Chapitre
[22]	ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;	ἆ-	Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση
[58]	γέ μοι δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι	ἅ	γ᾽ ἐστίν· ὡς μέντοι ἀληθῆ,
[35]	χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ εἶπον	ἅ	μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ
[21]	πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα	ἅ	ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι
[42]	οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽	ἃ	ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ
[53]	ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι	ἃ	ἂν ἡ τῶν τριῶν ἰδέα
[40]	ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ	ἃ	αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς
[48]	περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων (ὄντων)	ἃ	δ᾽ ἂν μή, ὡς ~οὐκ
[41]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ἃ	δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ
[62]	πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες	ἃ	δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ
[66]	τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι·	ἃ	δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε
[57]	τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς,	ἃ	~δὴ καὶ μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν
[30]	καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ	ἃ	δὴ καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν
[35]	καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ,	ἃ	δή φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα
[40]	οὐ γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν	ἃ	ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι
[49]	καὶ μέγα καὶ τἆλλα πάντα·	ἃ	εἴ ~μοι δίδως τε καὶ
[41]	ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε	ἃ	ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος.
[65]	ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ	ἃ	ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ
[22]	ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν ἔστιν	ἃ	θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν τέ τι
[59]	ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων,	ἃ	καὶ λίθοις καὶ γῇ καὶ
[45]	σοι ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ	ἃ	καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς
[44]	ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης,	ἃ	λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω,
[40]	εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα	ἃ	λέγω, καλῶς δὴ ἔχει τὸ
[44]	~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι δὲ ταῦτα	ἃ	λέγω. ~Ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν
[48]	βούλομαι δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν	ἃ	λέγω· Οἶμαι γάρ σε νῦν
[37]	ἔχει· ~σκόπει γὰρ καὶ σὺ	ἃ	λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι
[48]	ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι,	ἃ	μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ
[5]	ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω·	ἃ	μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος
[18]	~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι	ἃ	νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον,
[53]	ὦ Κέβης, τάδε εἴη ἄν,	ἃ	ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον
[60]	τὸ ~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ	ἃ	παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ
[46]	ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν	ἃ	πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν ποτε
[47]	ὡς μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ	ἃ	ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων,
[45]	ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα	ἃ	πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ
[58]	δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα	ἃ	σὲ πείθει· ἡδέως οὖν ἂν
[14]	ὦ (Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ ἐστιν	ἃ	σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ
[37]	πλέον ἔτι τῷ λέγοντι ἢ	ἃ	σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ
[22]	καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα	ἃ	σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε
[58]	ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη, εἰς	ἃ	~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ
[57]	ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην,	ἃ	τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν
[18]	~τις τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα	ἃ	ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ μὴ
[35]	καὶ προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου	ἀγαθὰ	ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν
[8]	εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι	ἀγαθὰ	ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς ἂν οὖν
[42]	πᾶσαι ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως	ἀγαθαὶ	~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν
[17]	(εἶναι (καὶ ταῖς μέν γε	ἀγαθαῖς	ἄμεινον εἶναι, ταῖς δὲ ~κακαῖς
[42]	ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι	ἀγαθή,	ἡ δὲ ἄνοιάν τε καὶ
[42]	Καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν	ἀγαθήν,	καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ
[12]	ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ	ἀγαθῆς	ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ
[24]	Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί που	ἀγαθοὶ	ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ τὰ
[13]	ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε	ἀγαθοῖς	~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ
[8]	~πάλαι λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς	ἀγαθοῖς	ἢ τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν,
[24]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων	ἀγαθὸν	ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη,
[47]	~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ	ἀγαθὸν	καὶ δέον συνδεῖν καὶ συνέχειν
[49]	καλὸν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ καὶ	ἀγαθὸν	καὶ μέγα καὶ τἆλλα πάντα·
[46]	καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ἀγαθόν·	καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ
[22]	ἀεί, ~καλόν τέ τι καὶ	ἀγαθὸν	καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία,
[22]	τε ~μάλιστα, καλόν τε καὶ	ἀγαθὸν	καὶ τἆλλα πάντα ἃ σὺ
[29]	Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν	ἀγαθὸν	καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ, ἂν
[10]	αὖ καλόν γέ τι καὶ	ἀγαθόν;	~Πῶς δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν
[8]	ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν εἶναι	ἀγαθὸν	τοῦτο, καὶ ἅμα σοι ἡ
[20]	τοῦ καλοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ	~(ἀγαθοῦ	καὶ δικαίου καὶ ὁσίου καί,
[7]	οὐ δεῖ ἀπό γε τοῦ	ἀγαθοῦ	φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα παραμένειν,
[8]	θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ	ἀγαθούς,	ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας
[8]	μέντοι ~παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ	ἀγαθοὺς	ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ
[8]	παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι	ἀγαθούς	καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν
[7]	καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας	ἀγαθούς,	ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια,
[30]	οὔ τί γε τὰς τῶν	ἀγαθῶν	αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν
[38]	ὡς ~ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ	ἀγαμένως	τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο,
[7]	ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους	~ἀγανακτεῖν	ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας
[12]	ζῆν, κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος αὐτῷ τούτου	ἀγανακτεῖν;	~Γελοῖον· πῶς δ᾽ οὔ; ~Τῷ
[9]	τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ	ἀγανακτεῖν	ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ
[7]	κτήματα εἶναι. Τὸ γὰρ μὴ	ἀγανακτεῖν	~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς
[64]	σῶμα ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον	ἀγανακτῇ	ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος,
[12]	(ἀξίως λόγου ἢ ἐν Ἅιδου,	ἀγανακτήσει	τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος
[12]	δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο καὶ	~ἀγανακτοῖεν,	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη,
[13]	τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς	~ἀγανακτοῦντα	μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽
[8]	Ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως	~ἀγανακτῶ,	ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι εἶναί τι
[13]	δεσπότας οὐ (χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽	~ἀγανακτῶ,	ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ
[66]	καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ	~ἀγανακτῶν	οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν
[8]	τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ	~ἀγανακτῶν	τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ εὖ
[59]	ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ	ἀγαπώμενα	~μόρια, σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας
[1]	ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές τι	ἀγγεῖλαι	οἷός τ᾽ ἦν περὶ τούτων,
[65]	οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον	(ἀγγέλλων,	χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ ὡς
[65]	ὡς γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽	ἄγε	δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ,
[37]	ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽	ἄγε,	ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης,
[57]	δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος	ἄγειν	ἐπιχειρεῖ εἰς δή τινα ~τόπον,
[43]	σώματος παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας	ἄγειν	τε ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ
[43]	ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας	ἄγεσθαι	ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος παθημάτων,
[66]	χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε	ἄγετε	καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες
[18]	(ἐάν τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα	ἄγῃ	ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων,
[57]	ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ	ἀγνοεῖ	τὰ παρόντα· ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς
[11]	θεραπείᾳ· καὶ ~ἐκ τούτου ἀσχολίαν	ἄγομεν	φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα ταῦτα.
[57]	ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται	ἀγομένη.	Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι,
[12]	εἰς Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης	ἀγόμενοι	τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί
[61]	τόπον πρῶτον δεινόν τε καὶ	ἄγριον,	ὡς λέγεται, χρῶμα δ᾽ ἔχοντα
[29]	καὶ ἀνοίας καὶ φόβων καὶ	ἀγρίων	ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν
[39]	~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας	ἀγὼν	προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ
[1]	τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο	(ἄγων	καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς
[66]	καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν	ἄγων	τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ ~φάρμακον,
[35]	οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν ὄρνεον	ᾄδει	ὅταν ~πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ
[35]	δή φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα	ᾄδειν.	Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται
[43]	αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία	ᾄδειν	οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ
[35]	οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα	ᾄδειν	οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε
[57]	~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων	ἀδελφά	τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα
[57]	ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ	ἀδελφῶν	ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην
[2]	τρόπου καὶ τῶν λόγων, ὡς	ἀδεῶς	καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι
[41]	εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε	ἄδηλον	παντί, μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα
[29]	ψυχῇ δὲ αὖ τὸ παράπαν	ἀδιαλύτῳ	εἶναι ἢ ἐγγύς τι τούτου;
[28]	καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ	ἀδιαλύτῳ	~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ
[56]	~(Ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ	ἀδιάφθορόν	ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ,
[56]	τὸ δ᾽ ἀθάνατον σῶν καὶ	ἀδιάφθορον	οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ.
[62]	τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε	ἀδικημάτων	διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ τίς
[31]	εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς δέ γε	ἀδικίας	τε καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς
[55]	δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ	ἄδικον.	~Εἶεν· ὃ δ᾽ ἂν θάνατον
[62]	πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ φόνους	ἀδίκους	καὶ παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ
[15]	~αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ δίκαιον	ἀδίκῳ,	καὶ ἄλλα δὴ μυρία οὕτως
[57]	τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ φόνων	ἀδίκων	ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα
[17]	ἔφη, ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽	ἀδίκως	ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ
[15]	ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ	~ἀδικωτέρου;	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν,
[14]	~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς	ἀδολεσχῶ	καὶ οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς
[35]	αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν,	ᾄδοντες	καὶ ἐν (τῷ πρόσθεν χρόνῳ,
[34]	καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ	ἀδόξαστον	(θεωμένη καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη,
[32]	οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε καὶ	ἀδοξίαν	μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί
[35]	τότε δὴ ~πλεῖστα καὶ κάλλιστα	ᾄδουσι,	γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν
[35]	προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ	ᾄδουσι	~καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[37]	φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι	ἀδύνατον	γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν
[18]	ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ	~(ἀδύνατον,	εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν
[13]	~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε	ἀδύνατον	εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει
[35]	ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ	ἀδύνατον	~εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ
[35]	ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα	ἀδύνατον,	τὸν γοῦν ~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων
[55]	τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν,	ἀδύνατον	ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν
[17]	~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ	ἀεὶ	ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις
[41]	ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε	ἀεὶ	ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽
[53]	αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον	ἀεὶ	αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς
[25]	μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ	~ἀεὶ	αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς
[3]	ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι.	(Ἀεὶ	γὰρ δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν
[20]	λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας	ἀεὶ	γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ βίου
[20]	ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ	ἀεὶ	διὰ βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ
[52]	ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ τοῦτο ~καλεῖν	ἀεὶ	διὰ τὸ οὕτω πεφυκέναι ὥστε
[7]	νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν	ἀεὶ	εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι.
[58]	ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν	ἀεὶ	εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς.
[52]	(οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν	ἀεὶ	ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός· ~καὶ
[60]	τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων	ἀεὶ	ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον
[34]	παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ	ἀεὶ	ἐν ~τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς
[25]	ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως	ἀεὶ	ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽
[54]	ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ,	ἀεὶ	ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν;
[10]	τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν	ἀεὶ	θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς
[1]	~ἀπάξειν εἰς Δῆλον· ἣν δὴ	ἀεὶ	καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου
[22]	Εἰ μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν	ἀεί,	~καλόν τέ τι καὶ ἀγαθὸν
[26]	ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς	ἀεὶ	κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ δὲ
[25]	ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ	ἀεὶ	κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει,
[27]	τοῦ πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα	ἀεὶ	κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε
[3]	καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι	ἀεὶ	λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ
[64]	ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ	ἀεὶ	λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων, οὐδὲν
[12]	γε αὐτήν, ὥς φαμεν, προθυμοῦνται	ἀεὶ	μάλιστα καὶ μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες
[27]	καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ	ἀεὶ	~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ
[27]	εἰς τὸ καθαρόν τε ~καὶ	ἀεὶ	ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως
[52]	ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν	ἀεί,	ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ ἐν
[54]	τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει	ἀεὶ	οὐ μή ποτε δέξηται, ὡς
[2]	λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε	ἀεὶ	πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν,
[52]	ὃ λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν	ἀεί	που δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος
[52]	σοι τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι	ἀεὶ	~προσαγορευτέα εἶναι καὶ τῷ τοῦ
[52]	ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν	ἀεί·	συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ
[30]	συνουσία τοῦ σώματος διὰ τὸ	ἀεὶ	συνεῖναι καὶ διὰ τὴν πολλὴν
[30]	σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι	ἀεὶ	συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ
[52]	οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει	ἀεὶ	τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις
[49]	λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ	ἀεί	τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ
[53]	ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ	ἀεί	τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι
[38]	οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ	ἀεί,	τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι
[37]	τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ	ἀεὶ	τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν
[7]	~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς,	ἀεί	τοι, ἔφη, (ὁ) Κέβης λόγους
[37]	εἰ δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι	ἀεὶ	τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ
[33]	εἰς Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ	ἀεὶ	τοῦ σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε
[54]	~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν	ἀεὶ	τοῦτο οὕτως ἔχει; ~Πῶς γὰρ
[29]	αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα	ἀεὶ	τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο
[52]	τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς τὸν	ἀεὶ	χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι
[27]	παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ	ἀεὶ	~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ
[28]	καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ	ἀεὶ	ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ
[60]	ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ	ἀενάων	~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν
[58]	καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν	ἀέρα·	αὐτὴν δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν
[58]	ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν	ἀέρα·	ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽
[59]	ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ (τὸν	ἀέρα,	~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις
[58]	ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν	~ἀέρα	οὐρανὸν καλεῖν, ὡς διὰ τούτου
[59]	ἐν νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν	ἀέρα	πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ
[47]	ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν	ἀέρα	ὑπερείδει· (τὴν δὲ τοῦ ὡς
[59]	οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ περὶ τὸν	ἀέρα	ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν,
[47]	εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα,	ἀέρας	δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ ὕδατα
[47]	αἰτίας λέγοι, φωνάς τε καὶ	ἀέρας	καὶ ~ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία
[59]	κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ	ἀέρος	~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι εἶδος
[59]	τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ	~ἀέρος	πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ
[58]	οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε	(ἀέρος	πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε
[35]	δὲ ὄχλον παρέχειν, μή σοι	ἀηδὲς	ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν ~συμφοράν.
[40]	τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν	ἀηδὴς	ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά
[35]	λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε	ἀηδὼν	καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ,
[38]	~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν	ἀηδῶς	διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς
[2]	μοι πάθος παρῆν καί τις	ἀήθης	κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς
[59]	(τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν	ἀήρ,	ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ
[45]	ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ	ἀὴρ	ἢ τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων
[60]	ἄνω καὶ κάτω, καὶ ὁ	ἀὴρ	καὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ
[59]	~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ	ἀήρ	τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ
[44]	κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν	~ἀθανασίαν	μὲν μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν
[29]	πάντα, ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν	ἀθάνατά	ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ
[55]	μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό γε	ἀθάνατον	ἀίδιον ὂν φθορὰν δέξεται. ~Ὁ
[44]	γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν	ἀθάνατον,	ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ εἰς
[55]	ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ.	~ἀθάνατον	ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη·
[63]	ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ	ἀθάνατόν	γε ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα,
[55]	θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα ψυχή.	~ἀθάνατον.	~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ
[44]	μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς	ἀθάνατόν	ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι,
[56]	εἶδος καὶ εἴ ~τι ἄλλο	ἀθάνατόν	ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη
[55]	θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;	~Ἀθάνατον,	ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται
[49]	αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς	ἀθάνατον	(ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη
[18]	εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ	ἀθάνατον	ἡ ψυχή τι ἔοικεν εἶναι.
[56]	παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ	ἀθάνατον	καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι
[55]	ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ μὲν τὸ	~ἀθάνατον	καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ,
[56]	ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ	ἀθάνατον	καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ ὄντι
[29]	ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε ~καὶ	ἀθάνατον	καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει
[27]	τε ~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ	ἀθάνατον	καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς
[44]	τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ	ἀθάνατον	οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων
[56]	ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽	ἀθάνατον	σῶν καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν,
[37]	ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν	ἀθάνατόν	τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ
[55]	ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ	ἀθάνατος	εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ
[57]	διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ	ἀθάνατος,	ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ
[56]	ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ	~ἀθάνατος	τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν
[57]	τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽ ἐπειδὴ	ἀθάνατος	~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη
[55]	~Οὐκοῦν καὶ νῦν περὶ τοῦ	ἀθανάτου,	εἰ μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ
[55]	ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ	ἀθανάτου	εἰπεῖν; Εἰ μὲν τὸ ~ἀθάνατον
[36]	τὴν τοῦ θείου ~τε καὶ	ἀθανάτου	ὁμοφυῆ τε καὶ συγγενῆ, προτέραν
[28]	~συμβαίνει, τῷ μὲν θείῳ καὶ	ἀθανάτῳ	καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ
[47]	Ἄτλαντα ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον καὶ	ἀθανατώτερον	καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν,
[55]	οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ	ἄθερμον	ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε
[1]	~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν	Ἀθήναζε,	οὔτε τις ξένος ἀφῖκται χρόνου
[1]	ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς φασιν	Ἀθηναῖοι,	ἐν ᾧ Θησεύς ποτε εἰς
[4]	ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ	Ἀθηναῖοι.	~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ,
[1]	τοῦ πλοίου ὃ εἰς Δῆλον	Ἀθηναῖοι	πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ
[47]	ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ	Ἀθηναίοις	ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι,
[13]	ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς	Ἀθηναίων	δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος
[35]	ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν	Ἀθηναίων	ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη,
[62]	βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ τὸ	ἆθλον	καὶ ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ
[52]	~Ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι,	ἄθρει.	ἔστιν δὲ τόδε, ὅτι φαίνεται
[12]	τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ	ἁθροίζεσθαι,	καὶ ~οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν
[33]	δὲ εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ	ἁθροίζεσθαι	παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ
[36]	καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ	αἱ	ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν
[57]	οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ	αἱ	ἄλλαι, τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί
[18]	ὁ Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων	αἱ	ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ
[16]	ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ	αἱ	γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο
[3]	ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν	αἱ	γυναῖκες, ὅτι Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον
[61]	χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους,	αἱ	δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται εἰς
[59]	εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ	αἱ	δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη,
[61]	~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι,	αἱ	μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους,
[30]	παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα,	αἱ	μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ
[65]	~ἦσαν, εἷς δὲ μέγας καὶ	αἱ	οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον
[30]	ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται	αἱ	τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ
[11]	παρέχει ἢ τὸ σῶμα καὶ	αἱ	τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ ~τὴν
[61]	λίμνην ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ	αἱ	τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν
[41]	πρότερον καὶ ἡ λύρα καὶ	αἱ	χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι ἔτι
[36]	~αὐτὴ δ᾽ ἡ λύρα καὶ	αἱ	χορδαὶ σώματά τε καὶ σωματοειδῆ
[56]	~καὶ τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν	αἱ	ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε,
[15]	ἄλλο τι ἢ εἶεν (ἂν	αἱ	ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ
[16]	~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη,	αἱ	ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν.
[21]	ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι	αἱ	ψυχαὶ ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν;
[21]	~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία,	αἱ	ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι
[15]	εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν	αἱ	ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων εἴτε
[10]	ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ	αἵ	γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που
[36]	ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι	αἵ	τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ
[9]	ὁ μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν	αἳ	διὰ τοῦ σώματός εἰσιν. ~Πάνυ
[30]	εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων,	αἳ	περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι
[2]	παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν	Αἰγίνῃ	γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος
[29]	καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν	Αἰγύπτῳ	ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει ἀμήχανον
[26]	ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ	ἀιδεῖ,	τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα
[26]	~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν	ἀιδὲς	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ
[29]	εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ	ἀιδὲς	ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε ~καὶ
[26]	ἢ ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν.	~Ἀιδὲς	ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ
[26]	τὸ μὲν ὁρατόν, τὸ δὲ	ἀιδές;	~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν
[30]	δὲ τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ	ἀιδές,	νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν,
[26]	δὲ ἡ ψυχή; ὁρατὸν ἢ	ἀιδές;	~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε, ὦ
[33]	αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε καὶ	~ἀιδές.	Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει οὐκ
[29]	~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ	ἀιδές,	τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον
[29]	οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ	ἀιδῆ,	εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ
[25]	τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν	ἀιδῆ	τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά;
[55]	~δέχοιτο, εἰ τό γε ἀθάνατον	ἀίδιον	ὂν φθορὰν δέξεται. ~Ὁ δέ
[35]	εἰσι καὶ προειδότες τὰ ἐν	Ἅιδου	ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται ἐκείνην
[12]	αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ ἐν	Ἅιδου,	ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ
[13]	ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς	~Ἅιδου	ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ
[15]	τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν	Ἅιδου	εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν
[16]	ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν	Ἅιδου.	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν
[57]	Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα εἰς	Ἅιδου	ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς
[2]	μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς	Ἅιδου	ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας ἰέναι,
[33]	γίγνεσθαι ~καὶ οἵα μηδέποτε εἰς	Ἅιδου	καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ
[12]	πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς	Ἅιδου	μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς
[56]	ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν	Ἅιδου.	~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη,
[63]	~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν εἰς	Ἅιδου	πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ
[57]	δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς	Ἅιδου	(πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ
[57]	γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν εἰς	Ἅιδου	φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε ἁπλῆ
[29]	~καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς	Ἅιδου	ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν
[30]	φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ	Ἅιδου,	ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά
[30]	~τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ	ἀιδοῦς	τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται,
[58]	ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ	~αἰθέρα	ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ
[59]	δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν	αἰθέρα.	Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν
[47]	τὰ πράγματα, ἀέρας δὲ καὶ	~αἰθέρας	καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα
[59]	ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ	αἰθὴρ	~ἀέρος πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ
[45]	ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ πότερον τὸ	αἷμά	ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ
[13]	~εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι	αἰνίττεσθαι	ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ
[47]	~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου	αἱρέσει,	πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία
[30]	ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ	αἱρετόν,	τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν τε
[41]	οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα πότερον	αἱρῇ	τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν
[21]	ἔχει, ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν	αἱρῇ,	ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι,
[19]	ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ τἆλλα	αἰσθάνεσθαι	~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας ἐπιστήμην
[41]	ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες.	~Αἰσθάνῃ	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι
[66]	αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ	αἰσθάνοιτο,	(ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ
[37]	εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν	αἰσθέσθαι	ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο οὕτως
[10]	δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ	αἰσθήσει	τῶν διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω
[19]	καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας	~αἰσθήσεις	εἴχομεν; ~Πάνυ γε. ~(Ἔδει δέ
[45]	δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς	αἰσθήσεις	παρέχων τοῦ ~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν
[59]	φήμας τε καὶ μαντείας καὶ	αἰσθήσεις	~τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας
[20]	γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ ~ταῖς	αἰσθήσεσι	χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν
[25]	κἂν ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις	αἰσθήσεσιν	~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ
[19]	ὅτι (πάντα τὰ ἐν ταῖς	~αἰσθήσεσιν	ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ ὃ
[19]	μὲν δὴ ἔκ γε τῶν	αἰσθήσεων	δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα τὰ
[48]	τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν	~αἰσθήσεων	ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή
[19]	εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν	αἰσθήσεων	ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται
[10]	αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα	~αἰσθήσεων	μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς,
[22]	ἐπὶ ταύτην τὰ ἐκ τῶν	~αἰσθήσεων	πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες
[33]	τῶν ὤτων καὶ τῶν ἄλλων	αἰσθήσεων,	πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων μὲν
[19]	ἢ ἔκ τινος ἄλλης τῶν	~αἰσθήσεων·	ταὐτὸν δὲ πάντα ταῦτα λέγω.
[27]	διὰ τοῦ σώματος, τὸ δι᾽	αἰσθήσεως	~σκοπεῖν τι τότε μὲν ἕλκεται
[27]	ἀκούειν ἢ δι᾽ ἄλλης ~τινὸς	αἰσθήσεως	τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ διὰ
[10]	τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην	(αἴσθησιν	ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ,
[20]	ἢ ἀκούσαντα ~ἤ τινα ἄλλην	αἴσθησιν	λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου
[18]	ἢ ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην	αἴσθησιν	λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ,
[33]	~εἶναι δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον	αἰσθητόν	τε καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ
[25]	ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν	~αἴσθοιο,	τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων
[20]	γὰρ δὴ τοῦτό γε ἐφάνη,	αἰσθόμενόν	τι ἢ ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα
[35]	εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν	αἴσθωνται	ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες
[59]	ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς	~αἴσχη	τε καὶ νόσους παρέχει. τὴν
[2]	ἔτι Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης καὶ	Αἰσχίνης	καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ
[39]	αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ	αἰσχρὸν	ἢ καλὸν ἢ λευκὸν ἢ
[39]	ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	αἰσχρόν,	καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης
[15]	τι, οἷον τὸ καλὸν τῷ	~αἰσχρῷ	ἐναντίον που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ,
[57]	ἡ πορεία οὐχ ὡς ὁ	Αἰσχύλου	Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν γὰρ
[3]	δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ	~Αἴσωπος,	μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ
[4]	ὧν πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς τοῦ	Αἰσώπου	λόγους καὶ τὸ εἰς τὸν
[4]	εἶχον μύθους καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς	Αἰσώπου,	τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις ἐνέτυχον.
