| Paragraphes |
| [10] |
γὰρ
ὅσον
Εὐθύνους
δυναμένῳ
ἐξῆν
|
ἅ |
τ'
ἔλαβεν
ἀποστερεῖν
καὶ
οἷς |
| [10] |
εἰρημένα.
Ἴσως
δ'
Εὐθύνους
ἐρεῖ,
|
ἃ |
καὶ
πρότερον
ἤδη,
ὅτι
οὐκ |
| [10] |
ἔλαβεν
ἀποτίνειν
ἠναγκάζετο,
τότε
καὶ
|
ἃ |
μὴ
συνέβαλεν
ἐλπίζειν
πράξασθαι;
(Περὶ |
| [0] |
μετὰ
μαρτύρων
δανεισάμενοι
ἐξηρνοῦντο,
τότε
|
ἃ |
μόνος
παρὰ
μόνου
ἔλαβεν
ἀποστερῆσαι· |
| [10] |
ἴσον
ἐξῆν
αὐτῷ,
καὶ
ὅτε
|
ἃ |
οὐκ
ἔλαβεν
ἀποτίνειν
ἠναγκάζετο,
τότε |
| [0] |
ἐνεκάλει
καὶ
ἐμέμφετο
καὶ
ἔλεγεν
|
ἃ |
πεπονθὼς
εἴη.
Καίτοι
οὕτω
τοῦτόν |
| [10] |
λαβόντες
τὰ
μὲν
πλεῖστ'
ἀπέδοσαν,
|
ὀλίγα |
δ'
ἀπεστέρησαν,
καὶ
ἐν
μικροῖς |
| [0] |
τούτου,
ἔτι
δὲ
χρήματα
μὲν
|
ὀλίγα, |
φίλους
δὲ
πολλοὺς
κέκτηται.
Ὥστ' |
| [10] |
ἠναγκάζοντο
τοῖς
τ'
ὀφείλουσι
τὰ
|
χρέα |
ἀφιέναι
καὶ
τοῖς
συκοφαντοῦσι
τὰ |
| [10] |
ῥᾴδιον
εἰπεῖν
ὅμοια
τῇ
Εὐθύνου
|
ἀπολογίᾳ. |
Ὅτε
γὰρ
ἀπελάμβανε
τὰ
δύο |
| [0] |
διηγήσομαι
ὑμῖν
ὡς
ἂν
δύνωμαι
|
διὰ |
βραχυτάτων.
Νικίας
γὰρ
οὑτοσὶ,
ἐπειδὴ |
| [10] |
ἂν
ἐπήρθη.
(Ὁ
μὲν
γὰρ
|
διὰ |
τὰ
ἁμαρτήματα
ἐτιμᾶτο,
ὁ
δὲ |
| [10] |
τὰ
ἁμαρτήματα
ἐτιμᾶτο,
ὁ
δὲ
|
διὰ |
τὰ
χρήματα
ἐπεβουλεύετο.
Πάντες
γὰρ |
| [0] |
ἀδικούμενος
καὶ
ἀδύνατος
εἰπεῖν,
ὥστε
|
διὰ |
ταῦτα
πάντα
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λέγειν |
| [0] |
δ'
ἡμῖν
ἔχει
τὸ
πρᾶγμα.
|
Νικίᾳ |
γὰρ
οὔτε
παρακατατιθεμένῳ
τὰ
χρήματα |
| [10] |
ὡς
ὑπὲρ
Νικίου
ῥᾴδιον
εἰπεῖν
|
ὅμοια |
τῇ
Εὐθύνου
ἀπολογίᾳ.
Ὅτε
γὰρ |
| [0] |
δ'
ἔπιπλα
ὡς
ἐμὲ
ἐκόμισε,
|
τρία |
δὲ
τάλαντα
ἀργυρίου
Εὐθύνῳ
φυλάττειν |
| [10] |
ἀδικεῖν·
οἱ
μὲν
γὰρ
τὰ
|
ἀλλότρια |
ἐλάμβανον,
οἱ
δὲ
τὰ
σφέτερ' |
| [10] |
τοῦτ'
εἶναι
Νικίαν,
ὅπως
συκοφαντῶν
|
τἀλλότρια |
λήψοιτο,
ἀλλ'
ὅπως
μὴ
μηδὲν |
| [0] |
καὶ
ἀδυνάτους
πράττειν.
