| Dissertations, Chap. |
| [22, 7] |
ἀργυρότοξε,
ὃς
Χρύσην
ἀμφιβέβηκας,
κλῦθι,
|
ὦ |
Ἄπολλον,
καὶ
Ζεῦ,
καὶ
εἴ |
| [22, 1] |
Τί
ἡγεῖ
εἶναι
τὴν
εὐφροσύνην,
|
ὦ |
σοφώτατε
ἀνδρῶν;
τράπεζαν
μεστὴν
κρεῶν |
| [22, 2] |
εἴδεται
εἶναι;
~Δεινός
τις
εἶ,
|
ὦ |
σοφώτατε
Ὀδυσσεῦ,
ἐπαινέτης
εὐφροσύνης
δημωδέστατος, |
| [22, 6] |
μνήμη,
ἀθάνατος
δὲ
ἡ
δυστυχία.
|
Ἐγὼ |
δὲ
ποθῶ
πρὸς
τὴν
εὐωχίαν |
| [22, 4] |
πάνυ
τι
ἀκούειν
ἐπιτήδεια·
ὡς
|
ἐγὼ |
οὐδὲ
τὰ
Αἰνιάνων
θεάματα
ἐπαινῶ, |
| [22, 5] |
πλῆθος
δὲ
ἄπειρον
πραγμάτων
ἐν
|
ὀλίγῳ |
μανθάνοντα,
τὰ
Ἀσσύρια,
τὰ
Αἰγύπτια, |
| [22, 3] |
σιτία
προσάγοντας
αὐταῖς.
Ἐπεὶ
τοίνυν
|
λόγῳ, |
καὶ
οὐκ
ἄλλῴ
τῳ,
χαίρειν
|
| [22, 4] |
ἔχει,
κεῖται
δὲ
καὶ
τῷ
|
γεωργῷ |
τὰ
ὅπλα
ἀγχοῦ·
ἐπειδὰν
δὲ
|
| [22, 2] |
συρίγγων
τ´
ἐνοπῇ,
καὶ
ἀνθρώπων
|
ὀμάδῳ, |
ἀλλὰ
κἀνταῦθα
τέχνης
δεῖ
κατακοσμούσης |
| [22, 1] |
ᾠδὰς
ᾖδεν,
νεῖκος
Ὀδυσσῆος
καὶ
|
Πηλείδεω |
Ἀχιλλῆος;
ἢ
αὖ
κοῖλον
ἵππον, |
| [22, 7] |
μαντείας
σοι
δεῖ,
εὖξαι
τῷ
|
θεῷ· |
κλῦθί
μευ,
ἀργυρότοξε,
ὃς
Χρύσην |
| [22, 5] |
Λυδὸς
μὲν
γένος,
παῖς
δὲ
|
Ἀλυάττεω, |
τύραννος
δὲ
ἐθνῶν·
Δάρδανον
αὖ |
| [22, 6] |
δὲ
ἡ
δυστυχία.