[45]	δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα	αἰτία	αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι,
[45]	ἔτι πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ	~αἰτία	γέγονεν, ἡ σχίσις, τοῦ δύο
[60]	τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή δὲ	(αἰτία	ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν
[46]	~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ	αἰτίᾳ	ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι
[49]	δὴ οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε	αἰτίᾳ	~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ τοίνυν,
[45]	ἐναντία γὰρ (γίγνεται ἢ τότε	~αἰτία	τοῦ δύο γίγνεσθαι. Τότε μὲν
[47]	δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽	αἴτια	μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν
[39]	τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν	αἰτίαν	~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν
[45]	περὶ ~γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν	αἰτίαν	διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι
[45]	οἴεσθαι περὶ τούτων του τὴν	αἰτίαν	~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι
[49]	Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν	αἰτίαν	εἶναι (τοῦ δύο ~γενέσθαι ἢ
[46]	αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς	αἰτίαν	ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ
[49]	ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων τὴν	αἰτίαν	~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον
[46]	εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν	αἰτίαν	εὑρεῖν περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται
[46]	ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν	~αἰτίαν	καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ
[46]	ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν	αἰτίαν	καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ
[47]	μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην τὴν	αἰτίαν	συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι· καὶ αὖ
[49]	τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ	αἰτίαν	~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ
[49]	εἶναι, καὶ διὰ ταύτην τὴν	~αἰτίαν	ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ
[46]	~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος	αἰτίας	ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ καὶ
[45]	μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς	αἰτίας	ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται ~ἕκαστον
[47]	πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς	αἰτίας	ἑκάστων ὧν ~πράττω, λέγοι πρῶτον
[47]	νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας	~αἰτίας	ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ
[47]	δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ τὴν τῆς	~αἰτίας	ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι,
[48]	ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ περὶ	αἰτίας	καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων
[47]	αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς	~αἰτίας	λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε
[47]	τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας	αἰτίας	λέγοι, φωνάς τε καὶ ἀέρας
[47]	Ἐγὼ μὲν οὖν τῆς τοιαύτης	αἰτίας	ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν
[46]	ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς	~αἰτίας	περὶ τῶν ὄντων κατὰ νοῦν
[49]	μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας	αἰτίας	τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽
[49]	δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς	αἰτίας	τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ
[35]	σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν	~αἰτιάσομαι	ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν
[47]	σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς	αἴτιον	αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ
[46]	τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων	αἴτιον,	καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως
[47]	αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη	αἴτιον·	ὃ δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες
[47]	δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ	αἴτιον	οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον·
[59]	ἔτι τούτων καλλίω. Τὸ δ᾽	αἴτιον	~τούτου εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ
[47]	ἄλλο μέν τί ἐστι τὸ	αἴτιον	τῷ ~ὄντι, ἄλλο δὲ ἐκεῖνο
[46]	ὁ διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων	αἴτιος,	ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην
[65]	ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς	αἰτίους,	~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα
[47]	δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ ὕδατα	αἰτιώμενον	καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα.
[47]	~ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα	αἰτιώμενος,	ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας
[39]	δὲ μή, μὴ ἑαυτόν τις	αἰτιῷτο	μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ
[60]	~ἔστι δὲ ἄρα αὕτη ἡ	αἰώρα	διὰ φύσιν τοιάνδε τινά. Ἕν
[60]	κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ	αἰώραν	τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ·
[60]	οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο.	Αἰωρεῖται	δὴ ~καὶ κυμαίνει ἄνω καὶ
[47]	καὶ δέρματος ὃ συνέχει ~αὐτά·	αἰωρουμένων	οὖν τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς
[57]	ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν	~ἀκάθαρτον	καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ
[30]	δέ γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ	ἀκάθαρτος	τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ
[6]	περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν	ἀκήκοα.	~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα
[66]	μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ	ἀκήκοα	ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν.
[58]	~γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ δὴ	ἀκήκοα,	οὐ μέντοι ταῦτα ἃ σὲ
[5]	~Τί δέ, ὦ Κέβης; οὐκ	ἀκηκόατε	σύ τε καὶ Σιμμίας περὶ
[58]	τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου	~ἀκηκοὼς	εἴη τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ
[5]	λέγω· ἃ μὲν οὖν τυγχάνω	ἀκηκοὼς	~φθόνος οὐδεὶς λέγειν. Καὶ γὰρ
[35]	μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ	ἀκινδυνότερον	ἐπὶ βεβαιοτέρου ~ὀχήματος, (ἢ) λόγου
[58]	οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽ ἔχον	ἀκλινὲς	μενεῖ. ~πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ
[47]	φωνάς τε καὶ ἀέρας καὶ	~ἀκοὰς	καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος,
[59]	τῶν ~ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ	ἀκοῇ	καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς
[10]	αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε	ἀκοὴ	μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ
[10]	ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ	ἀκοὴ	τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ τά γε
[5]	~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ	ἀκοῆς	περὶ αὐτῶν λέγω· ἃ μὲν
[13]	αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν·	ἀκολασίᾳ	τινὶ ~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι φαμέν
[13]	ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ δι᾽	ἀκολασίαν	αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ
[13]	ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί γε	ἀκολασίαν	~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι,
[56]	αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι,	ἀκολουθήσετε	τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν
[59]	~καὶ τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων	ἀκόλουθον	εἶναι. ~Καὶ ὅλην μὲν δὴ
[45]	ἔφη ὁ Κέβης, βούλομαί γε.	~Ἄκουε	τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ,
[27]	τοῦ ὁρᾶν ἢ διὰ τοῦ	ἀκούειν	ἢ δι᾽ ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως
[45]	ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ	~ἀκούειν	καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ
[19]	ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ	ἀκούειν	καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει
[53]	~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις	ἀκούειν.	Τὰ πέντε τὴν τοῦ ἀρτίου
[18]	καὶ πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον	ἀκούοιμι	~νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν.
[10]	ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽	~ἀκούομεν	ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι
[2]	καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου	ἀκούοντα	ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης)
[49]	ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ	ἀκούουσιν.	Ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν τὰ
[56]	βουλόμενος ἤ τι εἰπεῖν ἢ	ἀκοῦσαι.	~Ἀλλὰ μήν, ἦ δ᾽ ὃς
[35]	ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν	ἀκοῦσαι,	ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν, μή
[37]	τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος	ἀκοῦσαι	(τί αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ
[58]	καὶ μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον	ἀκοῦσαι,	ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ
[58]	τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν	~ἀκούσαιμεν.	~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,
[58]	σὲ πείθει· ἡδέως οὖν ἂν	~ἀκούσαιμι.	~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία, οὐχ
[14]	ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν	ἀκούσαιμι	ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ ~αὐτῶν.
[1]	ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ	ἀκούσαιμι.	Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν πολιτῶν)
[6]	ἔφη· τάχα γὰρ ἂν καὶ	ἀκούσαις.	Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται
[20]	αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα ἢ	ἀκούσαντα	~ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα
[14]	ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν τινα νῦν	(ἀκούσαντα,	~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς
[38]	Καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν	~ἀκούσαντά	σου τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς
[9]	ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο	ἀκούσαντας	δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς
[37]	βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ)	ἀκούσαντας	ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι
[38]	διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν	ἀκούσαντες	εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς
[66]	ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς	ἀκούσαντες	ᾐσχύνθημέν τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ
[51]	Σωκράτης παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ	ἀκούσας,	(Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι
[35]	τὴν παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς	ἀκούσας	ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί φησιν·
[66]	ἄλλως ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων	ἀκούσας	ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι.
[18]	τι ἕτερον ἢ ~ἰδὼν ἢ	ἀκούσας	ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν
[46]	τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽	ἀκούσας	μέν ποτε ἐκ βιβλίου τινός,
[51]	~Καί τις εἶπε τῶν παρόντων	ἀκούσας	ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς
[7]	πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν.	~Ἀκούσας	οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ
[2]	μήν, ὦ Φαίδων, καὶ τοὺς	ἀκουσομένους	γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ
[58]	ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽	ἄκρα	ἔλθοι ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο,
[58]	καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ	ἄκρα	τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς
[39]	πάντων τῶν τοιούτων τὰ μὲν	ἄκρα	τῶν ~ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα,
[10]	περὶ τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ	ἀκριβεῖς	εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ
[10]	ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν	ἀκριβὲς	οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ
[2]	~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ	ἀκριβέστατα	διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν
[10]	ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ	~ἀκριβέστατα	παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ
[38]	Πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι	ἀκριβέστατα.	~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ Ἐχέκρατες,
[41]	ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα οὖσιν	ἀλαζόσιν,	καὶ ἄν τις αὐτοὺς μὴ
[39]	ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ	ἀλγεῖν	ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ᾽
[3]	ἦν ἐν τῷ ~σκέλει τὸ	ἀλγεινόν,	ἥκειν δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ
[43]	μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετ᾽	ἀλγηδόνων,	τά τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν
[10]	~μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε	ἀλγηδὼν	μηδέ τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι
[66]	Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν	ἀλεκτρυόνα·	ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε.
[39]	ἐπειδάν τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ	ἀληθεῖ	εἶναι ἄνευ τῆς περὶ τοὺς
[63]	καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ	~ἀληθείᾳ,	οὕτω περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου
[48]	ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν	ἀλήθειαν.	Ἴσως μὲν οὖν ᾧ ~εἰκάζω
[10]	~οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι	ἀλήθειάν	τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ;
[10]	τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα ἔχει	ἀλήθειάν	τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ
[10]	δ᾽ ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς	ἀληθείας	ἅπτεται; Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ
[40]	(σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ	ἀληθείας	πολὺ μᾶλλον, ἐὰν μέν τι
[39]	~διατελοῖ, τῶν δὲ ὄντων τῆς	ἀληθείας	τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ
[30]	ὥστε ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι	ἀληθὲς	ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ
[9]	καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο	ἀληθές,	ἄτοπον δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι
[33]	ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι	ἀληθές·	~εἶναι δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον
[50]	ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ τὸ	ἀληθὲς	(ἔχειν; Οὐ γάρ που πεφυκέναι
[13]	τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽	ἀληθὲς	ἔχῃ, τὸ δ᾽ ἀληθὲς τῷ
[34]	ἀεὶ ἐν ~τούτῳ οὖσα, τὸ	ἀληθὲς	καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ
[40]	ἐὰν μέν τι ὑμῖν ~δοκῶ	ἀληθὲς	λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή,
[11]	τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ἴσως τὸ	ἀληθές·	μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι
[11]	φαμὲν δὲ τοῦτο εἶναι τὸ	ἀληθές.	μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας
[13]	οὐδ᾽ ἀληθὲς ἔχῃ, τὸ δ᾽	ἀληθὲς	τῷ ~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς τις
[39]	τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν	~ἀληθέσιν	εἶναι, τοτὲ δὲ μή, μὴ
[52]	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα.	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις. ~Βούλει οὖν, ἦ
[33]	καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας.	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ
[49]	ἂν ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς.	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις, ὅ τε Σιμμίας
[19]	ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας;	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου
[10]	διὰ τοῦ σώματος ~αὐτῶν τὸ	ἀληθέστατον	θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει· ὃς
[33]	τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ	ἀληθέστατον,	οὐχ οὕτως ἔχον· ταῦτα δὲ
[47]	ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι,	~ἀληθῆ	ἂν λέγοι· ὡς μέντοι διὰ
[48]	δ᾽ ἂν μή, ὡς ~οὐκ	ἀληθῆ.	βούλομαι δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν
[9]	ἄξιοί εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ	ἀληθῆ	γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ Σιμμία,
[33]	καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα	ἀληθῆ	~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ
[39]	τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί γε	ἀληθῆ	εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν
[40]	παροῦσιν ἃ ἐγὼ λέγω δόξει	ἀληθῆ	~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη
[14]	καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς	ἀληθῆ	ἐστιν ἃ σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ
[56]	σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω.	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽
[25]	δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς;	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ
[52]	ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν.	~(Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα, ἦ
[14]	τινα δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν.	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ
[55]	ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα.	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~Ὣς δ᾽ αὔτως
[17]	Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν	~ἀληθῆ	λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ
[10]	ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ.	~(Ἀληθῆ	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν
[25]	καὶ οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν, ἔφη,	ἀληθῆ	λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη,
[39]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφην ἐγώ,	ἀληθῆ	λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη,
[9]	σώματός εἰσιν. ~Πάνυ μὲν οὖν	ἀληθῆ	λέγεις. ~Τί δὲ δὴ περὶ
[10]	~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς	ἀληθῆ	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη,
[27]	κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς καὶ	ἀληθῆ	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν
[40]	ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει	ἀληθῆ	ὄντα ἃ λέγω, καλῶς δὴ
[48]	δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς	ἀληθῆ	~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας καὶ
[50]	Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος;	~Ἀληθῆ.	~Οὐδέ γε αὖ ὑπὸ Φαίδωνος
[36]	ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,	ἀληθῆ	σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ
[58]	ἅ γ᾽ ἐστίν· ὡς μέντοι	ἀληθῆ,	χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ
[12]	ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα	ἀληθῆ,	ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ
[13]	σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην	ἀληθὴς	ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων
[18]	τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ	ἀληθής	ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ
[58]	ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ	ἀληθινὸν	φῶς (καὶ ἡ ὡς ~ἀληθῶς
[39]	πάθος, εἰ ὄντος δή τινος	~ἀληθοῦς	καὶ βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ
[47]	(τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς	ἀληθῶς	~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις
[58]	ἀληθινὸν φῶς (καὶ ἡ ὡς	~ἀληθῶς	γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ ἡ
[7]	ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς	ἀληθῶς	δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ
[42]	(καὶ εἶναι κακή; καὶ ταῦτα	~ἀληθῶς	λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν οὖν
[42]	κακή; καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται;	~Ἀληθῶς	μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν
[24]	τὸ τῶν παίδων, μὴ ὡς	ἀληθῶς	ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ
[58]	ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ	ἀληθῶς	οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς
[29]	καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς	ἀληθῶς,	παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον
[47]	ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς	ἀληθῶς	τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν
[29]	λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς	~ἀληθῶς	τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν
[11]	πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς	ἀληθῶς	τῷ ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ
[9]	καὶ οἵου ~θανάτου οἱ ὡς	ἀληθῶς	φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς
[9]	δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε ὡς	ἀληθῶς	φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι,
[33]	δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ ὡς	ἀληθῶς	~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν
[65]	νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει.	Ἀλλ᾽	ἄγε δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα
[37]	~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου.	~Ἀλλ᾽	ἄγε, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ
[47]	πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ.	Ἀλλ᾽	αἴτια μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν
[46]	φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι.	~Ἀλλ᾽	ἀκούσας μέν ποτε ἐκ βιβλίου
[18]	οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη	ἀλλ᾽	ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως
[10]	εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς.	~Ἀλλ᾽	ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ
[7]	οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος.	~Ἀλλ᾽	ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν
[49]	ὅς, ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν,	ἀλλ᾽	ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ
[49]	(ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν,	ἀλλ᾽	ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ
[35]	(λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι,	ἀλλ᾽	ἅτε οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες,
[2]	οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν	ἀλλ᾽	ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι πάθος
[10]	ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ,	ἀλλ᾽	~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ
[49]	αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν·	ἀλλ᾽	ἐάν τίς μοι λέγῃ (δι᾽
[9]	αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν,	ἀλλ᾽	ἐγγύς τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι
[56]	οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.	Ἀλλ᾽	εἰ δή τι Σιμμίας ὅδε
[7]	καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν.	~Ἀλλ᾽	εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό
[39]	~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην,	ἀλλ᾽	ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ
[14]	τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ,	ἀλλ᾽	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε
[66]	πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι,	ἀλλ᾽	ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ
[24]	τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ	ἀλλ᾽	ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων.
[4]	γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη	ἀλλ᾽	ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι,
[43]	ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα,	ἀλλ᾽	ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν
[42]	τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ,	ἀλλ᾽	~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ
[29]	οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν,	ἀλλ᾽	ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν
[52]	ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ,	ἀλλ᾽	ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ
[15]	μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ,	~ἀλλ᾽	ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν
[2]	οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι,	ἀλλ᾽	ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς,
[37]	ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος	ἀλλ᾽	ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ
[17]	~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν,	ἀλλ᾽	ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ
[25]	~ἢ τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ,	ἀλλ᾽	ἔστιν ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ
[19]	~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο,	ἀλλ᾽	ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν
[52]	πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε.	~Ἀλλ᾽	ἕτερόν τι πυρὸς τὸ θερμὸν
[23]	δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι,	ἀλλ᾽	ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης
[8]	διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ,	ἀλλ᾽	εὔελπίς εἰμι εἶναί τι τοῖς
[17]	ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα,	ἀλλ᾽	εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις
[66]	πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς·	ἀλλ᾽	εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς
[58]	αὐτῆς οὐδέν με κωλύει λέγειν.	~Ἀλλ᾽	ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα
[20]	ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν	ἀλλ᾽	ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ
[33]	παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ	~ἀλλ᾽	(ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν
[19]	ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι	ἀλλ᾽	ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ
[12]	μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει	ἀλλ᾽	ἢ ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο
[49]	τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι	ἀλλ᾽	ἢ τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν,
[46]	ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν ἄλλων	ἀλλ᾽	ἢ τὸ ἄριστον καὶ τὸ
[30]	~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς	ἀλλ᾽	ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις
[32]	(καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι	ἀλλ᾽	ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων
[49]	ἔφη ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα.	~(Ἀλλ᾽	ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε λέγω,
[13]	μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα,	ἀλλ᾽	ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα
[37]	ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου,	(ἀλλ᾽	ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον
[38]	Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος λόγον.	~Ἀλλ᾽	ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο
[66]	ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν.	Ἀλλ᾽	ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε.
[50]	τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι,	ἀλλ᾽	ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν
[65]	καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος.	ἀλλ᾽	ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ μὴ
[6]	γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ μέντοι	~ἀλλ᾽	ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον.
[24]	δὲ μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων,	ἀλλ᾽	ἴσως ἔνι τις καὶ ἐν
[41]	μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι.	~Ἀλλ᾽	ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε
[33]	τι ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας,	~ἀλλ᾽	ὃ πάντων μέγιστόν τε κακῶν
[64]	καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων,	ἀλλ᾽	οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι (ὃν
[65]	ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων,	Ἀλλ᾽	οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,
[22]	πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.	Ἀλλ᾽	οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι
[17]	δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ λέγω·	ἀλλ᾽	οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν
[64]	τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ,	ἀλλ᾽	οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή
[40]	συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν ἦν	ἀλλ᾽	ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή,
[66]	ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο,	ἀλλ᾽	ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε
[13]	~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι	ἀλλ᾽	ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρ᾽
[13]	Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι,	ἀλλ᾽	ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον
[52]	ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος;	Ἀλλ᾽	~ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ ἡ
[13]	~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι,	ἀλλ᾽	ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽
[40]	προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον,	ἀλλ᾽	ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα
[53]	τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα	ἀλλ᾽	ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ,
[54]	ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως.	~ἀλλ᾽	ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽
[66]	ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων·	ἀλλ᾽	ὅρα εἴ τι ἄλλο λέγεις.
[41]	τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός·	ἀλλ᾽	ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν λόγων,
[19]	δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει.	~Ἀλλ᾽	ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων
[10]	μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή,	ἀλλ᾽	ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν
[7]	ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν	~ἀλλ᾽	ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως
[50]	ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων ἐστίν,	~ἀλλ᾽	ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων)
[50]	ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης ἐστίν,	ἀλλ᾽	~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης
[49]	οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι,	ἀλλ᾽	ὅτι τῷ καλῷ ~πάντα τὰ
[4]	μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους	ἀλλ᾽	οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς οὐκ
[49]	τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον εἶναι	ἀλλ᾽	οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ
[47]	ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων,	~ἀλλ᾽	οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει,
[55]	μή, ~ἄλλου ἂν δέοι λόγου.	~Ἀλλ᾽	οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου γε
[44]	ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης,	ἀλλ᾽	οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι,
[48]	ἢ τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις.	~Ἀλλ᾽	οὖν δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα,
[50]	~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν,	ἀλλ᾽	οὖν ἔχει γέ που ὡς
[40]	εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι,	ἀλλ᾽	οὖν τοῦτόν γε τὸν χρόνον
[35]	φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν.	Ἀλλ᾽	οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα
[34]	~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ γάρ·	ἀλλ᾽	οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς
[43]	ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος παθημάτων,	ἀλλ᾽	οὐχ οἵας ἄγειν τε ~ταῦτα
[8]	πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη.	Ἀλλ᾽	ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι
[57]	ἐν ~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν,	ἀλλ᾽	ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ ὁ
[54]	οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης,	ἀλλ᾽	ᾧ ἂν μονάς, καὶ τἆλλα
[54]	~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος,	ἀλλ᾽	ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ
[38]	τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς,	ἀλλ᾽	ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν
[66]	τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου,	ἀλλ᾽	ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς
[40]	~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν	ἀλλ᾽	ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως.
[52]	ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ	~ἄλλ᾽	ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει
[57]	ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ	ἄλλ᾽	~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων
[41]	ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα	ἄλλ᾽	ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία
[33]	μηδέποτε εἰς Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι,	ἀλλὰ	ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι,
[6]	ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν,	ἀλλὰ	~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ
[41]	τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,	Ἀλλὰ	ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ ξένε
[40]	~ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν,	ἀλλὰ	ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν,
[66]	ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα·	ἀλλὰ	ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ
[34]	Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης,	~ἀλλὰ	γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ
[37]	δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον·	ἀλλὰ	γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν
[50]	καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε.	~Ἀλλὰ	γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς
[44]	τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα·	ἀλλὰ	γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν
[44]	~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι.	Ἀλλὰ	δὴ ταῦτα μὲν τῷ θεῷ
[49]	ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω,	ἀλλὰ	διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ μὲν
[50]	τὸ σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι,	ἀλλὰ	δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ φεύγειν
[38]	λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον·	ἀλλὰ	ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον
[65]	χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους,	~ἀλλὰ	ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ
[21]	εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες,	ἀλλὰ	ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽
[47]	τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν,	ἀλλὰ	ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν ~ποτε
[64]	κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς.	Ἀλλὰ	θαρρεῖν τε χρὴ καὶ φάναι
[58]	μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης,	ἀλλὰ	ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν
[9]	οὐ περὶ τὸ σῶμα ~εἶναι,	ἀλλὰ	καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ,
[11]	μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου ~φύσεως,	ἀλλὰ	καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν
[52]	ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα,	ἀλλὰ	καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ ἐναντία
[52]	ὀνόματος εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον,	ἀλλὰ	καὶ ἄλλο τι ὃ ἔστι
[44]	~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον,	ἀλλὰ	καὶ αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου
[30]	εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.	~Ἀλλὰ	(καὶ) διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ
[38]	~οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις λόγοις,	ἀλλὰ	καὶ εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα
[53]	ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι,	ἀλλὰ	καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ
[2]	ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας ἰέναι,	ἀλλὰ	καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν
[38]	ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι.	~Ἀλλὰ	καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων
[53]	τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν,	ἀλλὰ	καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος;
[18]	λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ,	ἀλλὰ	~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ
[64]	μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο πλημμελές,	~ἀλλὰ	καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς
[15]	τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν,	ἀλλὰ	καὶ κατὰ ζῴων πάντων καὶ
[52]	τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα,	ἀλλὰ	καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις
[61]	τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται,	ἀλλὰ	καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει
[53]	αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν εἶναι	ἀλλὰ	καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε. ~Επὶ
[20]	τὸ ~μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον	ἀλλὰ	καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ
[50]	ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι,	~ἀλλὰ	καὶ τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος
[54]	ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν θερμότης,	ἀλλὰ	κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι
[36]	ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται·	~ἀλλὰ	λέγε ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς.
[19]	ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ λόγος.	~Ἀλλὰ	μὲν δὴ ἔκ γε τῶν
[58]	πείθει· ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι.	~Ἀλλὰ	μέντοι, ὦ Σιμμία, οὐχ ἡ
[33]	διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα	ἀλλὰ	μὴ αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ
[49]	~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν,	ἀλλὰ	μὴ πλήθει καὶ διὰ τὸ
[32]	τι μέλει τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς	ἀλλὰ	μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν
[65]	ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες.	Ἀλλὰ	~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ.
[37]	χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς,	ἀλλὰ	μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[19]	~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες.	~ἀλλὰ	μὴν ἐκ τούτων γ᾽ ἔφη,
[45]	περὶ ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ.	~Ἀλλὰ	μήν, ἔφη ὁ Κέβης, βούλομαί
[49]	ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ) ψυχή.	~(Ἀλλὰ	μήν, ἔφη ὁ Κέβης, ὡς
[58]	γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα.	~Ἀλλὰ	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ
[7]	τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας,	ἀλλὰ	μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν
[56]	ἤ τι εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι.	~Ἀλλὰ	μήν, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[24]	~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν.	~Ἀλλὰ	μὴν ἡδομένῳ γε· πῶς γὰρ
[26]	ἀνθρώπων γε, ὦ Σώκρατες, ἔφη.	~Ἀλλὰ	μὴν ἡμεῖς γε τὰ ὁρατὰ
[5]	~Οὐδέν γε σαφές, ὦ Σώκρατες.	~Ἀλλὰ	μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς
[19]	ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα.	~Ἀλλὰ	μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ
[2]	ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης)	~Ἀλλὰ	μήν, ὦ Φαίδων, καὶ τοὺς
[54]	μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου,	~ἀλλὰ	μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ παρ᾽
[17]	ἔφη ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες,	ἀλλά	μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν.
[8]	τι ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων·	ἀλλά	μοι πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα
[8]	Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν·	ἀλλὰ	μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς
[64]	μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω,	ἀλλὰ	οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων ῥᾷον
[39]	οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε τῶν λόγων,	ἀλλὰ	πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ
[13]	οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ	ἀλλὰ	παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ
[54]	ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι.	~Ἀλλὰ	πάνυ ἱκανῶς, ἔφη. ~Ἀποκρίνου δή,
[46]	ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας,	ἀλλὰ	~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους
[19]	οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν,	ἀλλὰ	παρὰ ~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι,
[2]	ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς,	ἀλλὰ	παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί γε.
