Chapitre
[3]	ἀνιοῦσαν· ὅπερ ἦν κουφότερον· ταχέως	γὰρ	ἂν ἐξήλασεν ἡ γυνή· ἀλλὰ
[4]	μεθ´ ὑμῶν κολασθῆναι τότε. Οὐδὲ	γὰρ	ἀσφαλὲς ἡμῖν, οὐδὲ ἀκίνδυνον, σιγῇ
[1]	(Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Ὑμῖν	γὰρ	αὐτοῖς καθ´ ὑμῶν ἐντυχεῖν βούλομαι.
[4]	οὐδενὸς φείσομαι τῶν ἐπαχθεστέρων. Πολλῷ	γὰρ	βέλτιον ἐνταῦθα λυπηθέντας ἡμᾶς ἐξελέσθαι
[4]	σιγῇ τὰ τοιαῦτα φέρειν Ὑμῶν	γὰρ	ἕκαστος ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει τὰς
[1]	τῶν κλυδωνιζομένων χαλεπώτερον ἔπασχον. Ὥσπερ	γὰρ	ἐκεῖνοι, τῶν κυμάτων τοῖς τοίχοις
[2]	ἀηδίαι λόγον οὐκ ἔχουσαι; Ἐπειδὰν	γὰρ	ἐμπλησθεὶς ταύτης ἀνέλθῃς γενόμενος αἰχμάλωτος,
[4]	ἀλλὰ μεγίστην ἕξετε τιμωρίαν. Εἰ	γὰρ	ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων οἰκίαις
[4]	λοιπὸν καὶ τομὴν ἐπαγαγεῖν. Καὶ	γὰρ	ἐνιαυτὸν ἔχω λοιπὸν τῆς πόλεως
[4]	λέλυται τὰ τῆς ἀποφάσεως. Ὥσπερ	γὰρ	ἐξουσίαν ἐλάβομεν δῆσαι, οὕτως καὶ
[3]	περιφέρειν, καὶ συνειδότος κατηγορίαν; Πῶς	γὰρ	ἐπιβήσῃ τῶν προθύρων ἐκείνων τῶν
[4]	τῆς ἀποφάσεως τῆς ἡμετέρας. Εἰ	γὰρ	εὐτελεῖς ἡμεῖς καὶ σφόδρα οἰκτροὶ,
[4]	τῆς Ἐκκλησίας ἀποκρούσασθαι. Νῦν μὲν	γὰρ	καὶ Ἕλληνες ἡμῶν καταγελάσονται, καὶ
[2]	εἰσιὼν εἰς γυναῖκα ἀλλοτρίαν. Εἰ	γὰρ	καὶ μὴ συνεπλάκης τῇ πόρνῃ,
[3]	διηνεκῆ τὴν ὀδύνην ὑπομένετε. Καὶ	γὰρ	καὶ πρὸ τῆς γεέννης καὶ
[1]	Θεὸς ἐποίησε τοῖς Ἑβραίοις· αὐτοῖς	γὰρ	κατ´ αὐτῶν ἐντυγχάνων ἔλεγε· Λαός
[2]	θεωρῆσαι δυνήσῃ μένειν ἀκηλίδωτος; Μὴ	γὰρ	λίθος σοι τὸ σῶμα; μὴ
[2]	ὡς οὐδὲν πάσχῃς ἀνθρώπινον; Μὴ	γὰρ	λίθος σοι τὸ σῶμα; μὴ
[3]	τὴν νόσον ἀνίατον ἐργάζεται. Ὁ	γὰρ	μὴ μισῶν τὸ ἕλκος, μηδὲ
[4]	λοιπὸν τὴν τομὴν ἐπαγάγωμεν. Εἰ	γὰρ	μὴ σιδήριον ἔχω, ἀλλ´ ἔχω
[3]	τῆς φάρυγγος αὐτοὺς ἐξαρπάσοιμεν. Μὴ	γάρ	μοι λέγε· Ὀλίγοι εἰσὶν οἱ
[4]	ταύτην ἀκούσαντες τὴν ἀπόφασιν (καὶ	γὰρ	ὁρῶ πάντας στυγνάζοντας καὶ συνεσταλμένους
[2]	σῶμα; μὴ γὰρ σίδηρος; Οὐ	γὰρ	παραιτήσομαι πάλιν τὰ αὐτὰ εἰπεῖν.
