Paragraphes
[10]	καὶ πρότερον ἤδη, ὅτι οὐκ	ἄν	ποτ' ἀδικεῖν ἐπιχειρῶν τὰ μὲν
[0]	(Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐξ αὐτοῦ	ἄν	τις τοῦ πράγματος γνοίη, ὅτι
[10]	Εὐθύνους δ' ἀποστερεῖν ἐπιχειρῶν οὐκ	ἂν	ἄλλον εἶχεν. (Ὃ δὲ μέγιστον
[10]	γὰρ αὐτοῖς, εἰ μέλλουσιν, οἷς	ἂν	ἀποδῶσι τεκμήριοις χρώμενοι, ὧν ἂν
[10]	ὁμολογούντων ἀποστερεῖν οἷός τ' ἂν	ἦν	δίκην λαβεῖν, καὶ τότε πλέον
[0]	Εὐθύνουν γεγένηται, διηγήσομαι ὑμῖν ὡς	ἂν	δύνωμαι διὰ βραχυτάτων. Νικίας γὰρ
[20]	δὴ καὶ Νικίαν μὲν οὐδ'	ἂν	εἷς δύναιτο ἀποδεῖξαι δι' ἥντινά
[10]	ἂν ἐκινδύνευεν, καὶ ἅμα οὐκ	ἂν	εἶχεν οἷσπερ νυνὶ τεκμηρίοις χρῆσθαι.
[10]	περὶ πλειόνων τε χρημάτων Εὐθύνους	ἂν	ἐκινδύνευεν, καὶ ἅμα οὐκ ἂν
[0]	καὶ ἐβούλετο συκοφαντεῖν, ὡς οὐκ	ἂν	ἐπ' Εὐθύνουν ἦλθε, ῥᾴδιον γνῶναι.
[10]	ἄλλον χρόνον εἴθιστο συκοφαντεῖν, τότ'	ἂν	ἐπαύσατο, Εὐθύνους δὲ, καὶ εἰ
[0]	ὥστε οὐκ ἔστι δι' ὅτι	ἂν	ἐπήρθη ἀδίκως ἐπ' Εὐθύνουν ἐλθεῖν.
[10]	μηδὲ πώποτε διενοήθη ἀδικεῖν, τότ'	ἂν	ἐπήρθη. (Ὁ μὲν γὰρ διὰ
[10]	Νικίας μὲν συκοφαντεῖν ἐπιθυμῶν οὐκ	ἂν	ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν, Εὐθύνους δ'
[10]	Εὐθύνους ἠδίκησεν. Ἔτι δ' ἔχοιμ'	ἂν	ἐπιδεῖξαι καὶ ἑτέρους οἳ χρήματα
[0]	εἰδότι τὴν τούτων οἰκειότητα, οὐδ'	ἂν	Εὐθύνους Νικίαν ἀδικῆσαι, εἰ ἐξῆν
[10]	οὐδ' ὁμολογούντων ἀποστερεῖν οἷός τ'	ἂν	ἦν δίκην λαβεῖν, καὶ τότε
[0]	Ὥστ' οὐκ ἔστιν ἐφ' ὅντινα	ἂν	ἧττον ἢ ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν·
[0]	τὰ καθεστῶτα ἐφοβεῖτο, ὥστε πολὺ	ἂν	θᾶττον ὀλίγων στερηθεὶς ἐσιώπησεν ἢ
[0]	ἔρχονται, καὶ τούτοις ἐγκαλοῦσιν οὓς	ἂν	μήτ' αἰσχύνωνται μήτε δεδίωσι, καὶ
[0]	αἰσχύνωνται μήτε δεδίωσι, καὶ οὓς	ἂν	ὁρῶσι πλουσίους μὲν, ἐρήμους δὲ
[10]	αὐτῷ συκοφαντεῖν, δῆλον ὅτι οὐδ'	ἂν	ταῦτα ὡμολόγει κεκομίσθαι, ἀλλὰ περὶ
[10]	δίκαιος ἐβουλεύετο εἶναι, περὶ ἁπάντων	ἂν	τὴν αὐτὴν γνώμην ἔσχεν. (Ἐγὼ
[10]	ὡμολόγει κεκομίσθαι, ἀλλὰ περὶ ἁπάντων	ἂν	τοὺς αὐτοὺς λόγους ἐποιεῖτο, καὶ
[10]	ταῦθ' ὅτι ἀληθῆ λέγω, αὐτὸς	ἂν	ὑμῖν Εὐθύνους μαρτυρήσειεν· ἐπίσταται γὰρ
[10]	ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσιν, ἅμα καὶ τὴν	ἀπολογίαν	σκοποῦνται· ὥστ' οὐκ ἄξιον θαυμάζειν
[20]	γενήσεσθαι. Ἐβούλετο οὖν ἱκανὰ λαβὼν	ἀπολογίαν	ὑπολείπεσθαι μᾶλλον ἢ μηδὲν ἀποδοὺς
[0]	τούτων οἰκειότητα, οὐδ' ἂν Εὐθύνους	Νικίαν	ἀδικῆσαι, εἰ ἐξῆν ἄλλον τινὰ
[10]	ἀπάξειν ἀπειλῶν. Καίτοι πῶς εἰκὸς	Νικίαν	εἰς τοῦτ' ἀνοίας ἐλθεῖν, ὥστ'
[20]	χρῆσθαι. ~Καὶ μὲν δὴ καὶ	Νικίαν	μὲν οὐδ' ἂν εἷς δύναιτο
[0]	ἦν Εὐθύνουν λαβόντα ἐξαρνεῖσθαι ἢ	Νικίαν	μὴ δόντα αἰτιᾶσθαι. Δῆλον γὰρ
[10]	(Ὥστε μὴ περὶ τοῦτ' εἶναι	Νικίαν,	ὅπως συκοφαντῶν τἀλλότρια λήψοιτο, ἀλλ'
[0]	τὰ παρόντα πράγματα τὴν μὲν	οἰκίαν	ὑπέθηκε, τοὺς δ' οἰκέτας ἔξω
[20]	δύναιτο ἀποδεῖξαι δι' ἥντινά ποτε	αἰτίαν	οὕτως ἐνεκάλεσεν, Εὐθύνουν δὲ ῥᾴδιον
[20]	συγγενεῖς καὶ οἱ ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες	ἦσαν	ὅτι τὸ ἀργύριον, ὃ ἦν
[10]	μὲν πλεῖστ' ἀπέδοσαν, ὀλίγα δ'	ἀπεστέρησαν,	καὶ ἐν μικροῖς μὲν συμβολαίοις
[0]	γὰρ οὑτοσὶ, ἐπειδὴ οἱ τριάκοντα	κατέστησαν	καὶ αὐτὸν οἱ ἐχθροὶ ἐκ
[10]	χρήματα λαβόντες τὰ μὲν πλεῖστ'	ἀπέδοσαν,	ὀλίγα δ' ἀπεστέρησαν, καὶ ἐν
[10]	ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι πάντες ἄνθρωποι,	ὅταν	περ ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσιν, ἅμα καὶ
[10]	ἐπεβουλεύετο. Πάντες γὰρ ἐπίστασθε ὅτι	ἐν	ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ δεινότερον ἦν
[10]	τὸ ἔγκλημα ἐγένετο, ὀλιγαρχία καθειστήκει,	ἐν	ᾗ οὕτως ἑκάτερος αὐτῶν διέκειτο,
[10]	ἐν μικροῖς μὲν συμβολαίοις ἀδικήσαντας,	ἐν	μεγάλοις δὲ δικαίους γενομένους· (ὥστ'
[10]	ἀπέδοσαν, ὀλίγα δ' ἀπεστέρησαν, καὶ	ἐν	μικροῖς μὲν συμβολαίοις ἀδικήσαντας, ἐν
[0]	δὲ τούτοις, ἀκαταστάτως ἐχόντων τῶν	ἐν	τῇ πόλει καὶ δικῶν οὐκ
[0]	μὲν οὖν οὐδὲν εἶχε Νικίας	ἐν	τῷ τότε χρόνῳ ποιῆσαι, προσιὼν
[10]	Εὐθύνους δυναμένῳ ἐξῆν ἅ τ'	ἔλαβεν	ἀποστερεῖν καὶ οἷς μὴ συνέβαλεν
[0]	τότε ἃ μόνος παρὰ μόνου	ἔλαβεν	ἀποστερῆσαι· τὸν δ' οὐκ εἰκὸς,
[10]	αὐτῷ, καὶ ὅτε ἃ οὐκ	ἔλαβεν	ἀποτίνειν ἠναγκάζετο, τότε καὶ ἃ
[0]	ἐπιτηδείους ἐνεκάλει καὶ ἐμέμφετο καὶ	ἔλεγεν	ἃ πεπονθὼς εἴη. Καίτοι οὕτω
[10]	τἀλλότρια λήψοιτο, ἀλλ' ὅπως μὴ	μηδὲν	ἀδικῶν κακόν τι πείσοιτο. Τῷ
[20]	λαβὼν ἀπολογίαν ὑπολείπεσθαι μᾶλλον ἢ	μηδὲν	ἀποδοὺς μηδ' ἀρνηθῆναι δύνασθαι.
