HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Jean Chrysostome, Contre les jeux du cirque et du théâtre

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

υ = 40 formes différentes pour 86 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[2]   ταῦτα πάντα γέγονε διὰ σέ· σὺ δὲ τῶν κτισμάτων σοι διακονουμένων,

[1]   ἀποστολικῶν παιδευθέντες, ἀθρόον οὕτω μιᾶς μεταξὺ γενομένης ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ βοᾷς,

[3]   τὴν ὀδύνην. Νῦν γοῦν ὁρῶ μεταξὺ τῶν λόγων τούτων τὰ μέτωπα

[2]   τὸ σῶμα; μὴ γὰρ σίδηρος; Οὐ γὰρ παραιτήσομαι πάλιν τὰ αὐτὰ

[1]   ἐκείνην; Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά; Οὐ γὰρ παύσομαι ταῦτα συνεχῶς λέγων,

[3]   κάμινον, μᾶλλον δὲ πολλῷ χαλεπωτέραν· οὐ γὰρ στυππίον καὶ νάφθα καὶ

[4]   καὶ λῦσαι, καὶ πάλιν ἐπαγαγεῖν. Οὐ γὰρ τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι

[4]   παράνομον τῶν θεάτρων αὐτομολήσειε λύμην, οὐ δέξομαι αὐτὸν εἴσω τουτωνὶ τῶν

[4]   πόλεως ἐπιβὰς τῆς ὑμετέρας, καὶ οὐ διέλιπον πολλάκις καὶ συνεχῶς ταῦτα

[2]   ἀνθράκων πυρὸς, τοὺς δὲ πόδας οὐ κατακαύσει; Ἀποδήσει τις πῦρ ἐν

[2]   ἐν κόλπῳ, τὰ δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει; Οὕτως ὁ εἰσιὼν εἰς

[4]   αὐτὸν εἴσω τουτωνὶ τῶν περιβόλων, οὐ μεταδώσω μυστηρίων, οὐκ ἀφήσω τῆς

[4]   σωτηρίας ὑπεύθυνος. Διὰ δὴ τοῦτο οὐ παύσομαι πάντα ποιῶν καὶ λέγων,

[4]   οὐκ ἀπήγγειλας τῷ ἱερεῖ; καὶ οὐ τὰς τυχούσας ἀπαιτηθήσῃ εὐθύνας. Διά

[3]   τὴν πόρνην ἔχων μετὰ σεαυτοῦ, οὐ φανερῶς καὶ δήλως ἀνιοῦσαν· ὅπερ

[4]   αὐτῷ. Τοῦτο δὲ ποιήσατε· μήτε λόγου μετάδοτε, μήτε εἰς οἰκίαν δέξησθε,

[4]   τραπέζης κοινωνήσητε, μήτε εἰσόδου, μήτε ἐξόδου, μήτε ἀγορᾶς· καὶ οὕτω ῥᾳδίως

[4]   δέξησθε, μήτε τραπέζης κοινωνήσητε, μήτε εἰσόδου, μήτε ἐξόδου, μήτε ἀγορᾶς· καὶ

[1]   ὁ χρόνιος ἀνῃρεῖτο πόλεμος, καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ πρὸς ἀνθρώπους ἐγίνετο, καὶ

[2]   πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον παρὰ τοῦ Θεοῦ μισθωσάμενος οἶκον, τὸν κόσμον λέγω

[4]   (μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῶν τοῦ Θεοῦ νόμων ἀλγήσατε, καὶ μικρὸν ἀποστράφητε

[3]   θαύματα, καὶ αἱ ποικίλαι τοῦ Θεοῦ πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ τοῦ

[4]   ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος τὴν δυναμένην ταῦτα ἐργάζεσθαι.