[8]	ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς.	~Ἀλλὰ	πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα
[2]	ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις·	~ἀλλὰ	πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα
[4]	μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ	ἀλλὰ	ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ
[29]	φίλε Κέβης τε καὶ Σιμμία,	ἀλλὰ	πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν
[40]	λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι,	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς οὔπω
[21]	~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ Σιμμίας·	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ αὔριον
[38]	τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ,	ἀλλὰ	πρᾴως ἐβοήθει τῷ λόγῳ; (ἢ)
[6]	αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα.	~(Ἀλλὰ	προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ
[52]	ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν,	ἀλλὰ	προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν
[41]	σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις,	ἀλλὰ	πρότερον καὶ ἡ λύρα καὶ
[42]	ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος.	~(Ἀλλὰ	προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽
[39]	τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη.	~Ἀλλὰ	πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ
[39]	ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς ἀνθρώποις,	ἀλλὰ	~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην,
[8]	ἐὰν δὲ δέῃ, καὶ τρίς.	~Ἀλλὰ	σχεδὸν μέν τι ᾔδη, ἔφη
[2]	σοι ~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων)	~Ἀλλὰ	σχολάζω γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν
[55]	οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο,	ἀλλὰ	σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη,
[30]	τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι,	ἀλλὰ	τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ περὶ
[66]	ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε.	~Ἀλλὰ	ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων·
[24]	μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν.	~Ἀλλὰ	ταῦτα μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει,
[56]	ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης,	ἀλλὰ	ταῦτά τε εὖ λέγεις καὶ
[39]	δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη.	Ἀλλὰ	ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ
[16]	Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν,	~ἀλλὰ	ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ φύσις;
[39]	αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν,	~ἀλλὰ	τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος
[66]	οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε,	ἀλλὰ	τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς
[14]	λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ Κέβης·	ἀλλὰ	τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ περὶ
[38]	~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ.	~Ἀλλὰ	τί; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον,
[55]	ἡ ἐν τῷ πυρὶ θερμότης.	ἀλλὰ	τί ~κωλύει φαίη ἄν τις,
[45]	τοῦτον τὸν ~τρόπον τῆς μεθόδου,	ἀλλά	τιν᾽ ἄλλον τρόπον αὐτὸς εἰκῇ
[49]	τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν.	Ἀλλὰ	τίνα δὴ ἦν τὰ μετὰ
[13]	ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος	~ἀλλά	τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ
[41]	~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν σώματος,	ἀλλὰ	τόδε ἄδηλον παντί, μὴ ~πολλὰ
[57]	ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~(Ἀλλὰ	τόδε γ᾽ ἔφη, ὦ ἄνδρες,
[52]	τι χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί.	~Ἀλλὰ	τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ σοι,
[6]	οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν· οὐ ~μέντοι	ἀλλὰ	τόδε γέ μοι δοκεῖ, ὦ
[30]	εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι	ἀλλὰ	τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ
[14]	ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ λέγεις·	~ἀλλὰ	τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης
[9]	ὁ θάνατος ἢ τοῦτο; ~Οὔκ,	ἀλλὰ	τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ,
[35]	δυσθυμότερον αὐτῶν τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι.	ἀλλὰ	τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν τε
[63]	καὶ πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον.	Ἀλλὰ	τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ
[62]	χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι.	~Ἀλλὰ	τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν
[32]	ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ.	ἀλλὰ	τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία
[63]	κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ	ἀλλὰ	τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε
[50]	ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν εἶναι,	ἀλλὰ	τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει ~ἔχων·
[11]	δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν τἀληθές.	Ἀλλὰ	τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι,
[13]	καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες ~εἶναι,	ἀλλὰ	τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι
[36]	συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην	~ἀλλὰ	φαίη ἀνάγκη ἔτι που εἶναι
[29]	ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι,	ἀλλὰ	φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ
[35]	γε μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν,	ἀλλὰ	φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι νῦν
[24]	τὸν θάνατον ~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια.	~Ἀλλὰ	χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν
[18]	ἡ ψυχή τι ἔοικεν εἶναι.	~Ἀλλά,	ὦ Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας
[58]	ὁρῶν τὸν ἥλιον καὶ τὰ	ἄλλα	ἄστρα ~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν
[19]	ἢ ~ξύλα ἢ λίθους ἢ	ἄλλα	ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων
[15]	που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ	ἄλλα	δὴ μυρία οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο
[41]	σοι, ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε,	ἄλλα	δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ
[14]	ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν	ἄλλα	ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ
[47]	~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ ὅσα	ἄλλα	ἔχω οὐκ ἂν οἷός τ᾽
[43]	ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ	ἄλλα	μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν
[47]	καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ	ἄλλα	μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς
[62]	καὶ παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ	ἄλλα	ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα, τούτους
[53]	(τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ	ἄλλα	πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ
[47]	~αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ	ἄλλα	πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί μοι
[52]	καὶ ἡ τριὰς πέπονθε καὶ	ἄλλα	πολλά. ~σκόπει δὲ περὶ τῆς
[61]	μέρος. ~Τὰ μὲν οὖν δὴ	ἄλλα	πολλά τε καὶ μεγάλα καὶ
[18]	ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ	ἄλλα	που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη.
[59]	Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι	ἄλλα	τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς
[49]	ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ μὲν	ἄλλα	~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν
[13]	ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν	ἀλλαγή,	ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας
[36]	οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ	ἄλλαι	~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν τοῖς
[10]	μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε	ἄλλαι·	πᾶσαι γάρ που ~τούτων φαυλότεραί
[57]	ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ	ἄλλαι,	τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί τι
[25]	ἅψαιο κἂν ἴδοις κἂν ταῖς	ἄλλαις	αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ
[19]	τε καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς	ἄλλας	~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ γε. ~(Ἔδει
[49]	ἔτι μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς	ἄλλας	αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν·
[63]	ἐν τῷ βίῳ τὰς μὲν	ἄλλας	ἡδονὰς τὰς ~περὶ τὸ σῶμα
[9]	ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ τὰς	ἄλλας	τὰς περὶ τὸ σῶμα θεραπείας;
[49]	ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ τὰς	ἄλλας	τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν
[13]	τοιούτων· χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ~(καὶ)	ἀλλαττόμενα	ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις
[42]	ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον	ἄλλη	(ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν,
[57]	οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ	ἄλλη	ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν
[18]	μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽	ἄλλη,	ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν
[43]	καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς	ἄλλη	οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν
[4]	τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν	ἄλλῃ	ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ
[18]	~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε·	ἄλλη	που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας.
[10]	~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽	ἄλλῃ	τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ
[26]	τῶν ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν· ἢ	~ἄλλῃ	τινὶ οἴει; ~Τῇ τῶν ἀνθρώπων.
[42]	τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ	ἄλλῃ	(τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως
[52]	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα	ἄλληλα,	ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ
[36]	καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς	ἄλληλα	εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ
[46]	ἄστρων, τάχους τε πέρι πρὸς	ἄλληλα	καὶ τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων
[52]	οὐ ~μόνον ἐκεῖνα τὰ ἐναντία	ἄλληλα	οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα
[15]	γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς	ἄλληλα;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἦ δ᾽
[45]	τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν	ἀλλήλοις,	αὕτη ~ἄρα αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο
[52]	ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽	~ἀλλήλοις	ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ
[3]	Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν	ἀλλήλοις	ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα εἰς τὸ
[25]	ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε	~ἀλλήλοις	οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς
[49]	~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι	ἀλλήλοις	συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ
[11]	ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς	ἀλλήλους	λέγειν τε καὶ δοξάζειν πάντας
[38]	διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς	ἀλλήλους,	ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου
[60]	δὲ πάντας ὑπὸ γῆν εἰς	ἀλλήλους	συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ
[11]	γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ πρὸς	ἀλλήλους	τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει
[60]	~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς	ἀλλήλους	ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων
[35]	δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν πρὸς	ἀλλήλω	~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν
[3]	ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽	ἀλλήλων,	ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ
[15]	ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ	~ἀλλήλων	γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς
[51]	ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν	ἀλλήλων	~δέξασθαι. Καὶ ἅμα βλέψας πρὸς
[60]	πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ	ἀλλήλων	εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας,
[45]	ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς	ἀλλήλων	ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν
[24]	δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ᾽	~ἀλλήλων·	ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως
[45]	μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον	ἀλλήλων	καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν
[13]	δὲ φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ	ἀλλήλων	μὴ σκιαγραφία τις ᾖ ἡ
[16]	εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ	ἀλλήλων;	~Ναί. ~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος
[47]	καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ᾽	ἀλλήλων,	τὰ δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι
[16]	~Τὸ τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ	ἀλλήλων	τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία
[45]	γενέσθαι, ἡ σύνοδος τοῦ πλησίον	ἀλλήλων	~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς ἐάν
[10]	ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ)	ἄλλην	(αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ
[20]	ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα ~ἤ τινα	ἄλλην	αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ
[18]	~ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ τινα	ἄλλην	αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο
[42]	ἔχειν ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ	ἄλλην	ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν
[49]	διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης,	ἄλλην	αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν
[59]	οἷα τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν	ἄλλην	εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ
[42]	κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα	ἄλλην	~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν μὲν
[35]	~πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ τινα	ἄλλην	λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ
[54]	ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων	ἄλλην	ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό
[42]	καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ	ἄλλην;	~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ
[49]	καὶ ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις	ἄλλην	τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι
[46]	γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι,	ἄλλην	τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ
[58]	πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε	~ἄλλης	ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν
[42]	οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη	(ἄλλης	αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ
[27]	διὰ τοῦ ἀκούειν ἢ δι᾽	ἄλλης	~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ ἐστιν
[19]	ἢ ἅψασθαι ἢ ἔκ τινος	ἄλλης	τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ πάντα
[56]	ζωῆς εἶδος καὶ εἴ ~τι	ἄλλο	ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν
[9]	~λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν	ἄλλο	αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε
[65]	(οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν	~ἄλλο	γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽
[8]	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Κρίτων,	ἄλλο	γε ἢ πάλαι μοι λέγει
[47]	ἐστι τὸ αἴτιον τῷ ~ὄντι,	ἄλλο	δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ
[30]	ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν	ἄλλο	δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ
[46]	παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας	ἄλλο	εἶδος. Καὶ ~δὴ καὶ περὶ
[5]	γὰρ ἄν τις καὶ ποιοῖ	ἄλλο	ἐν τῷ μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν
[42]	ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ τι	ἄλλο	~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ
[19]	ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως	~ἄλλο	ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον,
[29]	ἀεὶ τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν	ἄλλο	~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ
[66]	ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν	ἄλλο,	ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως
[26]	ἐστι, τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν	ἄλλο,	ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ
[57]	καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ	~ἄλλο	ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ
[9]	ἐν παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν	ἄλλο	ἢ τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ
[19]	δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως ἂν	ἄλλο	ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως
[49]	τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽ ἓν	ἄλλο	καλὸν εἶναι ~ἢ διότι μετέχει
[49]	γάρ ~μοι, εἴ τί ἐστιν	ἄλλο	καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν,
[28]	σῶμα. ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα	~ἄλλο	λέγειν, ὦ φίλε Κέβης, ᾗ
[43]	ἐν ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽ ὅτι	ἄλλο	λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως
[49]	ἂν ~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν	ἄλλο	λέγεις ἢ ὅτι τὸ μεῖζον
[66]	Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι	ἄλλο	λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν
[47]	διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι ὅτι	ἄλλο	μέν τί ἐστι τὸ αἴτιον
[33]	ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν	ἄλλο,	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι δὲ
[39]	ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ	ἄλλο	ὁτιοῦν; Ἢ αὖ ταχὺν ἢ
[43]	καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ	ἄλλο	~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ
[46]	~αὐτῷ ἐστιν ἢ εἶναι ἢ	(ἄλλο	ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν· ἐκ
[52]	τρία καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ	ἄλλο	ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι
[49]	εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα ἢ	ἄλλο	ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ μὲν
[45]	ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽	~ἄλλο	οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ δι᾽ ὅτι
[50]	μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽	ἄλλο	οὐδὲν τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν
[42]	ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν	ἄλλο	παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ
[11]	καὶ στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν	ἄλλο	παρέχει ἢ τὸ σῶμα καὶ
[43]	~(τέτλαθι δή, κραδίη· καὶ κύντερον	ἄλλο	ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν
[41]	εἴ ~μοι περί γε τούτου	ἄλλο	ποτέ τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ
[46]	δὴ τοῦ λόγου ~τούτου οὐδὲν	ἄλλο	σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ
[35]	διεξιέναι. εἰ μὲν οὖν τι	ἄλλο	~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω· εἰ δέ
[33]	ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς	(ἄλλο	σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι,
[18]	ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις ~οὐκ	ἄλλο	τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα,
[15]	ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας,	ἄλλο	τι ἢ εἶεν (ἂν αἱ
[9]	ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ	ἄλλο	τι ἢ τὴν τῆς ψυχῆς
[9]	καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα μὴ	ἄλλο	τι ᾖ ὁ θάνατος ἢ
[26]	~(Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,	ἄλλο	τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν
[56]	Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα	ἄλλο	τι λέγειν οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν
[52]	τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ	ἄλλο	τι ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ
[52]	τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ ἢ καὶ	ἄλλο	(τι ὃ ἔστι μὲν ~οὐχ
[18]	ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ	ἄλλο	τι οἷς τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν
[49]	ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ	ἄλλο	τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν ἢ
[55]	ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι,	~ἄλλο	τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα
[19]	~νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον	ἄλλο	τι τῶν ὄντων, (ἐνδεῖ δὲ
[18]	ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ	ἄλλο	τι τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα
[56]	τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν,	ἄλλο	τι ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος
[8]	εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ τι	ἄλλο	τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ
[19]	ξύλῳ οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδ᾽	ἄλλο	τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ
[55]	ἕνεκα· σχολῇ γὰρ ἄν τι	ἄλλο	φθορὰν μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό
[15]	ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν	~ἄλλοθεν	αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ
[19]	μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ	ἄλλοθεν	αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι
[15]	ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν	~ἄλλοθεν	γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ ἐκ
[23]	ἰούσῃ τε καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν	ἄλλοθεν	ἢ ἐκ θανάτου καὶ τοῦ
[15]	ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ	ἄλλοθεν	ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ
[23]	γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι	ἄλλοθέν	ποθεν καὶ εἶναι πρὶν καὶ
[12]	τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ	ἄλλοθι	~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ
[12]	γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ	ἄλλοθι	~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ
[60]	χθονός ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ καὶ	ἄλλοθι	καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ
[10]	ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που	ἄλλοθι	κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν
[12]	πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που	ἄλλοθι,	κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ
[58]	τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους	ἄλλοθι	~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις
[41]	τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν	ἄλλοθι	~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν,
[63]	τε καὶ Κέβης καὶ οἱ	ἄλλοι,	εἰς ~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ
[2]	αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ	ἄλλοι.	~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων,
[13]	κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ	ἄλλοι	ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν
[3]	φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ	ἄλλοι	παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν
[60]	καὶ ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ	ἄλλοι	πολλοὶ τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν.
[4]	εἰς τὸν Ἀπόλλω προοίμιον καὶ	ἄλλοι	τινές ~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ
[2]	ὁ Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος καὶ	ἄλλοι	τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ
[13]	τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ	ἄλλοι	τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽
[41]	ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς	ἄλλοις	ἅπασιν. Ὁ δὲ περὶ τῆς
[59]	τε καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς	ἄλλοις	αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ
[45]	ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς
[59]	λίθοις καὶ γῇ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ζῴοις τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη
[40]	σοὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς	ἄλλοις	καὶ τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς
[33]	ἂν δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν	ἄλλοις	ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές·
[49]	ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς	ἄλλοις	πᾶσι τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ
[45]	τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς	ἄλλοις	τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται,
[25]	ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς	ἀλλοίωσιν	οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη,
[62]	πράξαντες, καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν	ἄλλον	βίον ~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ
[6]	αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ	~ἄλλον	δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ
[56]	οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά τις	ἄλλον	καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν
[21]	ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις	ἄλλον	τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ
[45]	~τρόπον τῆς μεθόδου, ἀλλά τιν᾽	ἄλλον	τρόπον αὐτὸς εἰκῇ φύρω, τοῦτον
[2]	Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης)	~Ἄλλος	δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν
[57]	καὶ μείναντας ὃν χρὴ χρόνον	ἄλλος	δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν
[2]	πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε καὶ	ἄλλος.	Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ
[56]	τι Σιμμίας ὅδε ἤ τις	ἄλλος	ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ
[10]	ὦ Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ)	ἄλλος	ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς,
[61]	πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ	ἄλλοσέ	τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα
[31]	ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ ἂν	ἄλλοσέ	φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει,
[25]	ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ	ἄλλοτ᾽	ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ
[25]	εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ	ἄλλοτ᾽	ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά,
[4]	ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ,	ἄλλοτ᾽	~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ
[49]	καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε	ἄλλοτε	~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ
[63]	τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς	ἀλλοτρίους	τε ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον
[63]	καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ	ἀλλοτρίῳ	ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ
[47]	οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει,	ἀλλοτρίῳ	ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ
[58]	ὢν τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ	ἄλλου	~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν
[2]	~Σωκράτους καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ	ἄλλου	ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον.
[15]	εἰ δὲ μὴ ἔστι τοῦτο,	ἄλλου	~ἄν του δέοι λόγου. ~Πάνυ
[55]	(καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή,	~ἄλλου	ἂν δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν
[41]	διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε	ἄλλου	~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν
[47]	οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽	ἄλλου	μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην, τὸν
[38]	~δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς	ἄλλου	τινὸς λόγου ὅς με πείσει
[1]	ἔπιεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ	ἄλλου	του ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ
[64]	περὶ τῶν παίδων ἢ περὶ	ἄλλου	του, ὅτι ἄν σοι ~ποιοῦντες
[58]	περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ	ἄλλους	ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις
[35]	ἦ που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς	ἄλλους	ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς οὐ συμφορὰν
[9]	κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς	~ἄλλους	καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ σῶμα
[9]	ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς	ἄλλους	ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν
[65]	Καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ	ἄλλους	πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ
[8]	~ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς	ἄλλους	σοφούς τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα
[33]	ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ	ἄλλῳ	~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι
[12]	μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ	ἄλλῳ	ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι
[49]	εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν	ἄλλῳ	~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ τὰ
[44]	πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ ἐν	ἄλλῳ	βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν
[25]	μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ	ἄλλῳ;	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν,
[49]	μέγεθος, τὸ δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ	ἄλλῳ	ἔλαττον ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ
[53]	Τοῦτο μὲν οὖν καὶ ~αὐτὸ	ἄλλῳ	ἐναντίον, ὅμως δὲ τὴν (τοῦ
[25]	οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν	ἄλλῳ	ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς διανοίας
[49]	εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ	ἄλλῳ,	καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ
[41]	ὅς, πρέπει γε εἴπερ τῳ	ἄλλῳ	λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ
[49]	μεῖζον πᾶν ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ	ἄλλῳ	~μεῖζόν ἐστιν ἢ μεγέθει, καὶ
[43]	καὶ φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα	ἄλλῳ	πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ
[62]	~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ	ἄλλῳ	τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν
[21]	ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ	ἄλλῳ	χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές
[33]	διὰ τῶν ὤτων καὶ τῶν	ἄλλων	αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων
[46]	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν	ἄλλων	ἀλλ᾽ ἢ τὸ ἄριστον καὶ
[13]	ὅς, ἐννοῆσαι τήν γε τῶν	ἄλλων	ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει
[9]	τοῦ σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν	ἄλλων	ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ
[6]	φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον τῶν	ἄλλων	ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε
[48]	περὶ αἰτίας καὶ περὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν
[13]	ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων,	~ἄλλων	ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι
[46]	πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ τῶν	ἄλλων	ἄστρων, τάχους τε πέρι πρὸς
[10]	πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν	ἄλλων	ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων τῆς οὐσίας
[13]	αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν	ἄλλων	ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν
[61]	δι᾽ ἐρήμων τε τόπων ~(ῥεῖ	ἄλλων	καὶ δὴ καὶ ὑπὸ γῆν
[36]	ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ	ἄλλων	κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη
[29]	καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν	ἄλλων	κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ
[65]	οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ ὅπερ	ἄλλων	καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ
[13]	ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽	ἄλλων	κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν
[1]	φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι· τῶν δὲ	ἄλλων	οὐδὲν εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ
[55]	πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ τῶν	ἄλλων	οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ;
[46]	ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ τῶν	~ἄλλων	παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν
[13]	ἡδονῶν καὶ ~φόβων καὶ τῶν	ἄλλων	πάντων τῶν τοιούτων· χωριζόμενα δὲ
[33]	~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽	ἄλλων	σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο,
[17]	Εἰ γὰρ ἐκ μὲν τῶν	ἄλλων	τὰ ζῶντα γίγνοιτο, τὰ δὲ
[45]	πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ	ἄλλων	τε πολλῶν καὶ διὰ τί
[6]	ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ	ἄλλων	τινῶν, ὡς οὐ δέοι τοῦτο
[59]	παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν	~ἄλλων	χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι
[59]	χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν	ἄλλων	χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι
[25]	ἢ ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ	ἄλλων	~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ ἴσων (ἢ
[22]	εἰ δὲ μὴ ἔστι ταῦτα,	ἄλλως	ἂν ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος
[25]	ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽	ἄλλως;	Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ
[65]	~ἀρχόντων. Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ	ἄλλως	ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ
[25]	~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽	ἄλλως	καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα
[64]	εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ	ἄλλως	λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς,
[29]	Οὕτω φῶμεν, ὦ Κέβης, ἢ	~ἄλλως;	~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη ὁ
[65]	ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ μὴ	ἄλλως	ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας
[49]	ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα	ἄλλως	πως ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν
[42]	ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν	ἄλλως	πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν
[24]	τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν,	~ἄλλως	τε καὶ ὅταν τύχῃ τις
[43]	ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν	ἄλλως	τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε.
[37]	τῶν ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν,	ἄλλως	τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ
[60]	τι τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς	ἄλλως	τε (μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ
[67]	τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ	ἄλλως	~φρονιμωτάτου καὶ δικαιοτάτου.
[58]	ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς	~ἅλμης,	καὶ οὔτε φύεται ἄξιον λόγου
[59]	οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ	ἅλμης	ὑπὸ τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ
[12]	καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν	ἀλογία	εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε
[12]	ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν	ἀλογία	εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον
[7]	~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ	ἀλογίστως	ἂν φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν
[13]	πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι	~ἄλογόν	γε δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ
[6]	ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ	ἄλογον	μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν,
[6]	ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽ εἶναι	ἄλογον·	οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽
[59]	ἢ τούτων· τὴν μὲν γὰρ	~ἁλουργῆ	εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν τὸ κάλλος,
[59]	καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ θεῶν	ἄλση	τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι,
[57]	κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος	ἅμ᾽	~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν κακίας
[66]	τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ	ἅμ᾽	εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα
[23]	τὸ τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ	ἅμα	ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ
[51]	ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ	ἅμα	βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα εἶπεν,
[21]	φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ ἄρα	ἅμα	γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες, ταύτας
[64]	λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς,	ἅμα	δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν με
[65]	ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ	ἅμα	δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ
[58]	οὐδ᾽ ἂν οἷός τε εἴην,	ἅμα	δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ
[49]	(ἕως ἐπί τι ~ἱκανὸν ἔλθοις,	ἅμα	δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ
[65]	ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι. Καὶ	ἅμα	ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ
[40]	ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας	ἅμα	ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας,
[66]	γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ	ἅμα	ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς
[64]	μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ	ἅμα	ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας
[49]	ἔφη, λέγεις, ὅ τε Σιμμίας	ἅμα	καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ
[5]	γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ	ἅμα	λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ σκέλη
[50]	αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν	ἅμα	μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ
[50]	τῆς σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον. Καὶ	ἅμα	μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς
[3]	ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ	ἅμα	μὲν αὐτὼ μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι
[58]	κατὰ ~τὴν Γλαύκου τέχνην, καὶ	ἅμα	μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν
[64]	δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος	ἅμα	μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν.
[65]	καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ	ἅμα	πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη,
[8]	~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ	ἅμα	σοι ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν
[33]	~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται	ἅμα	τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι
[50]	ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ ἦν,	ἅμα	τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι,
[66]	καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει. Καὶ	ἅμα	~ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει.
[3]	ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ τρίβων	ἅμα,	Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες,
[54]	σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν	ἀμαθῆ,	ὅτι ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ
[33]	δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ	ἀμαθίᾳ	~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ τὴν
[62]	μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι	ἁμαρτήματα,	οἷον πρὸς πατέρα ἢ μητέρα
[62]	ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν	ἁμαρτημάτων,	ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας
[17]	(καὶ ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς	ἄμεινον	εἶναι, ταῖς δὲ ~κακαῖς κάκιον)
[7]	~που αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται	ἄμεινον	ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος
[46]	~ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽	ἄμεινόν	ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ
[46]	φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς	ἄμεινον	ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι·
[46]	τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν	ἄμεινον	ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ
[46]	καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ	ἄμεινον	~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν
[8]	γε καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ	ἄμεινον	τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς.
[15]	τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ	ἀμείνονος,	καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου;
[7]	ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας	~ἀμείνους	αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο
[8]	ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας	ἀμείνους	τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ
[31]	ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι;	~Ἀμέλει,	ἔφη ὁ Κέβης, εἰς τὰ
[47]	καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος,	ἀμελήσας	τὰς ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν,
[57]	δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς	ἀμελήσει.	Εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ
[66]	ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ	~ἀμελήσητε.	~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ
[64]	ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν	~ἀμελῆτε	καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽
[36]	ὅταν χαλασθῇ τὸ σῶμα ἡμῶν	~ἀμέτρως	ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ
[60]	εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν	ἀμήχανα	μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν καὶ
[29]	Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει	ἀμήχανον	ὅσον χρόνον, (ἔνια δὲ μέρη
[44]	ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον	~ἀμήχανον	ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει τε
[58]	δὲ καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς	ἀμήχανος	καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν
[60]	πνεῦμα δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ	ἀμηχάνους	παρέχεται καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν.
[58]	οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ	ἄμμος	καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί
[53]	δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ τρία.	~Ἄμοιρα.	~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί.
[53]	ἰδέα οὐδέποτε ἥξει. ~Οὐ δῆτα.	~Ἄμοιρα	δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ τρία.
[33]	~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων	ἄμοιρος	εἶναι τῆς τοῦ θείου τε
[55]	ὃ ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται;	~(Ἄμουσον,	ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον. ~Εἶεν·
[13]	πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν	ἀμύητος	καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται
[40]	γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν περί του	ἀμφισβητῶσιν,	ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ~ὧν
[50]	τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ Σιμμίᾳ	ἀμφότερα,	καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε.
