Chapitre
[3]	τῇ ἐξουσίᾳ χρήσομαι λοιπὸν, ᾗ	ὁ	Θεὸς ἡμῖν ἔδωκεν οὐκ εἰς
[4]	ὑφελόμενος, οὐκ αὐτὸς κολάζεται μόνον	ὁ	ἁλοὺς, ἀλλὰ καὶ οἱ συνειδότες
[3]	καὶ τὴν νόσον ἀνίατον ἐργάζεται.	Ὁ	γὰρ μὴ μισῶν τὸ ἕλκος,
[2]	Καὶ πῶς δυνήσῃ με πεῖσαι;	Ὁ	γὰρ τοῦ θεωρῆσαι μὴ κρατῶν,
[1]	ἐτελεῖτο· ἀλλ´ ἐν παρασκευῇ, ὅτε	ὁ	Δεσπότης σου ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης
[1]	ἡ τοιοῦτον λαβοῦσα ὑποφήτην; ταῦτα	ὁ	δῆμος ὁ φιλόχριστος, τὸ θέατρον
[3]	καὶ κόπτομαι, ὅτι τοιαύτην ἀγέλην	ὁ	διάβολος λυμαίνεται. Ἀλλ´ εἰ βουληθείητε,
[2]	φυτὰ ἀνεδόθη, καὶ τῆς φύσεως	ὁ	δρόμος τὴν οἰκείαν ἐτήρησε τάξιν,
[2]	δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει; Οὕτως	ὁ	εἰσιὼν εἰς γυναῖκα ἀλλοτρίαν. Εἰ
[2]	οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος·	Ὁ	ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι,
[4]	σώζοισθε, καὶ ἡμεῖς εὐφραινώμεθα, καὶ	ὁ	Θεὸς δοξάζηται νῦν καὶ ἀεὶ,
[1]	ὑμῶν ἐντυχεῖν βούλομαι. Οὕτω καὶ	ὁ	Θεὸς ἐποίησε τοῖς Ἑβραίοις· αὐτοῖς
[4]	Ἐκκλησίας. Ἐρεῖ γάρ σοι τηνικαῦτα	ὁ	Θεός· Ὁρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου
[2]	ἑνὸς ἀπαιτοῦμεν ὀβολοῦ· οὕτω καὶ	ὁ	Θεὸς τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς
[2]	προϊεμένην ῥήματα, ἀσχημονοῦσαν τοιαῦτα, ἅπερ	ὁ	θεωρήσας ἂν εἰς ἔννοιαν λάβῃς,
[4]	κἀγώ. Εἰ γὰρ τὸ παλαιὸν	ὁ	λεπρὸς ἔξω τῆς παρεμβολῆς ἐκελεύετο
[3]	φεύγει τὸν κυνηγέτην· ἄνθρωπος δὲ	ὁ	λογιώτατος τρωθεὶς, περιδιώκει τὴν τρώσασαν,
[3]	δύο, κἂν εἷς. Ἐπεὶ καὶ	ὁ	ποιμὴν ἐκεῖνος τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα
[2]	σχήματα, τὰ βλέμματα, ἡ βάδισις,	ὁ	ῥυθμὸς, ἡ διάκρισις, τὰ μέλη
[2]	εἶ; Οὐκ ἤκουσας τί φησιν	ὁ	Σολομών· Περιπατήσει τις ἐπ´ ἀνθράκων
[1]	λαβοῦσα ὑποφήτην; ταῦτα ὁ δῆμος	ὁ	φιλόχριστος, τὸ θέατρον τὸ ἄπλαστον,
[1]	ἐλύετο, καὶ ἁμαρτία ἠφανίζετο, καὶ	ὁ	χρόνιος ἀνῃρεῖτο πόλεμος, καὶ Θεοῦ
