Paragraphes
[0]	ἐξαρνεῖσθαι ἢ Νικίαν μὴ δόντα	αἰτιᾶσθαι.	Δῆλον γὰρ ὅτι πάντες κέρδους
[20]	ἢ μηδὲν ἀποδοὺς μηδ' ἀρνηθῆναι	δύνασθαι.
[10]	καὶ ἃ μὴ συνέβαλεν ἐλπίζειν	πράξασθαι;	(Περὶ μὲν οὖν τούτων ἱκανὰ
[0]	ἦν πράττεσθαι, τότε ἀδίκως ἐγκαλοῦντα	οἴεσθαί	τι λήψεσθαι. (Ἔτι δ' εἰ
[20]	Ἐβούλετο οὖν ἱκανὰ λαβὼν ἀπολογίαν	ὑπολείπεσθαι	μᾶλλον ἢ μηδὲν ἀποδοὺς μηδ'
[20]	μὲν τοῦ ἀριθμοῦ ἀφαιρῶν οὐ	γνωσθήσεσθαι,	πάντα δ' ἀποστερῶν καταφανὴς γενήσεσθαι.
[20]	γνωσθήσεσθαι, πάντα δ' ἀποστερῶν καταφανὴς	γενήσεσθαι.	Ἐβούλετο οὖν ἱκανὰ λαβὼν ἀπολογίαν
[0]	δικαίως ὠφείλετο οἷόν τ' ἦν	πράττεσθαι,	τότε ἀδίκως ἐγκαλοῦντα οἴεσθαί τι
[0]	τότε ἀδίκως ἐγκαλοῦντα οἴεσθαί τι	λήψεσθαι.	(Ἔτι δ' εἰ καὶ μηδὲν
[0]	οἱ δ' ἐγκαλοῦντες οὐδ' εἰ	λήψεσθαι	μέλλουσιν ἴσασιν. (Πρὸς δὲ τούτοις,
[10]	ἂν εἶχεν οἷσπερ νυνὶ τεκμηρίοις	χρῆσθαι.	~Καὶ μὲν δὴ καὶ Νικίαν
[10]	τοῖς ὑπάρχουσιν ἐχθροῖς ἑτέρους διαφόρους	ποιεῖσθαι,	καὶ τούτοις ἀδίκως ἐγκαλεῖν παρ'
[10]	οὐδὲ πρῶτος Εὐθύνους τοιαῦτα πεποίηκεν.	Ἐνθυμεῖσθαι	δὲ χρὴ, εἰ ἀποδέξεσθε τῶν
[0]	μᾶλλον εἰκὸς ἦν Εὐθύνουν λαβόντα	ἐξαρνεῖσθαι	ἢ Νικίαν μὴ δόντα αἰτιᾶσθαι.
[10]	ὅτι οὐδ' ἂν ταῦτα ὡμολόγει	κεκομίσθαι,	ἀλλὰ περὶ ἁπάντων ἂν τοὺς
[10]	οὐκ ἔλαβεν ἀποτίνειν ἠναγκάζετο, τότε	καὶ	ἃ μὴ συνέβαλεν ἐλπίζειν πράξασθαι;
[0]	ὤν μοι τυγχάνει καὶ δεόμενος	καὶ	ἀδικούμενος καὶ ἀδύνατος εἰπεῖν, ὥστε
[0]	τυγχάνει καὶ δεόμενος καὶ ἀδικούμενος	καὶ	ἀδύνατος εἰπεῖν, ὥστε διὰ ταῦτα
[0]	ὁρῶσι πλουσίους μὲν, ἐρήμους δὲ	καὶ	ἀδυνάτους πράττειν. (Εὐθύνῳ τοίνυν τἀναντία
[10]	τε χρημάτων Εὐθύνους ἂν ἐκινδύνευεν,	καὶ	ἅμα οὐκ ἂν εἶχεν οἷσπερ
[0]	οὑτοσὶ, ἐπειδὴ οἱ τριάκοντα κατέστησαν	καὶ	αὐτὸν οἱ ἐχθροὶ ἐκ μὲν
[0]	ἥντινα λέγω ὑπὲρ Νικίου τουτουί·	καὶ	γὰρ φίλος ὤν μοι τυγχάνει
[0]	γὰρ φίλος ὤν μοι τυγχάνει	καὶ	δεόμενος καὶ ἀδικούμενος καὶ ἀδύνατος
[0]	ἐχόντων τῶν ἐν τῇ πόλει	καὶ	δικῶν οὐκ οὐσῶν τῷ μὲν
[10]	οὐδεὶς αὐτῷ παρεγένετο· ὥστ' εἴπερ	καὶ	ἐβούλετο καὶ ἐδόκει αὐτῷ συκοφαντεῖν,
