HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ν = 37 formes différentes pour 147 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[52]   ἕτερόν τι χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ

[53]   ~Εἰργάζετο δέ γε ἡ περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ

[16]   ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί. ~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος τί

[53]   δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ τρία ἄρα ἡ

[15]   μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ

[29]   εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ

[21]   γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ

[10]   αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ που τότε

[53]   ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα

[26]   εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν

[49]   καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο

[15]   ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ

[19]   τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν,

[2]   Ξένοι δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ γε ὁ Θηβαῖος

[1]   ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις,

[13]   φασιν ~οἱ περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε

[38]   καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν

[64]   εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς με

[29]   ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ

[63]   μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ

[45]   Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης

[47]   τοιαῦτα ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ

[47]   ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ

[29]   ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως

[47]   συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽

[47]   χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα

[47]   τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν

[56]   μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε

[19]   εἶναι ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς

[45]   περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι

[29]   ὦ Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν

[18]   τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν,

[12]   θάνατον ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι νὴ Δία, ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν

[10]   αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι νὴ Δία. ~Καὶ αὖ καλόν γέ

[43]   τινὸς πράγματος ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ.

[49]   ἅμα καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε·

[9]   ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν Δία, ἔφη, ὦ Σώκρατες,

[39]   ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ,

[4]   ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, ἔφη,

[47]   δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι

[38]   πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην

[24]   ὅταν τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι

[59]   τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς

[38]   μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε καὶ

[33]   (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽

[30]   τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο

[33]   ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν

[28]   μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ

[64]   φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν

[57]   ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ

[13]   ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα

[13]   ~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ

[1]   Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ

[33]   ἄν τις οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας ἤ τι ἀναλώσας διὰ τὰς

[54]   ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν

[11]   (τροφήν· ἔτι δέ, ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ

[54]   οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽

[44]   ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον

[59]   καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ νόσους παρέχει. τὴν δὲ γῆν αὐτὴν

[36]   ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν

[46]   αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς

[31]   γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι

[43]   τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ

[46]   τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην,

[46]   ~αἰτίας περὶ τῶν ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι

[63]   ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ

[49]   ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων)

[7]   ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ

[46]   τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον

[42]   Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ

[46]   ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ

[1]   οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος ἀφῖκται

[14]   ὃς ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη,

[38]   ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν

[18]   προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ

[41]   ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ

[35]   μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ

[7]   ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν γέ μοι δοκεῖ τι καὶ

[57]   αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα,

[4]   μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη

[45]   ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται

[49]   ~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ

[45]   διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή, ἔφη ὁ Κέβης,

[57]   διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ

[8]   ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽

[51]   τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι

[51]   πράγματος τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον

[51]   ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν

[57]   τοῦ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς

[35]   ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν

[19]   ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ ~νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο

[35]   τινός, διαπορευθῆναι. καὶ δὴ καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ

[23]   καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε

[38]   ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ

[41]   ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν ~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ

[47]   πρῶτον μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου

[1]   Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν

[65]   δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ

[53]   δέχεται ~αὐτό, τὸ ἐναντίον οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ

[63]   χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ

[6]   θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη

[38]   ὁ λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ

[47]   ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε

[22]   καὶ τὴν οὐσίαν ἣν σὺ νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε

[52]   τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ νῦν λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.

[51]   ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ τε νῦν λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε. τότε

[54]   τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ

[27]   τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ

[12]   ~ὥστε ἥ γε (ἀποδημία ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος

[20]   Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι

[3]   ~Σώκρατες, ὕστατον δή σε προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους

[64]   ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν)

[23]   μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ

[54]   θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ

[48]   ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ σε νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ τὸν

[43]   πῶς γὰρ οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται

[35]   ~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ.

[65]   γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον

[56]   ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος

[12]   τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ (ἔπειτα

[55]   ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν

[18]   πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽

[47]   ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην

[64]   ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν

[37]   αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται.

