
[13]	Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς
[8]	δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ	~Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι
[8]	δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, εἰ μὲν
[63]	Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης καὶ οἱ
[23]	ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης,
[32]	ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς
[34]	φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ὅπως μὴ
[40]	~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι
[42]	δέ, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ	Σιμμία,	τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ
[9]	~Καὶ δοκεῖ γέ που, ὦ	Σιμμία,	τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν
[58]	μοι δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ	Σιμμία,	τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ
[10]	δὲ δὴ τὰ τοιάδε, ὦ	Σιμμία;	Φαμέν τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ
[50]	πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ	Σιμμίαν	εἶναι, ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ
[18]	~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν καὶ	Σιμμίαν	ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι;
[18]	λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ	Σιμμίαν	ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ
[50]	οὕτως ~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν	Σιμμίαν	Σωκράτους φῇς μείζω εἶναι, (Φαίδων)
[18]	ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ	Σιμμίαν	τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη,
[50]	δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ τὸν	Σιμμίαν	ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ ὡς ~τοῖς
[50]	(ἔχειν; Οὐ γάρ που πεφυκέναι	~Σιμμίαν	ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν εἶναι,
[7]	ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας,	ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[21]	~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ	Σιμμίας·	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ
[49]	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ τε	Σιμμίας	ἅμα καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης)
[9]	~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ	Σιμμίας.	~Ἆρα μὴ ἄλλο τι ἢ
[9]	τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας	γελάσας, Νὴ τὸν Δία, ἔφη,
[37]	τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ	~Σιμμίας	δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως
[22]	~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη
[5]	Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ
[37]	~δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ	Σιμμίας.	Εἰ οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος
[42]	~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ	Σιμμίας,	εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽
[50]	~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ	Σιμμίας	ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε καὶ
[58]	~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι
[35]	μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας	ἔφη· Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες,
[24]	μοι δοκεῖς σύ τε καὶ	Σιμμίας	ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι
[19]	μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη ὁ	Σιμμίας,	θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα
[12]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ
[41]	λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ
[35]	~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ	Σιμμίας·	καὶ ἐγώ τέ σοι ἐρῶ
[41]	~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Καὶ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,
[58]	κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ	Σιμμίας,	καὶ ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι τοίνυν,
[41]	ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος.	Σιμμίας	μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ
[56]	λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή τι	Σιμμίας	ὅδε ἤ τις ἄλλος ἔχει
[5]	κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας,	Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ
[18]	ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σιμμίας,	οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο, ἔφη,
[56]	μήν, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σιμμίας,	οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ
[18]	μέντοι νὴ Δία, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, τὸ
[41]	~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ
[5]	οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ	Σιμμίας	περὶ τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες;
[58]	ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ	Σιμμίας,	Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ
[35]	οἱ πλεῖστοι· Κέβης δὲ καὶ	Σιμμίας	σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ
[2]	δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί,	Σιμμίας	τέ γε ὁ Θηβαῖος καὶ
[9]	~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Τί δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων;
[18]	~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη ὁ	Σιμμίας	ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις;
[7]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[8]	κακοῖς. ~Τί οὖν, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὦ Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων τὴν
[58]	ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς γε τούτου
[10]	τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες.
[22]	Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος
[18]	καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ	Σιμμίου	ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽
[37]	ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ	Σιμμίου	~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι
[44]	μοι εἶπες ὡς παρὰ δόξαν.	Σιμμίου	γὰρ λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ
[50]	ἔχει ὁ (Φαίδων) πρὸς τὴν	Σιμμίου	σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα
[38]	πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν	Σιμμίου	τε καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽
[9]	ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον	~σιτίων	(τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ
[45]	~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν	σιτίων	ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται,
[3]	τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν τῷ	~σκέλει	τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται
[66]	ἄν σου βάρος (ἐν τοῖς	~σκέλεσι	γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως
[5]	ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ	σκέλη	ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος
[66]	ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ τὰ	σκέλη,	κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν
[66]	ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ	σκέλη,	κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν
[3]	τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ	σκέλος	καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ
[18]	πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης,	σκέψαι	ἂν τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ
[45]	μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ Κέβης.	~Σκέψαι	δὴ καὶ τάδε ἔτι. μην
[9]	τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη.	~Σκέψαι	δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ
[52]	~Ἔτι δή μοι καὶ τόδε	σκέψαι,	ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν
[49]	ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα	σκέψαιο	εἴ σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ
[45]	ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν τι	~σκεψάμενος,	Οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη, ὦ
[11]	(μετὰ τοῦ ~λόγου ἐν τῇ	σκέψει)	ὅτι, ἕως ἂν τὸ σῶμα
[45]	ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς	σκέψεως	οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον
[45]	ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν	σκέψιν	~ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα.
[33]	μεστὴ ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων	σκέψις,	~ἀπάτης δὲ ἡ διὰ τῶν
[15]	μυρία οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο οὖν	σκεψώμεθα,	ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι
[15]	Εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι.	~Σκεψώμεθα	δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽
[8]	ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε	σκεψώμεθα	τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι
[13]	~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ	σκιαγραφία	τις ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ
[49]	ἄν, τὸ (λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ	σκιὰν	καὶ τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου
[30]	δὴ καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν	~σκιοειδῆ	φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται
[37]	ὦ Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει·	~σκόπει	γὰρ καὶ σὺ ἃ λέγω.
[19]	Ἢ οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται;	σκόπει	δὲ καὶ τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ
[52]	τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα πολλά.	~σκόπει	δὲ περὶ τῆς τριάδος. Ἆρα
[49]	σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων.	~Σκόπει	δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις
[28]	τὸ δὲ σῶμα τῷ θνητῷ.	~Σκόπει	δή, ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ
[19]	~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη, ἔφη.	~Σκόπει	δή, ἦ δ᾽ ὅς, εἰ
[12]	ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ	~σκόπει.	Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ
[15]	κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ δ᾽ ὅς,	σκόπει	μόνον τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον
[10]	αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ	σκοπεῖ,	~οὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ
[10]	μετὰ τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ τι	σκοπεῖν,	δῆλον ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽
[48]	τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον	σκοπεῖν	ἢ τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις.