[0]	αὐτὸν ἐκώλυεν, ἀλλὰ καὶ ἐξῆν	καὶ	ἐβούλετο συκοφαντεῖν, ὡς οὐκ ἂν
[10]	παρεγένετο· ὥστ' εἴπερ καὶ ἐβούλετο	καὶ	ἐδόκει αὐτῷ συκοφαντεῖν, δῆλον ὅτι
[10]	τότ' ἂν ἐπαύσατο, Εὐθύνους δὲ,	καὶ	εἰ μηδὲ πώποτε διενοήθη ἀδικεῖν,
[0]	τοὺς ἐπιτηδείους ἐνεκάλει καὶ ἐμέμφετο	καὶ	ἔλεγεν ἃ πεπονθὼς εἴη. Καίτοι
[0]	δὲ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους ἐνεκάλει	καὶ	ἐμέμφετο καὶ ἔλεγεν ἃ πεπονθὼς
[10]	πλεῖστ' ἀπέδοσαν, ὀλίγα δ' ἀπεστέρησαν,	καὶ	ἐν μικροῖς μὲν συμβολαίοις ἀδικήσαντας,
[0]	ἐπ' Εὐθύνουν ἐλθεῖν. (Ἀλλὰ μὴν	καὶ	ἐξ αὐτοῦ ἄν τις τοῦ
[0]	καὶ μηδὲν αὐτὸν ἐκώλυεν, ἀλλὰ	καὶ	ἐξῆν καὶ ἐβούλετο συκοφαντεῖν, ὡς
[10]	Ἔτι δ' ἔχοιμ' ἂν ἐπιδεῖξαι	καὶ	ἑτέρους οἳ χρήματα λαβόντες τὰ
[10]	ἐτιμωροῦντο, ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας ἀφῃροῦντο	καὶ	ἡγοῦντο τοὺς μὲν ἀδικοῦντας πιστοὺς,
[0]	αὐτῶν, ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ τεκμηρίων	καὶ	ἡμᾶς διδάσκειν καὶ ὑμᾶς δικάζειν,
[20]	εἶχεν οἷσπερ νυνὶ τεκμηρίοις χρῆσθαι.	~Καὶ	μὲν δὴ καὶ Νικίαν μὲν
[10]	τοῦ σώματος κινδυνεύοντα ἑτέρους συκοφαντεῖν,	(καὶ	μὴ δυνάμενον τὰ αὑτοῦ σῴζειν
[0]	τι λήψεσθαι. (Ἔτι δ' εἰ	καὶ	μηδὲν αὐτὸν ἐκώλυεν, ἀλλὰ καὶ
[20]	τεκμηρίοις χρῆσθαι. ~Καὶ μὲν δὴ	καὶ	Νικίαν μὲν οὐδ' ἂν εἷς
[20]	ταῖς συμφοραῖς, πάντες οἱ συγγενεῖς	καὶ	οἱ ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες ἦσαν ὅτι
[0]	μὲν οὐδὲν ἦν θαυμαστὸν, ὅτε	καὶ	οἱ μετὰ μαρτύρων δανεισάμενοι ἐξηρνοῦντο,
[10]	ἐξῆν ἅ τ' ἔλαβεν ἀποστερεῖν	καὶ	οἷς μὴ συνέβαλεν ἐγκαλεῖν· οἱ
[10]	ὅτε οὐδὲ ἴσον ἐξῆν αὐτῷ,	καὶ	ὅτε ἃ οὐκ ἔλαβεν ἀποτίνειν
[0]	ἂν μήτ' αἰσχύνωνται μήτε δεδίωσι,	καὶ	οὓς ἂν ὁρῶσι πλουσίους μὲν,
[10]	ἂν τοὺς αὐτοὺς λόγους ἐποιεῖτο,	καὶ	περὶ πλειόνων τε χρημάτων Εὐθύνους
[0]	ὢν Νικίου τυγχάνει, λέγειν δὲ	καὶ	πράττειν μᾶλλον δύναται τούτου, ἔτι
[10]	εἶχεν. (Ὃ δὲ μέγιστον τεκμήριον	καὶ	πρὸς ἅπαντα ἱκανόν· ὅτε γὰρ