[1]	ἀπὸ μύσους εἰς μύσος, ἀλλ´	ἀπὸ	γῆς εἰς οὐρανὸν τρέχων; Τοῦτο
[2]	κακίας, ἐπὶ θέατρα πάλιν ἀνέβαινες,	ἀπὸ	καπνοῦ εἰς πῦρ τρέχων, εἰς
[1]	ἤλασας τῆς ἄνω κλήσεως, οὐκ	ἀπὸ	μύσους εἰς μύσος, ἀλλ´ ἀπὸ
[2]	δευτέραν, ὅτε ἀναπαῦσαι μικρὸν ἐχρῆν	ἀπὸ	τῆς ἐγγινομένης κακίας, ἐπὶ θέατρα
[4]	σοι τηνικαῦτα ὁ Θεός· Ὁρῶν	ἀπὸ	τοῦ οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ
[3]	τί δεῖ τὰ ἄλλα λέγειν;	Ἀπὸ	τῶν νῦν παρ´ ἡμῶν γινομένων
[2]	καὶ γενναίων ἀνδρῶν ἐκείνων, οἳ	ἀπὸ	ψιλῆς ὄψεως κατηνέχθησαν, φιλοσοφώτερος σὺ
[2]	σάρκα ἀνθρωπίνην, ἥτις χόρτου χαλεπώτερον	ὑπὸ	τῆς ἐπιθυμίας ἀνάπτεται. Καὶ τί
[1]	καὶ νηστείας τὸ σεμνὸν, αἰχμάλωτος	ὑπὸ	τοῦ διαβόλου πρὸς τὴν θεωρίαν
[1]	βοᾷς, τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν αἰχμάλωτον	ὑπὸ	τῶν παθῶν παρασυρομένην περιορῶν; Εἰ
[3]	ὀδύνην ὑπομένετε. Καὶ γὰρ καὶ	πρὸ	τῆς γεέννης καὶ τῆς κολάσεως
[1]	ἵλεω ποιῆσαι; πῶς καταλλάξαι ὀργιζόμενον;	Πρὸ	τριῶν ἡμερῶν ἐπομβρία καὶ ὑετὸς
[1]	ἀλλ´ εἰς μέσον ἐκφέρειν, (καὶ	πρὸ	τῶν ὀφθαλμῶν τῶν ὑμετέρων τιθέναι.
[1]	δῆμος ὁ φιλόχριστος, τὸ θέατρον	τὸ	ἄπλαστον, τὸ πνευματικόν; Οὐδὲ τὴν
[1]	αὐτοῖς λογισμὸν ὀρθὸν, καὶ πρὸς	τὸ	βραβεῖον ἤλασας τῆς ἄνω κλήσεως,
[3]	προσιὼν φορτικὸς καὶ ἐπαχθής. ~γʹ	Τὸ	δὲ αἴτιον, οὐκ ἀνέρχῃ μόνος
[1]	τρέχων; Τοῦτο γὰρ τῆς ἱπποδρομίας	τὸ	εἶδος μετὰ τῆς ἡδονῆς πολλὴν
[2]	τοῦ θεάτρου λυθέντος, ἀπελθούσης αὐτῆς,	τὸ	εἴδωλον ἐκείνης ἐναπόκειταί σου τῇ
[3]	ἐργάζεται. Ὁ γὰρ μὴ μισῶν	τὸ	ἕλκος, μηδὲ ἀπαλλαγῆναι βουλόμενος, πῶς
[3]	διὰ τοῦτο καταλιπὼν πρόβατα, ἐπὶ	τὸ	ἓν ἔτρεχε, καὶ οὐκ ἐπανῆλθεν
[2]	λέγοντος· Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς	τὸ	ἐπιθυμῆσαι, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν; Τί
[2]	ἐὰν μὴ ἐμβλέψω, φησὶ, πρὸς	τὸ	ἐπιθυμῆσαι; Καὶ πῶς δυνήσῃ με