[46]	τοῦ λόγου ~τούτου οὐδὲν ἄλλο	σκοπεῖν	προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ
[11]	αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα πρὸς τὸ	σκοπεῖν	τι, ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ
[27]	τῷ σώματι ~προσχρῆται εἰς τὸ	σκοπεῖν	τι ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν
[27]	τοῦ σώματος, τὸ δι᾽ αἰσθήσεως	~σκοπεῖν	τι τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ
[48]	τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις	σκοπεῖν	τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως
[33]	ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου	σκοπεῖσθαι	τὰ ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν
[35]	εἰ μὲν οὖν τι ἄλλο	~σκοπεῖσθον,	οὐδὲν λέγω· εἰ δέ τι
[27]	δέ γε αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	σκοπῇ,	ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν
[33]	ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων	σκοπῇ	ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν
[9]	οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν	σκοποῦμεν.	Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι
[48]	τὸν ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ	σκοπούμενοι	πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι
[48]	συγχωρῶ τὸν ἐν (τοῖς) ~λόγοις	σκοπούμενον	τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον
[18]	σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι	~σκοπουμένῳ	συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς
[35]	πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε	σκοπῶ	τὰ εἰρημένα, οὐ ~πάνυ φαίνεται
[35]	μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ	σκοπῶν	ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι
[48]	ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ ὄντα	~σκοπῶν,	δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ
[45]	καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς	σκοπῶν,	καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν
[45]	πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον	σκοπῶν	πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν
[48]	ἐν ὕδατι ἤ (τινι τοιούτῳ	σκοπῶνται	τὴν εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι
[47]	ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν	σκότει,	ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον
[30]	χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι	~σκοτῶδες	καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ
[59]	σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ	σμαράγδους	(καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ
[49]	ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ	σμικρᾷ	οὔσῃ τὸν ~(μείζω μείζω εἶναι,
[65]	παιδία δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς	σμικροὶ	~ἦσαν, εἷς δὲ μέγας καὶ
[45]	γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν	σμικρὸν	ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως ~τότε ᾤμην·
[50]	οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ	σμικρὸν	εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν
[50]	δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν	σμικρὸν	~εἶναι· ὡς δ᾽ αὕτως καὶ
[39]	ἢ σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα	σμικρὸν	ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ
[50]	αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ	σμικρόν,	ἢ προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον
[49]	δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ	~σμικρὸν	νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα.
[50]	ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ	σμικρὸν	οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν
[35]	πλεῖστοι· Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας	σμικρὸν	πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ
[50]	ὡς δ᾽ αὕτως καὶ τὸ	σμικρὸν	τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει
[40]	ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε,	(σμικρὸν	~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ ἀληθείας
[50]	ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς	σμικρός	εἰμι· ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν
[50]	ἄρα ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει	σμικρός	τε καὶ μέγας εἶναι, ἐν
[42]	ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ τὸ	σμικρότατον	μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ
[50]	Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ	σμικρότητα;	~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽
[50]	ὁ (Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου	σμικρότητα;	~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ
[50]	ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι	σμικρότητα	ἔχει ὁ Σωκράτης πρὸς τὸ
[50]	ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν	σμικρότητα,	καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί,
[50]	~ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον τὴν	σμικρότητα	οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ
[50]	μὲν τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν τὴν	σμικρότητα	ὑπέχων, ~τῷ δὲ τὸ μέγεθος
[49]	διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ τὴν	~σμικρότητα,	φοβούμενος οἶμαι μή τίς σοι
[49]	ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ	σμικρότητι,	καὶ διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ
[49]	καὶ τὰ μείζω μείζω, καὶ	σμικρότητι	τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ
[50]	~τῷ δὲ τὸ μέγεθος τῆς	σμικρότητος	παρέχων ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας,
[45]	τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας	σμικρῷ	μείζων (εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ,
[49]	τοῦτο δὴ τέρας εἶναι, τὸ	σμικρῷ	τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ
[58]	~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν	σμικρῷ	τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα
[39]	δ᾽ ὅς, περὶ τῶν σφόδρα	σμικρῶν	καὶ μεγάλων· οἴει τι ~σπανιώτερον
[35]	ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν, μή	σοι	ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν
[49]	ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ	σοι	ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ
[37]	Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ	σοι	ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν
[42]	ὅς, ὦ Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ	σοι	ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει
[2]	ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς	σοι	~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ
[45]	τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν	σοι	~δίειμι περὶ αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ,
[49]	(γίγνεται) καλά· ἢ οὐ καὶ	σοὶ	δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει ἄρα
[28]	καὶ κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν	σοι	δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι
[21]	Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ	σοι	δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος
[45]	δή, ἔφη ὁ Κέβης, τί	σοι	δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που,
[27]	ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ	σοι	δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ ἐκ
[8]	πάλαι μοι λέγει ὁ μέλλων	σοι	~δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι χρή
[18]	μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν	(σοι)	ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[13]	ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει	σοι	εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ
[49]	καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω	σοι	ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν
[5]	ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν	σοι	ἑκὼν εἶναι πείσεται. ~Τί δέ;
[49]	~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι μή τίς	σοι	ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ
[9]	περὶ τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ	σοι	ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον
[3]	ἦσαν οἱ λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ	σοι	ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι.
[49]	λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν	σοι	ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ εἶδος
[21]	τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί	σοι	ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ Σιμμία,
[54]	θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ	σοι	~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ,
[45]	ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ	σοι	ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ
[35]	ὁ Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ	σοι	ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ, καὶ αὖ
[35]	Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ	σοι	ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος
[19]	τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά	σοι	ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης;
[47]	~αἰτίας ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει	σοι,	ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης;
[16]	συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ	σοι,	ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ
[16]	εἶναι, τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς	σοι,	ἔφη, ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[9]	ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ	σοι,	ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία
[41]	~Καὶ ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη	σοι,	ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα
[9]	τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ	σοι	ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ
[8]	εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα	σοι	ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ
[24]	ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ	σοι	ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ
[4]	πώποτε ποιήσας. Εἰ οὖν τί	σοι	μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ
[40]	ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν,	σοὶ	μὲν οὖν καὶ τοῖς ἄλλοις
[45]	Οὕτως ~τότε ᾤμην· οὐ δοκῶ	σοι	μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ Κέβης.
