Chapitre
[8]	ἀλλά μοι πάλαι πράγματα παρέχει.	~Ἔα	αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ
[8]	τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,	ἔα,	ἔφη, χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ μόνον
[8]	ἅμα σοι ἡ ἀπολογία ἔσται,	ἐὰν	ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ
[9]	τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ,	ἐὰν	ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ
[56]	εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ	ἐὰν	αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι,
[45]	οὖν σοι ~δίειμι περὶ αὐτῶν,	ἐὰν	βούλῃ, τά γε ἐμὰ πάθη·
[30]	νὴ Δία, ἔφη ὁ Κέβης.	~(Ἐὰν	δέ γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ
[8]	~παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς δώσων,	ἐὰν	δὲ δέῃ, καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ
[37]	αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν,	ἐὰν	δὲ μή, ~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν
[3]	μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ,	ἐὰν	δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον
[64]	ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε·	ἐὰν	δὲ ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε
[29]	ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει·	ἐὰν	μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ
[62]	τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι, καὶ	ἐὰν	μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ
[40]	τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον,	ἐὰν	μέν τι ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς
[29]	ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον,	ἐὰν	μέν τις καὶ χαριέντως ~ἔχων
[48]	γάρ που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα,	ἐὰν	μὴ ἐν ὕδατι ἤ (τινι
[41]	Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε,	ἐὰν	μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν
[53]	~Βούλει οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐὰν	οἷοί τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα
[11]	ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι,	ἐὰν	ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ
[64]	~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ	ἐὰν	πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι
[49]	δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις	ἐάν	σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται
[49]	τίς σοι ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ,	ἐὰν	τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς
[37]	~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς	ἐάν	τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν δὲ
[36]	τοῦτον τὸν λόγον τί φήσομεν,	ἐάν	~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν
[10]	ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα ἢ οὔ,	ἐάν	τις αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει
[45]	ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς	ἐάν	τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι
[18]	τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα	(ἐάν	τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ
[11]	Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον πάντων ὅτι,	ἐάν	τις ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται
[18]	καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι,	ἐάν	τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν
[49]	τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽	ἐάν	τίς μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι
[18]	Λέγω δὲ τίνα τρόπον; Τόνδε.	ἐάν	τίς τι ἕτερον ἢ ~ἰδὼν
[12]	εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή,	ἐὰν	τῷ ὄντι γε ~ᾖ, ὦ
[38]	τὰς ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας,	ἐάνπερ	γε ἡμῖν ὁ λόγος ~τελευτήσῃ
[64]	~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε,	ἐάνπερ	γε λάβητέ με καὶ μὴ
[41]	ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι,	~ἐάνπερ	μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις, τὸ
[62]	καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ δέονται	ἐᾶσαι	σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην
[29]	αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς	ἑαυτήν,	ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο τὸ
[34]	~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις	ἑαυτὴν	πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον
[6]	σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι αὐτὸ	ἑαυτὸ	~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου ὅτι
[6]	οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν	ἑαυτὸν	ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ
[5]	Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι	ἑαυτὸν	βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ
[6]	ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ δὴ	ἑαυτὸν	ἐκ ταύτης ~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν,
[12]	γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽	~ἑαυτὸν	ἐν τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω
[45]	συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς	ἑαυτόν	τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα,
[39]	εἶναι, τοτὲ δὲ μή, μὴ	ἑαυτόν	τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ
[39]	ἑαυτόν τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν	ἑαυτοῦ	ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ
[52]	δὲ δεῖ αὐτὸ μετὰ τοῦ	ἑαυτοῦ	ὀνόματος καὶ τοῦτο ~καλεῖν ἀεὶ
[8]	χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ μόνον τὸ	ἑαυτοῦ	~παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς δώσων,
[39]	ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ᾽	ἑαυτοῦ	τὴν αἰτίαν ~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη
[63]	ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ ~περὶ τῇ	ἑαυτοῦ	ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις ἐν τῷ
[6]	τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον αὐτοὺς	ἑαυτοὺς	εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ
[32]	καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς	~ἑαυτούς,	οὔ τι οἰκοφθορίαν τε καὶ
[25]	ὁ Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι	ἑαυτούς,	~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει
[63]	χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν	ἑαυτῷ,	διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ πάλαι
[51]	δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον	ἑαυτῷ	ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο,
[28]	καὶ μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι	ἑαυτῷ	ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα. ἔχομέν
[28]	ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι	ἑαυτῷ	ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ δὲ
[58]	τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ	ἑαυτῷ	πάντῃ καὶ τῆς γῆς αὐτῆς
[51]	ὅς, ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον	ἑαυτῷ	τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη.
[32]	~ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει τῆς	ἑαυτῶν	ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες
[38]	ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως	ἐβοήθει	τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ ἱκανῶς
[38]	τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ ἱκανῶς	~ἐβοήθησεν	ἢ ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν δίελθε
[65]	διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα	ἐβούλετο,	τὰς μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ
[54]	ἂν τί ἐν τῷ σώματι	ἐγγένηται	θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ
[54]	ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί	ἐγγένηται	νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ
[54]	οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί	ἐγγένηται	~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ
[54]	δ᾽ ὅς, ᾧ ἂν τί	ἐγγένηται	σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν
[37]	~ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ, ἵνα χρόνου	ἐγγενομένου	βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ)
[11]	ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ ~φρονῆσαι ἡμῖν	ἐγγίγνεται	οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους
[64]	πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν	ἐγγύην	ἢ ἣν ~οὗτος πρὸς τοὺς
[64]	~δὲ ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν	ἐγγυήσασθε	ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα,
[64]	μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν.	Ἐγγυήσασθε	οὖν με πρὸς Κρίτωνα, ἔφη,
[65]	παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη	ἐγγὺς	~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ πολὺν
[44]	θεῷ μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς	ἐγγὺς	ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα τι
[61]	τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ	ἐγγὺς	τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς ~τόπον
[9]	οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽	ἐγγύς	τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι ὁ
[29]	τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ	ἐγγύς	τι τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ;
[10]	περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν	ἐγγύτατα	ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ
[11]	ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν,	ἐγγυτάτω	~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι
[12]	~ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ ὅτι	ἐγγυτάτω	ὄντα τοῦ τεθνάναι οὕτω ζῆν,
[35]	παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας	ἐγέλασέν	τε ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί,
[67]	ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν	ἐγένετο,	ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν,
[38]	ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι	~ἐγένετο	ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως
[1]	δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον	ἐγένετο;	~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν
[45]	τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο	ἐγένετο·	~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν
[4]	δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη	ἐγένετο	καὶ ἡ τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ
[3]	ἐν ᾧ καὶ ἡ δίκη	ἐγένετο·	~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου.
[35]	ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν	ἐγένετο	ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ
[45]	ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα αἰτία αὐτοῖς	ἐγένετο	τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ σύνοδος
[1]	Διὰ ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος	ἐγένετο	τῷ Σωκράτει ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ
[20]	αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες	ἐγενόμεθα,	~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ
[47]	~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός τε	ἐγενόμην,	τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ τὴν
[15]	Οὐ γὰρ ἄν που πάλιν	ἐγίγνοντο	μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο ἱκανὸν
[37]	κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ ὅδε	~ἐγκαλεῖ	τῷ λόγῳ, ἵνα χρόνου ἐγγενομένου
[66]	~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε	ἐγκαλυψάμενος	ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ
[34]	καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ	ἐγκαταδεῖν	καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης
[40]	~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον	ἐγκαταλιπὼν	οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν
[45]	~τούτων μὲν οὐδέν, ὁ δ᾽	ἐγκέφαλός	ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων
[37]	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν	ἔγκλημα	ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν
[60]	~ἐν αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ	ἔγκοιλα	αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς,
[65]	Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως	ἔγνωκα	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον
[18]	αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο·	ἔγνωσάν	τε τὴν λύραν καὶ ~ἐν
[16]	καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ	ἐγρηγορέναι	~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι
[16]	τὸ μὲν ~καθεύδειν, τὸ δὲ	ἐγρηγορέναι,	καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ
[16]	ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ τοῦ	ἐγρηγορέναι	τὸ καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις
[16]	ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ	ἐγρηγορέναι	τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[65]	Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ	ἐγχωρεῖ.	~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε,
[1]	πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν	ἐγὼ	ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν
[39]	μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφην	ἐγώ,	ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων)
[45]	Τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν·	ἐγὼ	γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς
[45]	γε. ~Ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος.	Ἐγὼ	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, νέος
[8]	ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς.	Ἐγὼ	γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[14]	εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε μή;	~Ἐγὼ	γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως
[35]	ἢ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ.	~Ἐγὼ	δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός
[41]	ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ ~ἔστιν	(ἐγὼ	δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω,
[41]	καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις·	ἐγὼ	δὲ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων
[50]	ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ	ἐγὼ	δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα,
[63]	ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν ὡς	ἐγὼ	διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι
[48]	εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι καὶ	ἐγὼ	διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι
[39]	φανῆναι; ~Εἰκός γε, ἦν δ᾽	ἐγώ.	~Εἰκὸς γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ
[64]	πείθω, ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς	ἐγώ	εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ
[4]	μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ	ἐγὼ	ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ
[5]	ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ	ἐγὼ	ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω·
[38]	λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή; ~(Φαίδων)	~Ἐγὼ	ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ
[33]	ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες;	~Ἐγὼ	ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ
[66]	εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ	ἐγὼ	εὔχομαί τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ.
[39]	ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος	ἐγὼ	ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν
[13]	ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν	ἐγώ,	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ
[5]	ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν	ἐγὼ	ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν
[58]	Γλαύκου τέχνην, καὶ ἅμα μὲν	ἐγὼ	ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε
[65]	ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ δὲ	ἐγὼ	καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ
[3]	πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ	ἐγὼ	καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν
[13]	πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ καὶ	ἐγὼ	κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν
[38]	δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ	ἐγώ.	καταψήσας οὖν μου τὴν ~κεφαλὴν
[40]	γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν ἃ	ἐγὼ	λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι,
[49]	τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς	ἐγὼ	λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις,
[41]	πρὶν ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι;	~Ἐγὼ	μέν, ἔφη ὁ Κέβης, καὶ
[47]	συνδεῖν καὶ συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται.	Ἐγὼ	μὲν οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας
[66]	~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι.	Ἐγὼ	μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα
[39]	πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽	ἐγώ.	~(Μὴ γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς,
[40]	τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ	ἐγώ	μοι δοκῶ ἐν τῷ παρόντι
[65]	καὶ οὔπω δεδυκέναι. Καὶ ἅμα	ἐγὼ	οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ
[39]	~Νὴ τὸν Δία, ἦν δ᾽	ἐγώ,	οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν,
[50]	ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν	ἐγὼ	οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη,
[19]	βούλεται μὲν τοῦτο ὃ ~νῦν	ἐγὼ	ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο τι
[39]	γιγνόμενον; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽	ἐγώ.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, αἰσχρόν,
[39]	πολλά; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽	ἐγώ.	~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας
[45]	καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι.	(Ἐγὼ	οὖν σοι ~δίειμι περὶ αὐτῶν,
[64]	πῶς με θάπτῃ. ὅτι δὲ	ἐγὼ	πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς,
[8]	ὦ ~Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ἐγὼ	πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι
[12]	ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ	ἐγὼ	πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που
[38]	~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽	ἐγώ,	πρὸς δύο λέγεται οὐδ᾽ ὁ
[3]	φῂς ἦσαν οἱ λόγοι; ~(Φαίδων)	~Ἐγώ	σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι
[16]	ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον	ἐγώ	σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης,
[35]	ἔφη, λέγεις, ὁ Σιμμίας· καὶ	ἐγώ	τέ σοι ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ,
[38]	πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽	ἐγώ.	~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ τὰς ἐμὰς
[40]	λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ	ἐγὼ	ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε
[57]	περὶ γῆς εἰωθότων ~λέγειν, ὡς	ἐγὼ	ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ
[38]	κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽	ἐγώ,	ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε
[58]	~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐγὼ	ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν
[39]	μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς λέγεις; ἔφην	ἐγώ.	~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ
[38]	μὴ δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ	ἔγωγ᾽	ἄν, εἰ σὺ ~εἴην καί
[42]	ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω	ἔγωγ᾽	ἔφη ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον
[52]	καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ	ἔγωγε.	~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς τὸ
[50]	ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα;	~Ἔγωγε.	~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽ ὅς,
[52]	θερμόν τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν;	~Ἔγωγε.	~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ;
[16]	τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι;	~Ἔγωγε.	~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί.
[44]	~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν	ἔγωγε	ἐν τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε
[40]	ἕνεκα τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω	ἔγωγε	ἐν τῷ παρόντι περὶ ~αὐτοῦ
[2]	παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς	ἔγωγε	ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης)
[49]	ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης γελάσας,	ἔγωγε,	ἔφη. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[18]	πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽	ἔγωγε,	ἦ δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ
[18]	~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν (σοι)	ἔγωγε,	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας,
[2]	διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν	ἔγωγε	θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ
[36]	γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι	ἔγωγε	καὶ αὐτόν σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι,
[63]	ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ	~ἔγωγε	καὶ πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον.
[38]	ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ	ἔγωγε	μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν
[22]	~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς	ἔγωγε	οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν
[6]	ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ	ἔγωγε,	ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ
[34]	ἢ σὺ οἴει; ~(Οὐ δῆτα	ἔγωγε.	~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽
[22]	νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω	ἔγωγε	~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν
[35]	διαπορευθῆναι. καὶ δὴ καὶ νῦν	ἔγωγε	οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ
[43]	ἄλλως τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ	ἔγωγε.	~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ
[65]	γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες καὶ	ἔγωγε	ταῦτα ~εἰκότως οὐ ποιήσω· οὐδὲν
[65]	ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη,	ἔγωγε,	ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι
[56]	αἱ ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν	ἔγωγε,	ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ
[56]	ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς	ἐγᾦμαι,	ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον
[41]	~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς	ἐγᾦμαι,	ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται μὴ
[42]	~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι, ὡς	ἐγᾦμαι,	οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽
[47]	ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα, ὡς	ἐγᾦμαι,	πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα
[56]	γε καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς	~ἐγᾦμαι,	παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ
[41]	πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν	ἔδει	αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς,
[19]	ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ γε.	~(Ἔδει	δέ γε, φαμέν, πρὸ τούτων
[57]	εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων	ἔδει·	οὐ γάρ πού τις ἂν
[19]	ἀκούειν καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν	ἔδει	που εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ
[48]	τι καὶ ἐγὼ διενοήθην, καὶ	ἔδεισα	μὴ παντάπασι τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην
[55]	~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα	ἐδέξατο	ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη,
[45]	φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι	ἐδόκει	εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου,
[16]	τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν που	~ἐδόκει	τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς
[45]	τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι	ἐδόκει	τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι διὰ
[38]	λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν	ἐδόκουν	ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν
[45]	γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἐδόκουν,	τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως
[45]	γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ	ἔδοξα	πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς
[47]	~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις	ἔδοξε	βέλτιον εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ
[48]	τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν.	Ἔδοξε	δή μοι χρῆναι εἰς τοὺς
[46]	τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ	ἔδοξέ	μοι τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν
[7]	ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι	ἔδοξε	τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ
[48]	μὲν οὖν, ἔφη, ὡς βούλομαι.	~Ἔδοξε	τοίνυν μοι, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]	εἴδει οὖσα· Κέβης δέ μοι	ἔδοξε	τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν
[4]	θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν,	ἔδοξε	χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι
[44]	αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως	ἔδοξεν	εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ
[49]	Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν	ἔδοξεν.	~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς
[47]	πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί μοι	ἔδοξεν	~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ
[3]	αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ	ἐδύνατο,	συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς
[1]	μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις, καὶ	ἐθαυμάζομέν	γε ὅτι πάλαι γενομένης ~αὐτῆς
[44]	γὰρ λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ	ἐθαύμαζον	(εἴ τι ἕξει τις χρήσασθαι
[38]	~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα	ἐθαύμασα	αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο, ὡς
[57]	καὶ οὔτε ~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν	ἐθέλει	γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν
[7]	~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ εὐθέως	ἐθέλει	πείθεσθαι ὅτι ἄν τις εἴπῃ.
[50]	σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ	ἐθέλει	ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι,
[50]	μόνον αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽	ἐθέλειν	ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι,
[7]	τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν	ἐθέλειν	(ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες,
[5]	μὴ θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι,	ἐθέλειν	δ᾽ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν
[50]	καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ	ἐθέλειν	εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν.
[50]	οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν οὐδ᾽	ἐθέλειν	~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν τὸ ἕτερον,
[13]	ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ γὰρ	ἐθέλεις,	ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι τήν
[13]	τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς	ἐθέλῃ,	ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ.
[51]	ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ φαμεν	ἐθελῆσαι	γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ ἅμα
[5]	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Ἐθελήσει	τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς
[40]	φροντίζουσιν, ὅπως δὲ ἃ αὐτοὶ	ἔθεντο	ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο
[12]	τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ	ἐθίσαι	αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ
[31]	σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ	ἔθους	τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ
[56]	ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ,	εἰ	~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος
[66]	πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο	εἰ	αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη.
[18]	γε τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες,	εἰ	ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας
[17]	~δέ, ὦ φίλε Κέβης, καὶ	εἰ	ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ
[4]	διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι,	εἰ	ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ
[4]	ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος	~εἰ	ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν
[52]	μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη,	εἰ	ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς
[44]	~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα	εἰ	ἄρα τι λέγεις. Ἔστι δὲ
[10]	ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι	εἰ	αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα
[15]	δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο,	εἰ	βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ
[58]	ἂν ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν·	(εἰ	γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν
[12]	φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει.	Εἰ	γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ
[13]	ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη.	~Εἰ	γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς,
[17]	πάντα (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν;	Εἰ	γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἄλλων
[54]	νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν.	Εἰ	γὰρ ἔροιό ~με ᾧ ἂν
[23]	τὸ ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος.	Εἰ	γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ
[17]	ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ.	εἰ	γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ
[11]	λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ.	Εἰ	γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ
[39]	~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις;	Εἰ	γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο,
[37]	τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ	εἰ	γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ
[37]	που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν.	Εἰ	γάρ τις καὶ πλέον ἔτι
[42]	ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων,	εἰ	δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽
[13]	ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι·	εἰ	δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι
[20]	~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες.	~Εἰ	δέ γε οἶμαι λαβόντες πρὶν
[55]	τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος·	εἰ	δὲ μή, ~ἄλλου ἂν δέοι
[37]	~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·	εἰ	δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ
[8]	οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ·	εἰ	δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ
[22]	εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς·	εἰ	δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως
[15]	ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων·	εἰ	δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου
[40]	ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε,	εἰ	δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε,
[18]	κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει.	~Εἰ	δὲ μὴ ταύτῃ γε, ἔφη,
[65]	τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται·	εἰ	δὲ μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.
[62]	τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν,	εἰ	δὲ ~μή, φέρονται αὖθις εἰς
[40]	καλῶς δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι·	εἰ	δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽
[35]	τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω·	εἰ	δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον,
[25]	~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη·	εἰ	δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον,
[49]	τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν.	Εἰ	δέ τις αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως
[47]	τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον·	εἰ	δέ τις λέγοι ὅτι ἄνευ
[12]	ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ.	Εἰ	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ
[37]	γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν	εἰ	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ
[50]	τὸ δὴ μετὰ ταῦτα ἠρώτα,	Εἰ	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτα
[56]	πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽	εἰ	δή τι Σιμμίας ὅδε ἤ
[28]	~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ Κέβης,	εἰ	ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε
[19]	αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν,	εἰ	ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων
[44]	ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ	εἰ	ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα,
[46]	ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ	εἰ	ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν,
[3]	ὄντε. Καί μοι δοκεῖ, ἔφη,	εἰ	ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν
[58]	ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν,	εἰ	ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ
[58]	καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ	εἰ	ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι
[54]	καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα	εἰ	ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι.
[23]	Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν,	εἰ	~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν
[58]	οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,	εἰ	~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι
[55]	ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν	εἰ	καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν
[14]	εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽	εἰ	κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ
[23]	ἧττον ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι,	εἰ	μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.
[11]	τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι,	εἰ	μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι,
[57]	εἶναι, εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει.	Εἰ	μὲν γὰρ ἦν ὁ θάνατος
[20]	γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ	εἰ	μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ
[22]	ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ Σιμμία;	Εἰ	μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν ἀεί,
[55]	καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου,	εἰ	μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον
[20]	ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν	εἰ	μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ
[8]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	εἰ	μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον
[35]	τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι.	εἰ	μὲν οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον,
[55]	ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν;	Εἰ	μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν
[40]	φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς	εἰ	μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ
[23]	(ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή·	~εἰ	μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι
[44]	ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι,	εἰ	μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ
[21]	~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον.	~Εἰ	μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν,
[12]	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη,	εἰ	μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ
[47]	ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου,	~εἰ	μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον
[40]	λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι,	εἰ	μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως
[37]	μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί,	εἰ	μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ
[18]	λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει καίτοι	εἰ	μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα
[18]	νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον,	εἰ	μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ
[22]	πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ	εἰ	μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς,
[35]	σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον,	~εἰ	μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ
[2]	προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι,	εἰ	μή τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει
[15]	~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω, κἂν	εἰ	μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ,
[39]	οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος,	εἰ	ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς καὶ
[42]	πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος	εἰ	ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ
[45]	ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ	εἰ	ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς
[14]	περὶ προσηκόντων τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι.	Εἰ	οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα
[4]	αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας.	Εἰ	οὖν τί σοι μέλει ~τοῦ
[46]	ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ·	εἰ	οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν
[37]	μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ Σιμμίας.	Εἰ	οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ,
[9]	ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι.	Εἰ	οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου
[36]	καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα	εἰ	οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα
[53]	ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ	εἰ	~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ
[44]	καὶ τὸν τοῦ Κάδμου λόγον	εἰ	πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[56]	γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ	εἰ	πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι
[39]	δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη,	εἰ	πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν
[38]	αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν,	εἰ	σὺ ~εἴην καί με διαφεύγοι
[17]	ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν	εἰ	συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ
[1]	~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε,	εἰ	σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν
[35]	ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ,	εἰ	ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον
[12]	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης,	εἰ	ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ
[19]	~Σκόπει δή, ἦ δ᾽ ὅς,	εἰ	ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν πού
[65]	καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον,	εἰ	τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω
[55]	~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν	εἰ	τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε
[55]	τι ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο,	εἰ	τό γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν
[17]	ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον	εἰ	τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ
[15]	γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων· καὶ	εἰ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι
[46]	εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην,	εἰ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε
[6]	Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται	εἰ	τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων
[55]	ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ	εἰ	τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν
[6]	τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται	εἰ	τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον
[55]	ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης;	εἰ	τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ
[15]	ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι,	εἰ	τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι
[44]	(ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν,	εἰ	φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν
[12]	ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου	εἰ	φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ
[12]	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη	εἰ	φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;
[35]	ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς,	εἴ	γε δή τις αὐτὰ μέλλει
[49]	μέγα καὶ τἆλλα πάντα· ἃ	εἴ	~μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς
[41]	ἔχω, καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι	εἴ	~μοι περί γε τούτου ἄλλο
[46]	αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ	εἴ	μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς
[35]	~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν,	εἴ	πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν>
[49]	τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο	εἴ	σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ·
[24]	Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν,	εἴ	σοι ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν
[44]	ἵνα μή τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς,	εἴ	τέ τι βούλει, προσθῇς ἢ
[56]	τὸ τῆς ζωῆς εἶδος καὶ	εἴ	~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ
[66]	ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα	εἴ	τι ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου
[6]	σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων	εἴ	τι αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ
[44]	λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον	(εἴ	τι ἕξει τις χρήσασθαι τῷ
[49]	ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι,	εἴ	τί ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν
[37]	πρὸς δὴ ~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι,	εἴ	τι λέγω· εἰκόνος γάρ τινος,
[35]	καὶ αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν,	εἴ	τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ
[13]	(τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει)	εἴ	τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι
[6]	τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί,	εἴ	τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν;
[59]	τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν,	εἴ	τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ
[37]	σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ	εἴ	τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον
[57]	καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι,	εἴ	τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν
[58]	ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν ἀέρα· ἐπεί,	εἴ	τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι
[36]	~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς,	εἴ	τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ
[58]	τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν	εἴ	τις ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι
[47]	ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν	εἴ	τις λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα
[18]	δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου,	εἴ	τίς τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν
[62]	τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται,	~εἴ	τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν τε
[49]	~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο	εἴ	τίς τινα φαίη ἕτερον ἑτέρου
[49]	αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ	εἶ	τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς
[63]	τὸ σῶμα καὶ τοὺς κόσμους	εἴασε	χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας,
[18]	πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ	εἴδει	~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον
[27]	οὖν αὖ σοι δοκεῖ τῷ	εἴδει	καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ
[41]	τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας	εἴδει	οὖσα· Κέβης δέ μοι ἔδοξε
[26]	ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ	εἴδει	φαμὲν ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον
[21]	πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου	εἴδει,	~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον.
[46]	ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα	εἰδείην	τὸ βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον.
