Paragraphes
[0]	ἢ ἐπὶ τοῦτον ἦλθεν· ἐπεὶ	ἔμοιγε	δοκεῖ, εἰδότι τὴν τούτων οἰκειότητα,
[10]	διὰ τὰ ἁμαρτήματα ἐτιμᾶτο, ὁ	δὲ	διὰ τὰ χρήματα ἐπεβουλεύετο. Πάντες
[10]	μὲν συμβολαίοις ἀδικήσαντας, ἐν μεγάλοις	δὲ	δικαίους γενομένους· (ὥστ' οὐ μόνος
[0]	Εὐθύνου πλείω μὲν ἔχει, ἧττον	δὲ	δύναται λέγειν· ὥστε οὐκ ἔστι
[0]	ἂν ὁρῶσι πλουσίους μὲν, ἐρήμους	δὲ	καὶ ἀδυνάτους πράττειν. (Εὐθύνῳ τοίνυν
[10]	συκοφαντεῖν, τότ' ἂν ἐπαύσατο, Εὐθύνους	δὲ,	καὶ εἰ μηδὲ πώποτε διενοήθη
[0]	γὰρ ὢν Νικίου τυγχάνει, λέγειν	δὲ	καὶ πράττειν μᾶλλον δύναται τούτου,
[10]	ἀποστερῶσι μὴ δώσειν δίκην. (Σκέψασθε	δὲ	καὶ, ὡς ὑπὲρ Νικίου ῥᾴδιον
[10]	οὐκ ἂν ἄλλον εἶχεν. (Ὃ	δὲ	μέγιστον τεκμήριον καὶ πρὸς ἅπαντα
[0]	οἱ λέγειν μὲν δεινοὶ, ἔχοντες	δὲ	μηδὲν, τοὺς ἀδυνάτους μὲν εἰπεῖν,
[0]	οὐδὲν ἦν πλέον ἐγκαλοῦντι, τῷ	δὲ	οὐδὲν ἦν δέος ἀποστεροῦντι. Ὥστε
[20]	παρ' αὐτῷ, πολλοὺς ᾐσθημένους, ὁπόσα	δὲ	οὐδένα πεπυσμένον· ὥσθ' ἡγεῖτο ἀπὸ
[10]	τοὺς μὲν ἀδικοῦντας πιστοὺς, τοὺς	δὲ	πλουτοῦντας ἐχθρούς. (Ὥστε μὴ περὶ
[0]	δὲ χρήματα μὲν ὀλίγα, φίλους	δὲ	πολλοὺς κέκτηται. Ὥστ' οὐκ ἔστιν
[0]	τῷ τότε χρόνῳ ποιῆσαι, προσιὼν	δὲ	πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους ἐνεκάλει καὶ
[20]	ποτε αἰτίαν οὕτως ἐνεκάλεσεν, Εὐθύνουν	δὲ	ῥᾴδιον γνῶναι ὧν ἕνεκα τοῦτον
[0]	βουλόμενος ἐκπλεῖν ἀπῄτησε τἀργύριον· Εὐθύνους	δὲ	τὰ μὲν δύο τάλαντα ἀποδίδωσι,
[10]	γὰρ τὰ ἀλλότρια ἐλάμβανον, οἱ	δὲ	τὰ σφέτερ' αὑτῶν ἀπώλλυον. Ἐφ'
[0]	ἔπιπλα ὡς ἐμὲ ἐκόμισε, τρία	δὲ	τάλαντα ἀργυρίου Εὐθύνῳ φυλάττειν ἔδωκεν,
[0]	μετεχόντων τῆς πολιτείας ἐξήλειφον, εἰς	δὲ	τὸν μετὰ Λυσάνδρου κατάλογον ἐνέγραφον,
[0]	εἰ λήψεσθαι μέλλουσιν ἴσασιν. (Πρὸς	δὲ	τούτοις, ἀκαταστάτως ἐχόντων τῶν ἐν
[10]	μέρη τῆς παρακαταθήκης ἀπέδωκε, τὸ	δὲ	τρίτον μέρος ἀπεστέρησεν, ἀλλ' εἴτε
[0]	μὲν δύο τάλαντα ἀποδίδωσι, τοῦ	δὲ	τρίτου ἔξαρνος γίγνεται. Ἄλλο μὲν
[10]	πρῶτος Εὐθύνους τοιαῦτα πεποίηκεν. Ἐνθυμεῖσθαι	δὲ	χρὴ, εἰ ἀποδέξεσθε τῶν τὰ
[0]	πράττειν μᾶλλον δύναται τούτου, ἔτι	δὲ	χρήματα μὲν ὀλίγα, φίλους δὲ
[0]	τοὺς ἀδυνάτους μὲν εἰπεῖν, ἱκανοὺς	δὲ	χρήματα τελεῖν. Νικίας τοίνυν Εὐθύνου
[0]	ἀγρὸν ἐλθὼν διῃτᾶτο. (Οὐ πολλῷ	δὲ	χρόνῳ ὕστερον βουλόμενος ἐκπλεῖν ἀπῄτησε