[1]   φέρεσθαι, ὑπὲρ τῆς ἑτέρων νίκης ἐκάθου, ἡμέραν τοσαύτην εἰκῆ καὶ μάτην

[3]   τῶν ἱερῶν; πῶς ἅψῃ τῆς οὐρανίου τραπέζης; πῶς δὲ ἀκούσεις τὸν

[4]   ὁ Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ

[1]   τὸ σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ διαβόλου πρὸς τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης ἐκείνην;

[2]   τῶν κτισμάτων σοι διακονουμένων, τοῦ διαβόλου τὴν ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον

[4]   θυσίας, ἀπελθόντα εἰς τὸ τοῦ διαβόλου χωρίον, καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα, πῶς

[2]   αὐτοὺς καὶ μέχρι ἑνὸς ἀπαιτοῦμεν ὀβολοῦ· οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τῶν

[1]   παθῶν παρασυρομένην περιορῶν; Εἰ δὲ ἐβούλου δρόμον ἀλόγων ὁρᾷν, τίνος ἕνεκεν

[1]   κατ´ αὐτῶν ἐντυγχάνων ἔλεγε· Λαός μου, τί ἐποίησά σοι, καὶ τί

[4]   Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ χρυσοῦν σκεῦος

[0]   ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς τοὺς

[2]   καὶ τὸν ἰατρὸν ἐπιζητήσῃς. Μοιχείας ἐγένου πεπληρωμένος, καὶ ἐρωτᾷς, ποία κακία;

[2]   τῇ πόρνῃ, ἀλλὰ τῇ ἐπιθυμίᾳ (συνεγένου, καὶ τῇ γνώμῃ τὴν ἁμαρτίαν

[3]   τῶν ἑκατὸν ἀριθμὸν χωλεύοντα δι´ ἐκείνου τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ πλανηθέντος ἐπλήρωσε.

[0]   ~ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ.

[2]   ἐπὶ θέατρα πάλιν ἀνέβαινες, ἀπὸ καπνοῦ εἰς πῦρ τρέχων, εἰς ἕτερον

[2]   θορυβούμεθα· σὺ δὲ ἄνω καθήμενος, ὅπου τοσαύτη πρὸς ἀσχημοσύνην παράκλησις, ὁρῶν

[0]   ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς τοὺς καταλείψαντας

[3]   διηνεκῶς ἐμπίπρασθαι, καὶ κάμινον ἔρωτος ἀτόπου πανταχοῦ περιφέρειν, καὶ συνειδότος κατηγορίαν;

[4]   σιδήριον ἔχω, ἀλλ´ ἔχω λόγον σιδήρου τομώτερον· εἰ καὶ μὴ πῦρ

[2]   ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ θεάτρου λυθέντος, ἀπελθούσης αὐτῆς, τὸ εἴδωλον

[2]   γενόμενος αἰχμάλωτος, καὶ ἡ γυνή σου ἀηδεστέρα φαίνεται, καὶ τὰ παιδία

[2]   αὐτῆς, τὸ εἴδωλον ἐκείνης ἐναπόκειταί σου τῇ ψυχῇ, τὰ ῥήματα, τὰ

[1]   ἐν παρασκευῇ, ὅτε ὁ Δεσπότης σου ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἐσταυροῦτο, καὶ

[4]   μὴ μεταδοῦναι τοῖς λοιποῖς τῆς νόσου· οὕτω δὴ ἐργάσομαι κἀγώ. Εἰ

[1]   ᾗ τὰ σύμβολα τῆς σωτηρίας τοῦ γένους ἡμῶν ἐτελεῖτο· ἀλλ´ ἐν

[1]   νηστείας τὸ σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ διαβόλου πρὸς τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης

[2]   δὲ τῶν κτισμάτων σοι διακονουμένων, τοῦ διαβόλου τὴν ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ

[4]   μετασχόντα θυσίας, ἀπελθόντα εἰς τὸ τοῦ διαβόλου χωρίον, καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα,

[4]   κἂν βασιλεὺς ἦν, ἐξεβάλλετο μετὰ τοῦ διαδήματος, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς τὸν

[4]   Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ χρυσοῦν

[0]   ~ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ

[3]   ὅση τιμὴ καταβέβληται καὶ ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς, καὶ μὴ καταφρόνει τῆς

[2]   καιρὸν ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ θεάτρου λυθέντος, ἀπελθούσης αὐτῆς, τὸ

[2]   ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον παρὰ τοῦ Θεοῦ μισθωσάμενος οἶκον, τὸν κόσμον

[4]   συναγανακτήσατε, (μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῶν τοῦ Θεοῦ νόμων ἀλγήσατε, καὶ μικρὸν

[3]   μυρία θαύματα, καὶ αἱ ποικίλαι τοῦ Θεοῦ πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ

[4]   ὅμως ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος τὴν δυναμένην ταῦτα

[2]   δυνήσῃ με πεῖσαι; Ὁ γὰρ τοῦ θεωρῆσαι μὴ κρατῶν, ἀλλὰ τοσαύτην

[3]   θηριαλώτους ζητοῦντες, καὶ ἐξ αὐτῆς τοῦ λέοντος τῆς φάρυγγος αὐτοὺς ἐξαρπάσοιμεν.