[3]	αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. Ὡς οὖν	εἶδεν	ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε
[37]	ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη	εἰδέναι	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι
[11]	ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ	εἰδέναι,	ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν
[35]	καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς	εἰδέναι	ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ
[11]	ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ	εἰδέναι	ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ
[45]	περὶ τούτων του τὴν αἰτίαν	~εἰδέναι,	ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ
[45]	~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην	εἰδέναι,	περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ
[45]	~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι,	εἰδέναι	τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί
[46]	~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον	εἰδέναι·	τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην
[20]	γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ βίου	εἰδέναι·	τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν,
[20]	διὰ βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ	εἰδέναι	τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην
[10]	τι τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς	εἶδες;	~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽
[52]	οὖν. ~Οὐκ ἄρα μόνον τὰ	εἴδη	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα
[26]	~Θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη, δύο	εἴδη	τῶν ὄντων, τὸ μὲν ὁρατόν,
[66]	τὸ μὴ δακρύειν, ~ὡς δὲ	εἴδομεν	πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι,
[52]	ὥστε μὴ μόνον αὐτὸ τὸ	εἶδος	~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς
[37]	καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ	εἶδος	ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ
[46]	ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο	εἶδος.	Καὶ ~δὴ καὶ περὶ ἡλίου
[56]	καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς	εἶδος	καὶ εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν
[49]	σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ	εἶδος	ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι ~πάλιν
[59]	ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι	εἶδος	παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν
[59]	ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι αὐτῆς	εἶδος	συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ
[41]	ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου	εἶδός	τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι
[18]	~ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ	εἶδος	τοῦ παιδὸς οὗ ἦν ἡ
[32]	ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ	εἰδόσιν	ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι
[20]	γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα,	εἰδότας	ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ
[44]	μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ	~εἰδότι	μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς
[30]	οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ	εἴδωλα,	αἱ μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ
[11]	καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ	εἰδώλων	παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς
[50]	ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι ἕκαστον τῶν	εἰδῶν	καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν
[15]	τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι ἢ	εἶεν	(ἂν αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ;
[44]	ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως, ἔφη.	~Εἶεν	δή, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[55]	~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον.	~Εἶεν,	ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι
[66]	δὲ ὁ Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον,	εἶεν,	ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ
[64]	δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων,	Εἶεν,	ἔφη, ὦ Σώκρατες· τί δὲ
[55]	~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον.	~Εἶεν·	ὃ δ᾽ ἂν θάνατον μὴ
[21]	γὰρ λείπεται ἔτι ὁ χρόνος.	~(Εἶεν,	ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς
[22]	ἂν ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος	εἴη;	ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ
[47]	τὸ αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽	εἴη	αἴτιον· ὃ δή μοι ~φαίνονται
[4]	ᾔδη γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον	εἴη	ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί
[53]	οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε	εἴη	ἄν, ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ
[58]	καὶ εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ	εἴη	ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι
[12]	ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν	εἴη	ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν τῷ
[65]	συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα	εἴη,	ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες
[57]	ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν	(εἴη	αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ
[16]	ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν	~εἴη	γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη,
[12]	~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία	εἴη,	εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν,
[12]	~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία	εἴη	εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ
[58]	τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς	~εἴη,	ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς
[14]	σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν	εἴη	ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες,
[17]	κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις	εἴη	ἡ γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου
[20]	καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν	εἴη.	~Καὶ μάλα δὴ οὕτως ἔχει,
[42]	γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία	εἴη	καὶ πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν
[29]	ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν	εἴη	μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν
[18]	ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν	εἴη.	~Μυρία μέντοι νὴ Δία, ἔφη
[17]	ἂν τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς	εἴη,	ὁμοῦ πάντα χρήματα Ὡσαύτως ~δέ,
[37]	τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν	εἴη,	ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή, τὸ
[42]	ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία	εἴη;	~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ
[40]	ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ	εἴη	πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ
[3]	τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον	εἴη.	Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς
[56]	τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν	εἴη;	~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου
[14]	ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ	εἴη	που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη
[9]	τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν	εἴη	προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ τῷ
[55]	καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν	εἴη	πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ
[36]	ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν	εἴη	τὴν μὲν λύραν ἔτι εἶναι
[17]	οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν	εἴη,	τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη
[39]	ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν	εἴη	τὸ πάθος, εἰ ὄντος δή
[33]	μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ	(εἴη	τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν λέγω,
[58]	παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς	εἴη	τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ τοῦτο
[47]	πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία	εἴη	τοῦ ~λόγου. Τὸ γὰρ μὴ
[20]	μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν	εἴη;	Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες
[44]	γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος	εἴη,	τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι
[14]	νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς	εἴη,	ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ
[58]	ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε	εἴην,	ἅμα δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην,
[38]	(Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ	~εἴην	καί με διαφεύγοι ὁ λόγος,
[66]	τύχην, οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου ~ἐστερημένος	εἴην.	Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος
[30]	καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ	εἰθισμένη	~μισεῖν τε καὶ τρέμειν καὶ
[48]	ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν οὖν ᾧ	~εἰκάζω	τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ
[45]	ἀλλά τιν᾽ ἄλλον τρόπον αὐτὸς	εἰκῇ	φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι.
[48]	ἤ (τινι τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν	εἰκόνα	αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι καὶ ἐγὼ
[37]	Τὴν αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι	~εἰκόνα	δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα,
[37]	τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω·	εἰκόνος	γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ
[2]	πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς	εἰκὸς	ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει,
[39]	~Εἰκός γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.	~Εἰκὸς	γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν
[39]	καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι;	~Εἰκός	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς
[30]	ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ ὁρῶνται.	~Εἰκός	γε, ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι,
[25]	καὶ ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα	εἰκὸς	εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ
[31]	γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους.	~Εἰκός.	~Εἰς δέ γε θεῶν γένος
[31]	εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ	εἰκός,	εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽
[31]	γένη (καὶ τῶν τοιούτων θηρίων	~εἰκὸς	ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ
[31]	δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους	εἰκός	ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι
[7]	τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽	εἰκός,	ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό γε
[7]	οὕτως, ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι	εἰκὸς	ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς
[31]	οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν	εἰκὸς	λέγεις. ~Τοὺς δέ γε ἀδικίας
[30]	ὁρῶνται. ~Εἰκός γε, ὦ Σώκρατες.	~Εἰκὸς	μέντοι, ὦ Κέβης· καὶ οὔ
[11]	τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς τὸ	~εἰκὸς	μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ
[14]	~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε	εἰκὸς	οὕτως ἔχειν εἴτε μή; ~Ἐγὼ
[48]	~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν	εἰκόσι	μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν
[41]	(μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ	εἰκότος	τινὸς καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ
[41]	ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ τῶν	εἰκότων	τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα
[8]	λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται	εἰκότως	ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ
[65]	γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,	εἰκότως	γε, ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί
[49]	~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων)	εἰκότως	γε· θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ
[65]	ταῦτα ποιήσαντες καὶ ἔγωγε ταῦτα	~εἰκότως	οὐ ποιήσω· οὐδὲν γὰρ (οἶμαι
[13]	τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς	εἰκότως	~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς
[19]	τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ	εἴληφας;	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ
[19]	ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν	εἰληφέναι.	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες
[20]	~τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι	εἰληφέναι.	~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν
[19]	τούτων τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην	εἰληφέναι;	~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς
[19]	τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που	εἰληφότας	ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι
[21]	~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην	εἰληφότες	ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες,
[57]	ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα	εἰλήχει,	οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς δή
[27]	αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ	εἰλιγγιᾷ	ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη;
[10]	λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν	εἰλικρινεῖ	τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽
[10]	διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ	εἰλικρινὲς	~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων,
[11]	δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν τὸ	~εἰλικρινές,	τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ἴσως τὸ
[30]	οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν	εἰλικρινῆ	ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ
[63]	φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ	εἱμαρμένη,	καὶ σχεδόν τί μοι ὥρα
[63]	πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ	~εἱμαρμένη	καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη,
[61]	τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί τινας	εἱμαρμένους	χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους,
[38]	μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς ἄξιοι	εἶμεν	κριταὶ ἢ καὶ τὰ πράγματα
[8]	οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς	εἰμι	εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί,
[50]	~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός	εἰμι·	ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα
[13]	εἴ τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός	εἰμι	ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς
[50]	σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ	~εἰμί,	οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι·
[64]	ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ	εἰμι	οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ διαλεγόμενος
[49]	τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ	εἶμι	~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα
[48]	λόγον ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον	εἶναι,	ἃ μὲν ἄν μοι δοκῇ
[42]	τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ	~εἶναι	ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν τε
[8]	δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν	εἶναι	ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα σοι
[37]	ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή, ἀνάγκην	εἶναι	ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι
[30]	ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν	εἶναι	ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές,
[50]	ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ	εἶναι,	ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται
[13]	εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον	εἶναι,	ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ
[49]	δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον	εἶναι	ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς
[9]	πραγματεία οὐ περὶ τὸ σῶμα	~εἶναι,	ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι
[38]	οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε	εἶναι.	~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν
[53]	ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν	εἶναι	ἀλλὰ καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε.
[50]	ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν	εἶναι,	~ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν ἡμῖν
[40]	τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς	εἶναι,	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς
[30]	γε τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς	εἶναι,	ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ
[50]	~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν	εἶναι,	ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει
[13]	οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες	~εἶναι,	ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι
[29]	αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα	εἶναι,	ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη
[18]	ἀθάνατον ἡ ψυχή τι ἔοικεν	εἶναι.	~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη ὁ
[59]	θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ	~εἶναι	ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους,
[55]	τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ	εἶναι,	~ἄλλο τι τὰ τρία ἢ
[6]	ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽	εἶναι	ἄλογον· οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως
[41]	ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽	εἶναι	ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας
[35]	σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ	εἶναι	ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ
[39]	τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ	εἶναι	ἄνευ τῆς περὶ τοὺς λόγους
[33]	ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ	~εἶναι	ἅπερ ἂν καὶ τὸ σῶμα
[7]	τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον	(εἶναι	ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ
[9]	σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν	εἶναι;	Ἆρα μὴ ἄλλο τι ᾖ
[12]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ	εἶναι	ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ
[13]	τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι	εἶναι	ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ Σώκρατες;
[45]	~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων	(εἶναι	αὐτῇ τῇ κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος
[46]	καὶ εἰ ἐν μέσῳ φαίη	εἶναι	αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν
[58]	ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν	εἶναι	αὐτὴν ἴσχειν τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ
[36]	~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι που	εἶναι	αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον
[58]	~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι	εἶναι	αὐτό, καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς
[6]	οὖν ποτε οὔ φασι θεμιτὸν	εἶναι	αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες;
[58]	ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν.	Εἶναι	γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν
[41]	εἶδός τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι,	εἶναι	δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν
[19]	ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων,	εἶναι	δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει.
[33]	ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές·	~εἶναι	δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν
[58]	ἄστρα ~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν	εἶναι,	διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ
[45]	μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα	εἶναι	διὰ τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι,
[45]	τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ~μεῖζον	εἶναι	διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν.
[36]	εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι	εἶναι	διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ τὰς
[58]	Γλαύκου τέχνη γέ μοι δοκεῖ	εἶναι	~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν· ὡς
[10]	τοιάδε, ὦ Σιμμία; Φαμέν τι	εἶναι	δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν
[5]	ὦ Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν	~εἶναι	ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν
[16]	~φῂς τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι	εἶναι;	~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων;
[15]	τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽	εἶναι,	εἰ τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο
[57]	δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς	εἶναι,	εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ
[45]	ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει	εἶναι,	εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ
[7]	Καίτοι οὕτως, ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον	εἶναι	εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο·
[42]	δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν	εἶναι	ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ;
[15]	αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε	εἶναι	ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν
[39]	χρηστοὺς καὶ πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους	εἶναι	ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους.
[8]	θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις	εἶναι	ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν
[47]	κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽	εἶναι	ἐμὲ νῦν τὰ μέλη, ~καὶ
[42]	ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί,	εἶναι.	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες.
[47]	ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον	εἶναι	ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ
[21]	αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν	εἶναι	ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων,
[50]	ἔχει σμικρός τε καὶ μέγας	εἶναι,	ἐν μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ
[59]	ἄλση τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς	εἶναι,	ἐν ~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς
[42]	τί τις φήσει ταῦτα ὄντα	εἶναι	ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε
[50]	ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽	εἶναι	ἐν τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ
[39]	ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς	εἶναι,	ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽
[19]	ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν	εἶναι	ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ
[41]	ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα	εἶναι	ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι.
[23]	ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ	εἶναι,	ἐπειδή γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν
[65]	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον	εἶναι	ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω
[46]	χεῖρον εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ	εἶναι	ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ
[4]	οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος	(εἶναι	ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ ὡς
[9]	σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς	εἶναι	ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας
[50]	δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν	εἶναι	ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ
[37]	πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον	εἶναι	ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ
[2]	δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο	εἶναι.	~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις παρῆν;
[9]	μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον	εἶναι	ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς τι τείνειν
[46]	ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν ἢ	εἶναι	ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ
[49]	οὐδὲ δι᾽ ἓν ἄλλο καλὸν	εἶναι	~ἢ διότι μετέχει ἐκείνου τοῦ
[29]	δὲ αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ	εἶναι	ἢ ἐγγύς τι τούτου; ~(Πῶς
[19]	αὐτὸ τὸ ἴσον· φῶμέν τι	εἶναι	ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ
[49]	τὸ σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ	~εἶναι·	ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα;
[35]	τῷ νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον	~εἶναι	ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ μέντοι
[6]	ἓν τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς	~εἶναι.	Ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως;
[39]	καὶ μεγάλων· οἴει τι ~σπανιώτερον	εἶναι	ἢ σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα
[41]	τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν	εἶναι	ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον,
[42]	ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας	εἶναι.	~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε. ~Τὴν
[51]	τὸ ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς αὕτη	εἶναι	ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ
[41]	Ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν	εἶναι	ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς
[58]	καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε	εἶναι	ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν
[37]	πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ	~εἶναι	ἡμῶν τὰς ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν
[6]	Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς	εἶναι	ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς
[59]	~τῆς γῆς, ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν	εἶναι	θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα δ᾽
[19]	δὲ καὶ οὐ δύναται ~τοιοῦτον	εἶναι	(ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν
[19]	οὕτως ἔχει. φαμέν πού τι	εἶναι	ἴσον, οὐ ξύλον ~λέγω ξύλῳ
[33]	τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε	εἶναι	καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως ἔχον·
[5]	αὑτόν· οὐ γάρ φασι θεμιτὸν	εἶναι.	~Καὶ ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε
[55]	ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος	εἶναι	(καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή,
[36]	ὑγροῦ καὶ ~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν	εἶναι	καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων τὴν
[30]	ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ	εἶναι	καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ
[49]	δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν πλείω	εἶναι,	καὶ διὰ ταύτην τὴν ~αἰτίαν
[46]	ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην	εἶναι·	καὶ εἰ ἐν μέσῳ φαίη
[46]	ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ	εἶναι·	καὶ εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι,
[22]	δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη	εἶναι,	καὶ ~εἰς καλόν γε καταφεύγει
[49]	τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς	εἶναι	καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ
[49]	Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον	εἶναι	~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ,
[49]	ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς	εἶναι	καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ
[43]	ἐξ ὧν φησί τις αὐτὴν	(εἶναι,	καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα διὰ
[25]	~οὐσία ἧς λόγον δίδομεν τοῦ	εἶναι	καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον
[37]	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι	εἶναι	καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι
[59]	δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον	εἶναι	καὶ ἔτι τούτων καλλίω. Τὸ
[59]	τούτων· τὴν μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ	εἶναι	(καὶ) θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν
[59]	τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον	εἶναι.	~Καὶ ὅλην μὲν δὴ τὴν
[37]	ἐν τῷ αὐτῷ ὁ λόγος	εἶναι,	~καί, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν
[42]	τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε	εἶναι	καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ
[60]	βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε	εἶναι	καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ πάντας
[59]	πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων	~εἶναι,	καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων
[28]	σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ	εἶναι	καὶ ~πότερον τῷ θνητῷ; Ἢ
[22]	οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν	εἶναι	καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ
[27]	(τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον	εἶναι	καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι
[26]	ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν ἂν	εἶναι	καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα; ~Παντί,
[58]	λέγειν· ~οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα	εἶναι	καὶ συρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ
[17]	καὶ τὰς τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς	(εἶναι	(καὶ ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς
[22]	καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε	εἶναι	καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν
[49]	τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον ~μεῖζον	εἶναι	καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα
[49]	ἕτερον ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω	~εἶναι,	καὶ τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ
[58]	ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν (πέπεισμαι	εἶναι,	καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς οὐδέν
[49]	σμικρᾷ οὔσῃ τὸν ~(μείζω μείζω	εἶναι,	καὶ τοῦτο δὴ τέρας εἶναι,
[41]	ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν	εἶναι,	καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως
[41]	εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ	εἶναι	καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει
[52]	τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα	εἶναι	καὶ τῷ τοῦ περιττοῦ, ὄντος
[39]	καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ	εἶναι	καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν
[59]	~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς	εἶναι,	καὶ φήμας τε καὶ μαντείας
[59]	ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους	εἶναι	καὶ χρόνον τε ζῆν πολὺ
[42]	ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ	εἶναι	κακή; καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται;
[60]	γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν αὐτῇ	εἶναι	κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ
[18]	ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν	εἶναι;	Λέγω δὲ τίνα τρόπον; Τόνδε.
[63]	λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον	εἶναι	λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ
[19]	πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν	εἶναι	μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι δὲ
[4]	~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ	εἶναι	μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα
[19]	τοῦτο ὃ ~νῦν ἐγὼ ὁρῶ	εἶναι	οἷον ἄλλο τι τῶν ὄντων,
[19]	ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽	~εἶναι	οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ
[52]	μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ αὐτὸ	εἶναι	οἷον καὶ ἡ τριὰς πέπονθε
[19]	ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα	εἶναι	~οἷον τὸ ἴσον, ἔχει δὲ
[19]	ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον	εἶναι	οἷον τὸ ἴσον, ἢ οὐδέν;
[64]	λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με ἐκεῖνον	εἶναι	(ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν,
[52]	τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι	εἶναι	ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν.
[55]	τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον	εἶναι,	ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν
[47]	γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽	εἶναι	ὅτι ἄλλο μέν τί ἐστι
[16]	ὄντος ἱκανόν που ~ἐδόκει τεκμήριον	εἶναι	ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων
[45]	ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον	εἶναι,	ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ
[59]	καλλίω. Τὸ δ᾽ αἴτιον ~τούτου	εἶναι	ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ
[37]	μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ	εἶναι	~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ
[50]	ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ	εἶναι,	οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἐναντίων,
[42]	ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν	εἶναι;	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Τί δέ;
[57]	ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί μοι	εἶναι.	~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει·
[43]	ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι	εἶναι·	οὔτε γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν,
[26]	ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον	εἶναι;	~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί.
[46]	εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν	εἶναι	πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ
[9]	ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον	εἶναι;	~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ
[13]	δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον	εἶναι.	~(Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί δὲ
[7]	ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ	εἶναι	παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι
[2]	εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν	εἶναι	παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ
[5]	ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν	εἶναι	πείσεται. ~Τί δέ; ἦ δ᾽
[66]	Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον	εἶναι	πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς·
[29]	οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι	εἶναι,	~πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ φόβων
[4]	ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς	εἶναι,	ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους,
[16]	ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς	εἶναί	που, ~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι.
[23]	~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ	εἶναι	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα
[47]	μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον	εἶναι	πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ
[40]	ἃ ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ	~εἶναι	προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον,
[11]	Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον	εἶναι	~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε καὶ
[41]	ἡ οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν	εἶναι	σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν
[28]	ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ	εἶναι	σῶμα. ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα
[25]	ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς	εἶναι	~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽
[17]	ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς ἄμεινον	εἶναι,	ταῖς δὲ ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ
[64]	ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον	εἶναι.	~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο
[49]	~μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς	εἶναι	ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων
[59]	ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια	εἶναι	ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά
[58]	τὰ ἄστρα χωροῦντα· τὸ ~δὲ	εἶναι	ταὐτόν, (ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος
[36]	ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι	εἶναι	τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ
[16]	γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν μὲν καταδαρθάνειν	εἶναι,	τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς σοι,
[35]	τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν	εἶναι	τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται
[22]	ὁ λόγος εἰς (τὸ ὁμοίως	εἶναι	τήν τε ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν
[38]	ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν	εἶναι	τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν
[41]	ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν	εἶναι	τὴν (ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ
[41]	συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς μὲν	εἶναι	~τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς
[33]	ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος	εἶναι	τῆς τοῦ θείου τε καὶ
[5]	~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα	εἶναι·	τί γὰρ ἄν τις καὶ
[50]	αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο	εἶναί	~τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ
[49]	καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος	~εἶναί	τι καλὸν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ
[42]	~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν	εἶναι	τί τις φήσει ταῦτα ὄντα
[8]	ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι	εἶναί	τι τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ
[11]	οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν δὲ τοῦτο	εἶναι	τὸ ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ
[7]	ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα	εἶναι.	Τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς
[3]	πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν ἐναντίον	εἶναι,	τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν
[39]	καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς	εἶναι	τὸ ~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι
[49]	εἶναι, καὶ τοῦτο δὴ τέρας	εἶναι,	τὸ σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ
[59]	ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν	εἶναι	τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν,
[46]	καὶ τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ	εἶναι	τὸν ~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ
[7]	εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν τε	εἶναι	τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ ἡμᾶς
[39]	αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν	εἶναι,	τοτὲ δὲ μή, μὴ ἑαυτόν
[49]	ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν	εἶναι	(τοῦ δύο ~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος
[45]	που, ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ	εἶναι	τοῦ οἴεσθαι περὶ τούτων του
[42]	ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν ψυχῆς	εἶναι·	τοῦτο δ᾽ ἔστι τὸ ὁμολόγημα,
[3]	ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι	εἶναι	τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι
[23]	ἡ ~ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ	εἶναι	τοῦτο τέλος ᾖ. Τί γὰρ
[9]	ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ	εἶναι	~τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν
[35]	καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε	εἶναι	τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς τοῦ
[50]	ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους φῇς μείζω	εἶναι,	(Φαίδων) ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις
[11]	ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν ἐρασταὶ	εἶναι,	φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ
[59]	διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε	εἶναι	χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς δὴ
[55]	μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον	~εἶναι,	ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ
[28]	κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον	εἶναι	ψυχή, τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ
[42]	ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο	εἶναι,	ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε
[41]	μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε	εἶναι	ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον
[50]	οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν σμικρὸν	~εἶναι·	ὡς δ᾽ αὕτως καὶ τὸ
[22]	τοῦτο, τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽	εἶναι	ὡς οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν
[45]	πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς	εἶναι	ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ
[19]	Ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα	εἶναι	ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν,
[36]	τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν	εἶναι,	ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν
[37]	~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν	εἶναι,	ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν
[4]	εὖ οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται	εἰπὲ	τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν,
[60]	~τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος	εἶπε,	λέγων αὐτό ~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι
[51]	οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί τις	εἶπε	τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις δ᾽
[48]	ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι σαφέστερον	εἰπεῖν	ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ σε
[29]	τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς ἔπος	εἰπεῖν	ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί.
[42]	ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,	εἰπεῖν·	δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽
[55]	ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου	εἰπεῖν;	Εἰ μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ
[49]	τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι	εἰπεῖν	ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν
[56]	τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ τι	εἰπεῖν	ἢ ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ μήν, ἦ
[35]	ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ	εἰπεῖν	καὶ (διελθεῖν, εἴ πῃ ὑμῖν
[25]	οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος	εἰπεῖν	οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ,
[58]	θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς ~ἔπος	εἰπεῖν	οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ
[37]	καί, εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν	εἰπεῖν,	πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ
[10]	καὶ ὤτων καὶ ὡς ἔπος	εἰπεῖν	σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος
[8]	ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι	εἰπεῖν.	~Τί δέ, ὦ Σώκρατες, ἔφη
[14]	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,	εἰπεῖν	τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ
[21]	λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον τινὰ	εἰπεῖν	χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ
[51]	ἅμα βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα	εἶπεν,	Ἆρα μή που, ὦ Κέβης,
[1]	~Τί οὖν δή ἐστιν ἅττα	εἶπεν	ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου;
[66]	ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ	εἶπεν	ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ
[3]	~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα	εἶπεν,	οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες,
[66]	πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ	εἶπεν	ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς τῇ ~καρδίᾳ
[64]	ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας	εἶπεν·	Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα,
[51]	τι τούτων ἐτάραξεν ὧν ὅδε	εἶπεν;	~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη ὁ Κέβης,
[3]	ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν,	εἶπεν	περιμένειν καὶ μὴ πρότερον παριέναι
[42]	λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει,	εἴπερ	ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου
[49]	καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων,	εἴπερ	βούλοιό τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν;
[49]	αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽	εἴπερ	εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν
[14]	οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί,	εἴπερ	εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[16]	ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα,	εἴπερ	ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις
[42]	μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον,	(εἴπερ	ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε
[53]	αὖ ~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα,	εἴπερ	ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι
[16]	ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	εἴπερ	ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν
[42]	ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας,	εἴπερ	ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ
[57]	ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι,	εἴπερ	ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ
[4]	ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι,	εἴπερ	μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους
[7]	ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ,	εἴπερ	ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει,
[42]	πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται,	εἴπερ	ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο,
[10]	οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι	εἴπερ	που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί
[12]	οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς,	εἴπερ	που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ
[8]	ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι	εἴπερ	τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην
[10]	οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία,	εἴπερ	τις (καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος
[2]	καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν	(εἴπερ	τις ~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ
[25]	μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα,	εἴπερ	τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,
[41]	ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει γε	εἴπερ	τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι
[44]	πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι	εἶπες	ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ
[65]	ὡς λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων	εἵπετο	αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν.
[7]	ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν τις	εἴπῃ.	~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν,
[36]	~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον	εἴποι,	ὡς ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον
[35]	ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ	εἶπον	ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ,
[57]	ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν	εἶπον,	περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη
[9]	ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν	εἰπόντες	ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον
[32]	μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν	εἰπόντες,	οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς
[64]	παρέχειν νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ	εἰπόντος	αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη,
[14]	Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι.	~Εἰπόντος	δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν
[35]	ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν ἐγένετο ταῦτα	εἰπόντος	τοῦ Σωκράτους ἐπὶ πολὺν ~χρόνον,
[38]	παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες	εἰπόντων	αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον
[9]	~θανάτου οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι.	(Εἴπωμεν	γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς,
[21]	Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν	εἰπών.	~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη,
[65]	~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽	εἰπὼν	ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά
[6]	Ζεύς, ἔφη, τῇ αὑτοῦ φωνῇ	εἰπών.	~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη
[66]	~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽	εἰπὼν	ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς
[53]	οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ.	~Εἰργάζετο	δέ γε ἡ περιττή; ~Ναί.
[57]	ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα	εἰργασμένην,	ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ
[33]	προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ	εἱργμοῦ	διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα
[33]	πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ	εἱργμοῦ	τὴν δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι δι᾽
[35]	ὅδε, ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ	εἰρημένα.	Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες,
[64]	ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε	εἰρημένα	καὶ τὰ ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν
[35]	καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ τὰ	εἰρημένα,	οὐ ~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι.
[22]	ἄλλως ἂν ὁ λόγος οὗτος	εἰρημένος	εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει,
[35]	καὶ αὐτός τε πρὸς τῷ	εἰρημένῳ	λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς
[65]	~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν	εἰρημένων	καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽ ~αὖ
[56]	ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν	εἰρημένων.	~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη, ὦ
[28]	Κέβης, εἰ ἐκ πάντων τῶν	εἰρημένων	(τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ μὲν
[9]	~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ	εἰρῆσθαι	εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι
[35]	εἰρημένα, οὐ ~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς	εἰρῆσθαι.	~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ,
[41]	λόγος δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι	~εἴρηται.	Ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν
[58]	τὰς ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη,	εἰς	ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ
[13]	ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος	εἰς	~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται,
[57]	γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα	εἰς	Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν
[2]	ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽	εἰς	Ἅιδου ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας
[33]	ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα μηδέποτε	εἰς	Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ
[12]	ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν	εἰς	Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι
[63]	καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν	εἰς	Ἅιδου πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν
[57]	οἷ δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους	εἰς	Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου
[57]	(μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν	εἰς	Ἅιδου φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε
[29]	γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ,	εἰς	Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν
[15]	~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου	εἰς	ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἦ
[60]	Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ γῆν	εἰς	ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ
[60]	μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων	εἰς	ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ
[33]	ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν	εἰς	(ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη
[23]	ποθεν καὶ εἶναι πρὶν καὶ	εἰς	ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ
[41]	εἶναι ~τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ	εἰς	ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα
[44]	ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ	εἰς	ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν
[38]	ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ	εἰς	ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς
[38]	ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν	εἰς	ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου
[63]	καὶ Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι,	εἰς	~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι
[33]	ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ	εἰς	αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη,
[64]	μὴ καλῶς λέγειν οὐ μόνον	εἰς	αὐτὸ τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ
[31]	ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ καὶ	εἰς	βέλτιστον τόπον ~ἰόντες οἱ τὴν
[60]	πολλοὶ τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν.	Εἰς	γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί
[32]	ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός.	~Εἰς	δέ γε θεῶν γένος μὴ
[57]	ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ	εἰς	δή τινα ~τόπον, οἷ δεῖ
[1]	~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ	εἰς	Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο
[1]	σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν	εἰς	Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ καὶ
[1]	δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν	εἰς	Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον
[29]	φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ	εἰς	ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο
[7]	τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας	εἰς	ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη, (ὁ)
[22]	ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ	~εἰς	καλόν γε καταφεύγει ὁ λόγος
[60]	ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ	εἰς	κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα
[1]	Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς ποτε	εἰς	Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους
[64]	ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν	εἰς	μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά
[65]	~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο	εἰς	οἴκημά τι ὡς λουσόμενος, καὶ
[62]	εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ	εἰς	οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται,
[56]	~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα	εἰς	ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο
[24]	μήτε πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν	εἰς	~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα.