[10]	αὑτοῦ σῴζειν τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν,	καὶ	πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν ἐχθροῖς ἑτέρους
[10]	Ἴσως δ' Εὐθύνους ἐρεῖ, ἃ	καὶ	πρότερον ἤδη, ὅτι οὐκ ἄν
[0]	τοῦτόν τε περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο	καὶ	τὰ καθεστῶτα ἐφοβεῖτο, ὥστε πολὺ
[10]	τοῖς συκοφαντοῦσι τὰ αὑτῶν διδόναι.	(Καὶ	ταῦθ' ὅτι ἀληθῆ λέγω, αὐτὸς
[10]	ὅταν περ ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσιν, ἅμα	καὶ	τὴν ἀπολογίαν σκοποῦνται· ὥστ' οὐκ
[10]	τ' ὀφείλουσι τὰ χρέα ἀφιέναι	καὶ	τοῖς συκοφαντοῦσι τὰ αὑτῶν διδόναι.
[10]	διέκειτο, ὥστε Νικίας μὲν, εἰ	καὶ	τὸν ἄλλον χρόνον εἴθιστο συκοφαντεῖν,
[10]	τ' ἂν ἦν δίκην λαβεῖν,	καὶ	τότε πλέον ἔχειν ζητεῖν ὅτε
[10]	ὑπάρχουσιν ἐχθροῖς ἑτέρους διαφόρους ποιεῖσθαι,	καὶ	τούτοις ἀδίκως ἐγκαλεῖν παρ' ὧν
[0]	τούτων ἐπὶ τοὺς ἄλλους ἔρχονται,	καὶ	τούτοις ἐγκαλοῦσιν οὓς ἂν μήτ'
[0]	ἐκ τεκμηρίων καὶ ἡμᾶς διδάσκειν	καὶ	ὑμᾶς δικάζειν, ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν.
[10]	μὴ δώσειν δίκην. (Σκέψασθε δὲ	καὶ,	ὡς ὑπὲρ Νικίου ῥᾴδιον εἰπεῖν
[0]	ὑμᾶς δικάζειν, ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν.	(Οἶμαι	οὖν ἁπάντας εἰδέναι ὅτι μάλιστα
[0]	ταῦτα πάντα ὑπὲρ αὐτοῦ λέγειν	ἀναγκάζομαι.	(Ὅθεν οὖν τὸ συμβόλαιον αὐτῷ
[0]	συμβόλαιον αὐτῷ πρὸς Εὐθύνουν γεγένηται,	διηγήσομαι	ὑμῖν ὡς ἂν δύνωμαι διὰ
[10]	αὐτὴν γνώμην ἔσχεν. (Ἐγὼ δ'	ἡγοῦμαι	πάντας ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι πάντες
[0]	γεγένηται, διηγήσομαι ὑμῖν ὡς ἂν	δύνωμαι	διὰ βραχυτάτων. Νικίας γὰρ οὑτοσὶ,
[0]	τἀληθῆ λέγουσιν. (Οἶμαι οὖν ἁπάντας	εἰδέναι	ὅτι μάλιστα συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦσιν οἱ
[10]	(Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι πάντας ὑμᾶς	εἰδέναι	ὅτι πάντες ἄνθρωποι, ὅταν περ
[10]	τοῖς τ' ὀφείλουσι τὰ χρέα	ἀφιέναι	καὶ τοῖς συκοφαντοῦσι τὰ αὑτῶν
[20]	μᾶλλον ἢ μηδὲν ἀποδοὺς μηδ'	ἀρνηθῆναι	δύνασθαι.
