Chapitre
[4]	ἐνιαυτὸν ἔχω λοιπὸν τῆς πόλεως	ἐπιβὰς	τῆς ὑμετέρας, καὶ οὐ διέλιπον
[2]	τὴν νεότητα κατεκρήμνιζον, καὶ πατέρες	παῖδας	ἀνῆγον, ἐκ προοιμίων τὴν ἀπειρόκακον
[2]	ὀδυνῶμαι, ὅτι καὶ νοσῶν, οὐκ	οἶδας	ὅτι νοσεῖς, ἵνα καὶ τὸν
[2]	ἐπ´ ἀνθράκων πυρὸς, τοὺς δὲ	πόδας	οὐ κατακαύσει; Ἀποδήσει τις πῦρ
[1]	πνευματικὴν, καὶ ἀδελφῶν σύλλογον, καὶ	νηστείας	τὸ σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ
[2]	ἵνα καὶ τὸν ἰατρὸν ἐπιζητήσῃς.	Μοιχείας	ἐγένου πεπληρωμένος, καὶ ἐρωτᾷς, ποία
[2]	μικρὸν ἐχρῆν ἀπὸ τῆς ἐγγινομένης	κακίας,	ἐπὶ θέατρα πάλιν ἀνέβαινες, ἀπὸ
[3]	ἴδοιμεν· εἰ τὰ δίκτυα τῆς	διδασκαλίας	ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν τοὺς θηριαλώτους ζητοῦντες,
[2]	βάραθρον καθεὶς ἑαυτὸν χαλεπώτερον. Γέροντες	πολιὰς	κατῄσχυνον, καὶ νέοι τὴν νεότητα
[1]	τῶν ἀποστολικῶν παιδευθέντες, ἀθρόον οὕτω	μιᾶς	μεταξὺ γενομένης ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ
[0]	ἐκκλησίαν καὶ αὐτομολήσαντας πρὸς τὰς	ἱπποδρομίας	καὶ τὰ θέατρα. ~αʹ (Ταῦτα
[1]	οὐρανὸν τρέχων; Τοῦτο γὰρ τῆς	ἱπποδρομίας	τὸ εἶδος μετὰ τῆς ἡδονῆς
[2]	ἥτις χόρτου χαλεπώτερον ὑπὸ τῆς	ἐπιθυμίας	ἀνάπτεται. Καὶ τί λέγω τὸ
[3]	παρ´ ἡμῶν γινομένων ἔξεστι τῆς	διανοίας	ἰδεῖν τὴν ὀδύνην. Νῦν γοῦν
[2]	ἀπειρόκακον ἡλικίαν εἰς τὰ τῆς	πονηρίας	ἐμβιβάζοντες βάραθρα, ὥστε οὐκ ἄν
[3]	ἑνὸς, καὶ μὴ καταφρόνει τῆς	σωτηρίας	αὐτοῦ, ἀλλ´ ἀπελθὼν ἡμῖν ἐπανάγαγε,
[4]	ταχέως εἰς τὰ δίκτυα τῆς	σωτηρίας	ἐμβαλοῦμεν, ἡμεῖς ἐντεῦθεν, ὑμεῖς ἐκεῖθεν.
[1]	ἐν ᾗ τὰ σύμβολα τῆς	σωτηρίας	τοῦ γένους ἡμῶν ἐτελεῖτο· ἀλλ´
[4]	εὐθύνας· ἐγὼ δὲ τῆς ἁπάντων	σωτηρίας	ὑπεύθυνος. Διὰ δὴ τοῦτο οὐ
[3]	ἀπαιτεῖτε δίκην. Ἢ οὐκ ἐσχάτης	τιμωρίας,	εἰπέ μοι, ἐπιθυμίαν τοιαύτην τρέφειν,
[4]	βουλόμεθα, ἀλλὰ τὸ ὄνειδος τῆς	Ἐκκλησίας	ἀποκρούσασθαι. Νῦν μὲν γὰρ καὶ
[4]	ἐπιμενόντων τῇ αὐτῇ πορνείᾳ τῆς	ἐκκλησίας	ἐπιβαινέτω, ἀλλὰ καὶ ἀφ´ ὑμῶν
[4]	καταγγείλαντες, πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς	Ἐκκλησίας.	Ἐρεῖ γάρ σοι τηνικαῦτα ὁ
[4]	τὸ τίμιον, καὶ τοιαύτης μετασχόντα	θυσίας,	ἀπελθόντα εἰς τὸ τοῦ διαβόλου
[1]	τῇ πλεονεξίᾳ τῆς ὑγρᾶς κατασήπων	οὐσίας·	λιτανεῖαι καὶ ἱκετηρίαι, καὶ πᾶσα
[2]	τῇ κεφαλῇ μετὰ πολλῆς τῆς	ἀναισχυντίας	εἰσιοῦσαν, χρυσᾶ περιβεβλημένην ἱμάτια, μαλακιζομένην,
[4]	ἀνακτήσωνται ἑαυτοὺς ἐκ τῆς χαλεπῆς	ἀῤῥωστίας.	Εἰ δὲ ἐφρίξατε ταύτην ἀκούσαντες
[1]	καὶ ἐπέθηκας αὐτοῖς τὸν τῆς	φιλοσοφίας	ζυγὸν, τὸν χρηστὸν καὶ κοῦφον,
[4]	τοιαῦτα παρανομήσαντα, πῶς ἐσίγησας; πῶς	ἤνεγκας;	πῶς οὐκ ἀπήγγειλας τῷ ἱερεῖ;
[1]	πάθη, θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν, καὶ	ἐπέθηκας	αὐτοῖς τὸν τῆς φιλοσοφίας ζυγὸν,
[1]	ἀνακηρύττοντες, τὰ τρόπαια καὶ τὰς	νίκας	τὰς κατὰ τῶν δαιμόνων. Καὶ
[2]	τὸν κόσμον λέγω τοῦτον, οὐκ	ἀπέδωκας	τὸν μισθόν. Καὶ οὐκ ἤρκεσε
[4]	ἐσίγησας; πῶς ἤνεγκας; πῶς οὐκ	ἀπήγγειλας	τῷ ἱερεῖ; καὶ οὐ τὰς
[4]	Πολλῷ γὰρ βέλτιον ἐνταῦθα λυπηθέντας	ἡμᾶς	ἐξελέσθαι τῆς μελλούσης κρίσεως, ἢ
[4]	Τότε δὲ καὶ ἐκεῖνοι σφόδρα	ἡμᾶς	ἐπαινέσουσι, καὶ θαυμάσονται τὴν Ἐκκλησίαν,
[2]	ζωῆς τῆς ἡμετέρας ἀπαιτήσει λόγον	ἡμᾶς,	πῶς ἑκάστην ἡμέραν ἐδαπανήσαμεν; Τί
[1]	λόγων, καὶ τοσαύτην διδασκαλίαν, καταλιπόντες	ἡμᾶς	τινες, πρὸς τὴν θεωρίαν τῶν
[2]	εἰς ἔννοιαν λάβῃς, κάτω κύπτεις·	τολμᾷς	εἰπεῖν ὡς οὐδὲν πάσχῃς ἀνθρώπινον;
[1]	ἐγὼ μιμήσομαι, καὶ ἐρῶ πρὸς	ὑμᾶς	πάλιν· Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά;
[2]	τοῖς οἰκέταις τοῖς ἡμετέροις ἐγχειρίζοντες,	εὐθύνας	αὐτοὺς καὶ μέχρι ἑνὸς ἀπαιτοῦμεν
[4]	καὶ οὐ τὰς τυχούσας ἀπαιτηθήσῃ	εὐθύνας.	Διά τοι τοῦτο καὶ ἐγὼ,
[4]	ἕκαστος ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει τὰς	εὐθύνας·	ἐγὼ δὲ τῆς ἁπάντων σωτηρίας
[2]	ὅταν τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀπαιτώμεθα	εὐθύνας;	Ἥλιος ἀνέτειλε διὰ σὲ, καὶ
[4]	ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς ἀτελευτήτους	αἰῶνας	τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
[1]	ἀλόγων ὁρᾷν, τίνος ἕνεκεν οὐκ	ἔζευξας	τὰ ἄλογα ἐν σοὶ πάθη,
[1]	μεταξὺ γενομένης ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ	βοᾷς,	τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν αἰχμάλωτον ὑπὸ
[1]	ἄλλα ἅπαντα τῇ πλεονεξίᾳ τῆς	ὑγρᾶς	κατασήπων οὐσίας· λιτανεῖαι καὶ ἱκετηρίαι,
[4]	μεταδώσω μυστηρίων, οὐκ ἀφήσω τῆς	ἱερᾶς	ἅψασθαι τραπέζης· ἀλλ´ ὥσπερ οἱ
[4]	ψυχὴν λεπροῦντα ταύτης ἐκβαλοῦμεν τῆς	ἱερᾶς	παρεμβολῆς. Ὥσπερ γὰρ τὴν ἀρχὴν
[2]	τί δὲ ἀπολογησόμεθα, ὅταν τῆς	ἡμέρας	ἐκείνης ἀπαιτώμεθα εὐθύνας; Ἥλιος ἀνέτειλε
[1]	ἀθρόον οὕτω μιᾶς μεταξὺ γενομένης	ἡμέρας,	σκιρτᾷς καὶ βοᾷς, τὴν ἑαυτοῦ
[2]	τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς τῆς	ἡμετέρας	ἀπαιτήσει λόγον ἡμᾶς, πῶς ἑκάστην
[4]	οὖν καταφρόνει τῆς ἀποφάσεως τῆς	ἡμετέρας.	Εἰ γὰρ εὐτελεῖς ἡμεῖς καὶ
[4]	λοιπὸν τῆς πόλεως ἐπιβὰς τῆς	ὑμετέρας,	καὶ οὐ διέλιπον πολλάκις καὶ
[4]	μήτε εἰσόδου, μήτε ἐξόδου, μήτε	ἀγορᾶς·	καὶ οὕτω ῥᾳδίως αὐτοὺς ἀνακτησόμεθα.
[4]	ἀλλ´ ὥσπερ οἱ ποιμένες τὰ	ψώρας	ἐμπεπλησμένα πρόβατα τῶν ὑγιαινόντων ἀπείργουσιν,
[1]	ὀρθὸν, καὶ πρὸς τὸ βραβεῖον	ἤλασας	τῆς ἄνω κλήσεως, οὐκ ἀπὸ
[4]	χωρίον, καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα, πῶς	ἐσίγησας;	πῶς ἤνεγκας; πῶς οὐκ ἀπήγγειλας
[2]	ῥήματα, ἀσχημονοῦσαν τοιαῦτα, ἅπερ ὁ	θεωρήσας	ἂν εἰς ἔννοιαν λάβῃς, κάτω
[1]	τὸν χρηστὸν καὶ κοῦφον, καὶ	ἐπέστησας	αὐτοῖς λογισμὸν ὀρθὸν, καὶ πρὸς
[2]	κατηνέχθησαν, φιλοσοφώτερος σὺ εἶ; Οὐκ	ἤκουσας	τί φησιν ὁ Σολομών· Περιπατήσει
[2]	ἐρωτᾷς, ποία κακία; ἦ οὐκ	ἤκουσας	τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας
[4]	τῷ ἱερεῖ; καὶ οὐ τὰς	τυχούσας	ἀπαιτηθήσῃ εὐθύνας. Διά τοι τοῦτο
[4]	γὰρ ἕκαστος ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει	τὰς	εὐθύνας· ἐγὼ δὲ τῆς ἁπάντων
[0]	τὴν ἐκκλησίαν καὶ αὐτομολήσαντας πρὸς	τὰς	ἱπποδρομίας καὶ τὰ θέατρα. ~αʹ
[1]	τὰ τρόπαια καὶ τὰς νίκας	τὰς	κατὰ τῶν δαιμόνων. Καὶ οὔτε
[1]	αὐτῶν ἀνακηρύττοντες, τὰ τρόπαια καὶ	τὰς	νίκας τὰς κατὰ τῶν δαιμόνων.