Ἐγὼ
δὲ
|
ποθῶ
|
πρὸς
τὴν
εὐωχίαν
τροφὴν
λόγων |
| [22, 6] |
εἰπεῖν
καὶ
ἀντιτάξασθαι
πολλῷ
καὶ
|
γενναίῳ |
λογοποιῷ,
ῥητέον
δὲ
ὅμως·
ὅτι
|
| [22, 5] |
Χάρυβδιν
ὄψεται,
ἀλλ´
οὐκ
ἐν
|
ναυαγίῳ· |
Σειρήνων
ἀκούσεται,
ἀλλ´
οὐ
δεδεμένος· |
| [22, 2] |
οἴνῳ
χεομένῳ
πολλῷ
καὶ
ᾠδῇ
|
αὐτοσχεδίῳ· |
καὶ
ταῦτα,
ὡς
φῆς,
ὑπεριδὼν |
| [22, 3] |
οἳ
σώματα
παραλαβόντες
ἁπλᾶ
ὑφ´
|
ἡλίῳ |
καθαρῷ
καὶ
ἀέρι
ἐλευθέρῳ
τεθραμμένα, |
| [22, 6] |
καὶ
ἀντιτάξασθαι
πολλῷ
καὶ
γενναίῳ
|
λογοποιῷ, |
ῥητέον
δὲ
ὅμως·
ὅτι
καλὴ |
| [22, 3] |
οὐδὲ
ἐν
τῷ
τῆς
φύσεως
|
ἐπιχωρίῳ |
μένειν
ἐῶντες,
ἀλλ´
αὐτὸ
ἐκεῖνο, |
| [22, 5] |
οὐ
δεδεμένος·
Κύκλωπι
ἐντεύξεται,
ἀλλ´
|
εἰρηνικῷ. |
Εἰ
δὲ
καὶ
Περσεὺς
εὐδαίμων, |
| [22, 3] |
Ἐπεὶ
τοίνυν
λόγῳ,
καὶ
οὐκ
|
ἄλλῴ |
τῳ,
χαίρειν
εἰκὸς
δαιτυμόνας
δεξιούς |
| [22, 6] |
Χαλεπὸν
μὲν
εἰπεῖν
καὶ
ἀντιτάξασθαι
|
πολλῷ |
καὶ
γενναίῳ
λογοποιῷ,
ῥητέον
δὲ |
| [22, 2] |
πολυτελεῖ
τραπέζῃ
καὶ
οἴνῳ
χεομένῳ
|
πολλῷ |
καὶ
ᾠδῇ
αὐτοσχεδίῳ·
καὶ
ταῦτα, |
| [22, 5] |
ἀνθρώπων
ἴδεν
ἄστη
καὶ
νόον
|
ἔγνω, |
ἀρνύμενος
ἥν
τε
ψυχὴν
καὶ |
| [22, 2] |
συνήθης
πολυτελεῖ
τραπέζῃ
καὶ
οἴνῳ
|
χεομένῳ |
πολλῷ
καὶ
ᾠδῇ
αὐτοσχεδίῳ·
καὶ |
| [22, 4] |
ἐγὼ
οὐδὲ
τὰ
Αἰνιάνων
θεάματα
|
ἐπαινῶ, |
ὅσα
ἐν
πότῳ
εὐφραίνονται
Αἰνιᾶνες, |
| [22, 4] |
καὶ
πτώματα·
θεάματα
οὐ
συμποτικά.
|
Ἐπαινῶ |
πρὸ
τούτων
τὸν
Περσικὸν
νόμον |
| [22, 2] |
ἥκων,
συνήθης
πολυτελεῖ
τραπέζῃ
καὶ
|
οἴνῳ |
χεομένῳ
πολλῷ
καὶ
ᾠδῇ
αὐτοσχεδίῳ· |
| [22, 5] |
καθ´
ἱστορίαν
λόγοι
τῷ
μὲν
|
ἀνηκόῳ |
τερπνότατον
καθ´
ἡδονήν,
τῷ
δὲ |
| [22, 3] |
ἡμῖν
ἡ
τοιαύτη
ἁρμονία
γένοιτο;
|
ἀγαπῶ
|
μὲν
γὰρ
ἔγωγε
τὴν
ἐκ |
| [22, 6] |
μνήμη
τῶν
πάλαι
κακῶν
τῷ
|
μήπω |
μαθόντι,
ὅπως
ταῦτα
φυλακτέον;
ἢ |
| [22, 3] |
σώματα
παραλαβόντες
ἁπλᾶ
ὑφ´
ἡλίῳ
|
καθαρῷ |
καὶ
ἀέρι
ἐλευθέρῳ
τεθραμμένα,
σκιατροφοῦντες
|
| [22, 3] |
ὑφ´
ἡλίῳ
καθαρῷ
καὶ
ἀέρι
|
ἐλευθέρῳ |
τεθραμμένα,
σκιατροφοῦντες
ταῦτα
καὶ
λεαίνοντες, |
| [22, 4] |
φιλότιμον,
μήτε
ἐξάπτων
τῆς
χρείας
|
περαιτέρω· |
ἐνταῦθα
δὲ
οἱ
νήφοντες
οὗτοι |
| [22, 6] |
τοῖς
λόγοις,
καὶ
πλεονάζει
τὰ
|
χείρω, |
καὶ
κρατεῖ
τὰ
αἰσχρά·
καὶ |
| [22, 5] |
Ξενοφῶντος
σωζόμενον·
ξυνερῶντα
Πανθίᾳ,
συνθηρῶντα
|
Κύρῳ, |
συμβασιλεύοντα
Κυαξάρει.