(Εὐθύνῳ
τοίνυν
|
τἀναντία |
τούτων
ὑπάρχει·
ἀνεψιὸς
γὰρ
ὢν |
| [10] |
ὅτε
γὰρ
τὸ
ἔγκλημα
ἐγένετο,
|
ὀλιγαρχία |
καθειστήκει,
ἐν
ᾗ
οὕτως
ἑκάτερος |
| [20] |
Εὐθύνουν
δὲ
ῥᾴδιον
γνῶναι
ὧν
|
ἕνεκα |
τοῦτον
τὸν
τρόπον
ἠδίκησεν.
Ὅτε |
| [10] |
οὐκ
ἄξιον
θαυμάζειν
εἰ
τούτων
|
ἕνεκα |
τῶν
λόγων
οὕτως
Εὐθύνους
ἠδίκησεν. |
| [0] |
εἰ
καὶ
μηδὲν
αὐτὸν
ἐκώλυεν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
ἐξῆν
καὶ
ἐβούλετο
συκοφαντεῖν, |
| [0] |
οὐκ
ἀπὸ
τῶν
φίλων
ἄρχονται,
|
ἀλλὰ |
μετὰ
τούτων
ἐπὶ
τοὺς
ἄλλους |
| [0] |
ἐπήρθη
ἀδίκως
ἐπ'
Εὐθύνουν
ἐλθεῖν.
|
(Ἀλλὰ |
μὴν
καὶ
ἐξ
αὐτοῦ
ἄν |
| [10] |
οὐδ'
ἂν
ταῦτα
ὡμολόγει
κεκομίσθαι,
|
ἀλλὰ |
περὶ
ἁπάντων
ἂν
τοὺς
αὐτοὺς |
| [10] |
πόλις,
οὐ
τοὺς
ἁμαρτάνοντας
ἐτιμωροῦντο,
|
ἀλλὰ |
τοὺς
ἔχοντας
ἀφῃροῦντο
καὶ
ἡγοῦντο |
| [0] |
τῆς
γῆς
ἐξέπεμψε,
τὰ
δ'
|
ἔπιπλα |
ὡς
ἐμὲ
ἐκόμισε,
τρία
δὲ |
| [10] |
ἄνθρωποι,
ὅταν
περ
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῶσιν,
|
ἅμα |
καὶ
τὴν
ἀπολογίαν
σκοποῦνται·
ὥστ' |
| [10] |
χρημάτων
Εὐθύνους
ἂν
ἐκινδύνευεν,
καὶ
|
ἅμα |
οὐκ
ἂν
εἶχεν
οἷσπερ
νυνὶ |
| [10] |
δ'
ἀρχαιότερον
ἦν
αὐτοῖς
τὸ
|
πρᾶγμα· |
ἐγκαλεῖν
μὲν
γὰρ
ἔξεστιν
ἐξ |
| [0] |
Ἀπόρως
δ'
ἡμῖν
ἔχει
τὸ
|
πρᾶγμα. |
Νικίᾳ
γὰρ
οὔτε
παρακατατιθεμένῳ
τὰ |
| [10] |
ἅπαντα
ἱκανόν·
ὅτε
γὰρ
τὸ
|
ἔγκλημα |
ἐγένετο,
ὀλιγαρχία
καθειστήκει,
ἐν
ᾗ |
| [20] |
ἀποστερῶν
καταφανὴς
γενήσεσθαι.
Ἐβούλετο
οὖν
|
ἱκανὰ |
λαβὼν
ἀπολογίαν
ὑπολείπεσθαι
μᾶλλον
ἢ |
| [10] |
πράξασθαι;
(Περὶ
μὲν
οὖν
τούτων
|
ἱκανὰ |
τὰ
εἰρημένα.
Ἴσως
δ'
Εὐθύνους |
| [20] |
αὐτῷ,
πολλοὺς
ᾐσθημένους,
ὁπόσα
δὲ
|
οὐδένα |
πεπυσμένον·
ὥσθ'
ἡγεῖτο
ἀπὸ
μὲν |
| [0] |
ἀπολέσας
ἐνεκάλεσεν.
(Τὰ
μὲν
οὖν
|
γεγενημένα |
ταῦτ'
ἐστίν.
Ἀπόρως
δ'
ἡμῖν |
| [10] |
μὲν
οὖν
τούτων
ἱκανὰ
τὰ
|
εἰρημένα. |
Ἴσως
δ'
Εὐθύνους
ἐρεῖ,
ἃ |
| [0] |
Νικίαν
ἀδικῆσαι,
εἰ
ἐξῆν
ἄλλον
|
τινὰ |
τοσαῦτα
χρήματα
ἀποστερῆσαι·
~Νῦν
δ' |
| [0] |
ΕΥΘΥΝΟΥΝ.