[41]	καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν	σοι	ὁ λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται;
[50]	δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι	σοὶ	ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται
[6]	κτημάτων τοῖς θεοῖς ~εἶναι. Ἢ	σοὶ	οὐ δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν
[10]	που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ	σοὶ	οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[41]	ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν, ἔφη,	σοὶ	οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα πότερον
[52]	~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ	σοι,	οὐδέποτε χιόνα γ᾽ οὖσαν δεξαμένην
[49]	ἔφη ὁ Κέβης, ὡς διδόντος	σοι	οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει
[11]	ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ ~δοκεῖ	σοι	οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον, ὦ
[53]	εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ	σοι	οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ,
[21]	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί	σοι	πάντες ἔχειν διδόναι λόγον περὶ
[64]	περὶ ἄλλου του, ὅτι ἄν	σοι	~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα
[48]	ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ	σοι	σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι
[18]	Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ	σοι	~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ
[41]	ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι ταῦτά	σοι	συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς μὲν
[9]	δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ	σοὶ	συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ
[49]	ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν	σοι	συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ
[13]	ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν	σοι	τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν
[28]	τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ δοκεῖ	σοι	τὸ μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν
[35]	τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ	σοὶ	τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν
[41]	Οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία γέ	σοι	~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ
[52]	τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ δοκεῖ	σοι	τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ
[36]	γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ	σοι	φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ δὴ
[6]	δὲ βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως	σοι	~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις
[19]	ὂν τούτων; Ἢ οὐχ ἕτερόν	σοι	φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ τῇδε.
[6]	καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν	σοι	φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον τῶν
[64]	καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως ἄν	σοι	φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ
[9]	εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί	σοι	φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ
[8]	~δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι χρή	σοι	φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ
[45]	ἐμὰ πάθη· ἔπειτα ἄν τί	σοι	χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν λέγω,
[66]	ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως ἄν	σου	βάρος (ἐν τοῖς ~σκέλεσι γένηται,
[44]	πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι τοῦ	σοῦ	~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν
[39]	οἱ λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ	~σοῦ	νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽
[65]	Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε	σοῦ	ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι
[6]	αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός	σου	ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις
[38]	γὰρ αὐτόν με νῦν ~ἀκούσαντά	σου	τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν
[49]	δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς	σοφὰς	~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς
[45]	θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς	σοφίας	ἣν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως
[49]	οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ	σοφίας	ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι
[7]	τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες	σοφοὶ	ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν
[8]	πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους	σοφούς	τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ
[39]	~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες οἴονται	σοφώτατοι	γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι
[49]	χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ	σοφωτέροις·	σὺ δὲ ~δεδιὼς ἄν, τὸ
[39]	τὰ μὲν ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων	σπάνια	καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ
[39]	σμικρῶν καὶ μεγάλων· οἴει τι	~σπανιώτερον	εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν ἢ
[33]	εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ	~σπειρομένη	ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος
[46]	πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ	σπουδῇ	λαβὼν τὰς βίβλους ὡς τάχιστα
[65]	ὁ τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ	στὰς	(παρ᾽ αὐτόν, Ὦ Σώκρατες, ἔφη,
[11]	οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους καὶ	στάσεις	~καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει
[60]	συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ	στενότερα	καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους ἔχειν,
[47]	καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν	στερεὰ	καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ᾽
[39]	τῆς ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης	στερηθείη.	~Νὴ τὸν Δία, ἦν δ᾽
[65]	εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς	στερηθέντες	διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον.
[13]	σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν	στερηθῆναι	καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται
[1]	ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος	στέψῃ	τὴν ~πρύμναν τοῦ πλοίου· τοῦτο
[43]	πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν Ὀδυσσέα·	~στῆθος	δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ·
[58]	ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων	στηλῶν	ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι
[59]	(ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι	στίλβοντα	ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων
[52]	καὶ ἅπας ὁ ἕτερος αὖ	στίχος	τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ
[66]	δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε τὸ	στόμα	καὶ τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ
[39]	ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω	στρέφεται	καὶ χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ
[46]	ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ	(στρογγύλη,	ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν
[61]	ἣν ~ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων,	Στύγα·	ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ
[61]	ὁ (κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι	Στύγιον,	καὶ τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ
[37]	οὕτως ἔχει· ~σκόπει γὰρ καὶ	σὺ	ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν
[6]	~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, καὶ	σὺ	ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ
[49]	τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ	σὺ	ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς
[66]	~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη, Ὦ βέλτιστε,	σὺ	γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ
[49]	ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν·	σὺ	δ᾽ εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων,
[49]	παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις·	σὺ	δὲ ~δεδιὼς ἄν, τὸ (λεγόμενον,
[16]	καὶ αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις·	σὺ	δέ μοι τὴν ἑτέραν. Λέγω
[38]	ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ	σὺ	~εἴην καί με διαφεύγοι ὁ
[18]	~Σώκρατες, εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν	σὺ	εἴωθας θαμὰ λέγειν, ὅτι ἡμῖν
[18]	μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν πῇ	σὺ	ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε, ἦ
[24]	τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ	σύ,	ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν
[16]	οὖν. ~Λέγε δή μοι καὶ	σύ,	ἔφη, οὕτω περὶ ζωῆς καὶ
[65]	Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ	σύ,	ἔφη, χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα
[6]	Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ	σὺ	ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε
[14]	(Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ	σὺ	λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως
[65]	ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς	~σὺ	λέγεις οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα
[37]	ἔτι τῷ λέγοντι ἢ ἃ	σὺ	λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ μὴ
[49]	(ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι	σὺ	μὲν οὐδὲν ἄλλο λέγεις ἢ
[44]	πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ;	~Σύ	μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης,
[22]	ἡμᾶς καὶ τὴν οὐσίαν ἣν	σὺ	νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω
[14]	ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν ὧν	σὺ	νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη
[22]	ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα ἃ	σὺ	νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ
[34]	οἱ πολλοὶ ἕνεκά φασιν· ἢ	σὺ	οἴει; ~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ
[39]	τὸ ~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι	σύ	πω τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ γε,
[35]	οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ	σὺ	ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι
[38]	ἔφη, κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ	σὺ	ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ
[24]	νῦν. ~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς	σύ	τε καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν
[5]	δέ, ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε	σύ	τε καὶ Σιμμίας περὶ τῶν
[3]	προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ	σὺ	τούτους Καὶ ~ὁ Σωκράτης βλέψας
[36]	διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ	~σύ,	ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν
[5]	Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ	συγγεγονότες;	~Οὐδέν γε σαφές, ὦ Σώκρατες.
