| Paragraphes |
|---|
| [10] |
τῷ
χρόνῳ
δεινότερον
ἦν
πλουτεῖν
|
ἢ |
ἀδικεῖν·
οἱ
μὲν
γὰρ
τὰ |
| [0] |
ἔστιν
ἐφ'
ὅντινα
ἂν
ἧττον
|
ἢ |
ἐπὶ
τοῦτον
ἦλθεν·
ἐπεὶ
ἔμοιγε |
| [20] |
ἱκανὰ
λαβὼν
ἀπολογίαν
ὑπολείπεσθαι
μᾶλλον
|
ἢ |
μηδὲν
ἀποδοὺς
μηδ'
ἀρνηθῆναι
δύνασθαι. |
| [0] |
ἂν
θᾶττον
ὀλίγων
στερηθεὶς
ἐσιώπησεν
|
ἢ |
μηδὲν
ἀπολέσας
ἐνεκάλεσεν.
(Τὰ
μὲν |
| [0] |
εἰκὸς
ἦν
Εὐθύνουν
λαβόντα
ἐξαρνεῖσθαι
|
ἢ |
Νικίαν
μὴ
δόντα
αἰτιᾶσθαι.
Δῆλον |
| [10] |
δ'
οὐχ
οἷόν
τ'
ἄλλον
|
ἢ |
τὸν
παρακαταθέμενον.
Ὥστε
Νικίας
μὲν |
| [10] |
ἀπώλλυον.
Ἐφ'
οἷς
γὰρ
ἦν
|
ἡ |
πόλις,
οὐ
τοὺς
ἁμαρτάνοντας
ἐτιμωροῦντο, |
| [10] |
ἔγκλημα
ἐγένετο,
ὀλιγαρχία
καθειστήκει,
ἐν
|
ᾗ |
οὕτως
ἑκάτερος
αὐτῶν
διέκειτο,
ὥστε |
| [20] |
νυνὶ
τεκμηρίοις
χρῆσθαι.
~Καὶ
μὲν
|
δὴ |
καὶ
Νικίαν
μὲν
οὐδ'
ἂν |
| [10] |
Εὐθύνους
ἐρεῖ,
ἃ
καὶ
πρότερον
|
ἤδη, |
ὅτι
οὐκ
ἄν
ποτ'
ἀδικεῖν |
| [0] |
διὰ
βραχυτάτων.
Νικίας
γὰρ
οὑτοσὶ,
|
ἐπειδὴ |
οἱ
τριάκοντα
κατέστησαν
καὶ
αὐτὸν |
| [10] |
αὑτῶν
διδόναι.
(Καὶ
ταῦθ'
ὅτι
|
ἀληθῆ |
λέγω,
αὐτὸς
ἂν
ὑμῖν
Εὐθύνους |
| [0] |
διδάσκειν
καὶ
ὑμᾶς
δικάζειν,
ὁπότεροι
|
τἀληθῆ |
λέγουσιν.
(Οἶμαι
οὖν
ἁπάντας
εἰδέναι |
| [10] |
δὲ,
καὶ
εἰ
μηδὲ
πώποτε
|
διενοήθη |
ἀδικεῖν,
τότ'
ἂν
ἐπήρθη.
(Ὁ |
| [0] |
οὐκ
ἔστι
δι'
ὅτι
ἂν
|
ἐπήρθη |
ἀδίκως
ἐπ'
Εὐθύνουν
ἐλθεῖν.
(Ἀλλὰ |
| [10] |
πώποτε
διενοήθη
ἀδικεῖν,
τότ'
ἂν
|
ἐπήρθη. |
(Ὁ
μὲν
γὰρ
διὰ
τὰ |
| [0] |
ἐμέμφετο
καὶ
ἔλεγεν
ἃ
πεπονθὼς
|
εἴη. |
Καίτοι
οὕτω
τοῦτόν
τε
περὶ |
| [0] |
αὐτοῦ
ἄν
τις
τοῦ
πράγματος
|
γνοίη, |
ὅτι
πολὺ
μᾶλλον
εἰκὸς
ἦν |
| [0] |
εἶναι
γνῶναι
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ'
|
ἀνάγκη |
ἐκ
τεκμηρίων
καὶ
ἡμᾶς
διδάσκειν |
| [0] |
Εὐθύνουν
λαβόντα
ἐξαρνεῖσθαι
ἢ
Νικίαν
|
μὴ |
δόντα
αἰτιᾶσθαι.
Δῆλον
γὰρ
ὅτι |
| [10] |
σώματος
κινδυνεύοντα
ἑτέρους
συκοφαντεῖν,
(καὶ
|
μὴ |
δυνάμενον
τὰ
αὑτοῦ
σῴζειν
τοῖς |
| [10] |
τεκμήριοις
χρώμενοι,
ὧν
ἂν
ἀποστερῶσι
|
μὴ |
δώσειν
δίκην.
(Σκέψασθε
δὲ
καὶ, |
| [10] |
συκοφαντῶν
τἀλλότρια
λήψοιτο,
ἀλλ'
ὅπως
|
μὴ |
μηδὲν
ἀδικῶν
κακόν
τι
πείσοιτο. |
| [10] |
τοὺς
δὲ
πλουτοῦντας
ἐχθρούς.
(Ὥστε
|
μὴ |
περὶ
τοῦτ'
εἶναι
Νικίαν,
ὅπως |
| [10] |
τ'
ἔλαβεν
ἀποστερεῖν
καὶ
οἷς
|
μὴ |
συνέβαλεν
ἐγκαλεῖν·
οἱ
δ'
ὥσπερ |
| [10] |
ἀποτίνειν
ἠναγκάζετο,
τότε
καὶ
ἃ
|
μὴ |
συνέβαλεν
ἐλπίζειν
πράξασθαι;
(Περὶ
μὲν |
| [10] |
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῶν
τὰ
μὲν
δύο
|
μέρη |
τῆς
παρακαταθήκης
ἀπέδωκε,
τὸ
δὲ |
| [10] |
λεγόντων,
ὅτι
νόμον
θήσετε
πῶς
|
χρὴ |
ἀδικεῖν·
ὥστε
τοῦ
λοιποῦ
χρόνου |
| [10] |
Εὐθύνους
τοιαῦτα
πεποίηκεν.
Ἐνθυμεῖσθαι
δὲ
|
χρὴ, |
εἰ
ἀποδέξεσθε
τῶν
τὰ
τοιαῦτα |
| [10] |
ὑπὲρ
Νικίου
ῥᾴδιον
εἰπεῖν
ὅμοια
|
τῇ |
Εὐθύνου
ἀπολογίᾳ.
Ὅτε
γὰρ
ἀπελάμβανε |
| [0] |
τούτοις,
ἀκαταστάτως
ἐχόντων
τῶν
ἐν
|
τῇ |
πόλει
καὶ
δικῶν
οὐκ
οὐσῶν |