(Οὐ
προφάσεως
ἀπορῶ
δι'
|
ἥντινα |
λέγω
ὑπὲρ
Νικίου
τουτουί·
καὶ |
| [20] |
ἂν
εἷς
δύναιτο
ἀποδεῖξαι
δι'
|
ἥντινά |
ποτε
αἰτίαν
οὕτως
ἐνεκάλεσεν,
Εὐθύνουν |
| [0] |
κέκτηται.
Ὥστ'
οὐκ
ἔστιν
ἐφ'
|
ὅντινα |
ἂν
ἧττον
ἢ
ἐπὶ
τοῦτον |
| [0] |
δανεισάμενοι
ἐξηρνοῦντο,
τότε
ἃ
μόνος
|
παρὰ |
μόνου
ἔλαβεν
ἀποστερῆσαι·
τὸν
δ' |
| [20] |
χρήματα
παρ'
αὐτῷ,
πολλοὺς
ᾐσθημένους,
|
ὁπόσα |
δὲ
οὐδένα
πεπυσμένον·
ὥσθ'
ἡγεῖτο |
| [10] |
ἢ
ἀδικεῖν·
οἱ
μὲν
γὰρ
|
τὰ |
ἀλλότρια
ἐλάμβανον,
οἱ
δὲ
τὰ |
| [10] |
ἐπήρθη.
(Ὁ
μὲν
γὰρ
διὰ
|
τὰ |
ἁμαρτήματα
ἐτιμᾶτο,
ὁ
δὲ
διὰ |
| [10] |
ἑτέρους
συκοφαντεῖν,
(καὶ
μὴ
δυνάμενον
|
τὰ |
αὑτοῦ
σῴζειν
τοῖς
ἀλλοτρίοις
ἐπιβουλεύειν, |
| [10] |
χρέα
ἀφιέναι
καὶ
τοῖς
συκοφαντοῦσι
|
τὰ |
αὑτῶν
διδόναι.
(Καὶ
ταῦθ'
ὅτι |
| [0] |
οἰκέτας
ἔξω
τῆς
γῆς
ἐξέπεμψε,
|
τὰ |
δ'
ἔπιπλα
ὡς
ἐμὲ
ἐκόμισε, |
| [10] |
λοιποῦ
χρόνου
τὰ
μὲν
ἀποδώσουσι,
|
τὰ |
δ'
ὑπολείψονται.
Λυσιτελήσει
γὰρ
αὐτοῖς, |
| [10] |
Εὐθύνου
ἀπολογίᾳ.
Ὅτε
γὰρ
ἀπελάμβανε
|
τὰ |
δύο
τάλαντα,
οὐδεὶς
αὐτῷ
παρεγένετο· |
| [10] |
(Περὶ
μὲν
οὖν
τούτων
ἱκανὰ
|
τὰ |
εἰρημένα.
Ἴσως
δ'
Εὐθύνους
ἐρεῖ, |
| [0] |
τε
περὶ
πολλοῦ
ἐποιεῖτο
καὶ
|
τὰ |
καθεστῶτα
ἐφοβεῖτο,
ὥστε
πολὺ
ἂν |
| [10] |
ἀδικεῖν·
ὥστε
τοῦ
λοιποῦ
χρόνου
|
τὰ |
μὲν
ἀποδώσουσι,
τὰ
δ'
ὑπολείψονται. |
| [10] |
οὐκ
ἄν
ποτ'
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῶν
|
τὰ |
μὲν
δύο
μέρη
τῆς
παρακαταθήκης |
| [0] |
ἐκπλεῖν
ἀπῄτησε
τἀργύριον·
Εὐθύνους
δὲ
|
τὰ |
μὲν
δύο
τάλαντα
ἀποδίδωσι,
τοῦ |
| [0] |
ἐσιώπησεν
ἢ
μηδὲν
ἀπολέσας
ἐνεκάλεσεν.
|
(Τὰ |
μὲν
οὖν
γεγενημένα
ταῦτ'
ἐστίν. |
| [10] |
καὶ
ἑτέρους
οἳ
χρήματα
λαβόντες
|
τὰ |
μὲν
πλεῖστ'
ἀπέδοσαν,
ὀλίγα
δ' |
| [0] |
μετὰ
Λυσάνδρου
κατάλογον
ἐνέγραφον,
δεδιὼς
|
τὰ |
παρόντα
πράγματα
τὴν
μὲν
οἰκίαν |
| [10] |
τὰ
ἀλλότρια
ἐλάμβανον,
οἱ
δὲ
|
τὰ |
σφέτερ'
αὑτῶν
ἀπώλλυον.