[10]	ἐπαύσατο, Εὐθύνους δὲ, καὶ εἰ	μηδὲ	πώποτε διενοήθη ἀδικεῖν, τότ' ἂν
[10]	τότε πλέον ἔχειν ζητεῖν ὅτε	οὐδὲ	ἴσον ἐξῆν αὐτῷ, καὶ ὅτε
[10]	δικαίους γενομένους· (ὥστ' οὐ μόνος	οὐδὲ	πρῶτος Εὐθύνους τοιαῦτα πεποίηκεν. Ἐνθυμεῖσθαι
[0]	ὡς οὐκ ἂν ἐπ' Εὐθύνουν	ἦλθε,	ῥᾴδιον γνῶναι. Οἱ γὰρ τοιαῦτα
[10]	τὰ χρήματα ἐπεβουλεύετο. Πάντες γὰρ	ἐπίστασθε	ὅτι ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ
[10]	ἂν ἀποστερῶσι μὴ δώσειν δίκην.	(Σκέψασθε	δὲ καὶ, ὡς ὑπὲρ Νικίου
[10]	πεποίηκεν. Ἐνθυμεῖσθαι δὲ χρὴ, εἰ	ἀποδέξεσθε	τῶν τὰ τοιαῦτα λεγόντων, ὅτι
[0]	παρόντα πράγματα τὴν μὲν οἰκίαν	ὑπέθηκε,	τοὺς δ' οἰκέτας ἔξω τῆς
[10]	μὲν δύο μέρη τῆς παρακαταθήκης	ἀπέδωκε,	τὸ δὲ τρίτον μέρος ἀπεστέρησεν,
[0]	ἐξέπεμψε, τὰ δ' ἔπιπλα ὡς	ἐμὲ	ἐκόμισε, τρία δὲ τάλαντα ἀργυρίου
[10]	τῇ Εὐθύνου ἀπολογίᾳ. Ὅτε γὰρ	ἀπελάμβανε	τὰ δύο τάλαντα, οὐδεὶς αὐτῷ
[0]	δὲ χρόνῳ ὕστερον βουλόμενος ἐκπλεῖν	ἀπῄτησε	τἀργύριον· Εὐθύνους δὲ τὰ μὲν
[0]	τὰ δ' ἔπιπλα ὡς ἐμὲ	ἐκόμισε,	τρία δὲ τάλαντα ἀργυρίου Εὐθύνῳ
[0]	πεπονθὼς εἴη. Καίτοι οὕτω τοῦτόν	τε	περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο καὶ τὰ
[10]	λόγους ἐποιεῖτο, καὶ περὶ πλειόνων	τε	χρημάτων Εὐθύνους ἂν ἐκινδύνευεν, καὶ
[10]	τὰ τοιαῦτα λεγόντων, ὅτι νόμον	θήσετε	πῶς χρὴ ἀδικεῖν· ὥστε τοῦ
[0]	ἐγκαλοῦσιν οὓς ἂν μήτ' αἰσχύνωνται	μήτε	δεδίωσι, καὶ οὓς ἂν ὁρῶσι
[10]	δὲ τρίτον μέρος ἀπεστέρησεν, ἀλλ'	εἴτε	ἀδικεῖν ἐπεθύμει εἴτε δίκαιος ἐβουλεύετο
[10]	ἀπεστέρησεν, ἀλλ' εἴτε ἀδικεῖν ἐπεθύμει	εἴτε	δίκαιος ἐβουλεύετο εἶναι, περὶ ἁπάντων
[10]	οὐδὲ ἴσον ἐξῆν αὐτῷ, καὶ	ὅτε	ἃ οὐκ ἔλαβεν ἀποτίνειν ἠναγκάζετο,
[10]	εἰπεῖν ὅμοια τῇ Εὐθύνου ἀπολογίᾳ.	Ὅτε	γὰρ ἀπελάμβανε τὰ δύο τάλαντα,
[20]	ἕνεκα τοῦτον τὸν τρόπον ἠδίκησεν.	Ὅτε	γὰρ Νικίας ἦν ἐν ταῖς
[10]	τεκμήριον καὶ πρὸς ἅπαντα ἱκανόν·	ὅτε	γὰρ τὸ ἔγκλημα ἐγένετο, ὀλιγαρχία
[0]	τὸν μὲν οὐδὲν ἦν θαυμαστὸν,	ὅτε	καὶ οἱ μετὰ μαρτύρων δανεισάμενοι
[0]	ἀποστερῆσαι· τὸν δ' οὐκ εἰκὸς,	ὅτε	οὐδ' οἷς δικαίως ὠφείλετο οἷόν
[10]	καὶ τότε πλέον ἔχειν ζητεῖν	ὅτε	οὐδὲ ἴσον ἐξῆν αὐτῷ, καὶ
[20]	εἷς δύναιτο ἀποδεῖξαι δι' ἥντινά	ποτε	αἰτίαν οὕτως ἐνεκάλεσεν, Εὐθύνουν δὲ
[10]	Εὐθύνους δὲ, καὶ εἰ μηδὲ	πώποτε	διενοήθη ἀδικεῖν, τότ' ἂν ἐπήρθη.
