Chapitre
[1]	ὀδύνην ἐμαυτοῦ ταύτῃ παραμυθούμενος, τὸ	τῷ	μὴ πιέζειν αὐτὴν τῇ σιγῇ,
[3]	ἀλλοιοῦσι, δυσχεραίνουσι, πάντοτε ἐκείνην βλέποντες.	Ὢ	χαλεπῶν πραγμάτων. Λύκος μὲν καὶ
[1]	τῶν δαιμόνων. Καὶ οὔτε τῷ	φόβῳ	τῶν γινομένων καταπλαγέντες, οὔτε τῷ
[4]	τῆς νόσου· οὕτω δὴ ἐργάσομαι	κἀγώ.	Εἰ γὰρ τὸ παλαιὸν ὁ
[4]	ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει τὰς εὐθύνας·	ἐγὼ	δὲ τῆς ἁπάντων σωτηρίας ὑπεύθυνος.
[4]	εὐθύνας. Διά τοι τοῦτο καὶ	ἐγὼ,	καίτοι γε μέλλων λυπεῖν, οὐδενὸς
[1]	ἐμοὶ πλημμέλημα; Τοῦτον δὴ καὶ	ἐγὼ	μιμήσομαι, καὶ ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς
[1]	γέλωτα, μᾶλλον δὲ θρῆνον φερούσης.	Ἐγὼ	οὖν οἴκοι καθήμενος, καὶ τῆς
[2]	τῆς ἐπιθυμίας ἀνάπτεται. Καὶ τί	λέγω	τὸ θέατρον; Ἐν ἀγορᾷ πολλάκις
[2]	Θεοῦ μισθωσάμενος οἶκον, τὸν κόσμον	λέγω	τοῦτον, οὐκ ἀπέδωκας τὸν μισθόν.
[4]	οἰκοδομήν. ~δʹ Διὰ δὲ τοῦτο	προλέγω,	καὶ λαμπρᾷ βοῶ τῇ φωνῇ,
[4]	γὰρ, φησὶν, οὐχ ὑπακούσῃ τῷ	λόγῳ	ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον
[1]	Πῶς δυνησόμεθα τὸν Θεὸν λοιπὸν	ἵλεω	ποιῆσαι; πῶς καταλλάξαι ὀργιζόμενον; Πρὸ
[4]	τομώτερον· εἰ καὶ μὴ πῦρ	βαστάζω,	ἀλλ´ ἔστι μοι διδασκαλία πυρὸς
[4]	ἐπιβαινέτω, ἀλλὰ καὶ ἀφ´ ὑμῶν	ἐπιτιμάσθω,	καὶ κοινὸς ἔστω πολέμιος. Εἴ
[1]	εἰκῆ καὶ μάτην καὶ ἐπὶ	κακῷ	δαπανῶν. ~βʹ Ἦ οὐκ οἶσθα
[4]	ταῖς τῶν ἀνθρώπων οἰκίαις ἂν	ἁλῷ	τις τῶν οἰκετῶν ἀργύριον ἢ
[4]	λυπεῖν, οὐδενὸς φείσομαι τῶν ἐπαχθεστέρων.	Πολλῷ	γὰρ βέλτιον ἐνταῦθα λυπηθέντας ἡμᾶς
[4]	οἱ συνειδότες καὶ μὴ καταγγείλαντες,	πολλῷ	μᾶλλον ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἐρεῖ
[4]	ἦν, ἐξεβάλλετο μετὰ τοῦ διαδήματος,	πολλῷ	μᾶλλον ἡμεῖς τὸν τὴν ψυχὴν
[3]	τὴν Βαβυλωνίαν κάμινον, μᾶλλον δὲ	πολλῷ	χαλεπωτέραν· οὐ γὰρ στυππίον καὶ
[3]	τρωθεὶς, περιδιώκει τὴν τρώσασαν, ὥστε	πολλῷ	χαλεπώτερον βέλος λαβεῖν, καὶ ἐνηδυπαθεῖν
[2]	ἀπαντήσωμεν γυναικὶ, θορυβούμεθα· σὺ δὲ	ἄνω	καθήμενος, ὅπου τοσαύτη πρὸς ἀσχημοσύνην