Ἐφ'
οἷς |
| [10] |
δὲ
χρὴ,
εἰ
ἀποδέξεσθε
τῶν
|
τὰ |
τοιαῦτα
λεγόντων,
ὅτι
νόμον
θήσετε |
| [10] |
διακείμενοι
ἠναγκάζοντο
τοῖς
τ'
ὀφείλουσι
|
τὰ |
χρέα
ἀφιέναι
καὶ
τοῖς
συκοφαντοῦσι |
| [10] |
ἁμαρτήματα
ἐτιμᾶτο,
ὁ
δὲ
διὰ
|
τὰ |
χρήματα
ἐπεβουλεύετο.
Πάντες
γὰρ
ἐπίστασθε |
| [0] |
πρᾶγμα.
Νικίᾳ
γὰρ
οὔτε
παρακατατιθεμένῳ
|
τὰ |
χρήματα
οὔτε
κομιζομένῳ
οὐδεὶς
οὔτ' |
| [20] |
οὖν
Εὐθύνους
ὅτι
μὲν
ἔκειτο
|
τὰ |
χρήματα
παρ'
αὐτῷ,
πολλοὺς
ᾐσθημένους, |
| [0] |
κατάλογον
ἐνέγραφον,
δεδιὼς
τὰ
παρόντα
|
πράγματα |
τὴν
μὲν
οἰκίαν
ὑπέθηκε,
τοὺς |
| [0] |
εἰ
ἐξῆν
ἄλλον
τινὰ
τοσαῦτα
|
χρήματα |
ἀποστερῆσαι·
~Νῦν
δ'
ἀρχαιότερον
ἦν |
| [10] |
ἐτιμᾶτο,
ὁ
δὲ
διὰ
τὰ
|
χρήματα |
ἐπεβουλεύετο.
Πάντες
γὰρ
ἐπίστασθε
ὅτι |
| [10] |
ἂν
ἐπιδεῖξαι
καὶ
ἑτέρους
οἳ
|
χρήματα |
λαβόντες
τὰ
μὲν
πλεῖστ'
ἀπέδοσαν, |
| [0] |
μᾶλλον
δύναται
τούτου,
ἔτι
δὲ
|
χρήματα |
μὲν
ὀλίγα,
φίλους
δὲ
πολλοὺς |
| [0] |
Νικίᾳ
γὰρ
οὔτε
παρακατατιθεμένῳ
τὰ
|
χρήματα |
οὔτε
κομιζομένῳ
οὐδεὶς
οὔτ'
ἐλεύθερος |
| [20] |
Εὐθύνους
ὅτι
μὲν
ἔκειτο
τὰ
|
χρήματα |
παρ'
αὐτῷ,
πολλοὺς
ᾐσθημένους,
ὁπόσα |
| [0] |
ἀδυνάτους
μὲν
εἰπεῖν,
ἱκανοὺς
δὲ
|
χρήματα |
τελεῖν.
Νικίας
τοίνυν
Εὐθύνου
πλείω |
| [10] |
(Ὁ
μὲν
γὰρ
διὰ
τὰ
|
ἁμαρτήματα |
ἐτιμᾶτο,
ὁ
δὲ
διὰ
τὰ |
| [0] |
πολιτείας
ἐξήλειφον,
εἰς
δὲ
τὸν
|
μετὰ |
Λυσάνδρου
κατάλογον
ἐνέγραφον,
δεδιὼς
τὰ |
| [0] |
ἦν
θαυμαστὸν,
ὅτε
καὶ
οἱ
|
μετὰ |
μαρτύρων
δανεισάμενοι
ἐξηρνοῦντο,
τότε
ἃ |
| [0] |
ἀπὸ
τῶν
φίλων
ἄρχονται,
ἀλλὰ
|
μετὰ |
τούτων
ἐπὶ
τοὺς
ἄλλους
ἔρχονται, |
| [0] |
ἔμοιγε
δοκεῖ,
εἰδότι
τὴν
τούτων
|
οἰκειότητα, |
οὐδ'
ἂν
Εὐθύνους
Νικίαν
ἀδικῆσαι, |
| [0] |
Εὐθύνους
δὲ
τὰ
μὲν
δύο
|
τάλαντα |
ἀποδίδωσι,
τοῦ
δὲ
τρίτου
ἔξαρνος |
| [0] |
ὡς
ἐμὲ
ἐκόμισε,
τρία
δὲ
|
τάλαντα |
ἀργυρίου
Εὐθύνῳ
φυλάττειν
ἔδωκεν,
αὐτὸς |
| [10] |
Ὅτε
γὰρ
ἀπελάμβανε
τὰ
δύο
|
τάλαντα, |
οὐδεὶς
αὐτῷ
παρεγένετο·
ὥστ'
εἴπερ |
| [20] |
τοῦ
ἀριθμοῦ
ἀφαιρῶν
οὐ
γνωσθήσεσθαι,
|
πάντα |
δ'
ἀποστερῶν
καταφανὴς
γενήσεσθαι.
