| Paragraphes |
|---|
| [10] |
τὰ
μὲν
πλεῖστ'
ἀπέδοσαν,
ὀλίγα
|
δ' |
ἀπεστέρησαν,
καὶ
ἐν
μικροῖς
μὲν |
| [10] |
ἂν
ἐπὶ
τοῦτον
ἦλθεν,
Εὐθύνους
|
δ' |
ἀποστερεῖν
ἐπιχειρῶν
οὐκ
ἂν
ἄλλον |
| [20] |
ἀριθμοῦ
ἀφαιρῶν
οὐ
γνωσθήσεσθαι,
πάντα
|
δ' |
ἀποστερῶν
καταφανὴς
γενήσεσθαι.
Ἐβούλετο
οὖν |
| [10] |
τινὰ
τοσαῦτα
χρήματα
ἀποστερῆσαι·
~Νῦν
|
δ' |
ἀρχαιότερον
ἦν
αὐτοῖς
τὸ
πρᾶγμα· |
| [0] |
ὧνπερ
ἕνεκ'
ἀδικοῦσιν
ἔχουσιν,
οἱ
|
δ' |
ἐγκαλοῦντες
οὐδ'
εἰ
λήψεσθαι
μέλλουσιν |
| [0] |
ἐγκαλοῦντα
οἴεσθαί
τι
λήψεσθαι.
(Ἔτι
|
δ' |
εἰ
καὶ
μηδὲν
αὐτὸν
ἐκώλυεν, |
| [0] |
ἀργυρίου
Εὐθύνῳ
φυλάττειν
ἔδωκεν,
αὐτὸς
|
δ' |
εἰς
ἀγρὸν
ἐλθὼν
διῃτᾶτο.
(Οὐ |
| [0] |
ἔξω
τῆς
γῆς
ἐξέπεμψε,
τὰ
|
δ' |
ἔπιπλα
ὡς
ἐμὲ
ἐκόμισε,
τρία |
| [10] |
τούτων
ἱκανὰ
τὰ
εἰρημένα.
Ἴσως
|
δ' |
Εὐθύνους
ἐρεῖ,
ἃ
καὶ
πρότερον |
| [10] |
λόγων
οὕτως
Εὐθύνους
ἠδίκησεν.
Ἔτι
|
δ' |
ἔχοιμ'
ἂν
ἐπιδεῖξαι
καὶ
ἑτέρους |
| [10] |
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἔσχεν.
(Ἐγὼ
|
δ' |
ἡγοῦμαι
πάντας
ὑμᾶς
εἰδέναι
ὅτι |
| [0] |
οὖν
γεγενημένα
ταῦτ'
ἐστίν.
Ἀπόρως
|
δ' |
ἡμῖν
ἔχει
τὸ
πρᾶγμα.
Νικίᾳ |
| [0] |
τὴν
μὲν
οἰκίαν
ὑπέθηκε,
τοὺς
|
δ' |
οἰκέτας
ἔξω
τῆς
γῆς
ἐξέπεμψε, |
| [0] |
παρὰ
μόνου
ἔλαβεν
ἀποστερῆσαι·
τὸν
|
δ' |
οὐκ
εἰκὸς,
ὅτε
οὐδ'
οἷς |
| [10] |
ἔξεστιν
ἐξ
ἁπάντων,
ἐκλεξάμενον,
ἀποστερεῖν
|
δ' |
οὐχ
οἷόν
τ'
ἄλλον
ἢ |
| [10] |
χρόνου
τὰ
μὲν
ἀποδώσουσι,
τὰ
|
δ' |
ὑπολείψονται.
Λυσιτελήσει
γὰρ
αὐτοῖς,
εἰ |
| [10] |
οἷς
μὴ
συνέβαλεν
ἐγκαλεῖν·
οἱ
|
δ' |
ὥσπερ
Νικίας
διακείμενοι
ἠναγκάζοντο
τοῖς |
| [20] |
ὑπολείπεσθαι
μᾶλλον
ἢ
μηδὲν
ἀποδοὺς
|
μηδ' |
ἀρνηθῆναι
δύνασθαι.
|
| [20] |
μὲν
δὴ
καὶ
Νικίαν
μὲν
|
οὐδ' |
ἂν
εἷς
δύναιτο
ἀποδεῖξαι
δι' |
| [0] |
δοκεῖ,
εἰδότι
τὴν
τούτων
οἰκειότητα,
|
οὐδ' |
ἂν
Εὐθύνους
Νικίαν
ἀδικῆσαι,
εἰ |
| [10] |
ἐδόκει
αὐτῷ
συκοφαντεῖν,
δῆλον
ὅτι
|
οὐδ' |
ἂν
ταῦτα
ὡμολόγει
κεκομίσθαι,
ἀλλὰ |
| [0] |
ἀδικοῦσιν
ἔχουσιν,
οἱ
δ'
ἐγκαλοῦντες
|
οὐδ' |
εἰ
λήψεσθαι
μέλλουσιν
ἴσασιν.
(Πρὸς |
| [0] |
τὸν
δ'
οὐκ
εἰκὸς,
ὅτε
|
οὐδ' |
οἷς
δικαίως
ὠφείλετο
οἷόν
τ' |
| [10] |
τούτοις
ἀδίκως
ἐγκαλεῖν
παρ'
ὧν
|
οὐδ' |
ὁμολογούντων
ἀποστερεῖν
οἷός
τ'
ἂν |
