Chapitre
[1]	τὰς ἱπποδρομίας καὶ τὰ θέατρα.	~αʹ	(Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Ὑμῖν
[1]	τίνος ἕνεκεν οὐκ ἔζευξας τὰ	ἄλογα	ἐν σοὶ πάθη, θυμὸν καὶ
[1]	κορυφαίους ἐτρέχομεν, τὸν Πέτρον τὴν	κρηπῖδα	τῆς πίστεως, τὸν Παῦλον τὸ
[1]	λῃστὴς εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐπανήγετο	πατρίδα,	κατάρα ἐλύετο, καὶ ἁμαρτία ἠφανίζετο,
[1]	καὶ τὸν μακάριον Ἀνδρέαν, τὴν	ξυνωρίδα	τῶν ἀποστόλων, Παῦλον καὶ Τιμόθεον.
[4]	φοβερῷ, μὴ ἔχων σπῖλον ἢ	ῥυτίδα,	ἤ τι τῶν τοιούτων. Γένοιτο
[3]	ὁ ποιμὴν ἐκεῖνος τὰ ἐνενήκοντα	ἐννέα	διὰ τοῦτο καταλιπὼν πρόβατα, ἐπὶ
[4]	γὰρ τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι	βουλόμεθα,	ἀλλὰ τὸ ὄνειδος τῆς Ἐκκλησίας
[1]	Τί (δὲ ἐροῦμεν; ἢ τί	ἀπολογησόμεθα,	εἰ ξένος τίς ποθεν ἐπιστὰς
[2]	Τί οὖν ἐροῦμεν; τί δὲ	ἀπολογησόμεθα,	ὅταν τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀπαιτώμεθα
[1]	ὀφθαλμῶν τῶν ὑμετέρων τιθέναι. Πῶς	δυνησόμεθα	τὸν Θεὸν λοιπὸν ἵλεω ποιῆσαι;
[4]	ἀγορᾶς· καὶ οὕτω ῥᾳδίως αὐτοὺς	ἀνακτησόμεθα.	Καὶ καθάπερ οἱ κυνηγοὶ τὰ
[2]	ἀγορᾷ πολλάκις ἐὰν ἀπαντήσωμεν γυναικὶ,	θορυβούμεθα·	σὺ δὲ ἄνω καθήμενος, ὅπου
[4]	καὶ ὑμεῖς σώζοισθε, καὶ ἡμεῖς	εὐφραινώμεθα,	καὶ ὁ Θεὸς δοξάζηται νῦν
[2]	ἀπολογησόμεθα, ὅταν τῆς ἡμέρας ἐκείνης	ἀπαιτώμεθα	εὐθύνας; Ἥλιος ἀνέτειλε διὰ σὲ,
[2]	κακῷ δαπανῶν. ~βʹ Ἦ οὐκ	οἶσθα	ὅτι καθάπερ ἡμεῖς ἀργύριον τοῖς
[4]	τῶν ἐπαχθεστέρων. Πολλῷ γὰρ βέλτιον	ἐνταῦθα	λυπηθέντας ἡμᾶς ἐξελέσθαι τῆς μελλούσης
[3]	τῆς γεέννης καὶ τῆς κολάσεως	ἐνταῦθα	τὴν ἐσχάτην ἑαυτοὺς ἀπαιτεῖτε δίκην.
[3]	χαλεπωτέραν· οὐ γὰρ στυππίον καὶ	νάφθα	καὶ πίσσα, ἀλλὰ τὰ εἰρημένα
[1]	τοὺς ἄθλους αὐτῶν ἀνακηρύττοντες, τὰ	τρόπαια	καὶ τὰς νίκας τὰς κατὰ
[2]	τεχθέντων. Καὶ ποία κακία; φησί.	Διὰ	γὰρ τοῦτο ὀδυνῶμαι, ὅτι καὶ
[4]	καθαίρεσιν, ἀλλ´ εἰς οἰκοδομήν. ~δʹ	Διὰ	δὲ τοῦτο προλέγω, καὶ λαμπρᾷ
[4]	δὲ τῆς ἁπάντων σωτηρίας ὑπεύθυνος.	Διὰ	δὴ τοῦτο οὐ παύσομαι πάντα
[3]	λύμην λαμβάνοντες, ἐκεῖθεν κατέρχεσθε, καὶ	διὰ	μικρὰν ἡδονὴν διηνεκῆ τὴν ὀδύνην
[2]	ἀστέρων ἀνέλαμψε χορός· ἔπνευσαν ἄνεμοι	διὰ	σὲ, ἔδραμον ποταμοί· σπέρματα ἐβλάστησαν
[2]	ἐκείνης ἀπαιτώμεθα εὐθύνας; Ἥλιος ἀνέτειλε	διὰ	σὲ, καὶ σελήνη τὴν νύκτα
[2]	σὲ, ἔδραμον ποταμοί· σπέρματα ἐβλάστησαν	διὰ	σὲ, καὶ φυτὰ ἀνεδόθη, καὶ
[2]	παρῆλθε· καὶ ταῦτα πάντα γέγονε	διὰ	σέ· σὺ δὲ τῶν κτισμάτων
[3]	πῶς ἂν ἐπιζητήσειε τὸν ἰατρόν;	Διὰ	ταῦτα ὀδυνῶμαι καὶ διακόπτομαι, ὅτι
[3]	οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν τοῖς διακονουμένοις,	διὰ	τὴν τοῦ νοσήματος κακίαν δυσάρεστοι
[4]	οὐχ ὑπακούσῃ τῷ λόγῳ ἡμῶν	διὰ	τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, καὶ
[4]	οὐ τὰς τυχούσας ἀπαιτηθήσῃ εὐθύνας.	Διά	τοι τοῦτο καὶ ἐγὼ, καίτοι