[13]	ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων ἢ	ἀμφότερα.	~Πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς
[60]	πέρα δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ	ἀμφοτέροις	τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται
[15]	τοιόνδε ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ	ἀμφοτέρων	πάντων τῶν ~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν
[50]	μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ ~ὢν	ἀμφοτέρων,	τοῦ μὲν τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν
[41]	ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι	ἄμφω.	~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς
[53]	ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε εἴη	ἄν,	ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ
[38]	δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ,	ἄν	γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί;
[49]	ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο	ἄν.	Εἰ δέ τις αὐτῆς ~τῆς
[38]	δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽	ἄν,	εἰ σὺ ~εἴην καί με
[64]	δέ σε τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως	ἄν,	ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ
[27]	ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς	ἄν	μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς,
[48]	κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν	ἄν	μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι
[37]	αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽	ἄν	μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ
[42]	πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι	ἄν;	~Οὐ γὰρ οὖν. ~Τοῦτο δ᾽
[6]	εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο	ἄν;	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν
[47]	ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον οὐκ	ἄν	ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ δή
[46]	~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ	ἄν	ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε
[51]	δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ	ἄν	ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης
[51]	τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ	ἄν	ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν
[47]	ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα	ἄν	~ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ
[49]	καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ	ἄν	ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι
[51]	ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ	ἄν	ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων
[15]	ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ	ἄν	που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι,
[64]	ἢ περὶ ἄλλου του, ὅτι	ἄν	σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι
[64]	θάπτειν, καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως	ἄν	σοι φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα
[66]	ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως	ἄν	σου βάρος (ἐν τοῖς ~σκέλεσι
[55]	τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ γὰρ	ἄν	τι ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο,
[42]	~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽	ἄν	τι πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς
[45]	τά γε ἐμὰ πάθη· ἔπειτα	ἄν	τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν
[15]	θᾶττον; ~Πάνυ γε. ~Τί δέ;	Ἄν	τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ
[58]	ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως	ἄν	τινα καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν,
[11]	τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι δέ,	ἄν	τινες νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν
[55]	θερμότης. ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη	ἄν	τις, ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν
[41]	~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ	ἄν	τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ
[7]	πάνυ εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι	ἄν	τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας,
[36]	ᾗ δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας	ἄν	τις καὶ λύρας τε καὶ
[5]	αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ	ἄν	τις καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν
[39]	~ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι	ἄν	τις μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι
[33]	κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν	ἄν	τις οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας
[37]	δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ	ἄν	τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου
[49]	σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ δὲ ~δεδιὼς	ἄν,	τὸ (λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ σκιὰν
[15]	δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου	~ἄν	του δέοι λόγου. ~Πάνυ μὲν
[67]	ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν	ἄν,	τῶν τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου
[43]	τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ	ἄν,	ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ
[7]	δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που	ἂν	ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ
[35]	ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως	ἂν	Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς,
[15]	ζῶντας, ἄλλο τι ἢ εἶεν	(ἂν	αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ
[58]	γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως	ἂν	~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ
[58]	ἃ σὲ πείθει· ἡδέως οὖν	ἂν	~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία,
[14]	γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως	ἂν	ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ
[19]	ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως	ἂν	ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς
[31]	καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ	ἂν	ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι;
[25]	ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽	ἂν	ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς
[12]	φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ	ἂν	ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι
[12]	ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ	ἂν	ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν
[13]	ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς	ἂν	ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου
[58]	ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν	ἂν>	ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ
[63]	δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη	ἂν	ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ
[46]	πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ	ἂν	ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ
[55]	ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν	ἂν	~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν
[55]	πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽	ἂν	ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν
[49]	ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽	ἂν	ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη
[55]	σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ	ἂν	~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα
[54]	ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ	ἂν	ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται,
[42]	ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε	ἂν	ἁρμονία εἴη καὶ πλείων, εἰ
[42]	πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς	ἂν	ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ
[54]	δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι	ἂν	αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽
[43]	ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽	ἂν	αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία
[53]	τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι	ἂν	αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον
[3]	καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως	ἂν	αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη,
[6]	ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις	ἂν	~αὐτῷ καί, εἴ τινα ἔχοις
[30]	ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις	ἂν	ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι
[46]	καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ	ἂν	~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν τις
[35]	τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι	ἂν	βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν
[7]	αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί γὰρ	ἂν	βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς
[49]	εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα	ἂν	~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως
[47]	ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽	ἂν	γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην
[57]	κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν	~ἂν	δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς
[55]	ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή, ~ἄλλου	ἂν	δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ,
[57]	ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως	ἂν	δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν
[33]	αὑτὸ τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽	ἂν	δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις
[57]	ἔδει· οὐ γάρ πού τις	ἂν	διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης.
[49]	δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως	ἂν	διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος
[55]	θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὕτως	ἂν	~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[55]	εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως	ἂν	διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου
[15]	γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ	ἂν	δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ
[2]	μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς	ἂν	~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε
[6]	αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ	ἂν	δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω
[62]	αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ	ἂν	δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως
[62]	οἱ μή. Καὶ οἳ μὲν	ἂν	~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ
[62]	τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽	ἂν	δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ
[21]	ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι	ἂν	δοῦναι λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ
[2]	ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς	ἂν	δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων)
[10]	διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος	ἂν	ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον;
[1]	Καὶ πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ	ἂν	ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε
[7]	ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως	ἂν	ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ
[58]	ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ	ἂν	εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ
[47]	μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ	ἂν	εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης
[12]	ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον	ἂν	εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν
[57]	ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία	ἂν	(εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν
[16]	τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων	ἂν	~εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας
[14]	ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ	ἂν	εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ
[20]	~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις	ἂν	εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ οὕτως
[29]	μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽	ἂν	εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε.
[18]	~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽	ἂν	εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία,
[56]	~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος	ἂν	εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα
[9]	οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου	ἂν	εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ
[55]	ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ	ἂν	εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι
[36]	μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ	ἂν	εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι
[39]	~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν	ἂν	εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος
[26]	οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν	ἂν	εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;
[1]	καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν	~ἂν	εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ
[31]	δῆλα δὴ καὶ τἆλλα ᾗ	ἂν	ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν
[60]	ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς	ἂν	ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ
[42]	ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς	ἂν	ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν
[42]	τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ	ἂν	ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ;
[53]	ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽	ἂν	ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ
[40]	ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι,	ἂν	ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους,
[24]	ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως	ἂν	~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ
[20]	οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν	ἂν	~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ
[53]	δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ	ἂν	ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽
[54]	ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ	ἂν	ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί
[54]	λέγε. Καὶ μή μοι ὃ	ἂν	ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ.
[58]	αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ	ἂν	ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ
[24]	ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι	ἂν	εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ
[13]	ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ	ἂν	ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους
[55]	~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ	ἂν	ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται·
[34]	τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως	ἂν	ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς
[11]	δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν ᾧ	ἂν	ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω
[36]	ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως	ἂν	ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα
[42]	δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι	ἂν	ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο
[53]	Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ	ἂν	ἡ τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ,
[55]	ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει	ἂν	ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ
[43]	ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽	ἂν	ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ
[57]	φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ	ἂν	ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού
[39]	καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς	ἂν	~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους,
[39]	τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως	(ἂν	ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ
[1]	ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις	ἂν	ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός
[40]	αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ	ἂν	ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται.
[55]	τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα	ἂν	ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν
[57]	θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον	ἂν	ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ
[55]	δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽	ἂν	θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;
[41]	αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ	ἂν	θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί γε
[44]	σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ	ἂν	θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ Κάδμου
[13]	~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα,	ἂν	θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς
[29]	ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ,	ἂν	θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ
[54]	ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ	ἂν	θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν
[62]	ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽	ἂν	ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν
[13]	τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν	ἂν	ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι
[6]	προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ	ἂν	καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν
[58]	ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου	ἂν	καὶ (ἡ) γῆ ᾖ, καὶ
[47]	(τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ	ἂν	καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ
[31]	εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽	ἂν	καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ
[49]	~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης	ἂν	καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν
[60]	δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας	ἂν	καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή
[33]	δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ	ἂν	καὶ τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ
[8]	τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην	ἂν	καὶ τοῦτο. Ὥστε διὰ ταῦτα
[24]	σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως	ἂν	καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον
[53]	τάδε εἴη ἄν, ἃ ὅτι	ἂν	κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν
[47]	παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν	ἂν	~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα,
[48]	καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν	ἂν	κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν
[49]	ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο	ἂν	λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ
[49]	διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο	ἂν	λέγειν; Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης
[42]	δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽	ἂν	λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ
[47]	ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ	ἂν	λέγοι· ὡς μέντοι διὰ ταῦτα
[9]	τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽	ἂν	λέγοιεν, ὦ Σιμμία, πλήν γε
[20]	δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς	ἂν	λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ
[45]	τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν	ἂν	λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ
[35]	εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον	ἂν>	~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ
[17]	~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽	(ἂν>	λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ
[7]	ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ	ἂν	λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό
[33]	ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς	ἂν	μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ
[10]	θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει· ὃς	ἂν	μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται
[33]	τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ	ἂν	μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν
[49]	δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ	ἂν	μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ
[42]	~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς,	ἂν	μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ
[49]	τῆς ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ	ἂν	μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ
[42]	τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽	ἂν	μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε
[37]	μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς	ἂν	μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι
[48]	ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽	ἂν	μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι
[54]	ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ	ἂν	μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽
[55]	δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ	ἂν	μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη,
[38]	Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν	ἂν	νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε
[33]	~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι	ἂν	νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ
[54]	νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ	ἂν	νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός·
[14]	διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ	ἂν	ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη
[11]	ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως	ἂν	ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς·
[40]	ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ~ὧν	ἂν	ὁ λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν,
[22]	δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως	ἂν	ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;
[7]	~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽	ἂν	οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον (εἶναι ἀπὸ
[34]	ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ	ἂν	~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι
[14]	ἔχεις περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽	ἂν	οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[18]	ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ	ἂν	οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι
[47]	καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ	ἂν	οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ
[58]	ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽	ἂν	οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,
[39]	εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ	ἂν	ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους
[56]	ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων	ἂν	ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων
[58]	ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι	ἂν	ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς
[49]	αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο	ἂν	~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο
[24]	αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ	ἂν	οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν
[8]	τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν	ἂν	οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν
[8]	~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς	ἂν	οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι,
[17]	σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος	ἂν	πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς
[35]	ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν	ἂν	πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ
[8]	ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ	ἂν	πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ
[62]	πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται πρὶν	ἂν	πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ
[54]	~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ	ἂν	περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς,
[38]	με διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον	ἂν	ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον
[64]	αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽	ἂν	ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε·
[32]	ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ	ἂν	πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ
[54]	ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ	ἂν	πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ
[54]	ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ	ἂν	πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ
[29]	δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ	ἂν	σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα
[42]	ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν	ἂν	συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν
[3]	εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον	ἂν	συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος
[42]	προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν	ἂν	συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ
[17]	πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα	ἂν	σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος
[54]	πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ	ἂν	σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ
[4]	Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί,	ἂν	σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα.
[49]	ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως	ἂν	τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο
[47]	ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽	ἂν	τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ
[42]	ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν	(ἂν	ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ
[47]	τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι	ἂν	(ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ
[52]	δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ	ἂν	τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία
[30]	μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως	ἂν	~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς,
[18]	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι	ἂν	τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ.
[3]	ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως	ἂν	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ
[55]	γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο	ἂν	τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[54]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ	ἂν	τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;
[54]	Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ	ἂν	τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται
[3]	κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ	ἂν	τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον
[11]	ἐν τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως	ἂν	τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη
[17]	πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ	ἂν	τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη,
[35]	ὦ Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς	ἂν	τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς
[9]	εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι	ἂν	τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους
[9]	γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ	ἂν	τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας
[53]	ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ	ἂν	τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι.
[10]	μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος	ἂν	τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι
[61]	οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ	ἂν	τύχωσι τῆς γῆς. τούτου δὲ
[65]	καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν	ἂν	τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου·
[5]	~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽	ἂν	τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι;
[6]	ἦ δ᾽ ὅς, καὶ σὺ	ἂν	τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι
[37]	σὺ ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ)	ἂν	ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει ὁ
[37]	~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ	ἂν	φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ
[37]	πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν,	ἂν	φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,
[17]	τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ	ἂν	φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα
[7]	ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως	ἂν	φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων
[49]	Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ	ἂν	φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη,
[49]	μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ	ἂν	φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης
[49]	~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ	ἂν	φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί
[49]	ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης	ἂν	χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ
[34]	~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽	ἂν	ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ
[54]	ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι	ἂν	ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο
[37]	δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽	ἂν	ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις
[49]	εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι	ἂν	ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα,
[59]	Ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ	ἀνὰ	λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα
[59]	ὡσαύτως καὶ τοὺς ~λίθους ἔχειν	ἀνὰ	τὸν αὐτὸν λόγον τήν τε
[56]	εἰς ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν	ἀναβάλλοιτο	ἢ τὸν ~νῦν παρόντα, περὶ
[62]	βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα,	ἀναβάντες	ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν,
[38]	~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν	ἀναβιώσασθαι.	(Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ
[16]	δ᾽ ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ	ἀναβιώσκεσθαι,	ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη
[17]	ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ	~ἀναβιώσκεσθαι	καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς
[16]	που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ	ἀναβιώσκεσθαι.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ
[16]	εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ	ἀναβιώσκεσθαι;	~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν
[17]	τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν	~ἀναβιώσκοιτο,	ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα
[65]	μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ Σωκράτης	ἀναβλέψας	πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ, ἔφη,
[66]	δακρύων, καὶ δὴ καὶ τότε	ἀναβρυχησάμενος	κλάων καὶ ~ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα
[46]	βιβλίου τινός, ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου	~(ἀναγιγνώσκοντος,	καὶ λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς
[47]	ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ	ἀναγιγνώσκων	ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν νῷ
[53]	ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον	~ἀναγκάζει	τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν,
[3]	ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι	ἀναγκάζεσθαι	ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον,
[8]	φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή, ἐνίοτε	ἀναγκάζεσθαι	καὶ δὶς καὶ τρὶς ~πίνειν
[33]	Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου	ἀναγκάζεται	ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ
[33]	σώματι καὶ τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν	ἀναγκάζεται	οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος
[56]	καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων,	ἀναγκάζομαι	ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ
[11]	πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα	~(ἀναγκαζόμεθα	κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα, δουλεύοντες
[33]	ἐν τῷ ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην,	ἀναγκαζομένην	δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ
[30]	φαύλων, αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα	ἀναγκάζονται	πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι ~τῆς προτέρας
[65]	αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον	ἀναγκαζόντων	τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ δὲ ἐγὼ
[65]	~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ	ἀναγκαῖα.	~Καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει.
[11]	~παρέχει τὸ σῶμα διὰ τὴν	ἀναγκαίαν	(τροφήν· ἔτι δέ, ἄν τινες
[19]	αὐτὸ τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε.	~Ἀναγκαῖον	ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον
[15]	ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν	ἀναγκαῖον,	γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων
[46]	τὸ ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον.	ἀναγκαῖον	δὲ εἶναι τὸν ~αὐτὸν τοῦτον
[37]	δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ σοι	ἀναγκαῖον	εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ
[11]	ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ Σιμμία,	ἀναγκαῖον	εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε
[19]	ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον,	ἀναγκαῖον,	ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ
[16]	δ᾽ ὅς, ἐκ τοῦ τεθνεῶτος;	~Ἀναγκαῖον,	ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν.
[20]	~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε	ἀναγκαῖον	ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς ἐπιστήμας
[55]	~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ ἄθερμον	ἀναγκαῖον	ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις
[55]	ὦ Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ	ἀναγκαῖον	ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι
[37]	ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι	ἀναγκαῖον	μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ
[15]	ἔχει. ~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα	ἀναγκαῖον	ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν
[16]	ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων	ἀναγκαῖον	οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως,
[22]	οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν,	ἀναγκαῖον,	οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα ἔστιν,
[19]	οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον,	ἀναγκαῖόν	που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν
[16]	που ~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι	ἀναγκαῖον	τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί
[19]	ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ	ἀναγκαῖον	~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι
[41]	εἶναι, καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος	ἀναγκαίως	ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι
[16]	χωλὴ ἔσται ἡ φύσις; Ἢ	ἀνάγκη	ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ
[23]	τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ	ἀνάγκη	αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι,
[53]	ἡ τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ,	ἀνάγκη	αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν εἶναι
[33]	~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ	ἀνάγκη	αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς
[23]	μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον,	ἀνάγκη	δὲ αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν
[22]	Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ	ἀνάγκη	εἶναι, καὶ ~εἰς καλόν γε
[19]	ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα.	~Ἀνάγκη	ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ Σώκρατες.
[62]	~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν Τάρταρον	ἀνάγκη,	ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν
[56]	καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ	ἀνάγκη.	~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν
[36]	αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς	ἀνάγκη	ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην
[36]	τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη	ἀνάγκη	ἔτι που εἶναι αὐτὴν τὴν
[36]	ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν	ἀνάγκη	~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν
[13]	τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν;	~(Ἀνάγκη,	ἔφη. ~Εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ
[11]	ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν	ἀνάγκη,	ἔφη, ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι
[55]	ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο.	~Ἀνάγκη,	ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη,
[19]	εἴτε μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη;	~Ἀνάγκη,	ἔφη. ~Σκόπει δή, ἦ δ᾽
[21]	δοῦναι λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ	ἀνάγκη,	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ
[19]	~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν,	ἀνάγκη	ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν
[9]	~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ πολλὴ	ἀνάγκη	μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ,
[11]	μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα	ἀνάγκη,	μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου ~φύσεως,
[25]	ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη,	ἀνάγκη,	ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν,
[41]	ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι.	Ἀνάγκη	οὖν μοι, ὡς ἔοικε, διὰ
[55]	ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη,	ἀνάγκη	περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ
[21]	~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον;	~Ἀνάγκη.	~Πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν
[15]	Οἷον ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται,	ἀνάγκη	που ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον
[18]	τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον	ἀνάγκη	που ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ
[41]	δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ	ἀνάγκη	σοι, ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε,
[22]	Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση	ἀνάγκη	ταῦτά τε εἶναι καὶ τὰς
[17]	πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ	ἀνάγκη	τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν
[19]	προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν;	~Ἀνάγκη.	~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν
[26]	τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα	ἀνάγκη,	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε
[37]	καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή,	ἀνάγκην	εἶναι ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι
[46]	ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν καὶ τὴν	ἀνάγκην,	λέγοντα τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι
[6]	πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν	~ἀνάγκην	τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ
[58]	τὸ μὴ πεσεῖν μήτε ~ἄλλης	ἀνάγκης	μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι
[57]	χρόνοι γένωνται, ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽	ἀνάγκης	~φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν
[3]	καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης	ἀνακαθιζόμενος	εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε
[17]	~εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ	ἀνακάμπτοι	πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ
[58]	οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης ἰχθύες	ἀνακύπτοντες	ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως ἄν
[58]	πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν>	ἀνακύψαντα,	ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς
[58]	μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ	ἀνακύψας	ἐκ τῆς θαλάττης εἰς τὸν
[20]	καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην	ἀναλαμβάνειν	εἴη; Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι
[20]	αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας	ἀναλαμβάνομεν	τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ
[44]	ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις	ἀναλαμβάνω,	ἵνα μή τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς,
[24]	ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον	ἀναλίσκοιτε	χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ
[33]	οἷον ἢ νοσήσας ἤ τι	ἀναλώσας	διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ
[38]	~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω	ἀναμαχόμενος	τὸν Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος
[20]	ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ που	ἀναμιμνῄσκεσθαι	λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ
[21]	Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ	~ἀναμιμνῄσκεσθαι	ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες
[19]	ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων	ἀναμιμνῄσκηταί	τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον
[18]	τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν	ἀναμιμνῃσκόμεθα.	Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ
[21]	ὦ Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς.	~Ἀναμιμνῄσκονται	ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη.
[20]	φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ	ἀναμιμνῄσκονται	~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις
[53]	ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι. πάλιν δὲ	~ἀναμιμνῄσκου·	οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν.
[4]	Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας	~ἀναμνήσας	με. περὶ γάρ τοι τῶν
[41]	ἅπασιν. Ὁ δὲ περὶ τῆς	~ἀναμνήσεως	καὶ μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως
[18]	Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου	ἀναμνησθῆναι;	~(Ἔστι μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν
[18]	ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου	ἀναμνησθῆναι,	καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος
[18]	~παθεῖν περὶ οὗ ὁ λόγος,	ἀναμνησθῆναι.	καὶ σχεδόν γε ἐξ ὧν
[18]	καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος	~ἀναμνησθῆναι;	~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν
[18]	γὰρ δήπου, εἴ τίς τι	~ἀναμνησθήσεται,	δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε
[19]	εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ	ἀνάμνησιν	~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί
[41]	αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν	ἀνάμνησιν	εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ
[41]	ἐν ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν	~ἀνάμνησιν	εἶναι, καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος
[18]	ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ,	ἀνάμνησιν	εἶναι; Λέγω δὲ τίνα τρόπον;
[19]	κατὰ πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν	ἀνάμνησιν	εἶναι μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι
[20]	ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις	ἀνάμνησις	ἂν εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ
[18]	δὴ πῶς ἡ καλουμένη μάθησις	~ἀνάμνησίς	ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν (σοι) ἔγωγε,
[18]	ἦ δ᾽ ὅς, τὸ τοιοῦτον	ἀνάμνησίς	τίς ἐστι; Μάλιστα μέντοι ὅταν
[18]	μάθησις ~οὐκ ἄλλο τι ἢ	ἀνάμνησις	τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον
[18]	ἡ λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν	~ἀνάμνησις·	ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν τις
[60]	μέσου ~καθιέναι, πέρα δ᾽ οὔ·	ἄναντες	γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ
[46]	ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν	Ἀναξαγόραν,	καί μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν
[46]	ἐκ βιβλίου τινός, ὡς ἔφη,	Ἀναξαγόρου	~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς ἄρα
[17]	μή, ~ταχὺ ἂν τὸ τοῦ	Ἀναξαγόρου	γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ πάντα χρήματα
[24]	δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειρῶ	ἀναπείθειν·	~μᾶλλον δὲ μὴ ὡς ἡμῶν
[60]	πολλούς, τοὺς μὲν ~βαθυτέρους καὶ	ἀναπεπταμένους	μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς
[11]	ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ	ἀναπιμπλώμεθα	τῆς τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν
[33]	ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος	~ἀναπλέα	ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν
[60]	ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ	ἀναπνεῖ	~ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ
[60]	ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν	ἀναπνεόντων	ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ
[58]	ἄκρα ἔλθοι ἢ πτηνὸς ~γενόμενος	ἀνάπτοιτο,	κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε
[42]	~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν κακία	ἀναρμοστία,	ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη;
[42]	ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην ~καὶ	ἀναρμοστίαν;	Καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν
[42]	δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον	ἀναρμοστίας	οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν; ~Οὐ
[42]	παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία,	ἀναρμοστίας	οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι.
[41]	χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι ἔτι	ἀνάρμοστοι	ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων
[42]	οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ	ἀνάρμοστον	αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ
[55]	ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν;	~Ἀνάρτιον,	ἔφη. ~Τὸ δὲ δίκαιον μὴ
[55]	ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ	ἀνάρτιον	οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ
[53]	τοῦ ἀρτίου τὰ τρία. ~Ἄμοιρα.	~Ἀνάρτιος	ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ
[55]	ὅς, ὦ Κέβης; εἰ τῷ	ἀναρτίῳ	ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο
[65]	διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων καὶ	ἀνασκοποῦντες,	τοτὲ δ᾽ ~αὖ περὶ τῆς
[58]	εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη	ἀνασχέσθαι	θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός
[38]	σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν	ἀναταράξαι	καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ
[37]	τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ	ἀνατίθεμαι	μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί,
[22]	τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων πάντα	ἀναφέρομεν,	(ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν,
[61]	οὗ καὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα	~ἀναφυσῶσιν	ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς γῆς.