[65]   καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽

[9]   Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ με ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ

[14]   τούτων τῶν κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς

[22]   καὶ τἆλλα πάντα ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς

[7]   τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ μέντοι νυνδὴ ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως

[7]   τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους

[13]   Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ δι᾽

[21]   διδόναι λόγον περὶ τούτων ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ

[7]   ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν

[19]   ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ λίθους

[19]   τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται

[16]   μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ,

[23]   ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν ~πολλῶν,

[39]   λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ,

[6]   ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα,

[55]   τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ

[64]   ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν

[51]   λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος

[8]   ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν

[47]   ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας

[47]   ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς

[47]   ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ

Chapitre
[52]	ἕτερόν τι χιόνος τὸ ψυχρόν;	~Ναί.	~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ
[53]	~Εἰργάζετο δέ γε ἡ περιττή;	~Ναί.	~Ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ
[16]	~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων;	~Ναί.	~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος τί
[53]	δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου;	~Ναί.	~(Ἐπὶ τὰ τρία ἄρα ἡ
[15]	μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν;	~Ναί,	ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ
[29]	εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ;	~Ναί.	~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ
[21]	γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα.	~Ναί.	~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ
[10]	αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων;	~Ναί.	~Λογίζεται δέ γέ που τότε
[53]	~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς.	~Ναί.	~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα
[26]	εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα;	~Ναί.	~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν
[49]	καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω;	~Ναί.	~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο
[15]	ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι;	~Ναί.	~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ
[19]	τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι;	~Ναί.	~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν,
[2]	Ξένοι δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων)	~(Ναί,	Σιμμίας τέ γε ὁ Θηβαῖος
[1]	ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης)	~Ναί,	ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις,
[13]	φασιν ~οἱ περὶ τὰς τελετάς,	ναρθηκοφόροι	(μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε
[38]	καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν	νεανίσκων	τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν
[64]	εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον	νεκρόν,	καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς με
[29]	ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ	νεκρὸν	καλοῦμεν, ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ
[63]	μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν	νεκρὸν	λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ
[45]	Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,	νέος	ὢν θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης
[47]	τοιαῦτα ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ καὶ	νεῦρα	καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ
[47]	ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ	νεῦρα	καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ
[29]	ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ	νεῦρα	καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως
[47]	συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ	νεῦρα	κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽
[47]	χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ	νεῦρα	οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα
[47]	τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ	νεύρων,	καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν
[56]	μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων μέντοι	νὴ	Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε
[19]	εἶναι ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι	νὴ	Δί᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς
[45]	περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη,	νὴ	Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι
[29]	ὦ Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω	νὴ	Δία, ἔφη ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν
[18]	τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι	νὴ	Δία, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν,
[12]	θάνατον ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι	νὴ	Δία, ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν
[10]	αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι	νὴ	Δία. ~Καὶ αὖ καλόν γέ
[43]	τινὸς πράγματος ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν;	~Νὴ	Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ.
[49]	ἅμα καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ	Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε·
[9]	ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας,	Νὴ	τὸν Δία, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[39]	ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη.	~Νὴ	τὸν Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ,
[4]	ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης ὑπολαβών,	νὴ	τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, ἔφη,
[47]	δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ	νὴ	τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι
[38]	πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ	τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην
[24]	ὅταν τύχῃ τις μὴ ἐν	νηνεμίᾳ	ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι
[59]	τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν	νήσοις	ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς
[38]	μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν	νικήσω	ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε καὶ
[33]	(ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν	νοήσῃ	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽
[30]	τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ ἀιδές,	νοητὸν	δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο
[33]	ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ	νοητόν	τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν
[28]	μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ	νοητῷ	καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ
[64]	φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ	νόμιμον	εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν
[57]	ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε καὶ	νομίμων	τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ
[13]	ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ	νόμισμα	~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα
[13]	~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ	νομίσματα,	ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ
[1]	Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας,	νόμος	ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ
[33]	ἄν τις οἰηθείη, οἷον ἢ	νοσήσας	ἤ τι ἀναλώσας διὰ τὰς
[54]	ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται	νοσήσει,	οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν
[11]	(τροφήν· ἔτι δέ, ἄν τινες	νόσοι	~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ
[54]	οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν	νόσος,	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽
[44]	~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ	νόσος·	καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον
[59]	καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ	νόσους	παρέχει. τὴν δὲ γῆν αὐτὴν
[36]	ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ	νόσων	καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν
[46]	αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ	νοῦ	αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς
[31]	γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ	νοῦ;	~Πῇ δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι
[43]	τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ	νουθετοῦσα,	~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ
[46]	τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν	νοῦν	εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην,
[46]	~αἰτίας περὶ τῶν ὄντων κατὰ	νοῦν	ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι
[63]	ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει	νοῦν	ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ
[49]	ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν	νοῦν	ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων)
[7]	ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ δὲ	νοῦν	ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ
[46]	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε	νοῦν	κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον
[42]	Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν	νοῦν	τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ
[46]	~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς ἄρα	νοῦς	ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ
[1]	οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ	νῦν	Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος ἀφῖκται
[14]	ὃς ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν τινα	νῦν	(ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη,
[38]	ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν με	νῦν	~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν
[18]	προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ	νῦν	ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ
[41]	ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα	νῦν	αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ
[35]	μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ	νῦν	βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ
[7]	ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	νῦν	γέ μοι δοκεῖ τι καὶ
[57]	αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς·	νῦν	δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα,
[4]	μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος.	Νῦν	δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη
[45]	ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ,	νῦν	δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται
[49]	~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι,	νῦν	δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ
[45]	διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν.	~Νῦν	δὲ δή, ἔφη ὁ Κέβης,
[57]	διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης.	Νῦν	δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ
[8]	ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ·	νῦν	δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽
[51]	τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν ~ἐναντίων;	Νῦν	δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι
[51]	πράγματος τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι,	νῦν	δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον
[51]	ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ,	~νῦν	δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν
[57]	τοῦ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος	νῦν	δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς
[35]	ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι	νῦν	διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν
[19]	ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ	~νῦν	ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο
[35]	τινός, διαπορευθῆναι. καὶ δὴ καὶ	νῦν	ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ
[23]	καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ	νῦν,	εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε
[38]	ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον,	νῦν	εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ
[41]	ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ	νῦν	~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ
[47]	πρῶτον μὲν ὅτι διὰ ταῦτα	νῦν	ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου
[1]	Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ καὶ	νῦν	ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν
[65]	δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ	νῦν	εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ
[53]	δέχεται ~αὐτό, τὸ ἐναντίον οἷον	νῦν	ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ
[63]	χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ	νῦν	ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ
[6]	θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν	νῦν	ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη
[38]	ὁ λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ	νῦν	καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ
[47]	~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω	νῦν	κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε
[22]	καὶ τὴν οὐσίαν ἣν σὺ	νῦν	λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε
[52]	τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ	νῦν	λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.
[51]	ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ τε	νῦν	λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε. τότε
[54]	τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν	νῦν	λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ
[27]	τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν	νῦν	~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ
[12]	~ὥστε ἥ γε (ἀποδημία ἡ	νῦν	μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος
[20]	Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἴσου	~νῦν	ὁ λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι
[3]	~Σώκρατες, ὕστατον δή σε προσεροῦσι	νῦν	οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους
[64]	ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ	νῦν	ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν)
[23]	μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ	νῦν.	~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ
[54]	θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν	νῦν,	ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ
[48]	ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ σε	νῦν	οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ τὸν
[43]	πῶς γὰρ οὔ; ~Τί οὖν;	Νῦν	οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται
[35]	~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι	νῦν	οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ.
[65]	γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις.	Νῦν	οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον
[56]	ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν	~νῦν	παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος
[12]	τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ	νῦν	παρόντι καὶ ἐν τῷ (ἔπειτα
[55]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ	νῦν	περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν
[18]	πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι	~νῦν	πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽
[47]	ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ	νῦν	τὰ μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην
[64]	ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ	νῦν	τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν
[37]	αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν τῇ	νῦν	τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται.
[65]	καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ	νῦν	ὡς γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽
[9]	Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ με	~νυνδὴ	γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ
[14]	τούτων τῶν κακῶν ὧν σὺ	νυνδὴ	διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς
[22]	καὶ τἆλλα πάντα ἃ σὺ	νυνδὴ	ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς
[7]	τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ μέντοι	νυνδὴ	ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως
[7]	τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ	νυνδὴ	ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους
[13]	Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ	~νυνδὴ	ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ δι᾽
[21]	διδόναι λόγον περὶ τούτων ὧν	νυνδὴ	~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ
[7]	ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ	νυνδὴ	ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν
[19]	ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν	νυνδὴ	ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ λίθους
[19]	τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς	νυνδὴ	~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται
[16]	μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν	νυνδὴ	ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ,
[23]	ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ	νυνδὴ	Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν ~πολλῶν,
[39]	λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ	νυνδὴ	προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ,
[6]	~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ	νυνδὴ	σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα,
[55]	τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί	νυνδὴ	ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ
[64]	ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ	νυνὶ	διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν
[51]	λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν	νυνὶ	~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος
[8]	ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν	νῷ	~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν
[47]	ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν	νῷ	οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας
[47]	ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει	νῷ	πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς
[47]	ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα	νῷ	πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005