[0]	μήτ' ἐκ μαρτύρων οἷόν τ'	εἶναι	γνῶναι περὶ αὐτῶν, ἀλλ' ἀνάγκη
[10]	ἐχθρούς. (Ὥστε μὴ περὶ τοῦτ'	εἶναι	Νικίαν, ὅπως συκοφαντῶν τἀλλότρια λήψοιτο,
[10]	ἀδικεῖν ἐπεθύμει εἴτε δίκαιος ἐβουλεύετο	εἶναι,	περὶ ἁπάντων ἂν τὴν αὐτὴν
[10]	καὶ τοῖς συκοφαντοῦσι τὰ αὑτῶν	διδόναι.	(Καὶ ταῦθ' ὅτι ἀληθῆ λέγω,
[0]	ἂν ἐπ' Εὐθύνουν ἦλθε, ῥᾴδιον	γνῶναι.	Οἱ γὰρ τοιαῦτα πράττειν ἐπιθυμοῦντες
[0]	ἐκ μαρτύρων οἷόν τ' εἶναι	γνῶναι	περὶ αὐτῶν, ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ
[20]	οὕτως ἐνεκάλεσεν, Εὐθύνουν δὲ ῥᾴδιον	γνῶναι	ὧν ἕνεκα τοῦτον τὸν τρόπον
[10]	ἠδίκησεν. Ἔτι δ' ἔχοιμ' ἂν	ἐπιδεῖξαι	καὶ ἑτέρους οἳ χρήματα λαβόντες
[20]	μὲν οὐδ' ἂν εἷς δύναιτο	ἀποδεῖξαι	δι' ἥντινά ποτε αἰτίαν οὕτως
[0]	Νικίας ἐν τῷ τότε χρόνῳ	ποιῆσαι,	προσιὼν δὲ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους
[0]	οἰκειότητα, οὐδ' ἂν Εὐθύνους Νικίαν	ἀδικῆσαι,	εἰ ἐξῆν ἄλλον τινὰ τοσαῦτα
[0]	ἐξῆν ἄλλον τινὰ τοσαῦτα χρήματα	ἀποστερῆσαι·	~Νῦν δ' ἀρχαιότερον ἦν αὐτοῖς
[0]	ἃ μόνος παρὰ μόνου ἔλαβεν	ἀποστερῆσαι·	τὸν δ' οὐκ εἰκὸς, ὅτε
[0]	πλείω μὲν ἔχει, ἧττον δὲ	δύναται	λέγειν· ὥστε οὐκ ἔστι δι'
[0]	λέγειν δὲ καὶ πράττειν μᾶλλον	δύναται	τούτου, ἔτι δὲ χρήματα μὲν
[10]	αὐτὸς ἂν ὑμῖν Εὐθύνους μαρτυρήσειεν·	ἐπίσταται	γὰρ ὅτι Τιμόδημος τουτονὶ τριάκοντα
[0]	ἀποδίδωσι, τοῦ δὲ τρίτου ἔξαρνος	γίγνεται.	Ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν εἶχε
[0]	τὸ συμβόλαιον αὐτῷ πρὸς Εὐθύνουν	γεγένηται,	διηγήσομαι ὑμῖν ὡς ἂν δύνωμαι
[0]	μὲν ὀλίγα, φίλους δὲ πολλοὺς	κέκτηται.	Ὥστ' οὐκ ἔστιν ἐφ' ὅντινα
[0]	ἐπιθυμοῦντες οὐκ ἀπὸ τῶν φίλων	ἄρχονται,	ἀλλὰ μετὰ τούτων ἐπὶ τοὺς
[0]	μετὰ τούτων ἐπὶ τοὺς ἄλλους	ἔρχονται,	καὶ τούτοις ἐγκαλοῦσιν οὓς ἂν
[10]	τὰ μὲν ἀποδώσουσι, τὰ δ'	ὑπολείψονται.	Λυσιτελήσει γὰρ αὐτοῖς, εἰ μέλλουσιν,
[10]	ἐπιχειρῶσιν, ἅμα καὶ τὴν ἀπολογίαν	σκοποῦνται·	ὥστ' οὐκ ἄξιον θαυμάζειν εἰ
[0]	τούτοις ἐγκαλοῦσιν οὓς ἂν μήτ'	αἰσχύνωνται	μήτε δεδίωσι, καὶ οὓς ἂν