[3]	ποιμὴν ἐκεῖνος τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα	διὰ	τοῦτο καταλιπὼν πρόβατα, ἐπὶ τὸ
[3]	ἀλγοῦντας ὑπὲρ τῶν ἀδελφικῶν τραυμάτων.	Διὰ	τοῦτο ὀδυνῶμαι καὶ κόπτομαι, ὅτι
[2]	σου ἀηδεστέρα φαίνεται, καὶ τὰ	παιδία	φορτικώτερα, καὶ οἱ οἰκέται ἐπαχθεῖς,
[2]	οἴκων ἀνατροπαί; οὐκ ἐντεῦθεν σωφροσύνης	ἀπώλεια;	οὐκ ἐντεῦθεν γάμων διαιρέσεις; οὐκ
[4]	τοίνυν τῶν ἐπιμενόντων τῇ αὐτῇ	πορνείᾳ	τῆς ἐκκλησίας ἐπιβαινέτω, ἀλλὰ καὶ
[2]	ἐγένου πεπληρωμένος, καὶ ἐρωτᾷς, ποία	κακία;	ἦ οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ
[2]	τοὺς τοιούτους ἀποκαλῶν, καὶ τῇ	κακίᾳ	τὴν ψυχὴν ἀπολλύντας τῶν τεχθέντων.
[2]	ἀπολλύντας τῶν τεχθέντων. Καὶ ποία	κακία;	φησί. Διὰ γὰρ τοῦτο ὀδυνῶμαι,
[2]	οἱ οἰκέται ἐπαχθεῖς, καὶ ἡ	οἰκία	περιττὴ, καὶ αἱ συνήθεις φροντίδες
[4]	πῦρ βαστάζω, ἀλλ´ ἔστι μοι	διδασκαλία	πυρὸς θερμοτέρα, εὐτονώτερον δυναμένη καίειν.
[0]	ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,	ΟΜΙΛΙΑ.	Πρὸς τοὺς καταλείψαντας τὴν ἐκκλησίαν
[3]	μόνον ὦσιν, οὐχ ἡ τυχοῦσα	ζημία·	κἂν πέντε, κἂν δύο, κἂν
[2]	συνεπλάκης τῇ πόρνῃ, ἀλλὰ τῇ	ἐπιθυμίᾳ	(συνεγένου, καὶ τῇ γνώμῃ τὴν
[1]	κατακλίνων, τὰ ἄλλα ἅπαντα τῇ	πλεονεξίᾳ	τῆς ὑγρᾶς κατασήπων οὐσίας· λιτανεῖαι
[2]	Μοιχείας ἐγένου πεπληρωμένος, καὶ ἐρωτᾷς,	ποία	κακία; ἦ οὐκ ἤκουσας τοῦ
[2]	ψυχὴν ἀπολλύντας τῶν τεχθέντων. Καὶ	ποία	κακία; φησί. Διὰ γὰρ τοῦτο
[1]	καταλλάξαι ὀργιζόμενον; Πρὸ τριῶν ἡμερῶν	ἐπομβρία	καὶ ὑετὸς κατεῤῥήγνυτο πάντα παρασύρων,
[3]	καὶ λέων, καὶ τὰ λοιπὰ	θηρία	τοξευόμενα φεύγει τὸν κυνηγέτην· ἄνθρωπος
[3]	τιμωρίαι, καὶ κολάσεις, καὶ τὰ	μυρία	θαύματα, καὶ αἱ ποικίλαι τοῦ
[2]	τὰ μέλη τὰ πορνικὰ, καὶ	μυρία	τραύματα λαβὼν ἀναχωρεῖς. Οὐκ ἐντεῦθεν
[1]	ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἐσταυροῦτο, καὶ	θυσία	τοιαύτη προσεφέρετο, καὶ παράδεισος ἠνοίγετο,
[3]	συμβουλευόντων, μηδὲ ὑμῶν παραινούντων, τῇ	ἐξουσίᾳ	χρήσομαι λοιπὸν, ᾗ ὁ Θεὸς
[2]	τῆς ἀναισχυντίας εἰσιοῦσαν, χρυσᾶ περιβεβλημένην	ἱμάτια,	μαλακιζομένην, θρυπτομένην, ᾄσματα ᾄδουσαν πορνικὰ,
[2]	πῦρ ἐν κόλπῳ, τὰ δὲ	ἱμάτια	οὐ κατακαύσει; Οὕτως ὁ εἰσιὼν
[3]	κακίαν δυσάρεστοι πρὸς πάντας εἰσὶ,	σιτία	διακρουόμενοι, καὶ ἰατροὺς κακίζοντες, καὶ
[1]	ἐπανήγετο πατρίδα, κατάρα ἐλύετο, καὶ	ἁμαρτία	ἠφανίζετο, καὶ ὁ χρόνιος ἀνῃρεῖτο
[3]	Ὀλίγοι εἰσὶν οἱ ἀποβουκολισθέντες. Κἂν	δέκα	μόνον ὦσιν, οὐχ ἡ τυχοῦσα
[2]	κατακαύσει; Οὕτως ὁ εἰσιὼν εἰς	γυναῖκα	ἀλλοτρίαν. Εἰ γὰρ καὶ μὴ
[2]	τοσαύτη πρὸς ἀσχημοσύνην παράκλησις, ὁρῶν	γυναῖκα	πόρνην γυμνῇ τῇ κεφαλῇ μετὰ
[1]	μετεῤῥυθμίζετο· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ,	ἡνίκα	νηστεύειν καὶ δοξολογεῖν ἔδει, καὶ
[2]	ἡ διάκρισις, τὰ μέλη τὰ	πορνικὰ,	καὶ μυρία τραύματα λαβὼν ἀναχωρεῖς.