[34]	καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς τὸ	συγγενὲς	καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη
[27]	~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ	συγγενέστερον;	~Πᾶς ἄν μοι δοκεῖ, ἦ
[26]	εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι καὶ	συγγενέστερον	τὸ σῶμα; ~Παντί, ἔφη, τοῦτό
[36]	~γεώδη ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ	συγγενῆ.	Ἐπειδὰν οὖν ἢ κατάξῃ τις
[36]	καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ	συγγενῆ,	προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ
[27]	καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς	συγγενὴς	οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου
[65]	καὶ πιόντας εὖ ~μάλα, καὶ	συγγενομένους	γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν
[38]	~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων,	συγγνώμην	γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ
[50]	ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ	συγγραφικῶς	ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ
[47]	~καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν	συγκαμφθεὶς	ἐνθάδε κάθημαι· καὶ αὖ περὶ
[42]	ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν	συγκέηται;	~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι,
[41]	λέγοντος ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία	συγκειμένη,	πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν
[41]	σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν	συγκειμένην	ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ
[59]	καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων	~συγκειμένην	ὡσαύτως, καὶ ἔτι πλειόνων καὶ
[41]	τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων	συγκεῖσθαι·	οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ γε
[47]	ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι	σύγκειταί	~μου τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν
[2]	κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς	~συγκεκραμένη	ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης,
[15]	ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ	συγκρίνεσθαι,	καὶ ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ
[17]	ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ	συγκρίνοιτο	μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή,
[37]	ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ	συγχωρεῖν	αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν,
[41]	μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ	συγχωρεῖν,	~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν σώματος,
[49]	εἴ ~μοι δίδως τε καὶ	συγχωρεῖς	εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ
[52]	ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί·	συγχωρεῖς	ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ;
[49]	οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ	~συγχωρεῖς;	~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ τοίνυν, ἦ
[27]	μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς,	συγχωρῆσαι,	ὦ Σώκρατες, ἐκ ταύτης τῆς
[37]	λέγοντι ἢ ἃ σὺ λέγεις	~συγχωρήσειεν,	δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον ἐν
[37]	δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι	συγχωροῖ,	μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν
[43]	καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον	συγχωροῦσαν	τοῖς κατὰ τὸ σῶμα πάθεσιν
[49]	λέγω. Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς;	~Συγχωρῶ,	ἔφη. ~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽
[37]	καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ	συγχωρῶ	τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ
[48]	οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ	συγχωρῶ	τὸν ἐν (τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον
[16]	οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν	συζυγίαν	ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι,
[57]	τινα ~τόπον, οἷ δεῖ τοὺς	συλλεγέντας	διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ
[33]	χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν	~συλλέγεσθαι	καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ
[3]	οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν ~Σωκράτη,	συλλεγόμενοι	ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον ἐν
[13]	καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ	συλλήβδην	ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ
[15]	ζῴων πάντων καὶ φυτῶν, καὶ	συλλήβδην	ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων
[33]	ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος	συλλήπτωρ	(εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν
[19]	εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων;	~Συμβαίνει.	~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ τῶν
[13]	τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως	συμβαίνει	αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν
[41]	δ᾽ ὅς, ὅτι ταῦτά σοι	συμβαίνει	λέγειν, ὅταν φῇς μὲν εἶναι
[12]	δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο	συμβαίνει,	ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ
[19]	οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα	συμβαίνει	τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ᾽
[13]	ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς	~συμβαίνει	τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος τὸ
[28]	πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν	~συμβαίνει,	τῷ μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ
[47]	τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν	συμβολαῖς	χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα
[61]	ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ	συμμειγνύμενος	τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις
[20]	καὶ τὸ ἔλαττον ἀλλὰ καὶ	σύμπαντα	τὰ τοιαῦτα; Οὐ γὰρ περὶ
[10]	ὤτων καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν	σύμπαντος	τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ
[35]	~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ	συμπαραλαβεῖν,	εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽
[10]	αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν	συμπαραλαμβάνῃ;	~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα
[29]	τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα·	συμπεσὸν	γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν,
[11]	ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ	συμπεφυρμένη	ᾖ ἡμῶν ~ἡ ψυχὴ μετὰ
[38]	οὖν μου τὴν ~κεφαλὴν καὶ	συμπιέσας	τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας
[9]	εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ	~συμφάναι	ἂν τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν
[35]	ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς οὐ	συμφορὰν	ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν τύχην, ὅτε
[35]	ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν	~συμφοράν.	~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε
[65]	τοτὲ δ᾽ ~αὖ περὶ τῆς	συμφορᾶς	διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη,
[30]	διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε	σύμφυτον;	~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ γε,
[49]	ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις	συμφωνεῖ	ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης
[48]	μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ	συμφωνεῖν	τίθημι ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ
[12]	~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος	συναγείρεσθαί	τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν
[60]	τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐκεῖ	συναιωρούμενον	τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς
[38]	πείσει ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ	συναποθνῄσκει	ἡ ψυχή. Λέγε οὖν πρὸς
[41]	σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ ~πῶς	συνᾴσεται;	~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Καὶ
[47]	ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον	συνδεῖν	καὶ συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ
[40]	δὲ ἄνοιά μοι αὕτη οὐ	συνδιατελεῖ	κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽
[53]	σοι οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ	συνδοκεῖ,	ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή
[53]	τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε καὶ	συνδοκεῖ	σοι οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ
[9]	ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ	συνδοκῇ	ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων
[49]	τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι	συνδοκῇ	ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι,
[18]	ἂν τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ	συνδόξῃ.	Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς ἡ
[1]	~Τύχη τις αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες,	συνέβη·	ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς
[42]	ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι.	~Συνεδόκει.	~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε
[30]	τοῦ σώματος διὰ τὸ ἀεὶ	συνεῖναι	καὶ διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην
[3]	Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην	συνέκαμψέ	τε ~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε
[66]	ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων	συνέλαβε	τὸ στόμα καὶ τοὺς ὀφθαλμούς.