[2]	ἐπιθυμίας ἀνάπτεται. Καὶ τί λέγω	τὸ	θέατρον; Ἐν ἀγορᾷ πολλάκις ἐὰν
[1]	ταῦτα ὁ δῆμος ὁ φιλόχριστος,	τὸ	θέατρον τὸ ἄπλαστον, τὸ πνευματικόν;
[2]	τοῦ τοιούτου τιθέμενος, πῶς μετὰ	τὸ	θεωρῆσαι δυνήσῃ μένειν ἀκηλίδωτος; Μὴ
[4]	ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀποκόψαι βουλόμεθα, ἀλλὰ	τὸ	ὄνειδος τῆς Ἐκκλησίας ἀποκρούσασθαι. Νῦν
[4]	δὴ ἐργάσομαι κἀγώ. Εἰ γὰρ	τὸ	παλαιὸν ὁ λεπρὸς ἔξω τῆς
[1]	φιλόχριστος, τὸ θέατρον τὸ ἄπλαστον,	τὸ	πνευματικόν; Οὐδὲ τὴν ἡμέραν αὐτὴν
[1]	καὶ ἀδελφῶν σύλλογον, καὶ νηστείας	τὸ	σεμνὸν, αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ διαβόλου
[1]	κρηπῖδα τῆς πίστεως, τὸν Παῦλον	τὸ	σκεῦος τῆς ἐκλογῆς, πανήγυριν ἐπιτελοῦντες
[2]	ἀνθρώπινον; Μὴ γὰρ λίθος σοι	τὸ	σῶμα; μὴ γὰρ σίδηρος; Οὐ
[2]	ἀκηλίδωτος; Μὴ γὰρ λίθος σοι	τὸ	σῶμα; μὴ γὰρ σίδηρος; Σάρκα
[4]	σωφροσύνην συληθεῖσαν, καὶ τὸν λαβόντα	τὸ	σῶμα τὸ τίμιον, καὶ τοιαύτης
[4]	καὶ τὸν λαβόντα τὸ σῶμα	τὸ	τίμιον, καὶ τοιαύτης μετασχόντα θυσίας,
[4]	τοιαύτης μετασχόντα θυσίας, ἀπελθόντα εἰς	τὸ	τοῦ διαβόλου χωρίον, καὶ τοιαῦτα
[4]	διηνεκῶς αὐτοὺς ἔχητε. Οὐδὲ γὰρ	τὸ	τυχὸν ὑμῖν ἐστι κρίμα, εἰ
[1]	τὴν ὀδύνην ἐμαυτοῦ ταύτῃ παραμυθούμενος,	τὸ	τῷ μὴ πιέζειν αὐτὴν τῇ
[3]	δι´ ἣν οὐδὲ τοῦ Μονογενοῦς	ἐφείσατο.	Ἐννόησον ὅση τιμὴ καταβέβληται καὶ
[1]	καὶ λῃστὴς εἰς τὴν ἀρχαίαν	ἐπανήγετο	πατρίδα, κατάρα ἐλύετο, καὶ ἁμαρτία
[1]	θυσία τοιαύτη προσεφέρετο, καὶ παράδεισος	ἠνοίγετο,	καὶ λῃστὴς εἰς τὴν ἀρχαίαν
[1]	πρὸς ἀνθρώπους ἐγίνετο, καὶ πάντα	μετεῤῥυθμίζετο·	ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ἡνίκα
[1]	πατρίδα, κατάρα ἐλύετο, καὶ ἁμαρτία	ἠφανίζετο,	καὶ ὁ χρόνιος ἀνῃρεῖτο πόλεμος,
[4]	ἐκελεύετο καθῆναι, κἂν βασιλεὺς ἦν,	ἐξεβάλλετο	μετὰ τοῦ διαδήματος, πολλῷ μᾶλλον
[1]	καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ πρὸς ἀνθρώπους	ἐγίνετο,	καὶ πάντα μετεῤῥυθμίζετο· ἐν ἐκείνῃ