[2]	ἱμάτια, μαλακιζομένην, θρυπτομένην, ᾄσματα ᾄδουσαν	πορνικὰ,	κατακεκλασμένα μέλη, αἰσχρὰ προϊεμένην ῥήματα,
[2]	μὴ γὰρ σίδηρος; Σάρκα περίκεισαι,	σάρκα	ἀνθρωπίνην, ἥτις χόρτου χαλεπώτερον ὑπὸ
[2]	τὸ σῶμα; μὴ γὰρ σίδηρος;	Σάρκα	περίκεισαι, σάρκα ἀνθρωπίνην, ἥτις χόρτου
[4]	αὐτῇ πορνείᾳ τῆς ἐκκλησίας ἐπιβαινέτω,	ἀλλὰ	καὶ ἀφ´ ὑμῶν ἐπιτιμάσθω, καὶ
[4]	αὐτὸς κολάζεται μόνον ὁ ἁλοὺς,	ἀλλὰ	καὶ οἱ συνειδότες καὶ μὴ
[2]	οὐκ ἤρκεσε τῇ προτέρᾳ ἡμέρᾳ,	ἀλλὰ	καὶ τὴν δευτέραν, ὅτε ἀναπαῦσαι
[2]	κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον μόνον,	ἀλλὰ	καὶ τοῦ θεάτρου λυθέντος, ἀπελθούσης
[4]	κρίμα, εἰ παρίδητε τοσαύτην ἀπώλειαν,	ἀλλὰ	μεγίστην ἕξετε τιμωρίαν. Εἰ γὰρ
[4]	θηρίων οὐκ ἐξ ἑνὸς μέρους,	ἀλλὰ	πάντοθεν ἐλαύνοντες, εἰς τὴν σαγήνην
[4]	ἀργύριον, οὐδὲ χρυσοῦν σκεῦος κλαπὲν,	ἀλλὰ	σωφροσύνην συληθεῖσαν, καὶ τὸν λαβόντα
[3]	στυππίον καὶ νάφθα καὶ πίσσα,	ἀλλὰ	τὰ εἰρημένα τροφὴ τῷ πυρὶ
[3]	γὰρ ἂν ἐξήλασεν ἡ γυνή·	ἀλλὰ	τῇ γνώμῃ, καὶ τῷ συνειδότι
[2]	καὶ μὴ συνεπλάκης τῇ πόρνῃ,	ἀλλὰ	τῇ ἐπιθυμίᾳ (συνεγένου, καὶ τῇ
[3]	ἀνέρχῃ μόνος εἰς τὴν οἰκίαν,	ἀλλὰ	τὴν πόρνην ἔχων μετὰ σεαυτοῦ,
[4]	τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι βουλόμεθα,	ἀλλὰ	τὸ ὄνειδος τῆς Ἐκκλησίας ἀποκρούσασθαι.
[2]	γὰρ τοῦ θεωρῆσαι μὴ κρατῶν,	ἀλλὰ	τοσαύτην σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου
[1]	ἀφαρπάζων, στάχυας κομῶντας κατακλίνων, τὰ	ἄλλα	ἅπαντα τῇ πλεονεξίᾳ τῆς ὑγρᾶς
[3]	δουλεύουσαν; Καὶ τί δεῖ τὰ	ἄλλα	λέγειν; Ἀπὸ τῶν νῦν παρ´
[1]	αὐτὴν ᾐδέσθητε, ἐν ᾗ τὰ	σύμβολα	τῆς σωτηρίας τοῦ γένους ἡμῶν
[1]	οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν ἐμοὶ	πλημμέλημα;	Τοῦτον δὴ καὶ ἐγὼ μιμήσομαι,
[4]	γὰρ τὸ τυχὸν ὑμῖν ἐστι	κρίμα,	εἰ παρίδητε τοσαύτην ἀπώλειαν, ἀλλὰ
[2]	Μὴ γὰρ λίθος σοι τὸ	σῶμα;	μὴ γὰρ σίδηρος; Οὐ γὰρ
[2]	Μὴ γὰρ λίθος σοι τὸ	σῶμα;	μὴ γὰρ σίδηρος; Σάρκα περίκεισαι,
[4]	συληθεῖσαν, καὶ τὸν λαβόντα τὸ	σῶμα	τὸ τίμιον, καὶ τοιαύτης μετασχόντα
[3]	νάφθα καὶ πίσσα, ἀλλὰ τὰ	εἰρημένα	τροφὴ τῷ πυρὶ γίνεται, καὶ
[3]	λέων, καὶ τὰ λοιπὰ θηρία	τοξευόμενα	φεύγει τὸν κυνηγέτην· ἄνθρωπος δὲ
[2]	μαλακιζομένην, θρυπτομένην, ᾄσματα ᾄδουσαν πορνικὰ,	κατακεκλασμένα	μέλη, αἰσχρὰ προϊεμένην ῥήματα, ἀσχημονοῦσαν
[4]	ὥσπερ οἱ ποιμένες τὰ ψώρας	ἐμπεπλησμένα	πρόβατα τῶν ὑγιαινόντων ἀπείργουσιν, ὥστε
[3]	ψυχή ἐστι, δι´ ἣν τὰ	ὁρώμενα	πάντα γέγονεν· δι´ ἣν νόμοι,
[4]	νοσοῦντας καὶ παρανομοῦντας τῶν ἀδελφῶν,	ἵνα	διηνεκῶς αὐτοὺς ἔχητε. Οὐδὲ γὰρ
[2]	νοσῶν, οὐκ οἶδας ὅτι νοσεῖς,	ἵνα	καὶ τὸν ἰατρὸν ἐπιζητήσῃς. Μοιχείας
[4]	μεῖζον προκόψαι κοσμιότητος καὶ σωφροσύνης·	ἵνα	καὶ ὑμεῖς σώζοισθε, καὶ ἡμεῖς
[4]	ἐργάζεσθαι. Ἐκβαλλέσθωσαν τοίνυν οἱ τοιοῦτοι,	ἵνα	οἵ τε ὑγιαίνοντες ἡμῖν ὑγιεινότεροι
[1]	ἀποστόλων, Παῦλον καὶ Τιμόθεον. Μετ´	ἐκεῖνα,	τῆς ὀργῆς λυθείσης, καὶ πέλαγος
[3]	μὲν καὶ λέων, καὶ τὰ	λοιπὰ	θηρία τοξευόμενα φεύγει τὸν κυνηγέτην·
[3]	μεταξὺ τῶν λόγων τούτων τὰ	μέτωπα	τύπτοντας, καὶ πολλὴν ὑμῖν ἔχω
[4]	οἰκτροὶ, ἀλλ´ ὅμως ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν	παρὰ	τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος τὴν
[2]	τὴν ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον	παρὰ	τοῦ Θεοῦ μισθωσάμενος οἶκον, τὸν
[1]	εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐπανήγετο πατρίδα,	κατάρα	ἐλύετο, καὶ ἁμαρτία ἠφανίζετο, καὶ
[4]	περιορῶμεν. Τότε δὲ καὶ ἐκεῖνοι	σφόδρα	ἡμᾶς ἐπαινέσουσι, καὶ θαυμάσονται τὴν
[4]	Εἰ γὰρ εὐτελεῖς ἡμεῖς καὶ	σφόδρα	οἰκτροὶ, ἀλλ´ ὅμως ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν
[2]	Καὶ οὐκ ἤρκεσε τῇ προτέρᾳ	ἡμέρᾳ,	ἀλλὰ καὶ τὴν δευτέραν, ὅτε
[2]	τὴν οἰκείαν ἐτήρησε τάξιν, καὶ	ἡμέρα	ἐφάνη καὶ (νὺξ παρῆλθε· καὶ
[1]	πάντα μετεῤῥυθμίζετο· ἐν ἐκείνῃ τῇ	ἡμέρᾳ,	ἡνίκα νηστεύειν καὶ δοξολογεῖν ἔδει,
[4]	ἀλλ´ ἔστι μοι διδασκαλία πυρὸς	θερμοτέρα,	εὐτονώτερον δυναμένη καίειν. Μὴ οὖν
[2]	μισθόν. Καὶ οὐκ ἤρκεσε τῇ	προτέρᾳ	ἡμέρᾳ, ἀλλὰ καὶ τὴν δευτέραν,
[2]	αἰχμάλωτος, καὶ ἡ γυνή σου	ἀηδεστέρα	φαίνεται, καὶ τὰ παιδία φορτικώτερα,
[2]	ἀηδεστέρα φαίνεται, καὶ τὰ παιδία	φορτικώτερα,	καὶ οἱ οἰκέται ἐπαχθεῖς, καὶ
[1]	τῇ ἀγορᾷ ἡνιόχους κροτούντων, καὶ	χαλεπώτερα	ἐκείνων βοώντων. Τί (δὲ ἐροῦμεν;
[2]	εἰς τὰ τῆς πονηρίας ἐμβιβάζοντες	βάραθρα,	ὥστε οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι
[1]	δὲ κάτω ἐν μέσῃ τῇ	ἀγορᾷ	ἡνιόχους κροτούντων, καὶ χαλεπώτερα ἐκείνων
[2]	τί λέγω τὸ θέατρον; Ἐν	ἀγορᾷ	πολλάκις ἐὰν ἀπαντήσωμεν γυναικὶ, θορυβούμεθα·
[4]	Διὰ δὲ τοῦτο προλέγω, καὶ	λαμπρᾷ	βοῶ τῇ φωνῇ, ὅτι εἴ
[0]	πρὸς τὰς ἱπποδρομίας καὶ τὰ	θέατρα.	~αʹ (Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά;
[2]	ἀπὸ τῆς ἐγγινομένης κακίας, ἐπὶ	θέατρα	πάλιν ἀνέβαινες, ἀπὸ καπνοῦ εἰς
[2]	ᾄσματα ᾄδουσαν πορνικὰ, κατακεκλασμένα μέλη,	αἰσχρὰ	προϊεμένην ῥήματα, ἀσχημονοῦσαν τοιαῦτα, ἅπερ
[1]	οὐσίας· λιτανεῖαι καὶ ἱκετηρίαι, καὶ	πᾶσα	ἡμῶν ἡ πόλις ὥσπερ χείμαῤῥος
[1]	ἐντυγχάνων ἔλεγε· Λαός μου, τί	ἐποίησά	σοι, καὶ τί ἐλύπησά σε,
[1]	τί ἐλύπησά σε, ἢ τί	παρηνώχλησά	σοι; ἀποκρίθητί μοι. Καὶ πάλιν·
[1]	τί ἐποίησά σοι, καὶ τί	ἐλύπησά	σε, ἢ τί παρηνώχλησά σοι;
[3]	γὰρ στυππίον καὶ νάφθα καὶ	πίσσα,	ἀλλὰ τὰ εἰρημένα τροφὴ τῷ
[1]	τῶν ἀποστόλων; ταῦτα ἡ τοιοῦτον	λαβοῦσα	ὑποφήτην; ταῦτα ὁ δῆμος ὁ
[3]	δέκα μόνον ὦσιν, οὐχ ἡ	τυχοῦσα	ζημία· κἂν πέντε, κἂν δύο,
[2]	μετὰ πολλῆς τῆς ἀναισχυντίας εἰσιοῦσαν,	χρυσᾶ	περιβεβλημένην ἱμάτια, μαλακιζομένην, θρυπτομένην, ᾄσματα
[1]	γηπόνων ἀφαρπάζων, στάχυας κομῶντας κατακλίνων,	τὰ	ἄλλα ἅπαντα τῇ πλεονεξίᾳ τῆς
[3]	πάθει δουλεύουσαν; Καὶ τί δεῖ	τὰ	ἄλλα λέγειν; Ἀπὸ τῶν νῦν
[1]	ὁρᾷν, τίνος ἕνεκεν οὐκ ἔζευξας	τὰ	ἄλογα ἐν σοὶ πάθη, θυμὸν
[2]	σίδηρος; Οὐ γὰρ παραιτήσομαι πάλιν	τὰ	αὐτὰ εἰπεῖν. Μὴ γὰρ τῶν
[2]	ψυχῇ, τὰ ῥήματα, τὰ σχήματα,	τὰ	βλέμματα, ἡ βάδισις, ὁ ῥυθμὸς,
[2]	Ἀποδήσει τις πῦρ ἐν κόλπῳ,	τὰ	δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει; Οὕτως
[3]	τοὺς νοσοῦντας ὑγιαίνοντας ἴδοιμεν· εἰ	τὰ	δίκτυα τῆς διδασκαλίας ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν
[4]	ἐκθηριωθέντας συνελάσωμεν, καὶ ταχέως εἰς	τὰ	δίκτυα τῆς σωτηρίας ἐμβαλοῦμεν, ἡμεῖς
[4]	ἀνακτησόμεθα. Καὶ καθάπερ οἱ κυνηγοὶ	τὰ	δυσάλωτα τῶν θηρίων οὐκ ἐξ
[3]	καὶ νάφθα καὶ πίσσα, ἀλλὰ	τὰ	εἰρημένα τροφὴ τῷ πυρὶ γίνεται,
[3]	Ἐπεὶ καὶ ὁ ποιμὴν ἐκεῖνος	τὰ	ἐνενήκοντα ἐννέα διὰ τοῦτο καταλιπὼν
[0]	αὐτομολήσαντας πρὸς τὰς ἱπποδρομίας καὶ	τὰ	θέατρα. ~αʹ (Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα
[1]	ἔχει τὴν ὠφέλειαν. Ἀλλ´ ἀφεὶς	τὰ	κατὰ σαυτὸν ἁπλῶς καὶ ὡς
[3]	Λύκος μὲν καὶ λέων, καὶ	τὰ	λοιπὰ θηρία τοξευόμενα φεύγει τὸν
[2]	βάδισις, ὁ ῥυθμὸς, ἡ διάκρισις,	τὰ	μέλη τὰ πορνικὰ, καὶ μυρία
[3]	ὁρῶ μεταξὺ τῶν λόγων τούτων	τὰ	μέτωπα τύπτοντας, καὶ πολλὴν ὑμῖν
[3]	καὶ τιμωρίαι, καὶ κολάσεις, καὶ	τὰ	μυρία θαύματα, καὶ αἱ ποικίλαι
[3]	ὅτι ψυχή ἐστι, δι´ ἣν	τὰ	ὁρώμενα πάντα γέγονεν· δι´ ἣν
[2]	γυνή σου ἀηδεστέρα φαίνεται, καὶ	τὰ	παιδία φορτικώτερα, καὶ οἱ οἰκέται
[2]	ῥυθμὸς, ἡ διάκρισις, τὰ μέλη	τὰ	πορνικὰ, καὶ μυρία τραύματα λαβὼν
[2]	ἐκείνης ἐναπόκειταί σου τῇ ψυχῇ,	τὰ	ῥήματα, τὰ σχήματα, τὰ βλέμματα,
[1]	ἡμέραν αὐτὴν ᾐδέσθητε, ἐν ᾗ	τὰ	σύμβολα τῆς σωτηρίας τοῦ γένους
[2]	σου τῇ ψυχῇ, τὰ ῥήματα,	τὰ	σχήματα, τὰ βλέμματα, ἡ βάδισις,
[4]	συνεσταλμένους ὄντας) μεταβαλλέσθωσαν, καὶ λέλυται	τὰ	τῆς ἀποφάσεως. Ὥσπερ γὰρ ἐξουσίαν
[2]	προοιμίων τὴν ἀπειρόκακον ἡλικίαν εἰς	τὰ	τῆς πονηρίας ἐμβιβάζοντες βάραθρα, ὥστε
[4]	ἀλγήσατε, καὶ μικρὸν ἀποστράφητε τούτους	τὰ	τοιαῦτα νοσοῦντας καὶ παρανομοῦντας τῶν
[4]	ἀσφαλὲς ἡμῖν, οὐδὲ ἀκίνδυνον, σιγῇ	τὰ	τοιαῦτα φέρειν Ὑμῶν γὰρ ἕκαστος
[1]	καὶ τοὺς ἄθλους αὐτῶν ἀνακηρύττοντες,	τὰ	τρόπαια καὶ τὰς νίκας τὰς
[4]	τραπέζης· ἀλλ´ ὥσπερ οἱ ποιμένες	τὰ	ψώρας ἐμπεπλησμένα πρόβατα τῶν ὑγιαινόντων
[3]	ἐνενήκοντα ἐννέα διὰ τοῦτο καταλιπὼν	πρόβατα,	ἐπὶ τὸ ἓν ἔτρεχε, καὶ
[4]	οἱ ποιμένες τὰ ψώρας ἐμπεπλησμένα	πρόβατα	τῶν ὑγιαινόντων ἀπείργουσιν, ὥστε μὴ
[1]	τὴν ὠφέλειαν. Ἀλλ´ ἀφεὶς τὰ	κατὰ	σαυτὸν ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε
[2]	τὴν ἁμαρτίαν εἰργάσω. Καὶ οὐδὲ	κατὰ	τὸν καιρὸν ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ
[1]	τρόπαια καὶ τὰς νίκας τὰς	κατὰ	τῶν δαιμόνων. Καὶ οὔτε τῷ
[3]	πρὸς τοὺς οἰκείους ἀγανακτοῦντες, καὶ	κατὰ	τῶν διακονούντων λυττῶντες· οὕτω δὴ
[2]	πορνικὰ, κατακεκλασμένα μέλη, αἰσχρὰ προϊεμένην	ῥήματα,	ἀσχημονοῦσαν τοιαῦτα, ἅπερ ὁ θεωρήσας
[2]	ἐναπόκειταί σου τῇ ψυχῇ, τὰ	ῥήματα,	τὰ σχήματα, τὰ βλέμματα, ἡ
[2]	τῇ ψυχῇ, τὰ ῥήματα, τὰ	σχήματα,	τὰ βλέμματα, ἡ βάδισις, ὁ
[2]	τὰ ῥήματα, τὰ σχήματα, τὰ	βλέμματα,	ἡ βάδισις, ὁ ῥυθμὸς, ἡ
[2]	ἄνεμοι διὰ σὲ, ἔδραμον ποταμοί·	σπέρματα	ἐβλάστησαν διὰ σὲ, καὶ φυτὰ
[2]	χρυσᾶ περιβεβλημένην ἱμάτια, μαλακιζομένην, θρυπτομένην,	ᾄσματα	ᾄδουσαν πορνικὰ, κατακεκλασμένα μέλη, αἰσχρὰ
[3]	καὶ κολάσεις, καὶ τὰ μυρία	θαύματα,	καὶ αἱ ποικίλαι τοῦ Θεοῦ
[2]	μέλη τὰ πορνικὰ, καὶ μυρία	τραύματα	λαβὼν ἀναχωρεῖς. Οὐκ ἐντεῦθεν οἴκων
[1]	πάλιν· Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά;	Μετὰ	μακροὺς διαύλους λόγων, καὶ τοσαύτην