[3]	καὶ δὴ καὶ τότε πρῳαίτερον	συνελέγημεν·	τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ
[57]	τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε	~συνέμπορος	οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ
[57]	μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα, καὶ	συνεμπόρων	καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν
[30]	πλανῶνται, ἕως ἂν ~τῇ (τοῦ	συνεπακολουθοῦντος,	τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν
[60]	τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ·	συνέπεται	γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς
[58]	καὶ τὰ μεγέθη, εἰς ἃ	~συνερρυηκέναι	τό τε ὕδωρ καὶ τὴν
[59]	καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο	~συνερρυηκότων,	ἃ καὶ λίθοις καὶ γῇ
[12]	τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ	συνέσεσθαι·	φρονήσεως δὲ ἄρα τις τῷ
[25]	τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ	συνετέθη·	εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν
[29]	~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος	συνεφέλκουσα,	ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν
[50]	ἔχει γέ που ὡς λέγω.	~Συνέφη.	~Λέγω δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος
[42]	ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ;	~Συνέφη.	~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει
[47]	τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ	συνέχει	~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν
[47]	ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν καὶ	συνέχειν	οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ μὲν οὖν
[59]	ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος	συνεχὲς	ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτῃ
[36]	ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν καὶ	συνεχομένου	ὑπὸ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ
[47]	καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα	συνέχοντα	~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ
[50]	ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα	συνεχωρήθη,	(καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι ἕκαστον
[45]	γίγνεσθαι. Τότε μὲν γὰρ ὅτι	συνήγετο	πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον
[29]	εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ	~συνηθροισμένη	αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα
[14]	εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	~συνηθροισμένη	καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν
[3]	διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο,	συνῆψεν	εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς,
[23]	Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε	συνθεῖναι	τοῦτόν τε τὸν λόγον εἰς
[3]	ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν	συνθεῖναι	ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ
[42]	σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ	~συνθέσει	προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ
[25]	μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ	~σύνθετα;	~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή,
[36]	σώματά τε καὶ σωματοειδῆ καὶ	σύνθετα	καὶ ~γεώδη ἐστὶ καὶ τοῦ
[41]	οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι	σύνθετον	πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ
[25]	τῷ μὲν συντεθέντι τε καὶ	συνθέτῳ	ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο ~πάσχειν,
[23]	κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ	συνίστασθαι	ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι πρὶν
[41]	ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων	~συνίσταται	ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται.
[45]	ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ	σύνοδος	τοῦ πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ
[41]	εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις	σύνοιδα	οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις
[40]	τι ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν,	συνομολογήσατε,	εἰ δὲ μή, παντὶ λόγῳ
[52]	τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα	συνομολογήσεις.	θερμόν τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν;
[12]	ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι	συνόντος	αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν
[30]	~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ	συνοῦσα	καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ~ἐρῶσα
[30]	αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε καὶ	συνουσία	τοῦ σώματος διὰ τὸ ἀεὶ
[33]	τε καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς	συνουσίας.	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης,
[59]	αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας	συνουσίας	(γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς· καὶ
[25]	λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν	συντεθέντι	τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει
[42]	ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν	συντεθῇ,	ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα
[41]	εἶναι ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν	συντεθῆναι.	Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ
[47]	ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ	~συντείνοντα	τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ
[60]	πάντας ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους	συντετρῆσθαί	τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα
[45]	ἔλεγον, τότε δὴ τὰ ζῷα	~συντρέφεται;	Καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν
[41]	~Οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ	συνῳδός·	ἀλλ᾽ ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν
[41]	γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ	συνῳδῷ	εἶναι καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας.
[41]	Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι;	~(Συνωμολογείτην	δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον
[51]	ὡς οὐ πολλά με ~ταράττει.	~Συνωμολογήκαμεν	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, ἁπλῶς
[58]	δὴ ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι καὶ	συρρεῖν	ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς
[60]	Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα	συρρέουσί	τε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ
[38]	πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ	συσκοπεῖν	τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή;
[29]	τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς	συχνὸν	ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν τις
[66]	Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν καὶ	συχνὸν	χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν
[45]	ἃ λέγω. ~Ὁ οὖν Σωκράτης	συχνὸν	χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν
[1]	οὔτε τις ξένος ἀφῖκται χρόνου	συχνοῦ	~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές
[59]	ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι	σφαῖραι,	ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ
[9]	ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ	σφᾶς	γε οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί
[62]	~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ δέονται ἐᾶσαι	σφᾶς	ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην καὶ
[9]	ὦ Σιμμία, πλήν γε τοῦ	σφᾶς	μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς
[31]	γένος, ἤ που μελιττῶν ἢ	σφηκῶν	ἢ μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν
[58]	καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ παρὰ	σφίσι,	μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ
[48]	Δία, ἔφη ὁ Κέβης, οὐ	σφόδρα.	~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε
[12]	γε ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος·	σφόδρα	γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ
[18]	ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ	σφόδρα	ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ
[45]	~ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω	σφόδρα	ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα
[54]	~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα	σφόδρα,	ἔφη ὁ Κέβης. ~Τί οὖν;
[33]	ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι	σφόδρα	ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ
[33]	δύναται, λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν τις	σφόδρα	ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ)
[53]	καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ	σφόδρα	καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι.
