| Paragraphes |
| [0] |
οὔτε
δοῦλος
παρεγένετο,
ὥστε
μήτ'
|
ἐκ |
βασάνων
μήτ'
ἐκ
μαρτύρων
οἷόν |
| [0] |
ὥστε
μήτ'
ἐκ
βασάνων
μήτ'
|
ἐκ |
μαρτύρων
οἷόν
τ'
εἶναι
γνῶναι |
| [0] |
κατέστησαν
καὶ
αὐτὸν
οἱ
ἐχθροὶ
|
ἐκ |
μὲν
τῶν
μετεχόντων
τῆς
πολιτείας |
| [0] |
γνῶναι
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ'
ἀνάγκη
|
ἐκ |
τεκμηρίων
καὶ
ἡμᾶς
διδάσκειν
καὶ |
| [0] |
Οἱ
μὲν
οὖν
ἀποστεροῦντες
ὧνπερ
|
ἕνεκ' |
ἀδικοῦσιν
ἔχουσιν,
οἱ
δ'
ἐγκαλοῦντες |
| [0] |
Δῆλον
γὰρ
ὅτι
πάντες
κέρδους
|
ἕνεκ' |
ἀδικοῦσιν.
Οἱ
μὲν
οὖν
ἀποστεροῦντες |
| [10] |
ἃ
καὶ
πρότερον
ἤδη,
ὅτι
|
οὐκ |
ἄν
ποτ'
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῶν
τὰ |
| [10] |
ἦλθεν,
Εὐθύνους
δ'
ἀποστερεῖν
ἐπιχειρῶν
|
οὐκ |
ἂν
ἄλλον
εἶχεν.
(Ὃ
δὲ |
| [10] |
Εὐθύνους
ἂν
ἐκινδύνευεν,
καὶ
ἅμα
|
οὐκ |
ἂν
εἶχεν
οἷσπερ
νυνὶ
τεκμηρίοις |
| [0] |
ἐξῆν
καὶ
ἐβούλετο
συκοφαντεῖν,
ὡς
|
οὐκ |
ἂν
ἐπ'
Εὐθύνουν
ἦλθε,
ῥᾴδιον |
| [10] |
Ὥστε
Νικίας
μὲν
συκοφαντεῖν
ἐπιθυμῶν
|
οὐκ |
ἂν
ἐπὶ
τοῦτον
ἦλθεν,
Εὐθύνους |
| [10] |
καὶ
τὴν
ἀπολογίαν
σκοποῦνται·
ὥστ'
|
οὐκ |
ἄξιον
θαυμάζειν
εἰ
τούτων
ἕνεκα |
| [0] |
Οἱ
γὰρ
τοιαῦτα
πράττειν
ἐπιθυμοῦντες
|
οὐκ |
ἀπὸ
τῶν
φίλων
ἄρχονται,
ἀλλὰ |
| [0] |
μόνου
ἔλαβεν
ἀποστερῆσαι·
τὸν
δ'
|
οὐκ |
εἰκὸς,
ὅτε
οὐδ'
οἷς
δικαίως |
| [10] |
ἐξῆν
αὐτῷ,
καὶ
ὅτε
ἃ
|
οὐκ |
ἔλαβεν
ἀποτίνειν
ἠναγκάζετο,
τότε
καὶ |
| [0] |
ἧττον
δὲ
δύναται
λέγειν·
ὥστε
|
οὐκ |
ἔστι
δι'
ὅτι
ἂν
ἐπήρθη |
| [0] |
φίλους
δὲ
πολλοὺς
κέκτηται.
Ὥστ'
|
οὐκ |
ἔστιν
ἐφ'
ὅντινα
ἂν
ἧττον |
| [0] |
ἐν
τῇ
πόλει
καὶ
δικῶν
|
οὐκ |
οὐσῶν
τῷ
μὲν
οὐδὲν
ἦν |