[60]	εἰς ~τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα,	εἰς	οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε
[7]	αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης	εἰς	σὲ τείνειν τὸν λόγον, ὅτι
[41]	εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν	εἰς	σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν
[30]	τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν	εἰς	σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός,
[44]	δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ	εἰς	σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός
[58]	ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν ἀεὶ	εἰς	τὰ κοῖλα τῆς γῆς. Εμᾶς
[27]	μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος	εἰς	τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα,
[31]	ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη ὁ Κέβης,	εἰς	τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[31]	καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας	εἰς	τὰ ~τῶν λύκων τε καὶ
[31]	φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ μὴ διηυλαβημένους	εἰς	τὰ τῶν ὄνων γένη (καὶ
[38]	τοῖς προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ καὶ	εἰς	τὰ ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ
[38]	γάρ, ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου	εἰς	τὰς τρίχας Αὔριον δή, ἔφη,
[61]	αἱ δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται	εἰς	τὰς τῶν ζῴων γενέσεις. τρίτος
[3]	~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν	εἰς	ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς, ~καὶ
[31]	ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων, καὶ	εἰς	ταὐτόν γε ~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον
[23]	συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν λόγον	εἰς	ταὐτὸν καὶ ὃν πρὸ τούτου
[57]	ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται	εἰς	τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ
[62]	ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ	εἰς	τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ
[3]	~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος	εἰς	τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ
[61]	δὴ καὶ ὑπὸ γῆν ῥέων	εἰς	τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα,
[62]	(καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι	εἰς	τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι, καὶ
[62]	ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται	εἰς	τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί
[40]	τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ (παρίωμεν	εἰς	~τὴν ψυχὴν ὡς τῶν λόγων
[47]	χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον	εἰς	τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα, ἀέρας
[3]	παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν	εἰς	τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ καὶ
[60]	τὴν γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις,	εἰς	τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα πάλιν
[3]	οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα	εἰς	τὸ εἰωθός. Καὶ ἥκομεν καὶ
[60]	συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν	εἰς	τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς γῆς
[60]	τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν	εἰς	τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ
[23]	καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ	εἰς	τὸ ζῆν ἰούσῃ τε καὶ
[27]	καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται	εἰς	τὸ καθαρόν τε ~καὶ ἀεὶ
[17]	γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον	~εἰς	τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι
[29]	γε. ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα	εἰς	τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς
[22]	καλόν γε καταφεύγει ὁ λόγος	εἰς	(τὸ ὁμοίως εἶναι τήν τε
[27]	ὅταν μὲν τῷ σώματι ~προσχρῆται	εἰς	τὸ σκοπεῖν τι ἢ διὰ
[34]	ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ,	εἰς	τὸ συγγενὲς καὶ εἰς τὸ
[17]	μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι	εἰς	τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι
[34]	~τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς καὶ	εἰς	τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν
[37]	ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν	εἰς	τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ
[31]	σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός,	εἰς	τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν
[31]	εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν	εἰς	τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ
[29]	ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ	εἰς	τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον
[52]	εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος	εἰς	τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ
[4]	τοῦ Αἰσώπου λόγους καὶ τὸ	εἰς	τὸν Ἀπόλλω προοίμιον καὶ ἄλλοι
[58]	καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης	εἰς	τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος
[62]	τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν	εἰς	τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς
[4]	ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ πρῶτον μὲν	~εἰς	τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν
[3]	τούτους Καὶ ~ὁ Σωκράτης βλέψας	εἰς	τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη,
[30]	βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν	εἰς	~τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ
[62]	γένωνται, τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν	εἰς	τὸν Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ
[60]	δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους, πάλιν	εἰς	τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ μὲν
[61]	καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει	εἰς	τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι·
[62]	εἰ δὲ ~μή, φέρονται αὖθις	εἰς	τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν πάλιν
[62]	δὲ ἡ προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει	εἰς	τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν.
[62]	πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες	εἰς	τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων
[60]	τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ	εἰς	τὸν τόπον τὸν δὴ κάτω
[61]	καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει	εἰς	~τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ καόμενον,
[61]	αὖ καταντικρὺ ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει	εἰς	τόπον πρῶτον δεινόν τε καὶ
[16]	τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις	εἰς	τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι;
[48]	αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι χρῆναι	εἰς	τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις
[62]	τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν πάλιν	εἰς	τοὺς ποταμούς, ~καὶ ταῦτα πάσχοντες
[60]	καὶ διὰ τῆς γῆς, καὶ	εἰς	~τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς
[9]	ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι	εἰς	τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι ἂν
[2]	μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ δακρύοντες,	εἷς	δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος
[65]	γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν,	εἷς	δὲ μέγας καὶ αἱ οἰκεῖαι
[49]	Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ	εἷς	περὶ τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς·
[11]	εἰ μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι	εἴσεσθαι,	(ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ
[9]	γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς	εἴσεσθαι	περὶ ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι
[2]	~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος	εἰσῄει·	εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο,
[2]	ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν	εἰσῄει,	ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι
[3]	οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη,	εἰσῇμεν	παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ τὰ
[35]	παρὰ τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ	εἰσι	θεράποντες. Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι διὰ
[59]	εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι	εἰσὶ	καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ
[34]	Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί	εἰσι	~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ
[31]	~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη, καὶ τούτων	εἰσὶ	καὶ εἰς βέλτιστον τόπον ~ἰόντες
[35]	τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί τέ	εἰσι	καὶ προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου
[13]	δεδιέναι ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί	εἰσι	πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι
[3]	ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς	εἰσιέναι.	εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν
[15]	πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου	εἰσὶν	αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων
[16]	οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη.	~Εἰσὶν	ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν
[16]	ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις	~εἰσὶν	αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν;
[13]	ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει.	Εἰσὶν	γὰρ δή, (ὥς) φασιν ~οἱ
[57]	~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα.	εἰσὶν	δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς
[15]	τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς	εἰσὶν	ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν
[10]	πᾶσαι γάρ που ~τούτων φαυλότεραί	εἰσιν.	Ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ
[9]	τε θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί	εἰσιν	θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου οἱ
[56]	μεγέθους περὶ (ὧν οἱ λόγοι	εἰσίν,	καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων,
[13]	τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές	εἰσιν;	Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι,
[13]	δέ τε παῦροι ~οὗτοι δ᾽	εἰσὶν	κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ
[10]	τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς	εἰσιν	μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε
[62]	πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί	εἰσιν	οἱ τῶνδε μὲν τῶν τόπων
[56]	πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν	εἰσιν,	ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν
[58]	καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί	εἰσιν,	ὅπου ἂν καὶ (ἡ) γῆ
[9]	ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ σώματός	εἰσιν.	~Πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις.
[9]	γε οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί	εἰσιν	τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽
[7]	ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί	εἰσιν	τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ
[12]	τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος	εἶσιν	αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν
[60]	ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ	(εἰσιὸν	καὶ ἐξιόν. ὅταν τε ~οὖν
[3]	ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι.	εἰσιόντες	οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ~Σωκράτη
[13]	ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς	εἰσόμεθα,	ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον,
[60]	ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ	(εἰσρεῖ)	ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ τὸ
[60]	τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς	εἰσρεῖ	τε καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ
[60]	δὲ ὀλίγον· πάντα δὲ ὑποκάτω	εἰσρεῖ	τῆς ~ἐκροῆς, καὶ ἔνια μὲν
[60]	τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ	εἰσρεῖν	πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα
[15]	~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ,	εἴτ᾽	ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ
[19]	ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον	εἴτε	ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν
[44]	Διαφέρειν ~δὲ δὴ φῂς οὐδὲν	εἴτε	ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε
[14]	περὶ ~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν,	εἴτε	εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε μή;
[15]	αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων	εἴτε	καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν
[49]	ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία	εἴτε	κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ
[14]	διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως ἔχειν	εἴτε	μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη ὁ
[19]	ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα	εἴτε	μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη,
[19]	(ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς,	εἴτε	ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη,
[49]	καλοῦ εἴτε παρουσία εἴτε κοινωνία	εἴτε	ὅπῃ δὴ καὶ ~ὅπως προσγενομένη·
[49]	ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ	εἴτε	παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ
[44]	εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται	εἴτε	πολλάκις, πρός γε τὸ ~ἕκαστον
[19]	οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν	εἴτε	τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν
[2]	~Ἐκεῖνός τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως	εἶχεν,	καὶ αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ
[1]	ἀποθάνοι· τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν	εἶχεν	φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ περὶ
[20]	ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ πρὶν	εἴχομεν,	ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν
[19]	ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις	εἴχομεν;	~Πάνυ γε. ~(Ἔδει δέ γε,
[21]	εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν	εἶχον.	~Εἰ μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι
[4]	διὰ ταῦτα δὴ οὓς προχείρους	εἶχον	μύθους καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου,
[18]	εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ	εἴωθας	θαμὰ λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ
[3]	τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ	εἰώθασιν	αἱ γυναῖκες, ὅτι Ὦ ~Σώκρατες,
[18]	τι οἷς τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν	εἴωθε	χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν τε
[38]	τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας	εἰώθει	γάρ, ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου
[37]	ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ	εἰώθει,	Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι, ἔφη,
[66]	οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ	εἰώθει	ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν ἄνθρωπον,
[3]	ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ	~εἰώθει	ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ
[2]	ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ	εἰώθεμεν	καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί
[3]	δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν ἡμέρας	εἰώθεμεν	φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ
[3]	ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα εἰς τὸ	εἰωθός.	Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν
[58]	πολλοὺς τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα	εἰωθότων	λέγειν· ~οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα
[57]	δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ γῆς	εἰωθότων	~λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό τινος
[2]	ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ	~εἴων	οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος
[34]	ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν.	Εκ	δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν
[46]	προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν ποτε	ἐκ	βιβλίου τινός, ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου
[15]	ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον καὶ	ἐκ	βραδυτέρου τὸ θᾶττον; ~Πάνυ γε.
[33]	ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ.	Ἐκ	γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι
[9]	καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί·	(ἐκ	γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς
[46]	(ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν·	ἐκ	δὲ δὴ τοῦ λόγου ~τούτου
[45]	δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα,	~ἐκ	δὲ μνήμης καὶ δόξης λαβούσης
[12]	μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ	(ἐκ)	δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος; ~Πάνυ
[3]	ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ ~πλοῖον	ἐκ	Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν
[23]	καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ	ἐκ	θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι,
[59]	τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι	ἐκ	λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων·
[15]	~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται,	ἐκ	μείζονος ὄντος πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον
[17]	καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ γὰρ	ἐκ	μὲν τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα
[3]	λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ	ἐκ	μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε.
[11]	ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη,	ἐκ	πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε
[28]	δή, ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ	ἐκ	πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν
[6]	καὶ οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν	ἐκ	ταύτης ~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας
[7]	γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους	ἐκ	ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν
[27]	δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ Σώκρατες,	ἐκ	ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ ὁ
[58]	ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας	ἐκ	τῆς θαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε
[58]	ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ	ἐκ	τῆς ~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι
[59]	Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν	ἐκ	τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι
[39]	ἢ λόγους μισήσας. ~Γίγνεται δὲ	ἐκ	τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε
[15]	μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ	ἐκ	τοῦ αὐτῷ ἐναντίου. Οἷον ὅταν
[3]	γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν	ἐκ	τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι
[16]	καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι καὶ	(ἐκ	τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν, καὶ
[51]	ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο,	ἐκ	τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον γίγνεσθαι
[51]	τότε. τότε μὲν γὰρ ἐλέγετο	ἐκ	τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ ἐναντίον
[17]	εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις	ἐκ	τοῦ ἑτέρου μόνον ~εἰς τὸ
[19]	~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ	ἐκ	τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι ἢ
[16]	~καθεύδειν, τὸ δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ	ἐκ	τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι
[17]	δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον	ἐκ	τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα
[51]	ἐλάττονος τὸ μεῖζον γίγνεσθαι καὶ	ἐκ	τοῦ ~μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ
[39]	Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται	ἐκ	τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ
[24]	ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν	ἐκ	τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν,
[12]	αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν	ἐκ	τοῦ σώματος; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[12]	ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν	ἐκ	τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ
[16]	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐκ	τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν
[23]	τὸ γίγνεσθαι πᾶν τὸ ζῶν	ἐκ	τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ ἔστιν
[42]	γὰρ ἔκ γε τῶν προειρημένων;	~Ἐκ	τούτου ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν
[11]	δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ· καὶ	~ἐκ	τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι
[60]	τε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ	ἐκ	~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ
[33]	καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ	ἐκ	τούτων ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ
[19]	φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν	ἐκ	τούτων γ᾽ ἔφη, τῶν ἴσων,
[45]	~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι,	ἐκ	τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ
[19]	ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα,	ἐκ	τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν
[25]	πότερον (ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ	ἐκ	τούτων θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ
[33]	τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ	ἐκ	~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ
[49]	συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι	ἐκ	τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ
[19]	ὅτι ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ	ἐκ	τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν,
[22]	οὐσία, καὶ ἐπὶ ταύτην τὰ	ἐκ	τῶν ~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν
[59]	γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ	ἐκ	τῶν ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως,
[15]	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι	ἐκ	τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας, ἄλλο
[51]	εἶναι ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις,	ἐκ	τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι
[15]	γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ	~ἐκ	τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία, ὅσοις
[16]	~οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας	ἐκ	τῶν ζώντων, τούτου δὲ ὄντος
[41]	πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ	ἐκ	τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων
[54]	ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην,	ἐκ	τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν
[27]	καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ	ἐκ	(τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον
[54]	ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν	ἐκ	~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν
[41]	ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην	ἐκ	τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ
[55]	~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ δὴ	ἐκ	τῶν προειρημένων οὐ δέξεται οὐδ᾽
[19]	ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη	ἐκ	τῶν προειρημένων, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν
[27]	σοι δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ	ἐκ	τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν
[54]	οὐ μή ποτε δέξηται, ὡς	ἐκ	~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα
[45]	ἐσθίειν καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ	ἐκ	τῶν σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ
[16]	ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι,	ἐκ	τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις
[16]	ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν.	~Ἐκ	τῶν τεθνεώτων ἄρα, ὦ Κέβης,
[16]	ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας	ἐκ	τῶν τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον
[15]	~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ	ἐκ	τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ
[15]	γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται	ἐκ	τῶν τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽
[17]	ὄντι καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ	ἐκ	τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι
[16]	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	ἐκ	τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν.
[12]	τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν.	ἐκ	τῶνδε δὲ ~σκόπει. Εἰ γὰρ
[19]	ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν δὴ	ἔκ	γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι
[56]	αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ	ἔκ	γε τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι
[42]	παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ	ἔκ	γε τῶν προειρημένων; ~Ἐκ τούτου
[19]	τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι ἢ	ἔκ	τινος ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν
[65]	πολὺν διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽	ἐκαθέζετο	~λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ ἄττα
[60]	γῆς, καὶ εἰς ~τοὺς τόπους	ἕκαστα	ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται,
[31]	δὴ καὶ τἆλλα ᾗ ἂν	ἕκαστα	ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας
[42]	οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι	ἑκάστη	ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ
[33]	ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι	ἑκάστη	ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον
[57]	θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ	ἑκάστη	τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ πολλοὶ
[48]	τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ	ἑκάστῃ	τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν.
[37]	ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη	ἑκάστην	τῶν ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν,
[24]	ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ	ἑκάστης	ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν
[63]	εἰς ~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ	ἕκαστοι	πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη
[60]	~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ	ἕκαστοι	τοιοῦτοι δι᾽ οἵας ἂν καὶ
[45]	τοῖς ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα	ἑκάστοις	προσγένηται, τότε δὴ τὸν ὀλίγον
[60]	τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν	ἑκάστοις	τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ γιγνομένη.
[60]	τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς	ἑκάστοις	ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε καὶ λίμνας
[49]	ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως πως	ἕκαστον	γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς ἰδίας
[10]	ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ	ἕκαστον	διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος
[10]	χρώμενος αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς	~ἕκαστον	ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς
[44]	εἴτε πολλάκις, πρός γε τὸ	~ἕκαστον	ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι,
[45]	αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται	~ἕκαστον	καὶ διὰ τί ἀπόλλυται καὶ
[46]	πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν	ἕκαστον	καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν ἃ
[62]	τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων	ἕκαστον	κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ
[10]	αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽	ἕκαστον,	μήτε τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος ἐν
[57]	δὲ οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα	ἕκαστον	ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα
[25]	ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν	ἕκαστον	ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν αὐτὸ
[25]	ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν, ~αὐτὸ	ἕκαστον	ὃ ἔστιν, τὸ ὄν, μή
[10]	~ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ (τυγχάνει	ἕκαστον	ὄν· ἆρα διὰ τοῦ σώματος
[10]	ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι	ἕκαστον;	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν
[46]	νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ	ἕκαστον	τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα
[50]	συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι	ἕκαστον	τῶν εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα
[64]	ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων	ἕκαστον	τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με
[52]	~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως	ἕκαστος	αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς
[52]	ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ	ἕκαστος	αὐτῶν ἐστι περιττός· ~καὶ αὖ
[62]	(τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν	~ἕκαστος·	οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως
[3]	ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν	ἑκάστοτε	ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες
[60]	πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ	ἑκάστοτε	ἡ περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ
[48]	ταύτῃ γε ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος	ἑκάστοτε	λόγον ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον
[20]	~Καὶ εἰ μέν γε λαβόντες	ἑκάστοτε	μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι
[57]	ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ	~ἑκάστου	δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος
[45]	ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας	ἑκάστου,	διὰ τί γίγνεται ~ἕκαστον καὶ
[1]	ὡς λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν,	ἑκάστου	ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς Δῆλον·
[46]	βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ	ἑκάστου	ὅπῃ ~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ
[49]	ἢ μετασχὸν τῆς ἰδίας ~οὐσίας	ἑκάστου	οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν
[36]	τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ σώματος	ἑκάστου	πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως ἂν
[60]	ὁ ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ	ἑκάστους	τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν
[46]	~αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ	ἑκάστῳ	βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν
[46]	~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει·	ἑκάστῳ	οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν
[47]	κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας	ἑκάστων	ὧν ~πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν
[45]	~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν	ἑκάτερον	αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν
[45]	χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα	~ἑκάτερον	ἦν καὶ οὐκ ἤστην τότε
[35]	σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν	~ἑκάτερος	ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ
[15]	ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι	ἑκατέρου	εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[39]	καὶ πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους εἶναι	ἑκατέρους,	τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς
[60]	γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ	ἑκατέρωθεν	~γίγνεται μέρος. ~Τὰ μὲν οὖν
[60]	πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ ἐστιν	ἑκατέρωσε	μέχρι τοῦ μέσου ~καθιέναι, πέρα
[14]	εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ	ἐκβαίνουσα	ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα
[24]	ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν	ἐκβαίνουσαν	ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ
[62]	~δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν,	ἐκβαίνουσί	τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν,
[62]	εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε	ἐκβαίνουσιν.	Οἳ δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν
[61]	δὲ ~ποταμὸς τούτων κατὰ μέσον	ἐκβάλλει,	καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει
[62]	αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους	ἐκβάλλει	τὸ κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους
[62]	ἱκετεύουσι (καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς	ἐκβῆναι	εἰς τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι,
[61]	μέσον ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς	ἐκβολῆς	ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ
[58]	θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη,	ἐκδὺς	καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης
[62]	ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν	~ἐκεῖ	γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς
[59]	σμαράγδους (καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα·	~ἐκεῖ	δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον
[59]	~οἷς δὴ οἱ γραφῆς (καταχρῶνται.	Ἐκεῖ	δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ
[12]	~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ	ἐκεῖ.	Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει,
[44]	θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν	ἐκεῖ	εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ
[12]	ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι,	ἐκεῖ	ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι
[15]	μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι	ἐκεῖ,	καὶ πάλιν γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται
[58]	οὕτως ἄν τινα καὶ τὰ	ἐκεῖ	~κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ φύσις
[8]	μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι	ἐκεῖ	μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ.
[62]	ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην, καὶ	ἐκεῖ	~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν
[15]	εἶεν (ἂν αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν	ἐκεῖ;	Οὐ γὰρ ἄν που πάλιν
[5]	μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς	~ἐκεῖ,	ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι·
[60]	~ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ	ἐκεῖ	συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα
[59]	πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο	ἐκεῖ	(τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν
[57]	ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ	ἐκεῖ	ὧν δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας
[12]	ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε	ἐκεῖ	ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως
[60]	οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ	ἐκεῖθεν	μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ,
[1]	τις ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ	~(ἐκεῖθεν	ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές τι
[62]	αὖθις εἰς τὸν Τάρταρον καὶ	ἐκεῖθεν	πάλιν εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ
[18]	ὅταν ~τις τοῦτο πάθῃ περὶ	ἐκεῖνα	ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ
[27]	τε τοῦ πλάνου καὶ περὶ	ἐκεῖνα	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει,
[58]	κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια.	Ἐκεῖνα	δὲ αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν
[41]	πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν	~ἐκεῖνα	εἶναι ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν
[43]	καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι	ἐκεῖνα	ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽
[42]	πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν	ἐκεῖνα	ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται;
[42]	πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν	ἐκεῖνα	ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη.
[51]	ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽	ἐκεῖνα	οὐκ ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι
[52]	τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ ~μόνον	ἐκεῖνα	τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα,
[49]	πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽	ἐκεῖνα	τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽
[60]	δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς κατ᾽	~ἐκεῖνα	τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς
[60]	καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπ᾽	ἐκεῖνα	τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν
[65]	καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο	ἐκεῖναι,	ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε
[20]	~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ	ἐκείνας	ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε
[22]	ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα	ἐκείνῃ	ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ
[32]	καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται	ἐκείνῃ	ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς,
[39]	νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽	ἐκείνῃ,	ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ ~λόγῳ
[14]	~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽	ἐκείνῃ	τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ
[1]	~(Αὐτός, ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει	ἐκείνῃ	τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον
[53]	δή, φαμέν, ἡ ἐναντία ἰδέα	ἐκείνῃ	τῇ μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο
[32]	δὴ τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ	ἐκείνη	~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ
[54]	πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ	ἐκείνην,	ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην
[36]	ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν	ἐκείνην	καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ
[3]	ἀπαγέτω τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ	ἐκείνην	μὲν ἀπῆγόν τινες τῶν τοῦ
[36]	τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι	ἐκείνην	παθεῖν καὶ γὰρ οὖν, ὦ
[54]	τὴν (ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν	ἐκείνην	τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν
[35]	Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται	ἐκείνην	τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν
[52]	τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις	ἐκείνην	~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν τῇ
[34]	χρῆναι αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ	ἐκείνης,	αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ
[49]	συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ	~ἐκείνης	αὐτῆς δέοι σε διδόναι λόγον,
[32]	τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ	~ἐκείνης	λύσει τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ
[49]	ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽	~ἐκείνης	ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις
[49]	ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ	ἐκείνης	ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι τῶν
[19]	δύναται ~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον) οἷον	ἐκεῖνο,	ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που
[47]	αἴτιον τῷ ~ὄντι, ἄλλο δὲ	ἐκεῖνο	ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον οὐκ
[18]	ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον	ἐκεῖνο	γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ
[50]	οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι·	ἐκεῖνο	δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν
[19]	ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων	ἐκεῖνο	ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν τούτων; Ἢ
[19]	μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον	ἐκεῖνο,	ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη
[52]	τι ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ	ἐκεῖνο,	ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν
[37]	ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς δὲ ταῦτα	ἐκεῖνο	μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν
[13]	ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ	ἐκεῖνο	μόνον τὸ νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ
[53]	ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ	~ἐκεῖνο,	ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον
[57]	ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ	ἐκεῖνο	~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ
[42]	τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ	~ἐκεῖνο	ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν
[54]	αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽	ἐκεῖνο	φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι, ἔφη.
[19]	τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα	ἐκεῖνο	ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν,
[59]	δ᾽ αἴτιον ~τούτου εἶναι ὅτι	ἐκεῖνοι	οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ καὶ
[32]	τούτοις μὲν ἅπασιν, ὦ Κέβης,	~ἐκεῖνοι	οἷς τι μέλει τῆς ἑαυτῶν
[40]	πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ γὰρ	ἐκεῖνοι	ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ
[65]	εἰκότως γε, ἔφη, ὦ Κρίτων,	ἐκεῖνοί	τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ
[49]	~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς	ἐκείνοις	ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί.
[9]	πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες	ἐκείνοις·	ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον εἶναι;
[43]	ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι	ἐκείνοις	καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν,
[49]	βούλοιό τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν;	Ἐκείνοις	μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς
[65]	γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ	ἐκείνοις.	Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ
[25]	(ἢ καλῶν) ἢ πάντων τῶν	ἐκείνοις	ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει,
[25]	ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν τοὐναντίον	ἐκείνοις	οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις
[48]	εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν	ἐκείνοις	σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν.
[59]	ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ,	ἐκείνοις	τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας
[66]	ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ	ἐκεῖνόν	γε, ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην,
[18]	ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽	ἐκεῖνόν	γε τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες,
[64]	τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με	ἐκεῖνον	εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον
[2]	καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι	ἐκεῖνον	παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου ἰόντα
[41]	ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη,	ἐκεῖνον,	ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ
[10]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν	ἐκεῖνος	ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις
[66]	παρόντων πλήν γε αὐτοῦ ~Σωκράτους.	~Ἐκεῖνος	δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ
[2]	τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα	ἐκεῖνος	~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ
[58]	ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι	~ἐκεῖνός	ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ
[38]	μὲν οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι	ἐκεῖνος	ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε
[60]	βέρεθρον· ~Ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ	ἐκεῖνος	καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιητῶν
[65]	ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν	ἐκεῖνος	μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι
[57]	ὡς ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει·	ἐκεῖνος	(μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν
[49]	καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν	ἐκεῖνος	ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν,
[2]	~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων)	~Ἐκεῖνός	τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν,
[50]	ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος	ἐκείνου	ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον
[55]	ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽	ἐκείνου	ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι
[46]	προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ	ἐκείνου	καὶ ~περὶ τῶν ἄλλων ἀλλ᾽
[1]	ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἐξ	ἐκείνου	κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ ~πέμπουσιν.