[39]	οἴει τι ~σπανιώτερον εἶναι ἢ	σφόδρα	μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν
[39]	τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς	~σφόδρα	ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους, τοὺς δὲ
[64]	ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι ~καὶ	σφόδρα,	οὐδὲν πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν
[38]	ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου	σφόδρα	~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι
[66]	πόδας καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα	~σφόδρα	πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο
[38]	~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ	σφόδρα	πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης
[39]	εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν ἢ	σφόδρα	σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα
[39]	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ τῶν	σφόδρα	σμικρῶν καὶ μεγάλων· οἴει τι
[12]	τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ λαβὼν	σφόδρα	τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ
[39]	γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ	σφόδρα	τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ
[35]	~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ	σχεδίας	κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ
[18]	οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ	σχεδόν	γε ἐξ ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε
[8]	δὲ δέῃ, καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ	σχεδὸν	μέν τι ᾔδη, ἔφη ὁ
[5]	γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί·	σχεδὸν	οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι
[3]	διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ,	~σχεδόν	τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ
[66]	αὐτῷ, τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν	σχεδόν	τι αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ
[63]	ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ	σχεδόν	τί μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς
[2]	~Ἄλλος δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων)	~Σχεδόν	τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης)
[2]	τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ παρόντες	σχεδόν	τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν
[17]	ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ	σχῆμα	ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ
[49]	ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ	σχῆμα	ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων,
[17]	ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ τῷ	σχήματι	τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν
[49]	μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ	σχίσεις	ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ τὰς
[57]	~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε	σχίσεις	τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν·
[49]	δύο ~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν	σχίσιν	οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ
[45]	αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν, ἡ	σχίσις,	τοῦ δύο γεγονέναι· ἐναντία γὰρ
[17]	τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν	σχοίη	καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν
[2]	~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ	σχολάζω	γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι·
[10]	μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς,	σχολῇ	αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ
[55]	δεῖ, ἔφη, τούτου γε ἕνεκα·	σχολῇ	γὰρ ἄν τι ἄλλο φθορὰν
[11]	ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν καὶ	σχολὴ	γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα
[37]	δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι	σῴζεσθαι	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ; πρὸς
[1]	ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε, εἰ	σωθεῖεν,	ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~(Αὐτός, ὦ Φαίδων, παρεγένου	Σωκράτει	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ
[1]	καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ	Σωκράτει	ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ
[66]	ἅμα ~ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ	Σωκράτει.	~Καὶ ὃς λαβὼν καὶ μάλα
[41]	Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[21]	τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ	Σώκρατες,	ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών.
[19]	ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ	Σώκρατες.	~ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων γ᾽
[5]	συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε σαφές, ὦ	Σώκρατες.	~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ
[17]	δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης, ὦ	Σώκρατες,	ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ
[23]	αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ	Σώκρατες,	ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ
[7]	ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ	~Σώκρατες,	ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν
[8]	οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ	Σώκρατες;	αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην
[32]	ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ	Σώκρατες;	~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ,
[18]	ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον, ὦ	~Σώκρατες,	εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ
[20]	~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Εἰ δέ γε οἶμαι λαβόντες
[30]	καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός γε, ὦ	Σώκρατες.	~Εἰκὸς μέντοι, ὦ Κέβης· καὶ
[27]	ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ	Σώκρατες,	ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ
[16]	γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως
[43]	~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία, ὦ	Σώκρατες,	ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ
[21]	εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ	Σώκρατες,	ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί
[35]	μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ	~Σώκρατες,	ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ
[65]	Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ	Σώκρατες,	ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ ~τοῖς
[5]	Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ	Σώκρατες,	Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα
[26]	~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε
[4]	ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας
[56]	ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο
[4]	τὰ αὐτὰ δὲ λέγον, Ὦ	Σώκρατες	ἔφη, μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου
[33]	~λογίζεται αὐτό. ~Τί τοῦτο, ὦ	Σώκρατες;	ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ
[8]	πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη ὁ Κρίτων, ἄλλο γε
[22]	ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι
[9]	(τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Τί δὲ
[65]	καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ	Σώκρατες,	ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ
[21]	οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι πάντες
[42]	εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Ἦ καὶ καλῶς δοκεῖ, ἦ
[6]	εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ	~Σώκρατες;	Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ
[58]	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ	Σώκρατες,	ἡμεῖς γε τούτου τοῦ μύθου
[7]	Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	νῦν γέ μοι δοκεῖ τι
[32]	γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	ὁ Κέβης. ~(Οὐ μέντοι μὰ
[41]	~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ	Σώκρατες.	Ὅδε μὲν γάρ (μοι γέγονεν
[36]	παθεῖν καὶ γὰρ οὖν, ὦ	~Σώκρατες,	οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν σε
[31]	ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ	Σώκρατες;	~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε
[13]	εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ	Σώκρατες;	~Οἶσθα, ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι
[28]	ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ	Σώκρατες,	ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ τῷ
[9]	Νὴ τὸν Δία, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	(οὐ πάνυ γέ με ~νυνδὴ
[19]	ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν, ἦ
[38]	~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ	Σώκρατες.	~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ.