[3]   Θεοῦ πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ τοῦ Μονογενοῦς ἐφείσατο. Ἐννόησον ὅση τιμὴ

[3]   ἐγκαλεῖν τοῖς διακονουμένοις, διὰ τὴν τοῦ νοσήματος κακίαν δυσάρεστοι πρὸς πάντας

[4]   τηνικαῦτα ὁ Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον,

[3]   χωλεύοντα δι´ ἐκείνου τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ πλανηθέντος ἐπλήρωσε. Μὴ λέγε, ὅτι

[1]   κατεῤῥήγνυτο πάντα παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ στόματος, ὡς εἰπεῖν, τὴν τράπεζαν

[2]   κρατῶν, ἀλλὰ τοσαύτην σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου τιθέμενος, πῶς μετὰ τὸ

[2]   ποία κακία; ἦ οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ

[0]   ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς

[1]   πόλιν ἐμπλῆσαι βοῆς καὶ κραυγῆς ἀτάκτου, καὶ πολὺν γέλωτα, μᾶλλον δὲ

[2]   Σάρκα περίκεισαι, σάρκα ἀνθρωπίνην, ἥτις χόρτου χαλεπώτερον ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀνάπτεται.

[2]   κακία; ἦ οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς

[3]   καὶ μὴ καταφρόνει τῆς σωτηρίας αὐτοῦ, ἀλλ´ ἀπελθὼν ἡμῖν ἐπανάγαγε, καὶ

[3]   λυμαίνεται. Ἀλλ´ εἰ βουληθείητε, ταχέως αὐτοῦ τὴν εἴσοδον ἀποφράξομεν. Πῶς καὶ

[1]   ὑετὸς κατεῤῥήγνυτο πάντα παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ στόματος, ὡς εἰπεῖν, τὴν

[4]   φέρειν Ὑμῶν γὰρ ἕκαστος ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει τὰς εὐθύνας· ἐγὼ δὲ

[1]   ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ βοᾷς, τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν αἰχμάλωτον ὑπὸ τῶν παθῶν

[3]   ἀλλὰ τὴν πόρνην ἔχων μετὰ σεαυτοῦ, οὐ φανερῶς καὶ δήλως ἀνιοῦσαν·

[1]   συνεχῶς λέγων, καὶ τὴν ὀδύνην ἐμαυτοῦ ταύτῃ παραμυθούμενος, τὸ τῷ μὴ

[2]   ἀλλὰ τοσαύτην σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου τιθέμενος, πῶς μετὰ τὸ θεωρῆσαι

[3]   ἐμπίπρασθαι, καὶ κάμινον ἔρωτος ἀτόπου πανταχοῦ περιφέρειν, καὶ συνειδότος κατηγορίαν; Πῶς

[2]   πολλάκις ἐὰν ἀπαντήσωμεν γυναικὶ, θορυβούμεθα· σὺ δὲ ἄνω καθήμενος, ὅπου τοσαύτη

[2]   ἀπὸ ψιλῆς ὄψεως κατηνέχθησαν, φιλοσοφώτερος σὺ εἶ; Οὐκ ἤκουσας τί φησιν

[1]   ἀναπέμπειν τῷ ταῦτα ποιήσαντι· τότε σὺ καταλιπὼν ἐκκλησίαν καὶ θυσίαν πνευματικὴν,