[3]	τῷ πυρὶ γίνεται, καὶ πάντα	ἄνω	καὶ κάτω. Καὶ καθάπερ οἱ
[1]	πρὸς τὸ βραβεῖον ἤλασας τῆς	ἄνω	κλήσεως, οὐκ ἀπὸ μύσους εἰς
[1]	ἔκυπτον καὶ ἐνεκαλυπτόμην· τῶν μὲν	ἄνω	τοιαῦτα ἀσχημονούντων, τῶν δὲ κάτω
[4]	ὥστε δυνηθῆναι παραστῆναι τῷ βήματι	ἐκείνῳ	τῷ φοβερῷ, μὴ ἔχων σπῖλον
[4]	γὰρ τὸ παλαιὸν ὁ λεπρὸς	ἔξω	τῆς παρεμβολῆς ἐκελεύετο καθῆναι, κἂν
[4]	δὲ τοῦτο προλέγω, καὶ λαμπρᾷ	βοῶ	τῇ φωνῇ, ὅτι εἴ τις
[2]	κατακαύσει; Ἀποδήσει τις πῦρ ἐν	κόλπῳ,	τὰ δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει;
[3]	εἴσοδον ἀποφράξομεν. Πῶς καὶ τίνι	τρόπῳ;	Εἰ τοὺς νοσοῦντας ὑγιαίνοντας ἴδοιμεν·
[1]	δὴ καὶ ἐγὼ μιμήσομαι, καὶ	ἐρῶ	πρὸς ὑμᾶς πάλιν· Ταῦτα ἀνεκτά;
[4]	παραστῆναι τῷ βήματι ἐκείνῳ τῷ	φοβερῷ,	μὴ ἔχων σπῖλον ἢ ῥυτίδα,
[3]	ἰδεῖν τὴν ὀδύνην. Νῦν γοῦν	ὁρῶ	μεταξὺ τῶν λόγων τούτων τὰ
[4]	ἀκούσαντες τὴν ἀπόφασιν (καὶ γὰρ	ὁρῶ	πάντας στυγνάζοντας καὶ συνεσταλμένους ὄντας)
[2]	καὶ τῇ γνώμῃ τὴν ἁμαρτίαν	εἰργάσω.	Καὶ οὐδὲ κατὰ τὸν καιρὸν
[4]	περιβόλων, οὐ μεταδώσω μυστηρίων, οὐκ	ἀφήσω	τῆς ἱερᾶς ἅψασθαι τραπέζης· ἀλλ´
[4]	αὐτομολήσειε λύμην, οὐ δέξομαι αὐτὸν	εἴσω	τουτωνὶ τῶν περιβόλων, οὐ μεταδώσω
[4]	εἴσω τουτωνὶ τῶν περιβόλων, οὐ	μεταδώσω	μυστηρίων, οὐκ ἀφήσω τῆς ἱερᾶς
[4]	κἂν φορτικὸν, ὥστε δυνηθῆναι παραστῆναι	τῷ	βήματι ἐκείνῳ τῷ φοβερῷ, μὴ
[4]	πῶς ἤνεγκας; πῶς οὐκ ἀπήγγειλας	τῷ	ἱερεῖ; καὶ οὐ τὰς τυχούσας
[4]	τις γὰρ, φησὶν, οὐχ ὑπακούσῃ	τῷ	λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς,
[1]	φόβῳ τῶν γινομένων καταπλαγέντες, οὔτε	τῷ	μεγέθει τῶν κατορθωμάτων τῶν ἀποστολικῶν
[3]	(τοσούτων, καὶ τὴν διάνοιαν ἔχων	τῷ	πάθει δουλεύουσαν; Καὶ τί δεῖ
[3]	πίσσα, ἀλλὰ τὰ εἰρημένα τροφὴ	τῷ	πυρὶ γίνεται, καὶ πάντα ἄνω
[3]	γυνή· ἀλλὰ τῇ γνώμῃ, καὶ	τῷ	συνειδότι ἐγκαθημένην, καὶ ἀνάπτουσαν ἔνδον
[1]	τῶν τῆς οἰκουμένης ἀγαθῶν ἀναπέμπειν	τῷ	ταῦτα ποιήσαντι· τότε σὺ καταλιπὼν