[0]	θᾶττον ὀλίγων στερηθεὶς ἐσιώπησεν ἢ	μηδὲν	ἀπολέσας ἐνεκάλεσεν. (Τὰ μὲν οὖν
[0]	λήψεσθαι. (Ἔτι δ' εἰ καὶ	μηδὲν	αὐτὸν ἐκώλυεν, ἀλλὰ καὶ ἐξῆν
[0]	λέγειν μὲν δεινοὶ, ἔχοντες δὲ	μηδὲν,	τοὺς ἀδυνάτους μὲν εἰπεῖν, ἱκανοὺς
[0]	ἔξαρνος γίγνεται. Ἄλλο μὲν οὖν	οὐδὲν	εἶχε Νικίας ἐν τῷ τότε
[0]	ἦν πλέον ἐγκαλοῦντι, τῷ δὲ	οὐδὲν	ἦν δέος ἀποστεροῦντι. Ὥστε τὸν
[0]	δέος ἀποστεροῦντι. Ὥστε τὸν μὲν	οὐδὲν	ἦν θαυμαστὸν, ὅτε καὶ οἱ
[0]	δικῶν οὐκ οὐσῶν τῷ μὲν	οὐδὲν	ἦν πλέον ἐγκαλοῦντι, τῷ δὲ
[0]	ἂν ἧττον ἢ ἐπὶ τοῦτον	ἦλθεν·	ἐπεὶ ἔμοιγε δοκεῖ, εἰδότι τὴν
[10]	ἐπιθυμῶν οὐκ ἂν ἐπὶ τοῦτον	ἦλθεν,	Εὐθύνους δ' ἀποστερεῖν ἐπιχειρῶν οὐκ
[0]	πάντα ὑπὲρ αὐτοῦ λέγειν ἀναγκάζομαι.	(Ὅθεν	οὖν τὸ συμβόλαιον αὐτῷ πρὸς
[10]	λέγω, αὐτὸς ἂν ὑμῖν Εὐθύνους	μαρτυρήσειεν·	ἐπίσταται γὰρ ὅτι Τιμόδημος τουτονὶ
[10]	μόνος οὐδὲ πρῶτος Εὐθύνους τοιαῦτα	πεποίηκεν.	Ἐνθυμεῖσθαι δὲ χρὴ, εἰ ἀποδέξεσθε
[20]	ὃ ἦν αὐτῷ, τούτῳ παρακατέθετο.	(Ἐγίγνωσκεν	οὖν Εὐθύνους ὅτι μὲν ἔκειτο
[0]	δὲ τάλαντα ἀργυρίου Εὐθύνῳ φυλάττειν	ἔδωκεν,	αὐτὸς δ' εἰς ἀγρὸν ἐλθὼν
[10]	ἔλαβεν ἀποστερεῖν καὶ οἷς μὴ	συνέβαλεν	ἐγκαλεῖν· οἱ δ' ὥσπερ Νικίας
[10]	ἠναγκάζετο, τότε καὶ ἃ μὴ	συνέβαλεν	ἐλπίζειν πράξασθαι; (Περὶ μὲν οὖν
[10]	ἔχοντας ἀφῃροῦντο καὶ ἡγοῦντο τοὺς	μὲν	ἀδικοῦντας πιστοὺς, τοὺς δὲ πλουτοῦντας
[10]	ὥστε τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ	μὲν	ἀποδώσουσι, τὰ δ' ὑπολείψονται. Λυσιτελήσει
[10]	ἀδικεῖν, τότ' ἂν ἐπήρθη. (Ὁ	μὲν	γὰρ διὰ τὰ ἁμαρτήματα ἐτιμᾶτο,
[10]	ἦν αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα· ἐγκαλεῖν	μὲν	γὰρ ἔξεστιν ἐξ ἁπάντων, ἐκλεξάμενον,
[10]	ἀδικῶν κακόν τι πείσοιτο. Τῷ	μὲν	γὰρ ὅσον Εὐθύνους δυναμένῳ ἐξῆν
[10]	ἦν πλουτεῖν ἢ ἀδικεῖν· οἱ	μὲν	γὰρ τὰ ἀλλότρια ἐλάμβανον, οἱ
[0]	μάλιστα συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦσιν οἱ λέγειν	μὲν	δεινοὶ, ἔχοντες δὲ μηδὲν, τοὺς
[20]	οἷσπερ νυνὶ τεκμηρίοις χρῆσθαι. ~Καὶ	μὲν	δὴ καὶ Νικίαν μὲν οὐδ'
[10]	ἄν ποτ' ἀδικεῖν ἐπιχειρῶν τὰ	μὲν	δύο μέρη τῆς παρακαταθήκης ἀπέδωκε,
[0]	ἀπῄτησε τἀργύριον· Εὐθύνους δὲ τὰ	μὲν	δύο τάλαντα ἀποδίδωσι, τοῦ δὲ
[10]	ἑκάτερος αὐτῶν διέκειτο, ὥστε Νικίας	μὲν,	εἰ καὶ τὸν ἄλλον χρόνον
[0]	ἔχοντες δὲ μηδὲν, τοὺς ἀδυνάτους	μὲν	εἰπεῖν, ἱκανοὺς δὲ χρήματα τελεῖν.
[20]	παρακατέθετο. (Ἐγίγνωσκεν οὖν Εὐθύνους ὅτι	μὲν	ἔκειτο τὰ χρήματα παρ' αὐτῷ,
[0]	καὶ οὓς ἂν ὁρῶσι πλουσίους	μὲν,	ἐρήμους δὲ καὶ ἀδυνάτους πράττειν.