[7]	τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ ἡμᾶς	ἐκείνου	κτήματα εἶναι. Τὸ γὰρ μὴ
[50]	ἔχει ὁ Σωκράτης πρὸς τὸ	ἐκείνου	μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ γε αὖ
[52]	οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν	ἐκείνου	μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι
[19]	κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε μὴ	~ἐκείνου	οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~Σκόπει
[27]	συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽	ἐκείνου	τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽
[19]	(πάντα τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν	ἐκείνου	τε ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν
[49]	σκιὰν καὶ τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος	~ἐκείνου	τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως, οὕτως
[19]	ἔφη, τῶν ἴσων, ἑτέρων ὄντων	ἐκείνου	τοῦ ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ τὴν
[49]	ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν ἢ ἡ	ἐκείνου	τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία εἴτε
[49]	καλὸν εἶναι ~ἢ διότι μετέχει	ἐκείνου	τοῦ καλοῦ· καὶ πάντα δὴ
[41]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ	ἐκείνου	τοῦ λόγου λέγετε ἐν ᾧ
[19]	ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον πρὸ	ἐκείνου	τοῦ (χρόνου ὅτε ~τὸ πρῶτον
[34]	τὸ ἀδόξαστον (θεωμένη καὶ ὑπ᾽	~ἐκείνου	τρεφομένη, ζῆν τε οἴεται οὕτω
[19]	ὃ ~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ τι	ἐκείνου	τῷ τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ
[57]	εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος	ἐκείνου	ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε
[59]	αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε	ἐκείνους	ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον τε
[1]	εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ	ἐκείνους	ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ τε
[4]	ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ	ἐκείνῳ	βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ
[53]	ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον	ἐκείνῳ,	ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ,
[17]	τὸ καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν	ἐκείνῳ	~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο
[41]	οὗτος οὖν σοι ὁ λόγος	ἐκείνῳ	~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ
[13]	ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες	ἐκείνων,	~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι.
[51]	ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ	ἐκείνων	αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν
[40]	ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον ~μόνον	ἐκείνων	διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως τοῖς
[51]	ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ	ἐκείνων	ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων
[37]	κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος	ἐκείνων	μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν (ὄντων,
[43]	ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε	~ἐκείνων	πάντων ἐξ ὧν φησί τις
[35]	~αὐτοῦ θεοῦ, καὶ οὐ χεῖρον	ἐκείνων	τὴν μαντικὴν ἔχειν παρὰ τοῦ
[49]	τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽	ἐκείνων,	ὑποθέμενος ~εἶναί τι καλὸν αὐτὸ
[19]	~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα	ἐκεῖσε	ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα
[5]	ἴσως (καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα	~ἐκεῖσε	ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν
[2]	~θείας μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ	ἐκεῖσε	ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ τις
[13]	δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος	ἐκεῖσε	ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν
[13]	ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν,	~ἐκεῖσε	ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν
[66]	χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε	ἐκεῖσε	εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ
[12]	ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι	ἐκεῖσε	ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν
[27]	γε αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ,	ἐκεῖσε	οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν τε
[57]	τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ~τῆς	ἐκεῖσε	πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς
[57]	ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε	ἐκεῖσε	πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν
[65]	~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽	ἐκέλευε	περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς
[3]	οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ	~ἐκέλευεν	ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν
[66]	σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ	~ἐκέλευεν	ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος
[65]	γυναῖκας καὶ ~τὰ παιδία ἀπιέναι	ἐκέλευσεν,	αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς.
[66]	ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν	~ἐκινήθη	τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν
[66]	περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ	~ἐκκαλυψάμενος	ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν ὃ δὴ
[48]	πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον	ἐκλείποντα	~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται
[12]	τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν,	ἐκλυομένην	ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ
[12]	καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ	ἑκόντες	~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ
[29]	~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ	ἑκοῦσα	εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ
[61]	μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν	ἐκπέμπονται	εἰς τὰς τῶν ζῴων γενέσεις.
[61]	ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς	ἐκπίπτει	εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ
[61]	δὲ αὖ καταντικρὺ ὁ τέταρτος	~ἐκπίπτει	εἰς τόπον πρῶτον δεινόν τε
[59]	αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ ἀέρος	~ἔκπλεα	(ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι
[11]	~θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ	ἐκπλήττει,	ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ
[60]	καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ	ἐκπνεῖ	τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ
[60]	Ή δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ	ἐκρεῖν	τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα
[60]	ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου πάλιν	ἐκρέουσιν·	γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽
[60]	πάντα δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς	~ἐκροῆς,	καὶ ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ>
[59]	(τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις.	~Ἐκφανῆ	γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ
[64]	ὡς ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ	ἐκφέρει	ἢ κατορύττει. Εὖ γὰρ ἴσθι,
[11]	κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός τις	ἐκφέρειν	ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου ἐν
[64]	γε λάβητέ με καὶ μὴ	ἐκφύγω	ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ
[5]	ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι	ἑκὼν	εἶναι πείσεται. ~Τί δέ; ἦ
[18]	ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν	(ἔλαβεν;	~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε·
[18]	λύραν καὶ ~ἐν τῇ διανοίᾳ	ἔλαβον	τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ
[21]	χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ	ἔλαθον	ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν
[20]	καὶ τὸ ~μεῖζον καὶ τὸ	ἔλαττον	ἀλλὰ καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα;
[42]	ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον ἢ	ἔλαττον	~ἁρμονίας μετέχει, ἢ τὸ ἴσον;
[15]	ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον (ὕστερον	~ἔλαττον	γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω, ἔφη. ~Καὶ
[15]	μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν	ἔλαττον	γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον
[49]	ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο	ἔλαττον,	διὰ τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι
[49]	μεῖζον ~μεῖζον εἶναι καὶ τὸ	ἔλαττον	ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ
[49]	~μεῖζον εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον	ἔλαττον,	ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ
[42]	~πλέον μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽	ἔλαττον	ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι.
[60]	~βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς	ἔλαττον	ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου,
[49]	τὸ δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ	ἔλαττον	ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο
[42]	δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽	~ἔλαττον,	ἥττων τε καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ
[51]	καὶ ἐκ τοῦ ~μείζονος τὸ	ἔλαττον,	καὶ ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι ἡ
[42]	πλέον καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽	ἔλαττον	καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι,
[49]	διὰ τὸ μέγεθος, τὸ δὲ	ἔλαττον	~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ σμικρότητι,
[15]	ἕτερον· μείζονος μὲν πράγματος καὶ	~ἐλάττονος	μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις, καὶ
[15]	τι ~γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ	ἐλάττονος	ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι;
[51]	νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ	ἐλάττονος	τὸ μεῖζον γίγνεσθαι καὶ ἐκ
[60]	περιελθόντα καὶ πλείους, ~τὰ δὲ	ἐλάττους	καὶ βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν
[49]	τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ	(ἐλάττω,	ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ
[49]	μείζω μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ	~ἐλάττω	ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽
[50]	μείζω εἶναι, (Φαίδων) ος δὲ	~ἐλάττω,	λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ
[49]	μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω	ἐλάττω;	~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν
[49]	μείζονά τινα φῇς εἶναι καὶ	ἐλάττω,	πρῶτον μὲν τῷ αὐτῷ τὸ
[49]	κεφαλῇ μείζω ~εἶναι, καὶ τὸν	ἐλάττω	τῷ αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ
[13]	φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς	ἐλάττω	ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο
[42]	ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε καὶ	ἐλάττων;	~Πάνυ γε. ~Ἦ οὖν ἔστι
[8]	ὅτι χρή σοι φράζειν ὡς	ἐλάχιστα	διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον
[38]	πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης	ἔλεγε	~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν
[23]	ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης	ἔλεγε,	τὸ τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ
[22]	τἆλλα πάντα ἃ σὺ νυνδὴ	ἔλεγες·	καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται.
[7]	γε φαίνεται. Ὃ μέντοι νυνδὴ	ἔλεγες,	τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν
[41]	ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ	ἐλέγετε,	ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας
[51]	τοῦ τότε. τότε μὲν γὰρ	ἐλέγετο	ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ
[7]	εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ	ἐλέγετο·	τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν
[13]	δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ	ἐλέγετο,	τῷ τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν
[21]	λόγον περὶ τούτων ὧν νυνδὴ	~ἐλέγομεν;	~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ Σιμμίας·
[51]	περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία	ἐλέγομεν,	ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ,
[52]	~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν	ἐλέγομεν,	ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα
[7]	~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ	ἐλέγομεν	εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν τε
[26]	μὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει	ἐλέγομεν·	ἢ ~ἄλλῃ τινὶ οἴει; ~Τῇ
[19]	ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ	ἐλέγομεν,	ἢ ~ξύλα ἢ λίθους ἢ
[53]	τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι	ἐλέγομεν.	Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ
[27]	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι	ἐλέγομεν,	ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν μὲν
[38]	αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον	ἐλέγομεν	πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ
[37]	~καί, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν	ἐλέγομεν,	(ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν
[19]	ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ	~ἐλέγομεν	τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται ἡμῖν
[54]	δὴ παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον	ἔλεγον	ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ
[12]	~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ	ἔλεγον,	γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽
[16]	τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ	ἔλεγον	ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ
[53]	ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν	ἔλεγον	ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ
[12]	τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ ἄρτι	~ἔλεγον,	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη
[45]	σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς τινες	ἔλεγον,	τότε δὴ τὰ ζῷα ~συντρέφεται;
[2]	~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ γὰρ	ἐλέγοντο	εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις
[35]	αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ	ἐλέγχειν	καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν
[2]	δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι	ἐλεινὸν	εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν
[2]	θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου	ἔλεος	εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ
[21]	ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε ἔχεις	ἑλέσθαι,	καὶ πῇ σοι δοκεῖ περὶ
[21]	ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι	ἑλέσθαι.	~Τί δέ; Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι,
[63]	καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ	ἐλευθερίᾳ	καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν
[7]	γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι	ἐλεύθερος	γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος
[62]	τόπων τῶν ~ἐν τῇ γῇ	ἐλευθερούμενοί	τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων,
[44]	αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα	ἐλθεῖν	~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ
[37]	πρὶν εἰς τόδε τὸ εἶδος	ἐλθεῖν,	οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ
[58]	εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα	ἔλθοι	ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν
[53]	ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν	ἔλθοι.	~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ γε
[49]	φαίνοιτο, (ἕως ἐπί τι ~ἱκανὸν	ἔλθοις,	ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο
[13]	προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε	ἐλθόντες	τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς
[57]	δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν	ἐλθόντων	ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς τὴν
[65]	χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον.	Ἐλθὼν	δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ οὐ
[43]	ἐνόντος καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον	~ἕλκειν,	τὸ μὴ πίνειν, καὶ πείνης
[30]	τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ	ἕλκεται	πάλιν εἰς ~τὸν ὁρατὸν τόπον
[27]	αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι τότε μὲν	ἕλκεται	ὑπὸ τοῦ σώματος εἰς τὰ
[24]	ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ	Ἑλλάς,	ἔφη, ὦ Κέβης, ἐν ᾗ
[19]	~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι	ἐλλείπει	τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε
[65]	τὸν ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ (δὲ	~ἐλούσατο	καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ
[12]	λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν ταύτην	ἐλπίδα,	μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως
[46]	οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς	ἐλπίδας,	ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς
[12]	νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς	ἐλπίδος	~γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς
[12]	μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς	ἐλπίδος,	τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ
[47]	τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς	ἐλπίδος,	ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ
[8]	ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε	ἐλπίζω	~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν
[49]	τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα,	ἐλπίζω	σοι ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν
[12]	ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ	ἐλπὶς	~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ
[12]	(ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις	ἐλπίς	ἐστιν οὗ διὰ βίου ἤρων
[14]	νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη	ἐλπὶς	καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς
[62]	γὰρ τὸ ἆθλον καὶ ἡ	ἐλπὶς	~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν οὖν ταῦτα
[45]	αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά γε	ἐμὰ	πάθη· ἔπειτα ἄν τί σοι
[21]	~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε	ἔμαθον;	~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ
[58]	εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς.	Εμᾶς	~οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις
[38]	ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ τὰς	ἐμὰς	καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε
[35]	καὶ σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽	ἐμαυτὸν	~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι
[45]	διὰ τί ἔστι. καὶ πολλάκις	(ἐμαυτὸν	~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον
[64]	ἅμα μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽	~ἐμαυτόν.	Ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς Κρίτωνα,
[38]	σου τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς	ἐμαυτὸν	ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν
[35]	ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς	ἐμαυτὸν	καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ τὰ
[66]	τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον	ἐμαυτόν	οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε,
[45]	γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω	ἐμαυτόν,	οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ
[21]	~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον	ἐμαυτὸν	οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως
[41]	~ἔστιν (ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς	ἐμαυτὸν	πείθω, ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς
[40]	μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα	ἐμαυτόν	τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ
[41]	ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε	ἐμαυτοῦ	μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς
[45]	~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι	ἐμαυτοῦ	οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις
[66]	δὴ ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν	ἐμαυτοῦ	τύχην, οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου ~ἐστερημένος
[49]	μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ	ἐμαυτῷ	ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου
[65]	γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽	ἐμαυτῷ,	γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ ~φειδόμενος
[45]	τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως	ἐμαυτῷ	ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν
[45]	~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε	ἐμαυτῷ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν, τότε
[49]	καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽	ἐμαυτῷ,	ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ
[56]	ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽	~ἐμαυτῷ	περὶ τῶν εἰρημένων. ~Οὐ μόνον
[46]	περὶ τῶν ὄντων κατὰ νοῦν	ἐμαυτῷ,	τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν
[60]	τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα πάλιν	ἐμβάλλει.	(Δυνατὸν δέ ἐστιν ἑκατέρωσε μέχρι
[61]	ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν	ἐμβάλλει	εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ
[61]	~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς	ἐμβάλλει	κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽
[60]	βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν Τάρταρον	ἐμβάλλει,	τὰ μὲν ~πολὺ κατωτέρω ἢ>
[61]	λίμνην ἣν ~ποιεῖ ὁ ποταμὸς	ἐμβάλλων,	Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα
[30]	~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ γε.	~Ἐμβριθὲς	δέ γε, ὦ φίλε, τοῦτο
[63]	ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε·	ἐμὲ	δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη
[4]	καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ,	ἐμὲ	διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ,
[45]	~Πόρρω που, ἔφη, νὴ Δία	ἐμὲ	εἶναι τοῦ οἴεσθαι περὶ τούτων
[4]	τί σοι μέλει ~τοῦ ἔχειν	ἐμὲ	Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις
[38]	οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ	ἐμέ,	ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως
[54]	ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος	ἐμέ.	Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν τὸ
[47]	που ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι	ἐμὲ	νῦν τὰ μέλη, ~καὶ διὰ
[35]	ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ	ἐμὲ	συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε
[2]	λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος	~ἔμελλε	τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ παρόντες
[19]	τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν, εἰ	ἐμέλλομεν	~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα
[29]	θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ	ἐμῇ	ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ
[13]	~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ τὴν	ἐμὴν	δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ
[41]	ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν	~ἐμμένω	ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν,
[47]	~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ καὶ	ἐμοὶ	βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι,
[37]	ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι.	Ἐμοὶ	γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα
[35]	~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα.	Ἐμοὶ	γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, περὶ
[37]	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Κέβης.	Ἐμοὶ	γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν τῷ
[50]	βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί.	Ἐμοὶ	γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον αὐτὸ
[35]	οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ.	Ἐμοὶ	γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ
[40]	τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς ἕνεκα,	ἐμοὶ	δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου,
[17]	ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς	~ἐμοὶ	δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ
[17]	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς	ἐμοὶ	δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ
[13]	θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς	ἐμοὶ	~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη,
[9]	ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ	ἐμοί·	(ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι
[50]	ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ	ἐμοί.	Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον
[64]	Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις ἢ	ἐμοὶ	ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν παίδων
[49]	πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ	ἐμοὶ	καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι
[64]	ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ	ἐμοὶ	καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν
[40]	εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ	ἐμοὶ	ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως (ἔχειν.
[4]	οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ	ἐμοὶ	οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον
[38]	ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε	ἐμοὶ	πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽
[40]	τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν	ἐμοὶ	πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς
[41]	δέ μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν	ἐμοὶ	συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν
[49]	ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ	ἐμοί.	φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ τί
[65]	νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ	ἐμοὶ	χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους,
[9]	πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι;	~Ἐμοιγε.	~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν ἐν
[2]	αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα	ἔμοιγε	ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ
[5]	δ᾽ ὅς, οὐ φιλόσοφος Εὔηνος;	~Ἔμοιγε	δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει
[9]	πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν	ἔμοιγε	δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε ὡς
[42]	πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι.	~Ἔμοιγε	δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ
[22]	ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ	~ἔμοιγε	δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ
[8]	ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ	ἔμοιγε	δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν
[14]	Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα	ἔμοιγε	δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ
[43]	ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες,	ἔμοιγε	δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε,
[25]	κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ ~σύνθετα;	~Ἔμοιγε	δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη,
[45]	ᾤμην· οὐ δοκῶ σοι μετρίως;	~Ἔμοιγε,	ἔφη ὁ Κέβης. ~Σκέψαι δὴ
[36]	ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς. ~Ταύτῃ	ἔμοιγε,	ἦ δ᾽ ὅς, ᾗ δὴ
[28]	θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν;	~Ἔμοιγε.	~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν;
[6]	Ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως;	~Ἔμοιγε,	φησὶν ὁ Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ
[64]	ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς	ἐμοῖς	καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι
[58]	ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ	ἐμός,	ὦ Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ
[66]	τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽	ἐμοῦ	γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ
[4]	φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς,	~ἐμοῦ	δὲ τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽
[66]	Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος	ἐμοῦ,	ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽ ἦν
[35]	εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽	ἐμοῦ	~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ Σιμμίας ἔφη·
[47]	ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι	ἐμοῦ	~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ καὶ
[37]	Εἰ οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος	ἐμοῦ,	τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ
[64]	καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ	ἐμοῦ	ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ
[62]	ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ	~ἐμπεσεῖν	μὲν εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγκη,
[62]	μὲν εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγκη,	ἐμπεσόντας	δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ
[61]	ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽	ἐμπεσὼν	ἐνταῦθα καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν
[11]	καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας	ἐμπίμπλησιν	~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον
[11]	δέ, ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν,	ἐμποδίζουσιν	ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος θήραν.
[10]	τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον	ἐμπόδιον	τὸ ~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν
[64]	πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ κακόν τι	ἐμποιεῖ	ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν τε
[41]	~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς	ἔμπροσθε	λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς
[57]	σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	εἶπον, περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον
[38]	πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ	ἔμπροσθεν	λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν
[25]	ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	(λόγῳ. Αὐτὴ ἡ ~οὐσία ἧς
[35]	ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς
[64]	εἰρημένα καὶ τὰ ἐν ~τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ
[66]	Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων, καὶ
[33]	(ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη	ἐμφύεσθαι,	καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος εἶναι
[2]	Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα·	ἐν	Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης)
[29]	σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ	ἐν	Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει
[35]	τέ εἰσι καὶ προειδότες τὰ	ἐν	Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται
[12]	~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ	ἐν	Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ
[15]	αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα	ἐν	Ἅιδου εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων
[16]	ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν	ἐν	Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ τοῖν
[56]	ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ	ἐν	Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,
[4]	ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽	~ἐν	ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ
[33]	δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων σκοπῇ	ἐν	ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι
[44]	εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ	ἐν	ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ
[21]	ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι	ἐν	ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων, καὶ
[43]	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· τῶν	ἐν	ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο
[6]	τινὰ λόγον. ὁ μὲν οὖν	ἐν	ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος,
[41]	(κάλλιον ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται	ἐν	~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης δέ
[12]	ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ	ἐν	ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη
[57]	ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς	ἐν	ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται
[60]	περὶ τὴν γῆν· τόπους δ᾽	~ἐν	αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα
[42]	τε εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν	ἐν	αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽
[42]	ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν	ἐν	αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν,
[15]	αὖ; Ἔστι τι καὶ τοιόνδε	ἐν	αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων
[52]	~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν τῇ	ἐν	αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽
[13]	καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται	ἐν	βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος
[41]	φυλάττηται, εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ	ἐν	γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις
[59]	αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι.	Ἐν	δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ
[38]	~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ	ἐν	δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ τὴν
[7]	με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ	ἐν	δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[48]	(τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα	ἐν	εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν
[48]	χρῆναι εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα	ἐν	ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν
[39]	πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ	ἐν	Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται καὶ
[66]	πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι	~ἐν	εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν
[24]	ἡ Ἑλλάς, ἔφη, ὦ Κέβης,	ἐν	ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες,
[7]	ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας,	ἐν	ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί
[50]	σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ τὸ	ἐν	ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ
[50]	αὕτως καὶ τὸ σμικρὸν τὸ	ἐν	ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα
[51]	ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ	ἐν	ἡμῖν οὔτε τὸ ἐν τῇ
[24]	ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις καὶ	ἐν	ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ ~τοιαῦτα
[58]	αὐτὴν δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν	ἐν	καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν
[66]	τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ ~φάρμακον,	ἐν	κύλικι φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ
[24]	τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽	ἐν	μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ
[59]	πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν	ἐν	μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ περὶ
[46]	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν	ἐν	μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ μοι
[58]	ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς	ἐν	μέσῳ τεθὲν οὐχ ἕξει ~μᾶλλον
[58]	ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν	ἐν	μέσῳ τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα,
[58]	~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις	ἐν	μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους
[46]	ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ	ἐν	μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι
[50]	σμικρός τε καὶ μέγας εἶναι,	ἐν	μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν
[24]	καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ	ἐν	νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ
[59]	περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽	ἐν	νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα
[8]	αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην	ἐν	νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν
[43]	~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ Ὅμηρος	ἐν	Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν
[59]	τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι,	ἐν	~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς
[29]	ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα, καὶ	ἐν	ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν
[39]	~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα	ἐν	οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν,
[9]	δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν	ἐν	παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο
[33]	μὴ αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ	ἐν	πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ
[57]	ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται	ἐν	πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν
[21]	ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς	ἐν	ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ
[57]	ἄλλος δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει	ἐν	πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις.
[58]	οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς	ἐν	πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι
[1]	πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε	ἐν	~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν
[18]	κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς	~ἐν	προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ
[60]	καὶ ~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ	ἐν	Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ ~ῥύακος
[47]	~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ	ἐν	σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς
[58]	μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος	ἐν	σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ
[19]	δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα τὰ	ἐν	ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε ὀρέγεται
[20]	ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ	~ἐν	ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον
[47]	~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν	ἐν	ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ
[20]	τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ	ἐν	ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν
[11]	~τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν τι,	ἐν	ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον
[37]	συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν	ἐν	ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν
[42]	τις φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι	ἐν	~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν
[34]	καὶ Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα	ἐν	~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ
[13]	τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι	ἐν	τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς Ἀθηναίων
[61]	~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ	ἐν	τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας·
[62]	τῶνδε μὲν τῶν τόπων τῶν	~ἐν	τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ
[60]	κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν	ἐν	τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ ἄρα
[18]	ἔγνωσάν τε τὴν λύραν καὶ	~ἐν	τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος
[10]	ἢ οὔ, ἐάν τις αὐτὸ	ἐν	τῇ ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον
[36]	πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν ἐστιν	ἐν	τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽
[58]	οὔτε φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν	ἐν	τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς
[58]	ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ	ἐν	τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ~ἅλμης,
[37]	ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ	ἐν	τῇ νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει
[11]	ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου	ἐν	τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν
[64]	ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ	ἐν	~τῇ ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται
[59]	χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα	ἐν	τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ,
[51]	τὸ ἐν ἡμῖν οὔτε τὸ	ἐν	τῇ φύσει. τότε μὲν γάρ,
[29]	~ἔχων τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ	ἐν	τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα·
[41]	~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ	ἐν	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ δὲ
[49]	ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ	ἐν	τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο δὲ
[48]	εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν	ἐν	(τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ
[58]	τῆς γῆς. Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας	ἐν	τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ
[48]	οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν	ἐν	(τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα
[19]	πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ τὰ	ἐν	τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς
[52]	οὖσαν δεξαμένην τὸ ~θερμόν, ὥσπερ	ἐν	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι
[37]	ὁ λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ	ἐν	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα
[51]	σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν, οὐκ	ἐν	τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ
[43]	μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν	ἐν	τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν,
[66]	περιιέναι, ἕως ἄν σου βάρος	(ἐν	τοῖς ~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι·
[9]	~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν	ἐν	τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ
[36]	τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ	ἐν	τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι,
[36]	αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽	ἐν	τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν τοῖς
[49]	ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ	ἐν	τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ
[61]	ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα	ἐν	τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα
[21]	γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ	ἐν	τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ καὶ
[34]	ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ	ἐν	~τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς καὶ
[33]	ἢ οὔ; ~Πάνυ γε. ~(Οὐκοῦν	ἐν	τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται
[50]	ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται	ἐν	τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη
[17]	μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι, μένοι	ἐν	τούτῳ τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα
[65]	δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα	ἐν	τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ
[37]	σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι	ἐν	τούτῳ τῷ χρόνῳ; πρὸς δὴ
[37]	Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι	ἐν	τῷ αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι,
[28]	δὴ καὶ τῇδε ὅτι ἐπειδὰν	ἐν	τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ
[13]	γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον	ἐν	τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ
[29]	συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ	ἐν	τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ
[62]	ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως	ἐν	τῷ βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ
[12]	ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν	ἐν	τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα
[31]	ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν	ἐν	τῷ βίῳ. ~Τὰ ποῖα δὴ
[63]	τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις	ἐν	τῷ βίῳ τὰς μὲν ἄλλας
[1]	ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον ἔπιεν	ἐν	τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου του
[1]	πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει	ἐν	τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς
[10]	ἕκαστον, μήτε τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος	ἐν	τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην
[57]	~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο
[25]	ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ ἡ
[35]	ἐκείνην τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ
[64]	νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ	ἐν	~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ
[66]	δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο
[12]	ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ	ἐν	τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν,
[44]	~βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά γε	ἐν	τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν
[36]	ψυχὴν τῶν ἐν τῷ σώματι	ἐν	τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι.