[10]	Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ	Σώκρατες.	~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων
[19]	~Ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε
[11]	οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ
[26]	τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι ἐλέγομεν,
[24]	ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ
[58]	Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ	Σώκρατες;	Περὶ γάρ τοι ~γῆς καὶ
[35]	εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ	Σώκρατες,	περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ
[20]	μάλα δὴ οὕτως ἔχει, ὦ	Σώκρατες.	~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία;
[27]	καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ	Σώκρατες.	~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι δοκεῖ
[19]	λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ	Σώκρατες,	πρός γε ὃ βούλεται δηλῶσαι
[14]	ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη· Ὦ	~Σώκρατες,	τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ
[35]	Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν, ὦ	Σώκρατες,	τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ
[21]	ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ	Σώκρατες,	ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ
[64]	ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη, ὦ	Σώκρατες·	τί δὲ ~τούτοις ἢ ἐμοὶ
[25]	Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ	Σώκρατες.	~Τί δὲ τῶν πολλῶν καλῶν,
[55]	~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς, ὦ	Σώκρατες.	~Τί οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[5]	Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ	Σώκρατες,	τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν
[7]	αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως, ὦ	~Σώκρατες,	τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ
[33]	ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ	Σώκρατες.	~Τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ Κέβης,
[66]	ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι
[24]	~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα,
[3]	εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι Ὦ	~Σώκρατες,	ὕστατον δή σε προσεροῦσι νῦν
[14]	εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ	(Σώκρατες,	ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ
[3]	εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν	~Σωκράτη	ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην
[64]	~τῇ ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται	Σωκράτη	ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει. Εὖ
[3]	Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ ἕνδεκα	Σωκράτη	καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν τῇδε
[3]	~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν	Σωκράτη	καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽
[38]	μήν, ὦ Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας	Σωκράτη	οὐ πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ
[3]	καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν	~Σωκράτη,	συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον
[41]	ποτέ τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης,	Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ
[56]	γ᾽ ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ	Σωκράτης,	ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ λέγεις
[65]	δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης	ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ,
[3]	(τε καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ	Σωκράτης	ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ
[3]	καὶ σὺ τούτους Καὶ ~ὁ	Σωκράτης	βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα, Ὦ
[22]	δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη ὁ	Σωκράτης·	δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν.
[25]	τι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σωκράτης,	δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ
[8]	τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης,	ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ
[12]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε,
[65]	ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης,	εἰκότως γε, ἔφη, ὦ Κρίτων,
[14]	οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σωκράτης,	εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽
[38]	σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ	Σωκράτης	ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν
[24]	μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως
[50]	Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ	Σωκράτης	ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει
[7]	ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν ὁ	Σωκράτης	ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε τῇ
[35]	πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ	Σωκράτης	ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί; ἔφη,
[36]	φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ	Σωκράτης,	ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,
[16]	ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ	~Σωκράτης,	καὶ αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις·
[56]	γε θεὸς οἶμαι, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς
[23]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὁ	Σωκράτης,	καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι
[38]	οὖν πρὸς Διὸς πῇ ὁ	Σωκράτης	~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ πότερον
[44]	εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	μὴ μέγα λέγε, μή τις
[64]	Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος	Σωκράτης,	ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων
[50]	οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι	Σωκράτης	ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι
[6]	γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	οὕτω γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ
[47]	ἂν εἴ τις λέγων ὅτι	Σωκράτης	πάντα ὅσα ~πράττει νῷ πράττει,
[51]	ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης	παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας,
[50]	ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ	Σωκράτης	πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ.
[18]	ἔφη, πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ	Σωκράτης,	σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι
[45]	ταῦτα ἃ λέγω. ~Ὁ οὖν	Σωκράτης	συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς
[44]	δή, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σωκράτης,	τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς
[66]	φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ ὁ	Σωκράτης	τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη, Ὦ
[14]	φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ	Σωκράτης,	ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ
[35]	τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ	Σωκράτης,	ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν
[37]	πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ	Σωκράτης,	ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ
[66]	τῶν παρόντων πλήν γε αὐτοῦ	~Σωκράτους.	~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε,
[35]	οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ	Σωκράτους	ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός
[2]	διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι	~Σωκράτους	καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου
[50]	ὁμολογεῖς τὸ τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν	Σωκράτους	οὐχ ὡς ~τοῖς ῥήμασι λέγεται
[14]	ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ	Σωκράτους	ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη·
[40]	ἂν ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες	Σωκράτους,	τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον,
[50]	ὃ τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ	Σωκράτους	ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης
[50]	~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν Σιμμίαν	Σωκράτους	φῇς μείζω εἶναι, (Φαίδων) ος
[10]	εἰ αὗται τῶν περὶ τὸ	σῶμα	~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ
[37]	ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ	σῶμα	~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ
[41]	εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ	σῶμα	ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην
[23]	εἶναι πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον	σῶμα	~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ
[41]	ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς	σῶμα	~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ
[41]	τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ	σῶμά	γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται.
[9]	ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ	~σῶμα	γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν
[11]	γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει τὸ	σῶμα	διὰ τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι
[11]	χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ	σῶμα,	δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ· καὶ
[9]	τοιούτου πραγματεία οὐ περὶ τὸ	σῶμα	~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται
[44]	καὶ αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου	σῶμα	ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου,
[30]	σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς	σῶμα·	~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς
[41]	τινὰ ἐκ τῶν κατὰ τὸ	σῶμα	ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που
[47]	κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου τὸ	σῶμα	ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ
[32]	φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ	~σῶμα	ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ
[44]	φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς	σῶμα	ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός γε
[26]	τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν	σῶμά	ἐστι, τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν
[28]	ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι	σῶμα.	ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο
[11]	σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν τὸ	σῶμα	ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν
[64]	καὶ μὴ ὁρῶν μου τὸ	σῶμα	ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ
[10]	φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον τὸ	~σῶμα	ἢ οὔ, ἐάν τις αὐτὸ
[43]	τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ	σῶμα·	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.