[0]	οἱ μετὰ μαρτύρων δανεισάμενοι ἐξηρνοῦντο,	τότε	ἃ μόνος παρὰ μόνου ἔλαβεν
[0]	ὠφείλετο οἷόν τ' ἦν πράττεσθαι,	τότε	ἀδίκως ἐγκαλοῦντα οἴεσθαί τι λήψεσθαι.
[10]	ἃ οὐκ ἔλαβεν ἀποτίνειν ἠναγκάζετο,	τότε	καὶ ἃ μὴ συνέβαλεν ἐλπίζειν
[10]	ἂν ἦν δίκην λαβεῖν, καὶ	τότε	πλέον ἔχειν ζητεῖν ὅτε οὐδὲ
[0]	οὐδὲν εἶχε Νικίας ἐν τῷ	τότε	χρόνῳ ποιῆσαι, προσιὼν δὲ πρὸς
[0]	καὶ ἀδικούμενος καὶ ἀδύνατος εἰπεῖν,	ὥστε	διὰ ταῦτα πάντα ὑπὲρ αὐτοῦ
[10]	πιστοὺς, τοὺς δὲ πλουτοῦντας ἐχθρούς.	(Ὥστε	μὴ περὶ τοῦτ' εἶναι Νικίαν,
[0]	οὔτ' ἐλεύθερος οὔτε δοῦλος παρεγένετο,	ὥστε	μήτ' ἐκ βασάνων μήτ' ἐκ
[10]	ᾗ οὕτως ἑκάτερος αὐτῶν διέκειτο,	ὥστε	Νικίας μὲν, εἰ καὶ τὸν
[10]	τ' ἄλλον ἢ τὸν παρακαταθέμενον.	Ὥστε	Νικίας μὲν συκοφαντεῖν ἐπιθυμῶν οὐκ
[0]	ἔχει, ἧττον δὲ δύναται λέγειν·	ὥστε	οὐκ ἔστι δι' ὅτι ἂν
[0]	ἐποιεῖτο καὶ τὰ καθεστῶτα ἐφοβεῖτο,	ὥστε	πολὺ ἂν θᾶττον ὀλίγων στερηθεὶς
[0]	δὲ οὐδὲν ἦν δέος ἀποστεροῦντι.	Ὥστε	τὸν μὲν οὐδὲν ἦν θαυμαστὸν,
[10]	νόμον θήσετε πῶς χρὴ ἀδικεῖν·	ὥστε	τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ μὲν
[0]	οὔτε κομιζομένῳ οὐδεὶς οὔτ' ἐλεύθερος	οὔτε	δοῦλος παρεγένετο, ὥστε μήτ' ἐκ
[0]	γὰρ οὔτε παρακατατιθεμένῳ τὰ χρήματα	οὔτε	κομιζομένῳ οὐδεὶς οὔτ' ἐλεύθερος οὔτε
[0]	ἔχει τὸ πρᾶγμα. Νικίᾳ γὰρ	οὔτε	παρακατατιθεμένῳ τὰ χρήματα οὔτε κομιζομένῳ
[0]	γίγνεται. Ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν	εἶχε	Νικίας ἐν τῷ τότε χρόνῳ
[0]	δ' οἰκέτας ἔξω τῆς γῆς	ἐξέπεμψε,	τὰ δ' ἔπιπλα ὡς ἐμὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/09/2009