[2]	γυναῖκα πόρνην γυμνῇ τῇ κεφαλῇ	μετὰ	πολλῆς τῆς ἀναισχυντίας εἰσιοῦσαν, χρυσᾶ
[3]	οἰκίαν, ἀλλὰ τὴν πόρνην ἔχων	μετὰ	σεαυτοῦ, οὐ φανερῶς καὶ δήλως
[4]	τῇ φωνῇ, ὅτι εἴ τις	μετὰ	τὴν παραίνεσιν ταύτην καὶ διδασκαλίαν
[1]	γὰρ τῆς ἱπποδρομίας τὸ εἶδος	μετὰ	τῆς ἡδονῆς πολλὴν ἔχει τὴν
[2]	ὑπὲρ τοῦ τοιούτου τιθέμενος, πῶς	μετὰ	τὸ θεωρῆσαι δυνήσῃ μένειν ἀκηλίδωτος;
[4]	συμβολῇ ἐχρησάμην, οὕτω καὶ νῦν	μετὰ	τοσαύτην παραίνεσιν καὶ διδασκαλίαν ἀνάγκη
[4]	καθῆναι, κἂν βασιλεὺς ἦν, ἐξεβάλλετο	μετὰ	τοῦ διαδήματος, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς
[1]	ὑμᾶς πάλιν· Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα	φορητά;	Μετὰ μακροὺς διαύλους λόγων, καὶ
[1]	ἀπηνέχθης ἐκείνην; Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα	φορητά;	Οὐ γὰρ παύσομαι ταῦτα συνεχῶς
[1]	θέατρα. ~αʹ (Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα	φορητά;	Ὑμῖν γὰρ αὐτοῖς καθ´ ὑμῶν
[2]	πολιὰς κατῄσχυνον, καὶ νέοι τὴν	νεότητα	κατεκρήμνιζον, καὶ πατέρες παῖδας ἀνῆγον,
[1]	ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς πάλιν· Ταῦτα	ἀνεκτά;	ταῦτα φορητά; Μετὰ μακροὺς διαύλους
[1]	τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης ἐκείνην; Ταῦτα	ἀνεκτά;	ταῦτα φορητά; Οὐ γὰρ παύσομαι
[1]	καὶ τὰ θέατρα. ~αʹ (Ταῦτα	ἀνεκτά;	ταῦτα φορητά; Ὑμῖν γὰρ αὐτοῖς
[2]	διὰ σὲ, καὶ σελήνη τὴν	νύκτα	ἐφώτισε, καὶ ποικίλος ἀστέρων ἀνέλαμψε
[3]	τροφὴ τῷ πυρὶ γίνεται, καὶ	πάντα	ἄνω καὶ κάτω. Καὶ καθάπερ
[2]	καὶ (νὺξ παρῆλθε· καὶ ταῦτα	πάντα	γέγονε διὰ σέ· σὺ δὲ
[3]	ἐστι, δι´ ἣν τὰ ὁρώμενα	πάντα	γέγονεν· δι´ ἣν νόμοι, καὶ
[1]	καταλλαγὴ πρὸς ἀνθρώπους ἐγίνετο, καὶ	πάντα	μετεῤῥυθμίζετο· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ,
[1]	ἡμερῶν ἐπομβρία καὶ ὑετὸς κατεῤῥήγνυτο	πάντα	παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ στόματος,
[4]	Διὰ δὴ τοῦτο οὐ παύσομαι	πάντα	ποιῶν καὶ λέγων, κἂν λυπῆσαι
[1]	στάχυας κομῶντας κατακλίνων, τὰ ἄλλα	ἅπαντα	τῇ πλεονεξίᾳ τῆς ὑγρᾶς κατασήπων
[4]	τοῦ διαβόλου χωρίον, καὶ τοιαῦτα	παρανομήσαντα,	πῶς ἐσίγησας; πῶς ἤνεγκας; πῶς
[4]	ἀλλὰ σωφροσύνην συληθεῖσαν, καὶ τὸν	λαβόντα	τὸ σῶμα τὸ τίμιον, καὶ
[4]	τίμιον, καὶ τοιαύτης μετασχόντα θυσίας,	ἀπελθόντα	εἰς τὸ τοῦ διαβόλου χωρίον,
[3]	καὶ ὁ ποιμὴν ἐκεῖνος τὰ	ἐνενήκοντα	ἐννέα διὰ τοῦτο καταλιπὼν πρόβατα,
[3]	καὶ τὸν τῶν ἑκατὸν ἀριθμὸν	χωλεύοντα	δι´ ἐκείνου τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ
[4]	σῶμα τὸ τίμιον, καὶ τοιαύτης	μετασχόντα	θυσίας, ἀπελθόντα εἰς τὸ τοῦ
[4]	μᾶλλον ἡμεῖς τὸν τὴν ψυχὴν	λεπροῦντα	ταύτης ἐκβαλοῦμεν τῆς ἱερᾶς παρεμβολῆς.