[33]	πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων μὲν	ἀναχωρεῖν,	ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι,
[2]	Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που τὸν	ἄνδρα	καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης)
[65]	γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον	ἄνδρα	ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων,
[63]	χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ	(ἄνδρα	ὅστις ἐν τῷ βίῳ τὰς
[12]	ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη	ἄνδρα	(παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ
[47]	ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ	ἄνδρα	τῷ μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον
[13]	τοιαύτη ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι	ἀνδραποδώδης	τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽
[31]	γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν	ἄνδρας	μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς δέ γε
[8]	δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽	(ἄνδρας	τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ
[13]	σωφροσύνη καὶ ἡ ~δικαιοσύνη καὶ	ἀνδρεία,	καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ
[63]	σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ	ἀνδρείᾳ	καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω
[13]	πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ καὶ	~ἀνδρεία	καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ
[13]	Σιμμία, οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη	ἀνδρεία	τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα προσήκει;
[13]	ἐννοῆσαι τήν γε τῶν ἄλλων	ἀνδρείαν	τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι
[13]	~Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει	ἀνδρεῖοί	εἰσι πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι·
[34]	δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι ~καὶ	ἀνδρεῖοι,	οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ ἕνεκά
[13]	μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ	ἀνδρεῖοι	τὸν ~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι
[13]	γε δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ	ἀνδρεῖον	εἶναι. ~(Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί
[57]	~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη, ὦ	ἄνδρες,	δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ
[35]	βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν	ἄνδρες	~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ
[3]	ἅμα, Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ	ἄνδρες,	~ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο ὃ
[64]	ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω, ὦ	~ἄνδρες,	Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος
[24]	ἐν ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ	ἄνδρες,	πολλὰ δὲ ~καὶ τὰ τῶν
[7]	Κέβης· τί γὰρ ἂν βουλόμενοι	ἄνδρες	σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους
[2]	οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ	ἀνδρί;	Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες
[12]	ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ ἄλλῳ	ἀνδρὶ	ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν
[63]	διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι	ἀνδρί·	ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν
[5]	~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ	ἀνδρί·	σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ
[51]	παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας,	(Ἀνδρικῶς,	~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς
[40]	ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ	ἀνδριστέον	καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ
[35]	ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι	ἀνδρός·	δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν
[9]	ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου	~ἀνδρὸς	εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς
[2]	γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα με	ἀνδρὸς	ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ
[66]	ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου	ἀνδρὸς	(ἑταίρου ~ἐστερημένος εἴην. Ὁ δὲ
[13]	ἱκανόν σοι τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο	ἀνδρός,	ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα
[34]	ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ	ἀνδρὸς	φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν ~οἰηθείη
[67]	Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο,	ἀνδρός,	ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν
[62]	τὸν ἄλλον βίον ~βιῶσιν, ἢ	ἀνδροφόνοι	τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται,
[62]	ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς μὲν	ἀνδροφόνους	κατὰ τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς δὲ
[65]	καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν	ἀνδρῶν	~λῷστος, καὶ νῦν ὡς γενναίως
[16]	μὲν καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν δ᾽	ἀνεγείρεσθαι.	ἱκανῶς σοι, ἔφη, ἢ οὔ;
[17]	καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ δ᾽	ἀνεγείρεσθαι	μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον ἐκ τοῦ
[46]	ὡς τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ	ἀνεγίγνωσκον,	ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα εἰδείην τὸ
[38]	καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους	ἀνεκαλέσατο	καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί
[19]	ὁμοιότητα εἴτε μὴ ~ἐκείνου οὗ	ἀνεμνήσθη;	~Ἀνάγκη, ἔφη. ~Σκόπει δή, ἦ
[18]	Σιμμίαν τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος	ἀνεμνήσθη,	~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽
[18]	οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν ὅτι	ἀνεμνήσθη,	οὗ τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν; ~Πῶς
[1]	~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν	ἄνεμοι	ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ
[24]	παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ	ἄνεμος	~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος
[60]	ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς ~τινας	ἀνέμους	καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ (εἰσιὸν
[34]	ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν	ἀνέμων	διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη ~οἴχηται καὶ
[25]	ὃς ὁ Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς	ἀνερέσθαι	ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα
[7]	ἔφη, (ὁ) Κέβης λόγους τινὰς	~ἀνερευνᾷ,	καὶ οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει
[37]	~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ,	ἀνερωτῴη	πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ ~γένος
[41]	Ὅδε μὲν γάρ (μοι γέγονεν	~ἄνευ	ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ
[2]	παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου ἰόντα	ἄνευ	~θείας μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ
[47]	τῷ ~ὄντι, ἄλλο δὲ ἐκεῖνο	ἄνευ	οὗ τὸ αἴτιον οὐκ ἄν
[62]	αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι	ἄνευ	τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν
[39]	ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι	ἄνευ	τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί γε
[39]	ὅς, αἰσχρόν, καὶ δῆλον ὅτι	ἄνευ	τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια ὁ
[39]	πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι	ἄνευ	τῆς περὶ τοὺς λόγους τέχνης,
[47]	εἰ δέ τις λέγοι ὅτι	ἄνευ	τοῦ τὰ τοιαῦτα ἔχειν καὶ
[31]	ἔθους τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν	~ἄνευ	φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ; ~Πῇ
[49]	τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ	ἀνευρήσειν	ὡς ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ
[22]	~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον	ἀνευρίσκοντες	~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ
[3]	~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων,	ἀνεῴγετο	γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ
[34]	ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ	~ἀνήνυτον	ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως
[21]	πῇ σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ;	Ἀνὴρ	ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι
[44]	καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος	ἀνὴρ	μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ
[1]	δή ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ	ἀνὴρ	πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς
[63]	νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν	ἀνὴρ	~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν
[8]	~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται εἰκότως	ἀνὴρ	τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας
[2]	ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι	ἁνὴρ	~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ
[3]	οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη,	~ἀνηυφήμησέ	τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν,
[59]	φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα τε καὶ	ἄνθη	καὶ τοὺς καρπούς· καὶ αὖ
[23]	καὶ εἶναι πρὶν καὶ εἰς	ἀνθρώπειον	σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται
[29]	καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν	ἀνθρωπείων	ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ
[56]	οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν	~ἀνθρωπίνην	ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι
[31]	εἰς ταὐτόν γε ~πάλιν τὸ	ἀνθρώπινον	γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν
[18]	ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε τῷ	ἀνθρωπίνῳ	εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ
[28]	ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ δὲ	~ἀνθρωπίνῳ	καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ
[34]	τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν	~ἀνθρωπίνων	κακῶν. Εκ δὴ τῆς τοιαύτης
[35]	ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον τῶν	ἀνθρωπίνων	λόγων λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ
[12]	τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς; Ἢ	ἀνθρωπίνων	μὲν ~παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ
[21]	γὰρ δὴ ἀφ᾽ οὗ γε	~ἄνθρωποι	γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα.
[35]	οὗπέρ εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽	ἄνθρωποι	διὰ τὸ αὑτῶν δέος τοῦ
[18]	Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ	ἄνθρωποι,	ἐάν τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ
[3]	εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ	ἄνθρωποι	ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς
[6]	ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ	ἄνθρωποι	καὶ οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν
[29]	ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ πολλοὶ	(ἄνθρωποι;	Πολλοῦ γε ~δεῖ, ὦ φίλε
[39]	οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς	ἀνθρώποις,	ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ
[41]	ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ	ἀνθρώποις·	ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ τῶν
[39]	ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς	ἀνθρώποις;	Εἰ γάρ που μετὰ τέχνης
[10]	ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς	~ἀνθρώποις,	ἢ τά γε τοιαῦτα καὶ
[14]	~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς	ἀνθρώποις	μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος,
[6]	σοι ~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς	ἀνθρώποις	μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ
[9]	που, ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς	ἀνθρώποις	ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν ~τοιούτων
[66]	Ἰδὼν δὲ ὁ Σωκράτης τὸν	~ἄνθρωπον,	εἶεν, ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ
[39]	καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν	ἄνθρωπον,	~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον
[39]	μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν	ἄνθρωπον	ἢ ~κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν;
[45]	καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν	ἄνθρωπον	μέγαν. Οὕτως ~τότε ᾤμην· οὐ
[66]	εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν	ἄνθρωπον,	Τί λέγεις, ἔφη, περὶ τοῦδε
[56]	~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν	ἄνθρωπον	τὸ μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν,
[37]	λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ	ἄνθρωπος	ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς, τεκμήριον
[14]	καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ	ἄνθρωπος	ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος,
[45]	τε πολλῶν καὶ διὰ τί	ἄνθρωπος	~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ
[66]	διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ ὁ	ἄνθρωπος	ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς τὰ
[37]	οὐδέν τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα	ἄνθρωπός	~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον.
[66]	ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ	ἄνθρωπος	καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος
[65]	εἰ δὲ μή, ~τριψάτω ὁ	ἄνθρωπος.	~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι,
[65]	ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ	ἄνθρωπος·	καὶ ~παρὰ πάντα μοι τὸν
[45]	μοι δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο	~ἄνθρωπος	παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι
[37]	παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ γε	ἄνθρωπος	σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε
[7]	ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν	ἄνθρωπος	τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον
[29]	οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ	ἄνθρωπος,	τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ
[37]	καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ	ἀνθρώπου,	(ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ
[33]	ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς	ἀνθρώπου	ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα
[18]	γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην	~ἀνθρώπου	ἀναμνησθῆναι, καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον
[23]	ὅπως μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ	ἀνθρώπου	διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ καὶ αὐτῇ
[21]	καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν	ἀνθρώπου	εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν
[41]	~τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς	ἀνθρώπου	εἶδός τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι,
[37]	πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ ~γένος	ἀνθρώπου	ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ τε
[18]	τὰ τοιάδε· ἄλλη που ἐπιστήμη	ἀνθρώπου	καὶ λύρας. ~Πῶς γὰρ οὔ;
[14]	ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ	ἀνθρώπου	καί τινα δύναμιν ἔχει καὶ
[37]	(τινος) ὅτι πολὺ τὸ τοῦ	ἀνθρώπου,	οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι παντὸς ἄρα
[44]	ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ εἰς	ἀνθρώπου	σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ
[37]	ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ	ἀνθρώπου	τό γε ~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν;
[37]	ταῦτα ὥσπερ ἄν τις περὶ	~ἀνθρώπου	ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι τοῦτον
[44]	ἦν ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς	ἀνθρώπους	γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα
[6]	~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς	ἀνθρώπους	ἓν τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς
[9]	ἂν τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν	ἀνθρώπους	καὶ πάνυ ὅτι τῷ ὄντι
[35]	που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους	ἀνθρώπους	πείσαιμι (ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι
[8]	καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽	ἀνθρώπους	τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν
[59]	~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ	ἀνθρώπους,	τοὺς μὲν ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας,
[3]	αὐτὼ μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ	ἀνθρώπῳ,	ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ
[56]	~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽	ἀνθρώπῳ	ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς
[46]	~τούτου οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν	ἀνθρώπῳ	καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ
[43]	ἦ δ᾽ ὅς· τῶν ἐν	ἀνθρώπῳ	πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις
[6]	ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ	ἀνθρώπῳ,	ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε
[26]	ὁρατὸν ἢ ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽	ἀνθρώπων	γε, ὦ Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ
[15]	εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν	ἀνθρώπων	εἴτε καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν
[22]	ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος	ἀνθρώπων	~ἐστὶν πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς
[25]	δὲ τῶν πολλῶν καλῶν, οἷον	ἀνθρώπων	ἢ ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ
[15]	ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽	ἀνθρώπων,	ἦ δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον
[21]	μὴ αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ	ἀνθρώπων	οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε τοῦτο
[56]	πάντων μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη,	ἀνθρώπων	τέ γε καὶ ἔτι μᾶλλον,
[26]	~ἄλλῃ τινὶ οἴει; ~Τῇ τῶν	ἀνθρώπων.	~Τί οὖν περὶ ψυχῆς λέγομεν;
[9]	σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν ἄλλων	ἀνθρώπων;	~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ που,
[12]	καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς	ἀνθρώπων	φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει.
[26]	καὶ τὰ μὴ τῇ τῶν	ἀνθρώπων	φύσει ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ τινὶ
[62]	~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν	ἀνιάτως	ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν
[47]	δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ	~ἀνίεσθαι,	περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν
[19]	Αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε	ἄνισά	σοι ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης
[19]	σοι ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης	ἀνισότης;	~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ Σώκρατες. ~Οὐ
[65]	εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν	ἀνίστατο	εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος,
[44]	ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ	ἀνόητόν	τε καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει.
[44]	προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ	ἀνόητος	εἴη, τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ
[7]	ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽	ἀνόητος	μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν οἰηθείη
[28]	καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ	ἀνοήτῳ	καὶ διαλυτῷ καὶ μηδέποτε ~κατὰ
[37]	προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ	ἀνοήτως	θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ ἔχῃ
[40]	ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ	ἄνοιά	μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν
[42]	καὶ ~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ	ἄνοιάν	τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι
[29]	αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης καὶ	ἀνοίας	καὶ φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων
[19]	ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε	ἀνοίσειν,	ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽
[3]	γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ	ἀνοιχθείη,	εἰσῇμεν παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ
[3]	δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε ἕως	ἀνοιχθείη	~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων,
[19]	~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε	ἀνόμοιον,	ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι.
[20]	ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν	ἀνόμοιον	ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον· ὥστε,
[19]	ἢ ὁμοίου ὄντος τούτοις ἢ	ἀνομοίου;	~Πάνυ γε. ~Διαφέρει δέ γε,
[19]	~ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ	ἀνομοίων;	~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ
[59]	κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους	ἀνόσους	εἶναι καὶ χρόνον τε ζῆν
[55]	ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ	ἀντ᾽	ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα
[17]	εἴη, τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ	ἀνταποδιδοίη	γιγνόμενον ἐκ τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽
[17]	δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ	ἀνταποδιδοίη	τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα,
[16]	ἦ δ᾽ ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ	ἀνταποδώσομεν	τὴν ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ
[37]	εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν	~ἀντέχειν	δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι
[13]	χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα	ἀντὶ	ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις ᾖ
[13]	ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα ~ὀρθόν,	ἀντὶ	οὗ δεῖ πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι,
[35]	δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ	~ἀντιλαβάς,	εἴ γε δή τις αὐτὰ
[38]	γάρ μου ὁ λόγος οὗτος	~ἀντιλαμβάνεται	καὶ νῦν καὶ ἀεί, τὸ
[37]	σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου	~ἀντιλήψει·	δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι τούτοις
[49]	οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ	ἀντιλογικοὶ	περί τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος
[39]	μάλιστα δὴ οἱ (περὶ τοὺς	ἀντιλογικοὺς	λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες
[2]	καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ	Ἀντισθένης·	~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ
[57]	περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ	~ἀντιτείνασα	καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ καὶ
[40]	εἰ δὲ μή, παντὶ λόγῳ	ἀντιτείνετε,	~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ
[4]	βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ	ἀντίτεχνος	(εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ
[37]	ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον	ἀνυφαίνοι	ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο
[62]	τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων,	~ἄνω	δὲ εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν
[58]	κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι	ἄνω	ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ
[60]	τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ κυμαίνει	ἄνω	καὶ κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ
[60]	γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν	ἄνω	καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ
[45]	τί ἔστι. καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν	~ἄνω	κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ
[39]	ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ	ἄνω	~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα
[49]	αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν	ἄνωθεν	βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως ἐπί τι
[59]	γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ τις	ἄνωθεν	θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι,
[55]	~ἄλλο τι τὰ τρία ἢ	ἀνώλεθρα	ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ;
[37]	ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ	ἀνώλεθρον·	εἰ δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι
[55]	καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν	ἀνώλεθρον	εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα
[55]	εἰ μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ	ἀνώλεθρον	~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς
[55]	Εἰ μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ	ἀνώλεθρόν	ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος
[55]	~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ	ἀνώλεθρόν	ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο
[55]	οἶμαι κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον	ἀνώλεθρον	ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ
[56]	ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ	(ἀνώλεθρον,	~καὶ τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν
[44]	ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν	(ἀνώλεθρόν	~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ
[56]	εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ	ἀνώλεθρος	ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος
[55]	πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ	ἀνώλεθρος·	εἰ δὲ μή, ~ἄλλου ἂν
[55]	εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν	(ἀνωλέθρῳ	εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ τρία
[58]	ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν	ἄξια.	Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν παρ᾽
[62]	εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν	ἀξίαν	~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν
[41]	καὶ μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως	ἀξίας	ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που
[36]	λόγον τί φήσομεν, ἐάν ~τις	ἀξιοῖ	κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν
[38]	ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς	ἄξιοι	εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ τὰ
[9]	ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ	ἄξιοί	εἰσιν θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου
[9]	σφᾶς γε οὐ λελήθασιν ὅτι	ἄξιοί	εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ
[44]	δὴ τὸ ~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς·	ἀξιοῖς	ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν
[58]	δὴ καὶ μῦθον λέγειν καλόν,	ἄξιον	ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει
[9]	~τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ	ἄξιον	εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς τι
[63]	καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ	ἄξιον	κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς
[58]	τῆς ~ἅλμης, καὶ οὔτε φύεται	ἄξιον	λόγου οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ,
[37]	ὥστε τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω	ἄξιον	πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[52]	μὴ μόνον αὐτὸ τὸ εἶδος	~ἀξιοῦσθαι	τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς τὸν
[12]	ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ	(ἀξίως	λόγου ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει
[21]	~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς	ἀξίως	οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ
[5]	καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς ὅτῳ	ἀξίως	τούτου τοῦ πράγματος ~μέτεστιν. Οὐ
[26]	περὶ ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ	ἀόρατον	εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα;
[36]	εἴποι, ὡς ἡ μὲν ἁρμονία	ἀόρατον	καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν τι
[47]	στερεὰ καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς	ἀπ᾽	ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα οἷα
[11]	τῆς τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν	ἀπ᾽	αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ θεὸς
[10]	(ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ φεύγει	ἀπ᾽	αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ᾽
[11]	τις ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται	ἀπ᾽	αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα πρὸς τὸ
[33]	ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν	ἀπ᾽	~(αὐτῶν ὧν ἄν τις οἰηθείη,
[49]	οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ	ἀπ᾽	~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι
[49]	ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι	ἀπ᾽	ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί τι καλὸν
[2]	πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν	ἀπαγγεῖλαι,	εἰ μή τίς σοι ~ἀσχολία
[45]	ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι	ἀπάγεται	καὶ χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου.
[3]	τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη,	ἀπαγέτω	τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην
[40]	ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ	ἀπαίδευτοι	~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν
[10]	~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων,	ἀπαλλαγεὶς	ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ
[9]	τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ σώματος	ἀπαλλαγεῖσαν	~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα
[9]	χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς	ἀπαλλαγὲν	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ ~σῶμα
[57]	ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς	~ἀπαλλαγή,	ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς
[14]	παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν	ἀπαλλαγῇ	τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ,
[34]	ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ	ἀπαλλαγῇ	τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν ἀνέμων
[9]	τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος	ἀπαλλαγήν;	Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ τεθνάναι,
[11]	μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι,	(ἀπαλλακτέον	αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ
[30]	ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ	ἀπαλλάξεσθαι;	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ (καὶ)
[35]	~οὐδὲ δυσθυμότερον αὐτῶν τοῦ βίου	ἀπαλλάττεσθαι.	ἀλλὰ τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν
[30]	μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος	~ἀπαλλάττηται,	ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα
[29]	ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν μὲν ~καθαρὰ	ἀπαλλάττηται,	μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε
[23]	~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ	ἀπαλλάττηται	τούτου, τότε καὶ αὐτὴν ~τελευτᾶν
[7]	~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως	ἀπαλλάττοιντο	αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης
[29]	ἡ ~τοιαύτη καὶ οὕτω πεφυκυῖα	ἀπαλλαττομένη	τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ
[14]	ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς	ἀπαλλαττομένη	τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ
[11]	ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ	ἀπαλλαττόμενοι	τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς
[62]	τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ	ἀπαλλαττόμενοι	(ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς
[61]	χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ	ἀπαντᾷ	ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ
[47]	ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον	ἅπαντα	συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς
[49]	μή τίς σοι ἐναντίος λόγος	ἀπαντήσῃ,	ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα
[6]	εἰ τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων	ἁπάντων	ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει
[20]	ὁσίου καί, ὅπερ λέγω, περὶ	ἁπάντων	οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ
[48]	αἰτίας καὶ περὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	(ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν μή,
[10]	καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ	~ἁπάντων	τῆς οὐσίας ὃ (τυγχάνει ἕκαστον
[44]	~δὲ δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε	ἅπαξ	εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις,
[60]	ἃ παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα, ἢ	ἅπαξ	ἢ καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ
[1]	εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν	~ἀπάξειν	εἰς Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ
[52]	δύο καὶ (τὰ) τέτταρα καὶ	ἅπας	ὁ ἕτερος αὖ στίχος τοῦ
[58]	γῆ καὶ οἱ λίθοι καὶ	ἅπας	ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα
[57]	ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν	ἅπας	φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ
[52]	καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ	~ἅπας,	ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ
[59]	γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε	~ἅπασι	καὶ ἔτι χρυσῷ τε καὶ
[41]	γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις	ἅπασιν.	Ὁ δὲ περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως
[32]	δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις μὲν	ἅπασιν,	ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς τι
[32]	τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν	ἁπασῶν	καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν
[33]	ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων σκέψις,	~ἀπάτης	δὲ ἡ διὰ τῶν ὤτων
[33]	καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι	ἀπάτης	μὲν μεστὴ ἡ διὰ τῶν
[38]	ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν λόγον	ἀπεδέξατο,	~ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο
[46]	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν	ἀπεδόμην	πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ
[4]	τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ	ἀπειθῆσαι	~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ
[41]	γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ	ἀπεικάζεις,	ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ λύρα
[22]	~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ	ἀπεικάζομεν,	ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα
[43]	δὲ πρᾳότερον, καὶ τὰ μὲν	ἀπειλοῦσα,	τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις
[4]	σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα.	(Ἄπειμι	δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι
[35]	προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν	ἀπείπῃ	τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός·
[48]	δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ	ἀπειρήκη	τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι
[49]	τὴν σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν	ἀπειρίαν,	ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς
[66]	ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος	ἀπέκλαον	ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν
[66]	~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι	ἀπεκρίνατο,	ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη
[37]	ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ	~ἀπεκρίνατο;	Καὶ γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν
[62]	καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς	ἀπέκτειναν,	οἱ δὲ οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες
[55]	οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν	~ἀπελθὸν	ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ
[24]	ὑπάρξει, ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ	(ἀπελίπομεν	~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν.
[13]	κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν	ἀπέλιπον	ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ
[45]	σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε	ἀπέμαθον	καὶ ~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ
[51]	κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς, ~ἔφη,	ἀπεμνημόνευκας,	οὐ μέντοι ἐννοεῖς τὸ διαφέρον
[66]	ἥκιστα τούτου ἕνεκα τὰς ~γυναῖκας	ἀπέπεμψα,	ἵνα μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ
[25]	οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν	ἅπερ	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως
[64]	ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν;	~Ἅπερ	ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων,
[49]	ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽	ἅπερ	ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν
[33]	σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι	ἅπερ	ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ.
[9]	ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ	ἅπερ	ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον
[25]	δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽	ἅπερ	ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ
[8]	σοι ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν	ἅπερ	λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι,
[63]	ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος	ἀπεργάζεσθαι,	τὰς δὲ περὶ τὸ μανθάνειν
[53]	τῇ μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο	~ἀπεργάζηται	οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ.
[50]	τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι	ἀπέρχεται	ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ
[29]	τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς	ἀπέρχεται,	τὸ θεῖόν τε ~καὶ ἀθάνατον
[55]	~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν	ἀπεσβέννυτο	οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν
[33]	ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως	ἀπέχεται	τῶν ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν
[32]	~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα	ἀπέχονται	αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι,
[32]	καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι	ἀπέχονται	τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν
[13]	στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων	ἀπέχονται	ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί
[3]	αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν	ἀπῆγόν	τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν
[65]	ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος	ἀπῄει.	~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς
[14]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ	ἀπηλλαγμένη	τούτων τῶν κακῶν ὧν σὺ
[29]	τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων	ἀπηλλαγμένῃ,	ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ τῶν
[57]	ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος ἅμ᾽	~ἀπηλλάχθαι	καὶ τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ
[12]	φρονήσεως ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου	ἀπηλλάχθαι	συνόντος αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν
[34]	καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη	ἀπηλλάχθαι	τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ δὴ
[65]	μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ παιδία	ἀπιέναι	ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽
[8]	διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ ~ἔχεις	ἀπιέναι,	ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν
[35]	ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν	~ἀπιέναι	οὗπέρ εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽
[4]	ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ	ἀπιέναι	πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ)
[56]	ἀθάνατον σῶν καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται	ἀπιόν,	~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς
[64]	ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι	~(ἀπιόντα,	ἵνα Κρίτων ῥᾷον φέρῃ, καὶ
[55]	περιττὸν καὶ τὰ ~τρία οἴχεται	ἀπιόντα·	καὶ περὶ πυρὸς καὶ θερμοῦ
[7]	φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας	ἀπιόντας,	ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ
[32]	μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς (καθαρῷ	~ἀπιόντι	οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ
[38]	ἢ καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ	ἄπιστα	ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς,
[41]	Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι,	ἀπιστεῖ	τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ
[56]	ἄλλο τι λέγειν οὐδέ πῃ	~ἀπιστεῖν	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή
[22]	καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς τὸ	ἀπιστεῖν	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ
[18]	τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ.	Ἀπιστεῖς	γὰρ δὴ πῶς ἡ καλουμένη
[37]	ἂν φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι	ἀπιστεῖς,	ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου
[56]	τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι	ἀπιστίαν	ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ
[38]	πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς	ἀπιστίαν	καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις
[38]	Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς	ἀπιστίαν	καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου ὁ
[13]	καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς	ἀπιστίαν	παρέχει) εἴ τι οὖν ὑμῖν
[37]	ἦν τὸ σὲ αὖ θρᾶττον	(ἀπιστίαν	παρέχει) ~Λέγω δή, ἦ δ᾽
[14]	δὲ περὶ τῆς ~ψυχῆς πολλὴν	ἀπιστίαν	παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν
[37]	οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις	(ἀπιστοίη	αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι
[39]	εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε καὶ	ἄπιστον,	καὶ αὖθις ~ἕτερον· καὶ ὅταν
[56]	οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ	ἀπιστῶ	ἔκ γε τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ
[18]	ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν;	~Ἀπιστῶ	μέν (σοι) ἔγωγε, ἦ δ᾽
[64]	οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι	ἀπιὼν	εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας,
[57]	Ἅιδου φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε	ἁπλῆ	οὔτε μία φαίνεταί μοι εἶναι.
[57]	Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν γὰρ	ἁπλῆν	~οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου φέρειν,
[6]	τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων	ἁπλοῦν	ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ
[49]	τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο δὲ	ἁπλῶς	καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως
[51]	~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς,	ἁπλῶς	τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ
[19]	ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ	ἀπὸ	ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε
[7]	ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ	ἀπό	γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽
[15]	τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ ἕτερον,	~ἀπὸ	δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν
[47]	τὸ βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον.	~Ἀπὸ	δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε,
[15]	~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις,	(ἀπὸ	μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ
[12]	φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς	ἀπὸ	σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν,
[12]	ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς	ἀπὸ	~σώματος; ~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽
[19]	οὐδέν· ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν	ἀπὸ	(ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς,
[2]	παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις	ἀπό	τε τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ
[2]	τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ	ἀπὸ	τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα
[9]	~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν	ἀπὸ	τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως
[9]	~τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν	ἀπὸ	τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽
[7]	ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον (εἶναι	ἀπὸ	~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν
[9]	γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν	(ἀπὸ)	τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽
[9]	τι ἢ τὴν τῆς ψυχῆς	ἀπὸ	τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι
[12]	λέγεται, ~τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα	ἀπὸ	τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ
[20]	ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν τι	ἀπὸ	τούτου ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ
[57]	τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν·	ἀπὸ	τῶν ~θυσιῶν τε καὶ νομίμων
[19]	ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε	ἀπὸ	τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι,
[58]	οἰκεῖν (τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν	ἀπὸ	Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ,
[64]	ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς	ἀποβλέψας	εἶπεν· Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες,
[20]	λήθην λέγομεν, ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης	~ἀποβολήν;	~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες.