[0]	ΟΣ ΕΥΘΥΝΟΥΝ. (Οὐ προφάσεως ἀπορῶ	δι'	ἥντινα λέγω ὑπὲρ Νικίου τουτουί·
[20]	οὐδ' ἂν εἷς δύναιτο ἀποδεῖξαι	δι'	ἥντινά ποτε αἰτίαν οὕτως ἐνεκάλεσεν,
[0]	δύναται λέγειν· ὥστε οὐκ ἔστι	δι'	ὅτι ἂν ἐπήρθη ἀδίκως ἐπ'
[10]	τοιαῦτα πεποίηκεν. Ἐνθυμεῖσθαι δὲ χρὴ,	εἰ	ἀποδέξεσθε τῶν τὰ τοιαῦτα λεγόντων,
[0]	οὐδ' ἂν Εὐθύνους Νικίαν ἀδικῆσαι,	εἰ	ἐξῆν ἄλλον τινὰ τοσαῦτα χρήματα
[0]	οἴεσθαί τι λήψεσθαι. (Ἔτι δ'	εἰ	καὶ μηδὲν αὐτὸν ἐκώλυεν, ἀλλὰ
[10]	αὐτῶν διέκειτο, ὥστε Νικίας μὲν,	εἰ	καὶ τὸν ἄλλον χρόνον εἴθιστο
[0]	ἔχουσιν, οἱ δ' ἐγκαλοῦντες οὐδ'	εἰ	λήψεσθαι μέλλουσιν ἴσασιν. (Πρὸς δὲ
[10]	δ' ὑπολείψονται. Λυσιτελήσει γὰρ αὐτοῖς,	εἰ	μέλλουσιν, οἷς ἂν ἀποδῶσι τεκμήριοις
[10]	ἂν ἐπαύσατο, Εὐθύνους δὲ, καὶ	εἰ	μηδὲ πώποτε διενοήθη ἀδικεῖν, τότ'
[10]	σκοποῦνται· ὥστ' οὐκ ἄξιον θαυμάζειν	εἰ	τούτων ἕνεκα τῶν λόγων οὕτως
[10]	δῆλον ὅτι οὐδ' ἂν ταῦτα	ὡμολόγει	κεκομίσθαι, ἀλλὰ περὶ ἁπάντων ἂν
[10]	γὰρ τὸ ἔγκλημα ἐγένετο, ὀλιγαρχία	καθειστήκει,	ἐν ᾗ οὕτως ἑκάτερος αὐτῶν
[0]	ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν· ἐπεὶ ἔμοιγε	δοκεῖ,	εἰδότι τὴν τούτων οἰκειότητα, οὐδ'
[10]	ὥστ' εἴπερ καὶ ἐβούλετο καὶ	ἐδόκει	αὐτῷ συκοφαντεῖν, δῆλον ὅτι οὐδ'
[0]	προσιὼν δὲ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους	ἐνεκάλει	καὶ ἐμέμφετο καὶ ἔλεγεν ἃ
[0]	ἀκαταστάτως ἐχόντων τῶν ἐν τῇ	πόλει	καὶ δικῶν οὐκ οὐσῶν τῷ
[10]	μέρος ἀπεστέρησεν, ἀλλ' εἴτε ἀδικεῖν	ἐπεθύμει	εἴτε δίκαιος ἐβουλεύετο εἶναι, περὶ
[0]	καὶ γὰρ φίλος ὤν μοι	τυγχάνει	καὶ δεόμενος καὶ ἀδικούμενος καὶ
[0]	ὑπάρχει· ἀνεψιὸς γὰρ ὢν Νικίου	τυγχάνει,	λέγειν δὲ καὶ πράττειν μᾶλλον
[0]	ἧττον ἢ ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν·	ἐπεὶ	ἔμοιγε δοκεῖ, εἰδότι τὴν τούτων
[10]	τὰ εἰρημένα. Ἴσως δ' Εὐθύνους	ἐρεῖ,	ἃ καὶ πρότερον ἤδη, ὅτι
[10]	μὲν ἀποδώσουσι, τὰ δ' ὑπολείψονται.	Λυσιτελήσει	γὰρ αὐτοῖς, εἰ μέλλουσιν, οἷς