[10]	~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ	ἐν	τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι
[12]	οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι	ἐν	τῷ λόγῳ λέγεται, ~τὸ χωρίζειν
[5]	ἄν τις καὶ ποιοῖ ἄλλο	ἐν	τῷ μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ;
[35]	σοὶ τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι	ἐν	τῷ νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον
[12]	~οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ	ἐν	τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν
[49]	ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ	ἐν	τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι
[4]	μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον	ἐν	τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν
[12]	ἕνεκα ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν	ἐν	τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν, ~ὥστε
[62]	δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς	ἐν	τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων δὴ
[21]	ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες,	ἐν	τῷ παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί δέ;
[44]	ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε	ἐν	τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν
[64]	ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε	(ἐν	τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν
[18]	~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ σφόδρα	ἐν	τῷ παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν
[40]	τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω ἔγωγε	ἐν	τῷ παρόντι περὶ ~αὐτοῦ τούτου
[40]	προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ	ἐν	τῷ παρόντι τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων
[37]	~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον	ἐν	τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς
[35]	~δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ	ἐν	τῷ πρόσθεν βίῳ· καί, ὡς
[35]	~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ	ἐν	(τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ
[55]	πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ	ἐν	τῷ πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ τί
[50]	δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽ εἶναι	ἐν	τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος
[3]	ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν	ἐν	τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν
[54]	ἔροιό ~με ᾧ ἂν τί	ἐν	τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν ἔσται,
[36]	κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν	ἐν	τῷ σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ
[41]	ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν, πρὶν	ἐν	τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν,
[33]	ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην	ἐν	τῷ ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην
[61]	ἐνταῦθα καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν	ἐν	τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς
[1]	τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς	ἐν	τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν
[52]	ἀεί, ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ	ἐν	τῷδε ~ἴσως ἔσται σαφέστερον ὃ
[18]	που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν	ἐν	τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι·
[48]	ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ	ἐν	ὕδατι ἤ (τινι τοιούτῳ σκοπῶνται
[35]	ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι	ἐν	ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ
[8]	φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι	ἐν	φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν βίον θαρρεῖν
[13]	τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ	ἐν	~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ
[2]	πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς	ἐν	φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν
[64]	ὅτι ἄν σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς	ἐν	χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ
[64]	τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς	ἐν	χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε,
[37]	τὸ ~γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου	ἐν	χρείᾳ τε ὄντος καὶ φορουμένου,
[11]	~σώματος, πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ	ἐν	ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς
[41]	περὶ ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε	ἐν	ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν
[60]	~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ	ἐν	ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ
[1]	τὸ πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι,	ἐν	ᾧ Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην
[3]	συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον	ἐν	ᾧ καὶ ἡ δίκη ἐγένετο·
[57]	ὑπὲρ τοῦ χρόνου τούτου μόνον	ἐν	~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽
[58]	ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ	ἐν	ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν
[21]	ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν	~ἐν	ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις
[4]	~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ ἐγὼ	ἔν	γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ
[58]	καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ	ἔν	τινι κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι
[37]	~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε	ἔν	τινι τῶν θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι,
[6]	λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος, ὡς	ἔν	τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι
[63]	καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς ~αὖθις	ἔν	τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ
[35]	ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ	ἕν	γέ τι τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ
[45]	ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ	ἕν,	ἢ ~τὸ ἓν ᾧ προσετέθη
[59]	τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε	ἕν	τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον
[60]	αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε τινά.	Ἕν	τι τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς
[49]	αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽	ἓν	ἄλλο καλὸν εἶναι ~ἢ διότι
[45]	ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν,	ἓν	ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ
[45]	~ἑτέρου. οὐδέ γε δι᾽ ὅτι	ἓν	γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω
[45]	Οὐδέ γε ὡς ἐάν τις	ἓν	διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς
[49]	καὶ μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ	ἓν	ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας
[6]	ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους	ἓν	τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς ~εἶναι.
[45]	τις προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ	ἓν	ᾧ προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ
[43]	ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν,	ἐναντία	ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο
[52]	φαίνεται οὐ ~μόνον ἐκεῖνα τὰ	ἐναντία	ἄλληλα οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ
[45]	ἡ σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι·	ἐναντία	γὰρ (γίγνεται ἢ τότε ~αἰτία
[42]	~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ	ἐναντία	γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ
[53]	δέ γε ἡ περιττή; ~Ναί.	~Ἐναντία	δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου;
[51]	φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ	ἐναντία	ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων
[16]	ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ	ἐναντία	ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις ~εἰσὶν
[52]	καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις	ἐναντία	ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα
[52]	ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ	ἐναντία	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι
[53]	τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ	ἐναντία	ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ
[15]	ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ	ἐναντία,	ὅσοις τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν τι,
[53]	τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα	ἐναντία	οὐδέν τι ~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται,
[52]	ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ	ἐναντία	οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,
[52]	ἄρα μόνον τὰ εἴδη τὰ	ἐναντία	οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ
[15]	οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ	~ἐναντία	πράγματα; ~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽
[32]	αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν	ἐναντία	τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ
[53]	τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ	ἐναντία	τινὶ ὄντα ὅμως οὐ δέχεται
[16]	ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν	ἐναντίαν	γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται
[64]	με πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν	ἐναντίαν	ἐγγύην ἢ ἣν ~οὗτος πρὸς
[16]	Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν	~ἐναντίαν	τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη.
[61]	ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ	~ἐναντίας·	καὶ οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ
[51]	αὕτη εἶναι ἡ γένεσις τοῖς	ἐναντίοις,	ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ
[53]	~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ	ἐναντίον	ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ
[52]	~Οὐδὲ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐναντίον	γέ ἐστι δυὰς τριάδι. ~Οὐ
[51]	νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ	ἐναντίον	ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε
[51]	δ᾽ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε	ἐναντίον	ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν,
[3]	θαυμασίως πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν	ἐναντίον	εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα
[53]	~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι	ἐναντίον	ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ
[51]	τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ	~ἐναντίον	ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή
[54]	~Πότερον δ᾽ ἔστι τι ζωῇ	ἐναντίον	ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί;
[16]	περὶ ζωῆς καὶ θανάτου. Οὐκ	ἐναντίον	μὲν ~φῂς τῷ ζῆν τὸ
[53]	μὴ μόνον τὸ ἐναντίον τὸ	ἐναντίον	μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο,
[15]	ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι	ἐναντίον,	μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ
[53]	ὅμως οὐ δέχεται ~αὐτό, τὸ	ἐναντίον	οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ
[53]	μὲν οὖν καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ	ἐναντίον,	ὅμως δὲ τὴν (τοῦ περιττοῦ
[51]	ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ	ἐναντίον	οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε
[15]	οἷον τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ	ἐναντίον	που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ
[51]	ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ	ἐναντίον	~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι
[53]	~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ	ἐναντίον	τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ
[50]	ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ	ἐναντίον,	τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου
[65]	αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι,	ἐναντίον	τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ
[51]	πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ	ἐναντίον	τῶν νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ
[54]	~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ	ἐναντίον	ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ
[16]	ἔφη, τῷ ζῆν ἐστί τι	ἐναντίον,	ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν;
[49]	φοβούμενος οἶμαι μή τίς σοι	ἐναντίος	λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ
[61]	κατὰ τῆς γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ	~ἐναντίος	τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ ἐν
[61]	~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς τὸν Τάρταρον	ἐναντίος	τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ
[53]	τὸ ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου	ἐναντιότητα	μηδέποτε δέξασθαι. πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου·
[53]	ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ	ἐναντίου	αὐτῷ ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις;
[15]	γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ αὐτῷ	ἐναντίου.	Οἷον ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται,
[51]	μὲν γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ	ἐναντίου	πράγματος τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι,
[43]	φησί τις αὐτὴν (εἶναι, καὶ	ἐναντιουμένη	ὀλίγου ~πάντα διὰ παντὸς τοῦ
[43]	τὸ σῶμα πάθεσιν ἢ καὶ	ἐναντιουμένην;	~Λέγω δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον
[43]	καὶ ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν	(ἐναντιουμένην	τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ
[33]	τῇ λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν	ἐναντιοῦσθαι	ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου
[42]	ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο	~ἐναντιωθῆναι	τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι,
[15]	οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν	~ἐναντίων	δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις, (ἀπὸ
[50]	εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν	ἐναντίων,	ἔτι ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα
[51]	γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν	~ἐναντίων;	Νῦν δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι
[15]	οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν	ἐναντίων	τὰ ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει ὂν
[15]	ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται, ἐξ	ἐναντίων	τὰ ~ἐναντία πράγματα; ~Πάνυ γε.
[34]	~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ	ἐναντίως	ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων
[61]	ἐστιν, ~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ	ἐναντίως	ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων
[22]	ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι	ἐναργὲς	ὂν ὡς τοῦτο, τὸ πάντα
[33]	ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο	~ἐναργέστατόν	τε εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ
[45]	ἵππου· καὶ ἔτι γε τούτων	ἐναργέστερα,	τὰ δέκα μοι ἐδόκει τῶν
[49]	θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ ὡς	ἐναργῶς	τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι
[19]	ὃ ἔστιν ἴσον, καὶ αὐτοῦ	ἐνδεέστερά	ἐστιν· ~ἢ πῶς λέγομεν; ~Οὕτως.
[19]	ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν,	~ἐνδεεστέρως	δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν;
[19]	~οἷον τὸ ἴσον, ἔχει δὲ	ἐνδεεστέρως.	~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ
[41]	(ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ σώματι	ἐνδεθῆναι;	~Ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ Κέβης,
[30]	συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν	~ἐνδεθῶσιν	εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ
[19]	οἷον ἄλλο τι τῶν ὄντων,	(ἐνδεῖ	δὲ καὶ οὐ δύναται ~τοιοῦτον
[19]	οὐδέν; ~Καὶ πολύ γε, ἔφη,	ἐνδεῖ.	~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι
[19]	αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ	ἐνδεῖ	τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι
[33]	ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ,	ἐνδεικνυμένη	ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ ἡ
[35]	ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες	~ἕνδεκα.	~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ Σιμμίας·
[3]	~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ	ἕνδεκα	Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν
[65]	διελέχθη, καὶ ἧκεν ὁ τῶν	ἕνδεκα	~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν,
[25]	μή ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν	ἐνδέχεται;	Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ
[42]	ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ	ἐνδέχεται	~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν
[25]	οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν	ἐνδέχεται;	~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης,
[35]	τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ δοκεῖ	ἐνδεῶς	λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι
[38]	(ἢ) καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ	ἐνδεῶς;	Πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι
[22]	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ	ἐνδεῶς	τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι πρὶν
[38]	πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς,	ἔνδηλός	τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ,
[65]	δυσμῶν· χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν	ἔνδον.	Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ
[31]	ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα·	~ἐνδοῦνται	δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα
[31]	(καὶ τῶν τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς	ἐνδύεσθαι.	ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν
[39]	μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία	ἐνδύεται	ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι
[17]	τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν	Ἐνδυμίωνα	~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο
[65]	ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ	ἐνεγκάτω	τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται·
[24]	ἔφη, ὦ Κέβης, ἐν ᾗ	ἔνεισί	που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ
[37]	καὶ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου	ἕνεκα	ἄνθρωπός ~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽
[50]	λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ τοῦδ᾽	ἕνεκα,	βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί.
[40]	καὶ τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς	ἕνεκα,	ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ
[12]	που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ	ἕνεκα	ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν
[63]	τὸν μῦθον. Ἀλλὰ τούτων δὴ	ἕνεκα	θαρρεῖν χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ
[35]	βίου ἀπαλλάττεσθαι. ἀλλὰ τούτου γ᾽	ἕνεκα	~λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν
[55]	οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου γε	ἕνεκα·	σχολῇ γὰρ ἄν τι ἄλλο
[66]	Ἐγὼ μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου	ἕνεκα	τὰς ~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ
[40]	παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ	ἕνεκα	τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω ἔγωγε
[34]	ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ	ἕνεκά	φασιν· ἢ σὺ οἴει; ~(Οὐ
[62]	τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων δὴ	ἕνεκα	χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία,
[32]	ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων	ἕνεκα,	ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ
[34]	Κέβης, ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν	ἕνεκα,	ὦ Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς
[66]	τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος	ἐνεκεκάλυπτο	γάρ εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον
[19]	ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο	ἐνενοήσαμεν,	~ἕτερον ὂν τούτων; Ἢ οὐχ
[19]	~τὸ πρῶτον ἰδόντες τὰ ἴσα	ἐνενοήσαμεν	ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα
[3]	Καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ	ἐνενόησεν	αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι
[30]	καὶ διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην	ἐνεποίησε	σύμφυτον; ~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ
[23]	~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι	ἐνέστηκεν	ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ
[4]	Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις	ἐνέτυχον.	Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ
[66]	ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας	ἔνευσε	τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ
[13]	ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ	ἐνθάδε	δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ
[13]	~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς	ἐνθάδε	δεσπότας οὐ (χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽
[58]	καὶ ἅπας ὁ τόπος ὁ	ἐνθάδε	~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ
[60]	καὶ βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ	ἐνθάδε	εἶναι καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ
[59]	~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ	ἐνθάδε	εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς
[8]	~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν	ἐνθάδε,	ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ
[47]	διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς	ἐνθάδε	κάθημαι· καὶ αὖ περὶ τοῦ
[47]	μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν	ἐνθάδε	κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου τὸ
[47]	καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται	ἐνθάδε	~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν
[59]	τε ζῆν πολὺ πλείω τῶν	~ἐνθάδε,	καὶ ὄψει καὶ ἀκοῇ καὶ
[59]	~χρώματα καλλίω· ὧν καὶ τὰ	ἐνθάδε	λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα
[58]	ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ	ἐνθάδε	οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης ἰχθύες
[58]	~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ	ἐνθάδε,	οὕτως ἄν τινα καὶ τὰ
[60]	ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ	ἐνθάδε	~πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα
[57]	~θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν	ἐνθάδε	τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ μὲν οὖν
[58]	ἐκ τῆς θαλάττης εἰς τὸν	ἐνθάδε	τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ καλλίων
[59]	κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ	ἐνθάδε	ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ
[15]	λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν	ἐνθένδε	ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε
[66]	καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν	ἐνθένδε	ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ
[57]	ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς	ἐνθένδε	ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ
[2]	ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης,	ἐνθυμουμένῳ	ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν.
[24]	ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως	ἔνι	τις καὶ ἐν ἡμῖν παῖς
[49]	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί δέ;	Ἑνὶ	ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν
[10]	ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων	ἑνὶ	λόγῳ ~ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ
[45]	πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν	ἑνὶ	λόγῳ δι᾽ ὅτι γίγνεται ἢ
[59]	πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ	ἑνὶ	λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ
[18]	σφόδρα ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι.	~Ἑνὶ	μὲν λόγῳ, ἔφη ὁ Κέβης,
[45]	ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν	ἑνί	τις προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ
[60]	καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν,	ἔνια	δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ μέρος·
[29]	ὅλον ~μένει ἀμήχανον ὅσον χρόνον,	(ἔνια	δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ
[60]	ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς, καὶ	ἔνια	μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ)
[52]	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ	ἔνια	τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον
[62]	ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ	ἐνιαυτὸν	~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα,
[1]	νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽	ἐνιαυτὸν	τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν
[15]	εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν	ἐνιαχοῦ,	~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως
[48]	σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που	ἔνιοι	τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ ἐν
[8]	(τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή,	ἐνίοτε	ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ τρὶς
[39]	ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν ὤν,	ἐνίοτε	δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ αὖθις
[2]	οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν ~γελῶντες,	ἐνίοτε	δὲ δακρύοντες, εἷς δὲ ἡμῶν
[1]	καὶ πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽	ἐνίοτε	ἐν ~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν
[65]	τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο	ἐνίοτε	καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ
[39]	~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι,	ἐνίοτε	μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ
[19]	~λίθοι μὲν ἴσοι καὶ ξύλα	ἐνίοτε	ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν ἴσα
[65]	εὖ ~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽	ἐνίους	ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ
[37]	μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	ἐνίων	~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ
[19]	ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην	ἐννενόηκάς	τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη,
[19]	τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ	ἐννενοηκέναι	μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽
[19]	ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν,	ἐννοεῖν	εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ
[29]	τι τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ;	~Ἐννοεῖς	οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ
[51]	(Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι	ἐννοεῖς	τὸ διαφέρον τοῦ τε νῦν
[19]	αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι	ἐννοῆσαι	ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν
[20]	λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου	ἐννοῆσαι	ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν
[17]	~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐννοῆσαι	ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ
[19]	ἔκ γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ	ἐννοῆσαι	ὅτι (πάντα τὰ ἐν ταῖς
[13]	γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐννοῆσαι	τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν
[4]	θυσία· μετὰ δὲ τὸν θεόν,	ἐννοήσας	ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ
[19]	ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι ἰδὼν	ἐννοήσῃ	ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ
[18]	ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον	ἐννοήσῃ	οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη
[19]	ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο	ἐννοήσῃς,	εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον,
[18]	λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν	ἔννοιαν	(ἔλαβεν; ~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ
[19]	φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο	ἐννοοῦντα	τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν
[65]	ζῆν καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι	ἐνόντος.	ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ
[43]	δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον καύματος	ἐνόντος	καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν,
[51]	δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν	ἐνόντων	ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα·
[38]	καί με διαφεύγοι ὁ λόγος,	ἔνορκον	ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ
[49]	γ᾽ ἔφη. ~Τί δέ; Ἑνὶ	ἑνὸς	προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι
[18]	εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη	ἐνοῦσα	καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν
[60]	καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ	ἐνοῦσαν	ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ
[43]	τὸ μὴ πίνειν, καὶ πείνης	ἐνούσης	ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ
[62]	κατὰ τὴν λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα,	ἐνταῦθα	~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν, οἱ
[10]	ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὐκοῦν καὶ	ἐνταῦθα	ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα
[61]	ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν	ἐνταῦθα	καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν ἐν
[18]	ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων,	~ἐνταῦθα	σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως
[39]	προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ	~ἐνταῦθα	τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός γε,
[36]	ἔγωγε καὶ αὐτόν σε τοῦτο	ἐντεθυμῆσθαι,	ὅτι τοιοῦτόν τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν
[4]	τοι τῶν (ποιημάτων ὧν πεποίηκας	ἐντείνας	~τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους καὶ
[36]	ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ	ἐντεταμένου	τοῦ σώματος ~ἡμῶν καὶ συνεχομένου
[41]	ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα	ἐντεταμένων	συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ
[5]	Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη	ἐντετύχηκα	τῷ ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ
[60]	καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας ποιεῖ·	ἐντεῦθεν	δὲ πάλιν δυόμενα ~(κατὰ τῆς
[61]	~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ·	ἐντεῦθεν	δὲ (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ
[60]	(αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε	ἐντεῦθεν	καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ ῥεύματα,
[12]	αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι	~ἐντεύξεσθαι	αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ ἐν
[13]	ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς	~ἐντεύξεσθαι	καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς
[12]	ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς	ἐντεύξεσθαι	φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ. Εἰ
[9]	τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ σοι	ἐντίμους	ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων
[4]	πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ	ἐνύπνιον	ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽
[4]	διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ	ἐνύπνιον	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν
[4]	ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ	ἐνύπνιον	ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν,
[4]	~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ	ἐνυπνίῳ.	Οὕτω δὴ πρῶτον μὲν ~εἰς
[4]	ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽	ἐνυπνίων	τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ
[15]	ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον,	ἐξ	~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς
[5]	Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ	ἐξ	ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω· ἃ
[15]	ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ	ἐξ	~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου
[60]	ᾗ πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν	ἐξ	ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς
[16]	τεθνάναι εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ	ἐξ	ἀλλήλων; ~Ναί. ~Ἐξ οὖν τοῦ
[16]	~Τί; ~Τὸ τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν	ἐξ	ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ
[15]	Ἄν τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ	ἐξ	ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ
[38]	Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ	ἐξ	ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου ὅς
[54]	ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι, ἔφη,	ἐξ	ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή μοι
[3]	οἱ λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι	ἐξ	ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ
[31]	τὸ ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι	ἐξ	αὐτῶν ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς
[31]	~καλοῦσι σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην,	ἐξ	ἔθους τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν
[49]	τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν	ἐξ	ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι
[1]	δὴ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι	ἐξ	ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ
[15]	μεῖζόν τι ~γίγνηται, ἀνάγκη που	ἐξ	ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον
[61]	ἀπαντᾷ ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ	ἐξ	~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ τὸ τούτου
[15]	τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται,	ἐξ	ἐναντίων τὰ ~ἐναντία πράγματα; ~Πάνυ
[15]	~Ἔστιν οὕτω, ἔφη. ~Καὶ μὴν	ἐξ	ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον καὶ
[47]	ὅτι σύγκειταί ~μου τὸ σῶμα	ἐξ	ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ τὰ
[16]	~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί.	~Ἐξ	οὖν τοῦ ζῶντος τί τὸ
[42]	ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ	ἐξ	ὧν ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ
[42]	ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων	ἐξ	ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι.
[5]	ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί· σχεδὸν οὖν	ἐξ	ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν
[41]	ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι	ἐξ	ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ
[18]	λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν γε	ἐξ	ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη
[19]	αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ	ἐξ	ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα
[43]	ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα	ἐξ	ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι
[43]	ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων	ἐξ	ὧν φησί τις αὐτὴν (εἶναι,
[35]	θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον ὑπὸ λύπης	ἐξᾴδειν,	καὶ οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν
[66]	τ᾽ ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα,	ἐξανέστη.	Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ ἐν τῷ
[10]	τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι τότε	ἐξαπατᾶται	ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽
[40]	ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς	~ἐξαπατήσας,	ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν
[17]	καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ	ἐξαπατώμενοι	ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ ὄντι
[41]	αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα	~ἐξαπατῶσι,	καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν
[58]	τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ	~ἐξαρκεῖν.	Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς
[58]	τινὸς ἐν μέσῳ τεθὲν οὐχ	ἕξει	~μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι,
[44]	ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ τι	ἕξει	τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ·
[23]	εἰ μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις	ἕξειν.	~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία
[62]	φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους πολλοὺς	~ἐξειργασμένοι	ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει
[66]	~ἐκινήθη τε καὶ ὁ ἄνθρωπος	ἐξεκάλυψεν	αὐτόν, καὶ ὃς τὰ ὄμματα
[66]	πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς	~ἐξελθὼν	καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν
[3]	εἰωθός. Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν	ἐξελθὼν	ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν,
[24]	αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν	~ἐξεπᾴσητε.	~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[60]	μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ)	ἐξέπεσεν,	ἔνια δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ
[66]	καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως	ἐξέπιεν.	~Καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως
[44]	ὦ Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ	ἐξεπίτηδες	πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι
[66]	εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς	ἔξεστί	τε καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν
[66]	πώματος ~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί τινι;	ἔξεστιν	ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ
[3]	συνέκαμψέ τε ~τὸ σκέλος καὶ	ἐξέτριψε	τῇ χειρί, καὶ τρίβων ἅμα,
[39]	σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν	ἐξευρεῖν	ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ ἄλλο
[47]	ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα	~ἐξευρεῖν,	καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν
[44]	μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης,	ἐξευρήσειν·	τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον τὸν
[27]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ	ἐξῇ	αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ
[3]	τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ	ἐξήλθομεν	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα
[49]	περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ	ἑξῆς	ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ
[33]	ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα	ἐξιέναι,	ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς
[60]	ἀμηχάνους παρέχεται καὶ (εἰσιὸν καὶ	ἐξιόν.	ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ
[61]	ὧν τὸ ~μὲν μέγιστον καὶ	ἐξωτάτω	ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος
[50]	παρέχων ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας,	~ἔοικα,	ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽
[13]	τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι.	~Ἔοικε	γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία, μὴ
[52]	ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα	ἔοικε	δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ
[41]	~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς	ἔοικε,	διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε
[44]	τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως, ὡς	ἔοικε,	μετρίως γέγονεν· τί δὲ δὴ
[57]	μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ	ἔοικε	σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς
[4]	ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ, ὡς	ἔοικε,	τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ
[3]	Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες,	~ἔοικέ	τι εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν
[35]	τῷ πρόσθεν βίῳ· καί, ὡς	ἔοικε,	τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν
[19]	~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς	ἔοικεν,	ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν.
[37]	~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ φαύλως	ἔοικεν	ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι
[56]	ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν, ὡς	ἔοικεν,	αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽ ἀθάνατον
[28]	~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ	ἔοικεν;	~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες, ὅτι
[11]	ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς	ἔοικεν,	ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν
[18]	ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή τι	ἔοικεν	εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη
[3]	Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι	ἔοικεν·	ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν
[11]	τὰ πράγματα· καὶ τότε, ὡς	ἔοικεν,	ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε
[38]	τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ.	~Ἔοικεν,	ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες.
[37]	λέγω· εἰκόνος γάρ τινος, ὡς	ἔοικεν,	κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ
[43]	εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν, ὡς	ἔοικεν,	Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε
[48]	ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ οὐκ	ἔοικεν·	οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν
[19]	ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι.	~Ἔοικεν.	~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν
[16]	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου.	~Ἔοικεν.	~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν
[7]	φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν,	ἔοικεν	τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ
[4]	ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ θεοῦ	~ἑορτὴ	διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι,
[58]	ἀέρα· ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ	ἐπ᾽	ἄκρα ἔλθοι ἢ πτηνὸς ~γενόμενος
[59]	θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα δ᾽	ἐπ᾽	αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ
[55]	ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος	ἐπ᾽	αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν
[49]	ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι ~πάλιν	ἐπ᾽	ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι
[60]	αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς τὸ	ἐπ᾽	ἐκεῖνα τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ
[54]	ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει	ἐπ᾽	ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι,
[42]	ἐπὶ ~πλέον μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽	ἐπ᾽	ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας
[42]	εἰ δ᾽ ἧττόν τε καὶ	ἐπ᾽	~ἔλαττον, ἥττων τε καὶ ἐλάττων;
[42]	ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον ἢ	ἐπ᾽	ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο
[58]	οἵους τε εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν	ἐπ᾽	ἔσχατον τὸν ἀέρα· ἐπεί, εἴ
[55]	ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν	ἐπάγοι,	ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν οὖσα
[24]	~Ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης,	ἐπᾴδειν	αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν
[63]	καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ	ἐπᾴδειν	ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ
[33]	ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν	ἔπαθεν	ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν ἄν τις
[2]	~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια	ἔπαθον	παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ
[35]	δὴ καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ	~ἐπαισχυνθήσομαι	ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ ταῦτα
[47]	οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας	ἐπαιτιώμενον	εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα,
[3]	ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται	ἐπακολουθεῖ	ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ
[56]	καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ	ἐπακολουθῆσαι·	κἂν τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς γένηται,
[3]	τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται	ἐπακολουθοῦν	τὸ ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης
[24]	ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν	~ἐπανέλθωμεν,	εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ
[66]	τοῦτο αὖθις τὰς κνήμας· καὶ	ἐπανιὼν	οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό
[60]	καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ	~ἐπαντλοῦντες·	ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν
[58]	τινι κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι	ἐπάνω	αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν ~ἀέρα
[66]	ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν	ἐπαύετο	δακρύων, καὶ δὴ καὶ τότε
[37]	~πάνυ χαριέντως καί, εἰ μὴ	ἐπαχθές	ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι·
[66]	κνήμας· καὶ ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν	ἐπεδείκνυτο	ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο.
[45]	Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς	~ἐπεθύμησα	ταύτης τῆς σοφίας ἣν δὴ
[12]	τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν	ἐπεθύμουν	καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ ἄρα
[50]	~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι,	ἐπεὶ	αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο
[45]	καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο,	ἐπεὶ	δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα
[55]	γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν·	ἐπεὶ	εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως
[58]	~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν ἀέρα·	ἐπεί,	εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα
[14]	καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.	Ἐπεί,	εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθ᾽
[47]	τὴν δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν·	ἐπεὶ	νὴ τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι,
[41]	αὐτὸ τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος,	ἐπεὶ	σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν
[65]	ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν	ἐπείγου·	ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ
[35]	ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ	ἐπειδὰν	αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν,
[14]	ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή,	ἐπειδὰν	ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι
[23]	~πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ
[29]	γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη,	ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν
[64]	ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε	ἐπειδὰν	ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα
[37]	ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ
[23]	ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ
[37]	οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς	(ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ
[23]	δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ
[65]	ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται	~ἐπειδὰν	αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον
[62]	κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων,	ἐπειδὰν	ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες εἰς τὸν
[45]	διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ ~πίνειν·	(ἐπειδὰν	γὰρ ἐκ τῶν σιτίων ταῖς
[23]	καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι,	ἐπειδὰν	δὲ ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται τούτου,
[62]	καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα·	~ἐπειδὰν	δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν
[28]	~Ὅρα δὴ καὶ τῇδε ὅτι	ἐπειδὰν	ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ
[45]	οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς	ἐπειδὰν	ἑνί τις προσθῇ ἕν, ἢ
[1]	~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας	ἐπειδὰν	ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ
[1]	κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ ~πέμπουσιν.	Ἐπειδὰν	οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος
[36]	ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ.	Ἐπειδὰν	οὖν ἢ κατάξῃ τις τὴν
[65]	καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας,	ἐπειδὰν	παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ
[64]	πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς,	ἐπειδὰν	πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν
[66]	αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι,	ἐπειδὰν	πρὸς τῇ ~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ,
[36]	(αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν,	ἐπειδὰν	ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ
[34]	δεῖν ἕως ἂν ζῇ, καὶ	ἐπειδὰν	~τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς καὶ
[8]	εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ	ἐπειδὰν	τελευτήσῃ. Πῶς ἂν οὖν δὴ
[11]	καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως,	ἐπειδὰν	τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος ~σημαίνει,
[39]	ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ,	ἐπειδάν	τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ
[33]	καθ᾽ ὅσον δύναται, λογιζομένη ὅτι,	ἐπειδάν	τις σφόδρα ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ
[45]	σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽	ἐπειδὰν	τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν
[57]	μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽	ἐπειδὴ	ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν
[47]	ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι,	ἐπειδὴ	Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ
[48]	ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα,	ἐπειδὴ	ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν
[23]	αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι,	ἐπειδή	γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι;
[3]	ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ·	ἐπειδὴ	~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν
[17]	πάντα ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι,	~ἐπειδὴ	δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ
[49]	σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ·	ἐπειδὴ	δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε
[65]	διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον.	Ἐπειδὴ	(δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽
[47]	μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην·	ἐπειδὴ	δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽
[46]	γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ (στρογγύλη,	ἐπειδὴ	δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν
[4]	Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς,	ἐπειδὴ	δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον
[3]	συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ)	~(ἐπειδὴ	ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας,
[4]	δὲ τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽	ἐπειδὴ	ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ
[35]	δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες,	ἐπειδὴ	καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς
[35]	νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι,	ἐπειδὴ	καὶ σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽
[66]	τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ ~περιελθών,	ἐπειδή	οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ σκέλη,
[37]	φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,	ἐπειδὴ	ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό
[42]	ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ	ἐπειδὴ	οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη
[3]	θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα,	ἐπειδὴ	οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν
[66]	δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος ἐμοῦ,	ἐπειδὴ	οὐχ οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν
[47]	ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος,	ἐπειδὴ	~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα
[24]	τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα,	~ἐπειδὴ	σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ
[37]	ὅ γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν,	ἐπειδὴ	τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν.