Chapitre
[2]	ταῦτα πάντα γέγονε διὰ σέ·	σὺ	δὲ τῶν κτισμάτων σοι διακονουμένων,
[1]	ἀποστολικῶν παιδευθέντες, ἀθρόον οὕτω μιᾶς	μεταξὺ	γενομένης ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ βοᾷς,
[3]	τὴν ὀδύνην. Νῦν γοῦν ὁρῶ	μεταξὺ	τῶν λόγων τούτων τὰ μέτωπα
[2]	τὸ σῶμα; μὴ γὰρ σίδηρος;	Οὐ	γὰρ παραιτήσομαι πάλιν τὰ αὐτὰ
[1]	ἐκείνην; Ταῦτα ἀνεκτά; ταῦτα φορητά;	Οὐ	γὰρ παύσομαι ταῦτα συνεχῶς λέγων,
[3]	κάμινον, μᾶλλον δὲ πολλῷ χαλεπωτέραν·	οὐ	γὰρ στυππίον καὶ νάφθα καὶ
[4]	καὶ λῦσαι, καὶ πάλιν ἐπαγαγεῖν.	Οὐ	γὰρ τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι
[4]	παράνομον τῶν θεάτρων αὐτομολήσειε λύμην,	οὐ	δέξομαι αὐτὸν εἴσω τουτωνὶ τῶν
[4]	πόλεως ἐπιβὰς τῆς ὑμετέρας, καὶ	οὐ	διέλιπον πολλάκις καὶ συνεχῶς ταῦτα
[2]	ἀνθράκων πυρὸς, τοὺς δὲ πόδας	οὐ	κατακαύσει; Ἀποδήσει τις πῦρ ἐν
[2]	ἐν κόλπῳ, τὰ δὲ ἱμάτια	οὐ	κατακαύσει; Οὕτως ὁ εἰσιὼν εἰς
[4]	αὐτὸν εἴσω τουτωνὶ τῶν περιβόλων,	οὐ	μεταδώσω μυστηρίων, οὐκ ἀφήσω τῆς
[4]	σωτηρίας ὑπεύθυνος. Διὰ δὴ τοῦτο	οὐ	παύσομαι πάντα ποιῶν καὶ λέγων,
[4]	οὐκ ἀπήγγειλας τῷ ἱερεῖ; καὶ	οὐ	τὰς τυχούσας ἀπαιτηθήσῃ εὐθύνας. Διά
[3]	τὴν πόρνην ἔχων μετὰ σεαυτοῦ,	οὐ	φανερῶς καὶ δήλως ἀνιοῦσαν· ὅπερ
[4]	αὐτῷ. Τοῦτο δὲ ποιήσατε· μήτε	λόγου	μετάδοτε, μήτε εἰς οἰκίαν δέξησθε,
[4]	τραπέζης κοινωνήσητε, μήτε εἰσόδου, μήτε	ἐξόδου,	μήτε ἀγορᾶς· καὶ οὕτω ῥᾳδίως
[4]	δέξησθε, μήτε τραπέζης κοινωνήσητε, μήτε	εἰσόδου,	μήτε ἐξόδου, μήτε ἀγορᾶς· καὶ
[1]	ὁ χρόνιος ἀνῃρεῖτο πόλεμος, καὶ	Θεοῦ	καταλλαγὴ πρὸς ἀνθρώπους ἐγίνετο, καὶ
[2]	πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον παρὰ τοῦ	Θεοῦ	μισθωσάμενος οἶκον, τὸν κόσμον λέγω
[4]	(μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῶν τοῦ	Θεοῦ	νόμων ἀλγήσατε, καὶ μικρὸν ἀποστράφητε
[3]	θαύματα, καὶ αἱ ποικίλαι τοῦ	Θεοῦ	πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ τοῦ
[4]	ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν παρὰ τῆς τοῦ	Θεοῦ	χάριτος τὴν δυναμένην ταῦτα ἐργάζεσθαι.
[1]	φέρεσθαι, ὑπὲρ τῆς ἑτέρων νίκης	ἐκάθου,	ἡμέραν τοσαύτην εἰκῆ καὶ μάτην
[3]	τῶν ἱερῶν; πῶς ἅψῃ τῆς	οὐρανίου	τραπέζης; πῶς δὲ ἀκούσεις τὸν
[4]	ὁ Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ	οἴκου	τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ
[1]	τὸ σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ	διαβόλου	πρὸς τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης ἐκείνην;
[2]	τῶν κτισμάτων σοι διακονουμένων, τοῦ	διαβόλου	τὴν ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον
[4]	θυσίας, ἀπελθόντα εἰς τὸ τοῦ	διαβόλου	χωρίον, καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα, πῶς
[2]	αὐτοὺς καὶ μέχρι ἑνὸς ἀπαιτοῦμεν	ὀβολοῦ·	οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τῶν