[2]	Οὐ γὰρ παραιτήσομαι πάλιν τὰ	αὐτὰ	εἰπεῖν. Μὴ γὰρ τῶν μεγάλων
[2]	μέλη, αἰσχρὰ προϊεμένην ῥήματα, ἀσχημονοῦσαν	τοιαῦτα,	ἅπερ ὁ θεωρήσας ἂν εἰς
[1]	καὶ ἐνεκαλυπτόμην· τῶν μὲν ἄνω	τοιαῦτα	ἀσχημονούντων, τῶν δὲ κάτω ἐν
[4]	καὶ μικρὸν ἀποστράφητε τούτους τὰ	τοιαῦτα	νοσοῦντας καὶ παρανομοῦντας τῶν ἀδελφῶν,
[4]	τὸ τοῦ διαβόλου χωρίον, καὶ	τοιαῦτα	παρανομήσαντα, πῶς ἐσίγησας; πῶς ἤνεγκας;
[4]	ἡμῖν, οὐδὲ ἀκίνδυνον, σιγῇ τὰ	τοιαῦτα	φέρειν Ὑμῶν γὰρ ἕκαστος ὑπὲρ
[4]	τῆς Ἐκκλησίας. Ἐρεῖ γάρ σοι	τηνικαῦτα	ὁ Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ
[1]	καὶ ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς πάλιν·	Ταῦτα	ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Μετὰ μακροὺς
[1]	πρὸς τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης ἐκείνην;	Ταῦτα	ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Οὐ γὰρ
[1]	ἱπποδρομίας καὶ τὰ θέατρα. ~αʹ	(Ταῦτα	ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Ὑμῖν γὰρ
[4]	τοῦ Θεοῦ χάριτος τὴν δυναμένην	ταῦτα	ἐργάζεσθαι. Ἐκβαλλέσθωσαν τοίνυν οἱ τοιοῦτοι,
[1]	ποθεν ἐπιστὰς ἐγκαλοίη καὶ λέγοι·	Ταῦτα	ἡ πόλις τῶν ἀποστόλων; ταῦτα
[1]	Ταῦτα ἡ πόλις τῶν ἀποστόλων;	ταῦτα	ἡ τοιοῦτον λαβοῦσα ὑποφήτην; ταῦτα
[1]	ταῦτα ἡ τοιοῦτον λαβοῦσα ὑποφήτην;	ταῦτα	ὁ δῆμος ὁ φιλόχριστος, τὸ
[3]	ἂν ἐπιζητήσειε τὸν ἰατρόν; Διὰ	ταῦτα	ὀδυνῶμαι καὶ διακόπτομαι, ὅτι τοσαύτην
[2]	ἐφάνη καὶ (νὺξ παρῆλθε· καὶ	ταῦτα	πάντα γέγονε διὰ σέ· σὺ
[3]	οἶμαι πολλοὺς τῶν μηδὲν ἡμαρτηκότων	ταῦτα	ποιεῖν, ἀλγοῦντας ὑπὲρ τῶν ἀδελφικῶν
[1]	τῆς οἰκουμένης ἀγαθῶν ἀναπέμπειν τῷ	ταῦτα	ποιήσαντι· τότε σὺ καταλιπὼν ἐκκλησίαν
[1]	ταῦτα φορητά; Οὐ γὰρ παύσομαι	ταῦτα	συνεχῶς λέγων, καὶ τὴν ὀδύνην
[4]	οὐ διέλιπον πολλάκις καὶ συνεχῶς	ταῦτα	ὑμῖν παραινῶν. Ἐπεὶ οὖν ἐναπέμεινάν
[1]	πρὸς ὑμᾶς πάλιν· Ταῦτα ἀνεκτά;	ταῦτα	φορητά; Μετὰ μακροὺς διαύλους λόγων,
[1]	θεωρίαν ἀπηνέχθης ἐκείνην; Ταῦτα ἀνεκτά;	ταῦτα	φορητά; Οὐ γὰρ παύσομαι ταῦτα
[1]	τὰ θέατρα. ~αʹ (Ταῦτα ἀνεκτά;	ταῦτα	φορητά; Ὑμῖν γὰρ αὐτοῖς καθ´
[2]	σπέρματα ἐβλάστησαν διὰ σὲ, καὶ	φυτὰ	ἀνεδόθη, καὶ τῆς φύσεως ὁ
[4]	Καὶ καθάπερ οἱ κυνηγοὶ τὰ	δυσάλωτα	τῶν θηρίων οὐκ ἐξ ἑνὸς
[1]	καὶ κραυγῆς ἀτάκτου, καὶ πολὺν	γέλωτα,	μᾶλλον δὲ θρῆνον φερούσης. Ἐγὼ
[3]	νοσοῦντας ὑγιαίνοντας ἴδοιμεν· εἰ τὰ	δίκτυα	τῆς διδασκαλίας ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν τοὺς
[4]	συνελάσωμεν, καὶ ταχέως εἰς τὰ	δίκτυα	τῆς σωτηρίας ἐμβαλοῦμεν, ἡμεῖς ἐντεῦθεν,
[3]	ὅτι δῆμος οὕτως ἐστὲ εὔσπλαγχνος.	Τάχα	δὲ οἶμαι πολλοὺς τῶν μηδὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/06/2009