[1]	οἰκουμένης ἐσταυροῦτο, καὶ θυσία τοιαύτη	προσεφέρετο,	καὶ παράδεισος ἠνοίγετο, καὶ λῃστὴς
[4]	ὁ λεπρὸς ἔξω τῆς παρεμβολῆς	ἐκελεύετο	καθῆναι, κἂν βασιλεὺς ἦν, ἐξεβάλλετο
[1]	τὴν ἀρχαίαν ἐπανήγετο πατρίδα, κατάρα	ἐλύετο,	καὶ ἁμαρτία ἠφανίζετο, καὶ ὁ
[1]	τῆς σωτηρίας τοῦ γένους ἡμῶν	ἐτελεῖτο·	ἀλλ´ ἐν παρασκευῇ, ὅτε ὁ
[1]	ἁμαρτία ἠφανίζετο, καὶ ὁ χρόνιος	ἀνῃρεῖτο	πόλεμος, καὶ Θεοῦ καταλλαγὴ πρὸς
[4]	ῥυτίδα, ἤ τι τῶν τοιούτων.	Γένοιτο	δὲ εὐχαῖς τῶν ἁγίων τούς
[3]	ἔχομεν ἀπολογίαν. Εἰ δὲ μὴ	ἀνέχοιτο,	μηδὲ ἡμῶν συμβουλευόντων, μηδὲ ὑμῶν
[1]	καὶ ἐμοὶ χαλεπώτεραι αἱ κραυγαὶ	προσεῤῥήγνυντο	ἐκεῖναι, καὶ εἰς τὴν γῆν
[3]	καὶ οὐκ ἐπανῆλθεν ἕως πάλιν	αὐτὸ	ἐπανήγαγε, καὶ τὸν τῶν ἑκατὸν
[1]	τριῶν ἡμερῶν ἐπομβρία καὶ ὑετὸς	κατεῤῥήγνυτο	πάντα παρασύρων, ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ
[1]	Δεσπότης σου ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης	ἐσταυροῦτο,	καὶ θυσία τοιαύτη προσεφέρετο, καὶ
[1]	ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν τρέχων;	Τοῦτο	γὰρ τῆς ἱπποδρομίας τὸ εἶδος
[4]	ἐντεῦθεν, ὑμεῖς ἐκεῖθεν. Ἵν´ οὖν	τοῦτο	γένηται, καὶ ὑμεῖς ἡμῖν συναγανακτήσατε,
[4]	σημειοῦσθε, καὶ μὴ συναναμίγνυσθε αὐτῷ.	Τοῦτο	δὲ ποιήσατε· μήτε λόγου μετάδοτε,
[4]	τυχούσας ἀπαιτηθήσῃ εὐθύνας. Διά τοι	τοῦτο	καὶ ἐγὼ, καίτοι γε μέλλων
[3]	ἐκεῖνος τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα διὰ	τοῦτο	καταλιπὼν πρόβατα, ἐπὶ τὸ ἓν
[3]	ὑπὲρ τῶν ἀδελφικῶν τραυμάτων. Διὰ	τοῦτο	ὀδυνῶμαι καὶ κόπτομαι, ὅτι τοιαύτην
[2]	ποία κακία; φησί. Διὰ γὰρ	τοῦτο	ὀδυνῶμαι, ὅτι καὶ νοσῶν, οὐκ
[4]	ἁπάντων σωτηρίας ὑπεύθυνος. Διὰ δὴ	τοῦτο	οὐ παύσομαι πάντα ποιῶν καὶ
[4]	εἰς οἰκοδομήν. ~δʹ Διὰ δὲ	τοῦτο	προλέγω, καὶ λαμπρᾷ βοῶ τῇ
[3]	τυχοῦσα ζημία· κἂν πέντε, κἂν	δύο,	κἂν εἷς. Ἐπεὶ καὶ ὁ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/06/2009