Dissertations, Chap.
[22, 1]	Ὀδυσσῆος καὶ Πηλείδεω Ἀχιλλῆος; ἢ	αὖ	κοῖλον ἵππον, ἔνθα εἰσδύντες οἱ
[22, 5]	Ἀλυάττεω, τύραννος δὲ ἐθνῶν· Δάρδανον	αὖ	πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς. Γενεαλογεῖ
[22, 7]	ἀμφιβέβηκας, κλῦθι, ὦ Ἄπολλον, καὶ	Ζεῦ,	καὶ εἴ τις ἄλλος θεὸς
[22, 1]	Ἀλκίνουν λόγων ὡδί πως· Ἀλκίνοε	βασιλεῦ,	καλὸν μὲν ἀκούειν ἀοιδοῦ ἀγαθοῦ,
[22, 7]	δεῖ, εὖξαι τῷ θεῷ· κλῦθί	μευ,	ἀργυρότοξε, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας, κλῦθι,
[22, 2]	~Δεινός τις εἶ, ὦ σοφώτατε	Ὀδυσσεῦ,	ἐπαινέτης εὐφροσύνης δημωδέστατος, οἵαν καὶ
[22, 5]	τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων,	πολύ	που σοφώτερος ὁ τῶν μὲν
[22, 6]	κρατεῖ τὰ αἰσχρά· καὶ τὸ	πολὺ	τῆς ἱστορίας πλεονέκται τύραννοι, καὶ
[22, 5]	ἐν γῇ παθήματα καὶ χωρία,	πολὺ	τῶν Περσέως πτερῶν ἡ ἱστορία
[22, 4]	κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις ψυχαῖς οὐ	πάνυ	τι ἀκούειν ἐπιτήδεια· ὡς ἐγὼ
[22, 7]	εὐχομένου θᾶττον, ἢ τοῦ Χρύσου.	Οὐ	γὰρ ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς τὸν
[22, 7]	κυνῶν καὶ ἀνδρῶν καὶ ὀρέων·	οὐ	γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ θεοῦ,
[22, 5]	ἐν ναυαγίῳ· Σειρήνων ἀκούσεται, ἀλλ´	οὐ	δεδεμένος· Κύκλωπι ἐντεύξεται, ἀλλ´ εἰρηνικῷ.
[22, 5]	εὐωχητέον τὰς ἀγαθὰς ψυχάς, καὶ	οὐ	δικανικοῖς λόγοις, φησὶν ὁ λόγος.
[22, 4]	σκυθρωπὰ κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις ψυχαῖς	οὐ	πάνυ τι ἀκούειν ἐπιτήδεια· ὡς
[22, 4]	μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα· θεάματα	οὐ	συμποτικά. Ἐπαινῶ πρὸ τούτων τὸν
[22, 6]	ἀνόσου τοιούτου δέομαι σιτίου, ἀφ´	οὗ	καὶ Σωκράτης ὑγίανεν, καὶ Πλάτων,
[22, 5]	μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ μετὰ	Ἀγησιλάου	διαβαίνοντα, καὶ μετὰ Ξενοφῶντος σωζόμενον·
[22, 7]	δὲ Μηδικὸν ἔα· ταύτην μοι	διηγοῦ	τὴν νόσον, τὸν δὲ λοιμὸν
[22, 7]	πικρὰν καὶ ἀκήρυκτον· τοιοῦτόν μοι	διηγοῦ	τὸν πόλεμον, τὸν δὲ Μηδικὸν
[22, 5]	στρατηγία, καὶ νῦν ἔτι ἡ	Ἀριστείδου	δικαιοσύνη· δίδωσιν Κριτίας καὶ νῦν
[22, 5]	βουλευομένοις· μετὰ Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα, μετὰ	Λεωνίδου	ταττόμενον, καὶ μετὰ Ἀγησιλάου διαβαίνοντα,
[22, 1]	Ἀλκίνοε βασιλεῦ, καλὸν μὲν ἀκούειν	ἀοιδοῦ	ἀγαθοῦ, οἷος οὗτος, τὴν τέχνην
[22, 2]	ἐν τοσαύταις ἡδοναῖς ἀκροωμένους τοῦ	ἀοιδοῦ	σπουδῇ, εὐσχήμονά τινα ἔοικεν εὐωχίαν
[22, 7]	οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ	θεοῦ,	καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ. Ὅμηρος
[22, 1]	βασιλεῦ, καλὸν μὲν ἀκούειν ἀοιδοῦ	ἀγαθοῦ,	οἷος οὗτος, τὴν τέχνην θεῖος·
[22, 7]	προσέθηκεν τὴν φήμην, αἰνιττόμενος τὴν	ἡλίου	ἀκτῖνα δι´ ἀέρος χωροῦσαν ὀϊστοῦ
[22, 6]	ὑγιεινῶν, καὶ ἀνόσου τοιούτου δέομαι	σιτίου,	ἀφ´ οὗ καὶ Σωκράτης ὑγίανεν,
[22, 7]	ὀρέων· οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα	μουσικοῦ	θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ.
[22, 3]	κρουομένης, ἢ δι´ ἄλλού του	μουσικοῦ	ὀργάνου δυναμένου χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν
[22, 7]	μουσικοῦ θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ	μαντικοῦ.	Ὅμηρος δὲ αὐτῷ προσέθηκεν τὴν
[22, 4]	Ἄνδρες δύο μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος	ἄλλου·	ὁ μὲν αὐτοῖν γεωργὸς τέ
[22, 3]	διὰ λύρας κρουομένης, ἢ δι´	ἄλλού	του μουσικοῦ ὀργάνου δυναμένου χορηγεῖν
[22, 2]	κειμένων σιτίων ἀμφιλαφῶν καὶ οἴνου	πολλοῦ,	ταῦτα μὲν ἐπιθεῖναι ταῖς τραπέζαις,
[22, 1]	γὰρ ἂν εἴη χαριέστερον τέλος	δήμου	εὐθυμουμένου, καὶ δαιτυμόνων οἴκοι, ᾠδῆς
[22, 3]	Εὐωχητέον οὖν τὰς ἀκοάς, τρέφοντας	ὁμοῦ,	τὰς μὲν ὀδμὰς ταύτας τὰς
[22, 4]	οὗτοι δημαγωγοί, μηδενὸς αὐτοῖς ἐφεστῶτος	νόμου	κολάζοντος τὴν ἐξουσίαν τῶν λόγων,
[22, 7]	ψυχὴ τέμνεται, λῃστεύεται, πολιορκεῖται, νοσεῖ·	χρησμοῦ	σοι δεῖ, μαντείας σοι δεῖ,
[22, 3]	ἢ δι´ ἄλλού του μουσικοῦ	ὀργάνου	δυναμένου χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν ἡμῖν
[22, 3]	δι´ ἄλλού του μουσικοῦ ὀργάνου	δυναμένου	χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν ἡμῖν προσηνὲς
[22, 1]	νεὼς ἐπὶ σχεδίας πλέων, χειμῶνος	ἐπιγενομένου,	σκεδασθείσης τῆς σχεδίας, νηχόμενος, ὑποβαλλούσης
[22, 7]	ἔκηα. Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων τοιαῦτα	εὐχομένου	θᾶττον, ἢ τοῦ Χρύσου. Οὐ
[22, 1]	ἂν εἴη χαριέστερον τέλος δήμου	εὐθυμουμένου,	καὶ δαιτυμόνων οἴκοι, ᾠδῆς ἀκροωμένων,
[22, 1]	τὸ ἄστυ, τυχὼν αἰδοῦς παρ´	Ἀλκίνου,	κοινωνεῖ τῆς ἑστίας τοῖς Φαιάκων
[22, 2]	τοι κειμένων σιτίων ἀμφιλαφῶν καὶ	οἴνου	πολλοῦ, ταῦτα μὲν ἐπιθεῖναι ταῖς
[22, 1]	ἀκροωμένων, καθημένων ἑξῆς, καὶ τραπέζης	ἀφθόνου,	καὶ κρατῆρος μεστοῦ; Ἐρωτῶ δὴ
[22, 5]	ἀσφαλοῦς παραγιγνόμενον, μῆκος δὲ ἀμήχανον	χρόνου	ἐν βραχεῖ ἀναλεγόμενον, πλῆθος δὲ
[22, 5]	ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων, πολύ	που	σοφώτερος ὁ τῶν μὲν κινδύνων
[22, 6]	τὰ δὲ ἱστόρουν, ἦν ἄν	που	τῇ ψυχῇ ὄνησις κατὰ μίμησιν
[22, 1]	τὸ ἄστυ εἰσενεχθέντες, προχυθέντες τοῦ	ἵππου,	μεθύουσιν ἐπιθέμενοι, εἷλον τὸ ἄστυ;
[22, 7]	Ξενοφῶν, καὶ Αἰσχίνης. ~Ἐπιθυμεῖ ἡ	ἀνθρώπου	ψυχή, καὶ δέδιεν, καὶ λυπεῖται,
[22, 7]	λεϊστή, οὐθ´ ἑλετή. Περὶ ταύτης	ἔρου	δή, ὅτε ψυχὴ τέμνεται, λῃστεύεται,
[22, 7]	ἀνδρῶν, ἐπὶ τοὺς θεοὺς ἴθι.	Ἔρου	μὴ περὶ γῆς δῃουμένης, μήτε
[22, 6]	εὐωχίαν τροφὴν λόγων ὑγιεινῶν, καὶ	ἀνόσου	τοιούτου δέομαι σιτίου, ἀφ´ οὗ
[22, 7]	τοιαῦτα εὐχομένου θᾶττον, ἢ τοῦ	Χρύσου.	Οὐ γὰρ ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς
[22, 2]	δαιτυμόνας ἐν τοσαύταις ἡδοναῖς ἀκροωμένους	τοῦ	ἀοιδοῦ σπουδῇ, εὐσχήμονά τινα ἔοικεν
[22, 7]	Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων· ἄξια ταῦτα	τοῦ	Ἀπόλλωνος, ἄξια τοῦ Διός.
[22, 5]	ἐποπτεύοντα, πᾶσιν δὲ πολέμοις ἐκ	τοῦ	ἀσφαλοῦς παραγιγνόμενον, μῆκος δὲ ἀμήχανον
[22, 7]	ἄξια ταῦτα τοῦ Ἀπόλλωνος, ἄξια	τοῦ	Διός.
[22, 4]	λῃστὴς ἔλθῃ, ἀφέμενος ὁ γεωργὸς	τοῦ	ζεύγους, δραμὼν ἐπὶ τὰ ὅπλα,
[22, 1]	εἰς τὸ ἄστυ εἰσενεχθέντες, προχυθέντες	τοῦ	ἵππου, μεθύουσιν ἐπιθέμενοι, εἷλον τὸ
[22, 2]	ὡς φῆς, ὑπεριδὼν παρ´ ἄλλοις	τοῦ	μελιηδέος λωτοῦ καὶ τῆς Σειρήνων
[22, 3]	λύρας κρουομένης, ἢ δι´ ἄλλού	του	μουσικοῦ ὀργάνου δυναμένου χορηγεῖν καὶ
[22, 7]	Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου θᾶττον, ἢ	τοῦ	Χρύσου. Οὐ γὰρ ἐπὶ λοιμὸν
[22, 1]	ἀνδρῶν; τράπεζαν μεστὴν κρεῶν καὶ	σίτου,	καὶ κρατῆρας πλήρεις, καὶ οἶνον
[22, 1]	καὶ τραπέζης ἀφθόνου, καὶ κρατῆρος	μεστοῦ;	Ἐρωτῶ δὴ τὸν Ὀδυσσέα· Τί
[22, 7]	ἡλίου ἀκτῖνα δι´ ἀέρος χωροῦσαν	ὀϊστοῦ	θᾶττον, ἀκρατοτέραν τῆς τῶν σωμάτων
[22, 6]	τροφὴν λόγων ὑγιεινῶν, καὶ ἀνόσου	τοιούτου	δέομαι σιτίου, ἀφ´ οὗ καὶ
[22, 2]	ὑπεριδὼν παρ´ ἄλλοις τοῦ μελιηδέος	λωτοῦ	καὶ τῆς Σειρήνων ᾠδῆς. Μήποτε
[22, 7]	ταῦτα ἔργα μουσικοῦ θεοῦ, καὶ	σοφοῦ	καὶ μαντικοῦ. Ὅμηρος δὲ αὐτῷ
[22, 5]	ἣ λαβοῦσα τὴν ψυχὴν περιφέρει	πανταχοῦ,	οὐκ ἀργῶς οὐδὲ ἠμελημένως δεικνύουσα,
[22, 5]	ἱστορία καὶ τὸ μηδὲν καμόντα	πανταχοῦ	περιπολεῖν, πάντα μὲν χωρία ἐποπτεύοντα,
[22, 4]	καὶ τῷ γεωργῷ τὰ ὅπλα	ἀγχοῦ·	ἐπειδὰν δὲ ὁ λῃστὴς ἔλθῃ,
[22, 1]	ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων, εἰς τὸ	ἄστυ	εἰσενεχθέντες, προχυθέντες τοῦ ἵππου, μεθύουσιν
[22, 1]	ἵππου, μεθύουσιν ἐπιθέμενοι, εἷλον τὸ	ἄστυ;	Τοῦτο τί σοι κάλλιστον ἐνὶ
[22, 1]	κομισθεὶς ὑπ´ αὐτῆς εἰς τὸ	ἄστυ,	τυχὼν αἰδοῦς παρ´ Ἀλκίνου, κοινωνεῖ
[22, 5]	τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ φθειρόμενον	ταχὺ	καὶ ἀπολλύμενον καὶ ὑπορρέον τῇ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/04/2008