[13]	μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ	ἀπογιγνομένων	καὶ ἡδονῶν καὶ ~φόβων καὶ
[65]	καὶ νῦν ὡς γενναίως με	ἀποδακρύει.	Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ Κρίτων,
[41]	πείθω, ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς	~ἀποδέδεγμαι.	Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς ἔοικε,
[23]	μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.	~Ἀποδέδεικται	μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[23]	γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι;	ἀποδέδεικται	μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ
[22]	ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς	ἀποδέδεικται.	~Τί δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη
[23]	μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες,	ἀποδεδεῖχθαι,	ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ
[37]	πολὺ τὸ τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο	ἀποδεδεῖχθαι	~ὅτι παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ
[23]	Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ	~ἀποδεδεῖχθαι	οὗ δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι
[55]	~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ	ἀποδεδεῖχθαι	φῶμεν; ἢ πῶς δοκεῖ; ~Καὶ
[37]	ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς	ἀποδεδεῖχθαι·	~Ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν
[37]	θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ ἔχῃ	ἀποδεῖξαι	ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν
[17]	πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα	~ἀποδείξειεν	καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ
[41]	τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς	ἀποδείξεις	ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν,
[18]	Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ	ἀποδείξεις;	~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ σφόδρα
[41]	μὲν γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ	ἀποδείξεως	μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας,
[23]	~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος ἡ	ἀπόδειξις	ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ
[41]	μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας	ἀποδέξασθαι	~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που οὕτως
[41]	ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που	~ἀποδέξῃ	γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον
[41]	ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ	ἀποδέξῃ;	~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ
[41]	ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου	~ἀποδέχεσθαι	λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία.
[41]	πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ	ἀποδέχεσθε,	ἢ τοὺς ~μέν, τοὺς δ᾽
[35]	καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ	ἀποδέχεται	τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ,
[49]	~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν	ἀποδέχοιο	εἴ τίς τινα φαίη ἕτερον
[45]	αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ	ἀποδέχομαι	ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί
[5]	(καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε	ἀποδημεῖν	διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν περὶ
[12]	βίῳ γέγονεν, ~ὥστε ἥ γε	(ἀποδημία	ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ
[5]	τε καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς	ἀποδημίας	τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν
[46]	ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν	ἀποδιδόντα	τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι
[6]	ἑαυτὸν ἐκ ταύτης ~λύειν οὐδ᾽	ἀποδιδράσκειν,	μέγας τέ τίς μοι φαίνεται
[47]	πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ	~ἀποδιδράσκειν	ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽
[66]	τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ	ἀπόδοτε	καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα,
[16]	ἔσται ἡ φύσις; Ἢ ἀνάγκη	ἀποδοῦναι	τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν;
[8]	δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν λόγον	~ἀποδοῦναι,	ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ
[35]	ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς	ἀποθανεῖν,	ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ πρόσθεν
[37]	ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ	ἀποθανεῖσθαι	αὖθις ~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει
[37]	ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα	ἀποθανεῖσθαι	δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς
[44]	οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων	ἀποθανεῖσθαι,	θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν
[8]	διατρίψας ~τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων	(ἀποθανεῖσθαι	καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα
[13]	ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα	ἀποθανεῖσθαι,	ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος
[23]	οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ	εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ αὖθις
[29]	οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ	ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν
[17]	τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ	ἀποθάνοι,	μένοι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι
[1]	γε ~δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν	ἀποθάνοι·	τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν εἶχεν
[37]	τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου	ἀποθανόντος	λέγοι τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι
[38]	ὅς με πείσει ὡς τοῦ	~ἀποθανόντος	οὐ συναποθνῄσκει ἡ ψυχή. Λέγε
[14]	πίστεως, ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ	ἀποθανόντος	τοῦ ἀνθρώπου καί τινα δύναμιν
[37]	λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς	ἀποθανόντος	τοῦ ἀνθρώπου τό γε ~ἀσθενέστερον
[37]	ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ καὶ	ἀποθανόντων	ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ
[12]	~παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων	ἀποθανόντων	πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς
[15]	ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ τῶν	ἀποθανόντων	τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι ἢ
[57]	ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς	ἀποθανοῦσι	τοῦ τε σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι
[64]	μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν	ἀποθάνω,	ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων
[37]	ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι
[23]	ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι
[37]	ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	ἔτι που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ
[23]	δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ πρὶν
[44]	ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος	ἀποθανὼν	ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ
[1]	γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται	ἀποθανών.	Τί οὖν ἦν τοῦτο, ὦ
[56]	μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ	~ἀποθνῄσκει,	τὸ δ᾽ ἀθάνατον σῶν καὶ
[4]	τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ με	ἀποθνῄσκειν,	ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις
[16]	φύσις; Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ	ἀποθνῄσκειν	~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που,
[7]	~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν	(ἀποθνῄσκειν,	ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ,
[12]	ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες	ἀποθνῄσκειν	~μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα
[16]	σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ	ἀποθνῄσκειν	σαφὲς δήπου, ἢ οὔ; ~Πάνυ
[9]	οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ	ἀποθνῄσκειν	~τε καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν
[14]	~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος	ἀποθνῄσκῃ,	εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ
[17]	ὦ φίλε Κέβης, καὶ εἰ	ἀποθνῄσκοι	μὲν πάντα ὅσα τοῦ ζῆν
[7]	τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν	ἀποθνῄσκοντας	πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν.
[5]	βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ	ἀποθνῄσκοντι	τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί δέ,
[23]	τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ ἅμα	ἀποθνῄσκοντος	τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ
[24]	ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι	~ἀποθνῄσκων.	~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς
[12]	ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε	~ἀποθνῄσκων	καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε;
[38]	(Φαίδων) τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας	ἀποκερῇ.	~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ
[35]	τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν	ἀποκνήσητε	~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν,
[49]	τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως, οὕτως	ἀποκρίναιο	ἄν. Εἰ δέ τις αὐτῆς
[49]	χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ	ἀποκρίναιο	ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης
[37]	χρείᾳ τε ὄντος καὶ φορουμένου,	~ἀποκριναμένου	δή (τινος) ὅτι πολὺ τὸ
[49]	δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ	ἀποκρίνασθαι	καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος
[4]	μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ	ἀποκρίνασθαι	ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ εὖ
[49]	καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ	~ἀποκρίνασθαι	ὅτι τῷ καλῷ τὰ καλὰ
[49]	κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς	ἀποκρίνασθαι	τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ δὲ
[25]	τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ	ἀποκρινόμενοι,	πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ
[20]	ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν	ἀποκρινόμενοι.	Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων
[54]	μή μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ	ἀποκρίνου,	~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ
[54]	βούλομαι. ~Ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς, ἔφη.	~Ἀποκρίνου	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ
[20]	ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς	ἀποκρίσεσιν	ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων
[37]	μέντοι ~μοι χρῆναι πρὸ τῆς	ἀποκρίσεως	ἔτι πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι (τί
[54]	οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ	ἀπόκρισιν	ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ
[54]	παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον	ἀπόκρισιν,	τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν
[6]	οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν	ἀποκτεινύναι	δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς
[1]	τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα	ἀποκτεινύναι,	πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν τε
[6]	φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν	ἀποκτεινύναι,	ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε,
[6]	κτημάτων εἴ τι αὐτὸ ἑαυτὸ	~ἀποκτεινύοι,	μὴ σημήναντός σου ὅτι βούλει
[1]	χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι	ἀπολαβόντες	(αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς
[24]	ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς	ἀπολείπεις;	~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη,
[52]	πεφυκέναι ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε	~ἀπολείπεσθαι;	Λέγω δὲ αὐτὸ εἶναι οἷον
[7]	οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς	ἀπολείπων	~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς
[13]	ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε	ἀπολείπων	καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ
[52]	ψυχροῦ αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι ἢ	ἀπολεῖσθαι,	~οὐ μέντοι ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον
[52]	θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ ἢ	ἀπολεῖσθαι.	~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ πῦρ
[52]	οὐ φήσομεν τὰ τρία καὶ	ἀπολεῖσθαι	~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι,
[40]	ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον	~ἀπολεῖται.	Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ Σιμμία
[37]	νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν	ἀπόληται.	~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν
[60]	ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν	ἀπολίπῃ,	δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε
[66]	ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη.	Ἀπολλόδωρος	δὲ καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[2]	εἷς δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως,	Ἀπολλόδωρος	~(οἶσθα γάρ που τὸν ἄνδρα
[2]	~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ ὁ	Ἀπολλόδωρος	τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ Κριτόβουλος
[14]	τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ	~ἀπολλύηται	ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ,
[41]	τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ	ἀπολλύηται,	καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος,
[21]	ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε·	ἀπόλλυμεν	δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ ἄλλῳ
[21]	ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ	ἀπόλλυμεν	~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ
[52]	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι	~(ἀπολλύμενα	ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ φήσομεν
[41]	~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ	ἀπολλύμενον	οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ
[44]	γε ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ	ἀπολλύοιτο.	Διαφέρειν ~δὲ δὴ φῂς οὐδὲν
[37]	γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ	ἀπολλύοιτο	ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽
[37]	ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε	ἀπολλύοιτο	ἡ ~ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα
[37]	ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου ~προτέραν	ἀπόλλυσθαι,	ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽
[36]	ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην	ἀπόλλυσθαι.	~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ
[55]	ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ,	~ἀπόλλυσθαι·	θάνατον μὲν γὰρ δὴ ἐκ
[56]	παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε	~ἀπόλλυσθαι.	~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ Δί᾽
[37]	ἔν τινι τῶν θανάτων παντάπασιν	~ἀπόλλυσθαι,	τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον καὶ
[50]	εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ	ἀπόλλυται	ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν,
[45]	λόγῳ δι᾽ ὅτι γίγνεται ἢ	ἀπόλλυται	ἢ ἔστι, κατὰ τοῦτον τὸν
[46]	περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ	ἀπόλλυται	ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ
[45]	γίγνεται ~ἕκαστον καὶ διὰ τί	ἀπόλλυται	καὶ διὰ τί ἔστι. καὶ
[41]	~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον	ἀπόλλυται.	οὗτος οὖν σοι ὁ λόγος
[55]	ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ	~ἀπόλλυται·	τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν
[4]	λόγους καὶ τὸ εἰς τὸν	Ἀπόλλω	προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές ~με
[1]	καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν	~Ἀπόλλωνι	ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε, εἰ
[35]	κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι τοῦ	~Ἀπόλλωνος	ὄντες, μαντικοί τέ εἰσι καὶ
[1]	θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ	Ἀπόλλωνος	στέψῃ τὴν ~πρύμναν τοῦ πλοίου·
[8]	ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς	ἀπολογήσασθαι	ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ
[7]	ὅτι χρή με πρὸς ταῦτα	~ἀπολογήσασθαι	ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν
[8]	τοῦτο, καὶ ἅμα σοι ἡ	ἀπολογία	ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς
[13]	ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ	ἀπολογίᾳ	ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ
[13]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ἀπολογοῦμαι,	ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων
[36]	καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ	ἀπολομένην	~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι που
[37]	καὶ τούτου μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι,	ἀπολομένης	δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽ ἤδη
[55]	ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται,	(ἀπολομένου	δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον
[30]	ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς	ἀπολυθεῖσαι	ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ
[62]	τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας	ἀπολύονται,	~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν
[11]	ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς	ἀπολύσῃ	ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ
[9]	τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ (φιλόσοφος	~ἀπολύων	ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀπὸ
[20]	του ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ μὴ	ἀπολωλεκέναι·	ἢ οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν,
[37]	ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ	ἀπόλωλεν,	~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ,
[37]	τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ	ἀπόλωλεν	ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που
[37]	καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος	ἀπόλωλεν	πολλῶν (ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου
[37]	ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ	ἀπόλωλεν.	Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ Σιμμία,
[29]	τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ	ἀπόλωλεν,	ὥς φασιν οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι;
[36]	μὲν ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει	ἀπολωλέναι,	καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ
[36]	τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ	ἀπολωλέναι	οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη
[36]	θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ ἁρμονίαν	(ἀπολωλέναι	τὴν τοῦ θείου ~τε καὶ
[50]	τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου	ἀπολωλέναι·	~ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον τὴν
[4]	~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν	ἀποπειρώμενος	τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ
[35]	εἰ δέ τι περὶ τούτων	ἀπορεῖτον,	μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν
[57]	(δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη	ἀπορίᾳ	ἕως ἂν δή τινες χρόνοι
[6]	λόγον. ὁ μὲν οὖν ἐν	ἀπορρήτοις	λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος, ὡς
[35]	ἐγώ τέ σοι ἐρῶ ὃ	(ἀπορῶ,	καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ
[35]	ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος	ἀπορῶν	τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει
[61]	Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ οἱ ῥύακες	ἀποσπάσματα	~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς
[66]	τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς τὸ	ἀποσπεῖσαί	τινι; ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον,
[59]	τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ	ἀποστάσει	ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν
[49]	~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς	ἀποῦσι,	νῦν δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα
[44]	ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ δὲ	~ἀποφαίνειν	ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ
[46]	εἶναι· καὶ εἴ μοι (ταῦτα	~ἀποφαίνοι,	παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας
[57]	οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ ἄλλη	ἀποφυγὴ	κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν τοῦ
[48]	καὶ ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν	ἅπτεσθαι	αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι χρῆναι
[10]	ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας	ἅπτεται;	Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ
[10]	δύναται μὴ ~κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽	ἁπτομένη	ὀρέγηται τοῦ ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα.
[9]	~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς	ἁπτόμενοι	φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι
[37]	Καὶ γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν	ἁπτομένῳ	τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι ~μοι
[20]	οἶμαι λαβόντες πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι	ἀπωλέσαμεν,	ὕστερον δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι
[55]	καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν	~ἀπώλετό	γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο
[55]	ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽	ἀπώλλυτο,	ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο.
[39]	λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν	~ἀπώσαιτο	καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν βίον
[49]	~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ	ἄρ᾽	ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα
[13]	~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ	ἄρ᾽	(ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος;
[42]	οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα	ἆρ᾽	ἄν τι πλέον κακίας ἢ
[45]	μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε·	ἆρ᾽	ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ
[43]	καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης.	~ἆρ᾽	οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον
[52]	τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε.	~Ἆρ᾽	ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ
[19]	φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ τῇδε.	Ἆρ᾽	οὐ ~λίθοι μὲν ἴσοι καὶ
[17]	τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο,	ἆρ᾽	οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα
[13]	ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως,	ἆρ᾽	οὐ ~τούτοις μόνοις προσήκει, τοῖς
[19]	τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι,	ἆρ᾽	οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν
[19]	~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην;	ἆρ᾽	οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν,
[10]	γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν οὖν.	~Ἆρ᾽	οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν
[53]	ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ γε.	~(Ἆρ᾽	οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε
[13]	ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς λέγεις.	~Ἆρ᾽	οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία, οὐ
[18]	ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.	~Ἆρ᾽	οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν
[19]	Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι, ἔφη.	~Ἆρ᾽	οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα
[10]	ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις.	~Ἆρ᾽	οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι
[22]	ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών.	~Ἆρ᾽	οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν,
[9]	δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε.	~Ἆρ᾽	οὖν πρῶτον μὲν ἐν τοῖς
[25]	ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~(Ἆρ᾽	οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε
[22]	λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ-	Ἆρ᾽	~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη
[15]	ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν	ἆρ᾽	οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν
[20]	~ἅς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν,	ἆρ᾽	οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν
[50]	δ᾽ ὅς, ταῦτα οὕτως ~λέγεις,	ἆρ᾽	οὐχ, ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους φῇς
[10]	τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ;	~Ἆρ᾽	οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία,
[29]	~Τί οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων	ἆρ᾽	οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι
[21]	Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται	ἄρα	ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε
[45]	ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη	~ἄρα	αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο
[21]	καὶ φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ	ἄρα	ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες,
[19]	πῶς λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ	ἄρα	ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν
[60]	ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ	ἄρα	αὕτη ἡ αἰώρα διὰ φύσιν
[42]	συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ	ἄρα	δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι
[21]	οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ	ἄρα	δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη,
[45]	αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν	ἄρα	~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ ἤστην
[15]	δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽	ἄρα	ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ ψυχαὶ
[1]	~οὐδὲ τὰ περὶ τῆς δίκης	ἄρα	ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης)
[19]	γε, ὦ Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν	ἄρα	ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά
[16]	ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν	ἄρα,	ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν
[56]	τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον	ἄρα,	ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον
[12]	πῶς δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι	ἄρα,	ἔφη, ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς
[51]	οὐ πολλά με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν	ἄρα,	ἦ δ᾽ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο,
[52]	ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν	ἄρα,	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ ἔνια
[57]	καὶ μακραῖς περιόδοις. Ἔστι δὲ	~ἄρα	ἡ πορεία οὐχ ὡς ὁ
[53]	ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ τρία	ἄρα	ἡ τοῦ ἀρτίου ἰδέα οὐδέποτε
[53]	ἀρτίου τὰ τρία. ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος	ἄρα	ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν
[42]	~ποιῇ ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ	ἄρα	ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων
[19]	τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον	ἄρα	ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον πρὸ
[16]	τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται	ἄρα	ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας
[56]	ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος	ἄρα	θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸ
[13]	ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι	ἄρα	καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες
[9]	ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν	ἄρα	καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί·
[37]	ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι παντὸς	ἄρα	μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος σῶς
[52]	τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν. ~Οὐκ	ἄρα	μόνον τὰ εἴδη τὰ ἐναντία
[21]	~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον	ἄρα.	~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία,
[26]	ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς	ἄρα;	~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός
[46]	Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς	ἄρα	νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε
[50]	Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως	ἄρα	ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός
[61]	παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽	ἄρα	ὄντα ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς
[54]	οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ	ἄρα	ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ
[4]	με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ	ἄρα	πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον
[4]	τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ	ἄρα	πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν μοι
[25]	ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ	ἄρα	προσήκει τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν,
[52]	καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ	ἄρα	συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς καὶ
[49]	σοὶ δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει	ἄρα	τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ
[57]	πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς	ἄρα	τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου δαίμων,
[44]	Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ	ἄρα	τι λέγεις. Ἔστι δὲ δὴ
[12]	ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ	ἄρα	τις τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ
[29]	οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ ψυχὴ	ἄρα,	τὸ ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον
[42]	γε τῶν προειρημένων; ~Ἐκ τούτου	ἄρα	τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ
[55]	οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον	ἄρα	ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο
[26]	ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον	ἄρα	ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ,
[43]	ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ	ἄρα,	ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς
[16]	τὸ ζῶν. ~Ἐκ τῶν τεθνεώτων	ἄρα,	ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά τε
[21]	δῆτα. ~Πρότερον ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν	ἄρα,	ὦ Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ
[19]	ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι	ἄρα,	ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν
[41]	γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται.	Ἆρα	ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ
[15]	οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα,	ἆρα	ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον,
[10]	οὐσίας ὃ (τυγχάνει ἕκαστον ὄν·	ἆρα	διὰ τοῦ σώματος ~αὐτῶν τὸ
[10]	συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω·	ἆρα	ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε
[25]	ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων;	~Ἆρα	κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν
[9]	γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας.	~Ἆρα	μὴ ἄλλο τι ἢ τὴν
[9]	ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι;	Ἆρα	μὴ ἄλλο τι ᾖ ὁ
[51]	βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα εἶπεν,	Ἆρα	μή που, ὦ Κέβης, ~ἔφη,
[52]	λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.	~Ἆρα	μόνον τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ
[52]	~σκόπει δὲ περὶ τῆς τριάδος.	Ἆρα	οὐ δοκεῖ σοι τῷ τε
[12]	ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ εἶναι	ἆρα	οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι
[18]	ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη,	ἆρα	οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν ὅτι
[19]	οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις;	Ἆρα	φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι
[38]	λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ	Ἀργεῖοι,	μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν
[59]	καὶ ἔτι χρυσῷ τε καὶ	ἀργύρῳ	καὶ (τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς
[49]	κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς	~ἀρέσκειν·	σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ τῶν
[42]	μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ	ἀρετὴ	ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον
[13]	σκιαγραφία τις ᾖ ἡ τοιαύτη	ἀρετὴ	καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε
[13]	καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς	ἀρετή,	μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ
[13]	αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς	ἀρετὴν	ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ
[31]	οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν	(ἀρετὴν	ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην
[42]	μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ	ἀρετὴν	καὶ ~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ
[42]	ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε	ἀρετὴν	καὶ τὴν κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν
[62]	ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν ὥστε	~ἀρετῆς	καὶ φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ
[42]	ἄν τι πλέον κακίας ἢ	ἀρετῆς	μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ ἡ
[52]	πεμπτὰς καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ	ἀριθμοῦ	~ἅπας, ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ
[52]	ὁ ἕτερος αὖ στίχος τοῦ	ἀριθμοῦ	οὐκ ~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον
[54]	ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν	ἀριθμῷ	τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ
[43]	ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ	ἄριστε,	ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν
[64]	ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς, ὦ	ἄριστε	Κρίτων, τὸ μὴ καλῶς λέγειν
[2]	καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ;	Ἀρίστιππος	καὶ Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ
[7]	ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ	ἄριστοί	εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί,
[65]	χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον καὶ	ἄριστον	ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο
[46]	τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ	ἄριστον	καὶ τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ
[67]	ἄν, τῶν τότε ὧν ἐπειράθημεν	ἀρίστου	καὶ ἄλλως ~φρονιμωτάτου καὶ δικαιοτάτου.
[58]	ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα	ἀρκεῖ.	~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,
[42]	δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα,	ἁρμονία,	ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ
[36]	λόγον εἴποι, ὡς ἡ μὲν	ἁρμονία	ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν
[42]	~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν·	ἁρμονία	γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο
[41]	οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ	ἁρμονία	γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ
[42]	~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν	ἁρμονία	εἴη καὶ πλείων, εἰ δ᾽
[42]	κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ	ἁρμονία	εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ
[42]	κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ	ἁρμονία	ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς
[42]	ὦ Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ σοι	ἁρμονίᾳ	ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν
[41]	τελευταῖον δὲ πάντων ~συνίσταται ἡ	ἁρμονία	καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν
[42]	~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε	ἁρμονία	κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ
[42]	ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ	~ἁρμονίᾳ	οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ
[42]	ἔφη. ~Τί δέ; οὐχ οὕτως	ἁρμονία	πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς
[41]	(σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν	ἁρμονία	συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ
[41]	~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν	ἁρμονία.	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,
[36]	οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα	ἁρμονία	τις, δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ
[42]	οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη	ἁρμονία	ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω,
[36]	θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι	~ἁρμονίαι	αἵ τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις
[36]	~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ	ἁρμονίαν	(ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου ~τε
[42]	μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας	ἁρμονίαν	ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ
[42]	ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν; Πότερον	ἁρμονίαν	αὖ τινα ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν;
[36]	~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ	ἁρμονίαν	(αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν,
[43]	τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν,	ἁρμονίαν	γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς
[42]	ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν	ἁρμονίαν	εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Τί
[42]	μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν	ἁρμονίαν	εἶναι τί τις φήσει ταῦτα
[36]	ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν	ἁρμονίαν	ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία
[44]	τὸν λόγον τὸν πρὸς ~τὴν	ἁρμονίαν	θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς παρὰ
[36]	ἔτι που εἶναι αὐτὴν τὴν	ἁρμονίαν,	καὶ πρότερον τὰ ξύλα ~καὶ
[41]	μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις, τὸ	ἁρμονίαν	μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν
[43]	θειοτέρου τινὸς πράγματος ἢ ~καθ᾽	ἁρμονίαν;	~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε
[42]	γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον	ἁρμονίαν	οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε ~ἧττον
[41]	~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν	ἁρμονίαν;	~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ
[42]	ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην	ἁρμονίαν,	τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε
[41]	εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ	ἁρμονίαν	τινὰ ἐκ τῶν κατὰ τὸ
[38]	καὶ νῦν καὶ ἀεί, τὸ	ἁρμονίαν	τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν,
[43]	ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν	(ἁρμονίαν	τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ
[42]	~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει	ἁρμονίαν	τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ,
[36]	ὅς, ᾗ δὴ καὶ περὶ	ἁρμονίας	ἄν τις καὶ λύρας τε
[43]	αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς	ἁρμονίας	αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας ἄγεσθαι
[41]	ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν	~ἁρμονίας	εἴδει οὖσα· Κέβης δέ μοι
[42]	ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν	ἁρμονίας	εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε.
[44]	ὃς ὁ Σωκράτης, τὰ μὲν	Ἁρμονίας	ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως,
[42]	ἔστιν ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον	~ἁρμονίας	μετέχει, ἢ τὸ ἴσον; ~Τὸ
[42]	πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ	ἁρμονίας	μετέχοι ἄν; ~Οὐ γὰρ οὖν.
[41]	συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ περὶ	~ἁρμονίας.	~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[42]	δ᾽ ὅς, ἂν μὲν μᾶλλον	ἁρμοσθῇ	καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται
[42]	εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν	ἁρμοσθῇ;	~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ οὐχί,
[19]	λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ ἄρα	ἄρξασθαι	ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ
[1]	τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν	ἄρξωνται	τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς
[31]	ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας καὶ	ἁρπαγὰς	προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν λύκων
[53]	ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ	ἄρτι	ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι
[12]	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ	ἄρτι	~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία
[3]	οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ~Σωκράτη	ἄρτι	λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις
[21]	~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς	ἄρτι	ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν
[52]	πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα	ἄρτια	~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[55]	(ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου	ἄρτιον	~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ
[55]	τί ~κωλύει φαίη ἄν τις,	ἄρτιον	μὲν τὸ περιττὸν μὴ γίγνεσθαι
[52]	ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ τὸ	ἄρτιον	ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν
[55]	τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν,	ἄρτιον,	οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ ~περιττόν,
[52]	τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν	ἄρτιός	ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ;
[53]	τὰ τρία ἄρα ἡ τοῦ	ἀρτίου	ἰδέα οὐδέποτε ἥξει. ~Οὐ δῆτα.