[0]	Νικίας τοίνυν Εὐθύνου πλείω μὲν	ἔχει,	ἧττον δὲ δύναται λέγειν· ὥστε
[0]	ταῦτ' ἐστίν. Ἀπόρως δ' ἡμῖν	ἔχει	τὸ πρᾶγμα. Νικίᾳ γὰρ οὔτε
[0]	πράττειν. (Εὐθύνῳ τοίνυν τἀναντία τούτων	ὑπάρχει·	ἀνεψιὸς γὰρ ὢν Νικίου τυγχάνει,
[10]	μαρτυρήσειεν· ἐπίσταται γὰρ ὅτι Τιμόδημος	τουτονὶ	τριάκοντα μνᾶς ἐπράξατο, οὐ χρέος
[10]	ἅμα οὐκ ἂν εἶχεν οἷσπερ	νυνὶ	τεκμηρίοις χρῆσθαι. ~Καὶ μὲν δὴ
[0]	ἐπ' Εὐθύνουν ἦλθε, ῥᾴδιον γνῶναι.	Οἱ	γὰρ τοιαῦτα πράττειν ἐπιθυμοῦντες οὐκ
[0]	ἀποστεροῦντες ὧνπερ ἕνεκ' ἀδικοῦσιν ἔχουσιν,	οἱ	δ' ἐγκαλοῦντες οὐδ' εἰ λήψεσθαι
[10]	καὶ οἷς μὴ συνέβαλεν ἐγκαλεῖν·	οἱ	δ' ὥσπερ Νικίας διακείμενοι ἠναγκάζοντο
[10]	μὲν γὰρ τὰ ἀλλότρια ἐλάμβανον,	οἱ	δὲ τὰ σφέτερ' αὑτῶν ἀπώλλυον.
[20]	συμφοραῖς, πάντες οἱ συγγενεῖς καὶ	οἱ	ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες ἦσαν ὅτι τὸ
[0]	οἱ τριάκοντα κατέστησαν καὶ αὐτὸν	οἱ	ἐχθροὶ ἐκ μὲν τῶν μετεχόντων
[0]	εἰδέναι ὅτι μάλιστα συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦσιν	οἱ	λέγειν μὲν δεινοὶ, ἔχοντες δὲ
[10]	δεινότερον ἦν πλουτεῖν ἢ ἀδικεῖν·	οἱ	μὲν γὰρ τὰ ἀλλότρια ἐλάμβανον,
[0]	ὅτι πάντες κέρδους ἕνεκ' ἀδικοῦσιν.	Οἱ	μὲν οὖν ἀποστεροῦντες ὧνπερ ἕνεκ'
[0]	οὐδὲν ἦν θαυμαστὸν, ὅτε καὶ	οἱ	μετὰ μαρτύρων δανεισάμενοι ἐξηρνοῦντο, τότε
[20]	ἦν ἐν ταῖς συμφοραῖς, πάντες	οἱ	συγγενεῖς καὶ οἱ ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες
[0]	βραχυτάτων. Νικίας γὰρ οὑτοσὶ, ἐπειδὴ	οἱ	τριάκοντα κατέστησαν καὶ αὐτὸν οἱ
[10]	ἔχοιμ' ἂν ἐπιδεῖξαι καὶ ἑτέρους	οἳ	χρήματα λαβόντες τὰ μὲν πλεῖστ'
[20]	πάντες οἱ συγγενεῖς καὶ οἱ	ἐπιτήδειοι	ἀκηκοότες ἦσαν ὅτι τὸ ἀργύριον,
[0]	τουτουί· καὶ γὰρ φίλος ὤν	μοι	τυγχάνει καὶ δεόμενος καὶ ἀδικούμενος
[0]	ὅτε καὶ οἱ μετὰ μαρτύρων	δανεισάμενοι	ἐξηρνοῦντο, τότε ἃ μόνος παρὰ
[10]	ἐγκαλεῖν· οἱ δ' ὥσπερ Νικίας	διακείμενοι	ἠναγκάζοντο τοῖς τ' ὀφείλουσι τὰ
[10]	μέλλουσιν, οἷς ἂν ἀποδῶσι τεκμήριοις	χρώμενοι,	ὧν ἂν ἀποστερῶσι μὴ δώσειν