Ἐβούλετο |
| [0] |
ἀδύνατος
εἰπεῖν,
ὥστε
διὰ
ταῦτα
|
πάντα |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λέγειν
ἀναγκάζομαι.
(Ὅθεν |
| [10] |
δὲ
μέγιστον
τεκμήριον
καὶ
πρὸς
|
ἅπαντα |
ἱκανόν·
ὅτε
γὰρ
τὸ
ἔγκλημα |
| [0] |
πολὺ
μᾶλλον
εἰκὸς
ἦν
Εὐθύνουν
|
λαβόντα |
ἐξαρνεῖσθαι
ἢ
Νικίαν
μὴ
δόντα |
| [0] |
λαβόντα
ἐξαρνεῖσθαι
ἢ
Νικίαν
μὴ
|
δόντα |
αἰτιᾶσθαι.
Δῆλον
γὰρ
ὅτι
πάντες |
| [0] |
Νικίας
γὰρ
οὑτοσὶ,
ἐπειδὴ
οἱ
|
τριάκοντα |
κατέστησαν
καὶ
αὐτὸν
οἱ
ἐχθροὶ |
| [10] |
ἐπίσταται
γὰρ
ὅτι
Τιμόδημος
τουτονὶ
|
τριάκοντα |
μνᾶς
ἐπράξατο,
οὐ
χρέος
ἐγκαλῶν |
| [0] |
Λυσάνδρου
κατάλογον
ἐνέγραφον,
δεδιὼς
τὰ
|
παρόντα |
πράγματα
τὴν
μὲν
οἰκίαν
ὑπέθηκε, |
| [10] |
ὥστ'
αὐτὸν
περὶ
τοῦ
σώματος
|
κινδυνεύοντα |
ἑτέρους
συκοφαντεῖν,
(καὶ
μὴ
δυνάμενον |
| [0] |
τ'
ἦν
πράττεσθαι,
τότε
ἀδίκως
|
ἐγκαλοῦντα |
οἴεσθαί
τι
λήψεσθαι.
(Ἔτι
δ' |
| [0] |
(Οἶμαι
οὖν
ἁπάντας
εἰδέναι
ὅτι
|
μάλιστα |
συκοφαντεῖν
ἐπιχειροῦσιν
οἱ
λέγειν
μὲν |
| [10] |
χρὴ,
εἰ
ἀποδέξεσθε
τῶν
τὰ
|
τοιαῦτα |
λεγόντων,
ὅτι
νόμον
θήσετε
πῶς |
| [10] |
οὐ
μόνος
οὐδὲ
πρῶτος
Εὐθύνους
|
τοιαῦτα |
πεποίηκεν.
Ἐνθυμεῖσθαι
δὲ
χρὴ,
εἰ |
| [0] |
ἦλθε,
ῥᾴδιον
γνῶναι.
Οἱ
γὰρ
|
τοιαῦτα |
πράττειν
ἐπιθυμοῦντες
οὐκ
ἀπὸ
τῶν |
| [0] |
ἀδικῆσαι,
εἰ
ἐξῆν
ἄλλον
τινὰ
|
τοσαῦτα |
χρήματα
ἀποστερῆσαι·
~Νῦν
δ'
ἀρχαιότερον |
| [0] |
καὶ
ἀδύνατος
εἰπεῖν,
ὥστε
διὰ
|
ταῦτα |
πάντα
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λέγειν
ἀναγκάζομαι. |
| [10] |
συκοφαντεῖν,
δῆλον
ὅτι
οὐδ'
ἂν
|
ταῦτα |
ὡμολόγει
κεκομίσθαι,
ἀλλὰ
περὶ
ἁπάντων |
| [0] |
περὶ
πολλοῦ
ἐποιεῖτο
καὶ
τὰ
|
καθεστῶτα |
ἐφοβεῖτο,
ὥστε
πολὺ
ἂν
θᾶττον |