[55]	Τὸ μὴ δεχόμενον τὴν τοῦ	ἀρτίου	ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον,
[53]	~Ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ	ἀρτίου;	~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ τρία ἄρα
[53]	ἀκούειν. Τὰ πέντε τὴν τοῦ	ἀρτίου	οὐ ~δέξεται, οὐδὲ τὰ δέκα
[53]	~Οὐ δῆτα. ~Ἄμοιρα δὴ τοῦ	ἀρτίου	τὰ τρία. ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα
[55]	ἂν διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ	ἀρτίου	τὸ περιττὸν καὶ τὰ ~τρία
[55]	περιττὸν μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ	~ἀρτίου,	ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ
[53]	οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ	ἀρτίῳ	οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν τι
[43]	πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις	ἄρχειν	ἢ ~ψυχὴν ἄλλως τε καὶ
[28]	ἡ φύσις προστάττει, τῇ δὲ	ἄρχειν	καὶ ~δεσπόζειν· καὶ κατὰ ταῦτα
[28]	σοι τὸ μὲν θεῖον οἷον	ἄρχειν	τε καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ
[13]	ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν	ἄρχεσθαι,	ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις
[28]	(σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν καὶ	ἄρχεσθαι	ἡ φύσις προστάττει, τῇ δὲ
[28]	~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν	ἄρχεσθαί	τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ
[1]	ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς.	~Ἀρχὴ	δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν
[12]	οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν	ἀρχῇ	ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα
[44]	τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν	~ἀρχὴ	ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος·
[57]	βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν	ἀρχῇ	~τῆς ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται δὲ
[38]	πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ	ἀρχῆς	ἄλλου τινὸς λόγου ὅς με
[49]	οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς	ἀρχῆς	~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης
[54]	~Πάλιν δή μοι, ἔφη, ἐξ	ἀρχῆς	λέγε. Καὶ μή μοι ὃ
[3]	λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι ἐξ	ἀρχῆς	πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ
[49]	ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ	ἄρχομαι	ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί τι
[7]	φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ	ἄρχοντας	ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς.
[2]	ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ	ἄρχοντες	παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων;
[65]	πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν	~ἀρχόντων.	Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως
[20]	αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας	~ἅς	ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽
[62]	οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται,	ἃς	οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ
[59]	θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις	ἃς	~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς τῇ
[56]	λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην	ἀσθένειαν	ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν
[58]	διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ	~ἀσθένειαν	μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς
[37]	τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν τῆς	~ἀσθενείας	ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα καὶ ταχὺ
[58]	τὸ ~δὲ εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽	ἀσθενείας	καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε
[37]	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό γε	~ἀσθενέστερον	ἔτι ὄν; Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον
[15]	μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ	ἀσθενέστερον	καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον;
[37]	πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα	~ἀσθενέστερον	καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν
[37]	ἄνθρωπός ~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽	ἀσθενέστερον.	Τὴν αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι
[66]	ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων, ἔφη, τῷ	Ἀσκληπιῷ	ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ
[12]	ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ	(ἅσμενοι	ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς
[12]	ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ	ἅσμενος	εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή,
[39]	~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν	ἅσμενος	ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ
[46]	περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος	ἅσμενος	ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας
[66]	ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ	~ἀστακτὶ	ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος
[65]	Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς	ἀστεῖος,	ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ
[58]	οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ	ἄστρα,	ὃν δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς
[59]	γε ἥλιον καὶ σελήνην καὶ	ἄστρα	ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα τυγχάνει
[58]	τὸν ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα	ἄστρα	~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι,
[58]	διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ	ἄστρα	χωροῦντα· τὸ ~δὲ εἶναι ταὐτόν,
[46]	καὶ σελήνης ~καὶ τῶν ἄλλων	ἄστρων,	τάχους τε πέρι πρὸς ἄλληλα
[25]	ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι ~τὰ	ἀσύνθετα,	τὰ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ
[25]	εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν	ἀσύνθετον,	~τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν
[54]	τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν	ἀσφάλειαν.	Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ
[49]	~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽	ἀσφαλὲς	εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν
[49]	καλά. Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ	ἀσφαλέστατον	εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ
[4]	μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν·	ἀσφαλέστερον	γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν
[35]	βίον, ~εἰ μή τις δύναιτο	ἀσφαλέστερον	καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου ~ὀχήματος,
[54]	τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν	~ἀσφαλῆ	ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων
[54]	ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν	(ἀσφαλῆ	σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν
[49]	τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ	ἀσφαλοῦς	τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν.
[2]	ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς σοι	~ἀσχολία	τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω
[11]	τούτου θεραπείᾳ· καὶ ~ἐκ τούτου	ἀσχολίαν	ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα
[11]	ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν	ἀσχολίας	~παρέχει τὸ σῶμα διὰ τὴν
[36]	ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ	~ἀσώματον	καὶ πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν
[4]	ἄλλοι τινές ~με ἤδη ἤροντο,	ἀτὰρ	καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ
[29]	καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν,	ἅτε	μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο τὸ δὲ
[35]	ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽	ἅτε	οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί
[29]	ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα,	ἅτε	οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ
[27]	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει,	ἅτε	~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο αὐτῆς
[27]	ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα,	~ἅτε	τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε. ~(Ὅταν
[30]	καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται,	ἅτε	τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ
[13]	ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ	ἀτέλεστος	εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ
[39]	τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ	ἀτεχνίαν,	~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν
[2]	λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽	ἀτεχνῶς	~ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν
[51]	τοῦ ~μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ	ἀτεχνῶς	αὕτη εἶναι ἡ γένεσις τοῖς
[33]	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία	ἀτεχνῶς	διαδεδεμένην ἐν τῷ ~σώματι καὶ
[65]	διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη,	ἀτεχνῶς	ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν
[49]	πᾶσι τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ	~ἀτέχνως	καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽
[39]	λόγων, ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα	ἀτεχνῶς	ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω
[55]	ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ	ἄτηκτος;	Οὐ γὰρ ἂν ~ἀπώλετό γε,
[10]	ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα	(ἀτιμάζει	τὸ ~σῶμα καὶ φεύγει ἀπ᾽
[9]	μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν;	~Ἀτιμάζειν	ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε
[9]	πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ	~ἀτιμάζειν,	(καθ᾽ ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη
[56]	εἰσίν, καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν	ἀτιμάζων,	ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽
[32]	πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ	ἀτιμίαν	τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες,
[47]	ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου	Ἄτλαντα	ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον
[47]	αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ	ἄτοπα.	Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι
[38]	ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν	ἄτοπον·	ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ
[9]	τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές,	ἄτοπον	δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν
[47]	μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν	ἄτοπον·	εἰ δέ τις λέγοι ὅτι
[3]	χειρί, καὶ τρίβων ἅμα, Ὡς	ἄτοπον,	ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι
[2]	τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς	~ἄτοπόν	τί μοι πάθος παρῆν καί
[13]	καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι	ἄτοπος.	~Πῶς δή, ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα,
[7]	(ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες,	ἀτόπῳ,	εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως
[44]	λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι	ἀτόπως	ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον
[11]	λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ	ἀτραπός	τις ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ τοῦ
[31]	εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽	ἄττ᾽	ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν
[42]	εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽	ἄττ᾽	ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος.
[64]	ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε	ἅττ᾽	ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν
[44]	ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ	ἄττα·	ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον
[3]	Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽	ἄττα	εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ
[44]	διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽	ἄττα	ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης, ἃ
[19]	~ξύλα ἢ λίθους ἢ ἄλλα	ἄττα	ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο
[11]	ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα	~ἄττα	λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ
[65]	ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ	ἄττα	μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν
[63]	ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽	ἄττα	περὶ τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ
[61]	ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽	ἄττα	ῥεύματα, ὧν τὸ ~μὲν μέγιστον
[52]	ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽	ἄττα	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα.
[4]	ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ	ἄττα	~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ
[57]	φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽	~ἄττα	τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά
[30]	περὶ ἃ δὴ καὶ ὤφθη	ἄττα	ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται
[65]	~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας	ἅττα	ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας καὶ
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή ἐστιν	ἅττα	εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ
[45]	δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς αὕτη	αὖ	~αἰτία γέγονεν, ἡ σχίσις, τοῦ
[32]	οἱ πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ	αὖ	ἀτιμίαν τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας
[47]	ταῦτα δὴ καὶ ἐμοὶ βέλτιον	αὖ	δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον
[34]	ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν	αὖ	ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν
[28]	~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον	αὖ	εἶναι σῶμα. ἔχομέν τι παρὰ
[60]	ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε	αὖ	ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ
[25]	τινὶ οὔ> καὶ ~μετὰ τοῦτο	αὖ	ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ) ψυχή ἐστιν,
[15]	πράγματα; ~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽	αὖ;	Ἔστι τι καὶ τοιόνδε ἐν
[51]	ἐτάραξεν ὧν ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽	αὖ,	ἔφη ὁ Κέβης, οὕτως ἔχω·
[25]	εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως	αὖ,	ἔφη ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε
[2]	~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε	αὖ	ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν
[37]	λέγε, τί ἦν τὸ σὲ	αὖ	θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει) ~Λέγω δή,
[35]	φαίνεται βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ	αὖ	καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ τι
[53]	τὴν τοῦ ὅλου, καὶ τριτημόριον	αὖ	~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ
[10]	~Φαμὲν μέντοι νὴ Δία. ~Καὶ	αὖ	καλόν γέ τι καὶ ἀγαθόν;
[61]	τύχωσι τῆς γῆς. τούτου δὲ	αὖ	καταντικρὺ ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς
[37]	ἔτι πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι (τί	αὖ	ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ, ἵνα
[35]	σοι ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ, καὶ	αὖ	ὅδε, ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ
[11]	σκοπεῖν τι, ἐν ταῖς ζητήσεσιν	αὖ	πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον παρέχει καὶ
[42]	~Οὐ γὰρ οὖν. ~Τοῦτο δ᾽	αὖ	πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν τι πλέον
[65]	εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽	~αὖ	περὶ τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση
[47]	αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι· καὶ	αὖ	περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας
[28]	καὶ ~δεσπόζειν· καὶ κατὰ ταῦτα	αὖ	πότερόν σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ
[52]	γε. ~Καὶ τὸ πῦρ γε	αὖ	προσιόντος τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ ἢ
[27]	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν	αὖ	σοι δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ
[52]	τέτταρα καὶ ἅπας ὁ ἕτερος	αὖ	στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν
[50]	μεγέθει ὃ τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽	αὖ	Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ
[52]	ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός· ~καὶ	αὖ	τὰ δύο καὶ (τὰ) τέτταρα
[35]	ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ μέντοι	αὖ	τὰ λεγόμενα περὶ αὐτῶν μὴ
[59]	ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς· καὶ	αὖ	τὰ ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς
[39]	~κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν; Ἢ	αὖ	ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ αἰσχρὸν
[42]	καὶ τὴν κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν	αὖ	τινα ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ
[29]	ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει, ψυχῇ δὲ	αὖ	τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ
[55]	ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽	αὖ	τὸ ~περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ
[59]	καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς ἄλλοις	αὖ	τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ
[15]	ἐπὶ τὸ ἕτερον, ~ἀπὸ δ᾽	αὖ	τοῦ ἑτέρου πάλιν ἐπὶ τὸ
[45]	κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην; καὶ	αὖ	τούτων τὰς φθορὰς σκοπῶν, καὶ
[58]	~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ	αὖ	τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν
[50]	ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ γε	αὖ	ὑπὸ Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι
[49]	λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης, ἄλλην	αὖ	~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν ἄνωθεν
[55]	γὰρ ἂν ~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽	αὖ	ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα.
[43]	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν	αὖ	ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽
[23]	ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ	αὖθις	~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν
[62]	κακῶν, εἰ δὲ ~μή, φέρονται	αὖθις	εἰς τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν
[63]	Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς	~αὖθις	ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε·
[4]	ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με	αὖθις	ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ ὅτι
[39]	πονηρόν τε καὶ ἄπιστον, καὶ	αὖθις	~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις
[39]	ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ	αὖθις	~ἕτερος καὶ ἕτερος· καὶ μάλιστα
[37]	καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι	αὖθις	~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν
[60]	δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ	αὖθις,	τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ διὰ
[66]	οὐκ ἔφη. Καὶ ~μετὰ τοῦτο	αὖθις	τὰς κνήμας· καὶ ἐπανιὼν οὕτως
[15]	καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν	~αὐξάνεσθαι,	τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί, ἔφη.
[45]	πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος	~αὐξάνεται.	Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ
[15]	μὲν πράγματος καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ	αὔξησις	καὶ φθίσις, καὶ καλοῦμεν οὕτω
[38]	~παίζειν μου εἰς τὰς τρίχας	Αὔριον	δή, ἔφη, ἴσως, ὦ (Φαίδων)
[21]	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ	αὔριον	~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς
[3]	μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν	αὐτὰ	~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς
[47]	σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ συνέχει	~αὐτά·	αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν ἐν
[38]	κριταὶ ἢ καὶ τὰ πράγματα	αὐτὰ	ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς
[25]	ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε	αὐτὰ	αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς
[20]	~δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί γε	αὐτὰ	γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου
[51]	ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα·	~(αὐτὰ	δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ
[4]	~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ	αὐτὰ	δὲ λέγον, Ὦ Σώκρατες ἔφη,
[3]	συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος	αὐτὰ	διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο,
[20]	δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ	αὐτὰ	ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς
[35]	εἶναι ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ	αὐτὰ	ἕν γέ τι τούτων ~διαπράξασθαι,
[15]	οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε	αὐτὰ	ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι
[46]	ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ	αὐτὰ	~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν
[35]	~ἀντιλαβάς, εἴ γε δή τις	αὐτὰ	μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ μὲν
[21]	γε, ἔφη, ὦ Σιμμία, πάντες	αὐτά;	~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε
[46]	αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον	αὐτὰ	~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει·
[59]	αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ	αὐτὰ	πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ
[4]	διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας	αὐτά,	πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας. Εἰ
[19]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~(Τί δέ;	Αὐτὰ	τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά
[11]	καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον	~αὐτὰ	τὰ πράγματα· καὶ τότε, ὡς
[17]	παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς	~αὐτὰ	ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽
[37]	πρὸς σῶμα, καί τις λέγων	αὐτὰ	ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν
[59]	ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ	αὐτὰ	ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός
[47]	τοῦ ὡς οἷόν τε ~βέλτιστα	αὐτὰ	τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι,
[51]	~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες	αὐτὰ	τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ
[60]	γῆς εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ	αὐτὰ	ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε
[10]	οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ	αὗται	τῶν περὶ τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων
[32]	καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν	αὐταῖς	~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν τε
[21]	οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές γε	αὐτὰς	γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ
[30]	τί γε τὰς τῶν ἀγαθῶν	αὐτὰς	εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων,
[21]	~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ	αὐτὰς	ἐν ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ
[56]	ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν	αὐτὰς	ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε
[57]	~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη	αὐτῇ	ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία
[22]	ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ	αὐτὴ	ἀνάγκη εἶναι, καὶ ~εἰς καλόν
[12]	ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι	αὐτῇ	(ἀξίως λόγου ἢ ἐν Ἅιδου,
[41]	τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν	αὐτὴ	ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο
[59]	τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ	αὐτῇ	ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος
[10]	λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον	αὐτῇ	γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων; ~Ναί.
[36]	ἐστιν ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ,	~αὐτὴ	δ᾽ ἡ λύρα καὶ αἱ
[57]	~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι,	αὐτὴ	(δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη
[58]	τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν	αὐτῇ	δεῖν μήτε (ἀέρος πρὸς τὸ
[59]	εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽	αὐτῇ	~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ
[60]	τὴν γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν	αὐτῇ	εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς
[29]	ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη	αὐτὴ	εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ
[23]	ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ	αὐτῇ	εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ τε
[57]	ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν	αὐτῇ	ἑκάστη τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ
[18]	ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ	αὐτὴ	ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ
[54]	~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ	αὐτὴ	ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή ποτε
[29]	καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει	αὐτῇ	εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης καὶ ἀνοίας
[30]	οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ	αὐτῇ	ἡ ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία
[25]	ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ.	Αὐτὴ	ἡ ~οὐσία ἧς λόγον δίδομεν
[13]	ἡ ~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία, καὶ	αὐτὴ	ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός τις
[35]	τινα ἄλλην λύπην λυπῆται, οὐδὲ	αὐτὴ	ἥ τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν
[59]	μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ	αὐτὴ	~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο,
[33]	αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ
[27]	~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ ἐξῇ
[10]	φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί
[10]	τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα	αὐτὴ	~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν
[10]	μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽	~αὐτῇ	καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ
[11]	εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ ἔσται
[27]	~Πάνυ γε. ~(Ὅταν δέ γε	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται
[14]	ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη που	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη
[27]	καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ ἐξῇ	αὐτῇ,	καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου
[54]	ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν	αὐτὴ	κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο
[44]	ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν	αὐτῇ	ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη
[33]	τε καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ	αὐτὴ	ὁρᾷ νοητόν τε καὶ ~ἀιδές.
[57]	θαυμαστοὶ τῆς γῆς ~τόποι, καὶ	αὐτὴ	οὔτε οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται
[27]	οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ	αὐτὴ	πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ
[57]	ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς τὴν	αὐτῇ	πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς
[10]	ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα	αὐτῇ	τῇ ~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον,
[45]	παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι	αὐτῇ	τῇ κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος ἵππου·
[11]	τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ	αὐτῇ	τῇ ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ τὰ
[29]	μὲν ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον	αὐτῇ	τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν
[23]	ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ καὶ	αὐτῇ	τοῦ εἶναι τοῦτο τέλος ᾖ.
[42]	εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν	αὑτῇ	ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη
[42]	τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν	αὑτῇ	~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν
[33]	μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν	αὑτῇ,	ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽
[45]	δύο, ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις,	αὕτη	~ἄρα αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ
[45]	διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς	αὕτη	αὖ ~αἰτία γέγονεν, ἡ σχίσις,
[62]	πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν·	~αὕτη	γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ τῶν
[29]	καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον,	αὕτη	δὲ δὴ ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη
[51]	~μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς	αὕτη	εἶναι ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις,
[13]	μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ	αὕτη	ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν
[60]	τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ ἄρα	αὕτη	ἡ αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε
[40]	ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά μοι	αὕτη	οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν
[16]	~εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας	αὕτη,	τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται
[46]	λέγοντα τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι	αὐτὴν	ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ
[43]	ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν	αὐτήν,	ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν
[33]	δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ	αὐτὴν	αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ
[46]	καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι· τὴν	αὐτὴν	γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν.
[23]	εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ αὖθις	~αὐτὴν	γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ
[33]	ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι,	αὐτὴν	δὲ εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ
[12]	διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ σώματι,	αὐτὴν	δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν
[37]	ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν	αὐτὴν	δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽
[58]	τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα·	αὐτὴν	δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν ἐν
[33]	σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα ἀλλὰ μὴ	αὐτὴν	δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ
[19]	ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν	αὐτὴν	εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν
[43]	πάντων ἐξ ὧν φησί τις	αὐτὴν	(εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα
[24]	μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος	~αὐτὴν	ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ
[46]	αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν	αὐτὴν	ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ
[37]	μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν	αὐτὴν	ἐν ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ
[46]	εἰ ἐν μέσῳ φαίη εἶναι	αὐτήν,	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν
[37]	~ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν	αὐτὴν	ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου ~προτέραν
[59]	καὶ πανταχοῦ ~τῆς γῆς, ὥστε	αὐτὴν	ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν.
[55]	ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽	αὐτὴν	ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ
[58]	μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι	αὐτὴν	ἴσχειν τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ
[30]	οὕτω (δὴ ἔχουσαν οἴει ψυχὴν	αὐτὴν	~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽
[9]	ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν	~αὐτὴν	καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα μὴ
[12]	σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι	αὐτὴν	καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ
[23]	τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ ἀνάγκη	αὐτὴν	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή
[23]	Τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν	αὐτὴν	~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ
[16]	ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ	αὐτὴν	καὶ τὰς γενέσεις· σὺ δέ
[59]	νόσους παρέχει. τὴν δὲ γῆν	αὐτὴν	κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι καὶ
[34]	~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι	αὐτὴν	λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν
[3]	Ὦ Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω τις	αὐτὴν	~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν
[5]	ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ	αὐτὴν	οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ ἄν
[34]	αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης,	αὐτὴν	~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις
[20]	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες	αὐτὴν	πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα,
[33]	λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ	αὐτὴν	πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ
[41]	καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ	~αὐτὴν	συγκειμένην ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων;
[41]	~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν ἔδει	αὐτὴν	συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη,
[12]	~ἐρῶν, καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν	αὐτὴν	ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι
[42]	ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον	αὐτήν	τε εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν
[23]	καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ	αὐτὴν	~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις,
[36]	φαίη ἀνάγκη ἔτι που εἶναι	αὐτὴν	τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον τὰ
[10]	λέγεις. ~Τί δὲ δὴ περὶ	αὐτὴν	τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον
[10]	γέ που τότε κάλλιστα, ὅταν	αὐτὴν	τούτων μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ
[12]	δ᾽ ὅς. ~Λύειν δέ γε	αὐτήν,	ὥς φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα
[33]	ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τῶν ~ὄντων·
[27]	τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	γένηται καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ
[10]	αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί δὲ δὴ
[10]	ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽	αὑτὴν	γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ σῶμα,
[10]	τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽	αὑτὴν	εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ
[30]	ἔχουσαν οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽	αὑτὴν	εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.
[9]	τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽	αὑτὴν	εἶναι; Ἆρα μὴ ἄλλο τι
[12]	ἐν τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽	αὑτήν,	ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ
[12]	τῷ σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽	αὑτὴν	~ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν ἔχειν, τούτου
[11]	~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ
[12]	ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽	~αὑτὴν	πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί
[27]	~(Ὅταν δέ γε αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ
[33]	αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς	αὑτὴν	~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν
[14]	εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν
[57]	~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ τις	αὐτῆς	ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ ἦν
[49]	ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης	αὐτῆς	δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως
[59]	χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι	αὐτῆς	εἶδος συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν
[41]	πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ	αὐτῆς	ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν
[52]	οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης	αὐτῆς	ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ
[63]	ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ	αὐτῆς	~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ
[60]	αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα	αὐτῆς	κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς, τοὺς
[58]	~οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις	αὐτῆς	λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ
[58]	κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι ἐπάνω	αὐτῆς	οἰκεῖν, καὶ τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν
[58]	(πέπεισμαι εἶναι, καὶ τοὺς ~τόπους	αὐτῆς	οὐδέν με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽
[43]	ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας	αὐτῆς	οὔσης καὶ ~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ
[1]	ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι γενομένης	~αὐτῆς	πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί
[43]	~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης	αὐτῆς	πολὺ θειοτέρου τινὸς πράγματος ἢ
[58]	ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς γῆς	αὐτῆς	τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα
[49]	ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ δέ τις	αὐτῆς	~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης
[27]	ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο	αὐτῆς	τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν,
[59]	γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα	αὐτῆς,	ὕδατός τε καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα
[33]	ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν δι᾽	αὑτῆς,	καὶ ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην,
[42]	ἤ τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς	αὑτῆς	μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι, ἔφη. ~Τί
[52]	οὐ δοκεῖ σοι τῷ τε	αὑτῆς	ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι καὶ
[2]	ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι	αὐτίκα	ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες
[29]	~θεόν, οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ,	αὐτίκα	καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον,
[53]	διπλάσιον. Τοῦτο μὲν οὖν καὶ	~αὐτὸ	ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως δὲ τὴν
[19]	ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη,	αὐτὸ	ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν οὖν.
[15]	ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν	αὐτὸ	γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ αὐτῷ
[18]	δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας, οὔ,	αὐτὸ	δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι ~παθεῖν
[53]	οὖσα ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον	αὐτὸ	δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ
[6]	τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι	αὐτὸ	ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου
[52]	περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ	αὐτὸ	εἶναι οἷον καὶ ἡ τριὰς
[10]	μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται	αὐτὸ	ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ,
[25]	τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν,	~αὐτὸ	ἕκαστον ὃ ἔστιν, τὸ ὄν,
[10]	~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν τις	αὐτὸ	ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ;
[19]	καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν	αὐτὸ	ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι
[4]	~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ	αὐτὸ	ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ,
[10]	Σιμμία; Φαμέν τι εἶναι δίκαιον	αὐτὸ	ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι νὴ
[53]	ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν	αὐτὸ	ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον ~τὴν
[53]	μόνον ~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ ἰδέαν	αὐτὸ	ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ
[10]	αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ χρώμενος	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ
[49]	ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί τι καλὸν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ
[9]	μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ τὸ ~σῶμα γεγονέναι,
[33]	ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ τῶν ~ὄντων· ὅτι
[25]	ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ
[58]	τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι	αὐτό,	καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς μέχρι
[29]	βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα	αὐτὸ	καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν,
[25]	ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ πάθῃ	αὐτό,	καὶ τῷ ποίῳ τινὶ οὔ>
[49]	ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ	αὐτὸ	~καλὸν ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ
[60]	ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ τὸ	~αὐτὸ	μέρος· ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν
[52]	τὸ περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ	αὐτὸ	μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ
[4]	χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον	αὐτό	μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν,
[20]	περὶ ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ	αὐτὸ	ὃ ἔστι καὶ ἐν ταῖς
[19]	θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα	αὐτὸ	ὃ ἔστιν; ~Πάνυ γε, ἦ
[17]	σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ	αὐτὸ	~πάθος ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο
[66]	γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως	αὐτὸ	ποιήσει. Καὶ ἅμα ~ὤρεξε τὴν
[47]	ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον	αὐτὸ	προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ ὁ
[19]	τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν	αὐτὸ	προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν;
[56]	μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο	~αὐτὸ	σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω.