[3]	οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν·	ἐπειδὴ	ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν
[63]	~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις,	ἐπείπερ	ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται
[67]	φαῖμεν ἄν, τῶν τότε ὧν	ἐπειράθημεν	ἀρίστου καὶ ἄλλως ~φρονιμωτάτου καὶ
[41]	Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς	ἐπείσθην	ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν ~ἐμμένω
[45]	βούλῃ, τά γε ἐμὰ πάθη·	ἔπειτα	ἄν τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται
[32]	οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι,	ἔπειτα	ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν
[65]	πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν	ἔπειτα	βίον. Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ
[40]	καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ	ἔπειτα	βίου παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ
[37]	χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν,	ἔπειτα	~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς
[39]	βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ (κατανοῆσαι,	ἔπειτα	διὰ τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ
[18]	οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι	~ἔπειτα	(ἐάν τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα
[38]	τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο,	~ἔπειτα	ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ
[8]	ἄλλους σοφούς τε καὶ ἀγαθούς,	ἔπειτα	καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους
[66]	βάρος (ἐν τοῖς ~σκέλεσι γένηται,	ἔπειτα	κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει.
[15]	που ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον	ἔπειτα	μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν
[12]	νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ	(ἔπειτα	μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ
[39]	ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον,	~ἔπειτα	ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν
[49]	εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον,	ἔπειτα	τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ τὸν
[62]	ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς τὸν	ἔπειτα	χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι
[38]	ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων,	ἔπειτα	ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ
[46]	ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν	~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην
[46]	ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν,	ἐπεκδιηγήσεσθαι	τὴν αἰτίαν καὶ τὴν ἀνάγκην,
[46]	ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν,	~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν
[18]	καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη	~ἐπελέληστο;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί
[20]	τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ	~ἐπελέληστο,	ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν
[55]	~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι	ἐπελθόντος	τοῦ ἀρτίου τὸ περιττὸν καὶ
[46]	~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν	ἐπενεγκεῖν	ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως
[38]	τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν	ἐπέρχεται·	Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ;
[43]	ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽	ἕπεσθαι	ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν;
[42]	ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽	~ἕπεσθαι.	~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία
[5]	ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον	ἕπεσθαι;	~Τί δέ, ὦ Κέβης; οὐκ
[66]	δοὺς τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον	ἐπεσκόπει	τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη,
[66]	ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε καὶ	ἐπέσχομεν	τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ ~περιελθών,
[57]	κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ	ἕπεταί	τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ
[9]	ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ	ἐπετήδευον.	~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας, Νὴ
[39]	περὶ τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι	ἐπεχείρει	τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που
[18]	ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν πῇ σὺ	ἐπεχείρησας	λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε, ἦ δ᾽
[18]	σχεδόν γε ἐξ ὧν Κέβης	~ἐπεχείρησε	λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι·
[53]	~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ	ἕπῃ	τε καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως.
[55]	ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι	ἐπῄει,	οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο,
[60]	μὲν ~πολὺ κατωτέρω ἢ> ᾗ	ἐπηντλεῖτο,	τὰ δὲ ὀλίγον· πάντα δὲ
[53]	ἀλλὰ καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε.	~Επὶ	τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ
[35]	τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον	ἐπὶ	βεβαιοτέρου ~ὀχήματος, (ἢ) λόγου θείου
[62]	τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ	ἐπὶ	γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ αὐτῶν
[42]	ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ	ἐπὶ	πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι,
[42]	σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς	ἐπὶ	πλέον καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽
[42]	τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽	ἐπὶ	~πλέον μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽
[38]	ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ	ἐπὶ	πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ. καταψήσας
[35]	ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους	ἐπὶ	πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός τε
[35]	δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ	ἐπὶ	σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον,
[58]	(βραδυτῆτά τε καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε	ἐπὶ	τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος
[18]	τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν τις	ἐπὶ	τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο
[53]	ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου; ~Ναί.	~(Ἐπὶ	τὰ τρία ἄρα ἡ τοῦ
[60]	ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν εἰς τὸ	ἐπὶ	τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων
[25]	δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη,	ἐπὶ	ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ
[22]	πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ	ἐπὶ	ταύτην τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων
[5]	λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ σκέλη	ἐπὶ	τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος ~οὕτως
[47]	τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν	ἐπὶ	τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν ᾗ
[58]	αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω	ἐπὶ	τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν
[58]	ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ	ἐπὶ	τῆς γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ
[58]	τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε	ἐπὶ	~τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ
[49]	τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως	ἐπί	τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ
[15]	γενέσεις, (ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου	ἐπὶ	τὸ ἕτερον, ~ἀπὸ δ᾽ αὖ
[15]	δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν	ἐπὶ	τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν πράγματος
[17]	καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν	ἐπὶ	τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο,
[43]	μὴ πίνειν, καὶ πείνης ἐνούσης	ἐπὶ	τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα
[55]	τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε	ἐπὶ	τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει,
[65]	ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι	ἐπὶ	~τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι.
[56]	~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου	ἐπὶ	τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν,
[62]	ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες	ἐπὶ	τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ
[40]	τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι	ἐπὶ	τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν
[43]	οἷον καύματος ἐνόντος καὶ δίψους	ἐπὶ	τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν,
[39]	τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος	ἐπὶ	τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν
[35]	ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον,	~(ἐπὶ	τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας
[62]	ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν,	ἐπὶ	τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην,
[38]	τὴν ~κεφαλὴν καὶ συμπιέσας τὰς	ἐπὶ	τῷ αὐχένι τρίχας εἰώθει γάρ,
[33]	τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι	ἐπί	τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ
[38]	αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ τὴν κλίνην	ἐπὶ	~χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ ἐπὶ
[55]	ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις	ἐπὶ	~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν
[7]	τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ	ἐπιβλέψας	εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη,
[6]	εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα	ἐπιγελάσας,	Ἴττω Ζεύς, ἔφη, τῇ αὑτοῦ
[24]	πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης	ἐπιγελάσας,	Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[2]	αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ	Ἐπιγένης	καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν
[37]	ἤδη τὴν φύσιν τῆς ~ἀσθενείας	ἐπιδεικνύοι	τὸ σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν
[49]	Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι	ἐπιδείξασθαι	τῆς αἰτίας τὸ εἶδος ὃ
[49]	σοι ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν	~ἐπιδείξειν	καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ)
[47]	ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη,	ἐπίδειξιν	ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν
[44]	τὸ ~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς	ἐπιδειχθῆναι	ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε
[66]	ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως μὲν	ἐπιεικῶς	οἷοί τε ἦσαν κατέχειν τὸ
[29]	εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽	ἐπιεικῶς	συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν
[1]	τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον	ἔπιεν	ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου
[35]	καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ	ἐπιθυμεῖν	~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον
[33]	ἢ ~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ) ἢ	ἐπιθυμήσῃ,	οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽
[57]	ἀγνοεῖ τὰ παρόντα· ἡ δ᾽	~ἐπιθυμητικῶς	τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν
[30]	~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς,	ἐπιθυμίᾳ	πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται
[11]	τὸ σῶμα καὶ αἱ τούτου	ἐπιθυμίαι.	Διὰ γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων
[43]	ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς	ἐπιθυμίαις	καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς
[33]	ἤ τι ἀναλώσας διὰ τὰς	ἐπιθυμίας,	~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν τε
[33]	τὴν δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι δι᾽	ἐπιθυμίας	~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς
[13]	ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ ~περὶ τὰς	ἐπιθυμίας	μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν
[32]	ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα	ἐπιθυμιῶν	ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ
[30]	ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό τε τῶν	ἐπιθυμιῶν	καὶ ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν ἄλλο
[33]	ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε καὶ	ἐπιθυμιῶν	καὶ λυπῶν ~(καὶ φόβων) καθ᾽
[11]	ὄντος θήραν. Ἐρώτων δὲ καὶ	~ἐπιθυμιῶν	καὶ φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν
[7]	φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων	~ἐπιθυμοῖ	που ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ
[11]	ὡς ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ	ἐπιθυμοῦμέν	τε καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι,
[11]	μή ποτε κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ	~ἐπιθυμοῦμεν·	φαμὲν δὲ τοῦτο εἶναι τὸ
[65]	γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν	ἐπιθυμοῦντες.	Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ
[13]	γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ	ἐπιθυμοῦντες	ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων
[12]	σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν	~ἐπιθυμοῦσι	τὴν ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ
[4]	τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο	~ἐπικελεύειν,	μουσικὴν ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας μὲν
[4]	αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ	ἐπικελεύειν,	ὥσπερ οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι,
[25]	ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ	ἐπιλάβοιο	~ἢ τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ,
[20]	μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ	ἐπιλελήσμεθα,	εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ
[57]	ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος,	ἐπιμελείας	δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ τοῦ
[7]	αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον	ἐπιμελήσεσθαι	ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν
[64]	οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν αὐτῶν	~ἐπιμελούμενοι	ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς
[7]	τὸ θεόν τε εἶναι τὸν	~ἐπιμελούμενον	ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα
[6]	τὸ θεοὺς εἶναι ἡμῶν ~τοὺς	ἐπιμελουμένους	καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἓν
[29]	οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν	ἐπιμένει	χρόνον, ἐὰν μέν τις καὶ
[52]	ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει	ἐπιόντα.	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Βούλει οὖν,
[52]	εἴδη τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει	ἐπιόντα	ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα
[56]	ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη.	~Ἐπιόντος	ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον
[55]	μὲν τὸ περιττὸν μὴ γίγνεσθαι	ἐπιόντος	τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου
[52]	αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽	ἐπιούσης	αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα.
[6]	δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς	ἐπιπέμψῃ,	ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν
[56]	εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως	ἐπισκεπτέαι	~σαφέστερον· καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς
[37]	χρόνῳ; πρὸς δὴ ~τοῦτο τόδε	ἐπίσκεψαι,	εἴ τι λέγω· εἰκόνος γάρ
[25]	οὔ> καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖ	ἐπισκέψασθαι	πότερον (ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ
[18]	ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ μὴ	ἐπισκοπεῖν	ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[41]	καὶ Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς	ἐπισκοπεῖσθαι;	~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω.
[45]	δι᾽ ὅτι ἓν γίγνεται ὡς	ἐπίσταμαι,	ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο
[19]	Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ	ἐπιστάμεθα	αὐτὸ ὃ ἔστιν; ~Πάνυ γε,
[20]	ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ	ἐπιστάμεθα	διὰ βίου ~πάντες, ἢ ὕστερον,
[20]	ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι	ἐπιστάμενοί	γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα
[21]	σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ	ἐπιστάμενος	~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν
[21]	~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία;	Ἐπισταμένους	ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον
[21]	ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι	ἐπίστασθαί	γε, ἔφη, ὦ Σιμμία, πάντες
[18]	δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε	ἐπίστασθαι.	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν
[21]	αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν	ἐπίσταται	ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον ἢ
[7]	οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων	ἐπιστάται,	θεοί, οὐκ ἔχει λόγον· οὐ
[7]	τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ	ἐπιστατοῦσιν	~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν
[65]	τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ	ἐπιστείλας	ἅττα ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας
[64]	τί δὲ ~τούτοις ἢ ἐμοὶ	ἐπιστέλλεις	ἢ περὶ τῶν παίδων ἢ
[20]	περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς	ἐπιστήμας	~ἅς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν,
[21]	λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες, ταύτας τὰς	ἐπιστήμας·	~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι ὁ
[20]	ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς	ἐπιστήμας	πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι
[18]	ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ αὐτὴ	ἐπιστήμη	ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο
[18]	~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη που	ἐπιστήμη	ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς γὰρ
[18]	καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς	~ἐπιστήμη	ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ
[18]	οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν	ἐπιστήμη	παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι;
[20]	ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν	~ἐπιστήμην	ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ που
[19]	ὅς. ~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν	ἐπιστήμην;	ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ
[19]	αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας	ἐπιστήμην	αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν,
[21]	λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν	ἐπιστήμην	αὐτῶν; Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽
[19]	πρὸ τούτων τὴν τοῦ ἴσου	ἐπιστήμην	εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα,
[21]	(ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον	ἐπιστήμην	εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ
[19]	τοῦ ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ τὴν	ἐπιστήμην	ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα,
[20]	εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του	ἐπιστήμην	~ἔχειν καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ
[45]	τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι	~ἐπιστήμην;	καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς
[46]	εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι	ἐπιστήμην	περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος
[20]	τοῦτο λήθην λέγομεν, ὦ Σιμμία,	ἐπιστήμης	~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ
[39]	ὄντων τῆς ἀληθείας τε καὶ	ἐπιστήμης	στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία, ἦν
[66]	Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων	ἐπιστήμων,	τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο,
[20]	ὅπερ λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς	~ἐπισφραγιζόμεθα	τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ
[66]	ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα	ἐπισχόμενος	καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως
[3]	Οὐ πολὺν δ᾽ οὖν χρόνον	ἐπισχὼν	ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι.
[45]	~Ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν χρόνον	ἐπισχὼν	καὶ πρὸς ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος,
[36]	τὸ σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ	ἐπιταθῇ	ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων κακῶν,
[4]	πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν μοι	ἐπιτάττοι	ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ ἄττα
[47]	ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα οἷα	ἐπιτείνεσθαι	(καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ
[43]	γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς	ἐπιτείνοιτο	καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ
[31]	τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν	ἐπιτετηδευκότες,	ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην τε
[3]	δή σε προσεροῦσι νῦν οἱ	ἐπιτήδειοι	καὶ σὺ τούτους Καὶ ~ὁ
[2]	ὡς θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς	ἐπιτηδείου	ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι
[2]	καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν	ἐπιτηδείων	τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων
[9]	ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ	ἐπιτηδεύουσιν	ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι.
[34]	δεινὸν μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽	ἐπιτηδεύσασα,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[54]	ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ	ἐπιφέρει	ἀεὶ οὐ μή ποτε δέξηται,
[53]	τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ	ἐπιφέρει,	καὶ ἡ δυὰς τῷ ~περιττῷ
[53]	ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν	ἐπιφέρῃ	τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι
[53]	αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ	ἐπιφερομένου	ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι. πάλιν δὲ
[53]	ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ	ἐπιφέρον	~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε
[57]	ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν	ἐπιχειρεῖ	εἰς δή τινα ~τόπον, οἷ
[33]	ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν	~ἐπιχειρεῖ,	ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ
[10]	μὲν γὰρ μετὰ τοῦ ~σώματος	ἐπιχειρῇ	τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι τότε
[47]	ὅσα ~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα	ἐπιχειρήσας	λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν
[10]	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον	ἐπιχειροῖ	θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι
[48]	ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων	ἐπιχειρῶν	ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι
[49]	πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ	~ἐπιχειρῶν	σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ
[1]	πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ τι	ἐπιχωριάζει	τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις
[2]	τε δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν	ἐπιχωρίων	παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ
[2]	Μενέξενος καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν	~ἐπιχωρίων.	Πλάτων δὲ οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης)
[20]	ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο	ἐπλησίαζεν	ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον·
[45]	ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽	ἐπλησίασαν	ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα αἰτία αὐτοῖς
[4]	καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου, τούτων	ἐποίησα	οἷς πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν,
[4]	πρῶτον μὲν ~εἰς τὸν θεὸν	ἐποίησα	οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία·
[4]	~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι	ἐποίησα	ταῦτα ᾔδη γὰρ ὡς οὐ
[4]	ὦ Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽	ἐποίησας	~ἀναμνήσας με. περὶ γάρ τοι
[4]	ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες,	ἐποίησας	αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας.
[9]	πάνυ γέ με ~νυνδὴ γελασείοντα	ἐποίησας	γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς
[53]	σφόδρα καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ	ἕπομαι.	~Πάλιν δή μοι, ἔφη, ἐξ
[34]	μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα,	ἑπομένη	τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν
[32]	καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται ἐκείνῃ	ἑπόμενοι,	ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ
[51]	τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν,	ἐπονομάζοντες	αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν
[61]	οἷον ὁ (κυανός, ὃν δὴ	ἐπονομάζουσι	Στύγιον, καὶ τὴν λίμνην ἣν
[61]	Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽ ἐστὶν ὃν	ἐπονομάζουσιν	Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ οἱ ῥύακες
[29]	τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς	ἔπος	εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ;
[25]	αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς	ἔπος	εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως
[58]	τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς	~ἔπος	εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ
[10]	~τε καὶ ὤτων καὶ ὡς	ἔπος	εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς
[35]	ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ	ἔποψ,	ἃ δή φασι διὰ λύπην
[44]	χρόνον καὶ ᾔδει τε καὶ	ἔπραττεν	πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν
[4]	ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ	ἔπραττον	τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν, ὡς
[4]	γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ	ἔπραττον	τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί
[1]	ποτε εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς	ἑπτὰ	ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ
[57]	εἶπον, περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον	ἐπτοημένη	καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον,
[13]	τὸ ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ	ἐπτοῆσθαι	ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως,
[1]	τὰ περὶ τῆς δίκης ἄρα	ἐπύθεσθε	ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί,
[3]	ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας,	ἐπυθόμεθα	ὅτι τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου
[24]	ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν	ἐπῳδὸν	ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς
[24]	πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον	ἐπῳδόν,	μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων,
[51]	ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων	ἐπωνυμίᾳ,	~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν
[50]	ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας	ἐπωνυμίαν	ἔχει σμικρός τε καὶ μέγας
[50]	τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων τὴν	~ἐπωνυμίαν	ἴσχειν, τὸ δὴ μετὰ ταῦτα
[51]	αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν	ἐπωνυμίαν	τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα
[41]	ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν	ἐπωνυμίαν	τὴν τοῦ ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ
[11]	οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν	ἐρασταὶ	εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς
[18]	οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ	ἐρασταί,	ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον
[57]	ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν	ἔργα	~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας
[43]	οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται	ἐργαζομένη,	ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ
[4]	Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν ~ποίει καὶ	ἐργάζου	Καὶ ἐγὼ ἔν γε τῷ
[48]	σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν (τοῖς)	ἔργοις.	~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ γε
[36]	καὶ ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν	ἔργοις	πᾶσι, τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ
[34]	πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον	ἔργον	πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν
[15]	χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽	ἔργῳ	γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον,
[50]	μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς	ἐρεῖν,	ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ που
[35]	τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει	ἐρέσθαι	διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι,
[35]	καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι	ἐρέσθαι,	ἐπειδὴ καὶ σὺ ταῦτα λέγεις,
[54]	ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν	ἔρῃ	ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται
[2]	~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽	ἔρημος	ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ
[61]	ἐναντίως ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽	ἐρήμων	τε τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ
[4]	ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ ὅτι	~ἐρήσεται	εἰπὲ τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε
[57]	ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή,	ἕρμαιον	ἂν ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι
[2]	ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι	Ἑρμογένης	καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ
[54]	ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ	ἔροιό	~με ᾧ ἂν τί ἐν
[66]	εἴ τι ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα	ἐρομένου	αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽
[37]	ἵνα χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί	ἐροῦμεν,	ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν
[45]	βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν ὡς	ἐροῦντος.	Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,
[41]	δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται.	Ἐρρήθη	γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι
[48]	ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν κρίνω	~ἐρρωμενέστατον	εἶναι, ἃ μὲν ἄν μοι
[4]	~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ	ἐρρῶσθαι	καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν
[44]	οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα	ἔρχεται	εἴτε πολλάκις, πρός γε τὸ
[57]	ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ	ἔρχεται	πλὴν τῆς παιδείας τε καὶ
[49]	παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων.	Ἔρχομαι	(γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι
[40]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ	~ἔρχομαι	ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι,
[32]	αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ	~ἔρχονται,	αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν
[54]	ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι	~ἐρῶ	ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι
[38]	~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ	ἐρῶ.	Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ
[33]	~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ	ἐρῶ,	ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽
[45]	οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ σοι	ἐρῶ	ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ
[16]	νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη,	ἐρῶ,	ὁ ~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν καὶ
[35]	Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ σοι	ἐρῶ	ὃ (ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε,
[54]	σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ	~ἐρῶ	ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽
[35]	μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ σοι	ἐρῶ.	Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν
[54]	τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ	ἐρῶ	ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ
[12]	δὲ ἄρα τις τῷ ὄντι	~ἐρῶν,	καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν
[30]	συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ	~ἐρῶσα	καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό
[18]	οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς	ἐρωτᾷ,	αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει
[64]	~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ	ἐρωτᾷ	δὴ πῶς με θάπτῃ. ὅτι
[4]	Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις	ἐρωτᾷ	εὖ οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται
[35]	ἕνεκα ~λέγειν τε χρὴ καὶ	ἐρωτᾶν	ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν
[20]	ὃ ἔστι καὶ ἐν ταῖς	ἐρωτήσεσιν	ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν
[54]	Καὶ μή μοι ὃ ἂν	ἐρωτῶ	ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω
[52]	μόνον τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ	ἐρωτῶ	ἢ καὶ ἄλλο (τι ὃ
[18]	ἔφη ὁ Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι	ἐρωτώμενοι	οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς
[11]	ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος θήραν.	Ἐρώτων	δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων
[29]	ἀνοίας καὶ φόβων καὶ ἀγρίων	ἐρώτων	καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν
[25]	λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ	ἐρωτῶντες	καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ
[20]	ἔστι καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν	ἐρωτῶντες	καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι.
[44]	περιτρέψῃ ~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα	ἔσεσθαι.	Ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν τῷ
[49]	τούτου ~μετασχεῖν τὰ μέλλοντα δύο	ἔσεσθαι,	καὶ μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ
[37]	ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ	ἔσεσθαι	καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι
[52]	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι	ἔσεσθαι	ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν,
[51]	μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον	ἔσεσθαι.	~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή μοι
[49]	μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ ἓν	ἔσεσθαι,	τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας καὶ
[43]	ὅς· τῶν ἐν ἀνθρώπῳ πάντων	ἔσθ᾽	ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ
[43]	πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ	ἐσθίειν,	καὶ ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν
[45]	δῆλον εἶναι, ὅτι διὰ τὸ	ἐσθίειν	καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ
[6]	~λόγος, ὡς ἔν τινι φρουρᾷ	ἐσμεν	οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ
[40]	θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν ἀηδὴς	ἔσομαι	ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά μοι
[11]	τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε	ἐσόμεθα	καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν
[11]	ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω	~ἐσόμεθα	τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι μάλιστα
[42]	ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ	~ἔσονται,	εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ
[56]	καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ ὄντι	ἔσονται	ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν Ἅιδου.
[3]	~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου	ἑσπέρας,	ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ ~πλοῖον ἐκ
[9]	Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι	ἐσπουδακέναι	περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς
[63]	τὰς δὲ περὶ τὸ μανθάνειν	~ἐσπούδασέ	τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν
[8]	καὶ ἅμα σοι ἡ ἀπολογία	ἔσται,	ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς.
[55]	τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ	ἔσται,	ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ
[23]	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον	ἔσται	ἢ πρὶν ~γενέσθαι, εἰ μέλλει
[16]	ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ	ἔσται	ἡ φύσις; Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι
[66]	μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη,	ἔσται,	ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ
[54]	ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν	ἔσται,	οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ
[11]	καὶ τότε, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν	ἔσται	οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν
[23]	μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι	ἔσται,	οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη,
[54]	ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς	ἔσται,	οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης,
[52]	Ἔτι δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως	ἔσται	σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ γὰρ
[55]	τῶν προειρημένων οὐ δέξεται οὐδ᾽	~ἔσται	τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ
[11]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ	ἔσται	χωρὶς τοῦ ~σώματος, πρότερον δ᾽
[54]	ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν	ἔσται;	~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν
[1]	προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ ~πρύμνα	ἐστεμμένη	τοῦ πλοίου ὃ εἰς Δῆλον
[47]	ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης	ἐστερήθην	καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε
[66]	ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου	~ἐστερημένος	εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι
[66]	αὐτόν, καὶ ὃς τὰ ὄμματα	ἔστησεν·	~ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε
[60]	μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός	ἐστι	βέρεθρον· ~Ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ
[52]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐναντίον γέ	ἐστι	δυὰς τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν.