Εἰ
δὲ
καὶ |
| [22, 5] |
πτηνὸς
ἦν,
καὶ
περιεφέρετο
ἐν
|
τῷ |
αἰθέρι,
πάντα
ἐποπτεύων
τὰ
ἐν |
| [22, 4] |
ὅπλα
ἔχει,
κεῖται
δὲ
καὶ
|
τῷ |
γεωργῷ
τὰ
ὅπλα
ἀγχοῦ·
ἐπειδὰν |
| [22, 5] |
μὲν
ἀνηκόῳ
τερπνότατον
καθ´
ἡδονήν,
|
τῷ |
δὲ
εἰδότι
ἐπαγωγότατον
κατὰ
ἀνάμνησιν. |
| [22, 7] |
δεῖ,
μαντείας
σοι
δεῖ,
εὖξαι
|
τῷ |
θεῷ·
κλῦθί
μευ,
ἀργυρότοξε,
ὃς |
| [22, 4] |
τά
γε
τούτων
μιμήματα,
πρὸς
|
τῷ |
κίβδηλα
εἶναι
καὶ
σκυθρωπὰ
κομιδῇ, |
| [22, 2] |
ταῖς
τραπέζαις,
καὶ
τὸν
οἶνον
|
τῷ
|
κρατῆρι
ἐγχέαι,
ἔπαινος
δ´
ἐς |
| [22, 5] |
εἰπεῖν,
οἱ
καθ´
ἱστορίαν
λόγοι
|
τῷ |
μὲν
ἀνηκόῳ
τερπνότατον
καθ´
ἡδονήν, |
| [22, 6] |
ἡ
μνήμη
τῶν
πάλαι
κακῶν
|
τῷ
|
μήπω
μαθόντι,
ὅπως
ταῦτα
φυλακτέον; |
| [22, 3] |
οὐδέν,
οὐδὲ
ἄδολον,
οὐδὲ
ἐν
|
τῷ |
τῆς
φύσεως
ἐπιχωρίῳ
μένειν
ἐῶντες, |
| [22, 3] |
τοίνυν
λόγῳ,
καὶ
οὐκ
ἄλλῴ
|
τῳ, |
χαίρειν
εἰκὸς
δαιτυμόνας
δεξιούς
τινας, |
| [22, 7] |
τῶν
σωμάτων
συμμετρίας.
Ἐμοὶ
δὲ
|
ᾀδέτω |
εἴτε
καὶ
Ὅμηρος,
εἴτε
Ἡσίοδος, |
| [22, 4] |
Αἰνιάνων
θεάματα
ἐπαινῶ,
ὅσα
ἐν
|
πότῳ |
εὐφραίνονται
Αἰνιᾶνες,
οἱ
μὲν
δρῶντες, |
| [22, 1] |
σκεδασθείσης
τῆς
σχεδίας,
νηχόμενος,
ὑποβαλλούσης
|
αὐτῷ |
κρήδεμνον
τῆς
Λευκοθέας,
ἐκπεσὼν
εἰς |
| [22, 7] |
σοφοῦ
καὶ
μαντικοῦ.
Ὅμηρος
δὲ
|
αὐτῷ |
προσέθηκεν
τὴν
φήμην,
αἰνιττόμενος
τὴν |
| [22, 1] |
τραπέζης
ἀφθόνου,
καὶ
κρατῆρος
μεστοῦ;
|
Ἐρωτῶ |
δὴ
τὸν
Ὀδυσσέα·
Τί
ἡγεῖ |
| [22, 5] |
Ταλάντιοι
βάρβαροι·
ἔστι
πόλις
Ἐφύρη
|
μυχῷ |
Ἄργεος
ἱπποβότοιο.
Γενεαλογεῖ
δὲ
καὶ |
| [22, 7] |
δὲ
λοιμὸν
ἔα.
Εἰπέ,
τίνι
|
ἐπιτρέψω |
τὴν
στρατηγίαν
καὶ
τὴν
ἴασιν; |