[1]	Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Οὐ	γὰρ	παύσομαι ταῦτα συνεχῶς λέγων, καὶ
[2]	λίθος σοι τὸ σῶμα; μὴ	γὰρ	σίδηρος; Οὐ γὰρ παραιτήσομαι πάλιν
[2]	λίθος σοι τὸ σῶμα; μὴ	γὰρ	σίδηρος; Σάρκα περίκεισαι, σάρκα ἀνθρωπίνην,
[4]	μᾶλλον ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἐρεῖ	γάρ	σοι τηνικαῦτα ὁ Θεός· Ὁρῶν
[3]	μᾶλλον δὲ πολλῷ χαλεπωτέραν· οὐ	γὰρ	στυππίον καὶ νάφθα καὶ πίσσα,
[4]	ἐκβαλοῦμεν τῆς ἱερᾶς παρεμβολῆς. Ὥσπερ	γὰρ	τὴν ἀρχὴν παραινέσει καὶ συμβολῇ
[1]	γῆς εἰς οὐρανὸν τρέχων; Τοῦτο	γὰρ	τῆς ἱπποδρομίας τὸ εἶδος μετὰ
[4]	οὕτω δὴ ἐργάσομαι κἀγώ. Εἰ	γὰρ	τὸ παλαιὸν ὁ λεπρὸς ἔξω
[4]	ἵνα διηνεκῶς αὐτοὺς ἔχητε. Οὐδὲ	γὰρ	τὸ τυχὸν ὑμῖν ἐστι κρίμα,
[2]	πῶς δυνήσῃ με πεῖσαι; Ὁ	γὰρ	τοῦ θεωρῆσαι μὴ κρατῶν, ἀλλὰ
[4]	λῦσαι, καὶ πάλιν ἐπαγαγεῖν. Οὐ	γὰρ	τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι βουλόμεθα,
[2]	Καὶ ποία κακία; φησί. Διὰ	γὰρ	τοῦτο ὀδυνῶμαι, ὅτι καὶ νοσῶν,
[2]	πάλιν τὰ αὐτὰ εἰπεῖν. Μὴ	γὰρ	τῶν μεγάλων καὶ γενναίων ἀνδρῶν
[4]	κοινὸς ἔστω πολέμιος. Εἴ τις	γὰρ,	φησὶν, οὐχ ὑπακούσῃ τῷ λόγῳ
[2]	αἰσχρὰ προϊεμένην ῥήματα, ἀσχημονοῦσαν τοιαῦτα,	ἅπερ	ὁ θεωρήσας ἂν εἰς ἔννοιαν
[2]	~βʹ Ἦ οὐκ οἶσθα ὅτι	καθάπερ	ἡμεῖς ἀργύριον τοῖς οἰκέταις τοῖς
[4]	οὕτω ῥᾳδίως αὐτοὺς ἀνακτησόμεθα. Καὶ	καθάπερ	οἱ κυνηγοὶ τὰ δυσάλωτα τῶν
[3]	πάντα ἄνω καὶ κάτω. Καὶ	καθάπερ	οἱ πυρέττοντες, οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν
[3]	λαβεῖν, καὶ ἐνηδυπαθεῖν τῷ τραύματι·	ὅπερ	δὴ πάντων ἐστὶ πικρότατον, καὶ
[3]	οὐ φανερῶς καὶ δήλως ἀνιοῦσαν·	ὅπερ	ἦν κουφότερον· ταχέως γὰρ ἂν
[1]	ἐκρηγνυμένης, τῶν κλυδωνιζομένων χαλεπώτερον ἔπασχον.	Ὥσπερ	γὰρ ἐκεῖνοι, τῶν κυμάτων τοῖς
[4]	καὶ λέλυται τὰ τῆς ἀποφάσεως.	Ὥσπερ	γὰρ ἐξουσίαν ἐλάβομεν δῆσαι, οὕτως
[4]	ταύτης ἐκβαλοῦμεν τῆς ἱερᾶς παρεμβολῆς.	Ὥσπερ	γὰρ τὴν ἀρχὴν παραινέσει καὶ
[4]	τῆς ἱερᾶς ἅψασθαι τραπέζης· ἀλλ´	ὥσπερ	οἱ ποιμένες τὰ ψώρας ἐμπεπλησμένα
[1]	καὶ πᾶσα ἡμῶν ἡ πόλις	ὥσπερ	χείμαῤῥος ἐπὶ τοὺς τόπους τῶν
[4]	τοιαῦτα φέρειν Ὑμῶν γὰρ ἕκαστος	ὑπὲρ	ἑαυτοῦ δώσει τὰς εὐθύνας· ἐγὼ
[1]	ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε φέρεσθαι,	ὑπὲρ	τῆς ἑτέρων νίκης ἐκάθου, ἡμέραν
[1]	παρασκευῇ, ὅτε ὁ Δεσπότης σου	ὑπὲρ	τῆς οἰκουμένης ἐσταυροῦτο, καὶ θυσία
[3]	Ἐννόησον ὅση τιμὴ καταβέβληται καὶ	ὑπὲρ	τοῦ ἑνὸς, καὶ μὴ καταφρόνει
[2]	μὴ κρατῶν, ἀλλὰ τοσαύτην σπουδὴν	ὑπὲρ	τοῦ τοιούτου τιθέμενος, πῶς μετὰ
[3]	μηδὲν ἡμαρτηκότων ταῦτα ποιεῖν, ἀλγοῦντας	ὑπὲρ	τῶν ἀδελφικῶν τραυμάτων. Διὰ τοῦτο
[1]	δοξολογεῖν ἔδει, καὶ εὐχαριστηρίους εὐχὰς	ὑπὲρ	τῶν τῆς οἰκουμένης ἀγαθῶν ἀναπέμπειν
[4]	ὑμεῖς ἡμῖν συναγανακτήσατε, (μᾶλλον δὲ	ὑπὲρ	τῶν τοῦ Θεοῦ νόμων ἀλγήσατε,
[4]	σιδήρου τομώτερον· εἰ καὶ μὴ	πῦρ	βαστάζω, ἀλλ´ ἔστι μοι διδασκαλία
[2]	πόδας οὐ κατακαύσει; Ἀποδήσει τις	πῦρ	ἐν κόλπῳ, τὰ δὲ ἱμάτια
[2]	πάλιν ἀνέβαινες, ἀπὸ καπνοῦ εἰς	πῦρ	τρέχων, εἰς ἕτερον βάραθρον καθεὶς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/06/2009