[3]	χαλεπώτερον βέλος λαβεῖν, καὶ ἐνηδυπαθεῖν	τῷ	τραύματι· ὅπερ δὴ πάντων ἐστὶ
[4]	δυνηθῆναι παραστῆναι τῷ βήματι ἐκείνῳ	τῷ	φοβερῷ, μὴ ἔχων σπῖλον ἢ
[1]	κατὰ τῶν δαιμόνων. Καὶ οὔτε	τῷ	φόβῳ τῶν γινομένων καταπλαγέντες, οὔτε
[1]	ἄνω τοιαῦτα ἀσχημονούντων, τῶν δὲ	κάτω	ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ ἡνιόχους
[3]	γίνεται, καὶ πάντα ἄνω καὶ	κάτω.	Καὶ καθάπερ οἱ πυρέττοντες, οὐδὲν
[2]	θεωρήσας ἂν εἰς ἔννοιαν λάβῃς,	κάτω	κύπτεις· τολμᾷς εἰπεῖν ὡς οὐδὲν
[4]	τῇ αὐτῇ πορνείᾳ τῆς ἐκκλησίας	ἐπιβαινέτω,	ἀλλὰ καὶ ἀφ´ ὑμῶν ἐπιτιμάσθω,
[4]	ἀφ´ ὑμῶν ἐπιτιμάσθω, καὶ κοινὸς	ἔστω	πολέμιος. Εἴ τις γὰρ, φησὶν,
[4]	τοῦτον σημειοῦσθε, καὶ μὴ συναναμίγνυσθε	αὐτῷ.	Τοῦτο δὲ ποιήσατε· μήτε λόγου
[4]	μεταδοῦναι τοῖς λοιποῖς τῆς νόσου·	οὕτω	δὴ ἐργάσομαι κἀγώ. Εἰ γὰρ
[4]	ἐλαύνοντες, εἰς τὴν σαγήνην ἐμβάλλουσιν·	οὕτω	δὴ καὶ ἡμεῖς τοὺς ἐκθηριωθέντας
[3]	καὶ κατὰ τῶν διακονούντων λυττῶντες·	οὕτω	δὴ καὶ οἱ τὴν χαλεπὴν
[1]	περὶ τῶν ἐσχάτων κινδυνεύοντες δεδοίκασιν·	οὕτω	καὶ ἐμοὶ χαλεπώτεραι αἱ κραυγαὶ
[4]	ἀρχὴν παραινέσει καὶ συμβολῇ ἐχρησάμην,	οὕτω	καὶ νῦν μετὰ τοσαύτην παραίνεσιν
[1]	αὐτοῖς καθ´ ὑμῶν ἐντυχεῖν βούλομαι.	Οὕτω	καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησε τοῖς
[2]	καὶ μέχρι ἑνὸς ἀπαιτοῦμεν ὀβολοῦ·	οὕτω	καὶ ὁ Θεὸς τῶν ἡμερῶν
[1]	κατορθωμάτων τῶν ἀποστολικῶν παιδευθέντες, ἀθρόον	οὕτω	μιᾶς μεταξὺ γενομένης ἡμέρας, σκιρτᾷς
[4]	μήτε ἐξόδου, μήτε ἀγορᾶς· καὶ	οὕτω	ῥᾳδίως αὐτοὺς ἀνακτησόμεθα. Καὶ καθάπερ
[4]	ἐπαγάγωμεν. Εἰ γὰρ μὴ σιδήριον	ἔχω,	ἀλλ´ ἔχω λόγον σιδήρου τομώτερον·
[4]	γὰρ μὴ σιδήριον ἔχω, ἀλλ´	ἔχω	λόγον σιδήρου τομώτερον· εἰ καὶ
[4]	τομὴν ἐπαγαγεῖν. Καὶ γὰρ ἐνιαυτὸν	ἔχω	λοιπὸν τῆς πόλεως ἐπιβὰς τῆς
[3]	μέτωπα τύπτοντας, καὶ πολλὴν ὑμῖν	ἔχω	χάριν, ὅτι δῆμος οὕτως ἐστὲ
[2]	αὐτήν; Τί οὖν ἐὰν μὴ	ἐμβλέψω,	φησὶ, πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι; Καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/06/2009