[17]	οἶσθ᾽ ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ	αὐτὸ	σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ
[60]	καὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ	αὐτὸ	ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ αὐτῷ
[6]	μὴ σημήναντός σου ὅτι βούλει	αὐτὸ	τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί,
[15]	δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ	αὐτὸ	τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν
[60]	τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος εἶπε, λέγων	αὐτό	~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ
[33]	τοῦτο πάσχει καὶ οὐ ~λογίζεται	αὐτό.	~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες; ἔφη
[52]	τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον	αὐτὸ	τὸ εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ
[44]	μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ	αὐτὸ	τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν
[51]	~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι	αὐτὸ	τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ
[53]	τινὶ ὄντα ὅμως οὐ δέχεται	~αὐτό,	τὸ ἐναντίον οἷον νῦν ἡ
[51]	ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις	αὐτὸ	τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων
[53]	ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ,	αὐτὸ	τὸ ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου
[25]	κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως;	Αὐτὸ	τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν,
[19]	ταῦτά τε τὰ ἴσα καὶ	αὐτὸ	τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται,
[19]	περί τε τὰ ἴσα καὶ	αὐτὸ	τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον
[19]	παρὰ ~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι,	αὐτὸ	τὸ ἴσον· φῶμέν τι εἶναι
[25]	ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον,	αὐτὸ	τὸ καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον ὃ
[49]	τί ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν	αὐτὸ	τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽ ἓν
[50]	Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον	αὐτὸ	τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα
[19]	ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ	αὐτὸ	τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ
[56]	οἶμαι, ἔφη ὁ Σωκράτης, καὶ	αὐτὸ	τὸ τῆς ζωῆς εἶδος καὶ
[9]	Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς	αὐτὸ	~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ
[42]	ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ ἧττον	αὐτὸ	~τοῦτο εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,
[12]	~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ τὸ μελέτημα	αὐτὸ	τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων, ~λύσις
[41]	νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ	αὐτὸ	τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ
[42]	ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς	αὐτὸ	τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽
[64]	καλῶς λέγειν οὐ μόνον εἰς	αὐτὸ	τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ κακόν
[42]	~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν	αὐτὸ	τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ,
[42]	μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη (ἄλλης	αὐτὸ	~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ δὴ
[37]	καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω γὰρ	αὐτὸ	φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις
[10]	τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν
[49]	~εἶναί τι καλὸν αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	καὶ ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ
[9]	τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	τὸ ~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ
[33]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν
[25]	ἔστι, μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽	αὑτό,	ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει καὶ
[49]	ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι	αὐτοὶ	αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ
[32]	ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται,	αὐτοὶ	δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν ἐναντία
[40]	οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ ἃ	αὐτοὶ	ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν,
[35]	τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ	αὐτοὶ	εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν, εἴ πῃ
[9]	τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο	αὐτοὶ	ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ
[43]	Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε	~αὐτοὶ	ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως, ἔφη.
[18]	ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς ἐρωτᾷ,	αὐτοὶ	λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει καίτοι
[16]	ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις ~εἰσὶν	αὐτοῖν	μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν; ~Πῶς
[16]	τὸ καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις	αὐτοῖν	~τὴν μὲν καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν
[46]	νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ	αὐτοῖς	αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον
[12]	~μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα	αὐτοῖς	ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ
[65]	πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ	αὐτοῖς,	δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας εὖ
[37]	ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν	αὐτοῖς	ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν
[45]	ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα αἰτία	αὐτοῖς	ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ
[59]	θεῶν ἄλση τε καὶ ἱερὰ	αὐτοῖς	εἶναι, ἐν ~οἷς τῷ ὄντι
[1]	ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν	αὐτοῖς	ἐν τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν
[64]	καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν	αὐτοῖς	ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν
[18]	ἔχει καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν	αὐτοῖς	~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος,
[62]	ἡ δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν	αὐτοῖς	ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ ἂν
[43]	ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν	αὐτοῖς.	~Ἔχει οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν δή,
[12]	τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος	αὐτοῖς;	Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν καὶ
[59]	τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας	αὐτοῖς	κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους
[13]	ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει	αὐτοῖς	~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων
[15]	Ἔστι τι καὶ τοιόνδε ἐν	αὐτοῖς,	οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν
[53]	τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ, ἀνάγκη	αὐτοῖς	οὐ μόνον τρισὶν εἶναι ἀλλὰ
[52]	ἰδέαν ἣ ἂν τῇ ἐν	αὐτοῖς	οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης
[62]	τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ	~αὐτοῖς	ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται
[65]	μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν	αὐτοῖς	παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων
[59]	θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι	αὐτοῖς	πρὸς αὐτούς· καὶ ~τόν γε
[45]	~πλέονα εἶναι διὰ τὸ δύο	αὐτοῖς	προσεῖναι, καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ
[13]	γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως	αὐτοῖς	~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος
[3]	οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν	αὐτοῖς	τὰς κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα
[62]	βίαιόν τι πράξαντες, καὶ μεταμέλον	αὐτοῖς	τὸν ἄλλον βίον ~βιῶσιν, ἢ
[39]	~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς	αὐτοῖς	τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι,
[33]	ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι καὶ τοῖς	~αὐτοῖς	χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε
[33]	μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ ἀνάγκη	αὐτοῖς	χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν
[32]	εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται	αὐτοῖς	ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται,
[49]	πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ	αὑτοῖς	~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ
[25]	πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ	αὑτοῖς	οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος
[8]	ὁ Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν	αὐτόν·	ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω
[38]	λόγος ~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα	αὐτὸν	ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ
[6]	ποτε οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι	αὐτὸν	ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη
[8]	μοι πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα	αὐτόν,	ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς
[66]	τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν	αὐτόν,	καὶ ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν·
[65]	~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς	αὐτόν,	Καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε, καὶ
[2]	γὰρ τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ	αὐτὸν	λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε
[45]	ὀστᾶ, καὶ οὕτω κατὰ τὸν	αὐτὸν	λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ
[59]	τοὺς ~λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν	αὐτὸν	λόγον τήν τε λειότητα καὶ
[38]	γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ	αὐτόν	με νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν
[5]	τὰ λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν	αὐτὸν	ὁ Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις,
[22]	οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι	~αὐτόν,	ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν
[36]	ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ	αὐτόν	σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν
[65]	(δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽	αὐτὸν	τὰ παιδία δύο γὰρ αὐτῷ
[43]	ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει	αὐτὸν	ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας
[2]	~Τί δὲ δὴ τὰ περὶ	αὐτὸν	τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί
[40]	οὖν τοῦτόν γε τὸν χρόνον	~αὐτὸν	τὸν πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον
[18]	εἴ τίς τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν	αὐτὸν	τοῦτο πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ
[46]	βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ εἶναι τὸν	~αὐτὸν	τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι·
[36]	λύρας τε καὶ ~χορδῶν τὸν	αὐτὸν	τοῦτον λόγον εἴποι, ὡς ἡ
[65]	ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽	αὐτόν,	Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί
[46]	πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν ποτε	αὐτὸν	ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ
[6]	ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον	αὑτὸν	ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ
[5]	~μέτεστιν. Οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται	αὑτόν·	οὐ γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι.
[11]	αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ θεὸς	αὐτὸς	ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν
[49]	εἶναι ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ	αὐτὸς	~γάρ που φόβος. ~Πάνυ γ᾽
[7]	ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που	αὐτός	γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι
[65]	καὶ ~τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν,	αὐτὸς	δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ
[13]	φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ	αὐτὸς	δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν
[2]	τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ	αὐτὸς	ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι.
[45]	μεθόδου, ἀλλά τιν᾽ ἄλλον τρόπον	αὐτὸς	εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ
[1]	(ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ	αὐτὸς	ἐσώθη. Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο
[47]	δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽	αὐτὸς	εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν
[56]	δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽	αὐτὸς	ἔχω ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ
[8]	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες;	αὐτὸς	ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν
[35]	ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ καὶ	αὐτὸς	ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν
[66]	~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο. Καὶ	αὐτὸς	ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν
[3]	μὴ πρότερον παριέναι ἕως ἂν	αὐτὸς	~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ
[33]	ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα	αὐτὸς	ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ
[60]	~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ	αὐτὸς	ὁ ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ
[7]	ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς	αὐτὸς	ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε·
[4]	μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ	αὐτὸς	οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα
[41]	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ	αὐτὸς	οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ ἂν
[58]	Περὶ γάρ τοι ~γῆς καὶ	αὐτὸς	πολλὰ δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι
[50]	ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ	αὐτὸς	σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο δὲ οὐ
[35]	Σωκράτους ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ	αὐτός	τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ
[37]	δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο	αὐτὸς	ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ
[1]	ἢ ἄλλου του ἤκουσας; ~(Φαίδων)	Αὐτός,	ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν
[1]	~(Ἐχεκράτης)	~(Αὐτός,	ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ
[12]	~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν	αὐτόσε;	Οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν τῷ
[9]	ἢ τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ	αὐτοῦ	ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε
[27]	ἔχον, καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα	αὐτοῦ	ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται,
[10]	δῆλον ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽	αὐτοῦ.	~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ
[21]	καὶ πῇ σοι δοκεῖ περὶ	αὐτοῦ;	Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται
[55]	~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ	αὐτοῦ	ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ
[4]	ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν	αὐτοῦ	ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη
[56]	τὸ μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν,	αὐτοῦ	~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽ ἀθάνατον σῶν
[66]	ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ	αὐτοῦ	~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε
[58]	ἴσχειν τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ	αὐτοῦ	ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς γῆς
[46]	σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ	αὐτοῦ	ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν ἄλλων
[19]	τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον, καὶ	αὐτοῦ	ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ πῶς λέγομεν;
[40]	βίου παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ	~(αὐτοῦ	ἕνεκα τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω
[58]	τὸν ἀέρα· ἐπεί, εἴ τις	αὐτοῦ	ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι ἢ πτηνὸς
[46]	ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ	αὐτοῦ	εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν
[2]	τὸν ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον	αὐτοῦ.	~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων)
[11]	τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽	αὐτοῦ,	ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς
[10]	τὸ ~σῶμα καὶ φεύγει ἀπ᾽	αὐτοῦ,	ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[66]	οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν σχεδόν τι	αὐτοῦ	ἦν τὰ περὶ τὸ ἦτρον
[35]	τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς τοῦ	~αὐτοῦ	θεοῦ, καὶ οὐ χεῖρον ἐκείνων
[38]	ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ	αὐτοῦ	καθήμενος (παρὰ τὴν κλίνην ἐπὶ
[11]	ἐκπλήττει, ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπ᾽	αὐτοῦ	~καθορᾶν τἀληθές. Ἀλλὰ τῷ ὄντι
[11]	ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον	αὐτοῦ	καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον
[3]	καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽	~αὐτοῦ.	καὶ δὴ καὶ τότε πρῳαίτερον
[2]	καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ ~πατὴρ	αὐτοῦ	καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης
[41]	τότε θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽	αὐτοῦ	καὶ νῦν ~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ
[3]	γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ παιδίον	αὐτοῦ	καὶ παρακαθημένην. Ὡς οὖν εἶδεν
[11]	ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται ἀπ᾽	αὐτοῦ	καὶ ~τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν
[64]	νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος	αὐτοῦ	ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη, ὦ
[11]	ὡς ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπ᾽	αὐτοῦ	οὐδὲ ~φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε
[66]	τι ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου	αὐτοῦ	οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον
[66]	ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος	αὐτοῦ	οὗτος ὁ δοὺς τὸ ~φάρμακον,
[44]	ἕξει τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ	αὐτοῦ·	~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν
[9]	ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι	αὐτοῦ,	πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι;
[38]	ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα	αὐτοῦ	πρῶτον μὲν τοῦτο, ὡς ~ἡδέως
[18]	~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον	αὐτοῦ	Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι, ἔφη.
[66]	κατέκλασε τῶν παρόντων πλήν γε	αὐτοῦ	~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη,
[19]	ἦ δ᾽ ὅς. ~Πόθεν λαβόντες	αὐτοῦ	τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ
[19]	ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου, ὅμως	~αὐτοῦ	τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ
[29]	ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν	αὐτοῦ,	τὸ ~σῶμα, καὶ ἐν ὁρατῷ
[48]	(τινι τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν εἰκόνα	αὐτοῦ.	~Τοιοῦτόν τι καὶ ἐγὼ διενοήθην,
[66]	τὰ σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας	αὐτοῦ	τὸν πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο,
[20]	περὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ καὶ	αὐτοῦ	τοῦ ~(ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ
[19]	~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας ἐπιστήμην	αὐτοῦ	τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν, εἰ
[20]	μᾶλλόν τι ἢ καὶ περὶ	αὐτοῦ	τοῦ καλοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ
[40]	ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι περὶ	~αὐτοῦ	τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽
[39]	μισήσας. ~Γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ	αὐτοῦ	τρόπου μισολογία τε καὶ μισανθρωπία.
[45]	~μεῖζον εἶναι διὰ τὸ ἡμίσει	αὐτοῦ	ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή, ἔφη
[30]	καὶ ~ἐρῶσα καὶ γοητευομένη ὑπ᾽	αὐτοῦ	ὑπό τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ
[19]	~εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ	αὐτοῦ	φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων,
[7]	ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ	αὑτοῦ	βελτίονι. Καίτοι οὕτως, ὦ ~Σώκρατες,
[53]	κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν	αὑτοῦ	ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ
[7]	οὐ γάρ ~που αὐτός γε	αὑτοῦ	οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος.
[52]	αὐτὸ τὸ εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ	αὑτοῦ	ὀνόματος εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον,
[6]	ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς, ἔφη, τῇ	αὑτοῦ	φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν
[37]	~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς	αὑτοῦ	ψυχῆς μὴ ἐν τῇ νῦν
[35]	οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ	αὐτοὺς	ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ
[1]	γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες	(αὐτούς.	~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας
[65]	περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς	αὐτοὺς	διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων καὶ
[6]	τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον	αὐτοὺς	ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον
[60]	δὲ ~βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα	αὐτοὺς	ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν
[9]	σφᾶς μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ	αὐτοὺς	ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ
[35]	τῶν κύκνων καταψεύδονται, καί φασιν	αὐτοὺς	θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον ὑπὸ λύπης
[62]	τὸν Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ	αὐτοὺς	καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει
[59]	τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς	αὐτούς·	καὶ ~τόν γε ἥλιον καὶ
[24]	χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ	αὐτοὺς	μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν
[41]	οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις	αὐτοὺς	μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι,
[13]	τῷ τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν	αὐτοὺς	σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε
[9]	(Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς	~αὐτούς,	χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι
[53]	αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου	αὐτῷ	ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ
[4]	δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι	~αὐτῷ	ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι
[64]	τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ	αὐτῷ	ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν
[37]	ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη	αὐτῷ,	ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ
[39]	λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον	αὐτῷ	δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν
[24]	χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν	αὐτῷ	ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε.
[40]	μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως	αὐτῷ	ἐμοὶ ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως
[29]	σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα	αὐτῷ	ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι,
[15]	αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ	αὐτῷ	ἐναντίου. Οἷον ὅταν μεῖζόν τι
[53]	δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ	αὐτῷ	ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς τῷ
[46]	περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον	~αὐτῷ	ἐστιν ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο
[52]	προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν	αὐτῷ	ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ
[52]	γε αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ	αὐτῷ	ἢ ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ
[65]	λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων εἵπετο	αὐτῷ,	ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν
[35]	~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν	αὐτὼ	ἤρετο, Τί; ἔφη, ὑμῖν τὰ
[6]	βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν	~αὐτῷ	καί, εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν,
[65]	ἄγε δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα	αὐτῷ,	καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον,
[60]	αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ	αὐτῷ	καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπ᾽
[7]	γέ μοι δοκεῖ τι καὶ	αὐτῷ	~λέγειν Κέβης· τί γὰρ ἂν
[36]	χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο τῷ	αὐτῷ	λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη
[3]	τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν	αὐτὼ	μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ,
[37]	ἃ σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς	αὐτῷ	μὴ μόνον ἐν τῷ πρὶν
[10]	καθ᾽ ὅσον δύναται μὴ ~κοινωνοῦσα	αὐτῷ	μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος.
[23]	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ	αὐτῷ	μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες,
[3]	τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ	αὐτῷ	μοι ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ
[38]	ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ	αὐτῷ	μοι ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ
[37]	γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν τῷ	αὐτῷ	ὁ λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ
[50]	ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν	αὐτῷ	~(προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν,
[12]	ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ	αὐτῷ	ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς
[50]	~Ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ	αὐτῷ	ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί
[49]	καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ	αὐτῷ	τὸ μεῖζον ~μεῖζον εἶναι καὶ
[66]	ἐπειδὰν πρὸς τῇ ~καρδίᾳ γένηται	αὐτῷ,	τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν σχεδόν
[12]	τεθνάναι οὕτω ζῆν, κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος	αὐτῷ	τούτου ἀγανακτεῖν; ~Γελοῖον· πῶς δ᾽
[49]	~εἶναι, καὶ τὸν ἐλάττω τῷ	αὐτῷ	τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν
[65]	αὐτὸν τὰ παιδία δύο γὰρ	αὐτῷ	ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς δὲ
[1]	ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις	αὐτῷ,	ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ
[4]	χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν, ἔφη,	αὐτῷ,	ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ
[28]	τῇδε ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ	αὐτῷ	ὦσι ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ
[38]	ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων	αὐτῶν	ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν
[64]	ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν)	αὐτῶν	~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ
[31]	ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ	αὐτῶν	ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς δέ
[46]	(ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν	αὐτῶν	ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ
[52]	ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος	αὐτῶν	ἄρτιός ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς ἢ
[9]	ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν	αὐτῶν;	~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ
[45]	(Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι περὶ	αὐτῶν,	ἐὰν βούλῃ, τά γε ἐμὰ
[48]	ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι	αὐτῶν.	Ἔδοξε δή μοι χρῆναι εἰς
[18]	ἄλλο τι οἷς τὰ ~παιδικὰ	αὐτῶν	εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν
[25]	καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ	αὐτῶν	ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν
[64]	Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν	αὐτῶν	~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ
[52]	ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος	αὐτῶν	ἐστι περιττός· ~καὶ αὖ τὰ
[7]	αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο	αὐτῶν;	Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς
[5]	καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ	αὐτῶν	λέγω· ἃ μὲν οὖν τυγχάνω
[10]	τῶν διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω	αὐτῶν;	λέγω δὲ περὶ ~πάντων, οἷον
[6]	οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ	αὐτῶν	~λόγος, ὡς ἔν τινι φρουρᾷ
[37]	τις λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ	αὐτῶν	~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν,
[35]	μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα περὶ	αὐτῶν	μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν
[13]	~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν	αὐτῶν	οἱ ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον, ὅταν
[62]	ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ	αὐτῶν	οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ
[59]	σελήνην καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽	αὐτῶν	οἷα τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν
[45]	λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ	~αὐτῶν	οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται, τότε δὴ
[7]	θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν	~αὐτῶν	οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων
[31]	ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς	αὐτῶν	~ὁμοιότητας τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή,
[32]	τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται	αὐτῶν.	~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη,
[21]	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην	αὐτῶν;	Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽ οὗ
[13]	οὖν. ~Τί δὲ οἱ κόσμιοι	αὐτῶν;	Οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ
[6]	τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ περὶ	αὐτῶν	οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ
[9]	ἡδὺ τῶν ~τοιούτων μηδὲ μετέχει	αὐτῶν	οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽
[14]	ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ	~αὐτῶν.	~Οὔκουν γ᾽ ἂν οἶμαι, ἦ
[11]	ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν	(αὐτῶν	πᾶν τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽
[45]	Κέβης, τί σοι δοκεῖ περὶ	αὐτῶν;	~Πόρρω που, ἔφη, νὴ Δία
[46]	αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ	~αὐτῶν.	Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι
[33]	ὅς, οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα	αὐτῶν	τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς
[33]	οὕτω παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν	αὐτῶν	τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ
[10]	ὄν· ἆρα διὰ τοῦ σώματος	~αὐτῶν	τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε
[26]	δ᾽ ὅς, ἄλλο τι ἡμῶν	αὐτῶν	τὸ μὲν σῶμά ἐστι, τὸ
[35]	παρὰ τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ δυσθυμότερον	αὐτῶν	τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι. ἀλλὰ τούτου
[14]	τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ περὶ	~αὐτῶν	τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς
[50]	εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα	αὐτῶν	τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ
[36]	τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ ἁρμονίαν	(αὐτῶν	τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν
[45]	γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον	αὐτῶν	χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα
[33]	οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽	~(αὐτῶν	ὧν ἄν τις οἰηθείη, οἷον
[51]	ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων	αὐτῶν	ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν
[35]	Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι διὰ τὸ	αὑτῶν	δέος τοῦ ~θανάτου καὶ τῶν
[57]	σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς	αὑτῶν	κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν
[47]	οὖν τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς	αὑτῶν	συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ
[7]	σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους	αὑτῶν	φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν;
[55]	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ὣς δ᾽	αὔτως	οἶμαι κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον
[50]	ὂν σμικρὸν ~εἶναι· ὡς δ᾽	αὕτως	καὶ τὸ σμικρὸν τὸ ἐν
[38]	καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ	αὐχένι	τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι,
[39]	ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους	ἀφ᾽	ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν ~ἀπώσαιτο καὶ
[45]	ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται ἕτερον	ἀφ᾽	~ἑτέρου. οὐδέ γε δι᾽ ὅτι
[19]	συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν	ἀφ᾽	~ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ
[21]	ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ γὰρ δὴ	ἀφ᾽	οὗ γε ~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ
[44]	ἐν τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε	ἀφελεῖν	οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι δὲ
[44]	τέ τι βούλει, προσθῇς ἢ	ἀφέλῃς.	~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν
[9]	~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται	ἀφεστάναι	αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν
[59]	καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν	~ἀφεστάναι	τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ
[59]	ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος	ἀφέστηκεν	καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς καθαρότητα.
[39]	καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ	ἄφθονα	καὶ πολλά; ~Πάνυ γε, ἦν
[3]	ὅτι τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου	ἀφιγμένον	εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν
[58]	ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης	ἀφιγμένος	μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ
[33]	οἵα μηδέποτε εἰς Ἅιδου καθαρῶς	ἀφικέσθαι,	ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα
[41]	ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα	ἀφικέσθαι,	εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ
[23]	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα	~ἀφικέσθαι,	ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται
[41]	ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς σῶμα	~ἀφικέσθαι,	ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία
[13]	ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου	ἀφίκηται	ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ
[23]	ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ	ἀφίκηται	καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ
[1]	πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν τε	ἀφίκηται	τὸ πλοῖον καὶ πάλιν δεῦρο·
[32]	παντελῶς (καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις	ἀφικνεῖσθαι	ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ
[31]	εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν	ἀφικνεῖσθαι	πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ
[61]	δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ τε	ἀφικνεῖται	καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος
[61]	γῆν ῥέων εἰς τὴν λίμνην	ἀφικνεῖται	τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ τῶν
[60]	καὶ εἰς ~τοὺς τόπους ἕκαστα	ἀφικνούμενα,	εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας
[62]	δὲ εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν	ἀφικνούμενοι	καὶ ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων
[62]	εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους	~ἀφικνοῦνται,	ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε
[62]	~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων	ἀφικνοῦνται	εἰς τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ
[15]	ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε δεῦρο	~ἀφικνοῦνται	καὶ γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων·
[61]	τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν	ἀφικνοῦνται	~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι,
[15]	~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν ἐνθένδε	ἀφικόμεναι	ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε δεῦρο
[34]	συγγενὲς καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον	ἀφικομένη	ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ
[29]	~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ	ἀφικομένῃ	ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης
[57]	τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη.	Ἀφικομένην	δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν
[12]	μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ	~ἀφικομένοις	ἐλπίς ἐστιν οὗ διὰ βίου
[2]	μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε	ἀφικόμενον	εὖ πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε
[13]	κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε	ἀφικόμενος	μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ
[12]	ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς	~ἀφικομένῳ	οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς,
[65]	ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο	ἀφικομένων,	καὶ ~δὴ καὶ νῦν εὖ
[65]	μέγας καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες	ἀφίκοντο	ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς
[1]	νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος	ἀφῖκται	χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν
[62]	~(Τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν	ἀφίκωνται	οἱ ~τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον
[8]	ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω	~ἀφίξεσθαι	ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ
[4]	τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ	ἀφοσιούμενος	~εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν
[4]	γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν	ἀφοσιώσασθαι	~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ
[30]	καὶ φάγοι καὶ πρὸς τὰ	ἀφροδίσια	χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι
[9]	Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς τῶν	ἀφροδισίων;	~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ τὰς ἄλλας
[7]	~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ	ἄφρονας	χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν ὁ Σωκράτης
[11]	καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος	ἀφροσύνης,	ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων
[45]	ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν	~ἀφυὴς	εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον
[62]	μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν	Ἀχέροντα,	ἀναβάντες ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά
[62]	γένωνται κατὰ τὴν λίμνην τὴν	Ἀχερουσιάδα,	ἐνταῦθα ~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν,
[61]	εἰς τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν	~Ἀχερουσιάδα,	οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ
[61]	Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ	Ἀχερουσιάδι	λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ
[61]	ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς	Ἀχερουσιάδος	λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι·
[61]	δὲ καταντικρὺ καὶ ἐναντίως ῥέων	Ἀχέρων,	ὃς δι᾽ ἐρήμων τε τόπων
[38]	ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο	ἀχθόμενος	ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει
[25]	ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν	ἅψαιο	κἂν ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις
[30]	τὸ σωματοειδές, οὗ τις ἂν	ἅψαιτο	καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι καὶ
[19]	ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ	ἅψασθαι	ἢ ἔκ τινος ἄλλης τῶν
[55]	αὔτως οἶμαι κἂν εἰ τὸ	ἄψυκτον	ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