| Paragraphes |
| [10] |
ἂν
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἔσχεν.
|
(Ἐγὼ |
δ'
ἡγοῦμαι
πάντας
ὑμᾶς
εἰδέναι |
| [10] |
διδόναι.
(Καὶ
ταῦθ'
ὅτι
ἀληθῆ
|
λέγω, |
αὐτὸς
ἂν
ὑμῖν
Εὐθύνους
μαρτυρήσειεν· |
| [0] |
(Οὐ
προφάσεως
ἀπορῶ
δι'
ἥντινα
|
λέγω |
ὑπὲρ
Νικίου
τουτουί·
καὶ
γὰρ |
| [0] |
χρήματα
τελεῖν.
Νικίας
τοίνυν
Εὐθύνου
|
πλείω |
μὲν
ἔχει,
ἧττον
δὲ
δύναται |
| [0] |
εἰς
ἀγρὸν
ἐλθὼν
διῃτᾶτο.
(Οὐ
|
πολλῷ |
δὲ
χρόνῳ
ὕστερον
βουλόμενος
ἐκπλεῖν |
| [10] |
Τῷ
μὲν
γὰρ
ὅσον
Εὐθύνους
|
δυναμένῳ |
ἐξῆν
ἅ
τ'
ἔλαβεν
ἀποστερεῖν |
| [0] |
τὸ
πρᾶγμα.
Νικίᾳ
γὰρ
οὔτε
|
παρακατατιθεμένῳ |
τὰ
χρήματα
οὔτε
κομιζομένῳ
οὐδεὶς |
| [0] |
οὔτε
παρακατατιθεμένῳ
τὰ
χρήματα
οὔτε
|
κομιζομένῳ |
οὐδεὶς
οὔτ'
ἐλεύθερος
οὔτε
δοῦλος |
| [10] |
Πάντες
γὰρ
ἐπίστασθε
ὅτι
ἐν
|
ἐκείνῳ |
τῷ
χρόνῳ
δεινότερον
ἦν
πλουτεῖν |
| [10] |
ἐπίστασθε
ὅτι
ἐν
ἐκείνῳ
τῷ
|
χρόνῳ |
δεινότερον
ἦν
πλουτεῖν
ἢ
ἀδικεῖν· |
| [0] |
εἶχε
Νικίας
ἐν
τῷ
τότε
|
χρόνῳ |
ποιῆσαι,
προσιὼν
δὲ
πρὸς
τοὺς |
| [0] |
ἐλθὼν
διῃτᾶτο.
(Οὐ
πολλῷ
δὲ
|
χρόνῳ |
ὕστερον
βουλόμενος
ἐκπλεῖν
ἀπῄτησε
τἀργύριον· |
| [0] |
ἐρήμους
δὲ
καὶ
ἀδυνάτους
πράττειν.
|
(Εὐθύνῳ |
τοίνυν
τἀναντία
τούτων
ὑπάρχει·
ἀνεψιὸς |
| [0] |
ἐκόμισε,
τρία
δὲ
τάλαντα
ἀργυρίου
|
Εὐθύνῳ |
φυλάττειν
ἔδωκεν,
αὐτὸς
δ'
εἰς |
| [0] |
οἰκίαν
ὑπέθηκε,
τοὺς
δ'
οἰκέτας
|
ἔξω |
τῆς
γῆς
ἐξέπεμψε,
τὰ
δ' |
| [0] |
ΠP
ΟΣ
ΕΥΘΥΝΟΥΝ.
(Οὐ
προφάσεως
|
ἀπορῶ |
δι'
ἥντινα
λέγω
ὑπὲρ
Νικίου |
| [0] |
μὲν
οὐδὲν
ἦν
πλέον
ἐγκαλοῦντι,
|
τῷ |
δὲ
οὐδὲν
ἦν
δέος
ἀποστεροῦντι. |
| [10] |
μηδὲν
ἀδικῶν
κακόν
τι
πείσοιτο.
|
Τῷ |
μὲν
γὰρ
ὅσον
Εὐθύνους
δυναμένῳ |
| [0] |
πόλει
καὶ
δικῶν
οὐκ
οὐσῶν
|
τῷ |
μὲν
οὐδὲν
ἦν
πλέον
ἐγκαλοῦντι, |
| [0] |
οὖν
οὐδὲν
εἶχε
Νικίας
ἐν
|
τῷ |
τότε
χρόνῳ
ποιῆσαι,
προσιὼν
δὲ |
| [10] |
γὰρ
ἐπίστασθε
ὅτι
ἐν
ἐκείνῳ
|
τῷ |
χρόνῳ
δεινότερον
ἦν
πλουτεῖν
ἢ |
| [10] |
ζητεῖν
ὅτε
οὐδὲ
ἴσον
ἐξῆν
|
αὐτῷ, |
καὶ
ὅτε
ἃ
οὐκ
ἔλαβεν |
| [10] |
ἀπελάμβανε
τὰ
δύο
τάλαντα,
οὐδεὶς
|
αὐτῷ |
παρεγένετο·
ὥστ'
εἴπερ
καὶ
ἐβούλετο |
| [20] |
μὲν
ἔκειτο
τὰ
χρήματα
παρ'
|
αὐτῷ, |
πολλοὺς
ᾐσθημένους,
ὁπόσα
δὲ
οὐδένα |
| [0] |
ἀναγκάζομαι.
(Ὅθεν
οὖν
τὸ
συμβόλαιον
|
αὐτῷ |
πρὸς
Εὐθύνουν
γεγένηται,
διηγήσομαι
ὑμῖν |
| [10] |
εἴπερ
καὶ
ἐβούλετο
καὶ
ἐδόκει
|
αὐτῷ |
συκοφαντεῖν,
δῆλον
ὅτι
οὐδ'
ἂν |
| [20] |
ὅτι
τὸ
ἀργύριον,
ὃ
ἦν
|
αὐτῷ, |
τούτῳ
παρακατέθετο.
(Ἐγίγνωσκεν
οὖν
Εὐθύνους |
| [0] |
ἔλεγεν
ἃ
πεπονθὼς
εἴη.
Καίτοι
|
οὕτω |
τοῦτόν
τε
περὶ
πολλοῦ
ἐποιεῖτο |
| [20] |
τὸ
ἀργύριον,
ὃ
ἦν
αὐτῷ,
|
τούτῳ |
παρακατέθετο.
(Ἐγίγνωσκεν
οὖν
Εὐθύνους
ὅτι |