[0]	συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦσιν οἱ λέγειν μὲν	δεινοὶ,	ἔχοντες δὲ μηδὲν, τοὺς ἀδυνάτους
[10]	πάντας ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι πάντες	ἄνθρωποι,	ὅταν περ ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσιν, ἅμα
[0]	ἡμᾶς διδάσκειν καὶ ὑμᾶς δικάζειν,	ὁπότεροι	τἀληθῆ λέγουσιν. (Οἶμαι οὖν ἁπάντας
[0]	τριάκοντα κατέστησαν καὶ αὐτὸν οἱ	ἐχθροὶ	ἐκ μὲν τῶν μετεχόντων τῆς
[0]	καὶ ἔλεγεν ἃ πεπονθὼς εἴη.	Καίτοι	οὕτω τοῦτόν τε περὶ πολλοῦ
[10]	χρέος ἐγκαλῶν ἀλλ' ἀπάξειν ἀπειλῶν.	Καίτοι	πῶς εἰκὸς Νικίαν εἰς τοῦτ'
[0]	φίλων ἄρχονται, ἀλλὰ μετὰ τούτων	ἐπὶ	τοὺς ἄλλους ἔρχονται, καὶ τούτοις
[0]	ἐφ' ὅντινα ἂν ἧττον ἢ	ἐπὶ	τοῦτον ἦλθεν· ἐπεὶ ἔμοιγε δοκεῖ,
[10]	μὲν συκοφαντεῖν ἐπιθυμῶν οὐκ ἂν	ἐπὶ	τοῦτον ἦλθεν, Εὐθύνους δ' ἀποστερεῖν
[10]	ἐπεθύμει εἴτε δίκαιος ἐβουλεύετο εἶναι,	περὶ	ἁπάντων ἂν τὴν αὐτὴν γνώμην
[10]	ἂν ταῦτα ὡμολόγει κεκομίσθαι, ἀλλὰ	περὶ	ἁπάντων ἂν τοὺς αὐτοὺς λόγους
[0]	μαρτύρων οἷόν τ' εἶναι γνῶναι	περὶ	αὐτῶν, ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ τεκμηρίων
[10]	ἃ μὴ συνέβαλεν ἐλπίζειν πράξασθαι;	(Περὶ	μὲν οὖν τούτων ἱκανὰ τὰ
[10]	τοὺς αὐτοὺς λόγους ἐποιεῖτο, καὶ	περὶ	πλειόνων τε χρημάτων Εὐθύνους ἂν
[0]	εἴη. Καίτοι οὕτω τοῦτόν τε	περὶ	πολλοῦ ἐποιεῖτο καὶ τὰ καθεστῶτα
[10]	τοῦτ' ἀνοίας ἐλθεῖν, ὥστ' αὐτὸν	περὶ	τοῦ σώματος κινδυνεύοντα ἑτέρους συκοφαντεῖν,
[10]	δὲ πλουτοῦντας ἐχθρούς. (Ὥστε μὴ	περὶ	τοῦτ' εἶναι Νικίαν, ὅπως συκοφαντῶν
[0]	δύνωμαι διὰ βραχυτάτων. Νικίας γὰρ	οὑτοσὶ,	ἐπειδὴ οἱ τριάκοντα κατέστησαν καὶ
[10]	Νικίας διακείμενοι ἠναγκάζοντο τοῖς τ'	ὀφείλουσι	τὰ χρέα ἀφιέναι καὶ τοῖς
[10]	τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ μὲν	ἀποδώσουσι,	τὰ δ' ὑπολείψονται. Λυσιτελήσει γὰρ
[10]	τὰ χρέα ἀφιέναι καὶ τοῖς	συκοφαντοῦσι	τὰ αὑτῶν διδόναι. (Καὶ ταῦθ'
[0]	δὲ τὰ μὲν δύο τάλαντα	ἀποδίδωσι,	τοῦ δὲ τρίτου ἔξαρνος γίγνεται.