[36]	σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ ~γεώδη	ἐστὶ	καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ. Ἐπειδὰν
[18]	ὅς, τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς	ἐστι;	Μάλιστα μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο
[52]	τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν	ἐστι	περιττός· ~καὶ αὖ τὰ δύο
[59]	ὕδωρ ~τε καὶ ἡ θάλαττά	ἐστι	πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο
[58]	τέλειον ὡς ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν	ἐστι,	σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος καὶ
[37]	ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι	ἐστὶ	σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ
[58]	κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ	ἐστι	τὰ ἄστρα, ὃν δὴ ~αἰθέρα
[40]	τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν	ἐστι	τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν γε
[1]	ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽	ἐστὶ	τῆς θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς
[16]	~(Τί οὖν; ἔφη, τῷ ζῆν	ἐστί	τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι
[47]	εἶναι ὅτι ἄλλο μέν τί	ἐστι	τὸ αἴτιον τῷ ~ὄντι, ἄλλο
[37]	(ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν	ἐστι	τὸ ~γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου
[37]	ὡς ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν	ἐστι,	τὸ δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ
[26]	ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν σῶμά	ἐστι,	τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο,
[44]	ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν	ἐστι.	Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ
[33]	μέγιστόν τε κακῶν καὶ ἔσχατόν	ἐστι,	τοῦτο πάσχει καὶ οὐ ~λογίζεται
[61]	καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά	ἐστι·	~τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα ἐν
[27]	ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν	ἐστι	ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι
[60]	ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου,	ἔστι	δ᾽ οὓς καὶ βραχυτέρους τῷ
[60]	δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ μέρος·	ἔστι	δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα,
[60]	τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ·	~ἔστι	δὲ ἄρα αὕτη ἡ αἰώρα
[57]	πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις.	Ἔστι	δὲ ~ἄρα ἡ πορεία οὐχ
[44]	πειρώμεθα εἰ ἄρα τι λέγεις.	Ἔστι	δὲ δὴ τὸ ~κεφάλαιον ὧν
[44]	οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι·	ἔστι	δὲ ταῦτα ἃ λέγω. ~Ὁ
[20]	οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ	ἔστι	καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες
[45]	τί ἀπόλλυται καὶ διὰ τί	ἔστι.	καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω
[45]	ὅτι γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ	ἔστι,	κατὰ τοῦτον τὸν ~τρόπον τῆς
[52]	ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι ὃ	ἔστι	~μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ
[52]	ἢ καὶ ἄλλο (τι ὃ	ἔστι	μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν,
[18]	ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι;	~(Ἔστι	μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ
[25]	Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ	ἔστι,	μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽ αὑτό,
[37]	~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽	ἔστι	που σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο
[19]	τὸ ἴσον, ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως.	~Ἔστι	ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε
[22]	γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ	ἔστι	ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ λόγος
[20]	ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι.	~Ἔστι	ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν γε
[10]	μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος.	~Ἔστι	ταῦτα. ~Οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ἡ
[50]	(Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου σμικρότητα;	~Ἔστι	ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας
[13]	ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν;	~Ἔστι	ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ
[14]	παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως, ὡς	ἔστι	τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου
[15]	οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις	ἔστι	τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ
[54]	~Ἥκει μέντοι, ἔφη. ~Πότερον δ᾽	ἔστι	τι ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν;
[15]	~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽ αὖ;	Ἔστι	τι καὶ τοιόνδε ἐν αὐτοῖς,
[15]	καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν	ἔστι	τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς
[16]	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ	ἔστι	τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων
[42]	~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽	ἔστι	τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽
[1]	δὴ τί ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽	ἔστι	τὸ πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι,
[15]	τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ	ἔστι	τοῦτο, ἄλλου ~ἄν του δέοι
[46]	ὅπῃ ~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ	ἔστι,	τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν,
[42]	ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ οὖν	ἔστι	τοῦτο περὶ ψυχήν, ὥστε καὶ
[17]	ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽	ἔστι	τῷ ὄντι καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι
[37]	ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι	ἔστι	ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ
[14]	καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ	ἐστιν	ἃ σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο
[55]	μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν	ἐστιν,	ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽
[52]	ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός	ἐστιν	ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς
[50]	τῷ ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων	ἐστίν,	~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ
[50]	ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης	ἐστίν,	ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ
[24]	(ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ	ἐστίν.	~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε· πῶς
[49]	φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ τί	ἐστιν	ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ
[56]	δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν	ἐστιν,	ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ
[18]	ἦν ἡ λύρα; τοῦτο δέ	ἐστιν	~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν
[18]	πῶς ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς	ἐστιν;	~Ἀπιστῶ μέν (σοι) ἔγωγε, ἦ
[42]	οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία	ἐστίν·	ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ
[41]	ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή	ἐστιν	ἁρμονία. ~Τί δέ, ἦ δ᾽
[1]	Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή	ἐστιν	ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρὸ
[1]	οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος	ἐστὶν	αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ τούτῳ
[37]	χαριέντως καί, εἰ μὴ ἐπαχθές	ἐστιν	εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς
[31]	οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους εἰκός	ἐστιν	εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν
[46]	παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν	ἐστιν	ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν
[60]	~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ	ἐστιν	ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου ~καθιέναι,
[36]	καὶ πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν	ἐστιν	ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ
[55]	τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν	ἐστιν·	ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν,
[37]	μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος σῶς	ἐστιν,	ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ
[62]	ἀναβάντες ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά	ἐστιν,	ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν
[46]	αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ	ἐστιν	ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν
[49]	ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν	ἐστιν	ἢ μεγέθει, καὶ διὰ τοῦτο
[29]	τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο	~ἐστὶν	ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ
[29]	ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά	ἐστιν·	~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ
[19]	ἔστιν ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά	ἐστιν·	~ἢ πῶς λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ
[46]	μὲν πότερον ἡ γῆ πλατεῖά	ἐστιν	ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν,
[63]	ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽	ἐστὶν	ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς
[19]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν ἄρα	ἐστίν,	ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά τε
[41]	εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς	ἐστιν	ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν
[44]	δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί	ἐστιν	ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ
[37]	τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός	~ἐστιν	ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν
[11]	πᾶν τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽	ἐστὶν	ἴσως τὸ ἀληθές· μὴ καθαρῷ
[16]	τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία	ἐστιν,	καὶ αἱ γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν
[25]	αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ) ψυχή	ἐστιν,	καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν ~ἢ
[58]	ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα	ἐστὶν	καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν
[6]	μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν	ἐστιν,	~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ,
[58]	θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός	ἐστιν	ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ
[46]	καὶ λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς	ἐστιν	ὁ διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων
[45]	μὲν οὐδέν, ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός	ἐστιν	ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ
[9]	μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός	ἐστιν	ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα
[8]	δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί	ἐστιν	ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι
[44]	(ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα	ἐστίν,	~οἶμαι, ὦ Κέβης, ἃ λέγεις·
[61]	κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽	ἐστὶν	ὃν ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ
[18]	λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ ἀληθής	ἐστιν,	ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν,
[49]	μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν	ἐστιν	ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον
[12]	ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς	ἐστιν	οὗ διὰ βίου ἤρων τυχεῖν
[42]	ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή,	ἐστίν,	οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον
[53]	τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά	ἐστιν;	~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,
[56]	καὶ εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν	ἐστιν,	παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε
[38]	Ἰόλεων παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς	ἐστιν.	~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς
[22]	ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων	~ἐστὶν	πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.
[47]	νεύρων, καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ	ἐστιν	στερεὰ καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς
[27]	ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ	ἐστιν	τὸ διὰ τοῦ σώματος, τὸ
[60]	~γῆς ῥέωσιν. Ή δὲ (αἰτία	ἐστὶν	τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ
[61]	περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος Ὠκεανός	ἐστιν,	~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ ἐναντίως
[26]	~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός	ἐστιν	τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ
[12]	καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό	ἐστιν	τῶν φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς
[1]	~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ τί	ἐστιν;	~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον,
[44]	μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ	ἐστιν	ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον
[10]	ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός	ἐστιν,	ὦ Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ)
[41]	παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽	~ἐστίν,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[41]	δὴ ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν	ἐστιν	ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ
[13]	ἄλλων ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν	ἐστιν	ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον
[45]	~συντρέφεται; Καὶ πότερον τὸ αἷμά	ἐστιν	ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ
[33]	δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας	~ἐστίν,	ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ
[58]	δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽	ἐστίν·	ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι
[61]	τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ	ἐστίν,	ὡς οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός.
[46]	ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν	(ἐστὶν	ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν
[22]	ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν	ἔστιν	ἃ θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν τέ
[25]	τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽	ἔστιν	ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ
[52]	~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~Ἔστιν	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ
[17]	μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν.	~Ἔστιν	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς
[19]	πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο,	ἔστιν	δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ
[52]	τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει.	ἔστιν	δὲ τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ
[41]	τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ	~ἔστιν	(ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν
[37]	ἔτι που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ	ἔστιν.	Εἰ γάρ τις καὶ πλέον
[19]	ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι	ἔστιν,	εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν
[24]	φειδομένους μήτε πόνων, ὡς οὐκ	ἔστιν	εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε
[58]	ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, εἰ	ἔστιν	ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς
[39]	οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ	ἔστιν,	ἔφη, ὅτι ἄν τις μεῖζον
[54]	τι ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν;	~Ἔστιν,	ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ
[19]	εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ	~ἔστιν,	ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ
[42]	μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως;	~Ἔστιν.	~Ἡ δὲ μήτε μᾶλλον μήτε
[18]	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·	ἔστιν	ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν
[19]	ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ ὃ	ἔστιν	ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν·
[11]	~γνῶναι, δυοῖν θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ	ἔστιν	κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν·
[20]	εἰδέναι· τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽	ἔστιν,	λαβόντα του ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ
[23]	ἐκ τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ	ἔστιν	μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον,
[19]	~(Τί δέ; Αὐτὰ τὰ ἴσα	ἔστιν	ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη, ἢ
[6]	τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα,	ἔστιν	ὅτε καὶ οἷς ~βέλτιον ὂν>
[42]	μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη	ἔστιν	ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας
[25]	δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ	ἔστιν	ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο
[37]	καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι που	ἔστιν,	οὔ μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς
[15]	ὄντος πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται;	~Ἔστιν	οὕτω, ἔφη. ~Καὶ μὴν ἐξ
[42]	μήτε μᾶλλον μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι·	ἔστιν	οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ μήτε
[22]	ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα	ἔστιν,	οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν
[19]	~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ	ἔστιν;	~Πάνυ γε, ἦ δ᾽ ὅς.
[25]	τὸ καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον ὃ	ἔστιν,	τὸ ὄν, μή ποτε μεταβολὴν
[19]	εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽	ἔστιν	φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο
[19]	πάντα ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ	ἔστιν,	ὦ Σώκρατες, πρός γε ὃ
[66]	ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον	ἑστῶτι.	Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν καὶ
[61]	ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽	ἔσχατα	τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος
[33]	πάντων μέγιστόν τε κακῶν καὶ	ἔσχατόν	ἐστι, τοῦτο πάσχει καὶ οὐ
[11]	διὰ πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽	~ἔσχατον	πάντων ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν
[58]	τε εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽	ἔσχατον	τὸν ἀέρα· ἐπεί, εἴ τις
[39]	τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα τῶν	~ἐσχάτων	σπάνια καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ
[1]	καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς	ἐσώθη.	Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς
[1]	ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ	ἔσωσέ	τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ
[36]	Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ	ἑταῖρε,	ἀληθῆ σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε
[21]	ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ	ἑταῖρε·	ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ
[40]	(ἔχειν. Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε	ἑταῖρε	θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν
[12]	Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ	ἑταῖρε,	πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ
[59]	~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ	ἑταῖρε,	πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ
[32]	φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ	~ἑταῖρε	Σιμμία τε καὶ Κέβης, οἱ
[12]	τῷ ὄντι γε ~ᾖ, ὦ	ἑταῖρε,	φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα
[47]	~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ	ἑταῖρε,	ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ
[13]	δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ	ἑταίροις·	(τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει)
[39]	ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ	ἑταιροτάτους,	τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ
[66]	τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς	(ἑταίρου	~ἐστερημένος εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων
[67]	ἡ τελευτή, ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ	ἑταίρου	ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς
[51]	~ἔφη, καὶ σέ τι τούτων	ἐτάραξεν	ὧν ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ,
[62]	δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς	ἐτάχθη.	Οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι
[1]	πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς	ἐτελεύτα;	~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι.
[44]	εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς	ἐτελεύτα,	μὴ ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον
[2]	οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος	ἐτελεύτα	φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν
[2]	λόγων, ὡς ἀδεῶς καὶ ~γενναίως	ἐτελεύτα,	ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽
[42]	πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι	ἑτέρα	~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν κακία
[16]	τοῖν περὶ ταῦτα ἥ γ᾽	ἑτέρα	σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ
[17]	γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ	(ἕτερα	τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ
[13]	~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ	ἕτερα	τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη,
[42]	μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον	ἑτέραν	ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ
[42]	ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον	ἑτέραν	ἑτέρας ~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι· τοῦτο
[42]	καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον	~ἑτέραν	ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ
[16]	γενέσεις· σὺ δέ μοι τὴν	ἑτέραν.	Λέγω δὲ τὸ μὲν ~καθεύδειν,
[16]	γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν	ἑτέραν	συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ
[42]	ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν	ἑτέρας	ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ;
[42]	κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα	~ἑτέρας,	εἴπερ ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία,
[47]	αὖ περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν	ἑτέρας	τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς τε
[42]	μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν	ἑτέρας	~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽
[42]	κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν	ἑτέρας	ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον
[17]	ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα τοῖς	ἑτέροις	γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽
[15]	μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ	ἕτερον,	~ἀπὸ δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου
[45]	δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται	ἕτερον	ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ γε δι᾽
[18]	μόνον ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ	ἕτερον	ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ αὐτὴ
[49]	ἢ ὅτι τὸ μεῖζον πᾶν	ἕτερον	ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν
[49]	ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη	ἕτερον	ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω ~εἶναι,
[45]	συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο	ἕτερον	ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται
[18]	τρόπον; Τόνδε. ἐάν τίς τι	ἕτερον	ἢ ~ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ
[50]	τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι	ἕτερον	ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ
[50]	ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν τὸ	ἕτερον,	ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν
[3]	ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ	ἕτερον	καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι
[39]	τε καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις	~ἕτερον·	καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ
[15]	τοῦ ἑτέρου πάλιν ἐπὶ τὸ	ἕτερον·	μείζονος μὲν πράγματος καὶ ~ἐλάττονος
[17]	μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ	ἕτερον	μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι
[29]	ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον	ἕτερον	οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ
[19]	ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν,	~ἕτερον	ὂν τούτων; Ἢ οὐχ ἕτερόν
[3]	διὰ ταῦτα ᾧ ἂν τὸ	ἕτερον	παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ
[35]	γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν	ἕτερον	προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ
[19]	~ἕτερον ὂν τούτων; Ἢ οὐχ	ἕτερόν	σοι φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ
[20]	~ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα	ἕτερόν	τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ
[19]	οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα πάντα	ἕτερόν	τι, αὐτὸ τὸ ἴσον· φῶμέν
[52]	~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽	ἕτερόν	τι πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ
[52]	τι πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ	ἕτερόν	τι χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί.
[3]	ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ	ἕτερον,	ὥσπερ ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω
[3]	παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ	~ἕτερον.	Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι
[52]	(τὰ) τέτταρα καὶ ἅπας ὁ	ἕτερος	αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ
[39]	δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ αὖθις	~ἕτερος	καὶ ἕτερος· καὶ μάλιστα δὴ
[39]	ὤν, καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ	ἕτερος·	καὶ μάλιστα δὴ οἱ (περὶ
[15]	δύο γενέσεις, (ἀπὸ μὲν τοῦ	ἑτέρου	ἐπὶ τὸ ἕτερον, ~ἀπὸ δ᾽
[17]	εἴη ἡ γένεσις ἐκ τοῦ	ἑτέρου	μόνον ~εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ
[45]	ἀπάγεται καὶ χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽	~ἑτέρου.	οὐδέ γε δι᾽ ὅτι ἓν
[49]	ὅτι τὸ μεῖζον πᾶν ἕτερον	ἑτέρου	οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν ἢ
[15]	ἕτερον, ~ἀπὸ δ᾽ αὖ τοῦ	ἑτέρου	πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον· μείζονος
[49]	εἴ τίς τινα φαίη ἕτερον	ἑτέρου	τῇ κεφαλῇ μείζω ~εἶναι, καὶ
[45]	~προσετέθη (διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ	ἑτέρου	τῷ ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω
[2]	καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους	ἑτέρους	ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν
[45]	τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ	ἑτέρῳ	δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ
[45]	πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον	ἑτέρῳ,	νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ
[27]	~Τί δὲ τὸ σῶμα; ~Τῷ	ἑτέρῳ.	~Ὅρα δὴ καὶ τῇδε ὅτι
[13]	τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ	ἑτέρων	ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων,
[19]	τούτων γ᾽ ἔφη, τῶν ἴσων,	ἑτέρων	ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου, ὅμως
[2]	οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε	ἐτεταράγμην	~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον
[37]	κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν πολλὰ	ἔτη	βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι τὸ
[41]	αἱ χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι	ἔτι	ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ
[66]	λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν	ἔτι	ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν
[37]	οὖν, ἂν φαίη ~ὁ λόγος,	ἔτι	ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ
[65]	τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου·	ἔτι	γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,
[45]	κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος ἵππου· καὶ	ἔτι	γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα
[11]	σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν·	ἔτι	δέ, ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν,
[52]	ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ.	Ἔτι	δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως ἔσται
[52]	τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη.	~Ἔτι	δή μοι καὶ τόδε σκέψαι,
[36]	ἂν εἴη τὴν μὲν λύραν	ἔτι	εἶναι διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ
[37]	κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων	~ἔτι	εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις
[52]	ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα	ἔτι	εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ
[36]	λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη	ἔτι	εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ
[59]	ἐκ τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ	ἔτι	ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ
[37]	ὁ Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται	ἔτι	ἐν τῷ αὐτῷ ὁ λόγος
[23]	ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽	ἔτι	ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε,
[65]	τοῦ ζῆν καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς	ἔτι	ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου
[1]	ἣν δὴ ἀεὶ καὶ νῦν	ἔτι	ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ
[2]	καὶ ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ	ἔτι	Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης
[52]	ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν,	ἔτι	ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ
[23]	~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	ἔτι	ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ,
[35]	ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ	ἔτι	ἔχει ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ
[56]	~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν	ἔτι	ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν
[37]	ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο	ἔτι	ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ
[14]	ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ	ἔτι	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ
[65]	οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,	ἔτι	ἥλιον εἶναι ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν
[24]	καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον	ἔτι	μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ τῶν
[56]	ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε καὶ	ἔτι	μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν.
[49]	~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἔτι	μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας
[45]	Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ τάδε	ἔτι.	μην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν,
[21]	τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται	ἔτι	ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε·
[37]	τοῦ ἀνθρώπου τό γε ~ἀσθενέστερον	ἔτι	ὄν; Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ
[50]	οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἐναντίων,	ἔτι	ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον
[56]	ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω	ἔτι	ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε τῶν
[14]	διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη καὶ οὐδὲν	ἔτι	οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη
[34]	καὶ διαπτομένη ~οἴχηται καὶ οὐδὲν	ἔτι	οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν ἐγένετο
[45]	ἐάν τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι	ἔτι	πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ ~αἰτία
[45]	ὅτι ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι,	ἔτι	πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν
[38]	(πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν	~ἔτι	πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα
[59]	ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ	ἔτι	πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα
[58]	τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν	ἔτι	πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ
[36]	θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη	ἔτι	που εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν,
[37]	~Ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν	ἔτι	που ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ
[37]	πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	ἔτι	που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν.
[37]	~μοι χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως	ἔτι	πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ
[44]	ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν	ἔτι	πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι,
[66]	~ἐστερημένος εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων	ἔτι	πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός
[37]	~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι	ἔτι	σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ;
[58]	ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Ἔτι	τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι
[49]	καὶ ~ὅπως προσγενομένη· οὐ γὰρ	ἔτι	τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ
[62]	ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις	ἔτι	τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε
[59]	ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ	ἔτι	τούτων καλλίω. Τὸ δ᾽ αἴτιον
[52]	ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι	ἔτι	τρία ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ
[37]	Εἰ γάρ τις καὶ πλέον	ἔτι	τῷ λέγοντι ἢ ἃ σὺ
[38]	ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως	ἔτι	φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην,
[59]	κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι καὶ	ἔτι	χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ καὶ
[50]	καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ	ἔτι	ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ
[43]	κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽	ἔτλης.	~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι
[1]	λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου	ἔτους	θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς Δῆλον· ἣν
[18]	ᾗ ἔχει καίτοι εἰ μὴ	ἐτύγχανεν	αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς
[45]	ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα	ἐτυφλώθην,	ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα ἃ
[1]	τις αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη·	ἔτυχεν	γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης
[1]	~πρύμναν τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽	ἔτυχεν,	ὥσπερ λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς
[38]	Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ.	Ἔτυχον	γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος
[2]	ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης)	Ἔτυχον	δέ, ὦ Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι;
[13]	ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς,	εὖ	ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ
[4]	τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, ἔφη,	εὖ	γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με. περὶ
[64]	Σωκράτη ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει.	Εὖ	γὰρ ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς,
[56]	ἤ τις ἄλλος ἔχει λέγειν,	εὖ	ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ
[46]	καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ	εὖ	~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν εἶναι
[38]	ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα ὡς	εὖ	~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας
[8]	θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν,	εὖ	ἴστε ὅτι εἴπερ τι ἄλλο
[8]	~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ	εὖ	ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε
[23]	καὶ αὐτὴν ~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι;	~(Εὖ	λέγεις, ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ
[56]	ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε	εὖ	λέγεις καὶ τάς γε ~ὑποθέσεις
[6]	γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κέβης,	εὖ	λέγεσθαι, τὸ θεοὺς εἶναι ἡμῶν
[41]	ἄν τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται,	εὖ	μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν γεωμετρίᾳ
[65]	αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας	εὖ	~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους
[65]	ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ νῦν	εὖ	οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις,
[4]	ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ	εὖ	οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ
[9]	πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν	εὖ	πάνυ εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας
[6]	ἀνθρώποις μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς	εὖ	ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ περιμένειν
[44]	~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ	εὖ	πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ ἐν
[2]	ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον	εὖ	πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε καὶ
[49]	καλόν ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα	εὐανθὲς	ἔχον ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο
[31]	ἔφη· πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν	εὐδαιμονέστατοι,	ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ καὶ
[31]	καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι	εὐδαιμονέστατοι;	~Ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν εἰς
[29]	φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ	εὐδαίμονι	εἶναι, ~πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ
[59]	τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν ἄλλην	εὐδαιμονίαν	τούτων ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ ὅλην
[64]	ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας	εὐδαιμονίας,	ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως
[59]	ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα	εὐδαιμόνων	θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ
[2]	με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει·	εὐδαίμων	γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ
[8]	ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽	εὔελπίς	εἰμι εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι
[8]	βίον θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ	εὔελπις	εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ
[62]	τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν τε	εὐεργεσιῶν	(τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν
[6]	ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ περιμένειν	εὐεργέτην.	~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας,
[37]	Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι	εὔηθες	λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων· ὁ
[13]	πάθος τὸ περὶ ταύτην τὴν	εὐήθη	σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν
[49]	ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως	εὐήθως	ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ
[5]	ἦ δ᾽ ὅς, οὐ φιλόσοφος	Εὔηνος;	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[5]	ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ	Εὔηνος	καὶ πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου
[4]	~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ	Εὔηνος	πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ
[4]	σοι μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ	Εὐήνῳ	ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ
[5]	παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες,	Εὐήνῳ.	~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ
[4]	ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης,	Εὐήνῳ	φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν
[17]	γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽	εὐθεῖά	τις εἴη ἡ γένεσις ἐκ
[7]	τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ	εὐθέως	ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν τις
[14]	ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ,	εὐθὺς	ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα
[20]	~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ	εὐθὺς	γενόμενοι οὐ μόνον τὸ ἴσον
[29]	οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος	εὐθὺς	~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν
[57]	ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα	εὐθὺς	ἐν ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε πορείας.
[19]	προειρημένων, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι	εὐθὺς	ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν καὶ
[44]	~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν	εὐθὺς	τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι
[29]	καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ	εὐθὺς	τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς
[36]	κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη	~εὐθὺς	ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην,
[24]	οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν	εὐκαιρότερον	ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ
[2]	Κέβης καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν	~Εὐκλείδης	τε καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί
[66]	ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ	εὐκόλως	ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ
[48]	ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν	εὐλαβηθῆναι	μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν
[40]	~Πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο	εὐλαβηθῶμεν,	καὶ μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν
[39]	~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον	εὐλαβηθῶμέν	τι πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ
[49]	ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ	εὐλαβοῖο	ἂν λέγειν; Καὶ μέγα ἂν
[40]	δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε,	~εὐλαβούμενοι	ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας
[7]	ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν	εὐλόγως	ἔχει, τὸ θεόν τε εἶναι
[38]	μὲν τοῦτο, ὡς ~ἡδέως καὶ	εὐμενῶς	καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν
[35]	τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ	~εὐπορήσειν.	~Καὶ ὁ Σιμμίας ἔφη· Καὶ
[37]	Σιμμίας. Εἰ οὖν τις ὑμῶν	εὐπορώτερος	ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ
[41]	ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ	εὐπρεπείας,	ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ
[49]	εἴπερ βούλοιό τι τῶν ὄντων	~εὑρεῖν;	Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ
[35]	ἢ μαθεῖν ὅπῃ ἔχει ἢ	εὑρεῖν	ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν
[46]	ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ	εὑρεῖν,	ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν ἢ
[47]	ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς	εὑρεῖν	οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός
[46]	οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν	εὑρεῖν	περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ
[39]	τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον	εὑρεῖν	τοῦτον πονηρόν τε καὶ ἄπιστον,
[39]	τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν	Εὐρίπῳ	ἄνω ~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον
[24]	ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως	εὕροιτε	μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν.
[60]	~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα καὶ	εὐρύτερα	καὶ διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ
[66]	~τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε	εὐτυχῆ	γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ ἐγὼ
[66]	καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν	εὐφημίᾳ	χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε
[66]	εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα	εὐχερῶς	καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν
[66]	~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽	εὔχεσθαί	γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί
[66]	γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ ἐγὼ	εὔχομαί	τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ
[25]	~Ἴωμεν δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ	ἐφ᾽	ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ.
[10]	μάλιστα αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ ἴοι	ἐφ᾽	ἕκαστον, μήτε τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος
[53]	ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ,	ἐφ᾽	ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ
[35]	ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν	~ἐφαίνετο,	καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι· Κέβης
[2]	εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ	~ἐφαίνετο,	ὦ Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ τρόπου
[55]	ὥσπερ τὰ τρία οὐκ ἔσται,	ἔφαμεν,	ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ
[41]	τοῦ λόγου λέγετε ἐν ᾧ	ἔφαμεν	τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ
[20]	~(Δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό γε	ἐφάνη,	αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα ἢ
[19]	ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι	ἐφάνη,	ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ
[11]	ἀληθές· μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ	~ἐφάπτεσθαι	μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα
[27]	ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε ~τοιούτων	ἐφαπτομένη·	καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ πάθημα
[27]	εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων	ἐφαπτομένη;	~Πάνυ γε. ~(Ὅταν δέ γε
[66]	~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα	ἐφαπτόμενος	αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς τὸ
[41]	τοὺς δ᾽ οὔ; ~Τοὺς μέν,	ἐφάτην,	τοὺς δ᾽ οὔ. ~Τί οὖν,
[10]	διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν	ἐφέλκων	μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽
[39]	ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ	ἐφεσπόμην,	ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις
[16]	γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα,	ἔφη,	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου.
