Dissertations, Chap.
[22, 7]	κατὰ πίονα μηρί´ ἔκηα. Ἀκούσεται	ὁ	Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου θᾶττον, ἢ
[22, 4]	δὲ ὁ λῃστὴς ἔλθῃ, ἀφέμενος	ὁ	γεωργὸς τοῦ ζεύγους, δραμὼν ἐπὶ
[22, 4]	γεωργὸς τέ ἐστιν καὶ ἀροῖ,	ὁ	δὲ λῃστὴς καὶ ὅπλα ἔχει,
[22, 5]	Λακεδαιμονίων μόνον τῶν τότε, καὶ	ὁ	Θεμιστοκλῆς ἐπαινεῖται οὐχ ὑπὸ Ἀθηναίων
[22, 5]	δόξαις ἀθανάτους ποιεῖ. Διὰ τοῦτο	ὁ	Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων
[22, 4]	τὰ ὅπλα ἀγχοῦ· ἐπειδὰν δὲ	ὁ	λῃστὴς ἔλθῃ, ἀφέμενος ὁ γεωργὸς
[22, 5]	καὶ οὐ δικανικοῖς λόγοις, φησὶν	ὁ	λόγος. Τίσιν μὴν ἄρα; Οἳ
[22, 7]	φθαρήσεται τὰ σώματα, κἂν ἀπέλθῃ	ὁ	λοιμός· ἀνδρὸς δὲ ἀρετή, πάλιν
[22, 4]	δύο μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος ἄλλου·	ὁ	μὲν αὐτοῖν γεωργὸς τέ ἐστιν
[22, 3]	τῇ τῶν λόγων, ἐοίκοι ἂν	ὁ	μὲν λόγος σιτίοις, τὸ δὲ
[22, 5]	νόστον ἑταίρων, πολύ που σοφώτερος	ὁ	τῶν μὲν κινδύνων ἐξιστάμενος, τῆς
[22, 7]	καὶ εἰ μὴ Φίλιππος, ἀλλ´	ὁ	χρόνος· φθαρήσεται τὰ σώματα, κἂν
[22, 5]	ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος	ἱπποβότοιο.	Γενεαλογεῖ δὲ καὶ ποταμόν· ὃς
[22, 6]	ἡ ἁρμονία καὶ ᾄδεσθαι προσηνής,	ἄλλο	δὲ ποθεῖ ἡ ἐπιεικὴς ψυχή,
[22, 2]	οὖν ἔοικέν τι Ὅμηρος αἰνίττεσθαι	ἄλλο	κρεῖττον, ἢ ὁποῖον τὰ ἔπη
[22, 3]	ἐπιχωρίῳ μένειν ἐῶντες, ἀλλ´ αὐτὸ	ἐκεῖνο,	οἷόν περ οἱ τῶν ἀνδραπόδων
[22, 2]	τῶν αἰσχίστων ἐπὶ τὰ κοσμιώτατα,	ἀπὸ	τῆς γαστρὸς ἐπὶ τὰς ἀκοάς·
[22, 2]	νοῦν ἔχων, μεταθεὶς τὰς ἡδονὰς	ἀπὸ	τῶν αἰσχίστων ἐπὶ τὰ κοσμιώτατα,
[22, 5]	καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπαινεῖται οὐχ	ὑπὸ	Ἀθηναίων ἐκείνων· μένει δὲ καὶ
[22, 5]	τοῦτο ὁ Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ	ὑπὸ	Λακεδαιμονίων μόνον τῶν τότε, καὶ
[22, 3]	ἡδονὴν μέν τινα ἔχῃ κεκραμένην	ὑπὸ	τέχνης καλῶς, ἄσημα δὲ ὄντα
[22, 4]	πτώματα· θεάματα οὐ συμποτικά. Ἐπαινῶ	πρὸ	τούτων τὸν Περσικὸν νόμον τὸν
[22, 5]	θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον. Τοῦτο	τὸ	ἄκουσμα ἐφήμερον τὸ τῶν ἀνθρώπων
[22, 1]	οἱ ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων, εἰς	τὸ	ἄστυ εἰσενεχθέντες, προχυθέντες τοῦ ἵππου,