[1]	παθῶν παρασυρομένην περιορῶν; Εἰ δὲ	ἐβούλου	δρόμον ἀλόγων ὁρᾷν, τίνος ἕνεκεν
[1]	κατ´ αὐτῶν ἐντυγχάνων ἔλεγε· Λαός	μου,	τί ἐποίησά σοι, καὶ τί
[4]	Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ	ἐμοῦ	οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ χρυσοῦν σκεῦος
[0]	ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ	ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,	ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς τοὺς
[2]	καὶ τὸν ἰατρὸν ἐπιζητήσῃς. Μοιχείας	ἐγένου	πεπληρωμένος, καὶ ἐρωτᾷς, ποία κακία;
[2]	τῇ πόρνῃ, ἀλλὰ τῇ ἐπιθυμίᾳ	(συνεγένου,	καὶ τῇ γνώμῃ τὴν ἁμαρτίαν
[3]	τῶν ἑκατὸν ἀριθμὸν χωλεύοντα δι´	ἐκείνου	τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ πλανηθέντος ἐπλήρωσε.
[0]	~ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ	ΙΩΑΝΝΟΥ	ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ.
[2]	ἐπὶ θέατρα πάλιν ἀνέβαινες, ἀπὸ	καπνοῦ	εἰς πῦρ τρέχων, εἰς ἕτερον
[2]	θορυβούμεθα· σὺ δὲ ἄνω καθήμενος,	ὅπου	τοσαύτη πρὸς ἀσχημοσύνην παράκλησις, ὁρῶν
[0]	ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,	ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ	ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς τοὺς καταλείψαντας
[3]	διηνεκῶς ἐμπίπρασθαι, καὶ κάμινον ἔρωτος	ἀτόπου	πανταχοῦ περιφέρειν, καὶ συνειδότος κατηγορίαν;
[4]	σιδήριον ἔχω, ἀλλ´ ἔχω λόγον	σιδήρου	τομώτερον· εἰ καὶ μὴ πῦρ
[2]	ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ	θεάτρου	λυθέντος, ἀπελθούσης αὐτῆς, τὸ εἴδωλον
[2]	γενόμενος αἰχμάλωτος, καὶ ἡ γυνή	σου	ἀηδεστέρα φαίνεται, καὶ τὰ παιδία
[2]	αὐτῆς, τὸ εἴδωλον ἐκείνης ἐναπόκειταί	σου	τῇ ψυχῇ, τὰ ῥήματα, τὰ
[1]	ἐν παρασκευῇ, ὅτε ὁ Δεσπότης	σου	ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἐσταυροῦτο, καὶ
[4]	μὴ μεταδοῦναι τοῖς λοιποῖς τῆς	νόσου·	οὕτω δὴ ἐργάσομαι κἀγώ. Εἰ
[1]	ᾗ τὰ σύμβολα τῆς σωτηρίας	τοῦ	γένους ἡμῶν ἐτελεῖτο· ἀλλ´ ἐν
[1]	νηστείας τὸ σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ	τοῦ	διαβόλου πρὸς τὴν θεωρίαν ἀπηνέχθης
[2]	δὲ τῶν κτισμάτων σοι διακονουμένων,	τοῦ	διαβόλου τὴν ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ
[4]	μετασχόντα θυσίας, ἀπελθόντα εἰς τὸ	τοῦ	διαβόλου χωρίον, καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα,
[4]	κἂν βασιλεὺς ἦν, ἐξεβάλλετο μετὰ	τοῦ	διαδήματος, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς τὸν
[4]	Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου	τοῦ	ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον, οὐδὲ χρυσοῦν
[0]		~ΤΟΥ	ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ
[3]	ὅση τιμὴ καταβέβληται καὶ ὑπὲρ	τοῦ	ἑνὸς, καὶ μὴ καταφρόνει τῆς
[2]	καιρὸν ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ καὶ	τοῦ	θεάτρου λυθέντος, ἀπελθούσης αὐτῆς, τὸ
