Paragraphes
[10]	γὰρ διὰ τὰ ἁμαρτήματα ἐτιμᾶτο,	ὁ	δὲ διὰ τὰ χρήματα ἐπεβουλεύετο.
[10]	διενοήθη ἀδικεῖν, τότ' ἂν ἐπήρθη.	(Ὁ	μὲν γὰρ διὰ τὰ ἁμαρτήματα
[10]	ἐπιχειρῶν οὐκ ἂν ἄλλον εἶχεν.	(Ὃ	δὲ μέγιστον τεκμήριον καὶ πρὸς
[20]	ἀκηκοότες ἦσαν ὅτι τὸ ἀργύριον,	ὃ	ἦν αὐτῷ, τούτῳ παρακατέθετο. (Ἐγίγνωσκεν
[0]	τοῦ δὲ τρίτου ἔξαρνος γίγνεται.	Ἄλλο	μὲν οὖν οὐδὲν εἶχε Νικίας
[20]	δὲ οὐδένα πεπυσμένον· ὥσθ' ἡγεῖτο	ἀπὸ	μὲν τοῦ ἀριθμοῦ ἀφαιρῶν οὐ
[0]	γὰρ τοιαῦτα πράττειν ἐπιθυμοῦντες οὐκ	ἀπὸ	τῶν φίλων ἄρχονται, ἀλλὰ μετὰ
[20]	οἱ ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες ἦσαν ὅτι	τὸ	ἀργύριον, ὃ ἦν αὐτῷ, τούτῳ
[10]	δύο μέρη τῆς παρακαταθήκης ἀπέδωκε,	τὸ	δὲ τρίτον μέρος ἀπεστέρησεν, ἀλλ'
[10]	πρὸς ἅπαντα ἱκανόν· ὅτε γὰρ	τὸ	ἔγκλημα ἐγένετο, ὀλιγαρχία καθειστήκει, ἐν
[10]	~Νῦν δ' ἀρχαιότερον ἦν αὐτοῖς	τὸ	πρᾶγμα· ἐγκαλεῖν μὲν γὰρ ἔξεστιν
[0]	ἐστίν. Ἀπόρως δ' ἡμῖν ἔχει	τὸ	πρᾶγμα. Νικίᾳ γὰρ οὔτε παρακατατιθεμένῳ
[0]	αὐτοῦ λέγειν ἀναγκάζομαι. (Ὅθεν οὖν	τὸ	συμβόλαιον αὐτῷ πρὸς Εὐθύνουν γεγένηται,
[10]	μὲν γὰρ διὰ τὰ ἁμαρτήματα	ἐτιμᾶτο,	ὁ δὲ διὰ τὰ χρήματα
[10]	ὅτι Τιμόδημος τουτονὶ τριάκοντα μνᾶς	ἐπράξατο,	οὐ χρέος ἐγκαλῶν ἀλλ' ἀπάξειν
[10]	χρόνον εἴθιστο συκοφαντεῖν, τότ' ἂν	ἐπαύσατο,	Εὐθύνους δὲ, καὶ εἰ μηδὲ
[0]	αὐτὸς δ' εἰς ἀγρὸν ἐλθὼν	διῃτᾶτο.	(Οὐ πολλῷ δὲ χρόνῳ ὕστερον
[10]	ὅτε ἃ οὐκ ἔλαβεν ἀποτίνειν	ἠναγκάζετο,	τότε καὶ ἃ μὴ συνέβαλεν
[20]	ἀργύριον, ὃ ἦν αὐτῷ, τούτῳ	παρακατέθετο.	(Ἐγίγνωσκεν οὖν Εὐθύνους ὅτι μὲν
[0]	εἰκὸς, ὅτε οὐδ' οἷς δικαίως	ὠφείλετο	οἷόν τ' ἦν πράττεσθαι, τότε
[10]	αὐτῷ παρεγένετο· ὥστ' εἴπερ καὶ	ἐβούλετο	καὶ ἐδόκει αὐτῷ συκοφαντεῖν, δῆλον
[20]	πάντα δ' ἀποστερῶν καταφανὴς γενήσεσθαι.	Ἐβούλετο	οὖν ἱκανὰ λαβὼν ἀπολογίαν ὑπολείπεσθαι
[0]	ἐκώλυεν, ἀλλὰ καὶ ἐξῆν καὶ	ἐβούλετο	συκοφαντεῖν, ὡς οὐκ ἂν ἐπ'
[10]	ἱκανόν· ὅτε γὰρ τὸ ἔγκλημα	ἐγένετο,	ὀλιγαρχία καθειστήκει, ἐν ᾗ οὕτως
[10]	τὰ δύο τάλαντα, οὐδεὶς αὐτῷ	παρεγένετο·	ὥστ' εἴπερ καὶ ἐβούλετο καὶ
[0]	οὐδεὶς οὔτ' ἐλεύθερος οὔτε δοῦλος	παρεγένετο,	ὥστε μήτ' ἐκ βασάνων μήτ'
[10]	εἴτε ἀδικεῖν ἐπεθύμει εἴτε δίκαιος	ἐβουλεύετο	εἶναι, περὶ ἁπάντων ἂν τὴν
[10]	ὁ δὲ διὰ τὰ χρήματα	ἐπεβουλεύετο.	Πάντες γὰρ ἐπίστασθε ὅτι ἐν
[0]	πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους ἐνεκάλει καὶ	ἐμέμφετο	καὶ ἔλεγεν ἃ πεπονθὼς εἴη.