[4]	ἀπήγγειλας τῷ ἱερεῖ; καὶ οὐ	τὰς	τυχούσας ἀπαιτηθήσῃ εὐθύνας. Διά τοι
[4]	ἤδη ταχέως ἐπανελθεῖν, τούς τε	μείναντας	ἀσινεῖς ἐπὶ μεῖζον προκόψαι κοσμιότητος
[3]	τοῦ νοσήματος κακίαν δυσάρεστοι πρὸς	πάντας	εἰσὶ, σιτία διακρουόμενοι, καὶ ἰατροὺς
[4]	τὴν ἀπόφασιν (καὶ γὰρ ὁρῶ	πάντας	στυγνάζοντας καὶ συνεσταλμένους ὄντας) μεταβαλλέσθωσαν,
[0]	τοὺς καταλείψαντας τὴν ἐκκλησίαν καὶ	αὐτομολήσαντας	πρὸς τὰς ἱπποδρομίας καὶ τὰ
[0]	ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς τοὺς	καταλείψαντας	τὴν ἐκκλησίαν καὶ αὐτομολήσαντας πρὸς
[4]	ἐπαχθεστέρων. Πολλῷ γὰρ βέλτιον ἐνταῦθα	λυπηθέντας	ἡμᾶς ἐξελέσθαι τῆς μελλούσης κρίσεως,
[4]	οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς τοὺς	ἐκθηριωθέντας	συνελάσωμεν, καὶ ταχέως εἰς τὰ
[4]	εὐχαῖς τῶν ἁγίων τούς τε	διαφθαρέντας	ἤδη ταχέως ἐπανελθεῖν, τούς τε
[4]	ὁρῶ πάντας στυγνάζοντας καὶ συνεσταλμένους	ὄντας)	μεταβαλλέσθωσαν, καὶ λέλυται τὰ τῆς
[4]	ἀπόφασιν (καὶ γὰρ ὁρῶ πάντας	στυγνάζοντας	καὶ συνεσταλμένους ὄντας) μεταβαλλέσθωσαν, καὶ
[4]	καταγελάσονται, καὶ Ἰουδαῖοι κωμῳδήσουσιν, ὅταν	ἁμαρτάνοντας	ἑαυτοὺς οὕτως περιορῶμεν. Τότε δὲ
[3]	τίνι τρόπῳ; Εἰ τοὺς νοσοῦντας	ὑγιαίνοντας	ἴδοιμεν· εἰ τὰ δίκτυα τῆς
[3]	τῶν λόγων τούτων τὰ μέτωπα	τύπτοντας,	καὶ πολλὴν ὑμῖν ἔχω χάριν,
[2]	καὶ τῇ κακίᾳ τὴν ψυχὴν	ἀπολλύντας	τῶν τεχθέντων. Καὶ ποία κακία;
[3]	τῶν μηδὲν ἡμαρτηκότων ταῦτα ποιεῖν,	ἀλγοῦντας	ὑπὲρ τῶν ἀδελφικῶν τραυμάτων. Διὰ
[4]	τούτους τὰ τοιαῦτα νοσοῦντας καὶ	παρανομοῦντας	τῶν ἀδελφῶν, ἵνα διηνεκῶς αὐτοὺς
[4]	μικρὸν ἀποστράφητε τούτους τὰ τοιαῦτα	νοσοῦντας	καὶ παρανομοῦντας τῶν ἀδελφῶν, ἵνα
[3]	καὶ τίνι τρόπῳ; Εἰ τοὺς	νοσοῦντας	ὑγιαίνοντας ἴδοιμεν· εἰ τὰ δίκτυα
[1]	τράπεζαν τῶν γηπόνων ἀφαρπάζων, στάχυας	κομῶντας	κατακλίνων, τὰ ἄλλα ἅπαντα τῇ
[1]	οὕτω μιᾶς μεταξὺ γενομένης ἡμέρας,	σκιρτᾷς	καὶ βοᾷς, τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν
[1]	ἀπολογησόμεθα, εἰ ξένος τίς ποθεν	ἐπιστὰς	ἐγκαλοίη καὶ λέγοι· Ταῦτα ἡ
[2]	ἐπιζητήσῃς. Μοιχείας ἐγένου πεπληρωμένος, καὶ	ἐρωτᾷς,	ποία κακία; ἦ οὐκ ἤκουσας
[1]	τὴν τράπεζαν τῶν γηπόνων ἀφαρπάζων,	στάχυας	κομῶντας κατακλίνων, τὰ ἄλλα ἅπαντα
[1]	καὶ δοξολογεῖν ἔδει, καὶ εὐχαριστηρίους	εὐχὰς	ὑπὲρ τῶν τῆς οἰκουμένης ἀγαθῶν
[2]	ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ὁ	ἐμβλέψας	γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι, ἤδη
[2]	οἰκία περιττὴ, καὶ αἱ συνήθεις	φροντίδες	ἐνοχλεῖν δοκοῦσι πρὸς τὴν οἰκονομίαν
[4]	ὑμῶν κολασθῆναι τότε. Οὐδὲ γὰρ	ἀσφαλὲς	ἡμῖν, οὐδὲ ἀκίνδυνον, σιγῇ τὰ
[4]	ἅψασθαι τραπέζης· ἀλλ´ ὥσπερ οἱ	ποιμένες	τὰ ψώρας ἐμπεπλησμένα πρόβατα τῶν
[4]	ἀποκρούσασθαι. Νῦν μὲν γὰρ καὶ	Ἕλληνες	ἡμῶν καταγελάσονται, καὶ Ἰουδαῖοι κωμῳδήσουσιν,
[2]	ἐγγινομένης κακίας, ἐπὶ θέατρα πάλιν	ἀνέβαινες,	ἀπὸ καπνοῦ εἰς πῦρ τρέχων,
[1]	καὶ τοσαύτην διδασκαλίαν, καταλιπόντες ἡμᾶς	τινες,	πρὸς τὴν θεωρίαν τῶν ἁμιλλητηρίων
[4]	ὑμῖν παραινῶν. Ἐπεὶ οὖν ἐναπέμεινάν	τινες	τῇ σηπεδόνι, (φέρε λοιπὸν τὴν
[2]	νέοι τὴν νεότητα κατεκρήμνιζον, καὶ	πατέρες	παῖδας ἀνῆγον, ἐκ προοιμίων τὴν
[1]	Καὶ πάλιν· Τί εὕροσαν οἱ	πατέρες	ὑμῶν ἐν ἐμοὶ πλημμέλημα; Τοῦτον
[4]	καὶ οἱ συνειδότες καὶ μὴ	καταγγείλαντες,	πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας.
[1]	τῆς ὀργῆς λυθείσης, καὶ πέλαγος	περάσαντες,	καὶ κυμάτων κατατολμήσαντες, ἐπὶ τοὺς
[1]	καὶ πέλαγος περάσαντες, καὶ κυμάτων	κατατολμήσαντες,	ἐπὶ τοὺς κορυφαίους ἐτρέχομεν, τὸν
[4]	ἀῤῥωστίας. Εἰ δὲ ἐφρίξατε ταύτην	ἀκούσαντες	τὴν ἀπόφασιν (καὶ γὰρ ὁρῶ
[3]	εἰ τὰ δίκτυα τῆς διδασκαλίας	ἁπλώσαντες	περιέλθοιμεν τοὺς θηριαλώτους ζητοῦντες, καὶ
[1]	οὔτε τῷ φόβῳ τῶν γινομένων	καταπλαγέντες,	οὔτε τῷ μεγέθει τῶν κατορθωμάτων
[4]	τὴν Ἐκκλησίαν, τῶν παρ´ ἡμῖν	αἰδεσθέντες	νόμων. Μηδεὶς τοίνυν τῶν ἐπιμενόντων
[3]	μοι λέγε· Ὀλίγοι εἰσὶν οἱ	ἀποβουκολισθέντες.	Κἂν δέκα μόνον ὦσιν, οὐχ
[1]	μεγέθει τῶν κατορθωμάτων τῶν ἀποστολικῶν	παιδευθέντες,	ἀθρόον οὕτω μιᾶς μεταξὺ γενομένης
[2]	ἡλικίαν εἰς τὰ τῆς πονηρίας	ἐμβιβάζοντες	βάραθρα, ὥστε οὐκ ἄν τις
[3]	εἰσὶ, σιτία διακρουόμενοι, καὶ ἰατροὺς	κακίζοντες,	καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους ἀγανακτοῦντες,
[2]	ἀργύριον τοῖς οἰκέταις τοῖς ἡμετέροις	ἐγχειρίζοντες,	εὐθύνας αὐτοὺς καὶ μέχρι ἑνὸς
[3]	καὶ διακόπτομαι, ὅτι τοσαύτην λύμην	λαμβάνοντες,	ἐκεῖθεν κατέρχεσθε, καὶ διὰ μικρὰν
[4]	οἱ τοιοῦτοι, ἵνα οἵ τε	ὑγιαίνοντες	ἡμῖν ὑγιεινότεροι γένωνται, οἵ τε
[4]	ἐξ ἑνὸς μέρους, ἀλλὰ πάντοθεν	ἐλαύνοντες,	εἰς τὴν σαγήνην ἐμβάλλουσιν· οὕτω
[3]	νοσοῦντες, ἀλλοιοῦσι, δυσχεραίνουσι, πάντοτε ἐκείνην	βλέποντες.	Ὢ χαλεπῶν πραγμάτων. Λύκος μὲν
[1]	διαύλους λόγων, καὶ τοσαύτην διδασκαλίαν,	καταλιπόντες	ἡμᾶς τινες, πρὸς τὴν θεωρίαν
[2]	ἕτερον βάραθρον καθεὶς ἑαυτὸν χαλεπώτερον.	Γέροντες	πολιὰς κατῄσχυνον, καὶ νέοι τὴν
[3]	καὶ κάτω. Καὶ καθάπερ οἱ	πυρέττοντες,	οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν τοῖς διακονουμένοις,
[1]	πνευματικὴν, καὶ τοὺς ἄθλους αὐτῶν	ἀνακηρύττοντες,	τὰ τρόπαια καὶ τὰς νίκας
[1]	νηὸς προσρηγνυμένων, περὶ τῶν ἐσχάτων	κινδυνεύοντες	δεδοίκασιν· οὕτω καὶ ἐμοὶ χαλεπώτεραι
[3]	Καὶ καθάπερ οἱ πυρέττοντες, οὐδὲν	ἔχοντες	ἐγκαλεῖν τοῖς διακονουμένοις, διὰ τὴν
[1]	τὸ σκεῦος τῆς ἐκλογῆς, πανήγυριν	ἐπιτελοῦντες	πνευματικὴν, καὶ τοὺς ἄθλους αὐτῶν
[3]	οἱ τὴν χαλεπὴν νόσον ταύτην	νοσοῦντες,	ἀλλοιοῦσι, δυσχεραίνουσι, πάντοτε ἐκείνην βλέποντες.
[4]	ἡμῖν ὑγιεινότεροι γένωνται, οἵ τε	νοσοῦντες	ἀνακτήσωνται ἑαυτοὺς ἐκ τῆς χαλεπῆς
[3]	διδασκαλίας ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν τοὺς θηριαλώτους	ζητοῦντες,	καὶ ἐξ αὐτῆς τοῦ λέοντος
[3]	κακίζοντες, καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους	ἀγανακτοῦντες,	καὶ κατὰ τῶν διακονούντων λυττῶντες·
[3]	ἀγανακτοῦντες, καὶ κατὰ τῶν διακονούντων	λυττῶντες·	οὕτω δὴ καὶ οἱ τὴν
[4]	ὁ ἁλοὺς, ἀλλὰ καὶ οἱ	συνειδότες	καὶ μὴ καταγγείλαντες, πολλῷ μᾶλλον
[2]	ὁ θεωρήσας ἂν εἰς ἔννοιαν	λάβῃς,	κάτω κύπτεις· τολμᾷς εἰπεῖν ὡς
[1]	μύσους εἰς μύσος, ἀλλ´ ἀπὸ	γῆς	εἰς οὐρανὸν τρέχων; Τοῦτο γὰρ
[1]	τὸν Παῦλον τὸ σκεῦος τῆς	ἐκλογῆς,	πανήγυριν ἐπιτελοῦντες πνευματικὴν, καὶ τοὺς
[1]	καὶ Τιμόθεον. Μετ´ ἐκεῖνα, τῆς	ὀργῆς	λυθείσης, καὶ πέλαγος περάσαντες, καὶ
[1]	τὴν πόλιν ἐμπλῆσαι βοῆς καὶ	κραυγῆς	ἀτάκτου, καὶ πολὺν γέλωτα, μᾶλλον
[4]	οὐκ ἀφήσω τῆς ἱερᾶς ἅψασθαι	τραπέζης·	ἀλλ´ ὥσπερ οἱ ποιμένες τὰ
[4]	μήτε εἰς οἰκίαν δέξησθε, μήτε	τραπέζης	κοινωνήσητε, μήτε εἰσόδου, μήτε ἐξόδου,
[3]	ἱερῶν; πῶς ἅψῃ τῆς οὐρανίου	τραπέζης;	πῶς δὲ ἀκούσεις τὸν περὶ
[2]	ἔχουσαι; Ἐπειδὰν γὰρ ἐμπλησθεὶς ταύτης	ἀνέλθῃς	γενόμενος αἰχμάλωτος, καὶ ἡ γυνή
[2]	καὶ ἕκαστος προσιὼν φορτικὸς καὶ	ἐπαχθής.	~γʹ Τὸ δὲ αἴτιον, οὐκ
[1]	τοῦ διαβόλου πρὸς τὴν θεωρίαν	ἀπηνέχθης	ἐκείνην; Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά;
[2]	ἀλλοτρίαν. Εἰ γὰρ καὶ μὴ	συνεπλάκης	τῇ πόρνῃ, ἀλλὰ τῇ ἐπιθυμίᾳ
[1]	ἔτυχε φέρεσθαι, ὑπὲρ τῆς ἑτέρων	νίκης	ἐκάθου, ἡμέραν τοσαύτην εἰκῆ καὶ
[2]	γενναίων ἀνδρῶν ἐκείνων, οἳ ἀπὸ	ψιλῆς	ὄψεως κατηνέχθησαν, φιλοσοφώτερος σὺ εἶ;
[2]	πόρνην γυμνῇ τῇ κεφαλῇ μετὰ	πολλῆς	τῆς ἀναισχυντίας εἰσιοῦσαν, χρυσᾶ περιβεβλημένην
[4]	παλαιὸν ὁ λεπρὸς ἔξω τῆς	παρεμβολῆς	ἐκελεύετο καθῆναι, κἂν βασιλεὺς ἦν,
[4]	λεπροῦντα ταύτης ἐκβαλοῦμεν τῆς ἱερᾶς	παρεμβολῆς.	Ὥσπερ γὰρ τὴν ἀρχὴν παραινέσει
[4]	τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς	ἐπιστολῆς,	τοῦτον σημειοῦσθε, καὶ μὴ συναναμίγνυσθε
[1]	παιδευθέντες, ἀθρόον οὕτω μιᾶς μεταξὺ	γενομένης	ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ βοᾷς, τὴν
[2]	ἀναπαῦσαι μικρὸν ἐχρῆν ἀπὸ τῆς	ἐγγινομένης	κακίας, ἐπὶ θέατρα πάλιν ἀνέβαινες,
[1]	καθήμενος, καὶ τῆς φωνῆς ἀκούων	ἐκρηγνυμένης,	τῶν κλυδωνιζομένων χαλεπώτερον ἔπασχον. Ὥσπερ
[1]	εὐχαριστηρίους εὐχὰς ὑπὲρ τῶν τῆς	οἰκουμένης	ἀγαθῶν ἀναπέμπειν τῷ ταῦτα ποιήσαντι·
[1]	ὁ Δεσπότης σου ὑπὲρ τῆς	οἰκουμένης	ἐσταυροῦτο, καὶ θυσία τοιαύτη προσεφέρετο,
[2]	δὲ ἀπολογησόμεθα, ὅταν τῆς ἡμέρας	ἐκείνης	ἀπαιτώμεθα εὐθύνας; Ἥλιος ἀνέτειλε διὰ
[2]	λυθέντος, ἀπελθούσης αὐτῆς, τὸ εἴδωλον	ἐκείνης	ἐναπόκειταί σου τῇ ψυχῇ, τὰ
[3]	Καὶ γὰρ καὶ πρὸ τῆς	γεέννης	καὶ τῆς κολάσεως ἐνταῦθα τὴν
[1]	ἱπποδρομίας τὸ εἶδος μετὰ τῆς	ἡδονῆς	πολλὴν ἔχει τὴν ὠφέλειαν. Ἀλλ´
[2]	ἐντεῦθεν οἴκων ἀνατροπαί; οὐκ ἐντεῦθεν	σωφροσύνης	ἀπώλεια; οὐκ ἐντεῦθεν γάμων διαιρέσεις;
[4]	ἐπὶ μεῖζον προκόψαι κοσμιότητος καὶ	σωφροσύνης·	ἵνα καὶ ὑμεῖς σώζοισθε, καὶ
[3]	πῶς δὲ ἀκούσεις τὸν περὶ	σωφροσύνης	λόγον, ἑλκῶν γέμων καὶ τραυμάτων
[1]	οὖν οἴκοι καθήμενος, καὶ τῆς	φωνῆς	ἀκούων ἐκρηγνυμένης, τῶν κλυδωνιζομένων χαλεπώτερον
[1]	ὥστε πᾶσαν τὴν πόλιν ἐμπλῆσαι	βοῆς	καὶ κραυγῆς ἀτάκτου, καὶ πολὺν
[4]	νοσοῦντες ἀνακτήσωνται ἑαυτοὺς ἐκ τῆς	χαλεπῆς	ἀῤῥωστίας. Εἰ δὲ ἐφρίξατε ταύτην
[2]	νοσεῖς, ἵνα καὶ τὸν ἰατρὸν	ἐπιζητήσῃς.	Μοιχείας ἐγένου πεπληρωμένος, καὶ ἐρωτᾷς,
[1]	Τιμόθεον. Μετ´ ἐκεῖνα, τῆς ὀργῆς	λυθείσης,	καὶ πέλαγος περάσαντες, καὶ κυμάτων
[2]	ἀλλὰ καὶ τοῦ θεάτρου λυθέντος,	ἀπελθούσης	αὐτῆς, τὸ εἴδωλον ἐκείνης ἐναπόκειταί
[4]	ἐνταῦθα λυπηθέντας ἡμᾶς ἐξελέσθαι τῆς	μελλούσης	κρίσεως, ἢ ῥήμασι χαρισάμενον μεθ´
[1]	πολὺν γέλωτα, μᾶλλον δὲ θρῆνον	φερούσης.	Ἐγὼ οὖν οἴκοι καθήμενος, καὶ
[2]	γυμνῇ τῇ κεφαλῇ μετὰ πολλῆς	τῆς	ἀναισχυντίας εἰσιοῦσαν, χρυσᾶ περιβεβλημένην ἱμάτια,
[1]	καὶ πρὸς τὸ βραβεῖον ἤλασας	τῆς	ἄνω κλήσεως, οὐκ ἀπὸ μύσους
[4]	δώσει τὰς εὐθύνας· ἐγὼ δὲ	τῆς	ἁπάντων σωτηρίας ὑπεύθυνος. Διὰ δὴ
[4]	δυναμένη καίειν. Μὴ οὖν καταφρόνει	τῆς	ἀποφάσεως τῆς ἡμετέρας. Εἰ γὰρ
[4]	ὄντας) μεταβαλλέσθωσαν, καὶ λέλυται τὰ	τῆς	ἀποφάσεως. Ὥσπερ γὰρ ἐξουσίαν ἐλάβομεν
[3]	ὑπομένετε. Καὶ γὰρ καὶ πρὸ	τῆς	γεέννης καὶ τῆς κολάσεως ἐνταῦθα
[3]	νῦν παρ´ ἡμῶν γινομένων ἔξεστι	τῆς	διανοίας ἰδεῖν τὴν ὀδύνην. Νῦν
[3]	ὑγιαίνοντας ἴδοιμεν· εἰ τὰ δίκτυα	τῆς	διδασκαλίας ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν τοὺς θηριαλώτους
[2]	ὅτε ἀναπαῦσαι μικρὸν ἐχρῆν ἀπὸ	τῆς	ἐγγινομένης κακίας, ἐπὶ θέατρα πάλιν
[4]	ἀποκόψαι βουλόμεθα, ἀλλὰ τὸ ὄνειδος	τῆς	Ἐκκλησίας ἀποκρούσασθαι. Νῦν μὲν γὰρ
[4]	τῶν ἐπιμενόντων τῇ αὐτῇ πορνείᾳ	τῆς	ἐκκλησίας ἐπιβαινέτω, ἀλλὰ καὶ ἀφ´
[4]	μὴ καταγγείλαντες, πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ	τῆς	Ἐκκλησίας. Ἐρεῖ γάρ σοι τηνικαῦτα
[1]	πίστεως, τὸν Παῦλον τὸ σκεῦος	τῆς	ἐκλογῆς, πανήγυριν ἐπιτελοῦντες πνευματικὴν, καὶ
[2]	ἀνθρωπίνην, ἥτις χόρτου χαλεπώτερον ὑπὸ	τῆς	ἐπιθυμίας ἀνάπτεται. Καὶ τί λέγω
[4]	ὑπακούσῃ τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ	τῆς	ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, καὶ μὴ
[1]	καὶ ὡς ἔτυχε φέρεσθαι, ὑπὲρ	τῆς	ἑτέρων νίκης ἐκάθου, ἡμέραν τοσαύτην
[2]	καὶ ὁ Θεὸς τῶν ἡμερῶν	τῆς	ζωῆς τῆς ἡμετέρας ἀπαιτήσει λόγον
[1]	τῆς ἱπποδρομίας τὸ εἶδος μετὰ	τῆς	ἡδονῆς πολλὴν ἔχει τὴν ὠφέλειαν.
[2]	ἐροῦμεν; τί δὲ ἀπολογησόμεθα, ὅταν	τῆς	ἡμέρας ἐκείνης ἀπαιτώμεθα εὐθύνας; Ἥλιος
[2]	Θεὸς τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς	τῆς	ἡμετέρας ἀπαιτήσει λόγον ἡμᾶς, πῶς
[4]	Μὴ οὖν καταφρόνει τῆς ἀποφάσεως	τῆς	ἡμετέρας. Εἰ γὰρ εὐτελεῖς ἡμεῖς
[4]	οὐ μεταδώσω μυστηρίων, οὐκ ἀφήσω	τῆς	ἱερᾶς ἅψασθαι τραπέζης· ἀλλ´ ὥσπερ
[4]	τὴν ψυχὴν λεπροῦντα ταύτης ἐκβαλοῦμεν	τῆς	ἱερᾶς παρεμβολῆς. Ὥσπερ γὰρ τὴν
[1]	εἰς οὐρανὸν τρέχων; Τοῦτο γὰρ	τῆς	ἱπποδρομίας τὸ εἶδος μετὰ τῆς
[3]	καὶ πρὸ τῆς γεέννης καὶ	τῆς	κολάσεως ἐνταῦθα τὴν ἐσχάτην ἑαυτοὺς
[4]	βέλτιον ἐνταῦθα λυπηθέντας ἡμᾶς ἐξελέσθαι	τῆς	μελλούσης κρίσεως, ἢ ῥήμασι χαρισάμενον
[1]	ἐκεῖνοι, τῶν κυμάτων τοῖς τοίχοις	τῆς	νηὸς προσρηγνυμένων, περὶ τῶν ἐσχάτων
[4]	ὥστε μὴ μεταδοῦναι τοῖς λοιποῖς	τῆς	νόσου· οὕτω δὴ ἐργάσομαι κἀγώ.
[1]	καὶ εὐχαριστηρίους εὐχὰς ὑπὲρ τῶν	τῆς	οἰκουμένης ἀγαθῶν ἀναπέμπειν τῷ ταῦτα
[1]	ὅτε ὁ Δεσπότης σου ὑπὲρ	τῆς	οἰκουμένης ἐσταυροῦτο, καὶ θυσία τοιαύτη
[1]	Παῦλον καὶ Τιμόθεον. Μετ´ ἐκεῖνα,	τῆς	ὀργῆς λυθείσης, καὶ πέλαγος περάσαντες,
[3]	ἐκείνων τῶν ἱερῶν; πῶς ἅψῃ	τῆς	οὐρανίου τραπέζης; πῶς δὲ ἀκούσεις
[4]	τὸ παλαιὸν ὁ λεπρὸς ἔξω	τῆς	παρεμβολῆς ἐκελεύετο καθῆναι, κἂν βασιλεὺς
[1]	ἐτρέχομεν, τὸν Πέτρον τὴν κρηπῖδα	τῆς	πίστεως, τὸν Παῦλον τὸ σκεῦος
[4]	Καὶ γὰρ ἐνιαυτὸν ἔχω λοιπὸν	τῆς	πόλεως ἐπιβὰς τῆς ὑμετέρας, καὶ
[2]	τὴν ἀπειρόκακον ἡλικίαν εἰς τὰ	τῆς	πονηρίας ἐμβιβάζοντες βάραθρα, ὥστε οὐκ
[3]	τοῦ ἑνὸς, καὶ μὴ καταφρόνει	τῆς	σωτηρίας αὐτοῦ, ἀλλ´ ἀπελθὼν ἡμῖν
[4]	καὶ ταχέως εἰς τὰ δίκτυα	τῆς	σωτηρίας ἐμβαλοῦμεν, ἡμεῖς ἐντεῦθεν, ὑμεῖς
[1]	ᾐδέσθητε, ἐν ᾗ τὰ σύμβολα	τῆς	σωτηρίας τοῦ γένους ἡμῶν ἐτελεῖτο·
[4]	ἀλλ´ ὅμως ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν παρὰ	τῆς	τοῦ Θεοῦ χάριτος τὴν δυναμένην
[1]	τὰ ἄλλα ἅπαντα τῇ πλεονεξίᾳ	τῆς	ὑγρᾶς κατασήπων οὐσίας· λιτανεῖαι καὶ
[4]	ἔχω λοιπὸν τῆς πόλεως ἐπιβὰς	τῆς	ὑμετέρας, καὶ οὐ διέλιπον πολλάκις
[3]	καὶ ἐξ αὐτῆς τοῦ λέοντος	τῆς	φάρυγγος αὐτοὺς ἐξαρπάσοιμεν. Μὴ γάρ
[1]	ἐπιθυμίαν, καὶ ἐπέθηκας αὐτοῖς τὸν	τῆς	φιλοσοφίας ζυγὸν, τὸν χρηστὸν καὶ
[2]	σὲ, καὶ φυτὰ ἀνεδόθη, καὶ	τῆς	φύσεως ὁ δρόμος τὴν οἰκείαν
[1]	Ἐγὼ οὖν οἴκοι καθήμενος, καὶ	τῆς	φωνῆς ἀκούων ἐκρηγνυμένης, τῶν κλυδωνιζομένων
[4]	τε νοσοῦντες ἀνακτήσωνται ἑαυτοὺς ἐκ	τῆς	χαλεπῆς ἀῤῥωστίας. Εἰ δὲ ἐφρίξατε
[3]	ἑαυτοὺς ἀπαιτεῖτε δίκην. Ἢ οὐκ	ἐσχάτης	τιμωρίας, εἰπέ μοι, ἐπιθυμίαν τοιαύτην
[1]	ἀλλ´ ἐν παρασκευῇ, ὅτε ὁ	Δεσπότης	σου ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἐσταυροῦτο,
[1]	προσεφέρετο, καὶ παράδεισος ἠνοίγετο, καὶ	λῃστὴς	εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐπανήγετο πατρίδα,
[2]	καὶ τοῦ θεάτρου λυθέντος, ἀπελθούσης	αὐτῆς,	τὸ εἴδωλον ἐκείνης ἐναπόκειταί σου
[3]	τοὺς θηριαλώτους ζητοῦντες, καὶ ἐξ	αὐτῆς	τοῦ λέοντος τῆς φάρυγγος αὐτοὺς
[4]	τὸ σῶμα τὸ τίμιον, καὶ	τοιαύτης	μετασχόντα θυσίας, ἀπελθόντα εἰς τὸ
[2]	οὐκ ἔχουσαι; Ἐπειδὰν γὰρ ἐμπλησθεὶς	ταύτης	ἀνέλθῃς γενόμενος αἰχμάλωτος, καὶ ἡ
[4]	ἡμεῖς τὸν τὴν ψυχὴν λεπροῦντα	ταύτης	ἐκβαλοῦμεν τῆς ἱερᾶς παρεμβολῆς. Ὥσπερ
[2]	κύπτεις· τολμᾷς εἰπεῖν ὡς οὐδὲν	πάσχῃς	ἀνθρώπινον; Μὴ γὰρ λίθος σοι
[2]	ὁ Θεὸς τῶν ἡμερῶν τῆς	ζωῆς	τῆς ἡμετέρας ἀπαιτήσει λόγον ἡμᾶς,
[4]	γὰρ ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων	οἰκίαις	ἂν ἁλῷ τις τῶν οἰκετῶν
[4]	ἕξετε τιμωρίαν. Εἰ γὰρ ἐν	ταῖς	τῶν ἀνθρώπων οἰκίαις ἂν ἁλῷ
[2]	ὅτι καθάπερ ἡμεῖς ἀργύριον τοῖς	οἰκέταις	τοῖς ἡμετέροις ἐγχειρίζοντες, εὐθύνας αὐτοὺς
[4]	τι τῶν τοιούτων. Γένοιτο δὲ	εὐχαῖς	τῶν ἁγίων τούς τε διαφθαρέντας
[2]	οὐ κατακαύσει; Οὕτως ὁ εἰσιὼν	εἰς	γυναῖκα ἀλλοτρίαν. Εἰ γὰρ καὶ
[2]	τοιαῦτα, ἅπερ ὁ θεωρήσας ἂν	εἰς	ἔννοιαν λάβῃς, κάτω κύπτεις· τολμᾷς
[2]	ἀπὸ καπνοῦ εἰς πῦρ τρέχων,	εἰς	ἕτερον βάραθρον καθεὶς ἑαυτὸν χαλεπώτερον.
[3]	ὁ Θεὸς ἡμῖν ἔδωκεν οὐκ	εἰς	καθαίρεσιν, ἀλλ´ εἰς οἰκοδομήν. ~δʹ
[1]	πιέζειν αὐτὴν τῇ σιγῇ, ἀλλ´	εἰς	μέσον ἐκφέρειν, (καὶ πρὸ τῶν
[1]	ἄνω κλήσεως, οὐκ ἀπὸ μύσους	εἰς	μύσος, ἀλλ´ ἀπὸ γῆς εἰς
[4]	ποιήσατε· μήτε λόγου μετάδοτε, μήτε	εἰς	οἰκίαν δέξησθε, μήτε τραπέζης κοινωνήσητε,
[3]	ἔδωκεν οὐκ εἰς καθαίρεσιν, ἀλλ´	εἰς	οἰκοδομήν. ~δʹ Διὰ δὲ τοῦτο
[1]	εἰς μύσος, ἀλλ´ ἀπὸ γῆς	εἰς	οὐρανὸν τρέχων; Τοῦτο γὰρ τῆς
[2]	θέατρα πάλιν ἀνέβαινες, ἀπὸ καπνοῦ	εἰς	πῦρ τρέχων, εἰς ἕτερον βάραθρον
[4]	τοὺς ἐκθηριωθέντας συνελάσωμεν, καὶ ταχέως	εἰς	τὰ δίκτυα τῆς σωτηρίας ἐμβαλοῦμεν,
[2]	ἐκ προοιμίων τὴν ἀπειρόκακον ἡλικίαν	εἰς	τὰ τῆς πονηρίας ἐμβιβάζοντες βάραθρα,
[1]	καὶ παράδεισος ἠνοίγετο, καὶ λῃστὴς	εἰς	τὴν ἀρχαίαν ἐπανήγετο πατρίδα, κατάρα
[1]	αἱ κραυγαὶ προσεῤῥήγνυντο ἐκεῖναι, καὶ	εἰς	τὴν γῆν ἔκυπτον καὶ ἐνεκαλυπτόμην·
[3]	δὲ αἴτιον, οὐκ ἀνέρχῃ μόνος	εἰς	τὴν οἰκίαν, ἀλλὰ τὴν πόρνην
[4]	ἑνὸς μέρους, ἀλλὰ πάντοθεν ἐλαύνοντες,	εἰς	τὴν σαγήνην ἐμβάλλουσιν· οὕτω δὴ
[4]	καὶ τοιαύτης μετασχόντα θυσίας, ἀπελθόντα	εἰς	τὸ τοῦ διαβόλου χωρίον, καὶ
[4]	δοξάζηται νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ	εἰς	τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας τῶν αἰώνων.
[3]	κἂν πέντε, κἂν δύο, κἂν	εἷς.	Ἐπεὶ καὶ ὁ ποιμὴν ἐκεῖνος
[3]	πλανηθέντος ἐπλήρωσε. Μὴ λέγε, ὅτι	εἷς	ἐστιν· ἀλλ´ ἐννόησον, ὅτι ψυχή
[4]	τῶν παρ´ ἡμῖν αἰδεσθέντες νόμων.	Μηδεὶς	τοίνυν τῶν ἐπιμενόντων τῇ αὐτῇ
[2]	πῦρ τρέχων, εἰς ἕτερον βάραθρον	καθεὶς	ἑαυτὸν χαλεπώτερον. Γέροντες πολιὰς κατῄσχυνον,
[2]	ἡ οἰκία περιττὴ, καὶ αἱ	συνήθεις	φροντίδες ἐνοχλεῖν δοκοῦσι πρὸς τὴν
[2]	λόγον οὐκ ἔχουσαι; Ἐπειδὰν γὰρ	ἐμπλησθεὶς	ταύτης ἀνέλθῃς γενόμενος αἰχμάλωτος, καὶ
[2]	παιδία φορτικώτερα, καὶ οἱ οἰκέται	ἐπαχθεῖς,	καὶ ἡ οἰκία περιττὴ, καὶ
[3]	κυνηγέτην· ἄνθρωπος δὲ ὁ λογιώτατος	τρωθεὶς,	περιδιώκει τὴν τρώσασαν, ὥστε πολλῷ
[4]	ἀποφάσεως τῆς ἡμετέρας. Εἰ γὰρ	εὐτελεῖς	ἡμεῖς καὶ σφόδρα οἰκτροὶ, ἀλλ´
[2]	Ἦ οὐκ οἶσθα ὅτι καθάπερ	ἡμεῖς	ἀργύριον τοῖς οἰκέταις τοῖς ἡμετέροις
[4]	τὰ δίκτυα τῆς σωτηρίας ἐμβαλοῦμεν,	ἡμεῖς	ἐντεῦθεν, ὑμεῖς ἐκεῖθεν. Ἵν´ οὖν
[4]	ἵνα καὶ ὑμεῖς σώζοισθε, καὶ	ἡμεῖς	εὐφραινώμεθα, καὶ ὁ Θεὸς δοξάζηται
[4]	τῆς ἡμετέρας. Εἰ γὰρ εὐτελεῖς	ἡμεῖς	καὶ σφόδρα οἰκτροὶ, ἀλλ´ ὅμως
[4]	μετὰ τοῦ διαδήματος, πολλῷ μᾶλλον	ἡμεῖς	τὸν τὴν ψυχὴν λεπροῦντα ταύτης
[4]	σαγήνην ἐμβάλλουσιν· οὕτω δὴ καὶ	ἡμεῖς	τοὺς ἐκθηριωθέντας συνελάσωμεν, καὶ ταχέως
[4]	τῆς σωτηρίας ἐμβαλοῦμεν, ἡμεῖς ἐντεῦθεν,	ὑμεῖς	ἐκεῖθεν. Ἵν´ οὖν τοῦτο γένηται,
[4]	Ἵν´ οὖν τοῦτο γένηται, καὶ	ὑμεῖς	ἡμῖν συναγανακτήσατε, (μᾶλλον δὲ ὑπὲρ
[4]	κοσμιότητος καὶ σωφροσύνης· ἵνα καὶ	ὑμεῖς	σώζοισθε, καὶ ἡμεῖς εὐφραινώμεθα, καὶ
[4]	ταχέως ἐπανελθεῖν, τούς τε μείναντας	ἀσινεῖς	ἐπὶ μεῖζον προκόψαι κοσμιότητος καὶ
[2]	πορνικὰ, καὶ μυρία τραύματα λαβὼν	ἀναχωρεῖς.	Οὐκ ἐντεῦθεν οἴκων ἀνατροπαί; οὐκ
[3]	ἣν νόμοι, καὶ τιμωρίαι, καὶ	κολάσεις,	καὶ τὰ μυρία θαύματα, καὶ
[2]	σωφροσύνης ἀπώλεια; οὐκ ἐντεῦθεν γάμων	διαιρέσεις;	οὐκ ἐντεῦθεν πόλεμοι καὶ μάχαι;
[2]	καὶ νοσῶν, οὐκ οἶδας ὅτι	νοσεῖς,	ἵνα καὶ τὸν ἰατρὸν ἐπιζητήσῃς.
[3]	τῆς οὐρανίου τραπέζης; πῶς δὲ	ἀκούσεις	τὸν περὶ σωφροσύνης λόγον, ἑλκῶν
[2]	ἂν εἰς ἔννοιαν λάβῃς, κάτω	κύπτεις·	τολμᾷς εἰπεῖν ὡς οὐδὲν πάσχῃς
[1]	πολλὴν ἔχει τὴν ὠφέλειαν. Ἀλλ´	ἀφεὶς	τὰ κατὰ σαυτὸν ἁπλῶς καὶ
[2]	λέγω τὸ θέατρον; Ἐν ἀγορᾷ	πολλάκις	ἐὰν ἀπαντήσωμεν γυναικὶ, θορυβούμεθα· σὺ
[4]	τῆς ὑμετέρας, καὶ οὐ διέλιπον	πολλάκις	καὶ συνεχῶς ταῦτα ὑμῖν παραινῶν.
[1]	ἐγκαλοίη καὶ λέγοι· Ταῦτα ἡ	πόλις	τῶν ἀποστόλων; ταῦτα ἡ τοιοῦτον
[1]	ἱκετηρίαι, καὶ πᾶσα ἡμῶν ἡ	πόλις	ὥσπερ χείμαῤῥος ἐπὶ τοὺς τόπους
[1]	καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησε τοῖς	Ἑβραίοις·	αὐτοῖς γὰρ κατ´ αὐτῶν ἐντυγχάνων
[0]	~ΤΟΥ ΕΝ	ΑΓΙΟΙΣ	ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,
[3]	πυρέττοντες, οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν τοῖς	διακονουμένοις,	διὰ τὴν τοῦ νοσήματος κακίαν
[4]	ἀπείργουσιν, ὥστε μὴ μεταδοῦναι τοῖς	λοιποῖς	τῆς νόσου· οὕτω δὴ ἐργάσομαι
[2]	ἡμεῖς ἀργύριον τοῖς οἰκέταις τοῖς	ἡμετέροις	ἐγχειρίζοντες, εὐθύνας αὐτοὺς καὶ μέχρι
[2]	διακονουμένων, τοῦ διαβόλου τὴν ἐπιθυμίαν	πληροῖς;	Καὶ τοσοῦτον παρὰ τοῦ Θεοῦ
[3]	ἡμῖν ἐπανάγαγε, καὶ πεῖσον μηκέτι	τοῖς	αὐτοῖς περιπεσεῖν, καὶ ἀρκοῦσαν ἔχομεν
[3]	οἱ πυρέττοντες, οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν	τοῖς	διακονουμένοις, διὰ τὴν τοῦ νοσήματος
[1]	Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησε	τοῖς	Ἑβραίοις· αὐτοῖς γὰρ κατ´ αὐτῶν
[2]	καθάπερ ἡμεῖς ἀργύριον τοῖς οἰκέταις	τοῖς	ἡμετέροις ἐγχειρίζοντες, εὐθύνας αὐτοὺς καὶ
[4]	ὑγιαινόντων ἀπείργουσιν, ὥστε μὴ μεταδοῦναι	τοῖς	λοιποῖς τῆς νόσου· οὕτω δὴ
[2]	οἶσθα ὅτι καθάπερ ἡμεῖς ἀργύριον	τοῖς	οἰκέταις τοῖς ἡμετέροις ἐγχειρίζοντες, εὐθύνας
[1]	Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοι, τῶν κυμάτων	τοῖς	τοίχοις τῆς νηὸς προσρηγνυμένων, περὶ
[1]	ὁ Θεὸς ἐποίησε τοῖς Ἑβραίοις·	αὐτοῖς	γὰρ κατ´ αὐτῶν ἐντυγχάνων ἔλεγε·
[1]	ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Ὑμῖν γὰρ	αὐτοῖς	καθ´ ὑμῶν ἐντυχεῖν βούλομαι. Οὕτω
[1]	χρηστὸν καὶ κοῦφον, καὶ ἐπέστησας	αὐτοῖς	λογισμὸν ὀρθὸν, καὶ πρὸς τὸ
[3]	ἐπανάγαγε, καὶ πεῖσον μηκέτι τοῖς	αὐτοῖς	περιπεσεῖν, καὶ ἀρκοῦσαν ἔχομεν ἀπολογίαν.
[1]	θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν, καὶ ἐπέθηκας	αὐτοῖς	τὸν τῆς φιλοσοφίας ζυγὸν, τὸν
[1]	γὰρ ἐκεῖνοι, τῶν κυμάτων τοῖς	τοίχοις	τῆς νηὸς προσρηγνυμένων, περὶ τῶν
[2]	καθήμενος, ὅπου τοσαύτη πρὸς ἀσχημοσύνην	παράκλησις,	ὁρῶν γυναῖκα πόρνην γυμνῇ τῇ
[2]	τὰ σχήματα, τὰ βλέμματα, ἡ	βάδισις,	ὁ ῥυθμὸς, ἡ διάκρισις, τὰ
[2]	ἡ βάδισις, ὁ ῥυθμὸς, ἡ	διάκρισις,	τὰ μέλη τὰ πορνικὰ, καὶ
[2]	ἐμβιβάζοντες βάραθρα, ὥστε οὐκ ἄν	τις	ἁμάρτοι παιδοκτόνους ἀντὶ πατέρων τοὺς
[4]	καὶ κοινὸς ἔστω πολέμιος. Εἴ	τις	γὰρ, φησὶν, οὐχ ὑπακούσῃ τῷ
[2]	τί φησιν ὁ Σολομών· Περιπατήσει	τις	ἐπ´ ἀνθράκων πυρὸς, τοὺς δὲ
[4]	βοῶ τῇ φωνῇ, ὅτι εἴ	τις	μετὰ τὴν παραίνεσιν ταύτην καὶ
[1]	ἢ τί ἀπολογησόμεθα, εἰ ξένος	τίς	ποθεν ἐπιστὰς ἐγκαλοίη καὶ λέγοι·
[2]	δὲ πόδας οὐ κατακαύσει; Ἀποδήσει	τις	πῦρ ἐν κόλπῳ, τὰ δὲ
[4]	τῶν ἀνθρώπων οἰκίαις ἂν ἁλῷ	τις	τῶν οἰκετῶν ἀργύριον ἢ χρυσίον
[2]	σίδηρος; Σάρκα περίκεισαι, σάρκα ἀνθρωπίνην,	ἥτις	χόρτου χαλεπώτερον ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας
[1]	γὰρ κατ´ αὐτῶν ἐντυγχάνων ἔλεγε·	Λαός	μου, τί ἐποίησά σοι, καὶ
[1]	ἐκεῖνα, τῆς ὀργῆς λυθείσης, καὶ	πέλαγος	περάσαντες, καὶ κυμάτων κατατολμήσαντες, ἐπὶ
[3]	ἐξ αὐτῆς τοῦ λέοντος τῆς	φάρυγγος	αὐτοὺς ἐξαρπάσοιμεν. Μὴ γάρ μοι
[1]	Τοῦτο γὰρ τῆς ἱπποδρομίας τὸ	εἶδος	μετὰ τῆς ἡδονῆς πολλὴν ἔχει
[4]	ἡμῶν ἀποκόψαι βουλόμεθα, ἀλλὰ τὸ	ὄνειδος	τῆς Ἐκκλησίας ἀποκρούσασθαι. Νῦν μὲν
[4]	καὶ ἡμεῖς εὐφραινώμεθα, καὶ ὁ	Θεὸς	δοξάζηται νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ
[1]	ἐντυχεῖν βούλομαι. Οὕτω καὶ ὁ	Θεὸς	ἐποίησε τοῖς Ἑβραίοις· αὐτοῖς γὰρ
[3]	ἐξουσίᾳ χρήσομαι λοιπὸν, ᾗ ὁ	Θεὸς	ἡμῖν ἔδωκεν οὐκ εἰς καθαίρεσιν,
[4]	Ἐρεῖ γάρ σοι τηνικαῦτα ὁ	Θεός·	Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ
[2]	ἀπαιτοῦμεν ὀβολοῦ· οὕτω καὶ ὁ	Θεὸς	τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς τῆς
[1]	τῶν κυμάτων τοῖς τοίχοις τῆς	νηὸς	προσρηγνυμένων, περὶ τῶν ἐσχάτων κινδυνεύοντες
[2]	δυνήσῃ μένειν ἀκηλίδωτος; Μὴ γὰρ	λίθος	σοι τὸ σῶμα; μὴ γὰρ
[2]	οὐδὲν πάσχῃς ἀνθρώπινον; Μὴ γὰρ	λίθος	σοι τὸ σῶμα; μὴ γὰρ
[2]	τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀπαιτώμεθα εὐθύνας;	Ἥλιος	ἀνέτειλε διὰ σὲ, καὶ σελήνη
[4]	ὑμῶν ἐπιτιμάσθω, καὶ κοινὸς ἔστω	πολέμιος.	Εἴ τις γὰρ, φησὶν, οὐχ
[1]	καὶ ἁμαρτία ἠφανίζετο, καὶ ὁ	χρόνιος	ἀνῃρεῖτο πόλεμος, καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ
[2]	δεόντων πραγμάτων, καὶ ἕκαστος προσιὼν	φορτικὸς	καὶ ἐπαχθής. ~γʹ Τὸ δὲ
[3]	Ὁ γὰρ μὴ μισῶν τὸ	ἕλκος,	μηδὲ ἀπαλλαγῆναι βουλόμενος, πῶς ἂν
[3]	ἐκείνην βλέποντες. Ὢ χαλεπῶν πραγμάτων.	Λύκος	μὲν καὶ λέων, καὶ τὰ
[3]	τὴν τρώσασαν, ὥστε πολλῷ χαλεπώτερον	βέλος	λαβεῖν, καὶ ἐνηδυπαθεῖν τῷ τραύματι·
[2]	σελήνη τὴν νύκτα ἐφώτισε, καὶ	ποικίλος	ἀστέρων ἀνέλαμψε χορός· ἔπνευσαν ἄνεμοι
[3]	κόπτομαι, ὅτι τοιαύτην ἀγέλην ὁ	διάβολος	λυμαίνεται. Ἀλλ´ εἰ βουληθείητε, ταχέως
[1]	ἠφανίζετο, καὶ ὁ χρόνιος ἀνῃρεῖτο	πόλεμος,	καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ πρὸς ἀνθρώπους
[1]	τοιοῦτον λαβοῦσα ὑποφήτην; ταῦτα ὁ	δῆμος	ὁ φιλόχριστος, τὸ θέατρον τὸ
[3]	πολλὴν ὑμῖν ἔχω χάριν, ὅτι	δῆμος	οὕτως ἐστὲ εὔσπλαγχνος. Τάχα δὲ
[2]	τὰ βλέμματα, ἡ βάδισις, ὁ	ῥυθμὸς,	ἡ διάκρισις, τὰ μέλη τὰ
[2]	ἀνεδόθη, καὶ τῆς φύσεως ὁ	δρόμος	τὴν οἰκείαν ἐτήρησε τάξιν, καὶ
[2]	ἐγχειρίζοντες, εὐθύνας αὐτοὺς καὶ μέχρι	ἑνὸς	ἀπαιτοῦμεν ὀβολοῦ· οὕτω καὶ ὁ
[3]	τιμὴ καταβέβληται καὶ ὑπὲρ τοῦ	ἑνὸς,	καὶ μὴ καταφρόνει τῆς σωτηρίας
[4]	δυσάλωτα τῶν θηρίων οὐκ ἐξ	ἑνὸς	μέρους, ἀλλὰ πάντοθεν ἐλαύνοντες, εἰς
[4]	ἐγὼ, καίτοι γε μέλλων λυπεῖν,	οὐδενὸς	φείσομαι τῶν ἐπαχθεστέρων. Πολλῷ γὰρ
[2]	Καὶ τοσοῦτον παρὰ τοῦ Θεοῦ	μισθωσάμενος	οἶκον, τὸν κόσμον λέγω τοῦτον,
[2]	τοσαύτην σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου	τιθέμενος,	πῶς μετὰ τὸ θεωρῆσαι δυνήσῃ
[1]	θρῆνον φερούσης. Ἐγὼ οὖν οἴκοι	καθήμενος,	καὶ τῆς φωνῆς ἀκούων ἐκρηγνυμένης,
[2]	γυναικὶ, θορυβούμεθα· σὺ δὲ ἄνω	καθήμενος,	ὅπου τοσαύτη πρὸς ἀσχημοσύνην παράκλησις,
[4]	τῶν οἰκετῶν ἀργύριον ἢ χρυσίον	ὑφελόμενος,	οὐκ αὐτὸς κολάζεται μόνον ὁ
[3]	μισῶν τὸ ἕλκος, μηδὲ ἀπαλλαγῆναι	βουλόμενος,	πῶς ἂν ἐπιζητήσειε τὸν ἰατρόν;
[2]	Ἐπειδὰν γὰρ ἐμπλησθεὶς ταύτης ἀνέλθῃς	γενόμενος	αἰχμάλωτος, καὶ ἡ γυνή σου
[1]	καὶ τὴν ὀδύνην ἐμαυτοῦ ταύτῃ	παραμυθούμενος,	τὸ τῷ μὴ πιέζειν αὐτὴν
[2]	τὸν ἰατρὸν ἐπιζητήσῃς. Μοιχείας ἐγένου	πεπληρωμένος,	καὶ ἐρωτᾷς, ποία κακία; ἦ
[1]	ἐροῦμεν; ἢ τί ἀπολογησόμεθα, εἰ	ξένος	τίς ποθεν ἐπιστὰς ἐγκαλοίη καὶ
[3]	εἷς. Ἐπεὶ καὶ ὁ ποιμὴν	ἐκεῖνος	τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα διὰ τοῦτο
[4]	καὶ ἀφ´ ὑμῶν ἐπιτιμάσθω, καὶ	κοινὸς	ἔστω πολέμιος. Εἴ τις γὰρ,
[1]	δὲ ἐβούλου δρόμον ἀλόγων ὁρᾷν,	τίνος	ἕνεκεν οὐκ ἔζευξας τὰ ἄλογα
[3]	Τὸ δὲ αἴτιον, οὐκ ἀνέρχῃ	μόνος	εἰς τὴν οἰκίαν, ἀλλὰ τὴν
[4]	ἐγὼ δὲ τῆς ἁπάντων σωτηρίας	ὑπεύθυνος.	Διὰ δὴ τοῦτο οὐ παύσομαι
[3]	χάριν, ὅτι δῆμος οὕτως ἐστὲ	εὔσπλαγχνος.	Τάχα δὲ οἶμαι πολλοὺς τῶν
[3]	θηρία τοξευόμενα φεύγει τὸν κυνηγέτην·	ἄνθρωπος	δὲ ὁ λογιώτατος τρωθεὶς, περιδιώκει
[2]	οἳ ἀπὸ ψιλῆς ὄψεως κατηνέχθησαν,	φιλοσοφώτερος	σὺ εἶ; Οὐκ ἤκουσας τί
[2]	σοι τὸ σῶμα; μὴ γὰρ	σίδηρος;	Οὐ γὰρ παραιτήσομαι πάλιν τὰ
[2]	σοι τὸ σῶμα; μὴ γὰρ	σίδηρος;	Σάρκα περίκεισαι, σάρκα ἀνθρωπίνην, ἥτις
[2]	ἐφώτισε, καὶ ποικίλος ἀστέρων ἀνέλαμψε	χορός·	ἔπνευσαν ἄνεμοι διὰ σὲ, ἔδραμον
[1]	ἀνῃρεῖτο πόλεμος, καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ	πρὸς	ἀνθρώπους ἐγίνετο, καὶ πάντα μετεῤῥυθμίζετο·
[2]	δὲ ἄνω καθήμενος, ὅπου τοσαύτη	πρὸς	ἀσχημοσύνην παράκλησις, ὁρῶν γυναῖκα πόρνην
[3]	τὴν τοῦ νοσήματος κακίαν δυσάρεστοι	πρὸς	πάντας εἰσὶ, σιτία διακρουόμενοι, καὶ
[0]	καταλείψαντας τὴν ἐκκλησίαν καὶ αὐτομολήσαντας	πρὸς	τὰς ἱπποδρομίας καὶ τὰ θέατρα.
[1]	σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ διαβόλου	πρὸς	τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης ἐκείνην; Ταῦτα
[1]	τοσαύτην διδασκαλίαν, καταλιπόντες ἡμᾶς τινες,	πρὸς	τὴν θεωρίαν τῶν ἁμιλλητηρίων ἵππων
[2]	αἱ συνήθεις φροντίδες ἐνοχλεῖν δοκοῦσι	πρὸς	τὴν οἰκονομίαν τῶν δεόντων πραγμάτων,
[1]	ἐπέστησας αὐτοῖς λογισμὸν ὀρθὸν, καὶ	πρὸς	τὸ βραβεῖον ἤλασας τῆς ἄνω
[2]	Χριστοῦ λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ	πρὸς	τὸ ἐπιθυμῆσαι, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν;
[2]	οὖν ἐὰν μὴ ἐμβλέψω, φησὶ,	πρὸς	τὸ ἐπιθυμῆσαι; Καὶ πῶς δυνήσῃ
[0]	ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ.	Πρὸς	τοὺς καταλείψαντας τὴν ἐκκλησίαν καὶ
[3]	διακρουόμενοι, καὶ ἰατροὺς κακίζοντες, καὶ	πρὸς	τοὺς οἰκείους ἀγανακτοῦντες, καὶ κατὰ
[1]	καὶ ἐγὼ μιμήσομαι, καὶ ἐρῶ	πρὸς	ὑμᾶς πάλιν· Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα
[4]	Εἰ γὰρ τὸ παλαιὸν ὁ	λεπρὸς	ἔξω τῆς παρεμβολῆς ἐκελεύετο καθῆναι,
[1]	πᾶσα ἡμῶν ἡ πόλις ὥσπερ	χείμαῤῥος	ἐπὶ τοὺς τόπους τῶν ἀποστόλων
[0]	~ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ	ΠΑΤΡΟΣ	ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
[4]	βαστάζω, ἀλλ´ ἔστι μοι διδασκαλία	πυρὸς	θερμοτέρα, εὐτονώτερον δυναμένη καίειν. Μὴ
[2]	Σολομών· Περιπατήσει τις ἐπ´ ἀνθράκων	πυρὸς,	τοὺς δὲ πόδας οὐ κατακαύσει;
[1]	καὶ θυσία τοιαύτη προσεφέρετο, καὶ	παράδεισος	ἠνοίγετο, καὶ λῃστὴς εἰς τὴν
[1]	κλήσεως, οὐκ ἀπὸ μύσους εἰς	μύσος,	ἀλλ´ ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν
[4]	βασιλεὺς ἦν, ἐξεβάλλετο μετὰ τοῦ	διαδήματος,	πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς τὸν τὴν
[3]	τοῖς διακονουμένοις, διὰ τὴν τοῦ	νοσήματος	κακίαν δυσάρεστοι πρὸς πάντας εἰσὶ,
[1]	πάντα παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ	στόματος,	ὡς εἰπεῖν, τὴν τράπεζαν τῶν
[3]	τὸν κυνηγέτην· ἄνθρωπος δὲ ὁ	λογιώτατος	τρωθεὶς, περιδιώκει τὴν τρώσασαν, ὥστε
[1]	Πρὸ τριῶν ἡμερῶν ἐπομβρία καὶ	ὑετὸς	κατεῤῥήγνυτο πάντα παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ
[4]	μείναντας ἀσινεῖς ἐπὶ μεῖζον προκόψαι	κοσμιότητος	καὶ σωφροσύνης· ἵνα καὶ ὑμεῖς
[4]	ἀξίαν παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ	χάριτος	τὴν δυναμένην ταῦτα ἐργάζεσθαι. Ἐκβαλλέσθωσαν
[3]	δι´ ἐκείνου τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ	πλανηθέντος	ἐπλήρωσε. Μὴ λέγε, ὅτι εἷς
[2]	μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ θεάτρου	λυθέντος,	ἀπελθούσης αὐτῆς, τὸ εἴδωλον ἐκείνης
[2]	ἦ οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ	λέγοντος·	Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς τὸ
[3]	ζητοῦντες, καὶ ἐξ αὐτῆς τοῦ	λέοντος	τῆς φάρυγγος αὐτοὺς ἐξαρπάσοιμεν. Μὴ
[3]	ἔρωτος ἀτόπου πανταχοῦ περιφέρειν, καὶ	συνειδότος	κατηγορίαν; Πῶς γὰρ ἐπιβήσῃ τῶν
[2]	οἰκονομίαν τῶν δεόντων πραγμάτων, καὶ	ἕκαστος	προσιὼν φορτικὸς καὶ ἐπαχθής. ~γʹ
[4]	τὰ τοιαῦτα φέρειν Ὑμῶν γὰρ	ἕκαστος	ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει τὰς εὐθύνας·
[1]	ὑποφήτην; ταῦτα ὁ δῆμος ὁ	φιλόχριστος,	τὸ θέατρον τὸ ἄπλαστον, τὸ
[4]	ἀργύριον ἢ χρυσίον ὑφελόμενος, οὐκ	αὐτὸς	κολάζεται μόνον ὁ ἁλοὺς, ἀλλὰ
[2]	μετὰ τὸ θεωρῆσαι δυνήσῃ μένειν	ἀκηλίδωτος;	Μὴ γὰρ λίθος σοι τὸ
[2]	γὰρ ἐμπλησθεὶς ταύτης ἀνέλθῃς γενόμενος	αἰχμάλωτος,	καὶ ἡ γυνή σου ἀηδεστέρα
[1]	σύλλογον, καὶ νηστείας τὸ σεμνὸν,	αἰχμάλωτος	ὑπὸ τοῦ διαβόλου πρὸς τὴν
[3]	καὶ διηνεκῶς ἐμπίπρασθαι, καὶ κάμινον	ἔρωτος	ἀτόπου πανταχοῦ περιφέρειν, καὶ συνειδότος
[4]	ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ χρυσοῦν	σκεῦος	κλαπὲν, ἀλλὰ σωφροσύνην συληθεῖσαν, καὶ
[1]	τῆς πίστεως, τὸν Παῦλον τὸ	σκεῦος	τῆς ἐκλογῆς, πανήγυριν ἐπιτελοῦντες πνευματικὴν,
[4]	τῆς παρεμβολῆς ἐκελεύετο καθῆναι, κἂν	βασιλεὺς	ἦν, ἐξεβάλλετο μετὰ τοῦ διαδήματος,
[1]	καὶ κυμάτων κατατολμήσαντες, ἐπὶ τοὺς	κορυφαίους	ἐτρέχομεν, τὸν Πέτρον τὴν κρηπῖδα
[3]	ἰατροὺς κακίζοντες, καὶ πρὸς τοὺς	οἰκείους	ἀγανακτοῦντες, καὶ κατὰ τῶν διακονούντων
[1]	νηστεύειν καὶ δοξολογεῖν ἔδει, καὶ	εὐχαριστηρίους	εὐχὰς ὑπὲρ τῶν τῆς οἰκουμένης
[4]	οὐκ αὐτὸς κολάζεται μόνον ὁ	ἁλοὺς,	ἀλλὰ καὶ οἱ συνειδότες καὶ
[1]	πανήγυριν ἐπιτελοῦντες πνευματικὴν, καὶ τοὺς	ἄθλους	αὐτῶν ἀνακηρύττοντες, τὰ τρόπαια καὶ
[3]	ἐστὲ εὔσπλαγχνος. Τάχα δὲ οἶμαι	πολλοὺς	τῶν μηδὲν ἡμαρτηκότων ταῦτα ποιεῖν,
[1]	ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Μετὰ μακροὺς	διαύλους	λόγων, καὶ τοσαύτην διδασκαλίαν, καταλιπόντες
[1]	τὰ σύμβολα τῆς σωτηρίας τοῦ	γένους	ἡμῶν ἐτελεῖτο· ἀλλ´ ἐν παρασκευῇ,
[3]	πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ τοῦ	Μονογενοῦς	ἐφείσατο. Ἐννόησον ὅση τιμὴ καταβέβληται
[4]	γὰρ ὁρῶ πάντας στυγνάζοντας καὶ	συνεσταλμένους	ὄντας) μεταβαλλέσθωσαν, καὶ λέλυται τὰ
[2]	ὥστε οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι	παιδοκτόνους	ἀντὶ πατέρων τοὺς τοιούτους ἀποκαλῶν,
[1]	πόλις ὥσπερ χείμαῤῥος ἐπὶ τοὺς	τόπους	τῶν ἀποστόλων ἔτρεχε, καὶ συνηγόρους
[1]	πόλεμος, καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ πρὸς	ἀνθρώπους	ἐγίνετο, καὶ πάντα μετεῤῥυθμίζετο· ἐν
[4]	τῶν θηρίων οὐκ ἐξ ἑνὸς	μέρους,	ἀλλὰ πάντοθεν ἐλαύνοντες, εἰς τὴν
[1]	Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Μετὰ	μακροὺς	διαύλους λόγων, καὶ τοσαύτην διδασκαλίαν,
[1]	τόπους τῶν ἀποστόλων ἔτρεχε, καὶ	συνηγόρους	ἐλαμβάνομεν τὸν ἅγιον Πέτρον καὶ
[3]	πάντας εἰσὶ, σιτία διακρουόμενοι, καὶ	ἰατροὺς	κακίζοντες, καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους
[1]	τῆς ἄνω κλήσεως, οὐκ ἀπὸ	μύσους	εἰς μύσος, ἀλλ´ ἀπὸ γῆς
[4]	καὶ πάλιν ἐπαγαγεῖν. Οὐ γὰρ	τοὺς	ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι βουλόμεθα, ἀλλὰ
[1]	ἐκλογῆς, πανήγυριν ἐπιτελοῦντες πνευματικὴν, καὶ	τοὺς	ἄθλους αὐτῶν ἀνακηρύττοντες, τὰ τρόπαια
[4]	νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς	τοὺς	ἀτελευτήτους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
[2]	Περιπατήσει τις ἐπ´ ἀνθράκων πυρὸς,	τοὺς	δὲ πόδας οὐ κατακαύσει; Ἀποδήσει
[4]	ἐμβάλλουσιν· οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς	τοὺς	ἐκθηριωθέντας συνελάσωμεν, καὶ ταχέως εἰς
[3]	δίκτυα τῆς διδασκαλίας ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν	τοὺς	θηριαλώτους ζητοῦντες, καὶ ἐξ αὐτῆς
[0]	ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς	τοὺς	καταλείψαντας τὴν ἐκκλησίαν καὶ αὐτομολήσαντας
[1]	περάσαντες, καὶ κυμάτων κατατολμήσαντες, ἐπὶ	τοὺς	κορυφαίους ἐτρέχομεν, τὸν Πέτρον τὴν
[3]	Πῶς καὶ τίνι τρόπῳ; Εἰ	τοὺς	νοσοῦντας ὑγιαίνοντας ἴδοιμεν· εἰ τὰ
[3]	καὶ ἰατροὺς κακίζοντες, καὶ πρὸς	τοὺς	οἰκείους ἀγανακτοῦντες, καὶ κατὰ τῶν
[4]	Γένοιτο δὲ εὐχαῖς τῶν ἁγίων	τούς	τε διαφθαρέντας ἤδη ταχέως ἐπανελθεῖν,
[4]	τε διαφθαρέντας ἤδη ταχέως ἐπανελθεῖν,	τούς	τε μείναντας ἀσινεῖς ἐπὶ μεῖζον
[2]	τις ἁμάρτοι παιδοκτόνους ἀντὶ πατέρων	τοὺς	τοιούτους ἀποκαλῶν, καὶ τῇ κακίᾳ
[1]	ἡ πόλις ὥσπερ χείμαῤῥος ἐπὶ	τοὺς	τόπους τῶν ἀποστόλων ἔτρεχε, καὶ
[4]	καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς	ἀτελευτήτους	αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
[4]	μήτε ἀγορᾶς· καὶ οὕτω ῥᾳδίως	αὐτοὺς	ἀνακτησόμεθα. Καὶ καθάπερ οἱ κυνηγοὶ
[3]	αὐτῆς τοῦ λέοντος τῆς φάρυγγος	αὐτοὺς	ἐξαρπάσοιμεν. Μὴ γάρ μοι λέγε·
[4]	παρανομοῦντας τῶν ἀδελφῶν, ἵνα διηνεκῶς	αὐτοὺς	ἔχητε. Οὐδὲ γὰρ τὸ τυχὸν
[2]	οἰκέταις τοῖς ἡμετέροις ἐγχειρίζοντες, εὐθύνας	αὐτοὺς	καὶ μέχρι ἑνὸς ἀπαιτοῦμεν ὀβολοῦ·
[3]	τῆς κολάσεως ἐνταῦθα τὴν ἐσχάτην	ἑαυτοὺς	ἀπαιτεῖτε δίκην. Ἢ οὐκ ἐσχάτης
[4]	γένωνται, οἵ τε νοσοῦντες ἀνακτήσωνται	ἑαυτοὺς	ἐκ τῆς χαλεπῆς ἀῤῥωστίας. Εἰ
[4]	καὶ Ἰουδαῖοι κωμῳδήσουσιν, ὅταν ἁμαρτάνοντας	ἑαυτοὺς	οὕτως περιορῶμεν. Τότε δὲ καὶ
[2]	ἁμάρτοι παιδοκτόνους ἀντὶ πατέρων τοὺς	τοιούτους	ἀποκαλῶν, καὶ τῇ κακίᾳ τὴν
[4]	νόμων ἀλγήσατε, καὶ μικρὸν ἀποστράφητε	τούτους	τὰ τοιαῦτα νοσοῦντας καὶ παρανομοῦντας
[3]	τῆς διδασκαλίας ἁπλώσαντες περιέλθοιμεν τοὺς	θηριαλώτους	ζητοῦντες, καὶ ἐξ αὐτῆς τοῦ
[4]	πάλιν ἐπαγαγεῖν. Οὐ γὰρ τοὺς	ἀδελφοὺς	ἡμῶν ἀποκόψαι βουλόμεθα, ἀλλὰ τὸ
[1]	κάτω ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ	ἡνιόχους	κροτούντων, καὶ χαλεπώτερα ἐκείνων βοώντων.