[36]	δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ	σῶμα	ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ
[64]	τε χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν	σῶμα	θάπτειν, καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως
[9]	τὰς ἄλλας τὰς περὶ τὸ	σῶμα	θεραπείας; Δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι
[11]	οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ τὸ	σῶμα	καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ
[37]	βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι τὸ	~σῶμα	καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ
[29]	τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ	~σῶμα,	καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ
[10]	αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ	σῶμα,	καὶ καθ᾽ ὅσον δύναται μὴ
[33]	ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ	~σῶμα	καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ,
[29]	πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ ~τὸ	σῶμα	καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν
[37]	φύσιν τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ	σῶμα	καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο. ὥστε
[37]	~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς	σῶμα,	καί τις λέγων αὐτὰ ταῦτα
[63]	ἄλλας ἡδονὰς τὰς ~περὶ τὸ	σῶμα	καὶ τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν,
[10]	φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ	~σῶμα	καὶ φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ
[33]	ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς (ἄλλο	σῶμα	καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ
[41]	κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον	σῶμα	~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ
[43]	~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ	σῶμα	πάθεσιν ἢ καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω
[26]	ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ	σῶμα;	~Παντί, ἔφη, τοῦτό γε δῆλον,
[9]	~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ	σῶμα	πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ
[29]	τις καὶ χαριέντως ~ἔχων τὸ	σῶμα	τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ,
[27]	τῷ μή. ~Τί δὲ τὸ	σῶμα;	~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ καὶ
[28]	ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ δὲ	σῶμα	τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή, ἔφη,
[28]	τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ	(σῶμα,	~τῷ μὲν δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι
[33]	~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ	σῶμα	φῇ. Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν
[41]	ἄδηλον παντί, μὴ ~πολλὰ δὴ	σώματα	καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ
[37]	φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ	σώματα	κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν πολλὰ
[36]	ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ	σώματά	τε καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα
[30]	τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ	σώματι	ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα
[12]	γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ	σώματι,	αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι
[54]	ᾧ ἂν τί ἐν τῷ	σώματι	ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν
[36]	τὴν ψυχὴν τῶν ἐν τῷ	σώματι	ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην
[41]	τὴν (ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ	σώματι	ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ
[54]	ὅς, ᾧ ἂν τί ἐγγένηται	σώματι	ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή,
[33]	φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν τῷ	~σώματι	καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ
[33]	Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ	σώματι	καὶ τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται
[29]	Τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ	σώματι	μὲν ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει, ψυχῇ
[11]	ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ	σώματι	μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα
[32]	τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ	σώματι	πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες, οὐ
[27]	ἡ ψυχή, ὅταν μὲν τῷ	σώματι	~προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν τι
[54]	οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν	σώματι	τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ
[30]	εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ τὸ	σωματοειδές,	οὗ τις ἂν ἅψαιτο καὶ
[33]	~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ	σωματοειδῆ,	δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ
[36]	αἱ χορδαὶ σώματά τε καὶ	σωματοειδῆ	καὶ σύνθετα καὶ ~γεώδη ἐστὶ
[30]	ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ	σωματοειδοῦς,	ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα·
[30]	διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ	σωματοειδοῦς,	ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε
[41]	συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν	σώματος,	ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί, μὴ
[57]	τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε	σώματος	ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν
[33]	καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ	σώματος	~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν
[9]	δὲ τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ	σώματος	ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι;
[9]	τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ	σώματος	ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ
[30]	οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ	σώματος	~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ
[10]	ἕκαστον ὄν· ἆρα διὰ τοῦ	σώματος	~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ
[11]	μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ	σώματος	ἀφροσύνης, ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ
[30]	ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία τοῦ	σώματος	διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ
[37]	μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ	~σώματος	διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν
[24]	ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ	σώματος	διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε
[27]	τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ	σώματος	εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ
[9]	τῶν ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ	σώματός	εἰσιν. ~Πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ
[36]	πᾶσι, τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ	σώματος	ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως
[10]	Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ	~σώματος	ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι
[26]	ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ	σώματός	ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ
[29]	καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ	σώματος	εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς
[10]	τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ	σώματος	ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ
[57]	παρόντα· ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ	σώματος	ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[12]	~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ	σώματος·	ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ
[37]	καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ	~σώματος	ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον
[36]	ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ	σώματος	~ἡμῶν καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ
[29]	χρόνον, (ἔνια δὲ μέρη τοῦ	σώματος,	καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε
[14]	ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ	~σώματος,	καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ
[9]	τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ	σώματος	κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων;
[11]	μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ	σώματος	μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι, δυοῖν θάτερον,
[13]	μόνοις προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ	σώματος	ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ
[37]	οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ	σώματος,	οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει·
[14]	ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ	~σώματος,	οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ
[43]	~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ	σώματος	παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν
[12]	λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ	~σώματος;	~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽ ὅς.
[12]	ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ	σώματος;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[41]	θειότερον καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ	σώματος	προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα·
[11]	ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ	~σώματος,	πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν
[33]	πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ	σώματος;	~Πῶς δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ
[12]	καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ	σώματος	συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ
[29]	μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ	σώματος	συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ
[12]	χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ	σώματος	τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν
[27]	γάρ ἐστιν τὸ διὰ τοῦ	σώματος,	τὸ δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι
[34]	διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ	σώματος	ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ
[10]	ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ	σώματος,	ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος
[62]	φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε	σωμάτων	ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς τὸν
[21]	εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς	σωμάτων,	καὶ φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ
[55]	ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ	σῶν	ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη.
[56]	αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽ ἀθάνατον	σῶν	καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν
[37]	ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ	σῶν	καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ
[37]	ἄρα μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος	σῶς	ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον
[55]	ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν οὖσα	σῶς	καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν
[37]	ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που	σῶς,	τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ
[57]	αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ	~σωτηρία	πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην τε
[13]	ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ	~σώφρονές	εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον
[4]	φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν	σωφρονῇ,	ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι
[13]	δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ ἡ	σωφροσύνη,	ἣν καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι
[13]	ὄντι ᾖ καὶ ~ἀνδρεία καὶ	σωφροσύνη	καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς
[13]	τῶν τοιούτων πάντων καὶ ἡ	σωφροσύνη	καὶ ἡ ~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία,
[63]	ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ,	σωφροσύνῃ	τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ
[13]	τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ	~σωφροσύνην,	δόξει σοι εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς
[31]	(ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι	σωφροσύνην	τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους
[13]	ἣν καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι	σωφροσύνην,	τὸ ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ
[13]	τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη	σωφροσύνην·	~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι