| Livre, partie |
| [1, 1] |
ἄνθρωπος
ἀναγνωρισάτω
ἑαυτόν»
οὐ
πάντες
|
γὰρ |
ἄνθρωποι
νοῦν
ἔχουσιν;
Εὐφήμει,
ὦ |
| [1, 1] |
ἤνεγκέ
τι
θαῦμα
θαυμασιώτατον·
ἔχοντος
|
γὰρ |
αὐτοῦ
τῆς
ἁρμονίας
τῶν
ἑπτὰ |
| [1, 1] |
ἡ
γένεσις
τοιῷδε
τρόπῳ·
θηλυκὴ
|
γὰρ |
γῆ
ἦν
καὶ
ὕδωρ
ὀχευτικόν, |
| [1, 1] |
δὲ
νοῦς
πατὴρ
θεός.
οὐ
|
γὰρ |
διίστανται
ἀπ´
ἀλλήλων·
ἕνωσις
γὰρ |
| [1, 1] |
στοιχείων
ζῷα
ἤνεγκεν
ἄλογα
οὐ
|
γὰρ |
ἐπεῖχε
τὸν
Λόγον>
ἀὴρ
δὲ |
| [1, 1] |
Νοῦς
ὁ
ἐμός·
καὶ
αὐτὸς
|
γὰρ
|
ἐρῶ
τοῦ
λόγου.
ὁ
δὲ |
| [1, 1] |
σύνδεσμος
ἐκ
βουλῆς
θεοῦ·
πάντα
|
γὰρ |
ζῷα
ἀρρενοθήλεα
ὄντα
διελύετο
ἅμα |
| [1, 1] |
ἡνώθη
τῷ
δημιουργῷ
Νῷ
ὁμοούσιος
|
γὰρ |
ἦν>
καὶ
κατελείφθη
{τὰ}
ἄλογα |
| [1, 1] |
περιεπλάκη
ὅλη
καὶ
ἐμίγησαν·
ἐρώμενοι
|
γὰρ |
ἦσαν.
καὶ
διὰ
τοῦτο
παρὰ |
| [1, 1] |
τοῦ
πατρὸς
εἰκόνα
ἔχων·
ὄντως
|
γὰρ
|
καὶ
ὁ
θεὸς
ἠράσθη
τῆς |
| [1, 1] |
ταῦτα,
Ὦ
Ποιμάνδρη,
εἰς
μεγάλην
|
γὰρ |
νῦν
ἐπιθυμίαν
ἦλθον
καὶ
ποθῶ |
| [1, 1] |
ἔφην,
ὦ
Νοῦς
ἐμός;
φησὶ
|
γὰρ |
ὁ
θεός·
ὁ
ἔννους
ἄνθρωπος |
| [1, 1] |
πληρωθεὶς
ὧν
ἤθελον
ἐξηυφράνθην.
ἐγένετο
|
γὰρ |
ὁ
τοῦ
σώματος
ὕπνος
τῆς |
| [1, 1] |
ἀορίστου
εἰς
ἀπέραντον
τέλος·
ἄρχεται
|
γάρ, |
οὗ
λήγει·
ἡ
δὲ
τούτων |
| [1, 1] |
Ποιμάνδρης
εἶπεν,
Ἀλλὰ
σιώπα.
οὔπω
|
γάρ |
σοι
ἀνήπλωσα
τὸν
πρῶτον
λόγον. |
| [1, 1] |
ἠράσθη
ὡς
ἰδίου
τόκου·
περικαλλὴς
|
γάρ, |
τὴν
τοῦ
πατρὸς
εἰκόνα
ἔχων· |
| [1, 1] |
καὶ
γνῶναι;
φημὶ
ἐγώ,
Σὺ
|
γὰρ |
τίς
εἶ;
Ἐγὼ
μέν,
φησίν, |
| [1, 1] |
γὰρ
διίστανται
ἀπ´
ἀλλήλων·
ἕνωσις
|
γὰρ |
τούτων
ἐστὶν
ἡ
ζωή.
Εὐχαριστῶ |
| [1, 1] |
μέχρι
τῆσδε
τῆς
ἡμέρας.
ἡ
|
γὰρ
|
φύσις
ἐπιμιγεῖσα
τῷ
Ἀνθρώπῳ
ἤνεγκέ |
| [1, 1] |
διὰ
τὸν
οὐσιώδη
ἄνθρωπον·
ἀθάνατος
|
γὰρ |
ὢν
καὶ
πάντων
τὴν
ἐξουσίαν |
| [1, 1] |
κατασχεθεισῶν
μου
τῶν
σωματικῶν
αἰσθήσεων,
|
καθάπερ |
οἱ
ὕπνῳ
βεβαρημένοι
ἐκ
κόρου |
| [1, 1] |
νοήσας
ἑαυτὸν
εἰς
αὐτὸν
χωρεῖ»
|
ὅπερ |
ἔχει
ὁ
τοῦ
θεοῦ
λόγος; |
| [1, 1] |
συνοῦσιν
ἀκούει
καί
τινων
δυνάμεων
|
ὑπὲρ |
τὴν
ὀγδοατικὴν
φύσιν
φωνῇ
τινι |
| [1, 1] |
καὶ
φῶς
χωρῶ.
εὐλογητὸς
εἶ,
|
πάτερ. |
ὁ
σὸς
ἄνθρωπος
συναγιάζειν
σοι |
| [1, 1] |
οὐ
γὰρ
ἐπεῖχε
τὸν
Λόγον>
|
ἀὴρ |
δὲ
πετεινὰ
ἤνεγκε,
καὶ
τὸ |
| [1, 1] |
δραστικὸν
δὲ
ἅμα,
καὶ
ὁ
|
ἀὴρ |
ἐλαφρὸς
ὢν
ἠκολούθησε
τῷ
πνεύματι, |
| [1, 1] |
ζωή
ἐστιν
ὁ
θεὸς
καὶ
|
πατήρ, |
ἐξ
οὗ
ἐγένετο
ὁ
Ἄνθρωπος. |
| [1, 1] |
λόγος
κυρίου,
ὁ
δὲ
νοῦς
|
πατὴρ |
θεός.
οὐ
γὰρ
διίστανται
ἀπ´ |
| [1, 1] |
καὶ
ἥμερα.
ὁ
δὲ
πάντων
|
πατὴρ |
ὁ
Νοῦς,
ὢν
ζωὴ
καὶ |
| [1, 1] |
θεῷ.
ἅγιος
ὁ
θεὸς
καὶ
|
πατὴρ |
τῶν
ὅλων.
ἅγιος
ὁ
θεὸς, |
| [1, 1] |
φωτὸς
καὶ
ζωῆς
συνέστηκεν
ὁ
|
πατὴρ
|
τῶν
ὅλων,
ἐξ
οὗ
γέγονεν |
| [1, 1] |
ἅγιος
ἐπέβη
τῇ
φύσει,
καὶ
|
πῦρ |
ἄκρατον
ἐξεπήδησεν
ἐκ
τῆς
ὑγρᾶς |
| [1, 1] |
ἀπεριόριστον
γεγενημένον,
καὶ
περιίσχεσθαι
τὸ
|
πῦρ
|
δυνάμει
μεγίστῃ,
καὶ
στάσιν
ἐσχηκέναι |
| [1, 1] |
τοῦτον
βασανίζει,
καὶ
ἐπ´
αὐτὸν
|
πῦρ |
ἐπὶ
τὸ
πλεῖον
αὐξάνει.
Εὖ |
| [1, 1] |
ἀπ´
αὐτοῦ·
γῆ
δὲ
καὶ
|
ὕδωρ |
ἔμενε
καθ´
ἑαυτὰ
συμμεμιγμένα,
ὡς |
| [1, 1] |
ἥ
τε
γῆ
καὶ
τὸ
|
ὕδωρ, |
καθὼς
ἠθέλησεν
ὁ
Νοῦς,
καὶ |
| [1, 1] |
δὲ
πετεινὰ
ἤνεγκε,
καὶ
τὸ
|
ὕδωρ |
νηκτά·
διακεχώρισται
δὲ
ἀπ´
ἀλλήλων |
| [1, 1] |
θηλυκὴ
γὰρ
γῆ
ἦν
καὶ
|
ὕδωρ |
ὀχευτικόν,
τὸ
δὲ
ἐκ
πυρὸς |