[1]	παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ στόματος,	ὡς	εἰπεῖν, τὴν τράπεζαν τῶν γηπόνων
[1]	τὰ κατὰ σαυτὸν ἁπλῶς καὶ	ὡς	ἔτυχε φέρεσθαι, ὑπὲρ τῆς ἑτέρων
[2]	λάβῃς, κάτω κύπτεις· τολμᾷς εἰπεῖν	ὡς	οὐδὲν πάσχῃς ἀνθρώπινον; Μὴ γὰρ
[3]	ἓν ἔτρεχε, καὶ οὐκ ἐπανῆλθεν	ἕως	πάλιν αὐτὸ ἐπανήγαγε, καὶ τὸν
[4]	γὰρ ἐνιαυτὸν ἔχω λοιπὸν τῆς	πόλεως	ἐπιβὰς τῆς ὑμετέρας, καὶ οὐ
[0]	ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ	ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,	ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς τοὺς καταλείψαντας τὴν
[3]	πρὸ τῆς γεέννης καὶ τῆς	κολάσεως	ἐνταῦθα τὴν ἐσχάτην ἑαυτοὺς ἀπαιτεῖτε
[4]	καίειν. Μὴ οὖν καταφρόνει τῆς	ἀποφάσεως	τῆς ἡμετέρας. Εἰ γὰρ εὐτελεῖς
[4]	μεταβαλλέσθωσαν, καὶ λέλυται τὰ τῆς	ἀποφάσεως.	Ὥσπερ γὰρ ἐξουσίαν ἐλάβομεν δῆσαι,
[1]	τὸ βραβεῖον ἤλασας τῆς ἄνω	κλήσεως,	οὐκ ἀπὸ μύσους εἰς μύσος,
[4]	λυπηθέντας ἡμᾶς ἐξελέσθαι τῆς μελλούσης	κρίσεως,	ἢ ῥήμασι χαρισάμενον μεθ´ ὑμῶν
[2]	καὶ φυτὰ ἀνεδόθη, καὶ τῆς	φύσεως	ὁ δρόμος τὴν οἰκείαν ἐτήρησε
[1]	τὸν Πέτρον τὴν κρηπῖδα τῆς	πίστεως,	τὸν Παῦλον τὸ σκεῦος τῆς
[3]	διάβολος λυμαίνεται. Ἀλλ´ εἰ βουληθείητε,	ταχέως	αὐτοῦ τὴν εἴσοδον ἀποφράξομεν. Πῶς
[3]	δήλως ἀνιοῦσαν· ὅπερ ἦν κουφότερον·	ταχέως	γὰρ ἂν ἐξήλασεν ἡ γυνή·
[4]	ἡμεῖς τοὺς ἐκθηριωθέντας συνελάσωμεν, καὶ	ταχέως	εἰς τὰ δίκτυα τῆς σωτηρίας
[4]	ἁγίων τούς τε διαφθαρέντας ἤδη	ταχέως	ἐπανελθεῖν, τούς τε μείναντας ἀσινεῖς
[2]	ἀνδρῶν ἐκείνων, οἳ ἀπὸ ψιλῆς	ὄψεως	κατηνέχθησαν, φιλοσοφώτερος σὺ εἶ; Οὐκ
[4]	ἐξόδου, μήτε ἀγορᾶς· καὶ οὕτω	ῥᾳδίως	αὐτοὺς ἀνακτησόμεθα. Καὶ καθάπερ οἱ
[4]	καὶ παρανομοῦντας τῶν ἀδελφῶν, ἵνα	διηνεκῶς	αὐτοὺς ἔχητε. Οὐδὲ γὰρ τὸ
[3]	μοι, ἐπιθυμίαν τοιαύτην τρέφειν, καὶ	διηνεκῶς	ἐμπίπρασθαι, καὶ κάμινον ἔρωτος ἀτόπου
[3]	μετὰ σεαυτοῦ, οὐ φανερῶς καὶ	δήλως	ἀνιοῦσαν· ὅπερ ἦν κουφότερον· ταχέως
[1]	Ἀλλ´ ἀφεὶς τὰ κατὰ σαυτὸν	ἁπλῶς	καὶ ὡς ἔτυχε φέρεσθαι, ὑπὲρ
[4]	ἡμεῖς καὶ σφόδρα οἰκτροὶ, ἀλλ´	ὅμως	ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν παρὰ τῆς τοῦ
[3]	τὸ ἕλκος, μηδὲ ἀπαλλαγῆναι βουλόμενος,	πῶς	ἂν ἐπιζητήσειε τὸν ἰατρόν; Διὰ
[3]	τῶν προθύρων ἐκείνων τῶν ἱερῶν;	πῶς	ἅψῃ τῆς οὐρανίου τραπέζης; πῶς
[3]	πανταχοῦ περιφέρειν, καὶ συνειδότος κατηγορίαν;	Πῶς	γὰρ ἐπιβήσῃ τῶν προθύρων ἐκείνων
[3]	πῶς ἅψῃ τῆς οὐρανίου τραπέζης;	πῶς	δὲ ἀκούσεις τὸν περὶ σωφροσύνης
[2]	φησὶ, πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι; Καὶ	πῶς	δυνήσῃ με πεῖσαι; Ὁ γὰρ
[1]	τῶν ὀφθαλμῶν τῶν ὑμετέρων τιθέναι.	Πῶς	δυνησόμεθα τὸν Θεὸν λοιπὸν ἵλεω
[2]	τῆς ἡμετέρας ἀπαιτήσει λόγον ἡμᾶς,	πῶς	ἑκάστην ἡμέραν ἐδαπανήσαμεν; Τί οὖν
[4]	διαβόλου χωρίον, καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα,	πῶς	ἐσίγησας; πῶς ἤνεγκας; πῶς οὐκ
[4]	καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα, πῶς ἐσίγησας;	πῶς	ἤνεγκας; πῶς οὐκ ἀπήγγειλας τῷ
[3]	ταχέως αὐτοῦ τὴν εἴσοδον ἀποφράξομεν.	Πῶς	καὶ τίνι τρόπῳ; Εἰ τοὺς
[1]	τὸν Θεὸν λοιπὸν ἵλεω ποιῆσαι;	πῶς	καταλλάξαι ὀργιζόμενον; Πρὸ τριῶν ἡμερῶν
[2]	σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου τιθέμενος,	πῶς	μετὰ τὸ θεωρῆσαι δυνήσῃ μένειν
[4]	παρανομήσαντα, πῶς ἐσίγησας; πῶς ἤνεγκας;	πῶς	οὐκ ἀπήγγειλας τῷ ἱερεῖ; καὶ
[3]	πόρνην ἔχων μετὰ σεαυτοῦ, οὐ	φανερῶς	καὶ δήλως ἀνιοῦσαν· ὅπερ ἦν
[1]	τῶν ἁμιλλητηρίων ἵππων ηὐτομόλησαν, καὶ	οὕτως	ἐξεβακχεύθησαν, ὥστε πᾶσαν τὴν πόλιν
[3]	ὑμῖν ἔχω χάριν, ὅτι δῆμος	οὕτως	ἐστὲ εὔσπλαγχνος. Τάχα δὲ οἶμαι
[4]	Ὥσπερ γὰρ ἐξουσίαν ἐλάβομεν δῆσαι,	οὕτως	καὶ λῦσαι, καὶ πάλιν ἐπαγαγεῖν.
[2]	τὰ δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει;	Οὕτως	ὁ εἰσιὼν εἰς γυναῖκα ἀλλοτρίαν.
[4]	Ἰουδαῖοι κωμῳδήσουσιν, ὅταν ἁμαρτάνοντας ἑαυτοὺς	οὕτως	περιορῶμεν. Τότε δὲ καὶ ἐκεῖνοι
[1]	φορητά; Οὐ γὰρ παύσομαι ταῦτα	συνεχῶς	λέγων, καὶ τὴν ὀδύνην ἐμαυτοῦ
[4]	καὶ οὐ διέλιπον πολλάκις καὶ	συνεχῶς	ταῦτα ὑμῖν παραινῶν. Ἐπεὶ οὖν