[10]	αὐτοῖς, εἰ μέλλουσιν, οἷς ἂν	ἀποδῶσι	τεκμήριοις χρώμενοι, ὧν ἂν ἀποστερῶσι
[0]	οὓς ἂν μήτ' αἰσχύνωνται μήτε	δεδίωσι,	καὶ οὓς ἂν ὁρῶσι πλουσίους
[10]	ἀποδῶσι τεκμήριοις χρώμενοι, ὧν ἂν	ἀποστερῶσι	μὴ δώσειν δίκην. (Σκέψασθε δὲ
[0]	μήτε δεδίωσι, καὶ οὓς ἂν	ὁρῶσι	πλουσίους μὲν, ἐρήμους δὲ καὶ
[0]	πράττεσθαι, τότε ἀδίκως ἐγκαλοῦντα οἴεσθαί	τι	λήψεσθαι. (Ἔτι δ' εἰ καὶ
[10]	ὅπως μὴ μηδὲν ἀδικῶν κακόν	τι	πείσοιτο. Τῷ μὲν γὰρ ὅσον
[0]	ἀδίκως ἐγκαλοῦντα οἴεσθαί τι λήψεσθαι.	(Ἔτι	δ' εἰ καὶ μηδὲν αὐτὸν
[10]	τῶν λόγων οὕτως Εὐθύνους ἠδίκησεν.	Ἔτι	δ' ἔχοιμ' ἂν ἐπιδεῖξαι καὶ
[0]	καὶ πράττειν μᾶλλον δύναται τούτου,	ἔτι	δὲ χρήματα μὲν ὀλίγα, φίλους
[0]	τῷ μὲν οὐδὲν ἦν πλέον	ἐγκαλοῦντι,	τῷ δὲ οὐδὲν ἦν δέος
[0]	τῷ δὲ οὐδὲν ἦν δέος	ἀποστεροῦντι.	Ὥστε τὸν μὲν οὐδὲν ἦν
[10]	τὰ αὑτῶν διδόναι. (Καὶ ταῦθ'	ὅτι	ἀληθῆ λέγω, αὐτὸς ἂν ὑμῖν
[0]	λέγειν· ὥστε οὐκ ἔστι δι'	ὅτι	ἂν ἐπήρθη ἀδίκως ἐπ' Εὐθύνουν
[10]	χρήματα ἐπεβουλεύετο. Πάντες γὰρ ἐπίστασθε	ὅτι	ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ δεινότερον
[0]	λέγουσιν. (Οἶμαι οὖν ἁπάντας εἰδέναι	ὅτι	μάλιστα συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦσιν οἱ λέγειν
[20]	τούτῳ παρακατέθετο. (Ἐγίγνωσκεν οὖν Εὐθύνους	ὅτι	μὲν ἔκειτο τὰ χρήματα παρ'
[10]	ἀποδέξεσθε τῶν τὰ τοιαῦτα λεγόντων,	ὅτι	νόμον θήσετε πῶς χρὴ ἀδικεῖν·
[10]	καὶ ἐδόκει αὐτῷ συκοφαντεῖν, δῆλον	ὅτι	οὐδ' ἂν ταῦτα ὡμολόγει κεκομίσθαι,
[10]	ἐρεῖ, ἃ καὶ πρότερον ἤδη,	ὅτι	οὐκ ἄν ποτ' ἀδικεῖν ἐπιχειρῶν
[10]	δ' ἡγοῦμαι πάντας ὑμᾶς εἰδέναι	ὅτι	πάντες ἄνθρωποι, ὅταν περ ἀδικεῖν
[0]	μὴ δόντα αἰτιᾶσθαι. Δῆλον γὰρ	ὅτι	πάντες κέρδους ἕνεκ' ἀδικοῦσιν. Οἱ
[0]	ἄν τις τοῦ πράγματος γνοίη,	ὅτι	πολὺ μᾶλλον εἰκὸς ἦν Εὐθύνουν
[10]	ὑμῖν Εὐθύνους μαρτυρήσειεν· ἐπίσταται γὰρ	ὅτι	Τιμόδημος τουτονὶ τριάκοντα μνᾶς ἐπράξατο,
[20]	καὶ οἱ ἐπιτήδειοι ἀκηκοότες ἦσαν	ὅτι	τὸ ἀργύριον, ὃ ἦν αὐτῷ,
[0]	τοῦτον ἦλθεν· ἐπεὶ ἔμοιγε δοκεῖ,	εἰδότι	τὴν τούτων οἰκειότητα, οὐδ' ἂν
[0]	δὲ δύναται λέγειν· ὥστε οὐκ	ἔστι	δι' ὅτι ἂν ἐπήρθη ἀδίκως
[0]	δι' ἥντινα λέγω ὑπὲρ Νικίου	τουτουί·	καὶ γὰρ φίλος ὤν μοι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/09/2009