[20]	Νικίαν μὲν οὐδ' ἂν εἷς	δύναιτο	ἀποδεῖξαι δι' ἥντινά ποτε αἰτίαν
[0]	πολλοῦ ἐποιεῖτο καὶ τὰ καθεστῶτα	ἐφοβεῖτο,	ὥστε πολὺ ἂν θᾶττον ὀλίγων
[20]	ὁπόσα δὲ οὐδένα πεπυσμένον· ὥσθ'	ἡγεῖτο	ἀπὸ μὲν τοῦ ἀριθμοῦ ἀφαιρῶν
[10]	ἁπάντων ἂν τοὺς αὐτοὺς λόγους	ἐποιεῖτο,	καὶ περὶ πλειόνων τε χρημάτων
[0]	οὕτω τοῦτόν τε περὶ πολλοῦ	ἐποιεῖτο	καὶ τὰ καθεστῶτα ἐφοβεῖτο, ὥστε
[20]	(Ἐγίγνωσκεν οὖν Εὐθύνους ὅτι μὲν	ἔκειτο	τὰ χρήματα παρ' αὐτῷ, πολλοὺς
[10]	ἐν ᾗ οὕτως ἑκάτερος αὐτῶν	διέκειτο,	ὥστε Νικίας μὲν, εἰ καὶ
[10]	μὴ μηδὲν ἀδικῶν κακόν τι	πείσοιτο.	Τῷ μὲν γὰρ ὅσον Εὐθύνους
[10]	εἶναι Νικίαν, ὅπως συκοφαντῶν τἀλλότρια	λήψοιτο,	ἀλλ' ὅπως μὴ μηδὲν ἀδικῶν
[10]	οἱ δ' ὥσπερ Νικίας διακείμενοι	ἠναγκάζοντο	τοῖς τ' ὀφείλουσι τὰ χρέα
[10]	ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας ἀφῃροῦντο καὶ	ἡγοῦντο	τοὺς μὲν ἀδικοῦντας πιστοὺς, τοὺς
[0]	καὶ οἱ μετὰ μαρτύρων δανεισάμενοι	ἐξηρνοῦντο,	τότε ἃ μόνος παρὰ μόνου
[10]	ἁμαρτάνοντας ἐτιμωροῦντο, ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας	ἀφῃροῦντο	καὶ ἡγοῦντο τοὺς μὲν ἀδικοῦντας
[10]	ἡ πόλις, οὐ τοὺς ἁμαρτάνοντας	ἐτιμωροῦντο,	ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας ἀφῃροῦντο καὶ
[10]	εἰ καὶ τὸν ἄλλον χρόνον	εἴθιστο	συκοφαντεῖν, τότ' ἂν ἐπαύσατο, Εὐθύνους
[10]	ποτ' ἀδικεῖν ἐπιχειρῶν τὰ μὲν	δύο	μέρη τῆς παρακαταθήκης ἀπέδωκε, τὸ
[0]	τἀργύριον· Εὐθύνους δὲ τὰ μὲν	δύο	τάλαντα ἀποδίδωσι, τοῦ δὲ τρίτου
[10]	ἀπολογίᾳ. Ὅτε γὰρ ἀπελάμβανε τὰ	δύο	τάλαντα, οὐδεὶς αὐτῷ παρεγένετο· ὥστ'

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/09/2009