[2]	ἐπιθυμίαν πληροῖς; Καὶ τοσοῦτον παρὰ	τοῦ	Θεοῦ μισθωσάμενος οἶκον, τὸν κόσμον
[4]	συναγανακτήσατε, (μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῶν	τοῦ	Θεοῦ νόμων ἀλγήσατε, καὶ μικρὸν
[3]	μυρία θαύματα, καὶ αἱ ποικίλαι	τοῦ	Θεοῦ πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ
[4]	ὅμως ἐνεχειρίσθημεν ἀξίαν παρὰ τῆς	τοῦ	Θεοῦ χάριτος τὴν δυναμένην ταῦτα
[2]	δυνήσῃ με πεῖσαι; Ὁ γὰρ	τοῦ	θεωρῆσαι μὴ κρατῶν, ἀλλὰ τοσαύτην
[3]	θηριαλώτους ζητοῦντες, καὶ ἐξ αὐτῆς	τοῦ	λέοντος τῆς φάρυγγος αὐτοὺς ἐξαρπάσοιμεν.
[3]	Θεοῦ πραγματεῖαι· δι´ ἣν οὐδὲ	τοῦ	Μονογενοῦς ἐφείσατο. Ἐννόησον ὅση τιμὴ
[3]	ἐγκαλεῖν τοῖς διακονουμένοις, διὰ τὴν	τοῦ	νοσήματος κακίαν δυσάρεστοι πρὸς πάντας
[4]	τηνικαῦτα ὁ Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ	τοῦ	οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον,
[3]	χωλεύοντα δι´ ἐκείνου τὴν ἀποκατάστασιν	τοῦ	πλανηθέντος ἐπλήρωσε. Μὴ λέγε, ὅτι
[1]	κατεῤῥήγνυτο πάντα παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ	τοῦ	στόματος, ὡς εἰπεῖν, τὴν τράπεζαν
[2]	κρατῶν, ἀλλὰ τοσαύτην σπουδὴν ὑπὲρ	τοῦ	τοιούτου τιθέμενος, πῶς μετὰ τὸ
[2]	ποία κακία; ἦ οὐκ ἤκουσας	τοῦ	Χριστοῦ λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ
[0]	ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ	ΤΟΥ	ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΟΜΙΛΙΑ. Πρὸς
[1]	πόλιν ἐμπλῆσαι βοῆς καὶ κραυγῆς	ἀτάκτου,	καὶ πολὺν γέλωτα, μᾶλλον δὲ
[2]	Σάρκα περίκεισαι, σάρκα ἀνθρωπίνην, ἥτις	χόρτου	χαλεπώτερον ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀνάπτεται.
[2]	κακία; ἦ οὐκ ἤκουσας τοῦ	Χριστοῦ	λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς
[3]	καὶ μὴ καταφρόνει τῆς σωτηρίας	αὐτοῦ,	ἀλλ´ ἀπελθὼν ἡμῖν ἐπανάγαγε, καὶ
[3]	λυμαίνεται. Ἀλλ´ εἰ βουληθείητε, ταχέως	αὐτοῦ	τὴν εἴσοδον ἀποφράξομεν. Πῶς καὶ
[1]	ὑετὸς κατεῤῥήγνυτο πάντα παρασύρων, ἀπ´	αὐτοῦ	τοῦ στόματος, ὡς εἰπεῖν, τὴν
[4]	φέρειν Ὑμῶν γὰρ ἕκαστος ὑπὲρ	ἑαυτοῦ	δώσει τὰς εὐθύνας· ἐγὼ δὲ
[1]	ἡμέρας, σκιρτᾷς καὶ βοᾷς, τὴν	ἑαυτοῦ	ψυχὴν αἰχμάλωτον ὑπὸ τῶν παθῶν
[3]	ἀλλὰ τὴν πόρνην ἔχων μετὰ	σεαυτοῦ,	οὐ φανερῶς καὶ δήλως ἀνιοῦσαν·
[1]	συνεχῶς λέγων, καὶ τὴν ὀδύνην	ἐμαυτοῦ	ταύτῃ παραμυθούμενος, τὸ τῷ μὴ
[2]	ἀλλὰ τοσαύτην σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ	τοιούτου	τιθέμενος, πῶς μετὰ τὸ θεωρῆσαι
[3]	ἐμπίπρασθαι, καὶ κάμινον ἔρωτος ἀτόπου	πανταχοῦ	περιφέρειν, καὶ συνειδότος κατηγορίαν; Πῶς
[2]	πολλάκις ἐὰν ἀπαντήσωμεν γυναικὶ, θορυβούμεθα·	σὺ	δὲ ἄνω καθήμενος, ὅπου τοσαύτη
[2]	ἀπὸ ψιλῆς ὄψεως κατηνέχθησαν, φιλοσοφώτερος	σὺ	εἶ; Οὐκ ἤκουσας τί φησιν
[1]	ἀναπέμπειν τῷ ταῦτα ποιήσαντι· τότε	σὺ	καταλιπὼν ἐκκλησίαν καὶ θυσίαν πνευματικὴν,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/06/2009