[0]	τελεῖν. Νικίας τοίνυν Εὐθύνου πλείω	μὲν	ἔχει, ἧττον δὲ δύναται λέγειν·
[0]	δεδιὼς τὰ παρόντα πράγματα τὴν	μὲν	οἰκίαν ὑπέθηκε, τοὺς δ' οἰκέτας
[0]	δύναται τούτου, ἔτι δὲ χρήματα	μὲν	ὀλίγα, φίλους δὲ πολλοὺς κέκτηται.
[20]	~Καὶ μὲν δὴ καὶ Νικίαν	μὲν	οὐδ' ἂν εἷς δύναιτο ἀποδεῖξαι
[0]	ἦν δέος ἀποστεροῦντι. Ὥστε τὸν	μὲν	οὐδὲν ἦν θαυμαστὸν, ὅτε καὶ
[0]	καὶ δικῶν οὐκ οὐσῶν τῷ	μὲν	οὐδὲν ἦν πλέον ἐγκαλοῦντι, τῷ
[0]	πάντες κέρδους ἕνεκ' ἀδικοῦσιν. Οἱ	μὲν	οὖν ἀποστεροῦντες ὧνπερ ἕνεκ' ἀδικοῦσιν
[0]	ἢ μηδὲν ἀπολέσας ἐνεκάλεσεν. (Τὰ	μὲν	οὖν γεγενημένα ταῦτ' ἐστίν. Ἀπόρως
[0]	δὲ τρίτου ἔξαρνος γίγνεται. Ἄλλο	μὲν	οὖν οὐδὲν εἶχε Νικίας ἐν
[10]	μὴ συνέβαλεν ἐλπίζειν πράξασθαι; (Περὶ	μὲν	οὖν τούτων ἱκανὰ τὰ εἰρημένα.
[10]	ἑτέρους οἳ χρήματα λαβόντες τὰ	μὲν	πλεῖστ' ἀπέδοσαν, ὀλίγα δ' ἀπεστέρησαν,
[10]	ἢ τὸν παρακαταθέμενον. Ὥστε Νικίας	μὲν	συκοφαντεῖν ἐπιθυμῶν οὐκ ἂν ἐπὶ
[10]	δ' ἀπεστέρησαν, καὶ ἐν μικροῖς	μὲν	συμβολαίοις ἀδικήσαντας, ἐν μεγάλοις δὲ
[20]	οὐδένα πεπυσμένον· ὥσθ' ἡγεῖτο ἀπὸ	μὲν	τοῦ ἀριθμοῦ ἀφαιρῶν οὐ γνωσθήσεσθαι,
[0]	καὶ αὐτὸν οἱ ἐχθροὶ ἐκ	μὲν	τῶν μετεχόντων τῆς πολιτείας ἐξήλειφον,
[20]	δι' ἥντινά ποτε αἰτίαν οὕτως	ἐνεκάλεσεν,	Εὐθύνουν δὲ ῥᾴδιον γνῶναι ὧν
[0]	στερηθεὶς ἐσιώπησεν ἢ μηδὲν ἀπολέσας	ἐνεκάλεσεν.	(Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα ταῦτ'
[10]	ἕνεκα τῶν λόγων οὕτως Εὐθύνους	ἠδίκησεν.	Ἔτι δ' ἔχοιμ' ἂν ἐπιδεῖξαι
[20]	ὧν ἕνεκα τοῦτον τὸν τρόπον	ἠδίκησεν.	Ὅτε γὰρ Νικίας ἦν ἐν
[0]	πολὺ ἂν θᾶττον ὀλίγων στερηθεὶς	ἐσιώπησεν	ἢ μηδὲν ἀπολέσας ἐνεκάλεσεν. (Τὰ
[10]	ἀπέδωκε, τὸ δὲ τρίτον μέρος	ἀπεστέρησεν,	ἀλλ' εἴτε ἀδικεῖν ἐπεθύμει εἴτε
[10]	πλειόνων τε χρημάτων Εὐθύνους ἂν	ἐκινδύνευεν,	καὶ ἅμα οὐκ ἂν εἶχεν
[0]	δ' εἰ καὶ μηδὲν αὐτὸν	ἐκώλυεν,	ἀλλὰ καὶ ἐξῆν καὶ ἐβούλετο
[10]	ἀποστερεῖν ἐπιχειρῶν οὐκ ἂν ἄλλον	εἶχεν.	(Ὃ δὲ μέγιστον τεκμήριον καὶ
[10]	ἐκινδύνευεν, καὶ ἅμα οὐκ ἂν	εἶχεν	οἷσπερ νυνὶ τεκμηρίοις χρῆσθαι. ~Καὶ
[10]	ἁπάντων ἂν τὴν αὐτὴν γνώμην	ἔσχεν.	(Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι πάντας ὑμᾶς
[10]	χρήματα ἀποστερῆσαι· ~Νῦν δ' ἀρχαιότερον	ἦν	αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα· ἐγκαλεῖν μὲν
[20]	ἦσαν ὅτι τὸ ἀργύριον, ὃ	ἦν	αὐτῷ, τούτῳ παρακατέθετο. (Ἐγίγνωσκεν οὖν
[0]	πλέον ἐγκαλοῦντι, τῷ δὲ οὐδὲν	ἦν	δέος ἀποστεροῦντι. Ὥστε τὸν μὲν
[20]	τρόπον ἠδίκησεν. Ὅτε γὰρ Νικίας	ἦν	ἐν ταῖς συμφοραῖς, πάντες οἱ
[0]	γνοίη, ὅτι πολὺ μᾶλλον εἰκὸς	ἦν	Εὐθύνουν λαβόντα ἐξαρνεῖσθαι ἢ Νικίαν
[10]	αὑτῶν ἀπώλλυον. Ἐφ' οἷς γὰρ	ἦν	ἡ πόλις, οὐ τοὺς ἁμαρτάνοντας
[0]	ἀποστεροῦντι. Ὥστε τὸν μὲν οὐδὲν	ἦν	θαυμαστὸν, ὅτε καὶ οἱ μετὰ
[0]	οὐκ οὐσῶν τῷ μὲν οὐδὲν	ἦν	πλέον ἐγκαλοῦντι, τῷ δὲ οὐδὲν
[10]	ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ δεινότερον	ἦν	πλουτεῖν ἢ ἀδικεῖν· οἱ μὲν
[0]	οἷς δικαίως ὠφείλετο οἷόν τ'	ἦν	πράττεσθαι, τότε ἀδίκως ἐγκαλοῦντα οἴεσθαί
[20]	ἠδίκησεν. Ὅτε γὰρ Νικίας ἦν	ἐν	ταῖς συμφοραῖς, πάντες οἱ συγγενεῖς
[10]	ἀποστερεῖν οἷός τ' ἂν ἦν	δίκην	λαβεῖν, καὶ τότε πλέον ἔχειν
[10]	ὧν ἂν ἀποστερῶσι μὴ δώσειν	δίκην.	(Σκέψασθε δὲ καὶ, ὡς ὑπὲρ
[0]	ἀδίκως ἐπ' Εὐθύνουν ἐλθεῖν. (Ἀλλὰ	μὴν	καὶ ἐξ αὐτοῦ ἄν τις
[10]	περὶ ἁπάντων ἂν τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἔσχεν. (Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι πάντας
[10]	μὲν γὰρ ὅσον Εὐθύνους δυναμένῳ	ἐξῆν	ἅ τ' ἔλαβεν ἀποστερεῖν καὶ
[0]	ἂν Εὐθύνους Νικίαν ἀδικῆσαι, εἰ	ἐξῆν	ἄλλον τινὰ τοσαῦτα χρήματα ἀποστερῆσαι·
[10]	ἔχειν ζητεῖν ὅτε οὐδὲ ἴσον	ἐξῆν	αὐτῷ, καὶ ὅτε ἃ οὐκ
[0]	μηδὲν αὐτὸν ἐκώλυεν, ἀλλὰ καὶ	ἐξῆν	καὶ ἐβούλετο συκοφαντεῖν, ὡς οὐκ
[10]	περ ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσιν, ἅμα καὶ	τὴν	ἀπολογίαν σκοποῦνται· ὥστ' οὐκ ἄξιον
[10]	ἐβουλεύετο εἶναι, περὶ ἁπάντων ἂν	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἔσχεν. (Ἐγὼ δ'
[0]	ἐνέγραφον, δεδιὼς τὰ παρόντα πράγματα	τὴν	μὲν οἰκίαν ὑπέθηκε, τοὺς δ'
[0]	ἦλθεν· ἐπεὶ ἔμοιγε δοκεῖ, εἰδότι	τὴν	τούτων οἰκειότητα, οὐδ' ἂν Εὐθύνους
[10]	εἶναι, περὶ ἁπάντων ἂν τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἔσχεν. (Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι
[10]	οἷός τ' ἂν ἦν δίκην	λαβεῖν,	καὶ τότε πλέον ἔχειν ζητεῖν
[0]	διὰ ταῦτα πάντα ὑπὲρ αὐτοῦ	λέγειν	ἀναγκάζομαι. (Ὅθεν οὖν τὸ συμβόλαιον
[0]	ἀνεψιὸς γὰρ ὢν Νικίου τυγχάνει,	λέγειν	δὲ καὶ πράττειν μᾶλλον δύναται
[0]	ὅτι μάλιστα συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦσιν οἱ	λέγειν	μὲν δεινοὶ, ἔχοντες δὲ μηδὲν,
[0]	μὲν ἔχει, ἧττον δὲ δύναται	λέγειν·	ὥστε οὐκ ἔστι δι' ὅτι
[0]	καὶ ἡμᾶς διδάσκειν καὶ ὑμᾶς	δικάζειν,	ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν. (Οἶμαι οὖν
[10]	ἀπολογίαν σκοποῦνται· ὥστ' οὐκ ἄξιον	θαυμάζειν	εἰ τούτων ἕνεκα τῶν λόγων
[10]	τότε καὶ ἃ μὴ συνέβαλεν	ἐλπίζειν	πράξασθαι; (Περὶ μὲν οὖν τούτων
[10]	(καὶ μὴ δυνάμενον τὰ αὑτοῦ	σῴζειν	τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν, καὶ πρὸς
[0]	ἂν ἐπήρθη ἀδίκως ἐπ' Εὐθύνουν	ἐλθεῖν.	(Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐξ αὐτοῦ
[10]	εἰκὸς Νικίαν εἰς τοῦτ' ἀνοίας	ἐλθεῖν,	ὥστ' αὐτὸν περὶ τοῦ σώματος
[10]	τρίτον μέρος ἀπεστέρησεν, ἀλλ' εἴτε	ἀδικεῖν	ἐπεθύμει εἴτε δίκαιος ἐβουλεύετο εἶναι,
[10]	ἤδη, ὅτι οὐκ ἄν ποτ'	ἀδικεῖν	ἐπιχειρῶν τὰ μὲν δύο μέρη
[10]	ὅτι πάντες ἄνθρωποι, ὅταν περ	ἀδικεῖν	ἐπιχειρῶσιν, ἅμα καὶ τὴν ἀπολογίαν
[10]	χρόνῳ δεινότερον ἦν πλουτεῖν ἢ	ἀδικεῖν·	οἱ μὲν γὰρ τὰ ἀλλότρια
[10]	καὶ εἰ μηδὲ πώποτε διενοήθη	ἀδικεῖν,	τότ' ἂν ἐπήρθη. (Ὁ μὲν
[10]	ὅτι νόμον θήσετε πῶς χρὴ	ἀδικεῖν·	ὥστε τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ
[0]	ἀνάγκη ἐκ τεκμηρίων καὶ ἡμᾶς	διδάσκειν	καὶ ὑμᾶς δικάζειν, ὁπότεροι τἀληθῆ
[10]	ἀρχαιότερον ἦν αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα·	ἐγκαλεῖν	μὲν γὰρ ἔξεστιν ἐξ ἁπάντων,
[10]	ἀποστερεῖν καὶ οἷς μὴ συνέβαλεν	ἐγκαλεῖν·	οἱ δ' ὥσπερ Νικίας διακείμενοι
[10]	διαφόρους ποιεῖσθαι, καὶ τούτοις ἀδίκως	ἐγκαλεῖν	παρ' ὧν οὐδ' ὁμολογούντων ἀποστερεῖν
[0]	μὲν εἰπεῖν, ἱκανοὺς δὲ χρήματα	τελεῖν.	Νικίας τοίνυν Εὐθύνου πλείω μὲν
[0]	πολλῷ δὲ χρόνῳ ὕστερον βουλόμενος	ἐκπλεῖν	ἀπῄτησε τἀργύριον· Εὐθύνους δὲ τὰ
[10]	καὶ ὅτε ἃ οὐκ ἔλαβεν	ἀποτίνειν	ἠναγκάζετο, τότε καὶ ἃ μὴ
[10]	ἐπράξατο, οὐ χρέος ἐγκαλῶν ἀλλ'	ἀπάξειν	ἀπειλῶν. Καίτοι πῶς εἰκὸς Νικίαν
[0]	δὲ μηδὲν, τοὺς ἀδυνάτους μὲν	εἰπεῖν,	ἱκανοὺς δὲ χρήματα τελεῖν. Νικίας
[10]	καὶ, ὡς ὑπὲρ Νικίου ῥᾴδιον	εἰπεῖν	ὅμοια τῇ Εὐθύνου ἀπολογίᾳ. Ὅτε
[0]	δεόμενος καὶ ἀδικούμενος καὶ ἀδύνατος	εἰπεῖν,	ὥστε διὰ ταῦτα πάντα ὑπὲρ
[10]	γὰρ ἔξεστιν ἐξ ἁπάντων, ἐκλεξάμενον,	ἀποστερεῖν	δ' οὐχ οἷόν τ' ἄλλον
[10]	ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν, Εὐθύνους δ'	ἀποστερεῖν	ἐπιχειρῶν οὐκ ἂν ἄλλον εἶχεν.
[10]	δυναμένῳ ἐξῆν ἅ τ' ἔλαβεν	ἀποστερεῖν	καὶ οἷς μὴ συνέβαλεν ἐγκαλεῖν·
[10]	ἐγκαλεῖν παρ' ὧν οὐδ' ὁμολογούντων	ἀποστερεῖν	οἷός τ' ἂν ἦν δίκην
[10]	χρώμενοι, ὧν ἂν ἀποστερῶσι μὴ	δώσειν	δίκην. (Σκέψασθε δὲ καὶ, ὡς
[10]	λαβεῖν, καὶ τότε πλέον ἔχειν	ζητεῖν	ὅτε οὐδὲ ἴσον ἐξῆν αὐτῷ,
[10]	καὶ ἐβούλετο καὶ ἐδόκει αὐτῷ	συκοφαντεῖν,	δῆλον ὅτι οὐδ' ἂν ταῦτα
[10]	τὸν παρακαταθέμενον. Ὥστε Νικίας μὲν	συκοφαντεῖν	ἐπιθυμῶν οὐκ ἂν ἐπὶ τοῦτον
[0]	οὖν ἁπάντας εἰδέναι ὅτι μάλιστα	συκοφαντεῖν	ἐπιχειροῦσιν οἱ λέγειν μὲν δεινοὶ,
[10]	περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύοντα ἑτέρους	συκοφαντεῖν,	(καὶ μὴ δυνάμενον τὰ αὑτοῦ
[10]	καὶ τὸν ἄλλον χρόνον εἴθιστο	συκοφαντεῖν,	τότ' ἂν ἐπαύσατο, Εὐθύνους δὲ,
[0]	ἀλλὰ καὶ ἐξῆν καὶ ἐβούλετο	συκοφαντεῖν,	ὡς οὐκ ἂν ἐπ' Εὐθύνουν
[0]	τρία δὲ τάλαντα ἀργυρίου Εὐθύνῳ	φυλάττειν	ἔδωκεν, αὐτὸς δ' εἰς ἀγρὸν
[0]	ῥᾴδιον γνῶναι. Οἱ γὰρ τοιαῦτα	πράττειν	ἐπιθυμοῦντες οὐκ ἀπὸ τῶν φίλων
[0]	μὲν, ἐρήμους δὲ καὶ ἀδυνάτους	πράττειν.	(Εὐθύνῳ τοίνυν τἀναντία τούτων ὑπάρχει·
[0]	Νικίου τυγχάνει, λέγειν δὲ καὶ	πράττειν	μᾶλλον δύναται τούτου, ἔτι δὲ
[10]	ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ δεινότερον ἦν	πλουτεῖν	ἢ ἀδικεῖν· οἱ μὲν γὰρ
[10]	τὰ αὑτοῦ σῴζειν τοῖς ἀλλοτρίοις	ἐπιβουλεύειν,	καὶ πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν ἐχθροῖς
[10]	δίκην λαβεῖν, καὶ τότε πλέον	ἔχειν	ζητεῖν ὅτε οὐδὲ ἴσον ἐξῆν
[0]	γεγενημένα ταῦτ' ἐστίν. Ἀπόρως δ'	ἡμῖν	ἔχει τὸ πρᾶγμα. Νικίᾳ γὰρ
[10]	ὅτι ἀληθῆ λέγω, αὐτὸς ἂν	ὑμῖν	Εὐθύνους μαρτυρήσειεν· ἐπίσταται γὰρ ὅτι
[0]	αὐτῷ πρὸς Εὐθύνουν γεγένηται, διηγήσομαι	ὑμῖν	ὡς ἂν δύνωμαι διὰ βραχυτάτων.
[0]	ἐγκαλοῦντες οὐδ' εἰ λήψεσθαι μέλλουσιν	ἴσασιν.	(Πρὸς δὲ τούτοις, ἀκαταστάτως ἐχόντων
[0]	καὶ ὑμᾶς δικάζειν, ὁπότεροι τἀληθῆ	λέγουσιν.	(Οἶμαι οὖν ἁπάντας εἰδέναι ὅτι
[0]	μὲν οὖν ἀποστεροῦντες ὧνπερ ἕνεκ'	ἀδικοῦσιν	ἔχουσιν, οἱ δ' ἐγκαλοῦντες οὐδ'
[0]	γὰρ ὅτι πάντες κέρδους ἕνεκ'	ἀδικοῦσιν.	Οἱ μὲν οὖν ἀποστεροῦντες ὧνπερ
[0]	τοὺς ἄλλους ἔρχονται, καὶ τούτοις	ἐγκαλοῦσιν	οὓς ἂν μήτ' αἰσχύνωνται μήτε
[0]	δ' ἐγκαλοῦντες οὐδ' εἰ λήψεσθαι	μέλλουσιν	ἴσασιν. (Πρὸς δὲ τούτοις, ἀκαταστάτως
[10]	ὑπολείψονται. Λυσιτελήσει γὰρ αὐτοῖς, εἰ	μέλλουσιν,	οἷς ἂν ἀποδῶσι τεκμήριοις χρώμενοι,
[0]	ἁπάντας εἰδέναι ὅτι μάλιστα συκοφαντεῖν	ἐπιχειροῦσιν	οἱ λέγειν μὲν δεινοὶ, ἔχοντες
[0]	οὖν ἀποστεροῦντες ὧνπερ ἕνεκ' ἀδικοῦσιν	ἔχουσιν,	οἱ δ' ἐγκαλοῦντες οὐδ' εἰ
[10]	ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν, καὶ πρὸς τοῖς	ὑπάρχουσιν	ἐχθροῖς ἑτέρους διαφόρους ποιεῖσθαι, καὶ
[10]	πάντες ἄνθρωποι, ὅταν περ ἀδικεῖν	ἐπιχειρῶσιν,	ἅμα καὶ τὴν ἀπολογίαν σκοποῦνται·
[0]	(Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα ταῦτ'	ἐστίν.	Ἀπόρως δ' ἡμῖν ἔχει τὸ
[0]	δὲ πολλοὺς κέκτηται. Ὥστ' οὐκ	ἔστιν	ἐφ' ὅντινα ἂν ἧττον ἢ
[10]	τὸ πρᾶγμα· ἐγκαλεῖν μὲν γὰρ	ἔξεστιν	ἐξ ἁπάντων, ἐκλεξάμενον, ἀποστερεῖν δ'
[0]	εἰς δὲ τὸν μετὰ Λυσάνδρου	κατάλογον	ἐνέγραφον, δεδιὼς τὰ παρόντα πράγματα
[0]	οὐσῶν τῷ μὲν οὐδὲν ἦν	πλέον	ἐγκαλοῦντι, τῷ δὲ οὐδὲν ἦν
[10]	ἦν δίκην λαβεῖν, καὶ τότε	πλέον	ἔχειν ζητεῖν ὅτε οὐδὲ ἴσον
[0]	λέγειν ἀναγκάζομαι. (Ὅθεν οὖν τὸ	συμβόλαιον	αὐτῷ πρὸς Εὐθύνουν γεγένηται, διηγήσομαι
[0]	οὐκ ἂν ἐπ' Εὐθύνουν ἦλθε,	ῥᾴδιον	γνῶναι. Οἱ γὰρ τοιαῦτα πράττειν
[20]	αἰτίαν οὕτως ἐνεκάλεσεν, Εὐθύνουν δὲ	ῥᾴδιον	γνῶναι ὧν ἕνεκα τοῦτον τὸν
[10]	δὲ καὶ, ὡς ὑπὲρ Νικίου	ῥᾴδιον	εἰπεῖν ὅμοια τῇ Εὐθύνου ἀπολογίᾳ.
[10]	τὴν ἀπολογίαν σκοποῦνται· ὥστ' οὐκ	ἄξιον	θαυμάζειν εἰ τούτων ἕνεκα τῶν
[10]	ἁπάντων, ἐκλεξάμενον, ἀποστερεῖν δ' οὐχ	οἷόν	τ' ἄλλον ἢ τὸν παρακαταθέμενον.
[0]	ἐκ βασάνων μήτ' ἐκ μαρτύρων	οἷόν	τ' εἶναι γνῶναι περὶ αὐτῶν,
[0]	ὅτε οὐδ' οἷς δικαίως ὠφείλετο	οἷόν	τ' ἦν πράττεσθαι, τότε ἀδίκως
[10]	ἄλλον εἶχεν. (Ὃ δὲ μέγιστον	τεκμήριον	καὶ πρὸς ἅπαντα ἱκανόν· ὅτε
[20]	ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες ἦσαν ὅτι τὸ	ἀργύριον,	ὃ ἦν αὐτῷ, τούτῳ παρακατέθετο.
[0]	χρόνῳ ὕστερον βουλόμενος ἐκπλεῖν ἀπῄτησε	τἀργύριον·	Εὐθύνους δὲ τὰ μὲν δύο
[10]	ἀλλ' ὅπως μὴ μηδὲν ἀδικῶν	κακόν	τι πείσοιτο. Τῷ μὲν γὰρ
[0]	ἢ Νικίαν μὴ δόντα αἰτιᾶσθαι.	Δῆλον	γὰρ ὅτι πάντες κέρδους ἕνεκ'
[10]	ἐβούλετο καὶ ἐδόκει αὐτῷ συκοφαντεῖν,	δῆλον	ὅτι οὐδ' ἂν ταῦτα ὡμολόγει
[10]	δ' ἀποστερεῖν ἐπιχειρῶν οὐκ ἂν	ἄλλον	εἶχεν. (Ὃ δὲ μέγιστον τεκμήριον
[10]	ἀποστερεῖν δ' οὐχ οἷόν τ'	ἄλλον	ἢ τὸν παρακαταθέμενον. Ὥστε Νικίας
[0]	Εὐθύνους Νικίαν ἀδικῆσαι, εἰ ἐξῆν	ἄλλον	τινὰ τοσαῦτα χρήματα ἀποστερῆσαι· ~Νῦν
[10]	Νικίας μὲν, εἰ καὶ τὸν	ἄλλον	χρόνον εἴθιστο συκοφαντεῖν, τότ' ἂν
[0]	τυγχάνει, λέγειν δὲ καὶ πράττειν	μᾶλλον	δύναται τούτου, ἔτι δὲ χρήματα
[0]	τοῦ πράγματος γνοίη, ὅτι πολὺ	μᾶλλον	εἰκὸς ἦν Εὐθύνουν λαβόντα ἐξαρνεῖσθαι
[20]	οὖν ἱκανὰ λαβὼν ἀπολογίαν ὑπολείπεσθαι	μᾶλλον	ἢ μηδὲν ἀποδοὺς μηδ' ἀρνηθῆναι
[10]	τῶν τὰ τοιαῦτα λεγόντων, ὅτι	νόμον	θήσετε πῶς χρὴ ἀδικεῖν· ὥστε
[10]	οἱ μὲν γὰρ τὰ ἀλλότρια	ἐλάμβανον,	οἱ δὲ τὰ σφέτερ' αὑτῶν
[10]	μέγιστον τεκμήριον καὶ πρὸς ἅπαντα	ἱκανόν·	ὅτε γὰρ τὸ ἔγκλημα ἐγένετο,
[10]	κινδυνεύοντα ἑτέρους συκοφαντεῖν, (καὶ μὴ	δυνάμενον	τὰ αὑτοῦ σῴζειν τοῖς ἀλλοτρίοις
[10]	μὲν γὰρ ἔξεστιν ἐξ ἁπάντων,	ἐκλεξάμενον,	ἀποστερεῖν δ' οὐχ οἷόν τ'
[10]	οἷόν τ' ἄλλον ἢ τὸν	παρακαταθέμενον.	Ὥστε Νικίας μὲν συκοφαντεῖν ἐπιθυμῶν
[20]	πολλοὺς ᾐσθημένους, ὁπόσα δὲ οὐδένα	πεπυσμένον·	ὥσθ' ἡγεῖτο ἀπὸ μὲν τοῦ
[10]	μὲν, εἰ καὶ τὸν ἄλλον	χρόνον	εἴθιστο συκοφαντεῖν, τότ' ἂν ἐπαύσατο,
[20]	γνῶναι ὧν ἕνεκα τοῦτον τὸν	τρόπον	ἠδίκησεν. Ὅτε γὰρ Νικίας ἦν
[0]	φυλάττειν ἔδωκεν, αὐτὸς δ' εἰς	ἀγρὸν	ἐλθὼν διῃτᾶτο. (Οὐ πολλῷ δὲ
[10]	τοσαῦτα χρήματα ἀποστερῆσαι· ~Νῦν δ'	ἀρχαιότερον	ἦν αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα· ἐγκαλεῖν
[10]	ὅτι ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ	δεινότερον	ἦν πλουτεῖν ἢ ἀδικεῖν· οἱ
[10]	δ' Εὐθύνους ἐρεῖ, ἃ καὶ	πρότερον	ἤδη, ὅτι οὐκ ἄν ποτ'
[0]	διῃτᾶτο. (Οὐ πολλῷ δὲ χρόνῳ	ὕστερον	βουλόμενος ἐκπλεῖν ἀπῄτησε τἀργύριον· Εὐθύνους
[10]	πλέον ἔχειν ζητεῖν ὅτε οὐδὲ	ἴσον	ἐξῆν αὐτῷ, καὶ ὅτε ἃ
[10]	τι πείσοιτο. Τῷ μὲν γὰρ	ὅσον	Εὐθύνους δυναμένῳ ἐξῆν ἅ τ'
[10]	ὥστε Νικίας μὲν, εἰ καὶ	τὸν	ἄλλον χρόνον εἴθιστο συκοφαντεῖν, τότ'
[0]	μόνος παρὰ μόνου ἔλαβεν ἀποστερῆσαι·	τὸν	δ' οὐκ εἰκὸς, ὅτε οὐδ'
[0]	οὐδὲν ἦν δέος ἀποστεροῦντι. Ὥστε	τὸν	μὲν οὐδὲν ἦν θαυμαστὸν, ὅτε
[0]	τῆς πολιτείας ἐξήλειφον, εἰς δὲ	τὸν	μετὰ Λυσάνδρου κατάλογον ἐνέγραφον, δεδιὼς
[10]	οὐχ οἷόν τ' ἄλλον ἢ	τὸν	παρακαταθέμενον. Ὥστε Νικίας μὲν συκοφαντεῖν
[20]	ῥᾴδιον γνῶναι ὧν ἕνεκα τοῦτον	τὸν	τρόπον ἠδίκησεν. Ὅτε γὰρ Νικίας
[10]	τῆς παρακαταθήκης ἀπέδωκε, τὸ δὲ	τρίτον	μέρος ἀπεστέρησεν, ἀλλ' εἴτε ἀδικεῖν
[0]	Ὥστε τὸν μὲν οὐδὲν ἦν	θαυμαστὸν,	ὅτε καὶ οἱ μετὰ μαρτύρων
[10]	ἂν ἄλλον εἶχεν. (Ὃ δὲ	μέγιστον	τεκμήριον καὶ πρὸς ἅπαντα ἱκανόν·
[0]	καθεστῶτα ἐφοβεῖτο, ὥστε πολὺ ἂν	θᾶττον	ὀλίγων στερηθεὶς ἐσιώπησεν ἢ μηδὲν
[0]	τοίνυν Εὐθύνου πλείω μὲν ἔχει,	ἧττον	δὲ δύναται λέγειν· ὥστε οὐκ
[0]	οὐκ ἔστιν ἐφ' ὅντινα ἂν	ἧττον	ἢ ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν· ἐπεὶ
[0]	(Ἔτι δ' εἰ καὶ μηδὲν	αὐτὸν	ἐκώλυεν, ἀλλὰ καὶ ἐξῆν καὶ
[0]	ἐπειδὴ οἱ τριάκοντα κατέστησαν καὶ	αὐτὸν	οἱ ἐχθροὶ ἐκ μὲν τῶν
[10]	εἰς τοῦτ' ἀνοίας ἐλθεῖν, ὥστ'	αὐτὸν	περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύοντα ἑτέρους
[0]	ὅντινα ἂν ἧττον ἢ ἐπὶ	τοῦτον	ἦλθεν· ἐπεὶ ἔμοιγε δοκεῖ, εἰδότι
[10]	συκοφαντεῖν ἐπιθυμῶν οὐκ ἂν ἐπὶ	τοῦτον	ἦλθεν, Εὐθύνους δ' ἀποστερεῖν ἐπιχειρῶν
[0]	ἃ πεπονθὼς εἴη. Καίτοι οὕτω	τοῦτόν	τε περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο καὶ
[20]	δὲ ῥᾴδιον γνῶναι ὧν ἕνεκα	τοῦτον	τὸν τρόπον ἠδίκησεν. Ὅτε γὰρ
[10]	οἱ δὲ τὰ σφέτερ' αὑτῶν	ἀπώλλυον.	Ἐφ' οἷς γὰρ ἦν ἡ
[0]	δὲ τὸν μετὰ Λυσάνδρου κατάλογον	ἐνέγραφον,	δεδιὼς τὰ παρόντα πράγματα τὴν
[0]	μὲν τῶν μετεχόντων τῆς πολιτείας	ἐξήλειφον,	εἰς δὲ τὸν μετὰ Λυσάνδρου
[10]	ἄλλον τινὰ τοσαῦτα χρήματα ἀποστερῆσαι·	~Νῦν	δ' ἀρχαιότερον ἦν αὐτοῖς τὸ
[0]	ἱκανοὺς δὲ χρήματα τελεῖν. Νικίας	τοίνυν	Εὐθύνου πλείω μὲν ἔχει, ἧττον
[0]	δὲ καὶ ἀδυνάτους πράττειν. (Εὐθύνῳ	τοίνυν	τἀναντία τούτων ὑπάρχει· ἀνεψιὸς γὰρ
[0]	δικάζειν, ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν. (Οἶμαι	οὖν	ἁπάντας εἰδέναι ὅτι μάλιστα συκοφαντεῖν
[0]	κέρδους ἕνεκ' ἀδικοῦσιν. Οἱ μὲν	οὖν	ἀποστεροῦντες ὧνπερ ἕνεκ' ἀδικοῦσιν ἔχουσιν,
[0]	μηδὲν ἀπολέσας ἐνεκάλεσεν. (Τὰ μὲν	οὖν	γεγενημένα ταῦτ' ἐστίν. Ἀπόρως δ'
[20]	ἦν αὐτῷ, τούτῳ παρακατέθετο. (Ἐγίγνωσκεν	οὖν	Εὐθύνους ὅτι μὲν ἔκειτο τὰ
[20]	δ' ἀποστερῶν καταφανὴς γενήσεσθαι. Ἐβούλετο	οὖν	ἱκανὰ λαβὼν ἀπολογίαν ὑπολείπεσθαι μᾶλλον
[0]	τρίτου ἔξαρνος γίγνεται. Ἄλλο μὲν	οὖν	οὐδὲν εἶχε Νικίας ἐν τῷ
[0]	ὑπὲρ αὐτοῦ λέγειν ἀναγκάζομαι. (Ὅθεν	οὖν	τὸ συμβόλαιον αὐτῷ πρὸς Εὐθύνουν
[10]	συνέβαλεν ἐλπίζειν πράξασθαι; (Περὶ μὲν	οὖν	τούτων ἱκανὰ τὰ εἰρημένα. Ἴσως
[0]	~ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ ΠP ΟΣ	ΕΥΘΥΝΟΥΝ.	(Οὐ προφάσεως ἀπορῶ δι' ἥντινα
[0]	οὖν τὸ συμβόλαιον αὐτῷ πρὸς	Εὐθύνουν	γεγένηται, διηγήσομαι ὑμῖν ὡς ἂν
[20]	ἥντινά ποτε αἰτίαν οὕτως ἐνεκάλεσεν,	Εὐθύνουν	δὲ ῥᾴδιον γνῶναι ὧν ἕνεκα
[0]	ὅτι ἂν ἐπήρθη ἀδίκως ἐπ'	Εὐθύνουν	ἐλθεῖν. (Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐξ
[0]	συκοφαντεῖν, ὡς οὐκ ἂν ἐπ'	Εὐθύνουν	ἦλθε, ῥᾴδιον γνῶναι. Οἱ γὰρ
[0]	ὅτι πολὺ μᾶλλον εἰκὸς ἦν	Εὐθύνουν	λαβόντα ἐξαρνεῖσθαι ἢ Νικίαν μὴ
[0]	Νικίου τουτουί· καὶ γὰρ φίλος	ὤν	μοι τυγχάνει καὶ δεόμενος καὶ
[0]	τἀναντία τούτων ὑπάρχει· ἀνεψιὸς γὰρ	ὢν	Νικίου τυγχάνει, λέγειν δὲ καὶ
[10]	οἷς ἂν ἀποδῶσι τεκμήριοις χρώμενοι,	ὧν	ἂν ἀποστερῶσι μὴ δώσειν δίκην.
[10]	ἂν ἀποδῶσι τεκμήριοις χρώμενοι, ὧν	ἂν	ἀποστερῶσι μὴ δώσειν δίκην. (Σκέψασθε
[20]	ἐνεκάλεσεν, Εὐθύνουν δὲ ῥᾴδιον γνῶναι	ὧν	ἕνεκα τοῦτον τὸν τρόπον ἠδίκησεν.
[10]	καὶ τούτοις ἀδίκως ἐγκαλεῖν παρ'	ὧν	οὐδ' ὁμολογούντων ἀποστερεῖν οἷός τ'
[20]	καταφανὴς γενήσεσθαι. Ἐβούλετο οὖν ἱκανὰ	λαβὼν	ἀπολογίαν ὑπολείπεσθαι μᾶλλον ἢ μηδὲν
[0]	ἐφοβεῖτο, ὥστε πολὺ ἂν θᾶττον	ὀλίγων	στερηθεὶς ἐσιώπησεν ἢ μηδὲν ἀπολέσας
[10]	θαυμάζειν εἰ τούτων ἕνεκα τῶν	λόγων	οὕτως Εὐθύνους ἠδίκησεν. Ἔτι δ'
[0]	ἔδωκεν, αὐτὸς δ' εἰς ἀγρὸν	ἐλθὼν	διῃτᾶτο. (Οὐ πολλῷ δὲ χρόνῳ
[0]	περὶ αὐτῶν, ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ	τεκμηρίων	καὶ ἡμᾶς διδάσκειν καὶ ὑμᾶς
[0]	ἐν τῷ τότε χρόνῳ ποιῆσαι,	προσιὼν	δὲ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους ἐνεκάλει
[0]	τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ	δικῶν	οὐκ οὐσῶν τῷ μὲν οὐδὲν
[10]	λήψοιτο, ἀλλ' ὅπως μὴ μηδὲν	ἀδικῶν	κακόν τι πείσοιτο. Τῷ μὲν
[10]	τριάκοντα μνᾶς ἐπράξατο, οὐ χρέος	ἐγκαλῶν	ἀλλ' ἀπάξειν ἀπειλῶν. Καίτοι πῶς
[10]	οὐ χρέος ἐγκαλῶν ἀλλ' ἀπάξειν	ἀπειλῶν.	Καίτοι πῶς εἰκὸς Νικίαν εἰς
[0]	πράττειν ἐπιθυμοῦντες οὐκ ἀπὸ τῶν	φίλων	ἄρχονται, ἀλλὰ μετὰ τούτων ἐπὶ
[10]	παρακαταθέμενον. Ὥστε Νικίας μὲν συκοφαντεῖν	ἐπιθυμῶν	οὐκ ἂν ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν,
[0]	δοῦλος παρεγένετο, ὥστε μήτ' ἐκ	βασάνων	μήτ' ἐκ μαρτύρων οἷόν τ'
[10]	αὐτοὺς λόγους ἐποιεῖτο, καὶ περὶ	πλειόνων	τε χρημάτων Εὐθύνους ἂν ἐκινδύνευεν,
[20]	ἀφαιρῶν οὐ γνωσθήσεσθαι, πάντα δ'	ἀποστερῶν	καταφανὴς γενήσεσθαι. Ἐβούλετο οὖν ἱκανὰ
[20]	ἡγεῖτο ἀπὸ μὲν τοῦ ἀριθμοῦ	ἀφαιρῶν	οὐ γνωσθήσεσθαι, πάντα δ' ἀποστερῶν
[10]	τοῦτον ἦλθεν, Εὐθύνους δ' ἀποστερεῖν	ἐπιχειρῶν	οὐκ ἂν ἄλλον εἶχεν. (Ὃ
[10]	ὅτι οὐκ ἄν ποτ' ἀδικεῖν	ἐπιχειρῶν	τὰ μὲν δύο μέρη τῆς
[0]	θαυμαστὸν, ὅτε καὶ οἱ μετὰ	μαρτύρων	δανεισάμενοι ἐξηρνοῦντο, τότε ἃ μόνος
[0]	μήτ' ἐκ βασάνων μήτ' ἐκ	μαρτύρων	οἷόν τ' εἶναι γνῶναι περὶ
[0]	τῇ πόλει καὶ δικῶν οὐκ	οὐσῶν	τῷ μὲν οὐδὲν ἦν πλέον
[0]	(Πρὸς δὲ τούτοις, ἀκαταστάτως ἐχόντων	τῶν	ἐν τῇ πόλει καὶ δικῶν
[10]	ἄξιον θαυμάζειν εἰ τούτων ἕνεκα	τῶν	λόγων οὕτως Εὐθύνους ἠδίκησεν. Ἔτι
[0]	αὐτὸν οἱ ἐχθροὶ ἐκ μὲν	τῶν	μετεχόντων τῆς πολιτείας ἐξήλειφον, εἰς
[10]	Ἐνθυμεῖσθαι δὲ χρὴ, εἰ ἀποδέξεσθε	τῶν	τὰ τοιαῦτα λεγόντων, ὅτι νόμον
[0]	τοιαῦτα πράττειν ἐπιθυμοῦντες οὐκ ἀπὸ	τῶν	φίλων ἄρχονται, ἀλλὰ μετὰ τούτων
[10]	ἐποιεῖτο, καὶ περὶ πλειόνων τε	χρημάτων	Εὐθύνους ἂν ἐκινδύνευεν, καὶ ἅμα
[0]	ὑμῖν ὡς ἂν δύνωμαι διὰ	βραχυτάτων.	Νικίας γὰρ οὑτοσὶ, ἐπειδὴ οἱ
[10]	εἴτε δίκαιος ἐβουλεύετο εἶναι, περὶ	ἁπάντων	ἂν τὴν αὐτὴν γνώμην ἔσχεν.
[10]	ταῦτα ὡμολόγει κεκομίσθαι, ἀλλὰ περὶ	ἁπάντων	ἂν τοὺς αὐτοὺς λόγους ἐποιεῖτο,
[10]	ἐγκαλεῖν μὲν γὰρ ἔξεστιν ἐξ	ἁπάντων,	ἐκλεξάμενον, ἀποστερεῖν δ' οὐχ οἷόν
[10]	περὶ τοῦτ' εἶναι Νικίαν, ὅπως	συκοφαντῶν	τἀλλότρια λήψοιτο, ἀλλ' ὅπως μὴ
[10]	εἰ ἀποδέξεσθε τῶν τὰ τοιαῦτα	λεγόντων,	ὅτι νόμον θήσετε πῶς χρὴ
[0]	ἴσασιν. (Πρὸς δὲ τούτοις, ἀκαταστάτως	ἐχόντων	τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ
[0]	οἱ ἐχθροὶ ἐκ μὲν τῶν	μετεχόντων	τῆς πολιτείας ἐξήλειφον, εἰς δὲ
[10]	ἀδίκως ἐγκαλεῖν παρ' ὧν οὐδ'	ὁμολογούντων	ἀποστερεῖν οἷός τ' ἂν ἦν
[0]	οἷόν τ' εἶναι γνῶναι περὶ	αὐτῶν,	ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ τεκμηρίων καὶ
[10]	καθειστήκει, ἐν ᾗ οὕτως ἑκάτερος	αὐτῶν	διέκειτο, ὥστε Νικίας μὲν, εἰ
[10]	ἐλάμβανον, οἱ δὲ τὰ σφέτερ'	αὑτῶν	ἀπώλλυον. Ἐφ' οἷς γὰρ ἦν
[10]	ἀφιέναι καὶ τοῖς συκοφαντοῦσι τὰ	αὑτῶν	διδόναι. (Καὶ ταῦθ' ὅτι ἀληθῆ
[10]	ὥστ' οὐκ ἄξιον θαυμάζειν εἰ	τούτων	ἕνεκα τῶν λόγων οὕτως Εὐθύνους
[0]	τῶν φίλων ἄρχονται, ἀλλὰ μετὰ	τούτων	ἐπὶ τοὺς ἄλλους ἔρχονται, καὶ
[10]	ἐλπίζειν πράξασθαι; (Περὶ μὲν οὖν	τούτων	ἱκανὰ τὰ εἰρημένα. Ἴσως δ'
[0]	ἐπεὶ ἔμοιγε δοκεῖ, εἰδότι τὴν	τούτων	οἰκειότητα, οὐδ' ἂν Εὐθύνους Νικίαν
[0]	ἀδυνάτους πράττειν. (Εὐθύνῳ τοίνυν τἀναντία	τούτων	ὑπάρχει· ἀνεψιὸς γὰρ ὢν Νικίου

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/09/2009