[25]	τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν,	ἔφη,	ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει,
[8]	πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν,	ἔφη.	Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς
[30]	αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,	ἔφη.	~Ἀλλὰ (καὶ) διειλημμένην γε οἶμαι
[26]	ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε, ὦ Σώκρατες,	ἔφη.	~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε τὰ
[38]	Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει,	ἔφη.	~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος
[39]	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ,	ἔφη.	Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι
[25]	οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως,	ἔφη,	ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ
[55]	~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε,	ἔφη,	ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν;
[46]	ποτε ἐκ βιβλίου τινός, ὡς	ἔφη,	Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς
[56]	~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ Δί᾽	ἔφη,	ἀνθρώπων τέ γε καὶ ἔτι
[3]	εἰς τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων	ἔφη,	ἀπαγέτω τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ
[51]	τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς,	~ἔφη,	ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς τὸ
[54]	ὅτι βούλομαι. ~Ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς,	ἔφη.	~Ἀποκρίνου δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[18]	πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽	ἔφη.	~Ἆρ᾽ οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν,
[18]	αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι,	ἔφη.	~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ πάντα
[19]	εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον,	ἔφη,	αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν
[4]	τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν,	ἔφη,	αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι
[64]	σε τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν,	ἔφη,	βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ με
[52]	γὰρ οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν,	ἔφη,	βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν δὲ
[33]	~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ,	ἔφη.	Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽ ὅς,
[18]	Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο,	ἔφη,	δέομαι ~παθεῖν περὶ οὗ ὁ
[26]	ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει,	ἔφη,	δύο εἴδη τῶν ὄντων, τὸ
[65]	~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι,	ἔφη,	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον
[52]	δή μοι καὶ τόδε σκέψαι,	ἔφη,	εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι
[13]	καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη,	ἔφη.	~Εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽
[3]	(δύ᾽ ὄντε. Καί μοι δοκεῖ,	ἔφη,	εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον
[39]	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει,	ἔφη,	εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ
[43]	~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως,	ἔφη.	~Εἶεν δή, ἦ δ᾽ ὃς
[16]	καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται,	ἔφη.	~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ
[11]	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη,	ἔφη,	ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν
[41]	ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον,	ἔφη,	ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν
[19]	ἢ οὐδέν; ~Καὶ πολύ γε,	ἔφη,	ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς
[54]	καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι,	ἔφη,	ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή
[29]	~(Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν,	ἔφη,	ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ
[25]	~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή,	ἔφη,	ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν
[47]	ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι,	ἔφη,	ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς
[16]	ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι,	ἔφη,	ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν
[66]	καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα,	ἔφη,	ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα
[51]	ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν,	ἔφη.	~Ἔτι δή μοι καὶ τόδε
[4]	νὴ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες,	ἔφη,	εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με.
[13]	ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ,	ἔφη,	ἔχει οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽
[15]	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν,	ἔφη,	ἔχομεν τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω
[56]	Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,	ἔφη,	ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο τι
[16]	τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς σοι,	ἔφη,	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.
[42]	ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω,	ἔφη.	~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς,
[66]	τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο,	ἔφη,	ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως ἄν
[9]	φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι,	ἔφη,	ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ
[24]	ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ,	ἔφη,	ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ
[22]	εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει,	ἔφη,	ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν
[26]	μηδέποτε κατὰ ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο,	ἔφη,	θῶμεν. ~(Φέρε δή, ἦ δ᾽
[6]	τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ γ᾽	ἔφη.	~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον
[38]	εἰς τὰς τρίχας Αὔριον δή,	ἔφη,	ἴσως, ὦ (Φαίδων) τὰς καλὰς
[38]	τί; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον,	ἔφη,	κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ σὺ
[53]	οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ,	ἔφη,	καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι,
[66]	εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ	ἔφη.	Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις τὰς
[15]	(ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω,	ἔφη.	~Καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε
[35]	ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ Σιμμίας	ἔφη·	Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ
[51]	Ἆρα μή που, ὦ Κέβης,	~ἔφη,	καὶ σέ τι τούτων ἐτάραξεν
[50]	ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα,	ἔφη,	καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν
[26]	ὁρατόν, τὸ δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν,	ἔφη.	~Καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς ἀεὶ
[31]	πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι,	ἔφη,	καὶ τούτων εἰσὶ καὶ εἰς
[27]	τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν,	ἔφη,	καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ
[37]	εἰώθει, Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι,	ἔφη,	λέγει ὁ Σιμμίας. Εἰ οὖν
[56]	γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη,
[25]	ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν
[52]	ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις. ~Βούλει οὖν, ἦ δ᾽
[52]	ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα, ἦ δ᾽
[33]	~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες.
[35]	Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς,	ἔφη,	λέγεις, ὁ Σιμμίας· καὶ ἐγώ
[14]	δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ Κέβης·
[49]	ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις, ὅ τε Σιμμίας ἅμα
[19]	ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος
[24]	πῶς γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς,	ἔφη,	λέγεις. ~Οὐκοῦν τοιόνδε τι, ἦ
[58]	~(καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα,	ἔφη,	λέγεις, ὦ Σώκρατες; Περὶ γάρ
[55]	ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι
[7]	ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια,	ἔφη,	λέγετε· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν
[42]	ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται,	ἔφη,	μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν
[4]	αὐτὰ δὲ λέγον, Ὦ Σώκρατες	ἔφη,	μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ
[45]	δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που,	ἔφη,	νὴ Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ
[65]	ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος,	ἔφη,	ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα
[45]	δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν,	ἔφη	ὁ Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε
[29]	ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν δέ γε
[31]	φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει,	ἔφη	ὁ Κέβης, εἰς τὰ τοιαῦτα.
[44]	τίνι λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς,	ἔφη	ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν
[14]	ἔχειν εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν,	ἔφη	ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι
[41]	τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν,	ἔφη	ὁ Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς
[18]	παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ,	ἔφη	ὁ Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι
[7]	ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι,	ἔφη,	(ὁ) Κέβης λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ,
[15]	δέοι λόγου. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽
[33]	αὐτό. ~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες;	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς
[48]	~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ τὸν Δία,	ἔφη	ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽
[52]	ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Οὐδὲ μήν, ἦ
[50]	ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν,	ἔφη	ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι.
[51]	ὧν ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ,	ἔφη	ὁ Κέβης, οὕτως ἔχω· καίτοι
[45]	οὐ δοκῶ σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ
[25]	οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ,	ἔφη	ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως
[54]	πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Τί οὖν; Τὸ
[45]	αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή,	ἔφη	ὁ Κέβης, τί σοι δοκεῖ
[7]	νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός,	ἔφη	ὁ Κέβης, τοῦτό γε φαίνεται.
[18]	δὲ ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ μήν,	ἔφη	ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽
[17]	τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ,	ἔφη	ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά
[49]	ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν,	ἔφη	ὁ Κέβης, ὡς διδόντος σοι
[8]	~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι ᾔδη,	ἔφη	ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι
[8]	εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ Σώκρατες,	ἔφη	ὁ Κρίτων, ἄλλο γε ἢ
[21]	ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[22]	οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ
[5]	οὐ φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ
[42]	αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽	ἔφη	ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽
[58]	τοῦτο πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς γε,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη,
[19]	μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽	ἔφη	ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ
[12]	ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ εἶναι
[41]	ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως
[41]	λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Καὶ μήν, ἦ
[58]	οὐδέν με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽	ἔφη	ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ.
[18]	εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[41]	τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν, ἔφη,
[9]	καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς
[18]	ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης,	ἔφη	ὁ Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων
[7]	ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Φέρε δή, ἦ
[8]	ἢ τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς
[58]	τῷ οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς
[10]	ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις,
[22]	γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὡς ἔγωγε οἶμαι·
[22]	ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ δὴ Κέβητι;	ἔφη	ὁ Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ
[12]	γε μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ,
[24]	~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης
[56]	~Ὁ δέ γε θεὸς οἶμαι,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτὸ τὸ
[44]	Κάδμου λόγον εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε,
[6]	εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽ εἶναι
[9]	μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ,	ἔφη,	ὅ γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος.
[52]	ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ;	ἔφη.	~Ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι,
[3]	ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ	ἔφη,	οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν
[39]	ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων)	ἔφη,	οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος,
[16]	ὅς, ἐκ τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον,	ἔφη,	ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν. ~Ἐκ
[39]	μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ ἔστιν,	ἔφη,	ὅτι ἄν τις μεῖζον τούτου
[65]	στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ Σώκρατες,	ἔφη,	οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ ὅπερ
[49]	Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ,	ἔφη.	~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,
[17]	καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις;	ἔφη.	~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δ᾽ ὅς,
[54]	ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή,	ἔφη.	~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει;
[16]	οὖν, ἔφη. ~Τί; ~Τὸ τεθνάναι,	ἔφη.	~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται
[49]	~Καὶ ὁ Κέβης γελάσας, ἔγωγε,	ἔφη.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, τὰ
[15]	~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί,	ἔφη.	~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι,
[13]	~διακειμένοις μάλιστα προσήκει; ~Πάντως δήπου,	ἔφη.	~Οὐκοῦν καὶ ἡ σωφροσύνη, ἣν
[55]	σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη,	ἔφη.	~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη
[12]	τοῦ σώματος; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται,
[13]	τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽	ἔφη.	~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν
[55]	μὴ δέχηται τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον,	ἔφη.	~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον;
[44]	οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι,	ἔφη,	οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι·
[16]	~Λέγε δή μοι καὶ σύ,	ἔφη,	οὕτω περὶ ζωῆς καὶ θανάτου.
[64]	ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα,	ἔφη,	οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ σε
[25]	εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι,	ἔφη,	οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν
[58]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν,	ἔφη,	πάμμεγά τι εἶναι αὐτό, καὶ
[41]	ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν,	ἔφη,	πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ
[18]	~Εἰ δὲ μὴ ταύτῃ γε,	ἔφη,	πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης,
[65]	οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι,	ἔφη,	πείθου καὶ μὴ ἄλλως ποίει.
[66]	πρὸς τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις,	ἔφη,	περὶ τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς
[66]	αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα,	ἔφη,	ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι
[10]	οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Πότε οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[54]	ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι,	ἔφη.	~Πότερον δ᾽ ἔστι τι ζωῇ
[26]	τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο,	ἔφη.	~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει
[42]	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε δή,	ἔφη,	πρὸς Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ
[9]	ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ,	ἔφη,	πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες
[8]	λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι,	ἔφη.	Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα
[41]	κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον,	ἔφη.	Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε,
[43]	καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν,	ἔφη·	πῶς γὰρ οὔ; ~Τί οὖν;
[31]	~ὁμοιότητας τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή,	ἔφη·	πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι,
[16]	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Πῶς οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[9]	ἢ τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο,	ἔφη.	~Σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα
[19]	μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη,	ἔφη.	~Σκόπει δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν,	ἔφη,	σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα
[49]	ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή,	ἔφη,	τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι
[66]	δὲ ~περιελθών, ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι	ἔφη	τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω
[6]	οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή,	ἔφη·	τάχα γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις.
[6]	Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς,	ἔφη,	τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ
[64]	Ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς Κρίτωνα,	ἔφη,	τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν
[49]	~γάρ που φόβος. ~Πάνυ γ᾽	ἔφη.	~Τί δέ; Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος
[18]	ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·
[16]	τί τὸ γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός,	ἔφη.	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,
[42]	ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,	ἔφη.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·
[42]	τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι,	ἔφη.	~Τί δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία
[54]	ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν,	ἔφη.	~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ
[16]	τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Τί; ~Τὸ τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[16]	~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που,	ἔφη.	~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν,
[55]	ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον,	ἔφη,	τὸ δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ
[55]	ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον,	ἔφη.	~Τὸ δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον
[38]	τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ,	ἔφη,	τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως ἔτι
[13]	ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεκμήριον,	ἔφη,	τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς
[26]	καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα; ~Παντί,	ἔφη,	τοῦτό γε δῆλον, ὅτι τῷ
[40]	οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν,	ἔφη,	τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ (παρίωμεν
[55]	~ἀθάνατον ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν,	ἔφη·	τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν;
[5]	~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ,	ἔφη,	τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ
[55]	δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ,	ἔφη,	τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ γὰρ
[66]	δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων,	ἔφη,	τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ
[16]	ἦ δ᾽ ὅς. ~(Τί οὖν;	ἔφη,	τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον,
[19]	~ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων γ᾽	ἔφη,	τῶν ἴσων, ἑτέρων ὄντων ἐκείνου
[35]	Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί;	ἔφη,	ὑμῖν τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ
[24]	~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή,	ἔφη,	ὑπάρξει, ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ
[9]	τὸν θάνατον εἶναι; ~Πάνυ γε,	ἔφη	ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ
[42]	~τοῦτο εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,	ἔφη.	~Φέρε δή, ἔφη, πρὸς Διός·
[65]	ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ,	ἔφη,	χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν.
[8]	ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, ἔα,	ἔφη,	χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ μόνον τὸ
[57]	ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽	ἔφη,	ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι,
[3]	καὶ τρίβων ἅμα, Ὡς ἄτοπον,	ἔφη,	ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι εἶναι
[66]	ὁ Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν,	ἔφη,	Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων
[36]	~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ,	ἔφη,	ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται·
[59]	ἡδέως ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν,	ἔφη,	ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι
[28]	σῶμα τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή,	ἔφη,	ὦ Κέβης, εἰ ἐκ πάντων
[24]	ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί
[45]	τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ
[45]	τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ,	ἔφη,	ὦ Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς
[17]	οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως
[44]	τί δὲ δὴ τὰ Κάδμου,	ἔφη,	ὦ Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ
[53]	ἐστιν; ~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν,	ἔφη,	ὦ Κέβης, τάδε εἴη ἄν,
[56]	θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον ἄρα,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ
[17]	παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,
[65]	~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε,	ἔφη,	ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα
[64]	μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω,	ἔφη,	ὦ Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι
[41]	ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι,	ἔφη,	ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι,
[23]	~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται
[56]	τῶν εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽	ἔφη,	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ
[12]	δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι ἄρα,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες
[13]	οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, οὐ καὶ ἡ
[21]	ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς.
[23]	ἡ ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[13]	ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[8]	~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[40]	ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[63]	~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης
[41]	αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ
[23]	ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ,	ἔφη,	~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι
[20]	Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Εἰ δέ γε
[16]	δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων
[21]	λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί
[42]	τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς
[7]	~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, νῦν γέ μοι
[32]	αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, ὁ Κέβης. ~(Οὐ
[9]	Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν Δία,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ
[24]	ὁ Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον
[14]	Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ Κέβης	ἔφη·	Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα
[64]	εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις
[66]	τινι; ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα
[24]	ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν
[47]	ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν,	ἔφη,	ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν μοι,
[39]	οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφην	ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ
[39]	δὲ μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς λέγεις;	ἔφην	ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς,
[38]	ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν,	ἔφην,	οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς
[10]	αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ σώματος	ἐφήψω	αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ ~πάντων,
[66]	γάρ εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον	ἐφθέγξατο-	~Ὦ Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ
[44]	ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην	ἔφοδον	οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ ~λόγου.
[52]	ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία	ἔχει	ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε
[10]	~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα	ἔχει	ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ
[27]	ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως	ἔχει,	ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο
[50]	καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν	ἔχει	γέ που ὡς λέγω. ~Συνέφη.
[15]	καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ	ἔχει	~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽
[19]	ταῦτα εἶναι ~οἷον τὸ ἴσον,	ἔχει	δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ
[52]	ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ ἐκεῖνο,	ἔχει	δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί,
[29]	Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽	ἔχει·	ἐὰν μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν
[18]	σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως	ἔχει.	~Εἰ δὲ μὴ ταύτῃ γε,
[46]	αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ	ἔχει·	ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν
[22]	οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως	ἔχει,	ἔφη, ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ
[35]	τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν ὅπῃ	ἔχει	ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα
[25]	ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ	ἔχει,	ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε
[22]	εἰρημένος εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως	ἔχει,	καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε
[25]	καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ	ἔχει	καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν
[14]	τοῦ ἀνθρώπου καί τινα δύναμιν	ἔχει	καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις,
[18]	ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ	ἔχει	καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς
[25]	καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ	ἔχει	κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως;
[56]	Σιμμίας ὅδε ἤ τις ἄλλος	ἔχει	λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι·
[7]	τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ	ἔχει	λόγον· οὐ γάρ ~που αὐτός
[47]	τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ ποτὲ	ἔχει	μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην·
[56]	τις ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ	ἔχει	~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα
[50]	Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα	ἔχει	ὁ Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου
[50]	Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος	ἔχει	ὁ (Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου
[12]	ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως	ἔχει,	ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ
[10]	τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε	ἔχει·	ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ
[60]	~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ	ἔχει	οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο.
[37]	ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο οὕτως	ἔχει,	οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ
[28]	φίλε Κέβης, ᾗ οὐχ οὕτως	ἔχει;	~Οὐκ ἔχομεν. ~Τί οὖν; Τούτων
[25]	ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως	ἔχει.	~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν ἅψαιο
[39]	που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ	ἔχει	οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν
[43]	ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς.	~Ἔχει	οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν δή, ἦ
[13]	τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη,	ἔχει	οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν,
[15]	τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως	ἔχει,	πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων
[40]	περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν	ἔχει	περὶ ~ὧν ἂν ὁ λόγος
[54]	ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως	ἔχει;	~Πῶς γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽
[37]	οἶμαι, ὦ Σιμμία, οὐχ οὕτως	ἔχει·	~σκόπει γὰρ καὶ σὺ ἃ
[50]	~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν	ἔχει	σμικρός τε καὶ μέγας εἶναι,
[25]	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως	ἔχει,	ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι ~τὰ
[51]	περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων	ἔχει	τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ
[6]	οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽	ἔχει	τινὰ λόγον. ὁ μὲν οὖν
[7]	εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως	ἔχει,	τὸ θεόν τε εἶναι τὸν
[40]	ὄντα ἃ λέγω, καλῶς δὴ	ἔχει	τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν
[46]	καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως	ἔχει,	~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα
[15]	καὶ ἄλλα δὴ μυρία οὕτως	ἔχει.	~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον
[35]	λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι	ἔχει	ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ γε
[19]	δ᾽ ὅς, εἰ ταῦτα οὕτως	ἔχει.	φαμέν πού τι εἶναι ἴσον,
[47]	ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ ~διαφυὰς	ἔχει	χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ
[43]	ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς	ἔχει	ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι·
[20]	εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ οὕτως	ἔχει,	ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ,
[40]	περὶ ~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως	ἔχειν	ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι
[47]	~οὔτε τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν	ἔχειν,	ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν
[41]	καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως	ἔχειν	ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν
[59]	ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς ~λίθους	ἔχειν	ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν
[15]	~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως	ἔχειν	ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ
[19]	αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ	ἔχειν;	~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον
[57]	σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς	ἔχειν·	ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε καὶ
[62]	οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως	ἔχειν	διὰ τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων,
[21]	~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι πάντες	ἔχειν	διδόναι λόγον περὶ τούτων ὧν
[14]	βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως	ἔχειν	εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη
[4]	οὖν τί σοι μέλει ~τοῦ	ἔχειν	ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με
[42]	αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ	~ἔχειν	ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω
[42]	μὲν ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ	ἔχειν	ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην
[46]	ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως	ἔχειν	(ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν
[42]	(τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως	ἔχειν	ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ
[60]	στενότερα καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους	ἔχειν,	ᾗ πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν
[16]	ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως	ἔχειν.	~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη, ὦ
[42]	ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε	ἔχειν	καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι ἀγαθή,
[13]	ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως	ἔχειν	καὶ κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις
[20]	τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην	~ἔχειν	καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ
[47]	ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ τοιαῦτα	ἔχειν	καὶ ~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ
[63]	καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως	ἔχειν	~καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος καὶ
[40]	ἐμοὶ ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως	(ἔχειν.	Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε
[25]	ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως	ἔχειν,	ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ
[38]	τότε παραγενόμενος. (Τὸ μὲν οὖν	ἔχειν	ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν
[37]	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα	ἔχειν.	Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν
[50]	λέγεται οὕτω καὶ τὸ ἀληθὲς	(ἔχειν;	Οὐ γάρ που πεφυκέναι ~Σιμμίαν
[56]	ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι	ἔχειν	παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων.
[35]	οὐ χεῖρον ἐκείνων τὴν μαντικὴν	ἔχειν	παρὰ τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ δυσθυμότερον
[40]	ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς	~ἔχειν,	σοὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς
[46]	ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ εὖ	~ἔχειν	τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων
[59]	Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν	ἔχειν	~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι
[60]	ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον	ἔχειν	τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι
[12]	καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν	ἔχειν,	τούτου δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο
[25]	ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ	ἔχειν,	ὦ Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν
[63]	μὲν οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως	ἔχειν	ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει
[2]	τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους	ἔχεις·	~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ
[49]	μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ	ἔχεις	ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο
[21]	~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ	ἔχεις	ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς,
[8]	τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ	~ἔχεις	ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης;
[21]	παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε	ἔχεις	ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι δοκεῖ
[14]	ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν	ἔχεις	περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν
[1]	του ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ	Ἐχέκρατες.	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή ἐστιν
[49]	~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν, ὦ	Ἐχέκρατες,	καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν.
[2]	γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ	Ἐχέκρατες,	καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν
[66]	λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως, ὦ	Ἐχέκρατες,	οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας ~οὔτε
[38]	ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ	Ἐχέκρατες,	πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε
[1]	~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ, ὦ	Ἐχέκρατες,	συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ
[67]	ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ τελευτή, ὦ	Ἐχέκρατες,	τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός,
[2]	ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον.	~(Ἐχεκράτης)	~Ἀλλὰ μήν, ὦ Φαίδων, καὶ
[2]	ἐν Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι.	~(Ἐχεκράτης)	~Ἄλλος δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων)
[1]		~(Ἐχεκράτης)	~(Αὐτός, ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει
[2]	ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι.	~(Ἐχεκράτης)	Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων, τίνες
[49]	καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν.	~(Ἐχεκράτης)	~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι,
[1]	ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο;	~(Ἐχεκράτης)	~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ
[49]	Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ Κέβης.	~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως
[38]	τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ.	~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων,
[2]	~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ οἶμαι ἠσθένει.	~(Ἐχεκράτης)	Ξένοι δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων)
[2]	ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ.	~(Ἐχεκράτης)	Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός
[38]	τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον.	~(Ἐχεκράτης)	Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ.
[2]	παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί γε.	~(Ἐχεκράτης)	~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς
[2]	Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε καὶ Τερψίων.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί δέ; Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος
[2]	δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί δὲ δὴ τὰ περὶ
[1]	ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ Ἐχέκρατες.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί οὖν δή ἐστιν ἅττα
[2]	~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί οὖν δή; Τίνες φῂς
[1]	ὃ εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν.	~(Ἐχεκράτης)	Τοῦτο δὲ δὴ τί ἐστιν;
[37]	ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ	ἔχῃ	ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν
[46]	τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα	ἔχῃ·	εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν
[42]	ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα	ἔχῃ	ἐξ ὧν ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς.
[13]	καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς	ἔχῃ,	τὸ δ᾽ ἀληθὲς τῷ ~ὄντι
[21]	Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται	ἔχοι	ἂν δοῦναι λόγον ἢ οὔ;
[13]	τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν	ἔχοι.	~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα,
[8]	ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως	ἔχοι,	ὦ ~Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[55]	τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν	ἔχοιμεν	διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ
[6]	ἂν ~αὐτῷ καί, εἴ τινα	ἔχοις	τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ γ᾽
[49]	δέ τις αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως	ἔχοιτο,	χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ
[40]	μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς	ἔχομεν,	ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς
[28]	ᾗ οὐχ οὕτως ἔχει; ~Οὐκ	ἔχομεν.	~Τί οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων
[28]	ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα.	ἔχομέν	τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο λέγειν,
[15]	γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη,	ἔχομεν	τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται,
[57]	αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ	~ἐχομένη	ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή τινες
[49]	σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν ἀπειρίαν,	ἐχόμενος	~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως,
[49]	ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου	ἐχόμενος	(ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν,
[58]	ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽	ἔχον	ἀκλινὲς μενεῖ. ~πρῶτον μὲν τοίνυν,
[49]	ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς	ἔχον	ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν
[27]	ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως	ἔχον,	καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ
[33]	εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως	ἔχον·	ταῦτα δὲ μάλιστα ~τὰ> ὁρατά·
[26]	μὲν ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ	ἔχον,	τὸ δὲ ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ
[27]	εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ	~ἔχοντα,	καὶ αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται
[61]	ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα δ᾽	ἔχοντα	~ὅλον οἷον ὁ (κυανός, ὃν
[21]	ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ	~ἔχοντές	γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι
[20]	λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι	ἔχοντες	ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι
[63]	ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν	ἔχοντι	ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽
[28]	διαλυτῷ καὶ μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ	ἔχοντι	ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα.
[28]	~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ	ἔχοντι	ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ
[49]	ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν	ἔχοντι	εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ
[44]	εἴη, τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ	ἔχοντι	λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι.
[27]	ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως	ἔχοντι	μᾶλλον ἢ τῷ μή. ~Τί
[41]	~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ τούτου οὕτως	ἔχοντος	ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν
[29]	ἔχομεν. ~Τί οὖν; Τούτων οὕτως	ἐχόντων	ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ
[25]	~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ	ἐχόντων	οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν
[51]	γάρ, ὦ φίλε, περὶ τῶν	~ἐχόντων	τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ
[57]	φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο	ἔχουσα	εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται
[29]	~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν	ἔχουσα	εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ
[30]	καὶ ~ὁρατόν· ὃ δὴ καὶ	ἔχουσα	ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε
[57]	ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος	ἔχουσα,	ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον,
[33]	ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον	ἔχουσα	προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα
[41]	ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία	ἔχουσα	τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ
[33]	ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία	ἔχουσαν	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται
[37]	τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν	ἔχουσαν	καὶ τούτου μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι,
[30]	τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω (δὴ	ἔχουσαν	οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν
[3]	τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ	ἔχουσάν	τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ
[39]	Εἰ γάρ που μετὰ τέχνης	ἐχρῆτο,	~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο,
[42]	~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ	ἔχω	ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν·
[22]	σὺ νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ	ἔχω	ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς
[56]	ὃς ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς	ἔχω	ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε
[41]	ὁ Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως	ἔχω,	καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ
[51]	αὖ, ἔφη ὁ Κέβης, οὕτως	ἔχω·	καίτοι οὔτι λέγω ὡς οὐ
[47]	καὶ νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα	ἔχω	οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ
[49]	καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως	ἔχω	παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο
[56]	~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη,	ἔχω	παρὰ ταῦτα ἄλλο τι λέγειν
[38]	θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην γε	ἔχω	ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν με
[21]	πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ	ἔχω,	ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι
[11]	ὅτι, ἕως ἂν τὸ σῶμα	ἔχωμεν	καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ
[7]	ἂν φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν	ἔχων	~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι
[50]	ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει	~ἔχων·	οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι
[8]	ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς	ἔχων	τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ
[29]	ἐὰν μέν τις καὶ χαριέντως	~ἔχων	τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν
[66]	γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ	ἐχώρει	τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον
[49]	τοιούτων, τὰ μὲν ἄλλα ~χαίρειν	ἐῶ,	ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις
[49]	αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν	ἐῴης	ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως
[49]	τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας	~ἐῴης	ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς
[3]	ἄλλοι παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι	ἕωθεν	εἰς τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ
[10]	σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ	ἐῶντος	τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε
[59]	καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς	~ἑωράκαμεν.	Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ
[58]	μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ	ἑωρακότος.	ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς
[58]	ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ	ἑωρακὼς	~εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ
[19]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς	ἑωρῶμέν	τε καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς
[66]	ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι,	ἕως	ἄν σου βάρος (ἐν τοῖς
[35]	καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε,	ἕως	ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα.
[19]	γε, ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν·	ἕως	ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης
[3]	περιμένειν καὶ μὴ πρότερον παριέναι	ἕως	ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ
[57]	πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ	ἕως	ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται,
[24]	Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας	ἕως	ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη,
[34]	ζῆν τε οἴεται οὕτω δεῖν	ἕως	ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ,
[36]	σώματος ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν,	(ἕως	ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ
[11]	~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ,	ἕως	ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ
[49]	ἐῴης ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο	ἕως	ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα
[30]	καὶ μέχρι γε τούτου πλανῶνται,	ἕως	ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ
[11]	~λόγου ἐν τῇ σκέψει) ὅτι,	ἕως	ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ
[3]	τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε	ἕως	ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽
[49]	ἥτις τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο,	(ἕως	ἐπί τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα
[38]	ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει,	ἕως	ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν,
[10]	μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται	ἐῶσα	χαίρειν τὸ σῶμα, καὶ καθ᾽
[35]	ἂν βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων	ἐῶσιν	ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις,