Dissertations, Chap.
[22, 3]	καὶ ἄλογα καὶ ἄφωνα μηδὲν	μέγα	τῇ ψυχῇ εἰς εὐφροσύνην συντελεῖ.
[22, 3]	καλῶς, ἄσημα δὲ ὄντα καὶ	ἄλογα	καὶ ἄφωνα μηδὲν μέγα τῇ
[22, 7]	καὶ ὀρέων· οὐ γὰρ ταῦτα	ἔργα	μουσικοῦ θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ
[22, 7]	τὴν νόσον, τὸν δὲ λοιμὸν	ἔα.	Εἰπέ, τίνι ἐπιτρέψω τὴν στρατηγίαν
[22, 7]	τὸν πόλεμον, τὸν δὲ Μηδικὸν	ἔα·	ταύτην μοι διηγοῦ τὴν νόσον,
[22, 7]	καὶ τὴν ἴασιν; Ἱπποκράτην δὲ	ἔα	τοῖς σώμασιν καὶ Θεμιστοκλέα τῇ
[22, 7]	δὲ ἔα τοῖς σώμασιν καὶ	Θεμιστοκλέα	τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν ψυχῆς
[22, 1]	κρατῆρος μεστοῦ; Ἐρωτῶ δὴ τὸν	Ὀδυσσέα·	Τί ἡγεῖ εἶναι τὴν εὐφροσύνην,
[22, 7]	δήποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί´	ἔκηα.	Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου
[22, 1]	Ἀχιλλῆος; ἢ αὖ κοῖλον ἵππον,	ἔνθα	εἰσδύντες οἱ ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων,
[22, 2]	ἐνοπῇ, καὶ ἀνθρώπων ὀμάδῳ, ἀλλὰ	κἀνταῦθα	τέχνης δεῖ κατακοσμούσης τὴν ἀκοῆς
[22, 4]	μήτε ἐξάπτων τῆς χρείας περαιτέρω·	ἐνταῦθα	δὲ οἱ νήφοντες οὗτοι δημαγωγοί,
[22, 5]	μένει δὲ καὶ ἡ Περικλέους	στρατηγία,	καὶ νῦν ἔτι ἡ Ἀριστείδου
[22, 0]	~Ὅτι πάσης τῆς	διὰ	λόγων εὐφροσύνης ἡ διὰ φιλοσόφων
[22, 3]	ἢ δι´ αὐλῶν ἐμπνεομένων, ἢ	διὰ	λύρας κρουομένης, ἢ δι´ ἄλλού
[22, 6]	τὴν Ἰωνικήν; ἢ τί Χίοι	διὰ	ταύτην εὐδαιμονέστεροι; Εἰ μὲν γὰρ
[22, 6]	ἢ τί πλέον Ἀθηναίοις ἐγένετο	διὰ	τὴν ἱστορίαν τὴν Ἀττικήν; ἢ
[22, 6]	Ἀττικήν; ἢ τί πλέον Ἁλικαρνασσεῦσιν	διὰ	τὴν ἱστορίαν τὴν Ἰωνικήν; ἢ
[22, 5]	πράξεις ταῖς δόξαις ἀθανάτους ποιεῖ.	Διὰ	τοῦτο ὁ Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ
[22, 0]	τῆς διὰ λόγων εὐφροσύνης ἡ	διὰ	φιλοσόφων λόγων ἀμείνων. ~Διηγεῖται Ὅμηρος
[22, 3]	καὶ ἐπιπέμπειν ἡμῖν προσηνὲς μέλος·	δείδια	δέ, μὴ ταυτὶ τὰ μέλη
[22, 4]	ψυχαῖς οὐ πάνυ τι ἀκούειν	ἐπιτήδεια·	ὡς ἐγὼ οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων
[22, 5]	καὶ μετὰ Ξενοφῶντος σωζόμενον· ξυνερῶντα	Πανθίᾳ,	συνθηρῶντα Κύρῳ, συμβασιλεύοντα Κυαξάρει. Εἰ
[22, 3]	τίς ἂν ἡμῖν ἡ τοιαύτη	ἁρμονία	γένοιτο; ἀγαπῶ μὲν γὰρ ἔγωγε
[22, 2]	δεῖ κατακοσμούσης τὴν ἀκοῆς εὐωχίαν	ἁρμονίᾳ	δεξιᾷ. ~Καὶ τίς ἂν ἡμῖν
[22, 6]	ὅτι καλὴ μὲν ὑμῶν ἡ	ἁρμονία	καὶ ᾄδεσθαι προσηνής, ἄλλο δὲ
[22, 7]	δαιμόνιος, θεὸν Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων·	ἄξια	ταῦτα τοῦ Ἀπόλλωνος, ἄξια τοῦ
[22, 7]	παθημάτων· ἄξια ταῦτα τοῦ Ἀπόλλωνος,	ἄξια	τοῦ Διός.
[22, 5]	πόλιν· Ἐπίδαμνός ἐστιν πόλις ἐν	δεξιᾷ	εἰσπλέοντι τὸν Ἰώνιον κόλπον· προσοικοῦσιν
[22, 2]	κατακοσμούσης τὴν ἀκοῆς εὐωχίαν ἁρμονίᾳ	δεξιᾷ.	~Καὶ τίς ἂν ἡμῖν ἡ
[22, 5]	γενομένων πάλαι. Προσηνὲς γὰρ ἡ	ἱστορία	καὶ τὸ μηδὲν καμόντα πανταχοῦ
[22, 5]	πολὺ τῶν Περσέως πτερῶν ἡ	ἱστορία	κουφότερον καὶ μετεωρότερον· ἣ λαβοῦσα
[22, 5]	πραγμάτων ἐν ὀλίγῳ μανθάνοντα, τὰ	Ἀσσύρια,	τὰ Αἰγύπτια, τὰ Περσικά, τὰ
[22, 5]	καμόντα πανταχοῦ περιπολεῖν, πάντα μὲν	χωρία	ἐποπτεύοντα, πᾶσιν δὲ πολέμοις ἐκ
[22, 5]	τὰ ἐν γῇ παθήματα καὶ	χωρία,	πολὺ τῶν Περσέως πτερῶν ἡ
[22, 3]	παραπεμπομένους, τὰ δὲ ἐκ λόγων	σιτία	προσάγοντας αὐταῖς. Ἐπεὶ τοίνυν λόγῳ,
[22, 5]	ὀλίγῳ μανθάνοντα, τὰ Ἀσσύρια, τὰ	Αἰγύπτια,	τὰ Περσικά, τὰ Μηδικά, τὰ
[22, 6]	ἡ μνήμη, ἀθάνατος δὲ ἡ	δυστυχία.	Ἐγὼ δὲ ποθῶ πρὸς τὴν
[22, 4]	ἐπήγειρεν αὐτῶν τὰς ἀρετὰς τῇ	εὐωχίᾳ,	καθάπερ ἔλαιον πῦρ, ἐπιχέων τῇ
[22, 6]	~Τίς ἂν οὖν γένοιτο ψυχαῖς	εὐωχία	λόγων ταύτης προσηνεστέρα; Χαλεπὸν μὲν
[22, 3]	καὶ μάχας, κρατύνοντες μὲν τὰ	ἄδικα,	ἐπικοσμοῦντες δὲ τὰ αἰσχρά, κιβδηλεύοντες
[22, 5]	τὰ Αἰγύπτια, τὰ Περσικά, τὰ	Μηδικά,	τὰ Ἑλληνικά· νῦν μὲν πολεμοῦσιν
[22, 5]	τὰ Περσικά, τὰ Μηδικά, τὰ	Ἑλληνικά·	νῦν μὲν πολεμοῦσιν ἐν γῇ
[22, 5]	τὰ Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια, τὰ	Περσικά,	τὰ Μηδικά, τὰ Ἑλληνικά· νῦν
[22, 4]	τραύματα καὶ πτώματα· θεάματα οὐ	συμποτικά.	Ἐπαινῶ πρὸ τούτων τὸν Περσικὸν
[22, 5]	οὖν τῶν Περσῶν καὶ τὰ	Ἀττικὰ	ἐῶμεν, ἐπανάγωμεν δὲ αὖθις ἐπὶ
[22, 6]	Εἰ μὲν γὰρ ἀποκρίναντες τὰ	καλὰ	τῶν αἰσχρῶν, τὰ μὲν ἀπέκρυπτον,
[22, 4]	γε τούτων μιμήματα, πρὸς τῷ	κίβδηλα	εἶναι καὶ σκυθρωπὰ κομιδῇ, καὶ
[22, 5]	οὐκ ἀργῶς οὐδὲ ἠμελημένως δεικνύουσα,	ἀλλὰ	καὶ ἄνδρα γενεαλογεῖ καὶ ποταμόν·
[22, 2]	τ´ ἐνοπῇ, καὶ ἀνθρώπων ὀμάδῳ,	ἀλλὰ	κἀνταῦθα τέχνης δεῖ κατακοσμούσης τὴν
[22, 4]	περὶ τὰς δίκας εἱλούμενοι δρῶσιν.	~Ἀλλὰ	τά γε τούτων μιμήματα, πρὸς
[22, 3]	ἀνδραπόδων κάπηλοι, οἳ σώματα παραλαβόντες	ἁπλᾶ	ὑφ´ ἡλίῳ καθαρῷ καὶ ἀέρι
[22, 4]	δὲ καὶ τῷ γεωργῷ τὰ	ὅπλα	ἀγχοῦ· ἐπειδὰν δὲ ὁ λῃστὴς
[22, 4]	ἀροῖ, ὁ δὲ λῃστὴς καὶ	ὅπλα	ἔχει, κεῖται δὲ καὶ τῷ
[22, 4]	τοῦ ζεύγους, δραμὼν ἐπὶ τὰ	ὅπλα,	συμπεσόντες μάχονται, παίοντες τὰς ὄψεις,
[22, 3]	καὶ ἐνοδμή, κιβδηλότατον ἐν ἡδονῇ〉	χρῆμα,	καὶ ἐν τροφῇ ἀσθενέστατον. Εὐωχητέον
[22, 3]	ἔχῃ κεκραμένην ὑπὸ τέχνης καλῶς,	ἄσημα	δὲ ὄντα καὶ ἄλογα καὶ
[22, 5]	ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον. Τοῦτο τὸ	ἄκουσμα	ἐφήμερον τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος
[22, 7]	τις ἄλλος ποιητὴς δαιμόνιος, θεὸν	Παιᾶνα	ψυχῆς παθημάτων· ἄξια ταῦτα τοῦ
[22, 3]	ἡλίῳ καθαρῷ καὶ ἀέρι ἐλευθέρῳ	τεθραμμένα,	σκιατροφοῦντες ταῦτα καὶ λεαίνοντες, λυμαίνονται
[22, 2]	ἀκροωμένους τοῦ ἀοιδοῦ σπουδῇ, εὐσχήμονά	τινα	ἔοικεν εὐωχίαν διηγεῖσθαι ἡμῖν, οἵαν
[22, 3]	ταυτὶ τὰ μέλη ἡδονὴν μέν	τινα	ἔχῃ κεκραμένην ὑπὸ τέχνης καλῶς,
[22, 7]	τὴν φήμην, αἰνιττόμενος τὴν ἡλίου	ἀκτῖνα	δι´ ἀέρος χωροῦσαν ὀϊστοῦ θᾶττον,
[22, 7]	ἔρεψα, εἰ δήποτέ τοι κατὰ	πίονα	μηρί´ ἔκηα. Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων
[22, 2]	ἡδοναῖς ἀκροωμένους τοῦ ἀοιδοῦ σπουδῇ,	εὐσχήμονά	τινα ἔοικεν εὐωχίαν διηγεῖσθαι ἡμῖν,
[22, 3]	ἣν ἡ φύσις αὐτοῖς περιέβαλλεν	κρείττονα	τέχνης. Τοιοῦτον γάρ τι ἀμέλει
[22, 3]	δὲ ὄντα καὶ ἄλογα καὶ	ἄφωνα	μηδὲν μέγα τῇ ψυχῇ εἰς
[22, 4]	πρὸς τῷ κίβδηλα εἶναι καὶ	σκυθρωπὰ	κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις ψυχαῖς οὐ
[22, 3]	καὶ λόγους αὐτοῖς παραθήσομεν φέροντες	ἄρα,	οἳ μὲν μιμοῦνται τὰς ἐν
[22, 5]	φησὶν ὁ λόγος. Τίσιν μὴν	ἄρα;	Οἳ τὰς ψυχὰς ἐπὶ τὸν
[22, 5]	οὐδὲ ἠμελημένως δεικνύουσα, ἀλλὰ καὶ	ἄνδρα	γενεαλογεῖ καὶ ποταμόν· Κροῖσσος ἦν
[22, 6]	ὧν σφαλερὰ μὲν ἡ μίμησις,	βλαβερὰ	δὲ ἡ μνήμη, ἀθάνατος δὲ
[22, 6]	ἀγνώμονες, καὶ περιστάσεις τραγικαί· ὧν	σφαλερὰ	μὲν ἡ μίμησις, βλαβερὰ δὲ
[22, 7]	περὶ σωμάτων φθειρομένων· σμικρὰ ταῦτα,	ἐφήμερα	ταῦτα. Τμηθήσεται λήϊον, κἂν Πελοποννήσιοι
[22, 5]	ἐπανάγωμεν δὲ αὖθις ἐπὶ τὰ	ἡμέτερα.	Λόγοις τοιγαροῦν εὐωχητέον τὰς ἀγαθὰς
[22, 6]	γένοιτο ψυχαῖς εὐωχία λόγων ταύτης	προσηνεστέρα;	Χαλεπὸν μὲν εἰπεῖν καὶ ἀντιτάξασθαι
[22, 7]	πολιορκουμένων, μηδὲ περὶ σωμάτων φθειρομένων·	σμικρὰ	ταῦτα, ἐφήμερα ταῦτα. Τμηθήσεται λήϊον,
[22, 6]	τὰ χείρω, καὶ κρατεῖ τὰ	αἰσχρά·	καὶ τὸ πολὺ τῆς ἱστορίας
[22, 3]	τὰ ἄδικα, ἐπικοσμοῦντες δὲ τὰ	αἰσχρά,	κιβδηλεύοντες τἀληθῆ, ὑγιὲς δὲ οὐδέν,
[22, 4]	οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων θεάματα ἐπαινῶ,	ὅσα	ἐν πότῳ εὐφραίνονται Αἰνιᾶνες, οἱ
[22, 5]	ἱστορία κουφότερον καὶ μετεωρότερον· ἣ	λαβοῦσα	τὴν ψυχὴν περιφέρει πανταχοῦ, οὐκ
[22, 5]	πανταχοῦ, οὐκ ἀργῶς οὐδὲ ἠμελημένως	δεικνύουσα,	ἀλλὰ καὶ ἄνδρα γενεαλογεῖ καὶ
[22, 3]	ἐπιτεχνήσεις καὶ μάχας, κρατύνοντες μὲν	τὰ	ἄδικα, ἐπικοσμοῦντες δὲ τὰ αἰσχρά,
[22, 5]	ἐν ὀλίγῳ μανθάνοντα, τὰ Ἀσσύρια,	τὰ	Αἰγύπτια, τὰ Περσικά, τὰ Μηδικά,
[22, 4]	ἀκούειν ἐπιτήδεια· ὡς ἐγὼ οὐδὲ	τὰ	Αἰνιάνων θεάματα ἐπαινῶ, ὅσα ἐν
[22, 6]	πλεονάζει τὰ χείρω, καὶ κρατεῖ	τὰ	αἰσχρά· καὶ τὸ πολὺ τῆς
[22, 3]	μὲν τὰ ἄδικα, ἐπικοσμοῦντες δὲ	τὰ	αἰσχρά, κιβδηλεύοντες τἀληθῆ, ὑγιὲς δὲ
[22, 5]	ἄπειρον πραγμάτων ἐν ὀλίγῳ μανθάνοντα,	τὰ	Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια, τὰ Περσικά,
[22, 5]	μὲν οὖν τῶν Περσῶν καὶ	τὰ	Ἀττικὰ ἐῶμεν, ἐπανάγωμεν δὲ αὖθις
[22, 4]	τὰς δίκας εἱλούμενοι δρῶσιν. ~Ἀλλὰ	τά	γε τούτων μιμήματα, πρὸς τῷ
[22, 3]	τὰς ἐκ τῶν μελῶν παραπεμπομένους,	τὰ	δὲ ἐκ λόγων σιτία προσάγοντας
[22, 6]	τῶν αἰσχρῶν, τὰ μὲν ἀπέκρυπτον,	τὰ	δὲ ἱστόρουν, ἦν ἄν που
[22, 5]	Αἰγύπτια, τὰ Περσικά, τὰ Μηδικά,	τὰ	Ἑλληνικά· νῦν μὲν πολεμοῦσιν ἐν
[22, 5]	ἐν τῷ αἰθέρι, πάντα ἐποπτεύων	τὰ	ἐν γῇ παθήματα καὶ χωρία,
[22, 2]	αἰνίττεσθαι ἄλλο κρεῖττον, ἢ ὁποῖον	τὰ	ἔπη λέγοι οὑτωσὶ ἀκούσαντι εὐθύς.
[22, 5]	ἐῶμεν, ἐπανάγωμεν δὲ αὖθις ἐπὶ	τὰ	ἡμέτερα. Λόγοις τοιγαροῦν εὐωχητέον τὰς
[22, 6]	εὐδαιμονέστεροι; Εἰ μὲν γὰρ ἀποκρίναντες	τὰ	καλὰ τῶν αἰσχρῶν, τὰ μὲν
[22, 2]	ἡδονὰς ἀπὸ τῶν αἰσχίστων ἐπὶ	τὰ	κοσμιώτατα, ἀπὸ τῆς γαστρὸς ἐπὶ
[22, 3]	μέλος· δείδια δέ, μὴ ταυτὶ	τὰ	μέλη ἡδονὴν μέν τινα ἔχῃ
[22, 6]	ἀποκρίναντες τὰ καλὰ τῶν αἰσχρῶν,	τὰ	μὲν ἀπέκρυπτον, τὰ δὲ ἱστόρουν,
[22, 3]	τὸ δὲ μέλος ὀδμαῖς· ὧν	τὰ	μὲν εἰς ὑποτροφὴν προσφορώτατα, ὀδμὴ
[22, 5]	ταῖς ἐκκλησίαις πάσης μέθης ἀκολαστότερον.	~Τὰ	μὲν οὖν τῶν Περσῶν καὶ
[22, 5]	Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια, τὰ Περσικά,	τὰ	Μηδικά, τὰ Ἑλληνικά· νῦν μὲν
[22, 4]	κεῖται δὲ καὶ τῷ γεωργῷ	τὰ	ὅπλα ἀγχοῦ· ἐπειδὰν δὲ ὁ
[22, 4]	γεωργὸς τοῦ ζεύγους, δραμὼν ἐπὶ	τὰ	ὅπλα, συμπεσόντες μάχονται, παίοντες τὰς
[22, 5]	μανθάνοντα, τὰ Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια,	τὰ	Περσικά, τὰ Μηδικά, τὰ Ἑλληνικά·
[22, 7]	Φίλιππος, ἀλλ´ ὁ χρόνος· φθαρήσεται	τὰ	σώματα, κἂν ἀπέλθῃ ὁ λοιμός·
[22, 7]	κἂν Ἀθηναῖοι μὴ ναυμαχῶσιν· καταβαλεῖ	τὰ	τείχη, καὶ εἰ μὴ Φίλιππος,
[22, 6]	ἐν τοῖς λόγοις, καὶ πλεονάζει	τὰ	χείρω, καὶ κρατεῖ τὰ αἰσχρά·
[22, 5]	ἡδονήν, τῷ δὲ εἰδότι ἐπαγωγότατον	κατὰ	ἀνάμνησιν. ~Τίς ἂν οὖν γένοιτο
[22, 6]	μίμησιν τῶν ἱστορημένων, καθάπερ ὀφθαλμοῖς	κατὰ	μίμησιν γραφῆς· νῦν δὲ ἀναμὶξ
[22, 6]	ἄν που τῇ ψυχῇ ὄνησις	κατὰ	μίμησιν τῶν ἱστορημένων, καθάπερ ὀφθαλμοῖς
[22, 7]	νηὸν ἔρεψα, εἰ δήποτέ τοι	κατὰ	πίονα μηρί´ ἔκηα. Ἀκούσεται ὁ
[22, 4]	ὡς ἐγὼ οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων	θεάματα	ἐπαινῶ, ὅσα ἐν πότῳ εὐφραίνονται
[22, 4]	καὶ μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα·	θεάματα	οὐ συμποτικά. Ἐπαινῶ πρὸ τούτων
[22, 5]	πάντα ἐποπτεύων τὰ ἐν γῇ	παθήματα	καὶ χωρία, πολὺ τῶν Περσέως
[22, 4]	δρῶσιν. ~Ἀλλὰ τά γε τούτων	μιμήματα,	πρὸς τῷ κίβδηλα εἶναι καὶ
[22, 4]	παίοντες τὰς ὄψεις, καὶ μιμούμενοι	τραύματα	καὶ πτώματα· θεάματα οὐ συμποτικά.
[22, 7]	ἀλλ´ ὁ χρόνος· φθαρήσεται τὰ	σώματα,	κἂν ἀπέλθῃ ὁ λοιμός· ἀνδρὸς
[22, 3]	οἱ τῶν ἀνδραπόδων κάπηλοι, οἳ	σώματα	παραλαβόντες ἁπλᾶ ὑφ´ ἡλίῳ καθαρῷ
[22, 4]	ὄψεις, καὶ μιμούμενοι τραύματα καὶ	πτώματα·	θεάματα οὐ συμποτικά. Ἐπαινῶ πρὸ
[22, 2]	ἀπὸ τῶν αἰσχίστων ἐπὶ τὰ	κοσμιώτατα,	ἀπὸ τῆς γαστρὸς ἐπὶ τὰς
[22, 3]	ὧν τὰ μὲν εἰς ὑποτροφὴν	προσφορώτατα,	ὀδμὴ δέ, καὶ ἐνοδμή, κιβδηλότατον
[22, 5]	ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ	μετὰ	Ἀγησιλάου διαβαίνοντα, καὶ μετὰ Ξενοφῶντος
[22, 5]	νῦν δὲ ἐν ἐκκλησίαις βουλευομένοις·	μετὰ	Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον,
[22, 5]	ἐκκλησίαις βουλευομένοις· μετὰ Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα,	μετὰ	Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ μετὰ Ἀγησιλάου
[22, 5]	καὶ μετὰ Ἀγησιλάου διαβαίνοντα, καὶ	μετὰ	Ξενοφῶντος σωζόμενον· ξυνερῶντα Πανθίᾳ, συνθηρῶντα
[22, 1]	ἑστίας τοῖς Φαιάκων ἀρίστοις, καὶ	μετὰ	τοῦτο ἐνάρχεται τῶν πρὸς τὸν
[22, 5]	ἐθνῶν· Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο	νεφεληγερέτα	Ζεύς. Γενεαλογεῖ καὶ πόλιν· Ἐπίδαμνός
[22, 6]	γραφῆς· νῦν δὲ ἀναμὶξ εἰσφύρεται	πάντα	ἐν τοῖς λόγοις, καὶ πλεονάζει
[22, 5]	καὶ περιεφέρετο ἐν τῷ αἰθέρι,	πάντα	ἐποπτεύων τὰ ἐν γῇ παθήματα
[22, 5]	τὸ μηδὲν καμόντα πανταχοῦ περιπολεῖν,	πάντα	μὲν χωρία ἐποπτεύοντα, πᾶσιν δὲ
[22, 3]	ὑπὸ τέχνης καλῶς, ἄσημα δὲ	ὄντα	καὶ ἄλογα καὶ ἄφωνα μηδὲν
[22, 1]	οἶνον διαχεόμενον, καὶ ἐπὶ τούτοις	ᾄδοντα	ἀοιδόν, οἵας ἐκεῖνος ᾠδὰς ᾖδεν,
[22, 5]	ἡ ἱστορία καὶ τὸ μηδὲν	καμόντα	πανταχοῦ περιπολεῖν, πάντα μὲν χωρία
[22, 5]	δὲ ἄπειρον πραγμάτων ἐν ὀλίγῳ	μανθάνοντα,	τὰ Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια, τὰ
[22, 5]	Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ μετὰ Ἀγησιλάου	διαβαίνοντα,	καὶ μετὰ Ξενοφῶντος σωζόμενον· ξυνερῶντα
[22, 5]	σωζόμενον· ξυνερῶντα Πανθίᾳ, συνθηρῶντα Κύρῳ,	συμβασιλεύοντα	Κυαξάρει. Εἰ δὲ καὶ Ὀδυσσεὺς
[22, 5]	πανταχοῦ περιπολεῖν, πάντα μὲν χωρία	ἐποπτεύοντα,	πᾶσιν δὲ πολέμοις ἐκ τοῦ
[22, 5]	ἐν ἐκκλησίαις βουλευομένοις· μετὰ Θεμιστοκλέους	ναυμαχοῦντα,	μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ μετὰ
[22, 5]	διαβαίνοντα, καὶ μετὰ Ξενοφῶντος σωζόμενον·	ξυνερῶντα	Πανθίᾳ, συνθηρῶντα Κύρῳ, συμβασιλεύοντα Κυαξάρει.
[22, 5]	μετὰ Ξενοφῶντος σωζόμενον· ξυνερῶντα Πανθίᾳ,	συνθηρῶντα	Κύρῳ, συμβασιλεύοντα Κυαξάρει. Εἰ δὲ
[22, 7]	λήϊον, κἂν Πελοποννήσιοι ἀπόσχωνται· λῃστευθήσεται	θάλαττα,	κἂν Ἀθηναῖοι μὴ ναυμαχῶσιν· καταβαλεῖ
[22, 7]	μηρί´ ἔκηα. Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων	τοιαῦτα	εὐχομένου θᾶττον, ἢ τοῦ Χρύσου.
[22, 7]	ἀνδρῶν καὶ ὀρέων· οὐ γὰρ	ταῦτα	ἔργα μουσικοῦ θεοῦ, καὶ σοφοῦ
[22, 7]	μηδὲ περὶ σωμάτων φθειρομένων· σμικρὰ	ταῦτα,	ἐφήμερα ταῦτα. Τμηθήσεται λήϊον, κἂν
[22, 3]	καὶ ἀέρι ἐλευθέρῳ τεθραμμένα, σκιατροφοῦντες	ταῦτα	καὶ λεαίνοντες, λυμαίνονται αὐτῶν τὴν
[22, 2]	σιτίων ἀμφιλαφῶν καὶ οἴνου πολλοῦ,	ταῦτα	μὲν ἐπιθεῖναι ταῖς τραπέζαις, καὶ
[22, 7]	σωμάτων φθειρομένων· σμικρὰ ταῦτα, ἐφήμερα	ταῦτα.	Τμηθήσεται λήϊον, κἂν Πελοποννήσιοι ἀπόσχωνται·
[22, 7]	θεὸν Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων· ἄξια	ταῦτα	τοῦ Ἀπόλλωνος, ἄξια τοῦ Διός.
[22, 6]	κακῶν τῷ μήπω μαθόντι, ὅπως	ταῦτα	φυλακτέον; ἢ τί πλέον Ἀθηναίοις
[22, 2]	πολλῷ καὶ ᾠδῇ αὐτοσχεδίῳ· καὶ	ταῦτα,	ὡς φῆς, ὑπεριδὼν παρ´ ἄλλοις
[22, 7]	ποτέ τοι χαρίεντ´ ἐπὶ νηὸν	ἔρεψα,	εἰ δήποτέ τοι κατὰ πίονα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/04/2008