[22, 1]	τοῦ ἵππου, μεθύουσιν ἐπιθέμενοι, εἷλον	τὸ	ἄστυ; Τοῦτο τί σοι κάλλιστον
[22, 1]	παρθένον, κομισθεὶς ὑπ´ αὐτῆς εἰς	τὸ	ἄστυ, τυχὼν αἰδοῦς παρ´ Ἀλκίνου,
[22, 2]	ἔπη λέγοι οὑτωσὶ ἀκούσαντι εὐθύς.	Τὸ	γάρ τοι κειμένων σιτίων ἀμφιλαφῶν
[22, 3]	ἂν ὁ μὲν λόγος σιτίοις,	τὸ	δὲ μέλος ὀδμαῖς· ὧν τὰ
[22, 5]	Προσηνὲς γὰρ ἡ ἱστορία καὶ	τὸ	μηδὲν καμόντα πανταχοῦ περιπολεῖν, πάντα
[22, 6]	καὶ κρατεῖ τὰ αἰσχρά· καὶ	τὸ	πολὺ τῆς ἱστορίας πλεονέκται τύραννοι,
[22, 5]	Σκάμανδρον. Τοῦτο τὸ ἄκουσμα ἐφήμερον	τὸ	τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ φθειρόμενον
[22, 4]	συμμέτρως, μὴ τελείως σβεννὺς αὐτῆς	τὸ	φιλότιμον, μήτε ἐξάπτων τῆς χρείας
[22, 5]	δὲ ἐθνῶν· Δάρδανον αὖ πρῶτον	τέκετο	νεφεληγερέτα Ζεύς. Γενεαλογεῖ καὶ πόλιν·
[22, 6]	φυλακτέον; ἢ τί πλέον Ἀθηναίοις	ἐγένετο	διὰ τὴν ἱστορίαν τὴν Ἀττικήν;
[22, 5]	εὐδαίμων, ὅτι πτηνὸς ἦν, καὶ	περιεφέρετο	ἐν τῷ αἰθέρι, πάντα ἐποπτεύων
[22, 3]	ἂν ἡμῖν ἡ τοιαύτη ἁρμονία	γένοιτο;	ἀγαπῶ μὲν γὰρ ἔγωγε τὴν
[22, 6]	κατὰ ἀνάμνησιν. ~Τίς ἂν οὖν	γένοιτο	ψυχαῖς εὐωχία λόγων ταύτης προσηνεστέρα;
[22, 4]	ὃν Πέρσαι τῆς ἐλευθερίας ἐπελάβοντο.	Ἀνέκειντο	τοῖς Πέρσαις αἱ βουλαὶ εἰς
[22, 4]	δι´ ὃν Πέρσαι τῆς ἐλευθερίας	ἐπελάβοντο.	Ἀνέκειντο τοῖς Πέρσαις αἱ βουλαὶ
[22, 4]	κολάζοντος τὴν ἐξουσίαν τῶν λόγων,	ἐξωρχοῦντο	ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πάσης μέθης
[22, 3]	φύσεως ἐπιχωρίῳ μένειν ἐῶντες, ἀλλ´	αὐτὸ	ἐκεῖνο, οἷόν περ οἱ τῶν
[22, 2]	ἐπὶ τὰς ἀκοάς· ἢ οὐδὲ	τοῦτο	ἀπόχρη, εὐωχεῖν τὰς ἀκοὰς εἰκῇ
[22, 1]	τοῖς Φαιάκων ἀρίστοις, καὶ μετὰ	τοῦτο	ἐνάρχεται τῶν πρὸς τὸν Ἀλκίνουν
[22, 5]	ταῖς δόξαις ἀθανάτους ποιεῖ. Διὰ	τοῦτο	ὁ Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ ὑπὸ
[22, 1]	μεθύουσιν ἐπιθέμενοι, εἷλον τὸ ἄστυ;	Τοῦτο	τί σοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν
[22, 5]	καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.	Τοῦτο	τὸ ἄκουσμα ἐφήμερον τὸ τῶν
[22, 4]	δρῶντες, οἱ δὲ ὁρῶντες. Ἄνδρες	δύο	μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος ἄλλου· ὁ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/04/2008