Livre, partie
[1, 1]	ἡ γῆ ἐξήνεγκεν ἀπ´ αὐτῆς	ἃ	εἶχε ζῷα τετράποδα καὶ ἑρπετά,
[1, 1]	τῶν κατωφερῶν στοιχείων ζῷα ἤνεγκεν	ἄλογα	οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν Λόγον>
[1, 1]	γὰρ ἦν> καὶ κατελείφθη {τὰ}	ἄλογα	τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως στοιχεῖα,
[1, 1]	Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς·	οἶδα	ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι
[1, 1]	ἀπ´ αὐτῆς ἃ εἶχε ζῷα	τετράποδα	καὶ ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ
[1, 1]	διδάξω. τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ	ἰδέᾳ,	καὶ εὐθέως πάντα μοι ἤνοικτο
[1, 1]	βουλῆς θεοῦ· πάντα γὰρ ζῷα	ἀρρενοθήλεα	ὄντα διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ
[1, 1]	ὅπως τὸ γένος τῆς ἀνθρωπότητος	διὰ	σοῦ ὑπὸ θεοῦ σωθῇ; ταῦτα
[1, 1]	καὶ οὕτως ὁρμᾷ λοιπὸν ἄνω	διὰ	τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ πρώτῃ
[1, 1]	ἀλόγων ζῴων ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν	διὰ	τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν, ἀναρρήξας τὸ
[1, 1]	ὄντα. τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια	διὰ	τῆς εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας τὰς
[1, 1]	ἅμα. Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι,	διὰ	τί ἄξιοί εἰσι τοῦ θανάτου
[1, 1]	ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν	διὰ	τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ διὰ
[1, 1]	τοῦ ὕδατος· κινούμενα δὲ ἦν	διὰ	τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς
[1, 1]	διὰ τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ	διὰ	τὸν οὐσιώδη ἄνθρωπον· ἀθάνατος γὰρ
[1, 1]	ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν	διὰ	τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον. ὡς
[1, 1]	ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν. καὶ	διὰ	τοῦτο παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ
[1, 1]	τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο, κοσμοποιηθεῖσα	διὰ	τῶν ἑαυτῆς στοιχείων καὶ γεννημάτων
[1, 1]	ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο	ἐνέργεια,	καὶ ᾤκησε τὴν ἄλογον μορφήν·
[1, 1]	τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν φωνῇ τινι	ἡδείᾳ	ὑμνουσῶν τὸν θεόν· καὶ τότε
[1, 1]	καὶ ἡ παρουσία μου γίνεται	βοήθεια,	καὶ εὐθὺς τὰ πάντα γνωρίζουσι
[1, 1]	ἐμοί. Τὰ οὖν, ἐγώ φημι,	στοιχεῖα	τῆς φύσεως πόθεν ὑπέστη; πάλιν
[1, 1]	ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως	στοιχεῖα,	ὡς εἶναι ὕλην μόνην. ὁ
[1, 1]	καὶ ὁ θυμὸς καὶ ἡ	ἐπιθυμία	εἰς τὴν ἄλογον φύσιν χωρεῖ.
[1, 1]	τῇ πλάνῃ καὶ συγκοινωνήσαντες τῇ	ἀγνοίᾳ·	ἀπαλλάγητε τοῦ σκοτεινοῦ φωτός, μεταλάβετε
[1, 1]	χάριτος ταύτης φωτίσω τοὺς ἐν	ἀγνοίᾳ	τοῦ γένους, μοῦ ἀδελφούς, υἱοὺς
[1, 1]	τὰ ὄντα. τοῦτο εἰπόντος, ἡ	πρόνοια	διὰ τῆς εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας
[1, 1]	ζῷα τετράποδα καὶ ἑρπετά, θηρία	ἄγρια	καὶ ἥμερα. ὁ δὲ πάντων
[1, 1]	εἶχε ζῷα τετράποδα καὶ ἑρπετά,	θηρία	ἄγρια καὶ ἥμερα. ὁ δὲ
[1, 1]	δὲ οἱ παρόντες τῇ τούτου	παρουσίᾳ,	καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς συνοῦσιν ἀκούει
[1, 1]	ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ ἡ	παρουσία	μου γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς
[1, 1]	ὕπνῳ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καὶ τῇ	ἀγνωσίᾳ	τοῦ θεοῦ, νήψατε, παύσασθε δὲ
[1, 1]	ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν	ἀρρενικὰ	ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ
[1, 1]	ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ	θηλυκὰ	ὁμοίως. ὁ δὲ θεὸς εὐθὺς
[1, 1]	ζωή. Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω.	Ἀλλὰ	δὴ νόει τὸ φῶς καὶ
[1, 1]	ἔκτρεχε. καὶ ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν,	Ἀλλὰ	σιώπα. οὔπω γάρ σοι ἀνήπλωσα
[1, 1]	ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν·	ἅμα	δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια,
[1, 1]	Νοῶ καὶ μιμνήσκομαι, εὐχαριστῶ δὲ	ἅμα.	Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι, διὰ
[1, 1]	ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ	ἅμα,	καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν
[1, 1]	γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο	ἅμα	τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ
[1, 1]	εἰς τὸ καθαρὸν τῆς φύσεως	δημιούργημα,	καὶ ἡνώθη τῷ δημιουργῷ Νῷ
[1, 1]	ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ	ὄνομα	καὶ λέγοντά μοι, Τί βούλει
[1, 1]	ἄλογον φύσιν χωρεῖ. καὶ οὕτως	ὁρμᾷ	λοιπὸν ἄνω διὰ τῆς ἁρμονίας,
[1, 1]	τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ	σκίασμα	ἐπὶ τῆς γῆς. ὁ δὲ
[1, 1]	ἐπιμιγεῖσα τῷ Ἀνθρώπῳ ἤνεγκέ τι	θαῦμα	θαυμασιώτατον· ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς
[1, 1]	πέπειρον. ἐκ δὲ αἰθέρος τὸ	πνεῦμα	ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις
[1, 1]	ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ	σῶμα,	ἀθάνατος δὲ διὰ τὸν οὐσιώδη
[1, 1]	τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως αὐτὸ τὸ	σῶμα	εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ εἶδος
[1, 1]	καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι τὸ	σῶμα	ἰδίῳ θανάτῳ μυσάττονται τὰς αἰσθήσεις,
[1, 1]	ἀγαπήσας τὸ ἐκ πλάνης ἔρωτος	σῶμα,	οὗτος μένει ἐν τῷ σκότει
[1, 1]	ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ	σῶμα	συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ,
[1, 1]	καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ´ ἑαυτὰ	συμμεμιγμένα,	ὡς μὴ θεωρεῖσθαι τὴν γῆν
[1, 1]	θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ πάντα	γεγενημένα,	εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ
[1, 1]	τὴν γῆν ἀπὸ τοῦ ὕδατος·	κινούμενα	δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον
[1, 1]	ἁμαρτάνουσιν, ἔφην ἐγώ, οἱ ἀγνοοῦντες,	ἵνα	στερηθῶσι τῆς ἀθανασίας; Ἔοικας, ὦ
[1, 1]	ἐπὶ τὰς ἀνομίας αὐτὸν ὁπλίζει,	ἵνα	τύχῃ πλείονος τιμωρίας, καὶ οὐ
[1, 1]	ἐπεῖχε τὸν Λόγον> ἀὴρ δὲ	πετεινὰ	ἤνεγκε, καὶ τὸ ὕδωρ νηκτά·
[1, 1]	ἀποδιδοῦσαν, ὡς ἀπὸ πυρός, καί	τινα	ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη· εἶτα
[1, 1]	ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά	τινα	ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν
[1, 1]	μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν	τινα	φύσιν, ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν
[1, 1]	γνώριζε τοῦτο. εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ	πλείονα	χρόνον ἀντώπησέ μοι, ὥστε με
[1, 1]	περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς	εἰκόνα	ἔχων· ὄντως γὰρ καὶ ὁ
[1, 1]	τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος,	ἔδοξά	τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα
[1, 1]	καὶ ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν, Ἀλλὰ	σιώπα.	οὔπω γάρ σοι ἀνήπλωσα τὸν
[1, 1]	γὰρ ἦσαν. καὶ διὰ τοῦτο	παρὰ	πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα
[1, 1]	στυγνὸν σκότος, ἐξ οὗ ἡ	ὑγρὰ	φύσις, ἐξ ἧς τὸ σῶμα
[1, 1]	καὶ μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας	σφόδρα,	κατασχεθεισῶν μου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων,
[1, 1]	καὶ ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ	ἥμερα.	ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ
[1, 1]	τὰ πάντα γνωρίζουσι καὶ τὸν	πατέρα	ἱλάσκονται ἀγαπητικῶς καὶ εὐχαριστοῦσιν εὐλογοῦντες
[1, 1]	τότε τάξει ἀνέρχονται πρὸς τὸν	πατέρα,	καὶ αὐτοὶ εἰς δυνάμεις ἑαυτοὺς
[1, 1]	ὑμνεῖ σὺν τοῖς οὖσι τὸν	πατέρα·	συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες τῇ
[1, 1]	δὲ εὐχαριστήσας καὶ εὐλογήσας τὸν	πατέρα	τῶν ὅλων ἀνείθην ὑπ´ αὐτοῦ
[1, 1]	καὶ τὴν μειωτικήν, καὶ τῇ	δευτέρᾳ	τὴν μηχανὴν τῶν κακῶν, δόλον
[1, 1]	πατρός· γενόμενος ἐν τῇ δημιουργικῇ	σφαίρᾳ,	ἕξων τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν, κατενόησε
[1, 1]	καὶ τίνι τρόπῳ σωθήσονται, καὶ	ἔσπειρα	αὐτοῖς τοὺς τῆς σοφίας λόγους
[1, 1]	οὗ λήγει· ἡ δὲ τούτων	περιφορά,	καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς, ἐκ
[1, 1]	ἀγαθοῦ, καὶ ἡ τοῦ λόγου	ἐκφορὰ	γεννήματα ἀγαθῶν. τοῦτο δὲ συνέβη
[1, 1]	τὰ ὄντα. ἅγιος εἶ, οὗ	πᾶσα	φύσις εἰκὼν ἔφυ. ἅγιος εἶ,
[1, 1]	τῆς ἡμέρας. ἡ γὰρ φύσις	ἐπιμιγεῖσα	τῷ Ἀνθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα
[1, 1]	ἰδοῦσα τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο,	κοσμοποιηθεῖσα	διὰ τῶν ἑαυτῆς στοιχείων καὶ
[1, 1]	ἐμοὶ πάλιν, Ἔχε νῷ σῷ	ὅσα	θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.
[1, 1]	ἡλίου αὐγῆς ἀρχομένης δύεσθαι ὅλης,	ἐκέλευσα	αὐτοῖς εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ καὶ
[1, 1]	ἄλογον μορφήν· ἡ δὲ φύσις	λαβοῦσα	τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ
[1, 1]	ταῦτα, Ἐκ βουλῆς θεοῦ, ἥτις	λαβοῦσα	τὸν Λόγον καὶ ἰδοῦσα τὸν
[1, 1]	καλὴν τοῦ θεοῦ μορφὴν, ὃν	ἰδοῦσα	ἀκόρεστον κάλλος καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν
[1, 1]	τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι	ἰδοῦσα	καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς
[1, 1]	ἥτις λαβοῦσα τὸν Λόγον καὶ	ἰδοῦσα	τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο, κοσμοποιηθεῖσα
[1, 1]	Ἀλλὰ σιώπα. οὔπω γάρ σοι	ἀνήπλωσα	τὸν πρῶτον λόγον. Ἰδοὺ σιωπῶ,
[1, 1]	ὁμοούσιος γὰρ ἦν> καὶ κατελείφθη	{τὰ}	ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως
[1, 1]	τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει,	τὰ	δὲ θηλυκὰ ὁμοίως. ὁ δὲ
[1, 1]	πᾶσαν ἐξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ	τὰ	δημιουργήματα, οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ,
[1, 1]	κύκλους καὶ δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε	τὰ	ἑαυτοῦ δημιουργήματα καὶ εἴασε στρέφεσθαι
[1, 1]	ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε	τὰ	ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας
[1, 1]	μυσάττονται τὰς αἰσθήσεις, εἰδότες αὐτῶν	τὰ	ἐνεργήματα· μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω
[1, 1]	καὶ διὰ τοῦτο παρὰ πάντα	τὰ	ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς ἐστιν
[1, 1]	καὶ πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων,	τὰ	θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ.
[1, 1]	ἦν> καὶ κατελείφθη {τὰ} ἄλογα	τὰ	κατωφερῆ τῆς φύσεως στοιχεῖα, ὡς
[1, 1]	καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα	τὰ	κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω
[1, 1]	ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο	τὰ	μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ
[1, 1]	ἅγιος εἶ, ὁ λόγῳ συστησάμενος	τὰ	ὄντα. ἅγιος εἶ, οὗ πᾶσα
[1, 1]	πανταχοῦ. φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω	τὰ	ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων
[1, 1]	τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα	τὰ	ὄντα. τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια
[1, 1]	ἀπεράντου· ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί.	Τὰ	οὖν, ἐγώ φημι, στοιχεῖα τῆς
[1, 1]	μου γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς	τὰ	πάντα γνωρίζουσι καὶ τὸν πατέρα
[1, 1]	κατέστησε, καὶ ἐπληθύνθη κατὰ γένος	τὰ	πάντα καὶ ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν
[1, 1]	φωτὸς νοῦν, καὶ ἔμεινεν οὕτω	τὰ	πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
[1, 1]	οὐκ ἐάσω αὐτὸς ὁ Νοῦς	τὰ	προσπίπτοντα ἐνεργήματα τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι.
[1, 1]	ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις	τὰ	σώματα πρὸς τὸ εἶδος τοῦ
[1, 1]	τῷ σκότει πλανώμενος, αἰσθητῶς πάσχων	τὰ	τοῦ θανάτου. Τί τοσοῦτον ἁμαρτάνουσιν,
[1, 1]	τὰς γενέσεις κατέστησε, καὶ ἐπληθύνθη	κατὰ	γένος τὰ πάντα καὶ ὁ
[1, 1]	ἀρδεύεται. Ἐνόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.	κατὰ	τί δὲ ὁ νοήσας ἑαυτὸν
[1, 1]	τὰς αἰσθήσεις, εἰδότες αὐτῶν τὰ	ἐνεργήματα·	μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω αὐτὸς
[1, 1]	αὐτὸς ὁ Νοῦς τὰ προσπίπτοντα	ἐνεργήματα	τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι. πυλωρὸς ὢν
[1, 1]	πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ	δημιουργήματα,	καὶ ἀναγνωρισάτω ὁ ἔννους ἑαυτὸν
[1, 1]	δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε τὰ ἑαυτοῦ	δημιουργήματα	καὶ εἴασε στρέφεσθαι ἀπ´ ἀρχῆς
[1, 1]	μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα	δημιουργήματα,	καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ
[1, 1]	ἐξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ	δημιουργήματα,	οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος
[1, 1]	καὶ ἡ τοῦ λόγου ἐκφορὰ	γεννήματα	ἀγαθῶν. τοῦτο δὲ συνέβη μοι
[1, 1]	πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ	κτίσματα	καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω ὁ
[1, 1]	καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις τὰ	σώματα	πρὸς τὸ εἶδος τοῦ Ἀνθρώπου.
[1, 1]	ἄϋπνος ἀπὸ ἀΰπνου κρατεῖται. καὶ	μετὰ	ταῦτα, Νοῦς ὁ ἐμός· καὶ
[1, 1]	διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους. καὶ	μετὰ	ταῦτα, Ὦ Ποιμάνδρη, εἰς μεγάλην
[1, 1]	ἃ εἶχε ζῷα τετράποδα καὶ	ἑρπετά,	θηρία ἄγρια καὶ ἥμερα. ὁ
[1, 1]	πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, τὰ	θνητὰ	πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ. ὑπεράνω
[1, 1]	τιμωρῷ ἐκχωρήσας δαίμονι, ὅστις τὴν	ὀξύτητα	τοῦ πυρὸς προσβάλλων θρώσκει αὐτὸν
[1, 1]	τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη·	εἶτα	βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο,
[1, 1]	ἐσπειραμένον, ὡς ὄφει εἰκάσαι με·	εἶτα	μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν
[1, 1]	πετεινὰ ἤνεγκε, καὶ τὸ ὕδωρ	νηκτά·	διακεχώρισται δὲ ἀπ´ ἀλλήλων ἥ
[1, 1]	πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ·	πάντα	γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο
[1, 1]	ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ	πάντα	γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν,
[1, 1]	γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς τὰ	πάντα	γνωρίζουσι καὶ τὸν πατέρα ἱλάσκονται
[1, 1]	ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ	πάντα	δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν
[1, 1]	καὶ ἐπληθύνθη κατὰ γένος τὰ	πάντα	καὶ ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν
[1, 1]	ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως	πάντα	μοι ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ
[1, 1]	λοιπόν, τί μέλλεις; οὐχ ὡς	πάντα	παραλαβὼν καθοδηγὸς γίνῃ τοῖς ἀξίοις,
[1, 1]	ἦσαν. καὶ διὰ τοῦτο παρὰ	πάντα	τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς
[1, 1]	αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει	πάντα	τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ
[1, 1]	αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ	πάντα	τὰ ὄντα. τοῦτο εἰπόντος, ἡ
[1, 1]	νοῦν, καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ	πάντα	τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι περιόδου
[1, 1]	τὸ πλεῖον αὐξάνει. Εὖ μοι	πάντα,	ὡς ἐβουλόμην, ἐδίδαξας, ὦ Νοῦς,
[1, 1]	εἶ, ὁ λόγῳ συστησάμενος τὰ	ὄντα.	ἅγιος εἶ, οὗ πᾶσα φύσις
[1, 1]	καὶ ἀναγνωρισάτω ὁ ἔννους ἑαυτὸν	ὄντα	ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ
[1, 1]	θεοῦ· πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα	ὄντα	διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ καὶ
[1, 1]	φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ	ὄντα	καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν
[1, 1]	αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς	ὄντα	καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις,
[1, 1]	θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ	ὄντα.	τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια διὰ
[1, 1]	καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ	λέγοντά	μοι, Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ
[1, 1]	ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ	τυγχάνοντα	καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ
[1, 1]	ἐάσω αὐτὸς ὁ Νοῦς τὰ	προσπίπτοντα	ἐνεργήματα τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι. πυλωρὸς
[1, 1]	καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ	ἔχοντα	τῶν διοικητόρων τήν τε μορφὴν
[1, 1]	ἡ φύσις, ἀλλ´ εὐθὺς ἀπεκύησεν	ἑπτὰ	ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν
[1, 1]	ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν	ἑπτὰ	διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους. καὶ
[1, 1]	πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας	ἑπτά,	ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν
[1, 1]	γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν	ἑπτὰ	τὴν φύσιν, οὓς ἔφην σοι
[1, 1]	Ἐγένετο οὖν, ὡς ἔφην, τῶν	ἑπτὰ	τούτων ἡ γένεσις τοιῷδε τρόπῳ·
[1, 1]	δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ´	ἑαυτὰ	συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι τὴν
[1, 1]	μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον·	ταῦτα	δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ
[1, 1]	διὰ σοῦ ὑπὸ θεοῦ σωθῇ;	ταῦτα	εἰπὼν ὁ Ποιμάνδρης ἐμοὶ ἐμίγη
[1, 1]	πόθεν ὑπέστη; πάλιν ἐκεῖνος πρὸς	ταῦτα,	Ἐκ βουλῆς θεοῦ, ἥτις λαβοῦσα
[1, 1]	φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο. εἰπόντος	ταῦτα	ἐπὶ πλείονα χρόνον ἀντώπησέ μοι,
[1, 1]	ἀπὸ ἀΰπνου κρατεῖται. καὶ μετὰ	ταῦτα,	Νοῦς ὁ ἐμός· καὶ αὐτὸς
[1, 1]	τῆς ἀνόδου τῆς γινομένης. πρὸς	ταῦτα	ὁ Ποιμάνδρης εἷπε, Πρῶτον μὲν
[1, 1]	τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.	ταῦτα	ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν. Ἀλλ´ ἔτι
[1, 1]	προάρχον τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου·	ταῦτα	ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. Τὰ οὖν,
[1, 1]	ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους. καὶ μετὰ	ταῦτα,	Ὦ Ποιμάνδρη, εἰς μεγάλην γὰρ
[1, 1]	καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου	ἔρωτα,	καὶ πάντα τὰ ὄντα. τοῦτο
[1, 1]	ἐκ βουλῆς θεοῦ· πάντα γὰρ	ζῷα	ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
[1, 1]	παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς	ζῷα	διπλοῦς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς
[1, 1]	Νοῦς, ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων	ζῷα	ἤνεγκεν ἄλογα οὐ γὰρ ἐπεῖχε
[1, 1]	ἐξήνεγκεν ἀπ´ αὐτῆς ἃ εἶχε	ζῷα	τετράποδα καὶ ἑρπετά, θηρία ἄγρια

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/05/2008